Ευχάριστη έκπληξη αποτελούν οι έως τώρα κινήσεις του μπασκετικού ΑΡΗ με το «αγκάθι» των μπαν και τα νέα δεδομένα που θέλει να επιβάλλει η παγκόσμια μπασκετική ομοσπονδία να παραμένει η μόνιμη απειλή. Ωστόσο οι συμφωνίες με έμπειρους παίκτες που έχουν δώσει τα διαπιστευτήρια τους πάνω στα παρκέ της Basket League είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη ότι η νέα διοίκηση της ΚΑΕ και χρηματοδότηση κατάφερε να βρει ως ένα βαθμό αλλά και πλάνο έχει για να ξεπεράσει τον σκόπελο της FIBA.

Μάριο Τσάλμερς, Τζαμάλ Σούλερ, Κουέντον Ντεκόζι, Γιάννης Αγραβάνης και Γιάννης Κουζέλογλου είναι τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα της ομάδος. Παίκτες με όρεξη για μπάσκετ που ακόμη και στην «κακή» τους  ημέρα θα κάνουν κάμποσες δουλειές μέσα στο γήπεδο. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Μάριο Τσάλμερς  που αν και στα 34 με 2 πρωταθλήματα NBA στη συλλογή του και γεμάτους τραπεζικούς λογαριασμούς επέλεξε τον ΑΡΗ καθαρά για τον πρωταγωνιστικό ρόλο που θα του δοθεί. Στην ΑΕΚ με τόσο γεμάτο ρόστερ είχε μειωμένο χρόνο συμμετοχής και αυτός είναι ο βασικός λόγος που κατέληξε στην ομάδα μας. Αντιθέτως στην περίπτωση του Σούλερ(ενός εκ των διακριθέντων του περινού Ηρακλή) φάνηκε η διαπραγματευτική ικανότητα των ανθρώπων του ΑΡΗ αλλά και το brand name της ομάδος που ακόμη πουλάει. Μαζί με τους «παλιούς» Ντραγκίσεβιτς, Μιλόσεβιτς(;), Φλιώνη, Σλαφτσάκη και τους πολλά υποσχόμενους «πιτσιρικάδες» όπως είναι ο Σιδηροηλίας φαίνεται να υπάρχει μια ισορροπία με περισσότερη μπασκετική λογική και ρεαλισμό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Φιλότιμο το δίδυμο Φλιώνη-Μποχωρίδη αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να σηκώσει το βάρος που έπεσε πάνω του. Τόσο επιθετικά όπου το άγχος ήταν τεράστιο όσο και αμυντικά όπου ομάδες με γεμάτη αμερικανούς περιφέρεια μας έκαναν πλάκα…  Πλέον με 3 έμπειρους Αμερικάνους στην περιφέρεια τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Σίγουρα λείπει ένας αθλητικός ψηλός από αυτό το ρόστερ αλλά η οικονομική στενότητα μάλλον θα μας οδηγήσει σε λύσεις ανάγκης με κάποιον Έλληνα σχεδόν βετεράνο.

Από τις 3/8 που δόθηκε η συνέντευξη τύπου του Α.Σ.  για το μπάσκετ και μέχρι πριν λίγες ημέρες τίποτα το αισιόδοξο δεν φαινόταν στον ορίζοντα. Το σενάριο της πολυμετοχικότητας, οι κάρτες στήριξης αλλά και τα διαρκείας στην εποχή της πανδημίας δεν έπειθαν ότι θα μπορούσαν να στηρίξουν αυτή την νέα προσπάθεια. Ακόμη και η «απόκτηση» του Παλέ που ήταν μια θετική προοπτική στην πορεία φάνηκε να κολλάει στα γρανάζια της γραφειοκρατίας. Οι κινήσεις όμως που γίνονται στο αγωνιστικό δείχνουν ξεκάθαρα ότι υπάρχει και χρήμα και πλάνο  για να προχωρήσει η ομάδα και αυτή είναι η πιο σημαντική είδηση για τον μπασκετικό ΑΡΗ ύστερα από ένα παρατεταμένο διάστημα εκκωφαντικής σιωπής και απόγνωσης.  Πλέον πρέπει και ο κόσμος(όσοι έχουν τη δυνατότητα αυτή τη δύσκολη εποχή) να αγκαλιάσει και να στηρίξει την προσπάθεια που γίνεται. Ο Αυτοκράτορας του Ελληνικού μπάσκετ πρέπει να προχωρήσει!

ΥΓ. Η περίπτωση του Μπράουν αρχικά προβλημάτισε και έδειχνε ότι θα πηγαίναμε σε μια ακόμη χρονιά με τα «καλά παιδιά» να βρίσκουν χρόνο στον ΑΡΗ και με τα ματάκια μας πονάνε. Ευτυχώς πρυτάνευσε η λογική και ο Σάββας με τους συνεργάτες του το είδαν πιο ρεαλιστικά το όλο θέμα. Βοήθησε και η αποχώρηση Μποχωρίδη σε αυτό το κομμάτι.

ΥΓ2. Ευκαιρία πάντως αποτελεί η νέα σεζόν για να στηρίξει και να αναδείξει κάποια ταλέντα ο ΑΡΗΣ όπως είναι η περίπτωση του Σιδηροηλία και όχι μόνο. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να δοθεί ξεκάθαρος ρόλος στους παίκτες και όχι όποτε τους θυμούνται να παίζουν κανά δίλεπτο στο ξεκάρφωτο.

ΥΓ3. Με το Παλέ τι γίνεται; Κανά αρδάκι θα το ρωτήσει ή μόνο για πλέξιμο εγκωμίων ιδρώνουν;

ΥΓ4. Μπορεί η κατρακύλα του μπασκετικού ΑΡΗ να έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια αλλά στον ΑΡΗ πάντα υπάρχει ο κόσμος που ενδιαφέρεται και παλεύει. Μακάρι να μπορούσαμε να πούμε το ίδιο και το Ελληνικό μπάσκετ που πάει διαρκώς από το κακό στο χειρότερο με τους εμπλεκόμενους που παίρνουν τις αποφάσεις να είναι και αυτοί που το οδηγούν στον αφανισμό. Καμία χορηγία, κανένα τηλεοπτικό, κανένα ίχνος οργάνωσης, κανένα πλάνο και λύση.

Έστω και με μερικές εβδομάδες καθυστέρηση έφθασε η στιγμή που ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του θα πρέπει με την εικόνα που θα παρουσιάσουν σήμερα το απόγευμα στο ΟΑΚΑ να δείξουν την αντίδραση τους σαν ομάδα. Να αντιδράσουν όχι στο κλίμα αμφισβήτησης που υπάρχει στον κόσμο για τον προπονητή και μερικούς παίκτες  αλλά να αντιδράσουν στην κακή εικόνα που παρουσιάζουν συνολικά πάνω στο παρκέ. Μια "κοιλιά" ή "κακή παρένθεση" που πολλοί έχουν τρέξει από την πρώτη στιγμή να την βαφτίσουν αλλά δυστυχώς η "κοιλιά" ολοένα και μεγαλώνει και η "παρένθεση" δεν λέει να κλείσει. Ευτυχώς τα περισσότερα αποτελέσματα της ομάδος δεν συμβαδίζουν με την εικόνα της και αυτό είναι κάτι που ευελπιστούμε να γίνει και σήμερα στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ.

Ο προβληματικός ΑΡΗΣ έχει μια ακόμη ευκαιρία (μετά από αυτήν της Τετάρτης που πέταξε στα σκουπίδια) για να αποδείξει ότι μπορεί να ανταγωνιστεί πιο δυνατούς αντιπάλους από το Λαύριο, τα Τρίκαλα και την Καβάλα και όχι ότι και φέτος όταν θα συναντάει πιο δυνατούς αντιπάλους με το που στραβώνει το παιχνίδι θα σηκώνει τα χέρια ψηλά και θα παραδίδεται. Τα τελευταία χρόνια το είδαμε κάμποσες φορές και το σιχαθήκαμε αλλά δεν περιμέναμε να το δούμε και στον ΑΡΗ του Νίκου Λάσκαρη. Για αυτό λοιπόν ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες θα πρέπει επιτέλους να συμμορφωθούν με τα νέα δεδομένα που υπάρχουν στον ΑΡΗ, να πάψουν να ανησυχούν για το αν πληρώθηκαν οι δόσεις για το άρθρο 99, για το αν αγοράστηκε καινούργιο πούλμαν ή έγινε ανακαίνιση στα αποδυτήρια και να επικεντρωθούν αποκλειστικά στην δική τους δουλειά... Εκεί όπου η άμυνα κάτω από το καλάθι μπάζει, ο μπασκετικός όρος μπλοκ άουτ αποτελεί άγνωστη έννοια και όλο το επιθετικό πλάνο βασίζεται στην καλή ημέρα που θα βρεθούν οι Αμερικάνοι μας.  Θα ήταν παράδοξο καθαρά τεχνικά να περιμένουμε όλα αυτά να διορθωθούν σε 2-3 προπονήσεις που μεσολάβησαν από τον αγώνα της Τετάρτης αλλά τουλάχιστον το πάθος και η ενέργεια που δεν είδαμε κόντρα στην Μπουντουτσνόστ να την δούμε σήμερα κόντρα στην ΑΕΚ. Μια ΑΕΚ που παρά το αήττητο εντός συνόρων, την παραπλήσια με τον ΑΡΗ πορεία στην Ευρώπη και το άστρο του Μαυροκεφαλίδη που δικαιώνει στο απόλυτο την επιλογή των ανθρώπων της Ένωσης(την ίδια στιγμή που εδώ στη Θεσσαλονίκη μιλούσαμε για πεταμένα χρήματα) συνεχίζει να ψάχνεται όπως έκανε και πέρσι μέχρι να φτιάξει ένα σύνολο που να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της διοίκησης και του κόσμου. Και όλα αυτά με τη σύμφωνη γνώμη του προπονητή που με τα τόσα χρόνια εμπειρίας στους πάγκους πολλών ομάδων γνωρίζει καλύτερα από όλους ότι όταν μια ομάδα δεν αγωνίζεται σωστά οι νίκες κόντρα σε υποδεέστερους αντιπάλους είναι σε παυσίπονο σε βαριά άρρωστο άνθρωπο... Η ΑΕΚ είναι πολύ καλύτερη ομάδα από αυτήν που αντιμετωπίσαμε στο παιχνίδι κυπέλλου στην αρχή της σεζόν. Αν θέλουμε να κερδίσουμε θα πρέπει για 40' να δούμε πάθος, αυτοθυσία και μεγάλο επιθετικό παιχνίδι από τους πρωτοκλασάτους παίκτες της ομάδος. Γιατί αν πάλι αναδειχθεί ο φιλότιμος Σίμτσακ σε κορυφαίο παίκτη τότε μάλλον το αποτέλεσμα θα είναι παραπλήσιο με αυτό της Τετάρτης.. Θα ήταν υποκριτικό να πούμε ότι είμαστε αισιόδοξοι... Δεν υπάρχει όμως πιο ωραίο πράγμα όμως από το να υποτιμάς την ομάδα σου και αυτή να διαψεύδει μέσα στο γήπεδο.

Ώρα αντίδρασης δεν είναι μόνο για τον προπονητή και τους παίκτες του ΑΡΗ αλλά και για την διοίκηση της ομάδος. Η διοίκηση Αρβανίτη κέρδισε την εμπιστοσύνη μας με την συνέπεια και την σοβαρότητα που έδειξε κυρίως σε μη αγωνιστικά θέματα ενώ η αλλαγή σκυτάλης με τον Νίκο Λάσκαρη και τις κινήσεις του εντός και εκτός γηπέδου πραγματικά μας ενθουσίασε. Ένας ενθουσιασμός που αποτυπώνετε ξεκάθαρα στην προσέλευση του κόσμου στο γήπεδο. Μπορεί η ήττα από τον Κόροιβο να μην επηρέασε τόσο πολύ αλλά αυτή με την Μπουντούτσνοστ και με τον τρόπο ήρθε ξενέρωσε πολύ κόσμο... Η συνταγή του "δεν πειράζει, υπομονή, το ταμείο στο τέλος, του χρόνου..." στον ΑΡΗ που θέλει να αλλάξει σελίδα δεν χωράει. Καλό λοιπόν είναι οι λάτρεις της "παλιάς συνταγής" που θέλουν να συμμετέχουν στον νέο ΑΡΗ να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους. Η ομάδα θέλει ενίσχυση άμεσα και αν αυτοί που "καθυστερούν" την ενίσχυση νοιάζονται τόσο πολύ για την τσέπη του προέδρου τότε καλό θα ήταν το καλοκαίρι να ήταν πολύ πιο προσεκτικοί στις επιλογές τους...

Η έλευση του κ.Λάσκαρη στον μπασκετικό ΑΡΗ έχει αλλάξει τα δεδομένα όπως και τις καλοκαιρινές συνήθειες μας όπου τα τελευταία χρόνια τα μεταγραφικά σήριαλ είτε απουσίαζαν είτε περιείχαν ονόματα που την πλειοψηφία του κόσμου της ομάδος όχι μόνο δεν έπειθαν αλλά αντιθέτως προκαλούσαν θλίψη. Όλα αυτά φαίνεται να ανήκουν στο παρελθόν και αυτό το καλοκαίρι ο Αρειανός ύστερα από πολλά χρόνια μπορεί να ασχολείται με ενθουσιασμό με τους παίκτες θα φορέσουν την φανέλα του Αυτοκράτορα και να ανυπομονεί για την στιγμή που θα συμπληρωθεί το νέο ρόστερ και θα ξαναδεί την αγαπημένου του ομάδα πάνω στο παρκέ. Με αισιοδοξία, με νέες προσδοκίες και με τον πήχη σαφώς ψηλότερα από τα προηγούμενα χρόνια.

Χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε κάποιον αθλητή που έχει φορέσει ή θα φοράει την φανέλα του ΑΡΗ αλλά είναι το εντυπωσιακό το κοντράστ των συναισθημάτων με τα προηγούμενα καλοκαίρια όπου διαβάζαμε για συμφωνία με αμερικανούς τύπου Τζ.Χάντ, φιλότιμους Έλληνες επιπέδου Τσακαλέρη και Σίμτσακ και μεταγραφικά σήριαλ τύπου Μούρτου και Βεργίνη με το φετινό καλοκαίρι όπου 3 έμπειροι Έλληνες παίκτες σαν τον Πελεκάνο, τον Ξανθόπουλο και τον Ζάρα υπέγραψαν με συνοπτικές διαδικασίες, ξένοι παίκτες που έδωσαν το διαπιστευτήρια τους στο περσινό πρωτάθλημα όπως ο Γουότερς, ο Τσούπκοβιτς και ο Χάγκινς συμφώνησαν ή είναι μια ανάσα από το να συμφωνήσουν αλλά και να έρχονται παίκτες  για πρώτη φορά στην Ελλάδα που μπορούν να κάνουν την διαφορά σαν τον Μακ Νιλ και τον Γουάιτ(δεν έχει υπογράψει ακόμη). Ακόμη και ο Κοέν που πρόκειται για ρεζέρβα της Μακάμπι και είναι μια ανάσα από την ομάδα μας πρόκειται για πολυτέλεια με βάση τον ΑΡΗ των τελευταίων ετών. Τόσο αυτοί που έφυγαν όσο και αυτοί που έμειναν δείχνουν ότι ο ΑΡΗΣ φέτος αλλάζει και ο Δ.Πρίφτης όχι μόνο έχει την ευχέρεια να κάνει μεταγραφές από το πάνω ράφι αλλά  και να μοιράσει τον χρόνο στους παίκτες του υπό πιο νορμάλ συνθήκες χωρίς αναγκαστικές επιλογές. Θεωρώ ότι ακόμη και ο ίδιος ο προπονητής της ομάδος μας αντιλαμβάνεται ότι στον ΑΡΗ που θέλει να βλέπει ο κόσμος της ομάδος δεν γίνεται ο συμπαθής Σίμτσακ και ο φιλότιμος Μούρτος να έχουν τον χρόνο συμμετοχής που είχαν πέρσι. Μακάρι βέβαια τα παιδιά με την απόδοση τους πάνω στο παρκέ να αποδείξουν ότι το αξίζουν αλλά είναι διαφορετικό να έχεις τους συγκεκριμένους παίκτες σαν βασικούς ή πρώτη αλλαγή από το να είναι η 3η επιλογή για να καλύψουν μια θέση στην 5αδα. Ενώ και ότι ένας παίκτης σαν Αντεγκμπόγιε, κάτοχος κοινοτικού διαβατηρίου κρίνεται πλέον ότι μπορεί εύκολα να αντικατασταθεί με κάποιον καλύτερο είναι δείγματα προόδου που όλοι χαιρόμαστε να βλέπουμε.

Το ρόστερ του ΑΡΗ μας ακόμη δεν έχει συμπληρωθεί, όπως και των ανταγωνιστών μας οπότε ασφαλή συμπεράσματα για στόχους ενόψει της νέας χρονιάς δεν μπορούμε να κάνουμε. Αυτό που μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε είναι ότι πλέον δεν θα πονάνε τα ματάκια μας και ύστερα από κάμποσα χρόνια θα δούμε στο Παλέ μπάσκετ. Και όταν λέμε μπάσκετ μιλάμε για κάτι πιο ποιοτικό από ένα αξιόμαχο φιλότιμο σύνολο που ναι μεν τα δίνει όλα πάνω στο παρκέ αλλά είναι εμφανές ότι είναι περιορισμένων δυνατοτήτων. Δύσκολα να μας κάνει πλάκα ο κάθε Κολοσσός όπως πέρσι και  εφόσον βρει και η ομάδα την χημεία της εξίσου δύσκολα να μας προσπεράσουν στο φινάλε αστείες ομάδες σαν αυτή του συμπολίτη που πέρσι κατέκτησε την 3η θέση σχεδόν από το πουθενά. Μετράμε τις ημέρες μέχρι το Παλέ να ανοίξει τις πόρτες του και πλέον 2 φορές την εβδομάδα σε Ελλάδα και Ευρώπη να γουστάρουμε όπως παλιά παρέα με την Αρειανάρα!

Με τις ημέρες που ακολούθησαν το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς να μας έχουν κάνει να ξεχάσουμε την πίκρα που χάσαμε την 3η θέση από μια χειρότερη ομάδα εξαιτίας της ατυχίας(λόγω των πολλών τραυματισμών) και της ανοησίας της στιγμής(κυρίως στο πρώτο και το τέταρτο παιχνίδι)  μπορούμε να κάνουμε πιο ψύχραιμα το ταμείο της χρονιάς. Να δούμε συνολικά τι πέτυχε ο φετινός ΑΡΗΣ, αν αυτά που πέτυχε αποτελούν πραγματική υπέρβαση ή αν τελικά μπορούσαμε με λίγη προσπάθεια παραπάνω να κατακτήσουμε και την 3η θέση που πραγματικά θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει σαν "ταβάνι" στο φετινό πρωτάθλημα. Προτού όμως ξεκινήσουμε για να γίνουμε πιο κατανοητοί θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τα εξής: 1) είναι δεδομένο ότι η χρονιά συνολικά  με μια λέξη χαρακτηρίζεται ως πετυχημένη, 2) το διοικητικό κομμάτι με το αγωνιστικό είναι 2 διαφορετικά κομμάτια που ναι μεν συνδέεται το ένα με το άλλο αλλά δεν μπορούν έτσι απλά να μπουν στο ίδιο τσουβάλι(πχ. όταν το 99 ο Μαγκώτσιος με τους εναπομείναντες παίκτες έπαιρνε το κύπελλο στο Παλέ η διοίκηση δεν είχε κάποια σχέση με την επιτυχία, ούτε όταν ο ΑΡΗΣ στο ποδόσφαιρο απέκλειε την Ατλέτικο αλλά τα χρέη μας οδηγούσαν στην καταστροφή),  3) η επιτυχία μιας ομάδος έχει να κάνει με το μέγεθος μιας ομάδος(ιστορία, τίτλοι, κόσμος) αλλά και το μέγεθος των ανταγωνιστών της.

Η απόλυτη επιτυχία-δικαίωση της διοίκησης Αρβανίτη

Σαν οπαδοί της μεγαλύτερης ομάδος μπάσκετ της Ελλάδος είναι λογικό να είμαστε απαιτητικοί. Ιδίως από την στιγμή που ο Αυτοκράτορας του Ελληνικού μπάσκετ "απέχει" από τον θρόνο για κάμποσα χρόνια. Λογικό είναι αποφάσεις όπως η μη συμμετοχή της Ευρώπης, τα πολυετή πλάνα(με μπόλικες σάλτσες και περιτύλιγμα)  με κοντινή ημερομηνία  λήξης,  η τυφλή εμπιστοσύνη σε ανθρώπους που το μεγαλύτερο παράσημο τους ήταν η συμμετοχή στην ομάδα του ΑΡΗ, οι χαμηλοί στόχοι, οι χαμηλοί τόνοι(στο θέμα της διαιτησίας και όχι μόνο) αλλά και  "υπερήφανες" πωλήσεις παικτών σαν και αυτή του Μποχωρίδη να μην μας αρέσουν και να ασκήσουμε κριτική για όλα αυτά. Όλα όμως τα παραπάνω είναι ψεγάδια ανάξια αναφοράς όταν μιλάμε για μια διοίκηση διαχειριστών περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων που κατάφερε να υλοποιήσει στο ακέραιο την υπόσχεση που έδωσε όταν πρωτοανέλαβε. Νοικοκύρεμα των οικονομικών, ανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας της ομάδος εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων και εύρεση ενός επενδυτή που θα έχει τις δυνάμεις να σηκώσει το όραμα  και τις απαιτήσεις του Αρειανού. Ιδίως η φετινή χρονιά πρόκειται περί άθλου μιας και μιλάμε για μια χρονιά με αρκετές ατυχίες(τραυματισμούς) και πολλές τρικλοποδιές από τη διαιτησία που στοίχισαν τόσο οικονομικά όσο και αγωνιστικά. Το αν το πέτυχε αυτό  η συγκεκριμένη διοίκηση επειδή κατάφερε να ενεργοποιήσει κάποιους παράγοντες σαν τον κ.Πλιάκη, τον κ.Παπαϊωάννου και στη συνέχεια τον κ.Λάσκαρη είναι πραγματικά το μεγαλύτερο κατόρθωμα του κ.Αρβανίτη και των συνεργατών του. Παράλληλα δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο κ.Αρβανίτης και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης έδωσαν την καλύτερη απάντηση σε όλους τους συνΑρειανούς μας που τη λέξη διαχειριστής την έχουν μετατρέψει σε συνώνυμο του λαμόγιου, που θεωρούν δεδομένο ότι ο ορθολογισμός των οικονομικών και του τρόπου λειτουργίας μιας ομάδος δεν αποτελεί λύση, ότι σχεδόν όλοι οι Αρειανοί που ασχολούνται με τα κοινά του συλλόγου είναι λαμόγια και πάντα τους ψήνουν με το δίλλημα "αν φύγει αυτός... ποιός θα έρθει??? αφού δεν υπάρχει κανείς....". 

Το ρίσκο του Δ.Πρίφτη, η χαμένη μεγάλη ευκαιρία.

Εδώ τώρα θα ασχοληθούμε με το αγωνιστικό κομμάτι της χρονιάς που πέρασε. Εκεί που ο ΑΡΗΣ ναι μεν πέτυχε κάτι καλό αλλά 2 φορές κατά την διάρκεια της σεζόν πέταξε την ευκαιρία για κάτι πραγματικά σπουδαίο. Και όταν μιλάμε για τον ΑΡΗ που απέχει πολύ σαν δυναμική από τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό τότε μιλάμε για την 3η θέση. Μια 3η θέση που μπορείς να την πάρεις είτε τερματίζοντας 6ος και κάνοντας τον μπρέικ είτε τερματίζοντας 3ος και απλά διατηρείς το πλεονέκτημα της έδρας. 

Ο καλοκαιρινός σχεδιασμός και η παρακαταθήκη για το μέλλον που δεν έγινε.

Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος μπορώ να πω ότι σε αυτόν τον τομέα ο Δ.Πρίφτης πέτυχε κατά το ήμισυ. Με όλες τις βασικές επιλογές του να κρίνονται σχεδόν προβληματικές( ο Τόμας δεν είναι πόιντ γκαρντ, ο Ρίντ είναι υπερβολλικά all around παίκτης και πουθενά συγκεκριμένα ιδιαίτερα καλός, ο Νέιμικ είναι αρκετά μονόπλευρος παίκτης που γίνεται πιο μονόπλευρος όταν δεν έχει δίπλα του καλό πόιντ γκαρντ) κατάφερε να πάρει την 4η θέση. Προτίμησε να αφήσει τον Λαρετζάκη να παίξει στη Ρόδο, δεν μπόρεσε να βάλει ποτέ τους Γκίκα, Μανωλόπουλο (που αποχώρησαν), Καραθανάση, Πουλιανίτη, Δήμα μέσα στο παιχνίδι, δεν μπόρεσε να βελτιώσει τον Μούρτο  με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μην μπορεί ουσιαστικά να διατηρήσει έναν κορμό για του χρόνου. Ενώ φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έκρινε και εντελώς λανθασμένα τις δυνατότητες του Κ.Χαρίση με αποτέλεσμα να καθυστερήσει πάρα πολύ μέχρι να αξιοποιήσει τον συγκεκριμένο παίκτη. Από την άλλη η τυφλή εμπιστοσύνη που έδειξε στον Βεζένκοφ μπορεί να βοηθήσει πολύ τόσο στην παραμονή του παίκτη για ακόμη έναν χρόνο ή ακόμη και να πείσει κάποιον άλλον ταλαντούχο νεαρό(πχ. τον Κατσίβελη)  που θα δει τον ΑΡΗ σαν μια ομάδα που επενδύει με πράξεις σε νέους παίκτες και όχι μόνο με χρήματα.

Το αουτσάιντερ για την 3η θέση.

Καθώς περνούσε το πρωτάθλημα και ιδίως προς το τέλος της χρονιάς το μόνο που δεν ακούσαμε για τον ΑΡΗ που δημιουργήθηκε το περασμένο καλοκαίρι είναι ότι θα κινδύνευε με υποβιβασμό... Σε ένα πρωτάθλημα όπου ο Πανιώνιος υποβιβάστηκε, η ΑΕΚ χτίστηκε από τη μέση της χρονιάς, η ΑΕΝΚ εγκατέλειψε στη μέση της χρονιάς και μόνο ο μπάογκ  είχε μια σταθερή πορεία απορώ ειλικρινά που βλέπανε τον ΑΡΗ να τερματίζει οι "ειδικοί" στην εκκίνηση του πρωταθλήματος. Κάτω από Κολοσσό, Ρέθυμνο, Απόλλων? Τόσο χάλια? Τόσο μεγαλύτερο μπάτζετ όλοι οι άλλοι? Σύμφωνα λοιπόν με την εικόνα του πρωταθλήματος ο ΑΡΗΣ όπως κέρδισε από μόνος του το δικαίωμα να έχει τον πρώτο λόγο για την 3η θέση έτσι από μόνος του το πέταξε στα σκουπίδια. Και μόνο αν σκεφτεί κανείς ότι τερμάτισες με 3 ήττες διαφορά από τον συμπολίτη και ότι έχασες εύκολα μέσα στο Παλέ από τον Κολοσσό, εύκολα στη Ν.Σμύρνη από τον ουραγό Πανιώνιο που είχε φέρει 3-4 παίκτες λίγες ημέρες πριν το μεταξύ μας ματς και στην Αμαλιάδα(τότε ήταν εκ των ουραγών) σε ένα παιχνίδι που κέρδιζες με 16 πόντους διαφορά τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι ότι η 3η θέση ήταν στα δικά μας χέρια.  Χωρίς καν να πρέπει να κερδίσεις εντός έδρας Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό που κέρδισαν άλλες ομάδες φέτος, ούτε να πάρεις σπουδαία νίκη στο ΟΑΚΑ σαν και αυτή που πήρε ο συμπολίτης...  Ενώ και στα πλέιοφς όπου υπήρχαν τα προβλήματα τραυματισμών φάνηκε ότι αυτή η ομάδα δεν είχε πλάνο και δούλευε άναρχα, τουλάχιστον στην επίθεση.  Σίγουρα το καλό οικογενειακό κλίμα που υπήρχε  μπορεί να βοήθησε σε κάποια παιχνίδια αλλά από την άλλη δεν μπορώ να μην σκεφτώ και το ανάποδο. Μήπως για αυτό το καλό "οικογενειακό κλίμα" θυσιάστηκε η 3η θέση? Όταν για παράδειγμα έρχεται ο κ.Λάσκαρης και σου λέει ότι εγώ ενισχύω την ομάδα με έναν παίκτη για τα πλέιοφς και εσύ αποφασίζεις για να μην διώξεις κάποιον ξένο παίκτη και φανείς κακός να φέρεις τον Τσιάρα τότε μάλλον το η ομάδα πάνω από όλα πρέπει να πέρασε σε δεύτερη μοίρα.  Πόσο δύσκολο θα ήταν να βρεθεί ένα 3αρι στη θέση του Ρίντ που θα μπορούσε να προσφέρει κάτι παραπάνω στα 20' που αγωνίσηκε κατά μ.ο. στα πλέιοφς? Με λίγα λόγια ο ΑΡΗΣ σε αυτό το πρωτάθλημα όπως του ήρθαν τα πράγματα μπορούσε εύκολα να πάρει την 3η θέση και δεν το έκανε. Η 4η θέση φυσικά και είναι ένα βήμα προόδου αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αποτελεί για τον Αρειανό σημείο αναφοράς...

Η επόμενη ημέρα και η μεγάλη ευκαιρία του Δ.Πρίφτη.

Η παρουσία του κ.Λάσκαρη έχει γεμίσει άπαντες με ενθουσιασμό, ενώ και η παραμονή του Λ.Αρβανίτη και άλλων μελών στη διοίκηση είναι κάτι το θετικό. Η παραμονή του Δ.Πρίφτη μπορεί να μην με βρίσκει σύμφωνο μιας και πιστεύω ότι έχει κάνει σημαντικά λάθη(επιλογή παικτών, αξιοποίηση ρόστερ, φιλοσοφία ομάδος, έλλειψη επιθετικού πλάνου)  μέσα στη χρονιά αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να πω ότι δεν του αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία. Μια δεύτερη ευκαιρία υπό πολύ καλύτερες συνθήκες, με μεγαλύτερο μπάτζετ, περισσότερη οικονομική ηρεμία και ένα οικογενειακό περιβάλλον που ήδη γνωρίζει τόσο ο ίδιος όσο και οι συνεργάτες του. Μακάρι τη νέα αγωνιστική σεζόν ο Δ.Πρίφτης και το σύνολο παικτών που θα επιλέξει να φέρει τις επιτυχίες που αρμόζουν στην ιστορία και στον κόσμο της ομάδος και όχι επιτυχίες που θα χρειάζονται υπότιτλους για να καταλάβουμε πότε και πόσο δυνατά θα πρέπει να χειροκροτήσουμε.. Μακάρι μέσα από τον ΑΡΗ να δικαιωθεί, να καθιερωθεί και να αναδειχθεί ως ο κορυφαίος Έλληνας προπονητής της εποχής του. Εμείς θα είμαστε οι πρώτοι που θα τον αποθεώσουμε. Όπως και να έχει το θέμα, οι καλύτερες ημέρες για τον Αυτοκράτορα έρχονται και εμείς θα είμαστε εκεί να στηρίζουμε με όποιο τρόπο μπορούμε! Άιντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ξαναβάλε το μπάσκετ στις καρδιές των Ελλήνων!

ΥΓ. Πολύ σύντομα θα κάνουμε και την ανάλυση μας για τον ΑΡΗ της επόμενης ημέρας που βλέπουμε ότι υπάρχει και μεγάλο ενδιαφέρον. Μακάρι από εδώ και πέρα  να μιλάμε μόνο για αυτούς που θέλουμε ή δεν θέλουμε να έρθουν στην ομάδα μας!

Τα χρόνια προβλήματα της ομάδος μας πολλές φορές μας παρασέρνουν και μας κάνουν ακόμη και εμάς τους απλούς οπαδούς να ξεφεύγουμε από τα πιστεύω μας και να τα βλέπουμε όλα πιο τεχνοκρατικά. Κάπως έτσι μπορεί να ερμηνευτεί όλη η κουβέντα γύρω από το χθεσινό παιχνίδι στις Σέρρες και το κατά πόσο ο ΑΡΗΣ είναι ενδιαφερόμενος ή όχι. Η ομάδα ευτυχώς κέρδισε από το ημίχρονο και έτσι απέφυγε να δώσει άλλη μια μαχαιριά στο πληγωμένο γόητρο κάθε Αρειανού. Ακόμη όμως και έτσι είναι πραγματικά να προβληματίζεσαι με το πως υπάρχουν συνΑρειανοί μας που ακόμη και στην Γ Εθνική, απέναντι σε ομάδες που δεν μας φθάνουν ούτε στο μικρό δαχτυλάκι των ποδιών μας δεν θεωρούν την νίκη αυτονόητη και δεν την απαιτούν από τον προπονητή και τους παίκτες μας.

Χωρίς καμία αμφιβολία το παιχνίδι της Κυριακής είναι αυτό που καίει όλους μας και έτσι οι πολλές αλλαγές του Κάμπος είχαν λογική εξήγηση. Άλλο όμως το να κάνεις αλλαγές γιατί έχεις πλάνο για την συνέχεια των αγωνιστικών υποχρεώσεων και άλλο να διατυμπανίζεις ότι δεν σε ενδιαφέρει ο αγώνας. Ναι το κύπελλο της Γ Εθνικής μας είναι εντελώς αδιάφορο αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα σε άλλη ομάδα όσο αγωνίζομαι σε αυτές τις κατηγορίες να ξαναδώσω το δικαίωμα να πανηγυρίσει μια σπουδαία νίκη απέναντι σε μια τεράστια ομάδα όπως το έκανα ο Καμπανιακός αλλά και η Δράμα παρόλο που η επαρχιακή ομάδα έχει την δική της ιστορία στις μεγαλύτερες κατηγορίες. Ο ΑΡΗΣ δεν πρέπει να μπει ούτε για μια στιγμή στην λογική της αντιπαλότητας με ομάδες όπως ο Πανσερραϊκός, η Καβάλα και οι υπόλοιποι. Αντιθέτως θα πρέπει το γρηγορότερο δυνατό να τις  τις αφήσει αρκετά πίσω του και να ασχοληθεί με το πως θα μεγαλουργήσει και πάλι κάποια στιγμή στην Superleague και στην Ευρώπη όπως έκανε πριν λίγα χρόνια. 

Έστω και με αυτά τα περίεργα ρόστερ που χρησιμοποίησαν οι 2 ομάδες οι παίκτες του Π.Κάμπος έκαναν  το καθήκον τους και πήραν από το ημίχρονο την νίκη. Την πρώτη από τις 2 νίκες που θέλουμε. Είναι αστείο να λέμε ότι υπάρχει φόβος μην παρασυρθούν οι παίκτες μας από αυτό το αποτέλεσμα. Ο ΑΡΗΣ είναι ανώτερη ομάδα από τον Πανσερραϊκό, είναι η ομάδα που θα κερδίσει την άνοδο και αυτό το μήνυμα στάλθηκε χθες σε εχθρούς και φίλους. Είναι κακό να μην σε χαλάει η ήττα ή να συμβιβάζεσαι με την αποτυχία και το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι το περιτύλιγμα της. ΑΡΗΣ είσαι πρέπει πάντα και παντού να στοχεύεις στην κορυφή και στη νίκη. Όλα τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες.

Από τα πιο σημαντικά στην σωστή διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός  άνθρωπο είναι να μαθαίνει από τα λάθη του και να βελτιώνεται διαρκώς. Ακριβώς το ίδιο ίσχυει και για την οποιαδήποτε διοίκηση μιας επαγγελματικής ομάδος που επιδιώκει την βελτίωση και το καλύτερο δυνατό  αποτέλεσμα. Πέρσι οι ιθύνοντες της ΚΑΕ πήραν ένα σπουδαίο μάθημα που στοίχισε ποικιλοτρόπως στην ομάδα. Ο πρόχειρος καλοκαιρινός σχεδιασμός και η ξαφνική φυγή του Β.Αγγέλου και του Γ.Αθηναίου σε συνδυασμό με την μη ενίσχυση της ομάδος(υπήρχαν διαθέσιμοι παίκτες) οδήγησαν στην 7η θέση. Κάτι που εκτός από την δεδομένη αγωνιστική αποτυχία και το απόλυτο ξενέρωμα του κόσμου στοίχισε περισσότερα από 90.000 ευρώ έσοδα. Έσοδα που είχαν να κάνουν με bonus βελτίωσης αλλά και προσδοκώμενα έσοδα από τα πλέιοφς σε περίπτωση που αγωνιζόμασταν όπως ήταν το πιο πιθανό με τον συμπολίτη. Φέτος μόλις από την 2η αγωνιστική ο Αναστόπουλος προσπάθησε να σαμποτάρει όλη την προσπάθεια που γίνεται εδώ και περίπου 2 χρόνια στην ΚΑΕ. Αυτό που έχει σημασία από εδώ και πέρα είναι αν η ΚΑΕ προσπαθήσει με κάθε τρόπο να κρατηθεί όρθια και να κηνυγήσει τον στόχο της αγωνιστικής ανάστασης ή για ακόμη μια φορά θα κρυφτεί πίσω από τα χρέη του παρελθόντος, το άρθρο 99 και θα αφήσει έναν παίκτη σαν τον Αντεγκμπόγιε να αποχωρήσει...

Ο Νιγηριανός με Αγγλικό διαβατήριο άρπαξε την ευκαιρία που του δόθηκε από τα μαλλιά και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα απέδειξε πόσο μπορεί να βοηθεί την ομάδα του Δ.Πρίφτη. Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι στα 2 τελευταία παιχνίδια με Απόλλων Πατρών και ΚΑΟΔ αυτός ήταν που ουσιαστικά άλλαξε τις ισσοροπίες και έγειρε την πλάστιγγα προς το μέρος μας. Μάλιστα η εμφάνιση στον αγώνα με τον ΚΑΟΔ όπου υπήρχε και ο Τόμας υγιής και με σημαντικό χρόνο συμμετοχής φάνηκε ότι είναι απαραίτητος. Όταν ο Τόμας έδειχνε αποσυντονισμένος, ο Πάσαλιτς καταβεβλημένος από την ίωση που τον ταλαιπωρούσε και οι Γκίκας και Μούρτος εκτός ρυθμού από την αρχή της προετοιμασίας.... ο Αντεγκμπόγιε τα έκανε όλα! Και οργανωτής και εκτελεστής  όταν η μπάλα έκαιγε και η ομάδα έδειχνε πελαγωμένη.  Και όλα αυτά ερχόμενος από τον πάγκο σε μια χρονιά που ως τώρα η βοήθεια από τον πάγκο μοιάζει με πονοκέφαλος χωρίς γιατρικό για τον Δ.Πρίφτη.

Με το που τραυματίστηκε ο Τόμας η ΚΑΕ έδειξε τα απαραίτητα αντανακλαστικά. Και όπως φάνηκε πάνω στο παρκέ ο Δ.Πρίφτης έκανε μέσα σε ελάχιστο χρόνο την κατάλληλη επιλογή σε μια χρονική περίοδο όπου οι καλοί παίκτες έχουν κλείσει και οι επιλογές είναι περιορισμένες. Όσο για το οικονομικό σκέλος της μεταγραφής του Αντεγκμπόγιε και μόνο ότι μιλάμε για έναν παίκτη που πέρσι είχε βοηθητικό ρόλο στην Κηφισιά αρκεί. Φυσικά όλη αυτή η καθυστέρηση στην επέκταση της συνεργασίας με τον Νιγηριανό άσσο λειτουργεί εις βάρος μας. Λογικό είναι με τέτοιες εμφανίσεις το κασέ του παίκτη να ανεβαίνει και ο μάνατζερ του παίκτη να ψάχνεται και για εναλλακτικούς προορισμούς . Ας δείξει επιτέλους η ΚΑΕ την απαραίτητη πυγμή και το περσινό λάθος να μην το επαναλάβει και φέτος. Στο μπάσκετ ένας παίκτης μπορεί να κάνει την διαφορά και ήδη στο ξεκίνημα της φετινής σεζόν ο Αντεγκμπόγιε έχει καταφέρει να κάνει την διαφορά! Κρατήστε τον να τελειώνουμε!

ΥΓ. Χωρίς διάθεση ειρωνείας πραγματικά είναι αρκετά περίεργο με τόσους παράγοντες διοικητικούς και εξωδιοικητικούς που βρίσκονται κοντά στην ΚΑΕ να θεωρείται τόσο δύσκολο να μαζευτεί το πόσο για να ανακοινωθεί η επέκταση συνεργασίας με τον Αντεγκμπόγιε.

ΥΓ2. Αγαπητέ κ.Αρβανίτη είναι ιδανική ευκαιρία να εξαργυρώσετε τις "δημόσιες σχέσεις" που με τόσο ζήλο επιδιώκουν οι "ποδοσφαιρικοί παράγοντες" για την λεζάντα τους που ανάλογα με τις εξελίξεις στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ εμφανίζονται στα επίσημα του Παλέ. Και αν οι "αγνοί" πρώην του ΑΣ ως γνωστόν έχουν καβούρια στις τσέπες είναι καιρός να δούμε αν ο κ.Γαλανός έχει την ίδια διάθεση με τότε που ήθελε να φέρει τον Γιαννάκη προπονητή στον ΑΡΗ!

Ξεκινήσαν από χθες οι αφίξεις των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων μας και μέχρι το τέλος της εβδομάδος θα έχουν ολοκληρωθεί. Ο Μ.Πάσαλιτς αλλά κυρίως οι 3 Αμερικάνοι Τόμας, Ρίντ, Νέιμικ είναι αυτοί που έχουν βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του κόσμου του ΑΡΗ που μετά από αρκετό καιρό βλέπει στο Παλέ ξένους παίκτες χωρίς τους περιορισμούς που αναγκαστικά μας είχαν οδηγήσει σε επιλογές τύπου Χάντ... Μέσα στο γήπεδο θα φανεί τι αξίζουν αλλά ήδη υπάρχει αρκετός ενθουσιάσμος στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Όλο αυτό το κλίμα όμως, μας έχει κάνει να ξεχάσουμε σε μεγάλο βαθμό έναν παίκτη που το πιο πιθανό είναι να αποδειχθεί η "μεταγραφή της χρονιάς". Ο Βεζένκοφ αποφάσισε να μείνει στον ΑΡΗ, γιατί γουστάρει να παίξει μπάσκετ και αυτό ακριβώς σκοπεύει να κάνει με τον καλύτερο τρόπο φορώντας την κιτρινόμαυρη φανέλα!

Τη χρονιά που μας πέρασε και κυρίως στον Β γύρο ο νεαρός Βούλγαρος έδειξε δείγματα της αξίας του, αλλά αν νομίζει κανείς ότι αυτές είναι οι δυνατότητες του Βεζένκοφ τότε πολύ σύντομα θα διαψευστεί. Με ένα γεμάτο καλοκαίρι με την Εθνική ομάδα της χώρας του μετά από ολιγοήμερες διακοπές επιστρέφει "μπαρουτοκαπνισμένος" για να συνεχίσει την ανοδική του πορεία από εκεί που σταμάτησε πέρσι. Οι 19.2 πόντοι και τα 11.2 ριμπάουντ ανα αγώνα με την Εθνική Νέων που τον κατέταξαν στην πρώτη θέση των αντίστοιχων κατηγοριών ήταν μια πρώτη γεύση από τα καλοκαιρινά κατορθώματα του  Αλεξάντερ. Και αν με την Εθνική Νέων ήταν δεδομένο ότι θα έπαιζε χωρίς αντίπαλο και τα μόνιμα double-double figure δεν προξενούσαν εντύπωση η επιβεβαίωση για τον Βεζένκοφ ήρθε στην παρθενική του συμμετοχή με την Εθνική Ανδρών της χώρας του για τα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ. Μπορεί η αδύναμη Βουλγαρία να πέτυχε μόλις 1 νική σε 6 αγώνες αλλά το άστρο του Βεζένκοφ έλαμψε για τα καλά. Ο νεαρός κατάφερε να γίνει και εκεί ο ηγέτης της ομάδος και με 17.3 πόντους και 6.2 ριμπάουντ ανά αγώνα έδειξε ότι και στα "δύσκολα" τα καταφέρνει μια χαρά. Φανταστείτε αυτόν τον Βεζένκοφ σε μια πιο ποιοτική ομάδα σε σχέση με πέρσι όπως θα είναι ο φετινός ΑΡΗ τι μπορεί να πετύχει... Οι "ειδικοί"  μιλάνε για μια σεζόν που ο κόσμος του ΑΡΗ θα έχει να θυμάται όταν ο Βεζένκοφ θα αγωνίζεται στο κορυφαίο πρωτάθλημα του πλανήτη και θα τρελαίνει τους μπασκετόφιλους ανά την υφήλιο.

Οι μέρες περνάνε και η αγωνία όλων μας για να δούμε τον νέο ΑΡΗ κορυφώνεται. Ευτυχώς για εμάς τους μπασκετικούς έχει την Εθνική Ελλάδος(που δεν θυμίζει σχεδόν σε τίποτα τα "ήθη και τα έθιμα" που ισχύουν στην αντίστοιχη του ποδοσφαίρου) που μας κάνει να ξεχνιόμαστε. Το εισιτηριάκι μας για το Nick Galis Cup το έχουμε ήδη προμηθευτεί και μετράμε αντίστροφα για τα αποκαλυπτήρια του νέου ΑΡΗ! ΌΛΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

ΥΓ. Κρίμα να μην έχουμε και Eurocup φέτος... θα καταλάβαινε και ο τελευταίος φίλος της ομάδος ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει αλλάξει οριστικά σελίδα.

Νέο ξεκίνημα για τον μπασκετικό ΑΡΗ που ύστερα από τις τελευταίες χρονιές αγωνιστικής απαξίωσης και μιζέριας ήρθε επιτέλους η στιγμή όπου μπορούμε να αρχίσουμε να αισιοδοξούμε ότι τα θετικά βήματα που γίνονται εκτός παρκέ θα αρχίζουν να φαίνονται και εντός. Η άρση του απαγορευτικού μεταγραφών από την FIBA ύστερα από περίπου 2.5 χρόνια, η παραμονή του Βεζένκοφ, οι ανακοινώσεις του Πάσαλιτς και των Αμερικάνων αλλά και η δραστηριοποίηση του Νίκου Γκάλη στα κοινά της ομάδος συνθέτουν ένα θετικό κλίμα και κάνουν την φετινή προετοιμασία να ξεχωρίζει από τις προηγούμενες.

Μπορεί νέος μας προπονητής Δ.Πρίφτης όπως και η θεωρητικά βασική 5άδα που θα αποτελείται από τους Τόμας, Πάσαλιτς, Ριντ, Βεζένκοφ και ένα ξένο 5αρι(πιθανόν ο Νέιμικ)  να απουσιάζουν για διάφορους λόγους από την έναρξη της προετοιμασίας αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να μας κόψει την αισιοδοξία για την χρονιά που έρχεται. Σίγουρα η "βιαστική" πώληση Μποχωρίδη ξενέρωσε αρκετό κόσμο κυρίως λόγω των πολυετών πλάνων με τα οποία μας παραμύθιαζαν τα τελευταία χρόνια αλλά η αγωνιστική παρουσία του ΑΡΗ φέτος θα μας κάνει πολύ σύντομα να ξεχάσουμε τον συμπαθή Λευτέρη. Ο λόγος δεν είναι ότι υπάρχει πλέον κάτι μαγικό που θα μας εξασφαλίσει την αγωνιστική επιτυχία αλλά εκτός συγκλονιστικού απροόπτου ύστερα από χρόνια θα δούμε στο Παλέ μπάσκετ με όλη την σημασία της λέξεως. Όχι ημίμετρα, όχι μεσοβέζικες λύσεις, όχι αναγκαστικές επιλογές παικτών, όχι περίεργα σχήματα και μπασκετικές αλχημείες. Η επιστροφή του Μ.Πάσαλιτς και η απόκτηση ξένων με ευρωπαϊκή εμπειρία δείχνει ότι τόσο ο Δ.Πρίφτης όσο και η διοίκηση της ΚΑΕ από την στιγμή που δεν υπάρχει η απαγόρευση μεταγραφών δεν θέλουν να ρισκάρουν με κολεγιόπεδα και πηγαίνουν σε σίγουρες λύσεις. Ναι μεν οι Αμερικάνοι που ανακοινώθηκαν είναι παντελώς άγνωστοι και ο Σίμτσακ σε καμία περίπτωση δεν σου γεμίζει το μάτι αλλά αν προσέξουμε λίγο την πορεία τους θα δούμε ότι πρόκειται για παίκτες που σε χαμηλού επιπέδου πρωταθλήματα όπως είναι το Ελληνικό κατάφεραν να κάνουν την διαφορά για τις ομάδες τους. Οι εποχές όπου ακόμη και ο 8ος της βαθμολογίας έβγαινε Ευρώπη και κοιτούσε τις ομάδες από άλλες χώρες με υπεροψία έχουν περάσει προ πολλού. Ενδεικτικά ο 3ος του Ελληνικού πρωταθλήματος μπαογκ δεν κατάφερε καν να προκριθεί από τους ομίλους της πρώτης φάσης του αδύναμου Eurocup, ενώ ο πολυδιαφημισμένος Πανιώνιος που κατάφερε να περάσει στους 32 γνώρισε μόνο συντριβές στην συγκεκριμένη φάση... Κάπως έτσι οι επιλογές του Δ.Πρίφτη μοιάζουν να περιέχουν ελάχιστο ρίσκο ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε τους "παλιούς". Ο Βεζένκοφ που πήρε το βάπτισμα του πυρός στην Εθνική Ανδρών της Βουλγαρίας απέδειξε ότι είναι πανέτοιμος για σπουδαία πράγματα. Οι θετικές εμφανίσεις του νεαρού δεν θα αποτελούν ευχάριστη έκπληξη αλλά το αναμενόμενο από έναν σπουδαίο παίκτη που στοχεύει να αφήσει το στίγμα του στο παγκόσμιο μπάσκετ. Την ίδια στιγμή που οι Γκίκας και Μούρτος με έναν χρόνο παραπάνω εμπειρίας στην πλάτη τους σίγουρα θα μπορέσουν να δώσουν πιο πολλά φέτος στην ομάδα.

Με την ομάδα να βγαίνει την μια χρονιά έκτη και την άλλη έβδομη θα ήταν υποκριτικό να μιλούσαμε για επιτυχημένες χρονιές και μια διοίκηση που τα κάνει όλα τέλεια. Κανείς όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η διοίκηση Αρβανίτη κάνει τα σωστά βήματα και έστω και με αργούς ρυθμούς φαίνεται ότι απλά είναι θέμα χρόνου ώστε να έρθει και η αγωνιστική καταξίωση. Άρθρο 99, ρύθμιση εφορίας με το δημόσιο, επιστροφή Νίκου Γκάλη, άρση απαγορευτικού της FIBA και το Nick Galis Cup όσο αυτονόητα και αν ακούγονται με βάση τις προηγούμενες διοικήσεις αποτελούν άθλο. Αν μάλιστα προς στιγμή βάλουμε στο μυαλό μας τα όσα συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο και το πως λειτουργούν οι "φωστήρες" που τρέχουν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ τότε πραγματικά μιλάμε για μια διοίκηση που τα πηγαίνει περίφημα. Παρόλα αυτά εχθρός του καλού είναι το καλύτερο και μέχρι ο ΑΡΗΣ να σκαρφαλώσει για αρχή στην 3η θέση του πρωταθλήματος καλό είναι η διοίκηση να κρατάει χαμηλούς τόνους και να μην ξεχνάει ότι η οικονομική εξυγίανση περνάει μέσα από την αγωνιστική επιτυχία! Εμείς σαν απλοί οπαδοί όπως κάθε χρονιά θα κάνουμε το χρέος μας. ΟΛΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Υπό την σκιά της αναμονής για την επισημοποίηση της άρσης της απαγόρευσης μεταγραφών από την FIBA η διοίκηση της ΚΑΕ σε συνεργασία με τον Δ.Πρίφτη και τους συνεργάτες του προσπαθούν να ενώσουν τα κομμάτια του πάζλ του ΑΡΗ της νέας σεζόν. Εκεί που η λογική λέει ότι χωρίς περιορισμούς στις επιλογές των παικτών και απαλλαγμένοι από ανέφικτα πολυετή πλάνα  ο ΑΡΗΣ θα παλέψει για να κερδίσει πρωτίστως την χαμένη του αγωνιστική αξιοπιστία. Σε αυτό το πλαίσιο γίνονται όλες οι απαραίτητες κινήσεις με την βιαστική "φυγή" του Πελεκάνου και το "διαζύγιο" με τον Ασημακόπουλο να ξεχωρίζουν αλλά και την περίπτωση του Χαρίση να προβληματίζει.

Η αρχή έγινε με τον Μ.Πελεκάνο που αν και δήλωνε "δεμένος" με την ομάδα μας, με συνοπτικές διαδικασίες μας χαιρέτησε για την Ρουμανία και ένα περιβάλλον λογικά με περισσότερα χρήματα και λιγότερη πίεση. Κάτι που πέρασε στα "ψιλά" από τον κόσμο του ΑΡΗ. Κάτι δικαιολογημένο σε μεγάλο βαθμό μιας και όσο και φιλότιμος και αν ήταν ο Πελεκάνος ποτέ δεν κατάφερε να μπει στον ρόλο του ηγέτη και να ηγηθεί αγωνιστικά στην προσπάθεια ανασύνταξης του ΑΡΗ. Και από την στιγμή που απέτυχε στον συγκεκριμένο ρόλο θα ήταν παράλογο να συνέχιζε να αμείβεται με τα ίδια χρήματα σε μια ομάδα περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων όπως είναι ο ΑΡΗΣ. Ο Χαρίσης από την άλλη αποτελεί ένα από τα τεράστια ερωτηματικά σε αυτό το πολυετές πλάνο του Β.Αγγέλου. Ποτέ δεν τον εμπιστεύτηκε, ποτέ δεν τον συμπεριέλαβε επί της ουσίας στο επιθετικό πλάνο της ομάδος  και παρόλο που υπήρχαν μέχρι και στιγμές έντασης(πριν από τον αγώνα με τον ΚΑΟΔ με αποτέλεσμα ο Χαρίσης να μείνει εκτός αποστολής την ίδια στιγμή που  ο Σαρικόπουλος ήταν τραυματίας) τελικά η εισήγηση του "μέγα κόουτς" ήταν να υπογράψει ο παίκτης κλειστό 2 ετές συμβόλαιο. Όχι ότι αυτό σήμαινε ότι ξαφνικά ο Β.Αγγέλου θα έβλεπε με διαφορετικό μάτι τον αθλητή. Τουλάχιστον αυτό φάνηκε από τον χρόνο συμμετοχής που είχε ο Χαρίσης όσο ήταν στο τιμόνι ο Β.Αγγέλου. Τώρα η ΚΑΕ καλείται να βρει τον τρόπο να γλιτώσει από το δυσβάσταχτο συμβόλαιο του Χαρίση που και μεγάλο είναι σύμφωνα με την προσφορά του παίκτη αλλά όπως έχει βγει προς τα έξω αρκετά βιαστικά δεν συμπεριλαμβάνεται στα πλάνα του Δ.Πρίφτη. Σίγουρα θα βρεθεί η χρυσή τομή αλλά δύσκολα αυτή να μην "ματώσει" οικονομικά την ομάδα μας ιδίως όταν στον συγκεκριμένο αθλητή οφείλονται σημαντικά χρηματικά ποσά. Αυτά συμβαίνουν όταν παραδίδεις τα κλειδιά του μαγαζιού σε ανθρώπους που δεν έχουν προλάβει ακόμη να πείσουν για την αξία τους... Τέλος αφήσαμε τον Αντώνη Ασημακόπουλο που η περίπτωση του ξεχωρίζει αρκετά σε σχέση με τις 2 που προαναφέραμε. Συμπαθής αθλητής, προσπάθησε να τιμήσει την φανέλα όσο πιο πολύ μπορούσε κάθε φορά που πατούσε το πόδι του στο παρκέ αλλά ως εκεί. Είναι παράλογο μια ομάδα που στην θεωρία προσπαθούσε να εφαρμόσει ένα πολυετές πλάνο με νεαρούς αθλητές να δίνει τόσο πολύ χρόνο συμμετοχής σε έναν μέτριο μπασκετμπολίστα που βρίσκεται στο τέλος της καριέρας του. Εύλογα τα παράπονα του Μήτογλου για τους προπονητές του μιας και σίγουρα θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί διαφορετικά η υπόθεση του αν έπαιρνε τουλάχιστον 6-7 λεπτά συμμετοχής σε κάθε παιχνίδι και όχι μόλις 3 συμμετοχές σε όλο το πρωτάθλημα... Ναι μεν οι νεαροί χρειάζονται δίπλα τους και κάποιον πιο έμπειρο με "Αρειανή γαλούχηση" αλλά όταν ακούς στο φινάλε της χρονιάς που καταλήγεις 7ος από τα χείλη του αρχηγού σου να χαρακτηρίζει την χρονιά πετυχημένη και να αναφέρεται στα ντροπιαστικά σενάρια υποβιβασμού τότε μάλλον και αυτόν τον ρόλο τον έχασε κάπου στην πορεία ο Αντώνης... Τον ευχαριστούμε πάντως για όσα πρόσφερε και του ευχόμαστε το καλύτερο. Και ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον από κάποιο άλλο πόστο να μπορέσει να επιστρέψει στον ΑΡΗ μας.

Αναμένουμε τις επίσημες ανακοινώσεις αλλά για την ώρα φαίνεται να γίνεται ένα γενικό ξεκαθάρισμα στην ομάδα όπου ο παράγοντας αμοιβή / προσφορά παίκτη παίζει τον πρώτο ρόλο. Δεν φταίει κανένας Χαρίσης, Πελεκάνος ή Χαντ που του υπέγραψαν μεγάλο συμβόλαιο και θέλει τα χρήματα του αλλά αυτά είναι διοικητικά λάθη που πρέπει να διορθωθούν. Ναι μεν ο ΑΡΗΣ διανύει χρονιές οικονομικής εξυγίανσης αλλά όταν σε μια ομάδα με περιορισμένο μπάτζετ δεν διανέμεις σωστά τους ρόλους των παικτών μέσα στην ομάδα ή δίνεις ρόλους σε παίκτες που ποτέ δεν θα μπορούσαν να ανταποκριθούν τότε είναι λογικό να φτάνεις σε αγωνιστικό αδιέξοδο και να πρέπει να "ματώσεις" οικονομικά για να διορθώσεις τα λάθη σου. Και όταν μιλάμε για έναν ΑΡΗ που έχει φτάσει ως έδω χάρη σε κάποιους σοφούς παντογνώστες νοικοκύρηδες τότε η διοίκηση του κ.Αρβανίτη οφείλει να είναι ακόμη πιο προσεκτική στις κινήσεις της. Αναμένουμε με αγωνία να ακούσουμε τα ευχάριστα! ΟΛΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!!!! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!!!!!

Μια ανάσα φαίνεται να βρισκόμαστε από την άρση της απαγόρευσης μεταγραφών από την FIBA και ύστερα από αρκετό καιρό η μεταγραφολογία χωρίς περιορισμούς ξαναμπαίνει στη ζωή του Αρειανού! Όχι ότι όσα διαβάζουμε από εδώ και από εκεί το πιστεύουμε και  θεωρούμε δεδομένο το ενδιαφέρον της ομάδας μας αλλά όπως και να το κάνουμε κάθε οπαδό η μεταγραφολογία τον εξιτάρει. Ας πέσουμε και εμείς με τα μούτρα σε όλα όσα ακούγονται και γράφονται σχετικά με τους υποψήφιους για να φορέσουν την κιτρινόμαυρη φανέλα και να "οραματιστούμε" τον ΑΡΗ της νέας σεζόν!

Δεδομένες παρουσιάζονται οι συμφωνίες με τον Μ.Πάσαλιτς και τον Β.Σίμτσακ και πολύ σύντομα αναμένονται και οι σχετικές ανακοινώσεις. Και αν για τον δεύτερο δεν θα σταθούμε ιδιαίτερα μιας και πρόκειται για έναν ρολίστα πολυτελείας σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα του Ελληνικού πρωταθλήματος, η επιστροφή του Πάσαλιτς στην ομάδα μας αποτελεί εξαιρετική κίνηση! Χαρισματικός σκόρερ με μπασκετικό εγωισμό που λείπει από την ομάδα. Και αν ο Β.Αγγέλου για ανεξήγητους λόγους "περιόριζε" ποικιλοτρόπως τον πρώτο σκόρερ της ομάδος, ο Δ.Πρίφτης είχε άψογη συνεργασία με τον Βόσνιο και ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που προχώρησε αυτή η συνεργασία. Ένας άλλος παίκτης που το όνομα του έχει ακουσθεί και σύμφωνα με "ασφαλείς" πληροφορίες όντως εξετάζεται είναι ο Γουίλιαμ Κολεμαν. Όσοι μας διαβάζουν από παλιά θα θυμούνται την ιδιαίτερη αδυναμία που είχαμε σε αυτόν τον παίκτη από τον καιρό που αγωνιζόταν στην Καβάλα. Χαμηλός ευέλικτος σέντερ με εξαιρετικά αθλητικά προσόντα που μπορεί να προσφέρει πολλά σε άμυνα και επίθεση. Μακάρι να "κλείσει" ο παίκτης μιας και πρόκειται για έναν αθλητή που συνδυάζει θέαμα και ουσία. Ο Γκέιμπς Προυίτ μπορεί να έχει καθοδική πορεία μιας και από τους πρωταθλητές Celtics στο ΝΒΑ κατάντησε να αγωνίζεται στο Ρέθυμνο και στην Κύπρο αλλά δεν παύει για το Ελληνικό πρωτάθλημα να είναι ένας παίκτης που μπορεί να κάνει την διαφορά. All around guard που με την ίδια ευκολία που σκοράρει από μακρινή απόσταση μπουκάρει και καρφώνει! Σίγουρα θα πρόκειται για μεγάλη επιτυχία μια τέτοια κίνηση. Ενώ και από την Ελληνική αγορά έχουν ακουστεί μερικά ονόματα με το "πουλέν" του PlanetARIS.gr τον Ν.Παπαντωνίου του Κολοσσού Ρόδου να ξεχωρίζει αλλά και τον 24χρονο  Σαλούστρο του Πανιωνίου να αποτελεί άλλη μια εξαιρετική επιλογή. 2 παίκτες που έχουν αρκετές δυνατότητες εξέλιξης και ήδη έχουν δείξει δείγματα γραφής των ικανοτήτων τους στην Α1. Τέλος θα αναφερθούμε και στον Ν.Αγγελόπουλο του Ρεθύμνου που έχει ακουστεί σαν μπακαπ του Βεζένκοφ. Ένας παίκτης εργαλείο, με μεγάλη εμπειρία στην Α1 που στην καλή του ημέρα μπορεί να κάνει την διαφορά όπως την έχει κάνει 2-3 φορές ως τώρα κόντρα στον ΑΡΗ μας...

Μέχρι να βγουν οι επίσημες ανακοινώσεις όλα παραμένουν φήμες. Έστω όμως και σαν φήμες μπορούμε να διακρίνουμε μια διαφορά στην φιλοσοφία του Πρίφτη με τους προκατόχους του. Όπως φαίνεται δεν θα ρισκάρουμε με παίκτες λαχεία αλλά θα πάμε σε σίγουρες λύσεις με παίκτες που γνωρίζουν πολύ καλά την Α1. Ένα στοιχείο που έχουν οι περισσότεροι από τους παίκτες που έχουν ακουστεί ως τώρα είναι η έφεση στο σκοράρισμα και το μπασκετικό θράσος. Τόσα χρόνια χορτάσαμε από εργατικούς φιλότιμους που στα κρίσιμα κρύβονται. Ώρα να δούμε παίκτες που θα θέλουν την μπαλα όταν αυτή θα καίει. Υπάρχει αρκετός δρόμος ακόμη μέχρι να δούμε τον νέο ΑΡΗ αλλά ήδη η μεταγραφολογία έχει αρχίσει να μας φτιάχνει για τα καλά! ΟΛΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!