Επιστροφή στην σκληρή πραγματικότητα είχαμε απόψε στην Αθήνα, με τον ΑΡΗ μας να γνωρίζει βαριά ήττα από την ΑΕΚ με 5-0. Σε ένα παιχνίδι που η ομάδα μας κατάφερε στο σημείο που είχε ανεβάσει την απόδοση της και διεκδικούσε την ισοφάριση να καταρρεύσει ολοκληρωτικά. Και αυτή η κατάρρευση που επέτρεψε στους αντιπάλους μας να στήσουν το δικό τους πάρτι είναι που πονάει. Στοίχισε η απουσία του Φαμπιάνο, στοίχισε η απουσία κανονικού στόπερ, στοίχισε το αργό και άνευρο κέντρο μας, στοίχισε η έλλειψη αποφασιστικότητας και καθαρού μυαλού σε κάθε μας κίνηση. Μια ανέτοιμη πνευματικά ομάδα με σημαντικά κενά που αυτή τη φορά ο Γρηγορίου αναγκάστηκε να τα επισημάνει.

ΔΕΝ ΜΠΗΚΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΛΛΑ ΕΜΕΝΕ ΖΩΝΤΑΝΟΣ

Με τη γνωστή ενδεκάδα των τελευταίων αγώνων και τη σημαντική απουσία του Φαμπιάνο στο κέντρο της άμυνας, ο ΑΡΗΣ μπήκε παθητικά στο παιχνίδι και δεν κατάφερε σε κανένα σημείο του Α ημιχρόνου να βρει τον τρόπο να δυσκολέψει την ΑΕΚ. Οι γηπεδούχοι είχαν την κυκλοφορία, έβρισκαν εύκολα χώρους ανάμεσα στις γραμμές μας και μόλις στο 11' με μια εξαιρετική συνεργασία έφθασαν στο 1-0. Η ομάδα μας δεν μπορούσε να κρατήσει την μπάλα μπροστά, δεν είχε σωστή σύνδεση των γραμμών και ουσιαστικά επιθετικά ήταν απούσα. Παρόλα αυτά η ΑΕΚ δεν εκμεταλλεύτηκε την υπεροχή της για δεύτερο γκολ και το 1-0 του ημιχρόνου μας κρατούσε μέσα σε ένα παιχνίδι στο οποίο ως εκείνο το σημείο είχαμε προσφέρει ελάχιστα.

ΠΗΓΕ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΙΣΟΠΕΔΩΘΗΚΕ

Στην ανάπαυλα ο Γρηγορίου πέρασε Κουαμέ και Παλάσιος αντί Μανού και Γιαννιώτα και η εικόνα άλλαξε. Η ομάδα ανέβηκε μέτρα, πίεσε περισσότερο και για περίπου ένα τέταρτο μετέφερε το παιχνίδι στο μισό της ΑΕΚ. Και εκεί φάνηκε πόσο πνευματικά ανέτοιμοι και άτολμοι ήμαστα. Πάντα ένας δισταγμός, πάντα ένα λάθος απόφαση στην τελική ενέργεια που θα οδηγούσε στο 1-1. Και αφού εμείς δεν εκμεταλλευτήκαμε το καλό μας διάστημα η ΑΕΚ με περίσσια αυτοπεποίθηση και αποτελεσματικότητα με φιλοδώρησε με 5 γκολ.

ΗΤΤΑ ΜΕ ΗΤΤΑ ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ

Αν το παιχνίδι τελείωνε 2-0 πιθανόν σήμερα να συζητούσαμε για ένα κακό παιχνίδι απέναντι σε έναν σαφώς πιο έτοιμο και ποιοτικό αντίπαλο. Θα λέγαμε για το κακό πρώτο ημίχρονο, για την αντίδραση που έμεινε στη μέση στην επανάληψη, για τις αδυναμίες της ομάδας και θα πηγαίναμε παρακάτω. Όταν όμως από το 2-0 και μετά βλέπουμε μια ομάδα να παραδίδεται με παίκτες να χάνουν τις θέσεις τους, να μην μαρκάρουν, να αφήνουν τεράστιους κενούς χώρους και να μην προσπαθούν να αντιδράσουν μιλάμε για κάτι διαφορετικό. Όταν πριν λίγο καιρό εκθειάζαμε την επιμονή στην Καλαμάτα και την ποιότητα που έβγαλε η ομάδα με τον ΟΦΗ ήταν γιατί αυτά μας έδειξε μέσα στο γήπεδο. Και πάνω σε αυτά τα θετικά στοιχεία ξεκίνησε να χτίζεται λιθαράκι λιθαράκι μια νέα σχέση εμπιστοσύνης με τον φετινό ΑΡΗ. Σήμερα όμως αυτή η σχέση κλονίστηκε.

ΠΡΩΤΗ ΗΤΤΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟ ΗΧΗΡΟ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Μέχρι σήμερα ο Γρηγορίου είχε κερδίσει αρκετούς πόντους με τη διαχείριση των παιχνιδιών. Σήμερα προσπάθησε ξανά να αλλάξει την εικόνα στο ημίχρονο και αρχικά το κατάφερε. Εκεί όμως που το σχέδιο απέτυχε ολοκληρωτικά ήταν μετά το 2-0. Εκεί η κατάσταση ξέφυγε από τον όποιο έλεγχο είχε και απλά αφέθηκε και αυτός μαζί με τους παίκτες του στις διαθέσεις των αντιπάλων. Και αυτή ακριβώς η αγωνιστική συμπεριφορά είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που πρέπει να διαχειριστεί ο Γρηγορίου. Γιατί τόσο καιρό μιλούσαμε για αποδυτήρια, για παίκτες που έχουν πεισθεί από το πλάνο του προπονητή, δείχνουν διάθεση και θέλουν να προσφέρουν στην ομάδα. Σήμερα όμως όλα αυτά ξεχάστηκαν και θυμηθήκαμε ότι απουσιάζει ο Φαμπιάνο, κενά στα στόπερ και ανέτοιμο κέντρο. Όπως δεν γίναμε υπερομάδα επειδή ξεκινήσαμε με 2 στα 2, έτσι δεν γίναμε ξαφνικά σκορποχώρι επειδή φάγαμε πέντε από την ΑΕΚ. Ούτε όμως με το να βάλουμε το σημερινό κάτω από το χαλάκι κερδίζουμε κάτι. Βαρύ πάθημα, σκληρό μάθημα… άντε να δούμε μπας και βγει και κάτι καλό από αυτό το στραπάτσο.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕ ΣΚΛΗΡΟ ΤΡΟΠΟ

Με μια εύκολη ήττα που στην πορεία εξελίχθηκε σε διασυρμό έφυγε ο ΑΡΗΣ μας από την Αθήνα, σε ένα παιχνίδι που περιμέναμε πολλά περισσότερα από μια άνευ όρων παράδοση. Μπήκε ανέτοιμος, συνέχισε με διστακτικότητα και ατολμία και με την πρώτη ευκαιρία παραδόθηκε. Ένα αποτέλεσμα και μια εμφάνιση καθρέφτης όλων αυτών των προβλημάτων που ακολουθούν την ομάδα από την αρχή της σεζόν. Προβλήματα που είτε το παιχνίδι έληγε 1-0 είτε 7-0 πάλι τα ίδια θα ήταν. Προφανώς και υπάρχει απόσταση από την ΑΕΚ αλλά όχι αυτή που επιτρέψαμε να φανεί σήμερα. Αναμένουμε αντίδραση σε όλα τα επίπεδα…

ΥΓ. Ευχάριστη έκπληξη ήταν ως τώρα η πορεία του Γρηγορίου στον ΑΡΗ μας και κάπως έτσι περιμέναμε και σήμερα να μας εκπλήξει. Δυστυχώς είχαμε ξαναζεσταμένο φαγητό.

ΥΓ2. Αν υπάρχει κάτι πιο στενάχωρο από το να βλέπεις την ομάδα σου να αγωνίζεται με τέτοιο τρόπο και να δέχεται 5 γκολ, είναι να νιώθεις ότι αυτό το έργο το έχεις ξαναδεί αρκετές φορές.

ΥΓ3. Τα προηγούμενα παιχνίδια μας έδωσαν το δικαίωμα να ελπίζουμε, σήμερα νιώσαμε αποστάσεις και ταβάνια που μας πληγώνουν. Ας μην παρασυρόμαστε και ας δούμε παιχνίδι με το παιχνίδι τι μπορεί να κάνει αυτή η ομάδα… αρχίζοντας από το ντέρμπι της επόμενης αγωνιστικής ευελπιστώντας να δούμε από τους παίκτες μας την αντίδραση που θέλουμε.

Μόνο το γκολ έλειψε από τον ΑΡΗ μας σήμερα ώστε να κάνει το πρώτο βήμα για την πρόκριση. Οι παίκτες του Άκη Μάντζιου πιστοί σε ένα πλάνο παρόμοιο με αυτό που μας οδήγησε στη νίκη κόντρα στον συμπολίτη κατάφερε να εγκλωβίσει την ΑΕΚ και να φέρει την μάχη της πρόκρισης σε ένα «τελικό» στο Κλ.Βικελίδης. Άρεσε ο Φετφατζίδης στην πρώτη του εμφάνιση, πείθει ότι μπορεί να αποτελέσει μια σημαντική λύση για τη συνέχεια.

ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ

Με την ίδια ενδεκάδα που πήρε τη νίκη απέναντι στον ποακ αλλά και με την ίδια τακτική ο Άκης Μάντζιος θέλησε να βάλει τις βάσεις για την πρόκριση απέναντι στην ΑΕΚ και σε μεγάλο βαθμό το πέτυχε.  Η ΑΕΚ λόγω απουσιών και του ροτέισον που επέλεξε ο Αλμέιδα παρουσιάστηκε αρκετά πιο αδύναμη από τον συμπολίτη και αυτό ήταν κάτι που έγινε αντιληπτό από τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης. Οι παίκτες μας με ευκολία περιόριζαν την ΑΕΚ όποτε προσπαθούσε να ανέβει ενώ εξίσου εύκολα κυκλοφορούσε την μπάλα όποτε την είχε στα πόδια του. Παρόλο που οι αντίπαλοι μας είχαν περισσότερο την μπάλα στα πόδια τους, ο ΑΡΗΣ ήταν η ομάδα που έμοιαζε να ελέγχει το παιχνίδι.

ΕΙΧΕ ΤΙΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΟ ΓΚΟΛ

Με την ΑΕΚ να αδυνατεί να απειλήσει ουσιαστικά την ομάδα μας και τους παίκτες μας να έχουν ως πρώτο στόχο να μην δεχθούν γκολ οι ευκαιρίες που παρουσιάστηκαν για να μπει ένα γκολ ήταν ελάχιστες. Μόλις μια φορά απειληθήκαμε μέσα από την περιοχή μας σε αντίθεση με τις δικές μας ευκαιρίες όπου Ζουλ, Φαμπιάνο και Μορόν έφθασαν μια ανάσα από το γκολ. Λίγο η τύχη που δεν μας χαμογέλασε, λίγο η επιπολαιότητα του Μορόν που προτίμησε να σουτάρει αντί να σπάσει την μπάλα στον Νταρίντα ή τον Παναγίδη και η νίκη που αξίζαμε έμεινε ισοπαλία.

ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ

Τα ντέρμπι του ταιριάζουν περισσότερο και αυτό αποδείχθηκε σήμερα. Ο Μάντζιος μπορεί να μην έχει καταφέρει να βρει ένα πλάνο που να αποδίδει ανεξάρτητα από τον αντίπαλο αλλά στα ντέρμπι φαίνεται να έχει βρει την μαγική συνταγή. Μια συνταγή που φαίνεται να ταιριάζει στους παίκτες μας που δείχνουν ικανοί να ακολουθήσουν. Από αυτή τη συνταγή σήμερα έλειψε το κάτι παραπάνω που έδωσε ο Σαβέριο απέναντι στον μπάογκ και για αυτό δεν κερδίσαμε. Η αγωνιστική όμως συμπεριφορά της ομάδας μας σε όλη την διάρκεια του αγώνα ήταν εξαιρετική, ιδιαίτερα αν συνυπολογίσουμε ότι απέναντι μας είχαμε την ΑΕΚ που πριν λίγες ημέρες έφυγε με διπλό από το Καραϊσκάκη. Και με ένα ρόστερ που παρά τις όποιες απουσίες και ροτέισον έχει περισσότερες λύσεις από εμάς. Λύσεις που ελπίζει ο Μάντζιος να βρει στο πρόσωπο του Φετφατζίδη που σήμερα έκανε το ντεμπούτο με μια καλή εμφάνιση. Αυτό όμως που προέχει και για την ώρα δείχνει να είναι προς τη σωστή κατεύθυνση είναι η ομάδα να αποκτήσει την σωστή νοοτροπία και έναν ξεκάθαρο προσανατολισμό μέσα στο γήπεδο. Στα ντέρμπι το πετυχαίνουμε, ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε και απέναντι και σε ομάδες σαν τον Παναιτωλικό που ακολουθεί.

ΠΕΙΘΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙ

Στη Θεσσαλονίκη θα παιχτεί από το μηδέν  η πρόκριση, με τον ΑΡΗ μας σήμερα στην OPAP Arena να πείθει ότι μπορεί να κερδίσει αυτή την ΑΕΚ. Λίγο πιο προσεκτικοί(και τολμηροί) να είμασταν στην επίθεση και θα πανηγυρίζαμε μια σημαντική νίκη-μισή πρόκριση. Έστω και έτσι, αυτό το 0-0 μας δίνει ένα μικρό προβάδισμα που σε μια εβδομάδα από σήμερα θα πρέπει πάση θυσία να εκμεταλλευτούμε. ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

ΥΓ. Μα πόση γκαντεμιά με τους τραυματισμούς φέτος...

Την ήττα με 3-0 γνώρισε ο ΑΡΗΣ μας από την ΑΕΚ σε ένα ακόμη παιχνίδι τραγέλαφο της ελληνικής σουπερλίγδας. Σαφώς και η ομάδα μας υστερούσε ποσοτικά και ποιοτικά σε σχέση με την επίδοξη πρωταθλήτρια ΑΕΚ ωστόσο ο τρόπος που εξελίχθηκε το παιχνίδι απέδειξε ότι στο ποδοσφαιρικό Ελλαδιστάν η «σφυρίχτρα» κρίνει σχεδόν τα πάντα. Από το πέναλτι και την εις βάρος μας κόκκινη κάρτα ακολουθώντας πιστά το «γράμμα του νόμου» μέχρι και την κλωτσοπατινάδα της ΑΕΚ από το πρώτο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του αγώνα με την ανοχή του διαιτητή και το γκρέμισμα του Φαμπιάνο στην «ηρωική έξοδο» που από την στιγμή που επέζησε ο παίκτης μας δεν υπήρχε λόγος να καταλογιστεί το πέναλτι…

ΗΘΕΛΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ

Προφανώς και ο Πάρντιου με τόσες απουσίες στο μπλοκάκι του είχε ως πρώτο στόχο να ελέγξει τον ρυθμό του αγώνα και να προστατέψει κατά κύριο λόγο το μηδέν στην άμυνα. Άλλωστε με τα όπλα που είχε στην επίθεση η έτσι και αλλιώς δυστοκία στο γκολ ήταν εξαρχής τεράστιο πρόβλημα. Σε μεγάλο βαθμό αυτό το πλάνο που είχε ο Πάρντιου δούλεψε ακόμη και αν ήρθε από νωρίς ένα γκολ από την άσπρη βούλα. Ακόμη και όταν έμεινε με 10 παίκτες η ομάδα δεν έχασε τη συνοχή και την συγκέντρωση της και σε καμία περίπτωση αυτό το τελικό 3-0 δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα του αγώνα.  Φυσικά από όλο αυτό το πλάνο έλειπε εξαρχής το επιθετικό κομμάτι μιας και σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι παίκτες σαν τον Ματέο Γκαρσία και τον Ιτούρμπε δεν μπορούν να έχουν στην ομάδα κάποιο ρόλο διαφορετικό από κάποιες βοήθειες και ειδικές αποστολές. Ενώ και ο Γκρέι θέλει σίγουρα ένα πολύ πιο επιθετικό πλάνο για να αποδώσει.

ΤΗΣ ΤΟ ΕΚΑΝΕ Ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ ΕΥΚΟΛΟ

3 γκολ μας έβαλε η ΑΕΚ αλλά επί της ουσίας το μόνο που έκανε ήταν να εξαργυρώσει τα δωράκια της διαιτησίας. Γκολ από τα 11 βήματα με ένα πέναλτι που ναι μεν είναι αλλά η ευκολία με την οποία το κέρδισε δεν γίνεται να μην μας εκνευρίζει όταν στις αντίστοιχες περιπτώσεις σε εμάς όλοι οι διαιτητές κοιτάνε αδιάφορα. 2ο γκολ από ένα κλέψιμο όπου μπροστά στα μάτια του διαιτητή ο αμυντικός σπρώχνει με απλωμένο το χέρι τον Νταμπό και τον κάνει να χάσει τον έλεγχο της μπάλας και μια εκνευριστική ανοχή στις συνεχόμενες κλωτσιές-φάουλ της ΑΕΚ σε κάθε προσπάθεια να κρατήσουμε την μπάλα. Όχι μόνο δεν έδειξε κάρτες στα συνεχόμενα φάουλ των αντιπάλων μας αλλά το «γράμμα του νόμου» τηρήθηκε εις βάρος του Φαμπιάνο αλλά και του Ετέμπο 2 φορές…  Όσο για το πέναλτι πάνω στον Φαμπιάνο το βλέπει ο Κουλμπάκοφ και όλη η Τούμπα και χασκογελάνε…

ΣΩΣΤΑ ΣΤΗΜΕΝΟΣ ΤΑΚΤΙΚΑ ΑΛΛΑ ΑΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ

Λίγα πράγματα μπορείς να πεις για τον σημερινό ΑΡΗ αν σταθείς στο τελικό αποτέλεσμα μιας και αυτό το 3-0 είναι αρκετά σκληρό. Ωστόσο η ομάδα του Πάρντιου παρά τις τεράστιες ποσοτικές και ποιοτικές ελλείψεις στην επίθεση πάλεψε όσο μπορούσε κόντρα σε έναν ανώτερο αντίπαλο αλλά και έναν «καμικάζι» διαιτητή. Στήριξη στην ομάδα, να επιστρέψουν οι τραυματίες και να δούμε αν αυτή η βελτίωση που υπάρχει τουλάχιστον σε τακτικό επίπεδο μπορεί να μεταφραστεί στη συνέχεια σε γκολ και νίκες.

ΥΓ.  Από την αρχή της χρονιάς έχουν γραφτεί κάμποσα άρθρα για τη διάθεση που υπάρχει να σταματήσουν οι ορισμοί των ξένων διαιτητών. Αυτές οι διαιτησίες απλά θέλουν να σου περάσουν το μήνυμα ότι τζάμπα ξοδεύονται οι ομάδες για να έρχονται οι ξένοι. Ότι και αν γίνει την σφαγή δεν την γλιτώνεις.  

ΥΓ2. Κουράζει αυτή η ιστορία με τους πιτσιρικάδες που δεν "αξιοποιούνται".... τους προπονητές που αρκετοί θέλουν να τους αλλάζουν σαν τα πουκάμισα... και τους προέδρους που κάνουν ουρές για να αναλάβουν την ομάδα και να τα χώσουν χοντρά...