Πολύ καλές εντυπώσεις άφησε ο ΑΡΗΣ στο πρώτο παιχνίδι μπροστά στους φιλάθλους του απέναντι στην αδύναμη Κοζούφ από τα Σκόπια. Όχι τόσο γιατί νίκησε άνετα τους Σκοπιανούς με το τελικό 90-65 σε ένα φιλικό παιχνίδι προετοιμασίας αλλά γιατί φάνηκαν ξεκάθαρα πάνω στο παρκέ τα χαρακτηριστικά της ομάδος που περιμένουμε να δούμε από τον φετινό ΑΡΗ. Σίγουρα λείπουν οι αυτοματισμοί στην επίθεση και οι αλληλοκαλύψεις στην άμυνα αλλά από την στιγμή που υπάρχει η ποιότητα και το ταλέντο όλα τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν.

Το πιο σημαντικό στοιχείο που διακρίναμε ήταν η διάθεση όλων των νέων παικτών να σκοράρουν. Μπορεί να μην καταλήγει πάντα η μπάλα στο καλάθι αλλά και μόνο που έχεις παίκτες που έχουν τους τρόπους να σκοράρουν και θέλουν να το κάνουν αντί να κρύβονται στην επίθεση και να ψάχνουν εκνευριστικά κάποιον συμπαίκτη τους είναι πάρα πολύ σημαντικό. Ο ΑΡΗΣ φέτος όχι μόνο θα σκοράρει περισσότερους πόντους αλλά ανακατεύοντας την τράπουλα από τον πάγκο είμαι σχεδόν βέβαιος ότι όλο και κάποιος παίκτης θα είναι σε καλή ημέρα και θα μπορεί να φορτώνει με μπόλικους πόντους το αντίπαλο καλάθι. Το άλλο που μας  άρεσε πολύ ήταν η ενέργεια και η εκρηκτικότητα που είχε συνολικά η ομάδα. Κάτι που φάνηκε όταν η ομάδα έτρεχε στον αιφνιδιασμό αλλά και όταν προσπαθούσε να μαζέψει τα ριμπάουντ. Σε ατομικό επίπεδο σίγουρα ξεχώρισε ο Μακνιλ που φαίνεται να είναι ο ηγέτης που χρειάζεται μια ομάδα για να προχωρήσει. Ενώ και ο Γουάιτ παρόλο που δεν του βγήκαν οι περισσότερες φάσεις έδειξε ότι θα είναι σημείο αναφοράς. Γουότερς και Χάγκινς μοιάζουν ίσως οι πιο σίγουρες επιλογές που έγιναν μιας και κατευθείαν έδειξαν αυτά που περιμένουμε να δώσουν στην ομάδα. Δύναμη κάτω από το καλάθι ο Χάγκινς και καθαρό μυαλό για την σωστή πάσα και το σκοράρισμα από τον Γουότερς. Ο Κοεν στο διάστημα που αγωνίσθηκε δικαιολόγησε την Μακάμπι που τον επέλεξε αρχικά αλλά και τον Πρίφτη που είδε στο πρόσωπο του έναν παίκτη που ταιριάζει πάρα πολύ στο σύγχρονο μπάσκετ. Ενώ ο ενθουσιασμός που έβγαλε ο Τσούκποβιτς είναι από αυτά που χαιρόμαστε να βλέπουμε από παίκτες που φοράνε την φανέλα του ΑΡΗ.. Στους Έλληνες τώρα μπορεί να μην είδαμε τον Ζάρα που προσωπικά θεωρώ το μεγαλύτερο ερωτηματικό από όλους τους παίκτες που ήρθαν αλλά είδαμε έναν Πελεκάνο να δίνει τις λύσεις που περιμένουμε να δώσει φέτος αλλά και έναν Ξανθόπουλο που μας υπενθύμισε πως είναι μια ομάδα να έχει κανονικό πόιντ γκαρντ που να ξέρει να οργανώνει και να μοιράζει στους συμπαίκτες του ασιστ.  Ενώ θα πρέπει να κάνω μια ιδιαίτερη αναφορά στον νεαρό Δίπλαρο που με τον αέρα του πρωταθλητή Ευρώπης φαίνεται να μπορεί άμεσα να προσφέρει κάποιες ανάσες στους συμπαίκτες του στην περιφέρεια. 

Είναι πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα αλλά μια πρώτη γεύση πήραμε χθες και θα ξαναπάρουμε και σήμερα. Η ομάδα αρέσει γιατί δεν φαίνεται να κολλάει επιθετικά αλλά και γιατί έχει την ικανότητα να μας χαρίζει σε μόνιμη βάση φάσεις σαν και αυτές που μας χάριζε ο Μάσεϊ αλλά και παλαιότερα ο Χάρολντ Έλις(παλιό πουλέν μου) και να μας ξεσηκώνουν για τα καλά. Πέρα από τους στόχους για τίτλους και υψηλές θέσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη η ουσία είναι τουλάχιστον όλοι εμείς που γουστάρουμε αφάνταστα τον μπασκετικό ΑΡΗ να απολαμβάνουμε αυτό που βλέπουμε πάνω στο παρκέ. Και αυτό ακριβώς μας έδειξε ότι μπορεί να μας το προσφέρει ο φετινός ΑΡΗΣ. Το ραντεβού μας στις 18.30 στο Παλέ!

ΥΓ. Το πρώτο καλάθι του ΑΡΗ που είδαμε φέτος ήταν άλεϊ ουπ κάρφωμα!!!!

Τελικά σκοπιανός κατέληξε ο Μάσεϊ και έτσι έλαβε τέλος το σήριαλ του κοινοτικού διαβατηρίου του αμερικανού αλλά και η προσθήκη του Τέρι στο ελληνικό πρωτάθλημα. Η διοίκηση απογοητευμένη απο τα γραφειοκρατικά εμπόδια των σλοβάκων (ντροπή τους να μην δίνουν διαβατήριο στον Μάσεϊ, γέννημα - θρέμα σλοβάκος :-) ) κατέληξε στην σίγουρη λύση των σκοπίων και μετά τους Στάκ, Ουίλκινσον ήρθε η σειρά του Μάσεϊ να γίνει σκοπιανός! Το διαβατήριο ήρθε ίσως στην καλύτερη στιγμή(αφού δεν ήρθε πριν αρχίσει το πρωτάθλημα...) για να οδηγήσει στην λύτρωση αυτήν την ομάδα που δείχνει να έχει εγκλωβιστεί στον κακό της εαυτό. Πολλοί μπορεί να πούνε οτι και με τον Τέρι στην ευρωλίγκα πάλι έχουν πραγματοποιηθεί κακές εμφανίσεις με αποκορύφωση την εμφάνιση κόντρα στην Μακάμπι την πέμπτη. Συμφωνώ αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε τα εξής: 1)Όπως και να το κάνουμε δεν αφήνει την ομάδα να βρεί την χημεία της όταν ένα απο τα βασικά σου όπλα τον έναν αγώνα παίζει και τον άλλο είναι στην κερκίδα. 2)Ο σχεδιασμός της ομάδος έγινε με τον Μάσεϊ κοινοτικο και τον Τέρι ως 2ο ξένο. 3)Ο προπονητής αναγκαστικά έχει άλλα πλάνα στην Ελλάδα και άλλα στην Ευρώπη γιατι δεν υπάρχει άλλος παίκτης στην ομάδα ανάλογος σε προσόντα με τον Τέρι ώστε να μπορεί να τον "καλύψει" όταν αυτός δεν παίζει. Ίσως αυτός που να πλησιάζει περισσότερο να είναι ο Σεραπινας (χαχαχαχα :-) )! 4)Το έχω ξαναπεί οτι το μπάσκετ είναι άθλημα ψυχολογίας και σίγουρα με την προσθήκη του Τέρι στο ελληνικό πρωτάθλημα κατι παιχνίδι σαν και αυτό κόντρα στην Λάρισα μπορούμε να τα κερδίζουμε σαφώς πιο εύκολα και να αποκτήσει άλλον αέρα η ομάδα και να πιστέψουν όλοι οι παίκτες μας πιο πολύ στις δυνάμεις τους. Μην μου πεί κανείς οτι η τελευταία νίκη μέσα στο Παλέ κόντρα στην Λάρισα δεν ήταν άλλη μια ψυχολογική ήττα? Θα σας δώσω ενα πιο συγκεκριμένο παράδειγμα, Μπρέισι Ράιτ. Αυτός ο παίκτης είναι φανερό οτι έχει έλειψη θάρρους και αποφασιστηκότητας. Στην 1η αγωνιστική που η ομάδα έπαιζε για πλάκα την Ολυμπιάδα Πατρών και δεν υπήρχε πίεση τα έβαζε όλα μέσα. Την πέμπτη πάλι μέχρι να "κριθεί" κατα κάποιο τρόπο το παιχνίδι με την διαφορά να περνάει το +20 δεν μπορούσε να πετύχει καλάθι, απο εκείνο το σημείο αφου κατάλαβε οτι δεν έχει και πολύ σημασία πλέον η τελική διαφορά άρχισε να τα βάζει όλα μέχρι το σημείο φυσικά που το παιχνίδι θα μπορούσε να γίνει ντέρμπι... Είναι η καλύτερη ευκαιρία η απόκτηση του κοινοτικού διαβατηρίου του Μάσεϊ την συγκεκριμένη χρονική στιγμή οπου σε συνδιασμό με την νίκη κόντρα στην "κουτσή" Ολύμπια Λάρισας(κουτσή λόγω οτι τραυματίστηκε σοβαρά ο καλύτερος παίκτης της ομάδος ο Γκρίρ) για να ξεφύγουμε μια και καλή απο τα προβλήματα μας και να ξαναμπούμε σε τροχιά υψηλών αποδόσεων σε Ελλάδα και Ευρώπη!