Λίγες ώρες έχουν μείνει πριν την έναρξη του μεγάλου τελικού και πολλοί συνΑρειανοί που δεν μπορούν να είναι σήμερα στο πλευρό της αγαπημένης τους ομάδας περνάνε τον χρόνο τους ρίχνοντας ματιές στο ένδοξο παρελθόν της ομάδος μας. Αρχίζουμε από τα τελευταία με Ολυμπιακό στη Λαμία, πηγαίνουμε πιο πίσω στο καλάθι του Ραϊσεβιτς για το FIBA Cup, σταματάμε λίγο παραπάνω σε έναν από τους πιο παλικαρίσιους τίτλους της ιστορίας με στο Final Four του 1998 όπου Παναθηναϊκός, ΑΕΚ και Ολυμπιακός στα καλύτερα τους προσκύνησαν στον Αυτοκράτορα των χιλίων προβλημάτων και συνεχίζουμε ίσως στον πιο ένδοξο τίτλο μέσα στην Προύσα που ξεσήκωσε μέχρι και τα αδέλφια τους Κύπριους να βγουν στον δρόμο να πανηγυρίσουν τον κιτρινόμαυρο θρίαμβο. Κάπου εκεί αλλάζει η διάθεση και από τους τίτλους με "αίμα και ιδρώτα" φθάνουμε στην Αυτοκρατορία με τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και τα άλλα παιδιά να μονοπωλούν τους τίτλους εντός συνόρων, να μας κάνουν ακόμη πιο υπερήφανους εκτός συνόρων και τον συμπολίτη πολλές φορές να βάζει την δικιά του πινελιά προσπαθώντας να "ρίξει" την Αυτοκρατορία αλλά πάντα τελικά να αποτυγχάνει... Αυτή είναι η ομάδα που ψηφίστηκε η κορυφαία του 20ου αιώνα, αυτός είναι ο Αυτοκράτος του Ελληνικού αθλητισμού, αυτός είναι ο ΑΡΗΣ μας. Όσα χρόνια και αν περάσουν, όσες προσπάθειες πλαστογράφησης της ιστορίας και αν γίνουν για τουλάχιστον 50 χρόνια ακόμη αυτές οι ιστορίες θα μείνουν ανεξίτηλες στις καρδιές όλων μας. Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι να μην μένουμε μόνο σε αυτά αλλά να γράψουμε νέες σελίδες λαμπρής ιστορίας και αυτό ακριβώς θα πρέπει να κάνουν τα παλικάρια μας σήμερα στον μεγάλο τελικό.

Ρεαλισμός υπάρχει μπόλικος, κανείς δεν ονειροβατεί όλοι ξέρουν πόσο δύσκολη είναι η σημερινή αποστολή της ομάδος μας. Ίσως αυτός ο τελικός να είναι σε θεωρητικό επίπεδο ο δυσκολότερος που έχει δώσει ποτέ ο ΑΡΗΣ εντός των Ελληνικών συνόρων. Ε και τι με αυτό; Μήπως ήμασταν φαβορί όταν πήγαμε στην Προύσα με το -11 στο κεφάλι; Μήπως ήμασταν φαβορί με τη διαλυμένη ομάδα το 1998 μέσα στο Παλέ; Μήπως πριν το καλάθι του Ραϊσεβιτς δεν ήμασταν χαμένοι; Ή με τον Ολυμπιακό στη Λαμία λίγα δευτερόλεπτα πριν το τέλος δεν ήμασταν πάλι με την πλάτη στο τοίχο; Κάθε φορά όμως αυτή η ομάδα έκανε τα μαγικά της και κέρδιζε! Τα χρόνια έχουν περάσει, το μπάσκετ έχει αλλάξει δραματικά αλλά ακόμη και φέτος ο ΑΡΗΣ βρίσκεται στον τελικό κόντρα στα προγνωστικά. Πόσοι άραγε να ήταν αισιόδοξοι στον προημιτελικό του κυπέλλου στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας; Ακόμη και μέσα στην έδρας μας με αυτόν τον Πανιώνιο όσο και αν δεν μας αρέσει να το λέμε δεν ήμασταν το φαβορί. Όπως λοιπόν τη βραδυά του ημιτελικού είδαμε για 25 με 30 λεπτά τον καλύτερο ΑΡΗ της φετινής χρονιάς,  με τον Βεζένκοφ και τους υπόλοιπους να παίρνουν δύναμη από τη δίψα για διάκριση και να βγάζουν φωτιές έτσι και σήμερα θα πρέπει να δώσουν το 1000% των δυνατοτήτων τους. Απέναντι μας μια καλή αλλά κορεσμένη ομάδα που έχει κατακτήσει τα πάντα. Μπόλικοι τίτλοι με τους περισσότερους όμως από αυτούς να έχουν αρκετή βρωμιά πάνω τους μιας και οι Γιαννακόπουλοι κατάφεραν να "ποδοσφαιροποιήσουν" το μπάσκετ σε όλα του τα επίπεδα ώστε να κάνουν τον Παναθηναϊκό μεγάλο με κάθε κόστος και τίμημα... Ακόμη και αυτοί οι μεγάλοι παίκτες του Παναθηναϊκού όπως ο Διαμαντίδης, ο Φώτσης και οι άλλοι γνωρίζουν πολύ καλά τις αβάντες που έχουν και ότι ακόμη κόντρα στον αδύναμο ΑΡΗ η προεδράρα τους με τις πλάτες της ΕΟΚ και της ΚΕΔ κάνει ότι μπορεί για να διασφαλίσει τη νίκη. Αυτό και μόνο είναι αρκετό ώστε να πείσει τους παίκτες μας ότι όχι μόνο ότι έχουν κάποιες ελάχιστες πιθανότητες να κατακτήσουν το κύπελλο αλλά ότι οι "μεγάλοι" αντίπαλοι τους, τρέμουν με τη σκέψη της αποτυχίας. Το μόνο που απομένει είναι ο Μ.Μίνιτς και οι παίκτες του να αγωνιστούν έξυπνα, χωρίς άγχος, με πολύ πώρωση και να δώσουν οντότητα στις φοβισμένες σκέψεις των παικτών του Παναθηναϊκου. 

Πράσινο τελικό έχουν προετοιμάσει οι ιθύνοντες της ΕΟΚ, έβαλε το λιθαράκι του σε αυτό ο γνωστός Θεσσαλονικιός, δημοσιοσχεσίτης Στ.Συμεωνίδης με τον ορισμό του Τανατζή αλλά όπως φαίνεται κάποια αδέλφια μας είναι αποφασισμένα να τους χαλάσουν τη γιορτή. Περισσότερα από 700 εισιτήρια σύμφωνα με πληροφορίες έχουν πέσει σε κιτρινόμαυρα χέρια, με τα μισά περίπου να έχουν πάει σε "κομάντος για ειδικές αποστολές". Η αστυνομία που και αυτή θα ήθελε ένα πράσινο γήπεδο θορυβήθηκε και έσπευσε να καλέσει τον κ.Αρβανίτη να επιληφθεί του θέματος αλλά όπως ήταν φυσιολογικό  ο πρόεδρος της ΚΑΕ τους παρέπεμψε στους "επιστήμονες" της ΕΟΚ. Όσα και αν είναι τα αδέλφια μας στην κερκίδα του πολυδιαφημισμένου γηπέδου του Ηρακλέιου το σίγουρο είναι ότι θα τους χαλάσουν τη γιορτή. Το θέμα είναι και οι παίκτες μας να τους χαλάσουν τη γιορτή εντός παρκέ! Παλικάρια του ΑΡΗ, έχετε μοναδική ευκαιρία να γράψετε ιστορία με χρυστά γράμματα. ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΗΚΩΣΤΕ ΤΗΝ ΚΟΥΠΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΤΟΥΣ! 

Έστω και καθυστερημένα λόγω του ποδοσφαιρικού εφιάλτη μπαίνουμε σε μπασκετικούς ρυθμούς ενόψει του μεγάλου τελικού κόντρα στον Παναθηναϊκό. Ένας τελικός που βρέθηκε σε δεύτερη μοίρα τόσο λόγω των προβλημάτων του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ που έχει τραβήξει όλη μας την ενέργεια αλλά και λόγω της απίστευτης διοργάνωσης αυτού του τελικού από τους κ.Βασιλακόπουλου και κ.Τσαγκρώνη που προτίμησαν να προσπεράσουν κάθε είδους λογική και ισονομία στέλνοντας τον Μακεδόνα ΑΡΗ στη Κρήτη και αποκλείοντας τους οπαδούς του με διάφορα τεχνάσματα. Όλα κομμένα και ραμμένα για ένα πράσινο τελικό... Με αυτά θα ασχοληθούμε στο συγκεκριμένο ποστ έτσι για "ζέσταμα" προτού ασχοληθούμε με τους πραγματικούς πρωταγωνιστές που πρέπει να είναι οι παίκτες μας.

Για χάρη της ανάδειξης του νέου γηπέδου της Κρήτης και των οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων που κρύβονται από πίσω αποφασίσθηκε να γίνει ο τελικός στα Δύο Αοράκια, για χάρη της τοπικής κοινωνίας και των επεισοδίων που έκαναν όλα τα προηγούμενα χρόνια οι οπαδοί του ΟΣΦΠ και του ΠΑΟ αποφασίσθηκε τα εισιτήρια να μην δοθούν εισιτήρια στις 2 ομάδες και για χάρη του Τανατζή(τον διαιτητή που οι άνθρωποι του Ολυμπιακού έχουν χαρακτηρίσει φιλοβάζελο και έχουν απαιτήσει από την ΚΕΔ να μην σφυρίζει παιχνίδια τους) που αποσύρεται ορίστηκε να σφυρίξει στον τελικό χωρίς να βγει από κλήρωση. Με λίγα λόγια σε όλο αυτό που λέγεται τελικός και ο ένας από τους 2 φιναλιστ είναι ο ΑΡΗΣ μας ουσιαστικά σε ότι γίνεται για αυτόν τον τελικό δεν υπάρχει πουθενά! Και για να μην βιαστεί κανείς να πει ότι το ίδιο ισχύει και για τον Παναθηναϊκό να επισημάνουμε τα εξής αυτονόητα. Το συγκεκριμένο γήπεδο το είχε δηλώσει ο Παναθηναϊκός για τα παιχνίδια της Ευρωλίγκας που ήταν τιμωρημένος, η "τοπική κοινωνία" στα συγκεκριμένα παιχνίδια γέμισε το γήπεδο δείχνοντας τις προτιμήσεις της κάτι φυσιολογικό για ένα από τα πιο νότια άκρα της Ελλάδος και ο Τανατζής φυσικά έχει την ταμπέλα του φιλοπαναθηναϊκού... Δηλαδή κατά διαβολική σύμπτωση όλα έχουν σχεδιαστεί λες και εμπνευστής είναι ο ίδιος ο Γιαννακόπουλος και απλά κάποιοι άνθρωποι που υποτίθεται υπηρετούν αυτό το άθλημα όπως οι Βασιλακόπουλος, Τσαγκρώνης και Συμεωνίδης απλά εμφανίζονται για να δικαιολογήσουν τα αυτονόητα... Και πάντα με τις πλάτες της αστυνομίας όπου αφού έβαλε την υπογραφή της σε αυτό το φιάσκο προκαλεί ακόμη περισσότερο εκφράζοντας τον προβληματισμό της για της "φήμες" ότι φίλοι του ΑΡΗ μας έχουν προμηθευτεί περισσότερα από 700 εισιτήρια... Φανταστείτε λοιπόν ο τελικός να γινόταν στην Δράμα, τα εισιτήρια να τα έδιναν στην τοπική κοινωνία και διαιτητές να ήταν κάποιοι από αυτούς που έχουν τολμήσει να μην σκύψουν το κεφάλι στις "πιέσεις"  του Γιαννακόπουλου. Λέτε να υπήρχε περίπτωση να διοργανωθεί από όλους τους παραπάνω κυρίους ένας τέτοιος τελικός που μπορεί να αύξανε έστω και λίγο τις ελάχιστες πιθανότητες του ΑΡΗ μας κόντρα στον πανίσχυρο Παναθηναϊκό? Φυσικά και όχι... 

Βλέποντας όλο αυτό το πανηγύρι που εδώ και καιρό έχει στηθεί ιδίως όλοι όσοι έχουν ζήσει την Αυτοκρατορία του ΑΡΗ μπορούν να καταλάβουν την τεράστια διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες. Από την μια ένας ΑΡΗΣ που ένωσε ολόκληρη την Ελλάδα, σήκωσε το άθλημα στα ουράνια και έσπασε τα Ελληνικά σύνορα και από την άλλη ένας Παναθηναϊκός που για να πετύχει όλα όσα λαμπρά έχει πετύχει έπρεπε να κάψει τα πάντα γύρω του και να τα γεμίσει με σκατά ώστε να καλύψει τη δυσωδία του  και να το παίζει ανώτερος από τους άλλους. Όταν λοιπόν ακόμη και σήμερα με τον χιλιοταλαιπωρημένο ΑΡΗ, αδύναμο οικονομικά, που αναγκαστικά αποτελείται απο νεαρά φιλόδοξα παιδιά και κάποιους πιο έμπειρους φιλότιμους μπασκετμπολίστες ο παντοδύναμος Παναθηναϊκός κάνει ότι μπορεί για να πάρει ακόμη μεγαλύτερο πλεονέκτημα τότε όλοι μπορούν να καταλάβουν πόσο μεγαλύτερη ομάδα είμαστε και πόσο πολύ μας φοβούνται. Σας φοβούνται παλικάρια του ΑΡΗ μας!