Ένα από τα δυσκολότερα παιχνίδια της φετινής σεζόν θα δώσει η αγαπημένη μας ομάδα σήμερα το βράδυ στο Μιλάνο. Παιχνίδι που πέρα από την σημασία που έχει για την προσπάθεια που κάνει ο ΑΡΗΣ μας να προκριθεί μας φέρνει αναμνήσεις από το μακρινό και ένδοξο παρελθόν. Δεν θα ασχοληθούμε με το τι ακριβώς έγινε σε εκείνη την ιστορική διπλή αναμέτρηση με την Τρέισερ το 1986 αλλά θα επικεντρωθούμε σε όλα όσα θα πρέπει να κάνει σήμερα ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του ώστε να πάρουν μια πολύτιμη νίκη που θα ισοδυναμεί και με μισή πρόκριση στην επόμενη φάση.

Την Αρμάνι Μιλάνο την υποδεχθήκαμε από την Ευρωλίγκα ως το ακλόνητο φαβορί του ομίλου μας. Όπως φάνηκε όμως στην πρεμιέρα του Last 32 απέναντι στην Αλμπά η θεωρία από την πράξη απέχει πάρα πολύ. Και αν υπάρχει μια ομάδα που φέτος έχει αποδείξει ότι μπορεί να αγωνίζεται κόντρα στα προγνωστικά αυτός είναι ο ΑΡΗΣ μας! Με τις 2 νίκες επί της Ούνιξ Καζάν αλλά και το θριαμβευτικό πέρασμα από το ΟΑΚΑ ο φετινός ΑΡΗΣ έχει δείξει ότι όταν βρίσκεται σε καλή μέρα δεν φοβάται κανένα. Αυτή η έλλειψη σταθερότητας και το μόνιμο ερωτηματικό κυρίως στην επίθεση είναι που μας κάνει απρόβλεπτα καλούς ή και το ανάποδο. Τα σκαμπανεβάσματα του Γουότερς, η έλλειψη ουσιαστικών λύσεων στη θέση 3 και η αδυναμία κάτω από το καλάθι κυρίως όταν ο Χάγκινς είναι στον πάγκο καλύπτονται μόνο με ομαδική δουλειά και υπερπροσπάθεια από όλους όσους πατάνε στο παρκέ. Αυτό το μαχητικό πρόσωπο αυτοθυσίας από τους παίκτες μας θα πρέπει να δούμε σήμερα αν θέλουμε να φύγουμε νικητές. Διαφορετικά δύσκολα να βρεθεί τρόπος να σταματήσουμε τον Μακλήν, τον Τζεντίλε ή ακόμη και τον ύψους 2.17 Μπάρατς Στάνκο που ίσως και αυτός να προσπαθήσει να αρπάξει την ευκαιρία του σήμερα όπως τόσοι σέντερ έχουν κάνει φέτος με την ευάλωτη άμυνα του ΑΡΗ κάτω από το καλάθι. Ενώ φυσικά θα πρέπει και στην επίθεση να υπάρχει η απαραίτητη συγκέντρωση. Προσπάθειες όπως αυτές που πήραν οι περισσότεροι παίκτες πριν λίγες ημέρες στην Ρόδο θα πρέπει να απαγορευτούν από τον Πρίφτη και να απαιτήσει την κυκλοφορία της μπάλας μέχρι να βρεθεί το ελεύθερο σουτ. Ενώ και το inside game που τον τελευταίο καιρό το έχουμε αφήσει στην άκρη μάλλον θα πρέπει να το ξαναπιάσουμε. Θετικό το γεγονός ότι δεν υπάρχουν προβλήματα τραυματισμών και όλοι οι παίκτες μας είναι ετοιμοπόλεμοι ενόψει της σημερινής αναμέτρησης. 

Στο παιχνίδι  με τον Κολοσσό η ομάδα μας βρέθηκε σε κακή ημέρα τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά και γνώρισε μια ήττα που μας πλήγωσε πολύ και δίκαια χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως πισωγύρισμα. Και αν μπορεί να πει κανείς ότι βγαίνει και κάτι καλό από μια τέτοια ήττα τότε σήμερα θα πρέπει να το δούμε. Χρόνος για βελτίωση μέσα από τις προπονήσεις δεν υπάρχει αλλά με τα συνεχόμενα παιχνίδια υπάρχει σχεδόν την επόμενη στιγμή μια νέα ευκαιρία να δείξεις ότι αυτό που έγινε το Σάββατο ήταν μια κακή παρένθεση και τίποτα παραπάνω. Ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να επιλέγει παιχνίδια και ούτε να γκρινιάζει για το αν συμμετέχει σε 2 ή 3 διοργανώσεις. Από την στιγμή που είσαι μέλος αυτής της ομάδος είσαι καταδικασμένος να παλεύεις σε κάθε αγώνα με όλες τις δυνάμεις σου για τη νίκη. Αφήνουμε πίσω την ήττα στη Ρόδο και πάμε να γράψουμε μια ακόμη σελίδα με χρυσά γράμματα στο νέο κεφάλαιο που άνοιξε  με την έλευση του Νίκου Λάσκαρη στον ΑΡΗ μας! ΔΙΠΛΟ ΜΕΣ' ΣΤΟ ΜΙΛΑΝΟ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

ΥΓ. Αρκετή δικαιολογημένη γκρίνια ακολούθησε το παιχνίδι με τον Κολοσσό με τους κατήγορους και τους υπερασπιστές να διαφωνούν για ακόμη μια φορά ξεπερνόντας τα όρια. Ευτυχώς που υπάρχει και μια ραδιοφωνική εκπομπή στο Yellow Radio όπου λέει τα πράγματα με το όνομα τους. Τα συγχαρητήρια μου στον Χρήστο Γκάλη και τον Δημήτρη Οσσανλή που με τις τοποθετήσεις δίνουν στον κόσμο να καταλάβει ποια είναι τα αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος και ποια η διαφορά της κριτικής από την γκρίνια.

ΥΓ2. Πρός όλους τους "σοφούς" που υποδέχονται την όποια διαφορετική άποψη με ύβρεις και απειλές απλά να τους υπενθυμίσω ότι κάπως έτσι ξεκίνησε το κατάντημα του ΑΡΗ μας σε όλα τα αθλήματα. Και τότε υπήρχαν κάποιοι "σοφοί" που τα ήξεραν όλα και όταν άκουγαν κάτι το διαφορετικό απαντούσαν με ύβρεις, απειλές και τραμπουκισμούς. Όπως φαίνεται για μερικούς ούτε τα "πέτρινα χρόνια" του Αυτοκράτορα αλλά ούτε και η Γ Εθνική  έγινε μάθημα...

ΥΓ3. Και για αυτούς που δεν θέλουν να ξεχάσουν τι σημαίνει ΑΡΗΣ διαβάστε μια ωραία ιστορική αναδρομή εδώ