Με ώθηση από την εύκολη νίκη-πρόκριση επί του συμπολίτη η αγαπημένη μας ομάδα θα προσπαθήσει στην Αμαλιάδα να πάρει το πρώτο διπλό  της χρονιάς και να μπει με το δεξί και στο πρωτάθλημα. Ένα παιχνίδι σε  μια έδρα όπου παραδοσιακά(!!!) δυσκολευόμαστε και  θα δείξει πολλά ως προς τη δυναμική της ομάδος μας αυτή την περίεργη όπως ξεκίνησε αγωνιστική σεζόν.

Χωρίς τον Πέτγουεϊ αλλά με τον Μοραντ  που προπονήθηκε κανονικά τις τελευταίες ημέρες  ο Π.Γιαννάκης θέλει να δώσει συνέχεια στη νίκη της Τετάρτης αποφεύγοντας τις εκπλήξεις που κρύβουν οι πρεμιέρες. Οι αδυναμίες στο παιχνίδι μας φάνηκαν ξεκάθαρα, κυρίως στο κομμάτι της κυκλοφορίας της μπάλας σε κατάσταση πίεσης και σίγουρα ο κόουτς με τους παίκτες του δούλεψαν πάνω σε αυτές. Μπορεί οι 3-4 προπονήσεις να μην φαντάζουν αρκετές για να αλλάξουν σημαντικά πράγματα αλλά σε σχέση με την Τετάρτη όπου οι Μπέλ και Μπένσον δεν γνώριζαν ούτε τα ονόματα των συμπαικτών τους τα πράγματα είναι καλύτερα.  Ο Κόροιβος όπως και τα προηγούμενα χρόνια έτσι και φέτος ξεκινάει με μοναδικό στόχο την παραμονή στην κατηγορία. Δεν διαθέτει ούτε έναν έμπειρο Έλληνα παίκτη και όλη του η προσπάθεια θα βασιστεί αποκλειστικά στους 6 Αμερικάνους με τον θηριώδη Ντίκερσον ύψους 2.17 να εντυπωσιάζει κυρίως με το ανάστημα του.  Αυτό το στοιχείο από μόνο του είναι αρκετό να δώσει ένα αβαντάζ στην ομάδα που με το βάθος πάγκου που διαθέτει θα μπορέσει πέρα από την πολυφωνία στην επίθεση να πιέσει και να κουράσει τους αντιπάλους που έχουν περιορισμένες επιλογές.

Ανεξάρτητα από τα όποια  προβλήματα η παρουσία του Π.Γιαννάκη μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε τουλάχιστον σε ότι συμβαίνει πάνω στο παρκέ.  Αν και δεν έχουμε εικόνα από τον Κόροιβο Αμαλιάδας το ρόστερ-μπάτζετ των αντιπάλων όπως και οι "στόχοι" τους δείχνουν ότι πρόκειται για έναν πολύ αδύναμο αντίπαλο και η λογική λέει ότι η νίκη θα πρέπει να έρθει τουλάχιστον όσο εύκολα ήρθε η νίκη της Τετάρτη. Μια νίκη που θα πιστοποιήσει ότι η ομάδα είναι σε καλό δρόμο και ότι φέτος μπορούμε να ευελπιστούμε ότι με κάτι τέτοιους αντιπάλους δεν θα πονάνε τα μάτια μας όπως πέρσι…

ΥΓ. Ασταμάτητη η ομάδα της προπαγάνδας που μερικοί συνΑρειανοί φοβόντουσαν… Και τη χορηγία μας πήρανε, και παίκτες έκλεισαν γρήγορα, και εξαιρετικά τα πήγαν στην προετοιμασία, και φαβορί στο Παλέ... και η φάπα πάει σύννεφο!

ΥΓ2. Όχι ότι το κοτόπουλο του νότου είναι στην ίδια μοίρα με το ντόπιο αλλά και εκεί στα χαρτιά  κάνουν ομαδάρα και τελικά καταλήγουν να παίζουν με τους Ξανθόπουλο, Σάκοτα και Μαυροειδή…

ΥΓ3. Και για αυτούς που πιστεύουν ότι τα μπάτζετ είναι το Α και το Ω ας ρίξουν και μια ματιά τη καλή δουλειά που γίνεται για 2η συνεχόμενη χρονιά εκεί στην Πάτρα. Πόσο να κοστίζουν άραγε οι Γκίκας, Ρέλεφορντ, Μιλόσεβιτς,  Φαγιέ και  Λίποβι?

ΥΓ4. Ο ένας πρόβλημα με τα μάτια, οι άλλοι 2 ξαφνικά τραυματίες! Κάπως έτσι οι φήμες για τους "μερακλήδες" παίκτες παίρνουν πραγματική υπόσταση... διαβολικές συμπτώσεις… 

Ανέλπιστη νίκη για την ομάδα μας στην Αμαλιάδα που μέσα σε ένα παιχνίδι κατάφερε να εντυπωσιάσει με την τραγική παρουσία της και τη ροή του σκορ(25-4, 34-12), να βρει εκεί  όπου όλα φαινόταν χαμένα τα ψυχικά αποθέματα για να αντιδράσει και τελικά να φθάσει μετά από 2 παρατάσεις στην αυτονόητη νίκη... Η αρνητική παράδοση στην Αμαλιάδα μπορεί να έσπασε και η ομάδα μας να μην γνώρισε την ήττα, παρόλα αυτά θα είναι τραγικό λάθος αν για πολλοστή φορά αφήσουμε μια νίκη να κουκουλώσει τα τεράστια αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος.

Όταν ένας προπονητής τον μέχρι πρότινος πιο φορμαρισμένο παίκτη του όπως ήταν ο Θ.Ζάρας στο ένα παιχνίδι τον χρησιμοποιεί 2' και μετά από λίγα 24ωρα τον ξεκινάει βασικό τότε εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς την έλλειψη ρόλων και πλάνου σε αυτή την ομάδα. Όχι ότι η επιλογή του Θ.Ζάρα ήταν αυτή που οδήγησε στο κάκιστο ξεκίνημα αλλά είναι ενδεικτικό του πόσο χαμένος είναι μέσα στις σκέψεις του ο Δ.Πρίφτης. Αν και τα προβλήματα που παρουσίασε ο ΑΡΗΣ στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα ήταν τα γνωστά, το μέγεθος που παρουσιάστηκαν πραγματικά εξέπληξαν και τον πιο απαισιόδοξο φίλο της ομάδος. Άμυνα για γέλια και για κλάματα, τόσο κάτω από το καλάθι κυρίως λόγω Μπάκνερ όσο και συνολικά μιας και ο παίκτες της Αμαλιάδας με το που μάζευαν το ριμπάουντ με 2 πάσες έφθαναν για πλάκα στο καλάθι μας! Καθόλου τρεξίματα στις επιστροφές, καμία διάθεση για πίεση, καθόλου δύναμη στις επαφές... Αυτή ήταν η εικόνα του ΑΡΗ σε όλο το πρώτο ημίχρνο συν φυσικά αυτή η αναρχία στην επίθεση που όταν αποδίδει την βαφτίζουμε ως πλάνο και συνειδητή επιλογή...  Στην επανάληψη ο ΑΡΗΣ αποφάσισε να σοβαρευτεί και να παίξει αρχικά άμυνα ώστε να κόψει των αριθμό των αντιπάλων. Και αφού έγινε αυτό  Κάμινγκς και Μάρμπλ βρήκαν την ευκαιρία μέσα στο μπάχαλο να σκοράρουν και να γυρίσουν ανάποδα το παιχνίδι ώστε να φύγει ο ΑΡΗΣ με το ροζ φύλλο αγώνα μετά από 2 παρατάσεις. Ανάξια οποιασδήποτε κριτικής ολόκληρη η ομάδα με τους Μάρμπλ και Κάμινγκς να μοιάζουν με όαση μέσα σε αυτό το χάλι αν και ο τρόπος με τον οποίο αγωνίζονται δύσκολα μπορεί να αποτελέσει τη βάση μιας σοβαρής ομάδας...

Τέλος καλό όλα καλά για ακόμη μια φορά... Αφού δεν ξεφτιλιστίκαμε(ή ξεφτιλιστίκαμε;) στην Αμαλιάδα για 3η φορά και σπάσαμε την αρνητική παράδοση σημαίνει ότι η ομάδα βαδίζει στον σωστό δρόμο. Ή μήπως όχι; Ή μήπως για πολλοστή φορά κουκουλώνονται τα προβλήματα και απλά κερδίζουν χρόνο παίκτες και προπονητές που δεν μπορούν να συνυπάρξουν στην ίδια ομάδα; Εκτός φυσικά και αν κατά τον Μάρτιο όταν και θα έχουν χαθεί όλοι μας οι στόχοι να έχει αποδειχθεί ότι οι Κάμινγκς και Μάρμπλς μπορούν να προσαρμοστούν στον Ευρωπαϊκό τρόπο παιχνιδιού, ο Τζένκινς να έχει σταματήσει να κρύβεται και ο Μπάκνερ να έχει μάθει τι σημαίνει σέντερ για μια ομάδα. Μάλλον αυτό σημαίνει το "επιμέρους στόχοι"¨που ακούσαμε κατά την προετοιμασία... Να βοηθήσουμε κάποιους αμερικάνους να βρουν καλύτερα συμβόλαια και να πείσουμε άπαντες ότι ο προπονητής συνεχίζει την εξαιρετική δουλειά. Όσο για τα θέλω του κόσμου απλά υπομονή, υπάρχει και η επόμενη χρονιά...

ΥΓ. Ραντεβού στο Λευκό Πύργο να γιορτάσουμε την μεγάλη νίκη και το τέλος μιας αρνητικής παράδοσης.

ΥΓ2. Άμπαλοι Ρώσοι που έδιωξαν τον "εθνικό κόουτς" και δεν περίμεναν μέχρι τον Μάρτιο που θα άρχιζε να φαίνεται η δουλειά του, εγκαταλείποντας το πολυετές πλάνο στην μέση... Από ομάδα με όνομα Κουμπαν τι περιμένεις...

ΥΓ3. Ας μην ξεχνάμε η ομάδα δίνει συνεχόμενα παιχνίδια και έλειπε και ο Σανικίντζε...

ΥΓ4. Και για όσους δεν το γνωρίζουν ο Κόροιβος έπαιζε με έναν Αμερικάνο λιγότερο.

ΥΓ5. Υποχρεωτική άδεια στον Γκρίν του πρωτοπώρου Ολυμπιακού γιατί δεν είναι ευχαριστημένοι μαζί του. Άλλοι άμπαλοι...

Σαν σε επανάληψη της περσινής αναμέτρησης ο Κόροιβος Αμαλιάδας με μια μεγάλη ανατροπή στο τέταρτο δεκάλεπτο επανήλθε από το -12 και με ένα επιμέρους σκορ 23-9 στην 4η περίοδο κατάφερε να πάρει την πολύτιμη νίκη και να βυθίσει την ομάδα μας στα προβλήματα της... Αγωνιστικά προβλήματα και αδυναμίες που εδώ και αρκετές αγωνιστικές το τεχνικό τιμ αδυνατεί να διορθώσει με αποτέλεσμα η ομάδα αντί να παρουσιάζεται καλύτερη από παιχνίδι σε παιχνίδι μάλλον παρουσιάζεται χερότερη. Είτε είναι θέμα κούρασης είτε θέμα λανθασμένης αγωνιστικής φιλοσοφίας  θα πρέπει ο Δ.Πρίφτης και οι συνεργάτες του να βρουν σύντομα τις λύσεις.

Η ομάδα μας μπήκε νωθρά στην αναμέτρηση με  τον Κόροιβο να έχει ελαφρύ προβάδισμα σχεδόν στην μεγαλύτερη διάρκεια του Α΄ ημιχρόνου. Η πολύ καλή παρουσία του Όκαρο Γουάιτ κυρίως στο πρώτο δεκάλεπτο αλλά και το ξέσπασμα του Μακνήλ στο δεύτερο δεκάλεπτο η ομάδα κατάφερε με τη λήξη του ημιχρόνου να προηγηθεί στο σκορ. Στην επανάληψη ο ΑΡΗΣ μας μπήκε σαφώς πιο δυνατά και παίζοντας εξαιρετική άμυνα περιόρισε για ένα ολόκληρο δεκάλεπτο τους αντιπάλους μας στους 6 πόντους και έχτισε μια διαφορά ασφαλείας που έφθασε και στο +12 . Διαφορά που ο ΑΡΗΣ κρατούσε με ευκολία και όλα έδειχναν ότι κάπως έτσι θα κυλήσει το παιχνίδι μέχρι το τέλος. Όλα αυτά μέχρι 3' πριν το τέλος όπου το +11 για τον ΑΡΗ μας μέσα από μια σειρά ανόητων λαθών, κακών επιθετικών, αδράνειας στην άμυνα και βαθύ ύπνου στον πάγκο έγινε +2 για τον Κόροιβο 55'' πριν την λήξη του αγώνα! Δηλαδή με πιο απλά λόγια ο ΑΡΗΣ μέσα σε 120'' έχασε διαφορά 11 πόντων και βρέθηκε πίσω στο σκορ με ένα καλάθι διαφορά.  Αντίδραση δεν υπήρχε από τον πάγκο σε ένα παιχνίδι όπου για ακόμη μια φορά το κοουτσάρισμα του Πρίφτη παρόλο που δεν είχαμε ολοκληρωμένη εικόνα προκαλεί πολλά ερωτηματικά. Τα μόλις 18'33'' συμμετοχής του μοναδικού καθαρού σέντερ της ομάδος, το ανούσιο και περιορισμένο ροτέισον όπου ο Τσούπκοβιτς ήταν για ακόμη μια φορά θεατής και ο Μούρτος αγωνίστηκε μόλις 5' 24'' .  Με μια ομάδα που υποτίθεται ότι θέλει να παίζει πιεστική άμυνα όπως μας έδειξε στα πρώτα παιχνίδια αλλά λόγω κούρασης ή έλλειψης αξιόπιστων λύσεων από τον πάγκο καταλήγει να παίζει στα όρια του φάουλ, να χάνει την συγκέντρωση της στην επίθεση πηγαίνοντας σε κακές επιλογές αλλά και στην άμυνα κάνοντας εύκολα το φάουλ(28 βολές βάρεσαν οι αντίπαλοι μας έναντι 13) . Και όταν από τον πάγκο δεν υπάρχει κανείς να αφυπνίσει την ομάδα τότε ήττες σαν τις σημερινές μοιάζουν απολύτως φυσιολογικές...

Γνωστό το τροπάριο που θα ακούσουμε τις επόμενες ημέρες από όλους αυτούς που αρέσκονται σε αυτή την μιζέρια που επικρατεί σε ολόκληρο τον συλλόγο τα τελευταία χρόνια. Είπαμε δεν πάμε να πάρουμε το πρωτάθλημα αλλά δεν υπάρχει λόγος για ακόμη μια χρονιά ενώ υπάρχει η δυνατότητα να γίνει ένα πολύ δυνατό σύνολο να δίνουμε χαρές στον κάθε πικραμένο και να αναλωνόμαστε στα ίδια λάθη και στους τρόπους για να τα δικαιολογήσουμε. Φυσικά και δεν περιμέναμε να ακούσουμε τίποτα περισσότερο στη συνέντευξη τύπου από τον κ.Πρίφτη μιας και για τη νέα γενιά προπονητών μέχρι να τους δοθεί η ευκαιρία σε Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό όλες οι ήττες δικαιολογούνται και όλοι μπορούν να χάσουν και να κερδίσουν παντού. Αμπελοφιλοσοφίες πολλές, ουσία καθόλου... 

ΥΓ. Επιτέλους ήρθε η στιγμή της δικαίωσης για πολλούς συνΑρειανούς μας που εδώ και αρκετές αγωνιστικές κάνουν αγώνα να πείσουν και τους υπόλοιπους ότι ο ΑΡΗΣ φέτος δεν παλεύει για τίποτα και δεν στοχεύει πουθένα. Οικονομική εξυγίανση, μπάτζετ και τα λοιπά...

ΥΓ2. Πριν χρόνια ο Αντρέα Μάτζον είχε φάει κράξιμο γιατί στους μικρούς τελικούς με το Μαρούσι είχε καταφέρει σε κάτι λιγότερο από 4' να χάσει μια διαφορά 9 πόντων και μαζί και την πολύτιμη νίκη. Σήμερα βρήκαμε νέο ρέκορντμαν. 

ΥΓ3. Κάτω τα χέρια από τον Πρίφτη... δηλαδή επειδή έφτιαξε μια ομάδα με πολλά τεσσάρια και χωρίς δεύτερο σέντερ όπου κανείς δεν κάνει μπλοκ άουτ και επένδυσε σε μια αγωνιστική φιλοσοφία run and gun και πιεστικής άμυνας που με το υπάρχον ρόστερ δεν μπορεί να παίξει και πήρε ξένους παίκτες για να ξεσκονίζουν τον πάγκο και σε παιχνίδια σαν το σημερινό όταν οι παίκτες τα χάνουν δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να το αλλάξει δεν σημαίνει ότι φταίει ο προπονητής... 

ΥΓ4. Λάσκαρη κλείσε τα αυτιά σου και άκου την καρδιά σου!

Μπορεί το κλίμα να μην είναι και το καλύτερο μετά την ήττα-πισωγύρισμα από τον Κόροιβο Αμαλιάδας αλλά η επικείμενη συμφωνία(απομένει η τυπική ανακοίνωση) με τον Αντεγκμπόγιε μας κάνει να αισιοδοξούμε ότι η χρονιά δεν θα πάει στράφι όπως φάνηκε το περασμένο Σάββατο. Όχι γιατί ξαφνικά με την παραμονή του Νιγηριανού με Αγγλικό διαβατήριο κάτι θα αλλάξει δια μαγείας και ο ΑΡΗΣ θα πάει τραίνο μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος αλλά γιατί με αυτόν τον τρόπο η διοίκηση δείχνει ότι έχει στην σκέψη της εκτός από την οικονομική εξυγίανση και την αγωνιστική.

Ο Αντεγκμπόγιε ήταν μέτριος απέναντι στην Αμαλιάδα και αυτή ήταν η ουσιαστική διαφορά του ΑΡΗ με τα προηγούμενα παιχνίδια που στο φινάλε είχε ξελασπώσει τους συμπαίκτες του, παρέα με τον Βεζένκοφ. Αυτή την φορά ο Βεζένκοφ ήταν απελπιστικά μόνος του και κάπως έτσι ήρθε η ήττα. Αυτό φυσικά δεν μειώνει την προσφορά του παίκτη στην ομάδα αλλά και την γενικότερη ανάγκη για ενίσχυση. Μια ενίσχυση που εκ των συνθηκών κρίνεται απαραίτητη. Και όταν μιλάμε για συνθήκες δεν μιλάμε για τον τραυματισμό του Τόμας ή του Γκίκα αλλά για την αδυναμία σχεδόν όλων των πόιντ γκαρντ να ανταπεξέλθουν με επιτυχία στον ρόλο τους.  Βασικός πόιντ γκαρντ της ομάδος είναι ο Τόμας με τον Γκίκα να θεωρείται κατά κάποιο τρόπο το back up του που μαζί με τον Μούρτο είναι αυτοί που το καλοκαίρι υποτίθεται θα κάλυπταν την νευραλγική θέση του άσσου. Ενώ υπάρχει πάντα ο έμπειρος Πάσαλιτς που αν και φέτος τον έχουμε δει ελάχιστα να αγωνίζεται σαν καθαρός πόιντ γκαρντ(δηλαδή να κατεβάζει και να οργανώνει) μπορεί να δώσει λύσεις και σε αυτήν την θέση. Η στατιστική είναι ο καλύτερος μάρτυρας για το φετινό πρόβλημα του ΑΡΗ αλλά και για την ανάγκη παραμονής του Αντεγκμπόγιε. Ο Τόμας σε 4 παιχνίδια έχει 9 ασίστ, ο Γκίκας σε 4 παίχνιδια 8 ασιστ και ο Μούρτος σε 5 παιχνίδια 4 ασίστ...Την ίδια στιγμή που το δυάρι σύμφωνα με τα πλάνα του Πρίφτη Μ.Πάσαλιτς έχει σε 5 παιχνίδια 14 ασίστ, περίπου όσες και ο Αντεγκμπόγιε που σε 4 παιχνίδια έχει 12 ασίστ.. Με λίγα λόγια ο ΑΡΗΣ στην θεωρία έχει πληθώρα παικτών στην θέση 1 αλλά στην πράξη δεν φαίνεται να έχει ούτε έναν που να μπορεί να σηκώσει το βάρος της θέσης κάτι που δικαιολογεί στο απόλυτο την παραμονή του Αντεγκμπόγιε. Και αν στο παραπάνω προσθέσουμε και τον έλεγχο του ρυθμού(κάτι που δεν αποτυπώνεται ξεκάθαρα με αριθμούς ) που σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται ο πόιντ γκαρντ τα πράγματα είναι κατά πολύ χειρότερα μιας και ως τώρα οι διαφορές που χτίσαμε και στη συνέχεια χάσαμε από τους αντιπάλους δείχνει και εκεί τεράστιο πρόβλημα.  Αρκεί φυσικά ο Νιγηριανός να αισθανθεί πιο άνετα πλέον στην ομάδα και να σταθεροποιηθεί σε υψηλά επίπεδα απόδοσης ανάλογη με αυτή που είχε τις προηγούμενες 3 αγωνιστικές.

Μετά και από αυτή την εξέλιξη ίσως είναι καιρός ο Δ.Πρίφτης  να αναπροσαρμόσει λίγο τα πλάνα του γιατί όπως φαίνεται από τον τρόπο που διαχειρίζεται το ροστερ ο προπονητής μας είναι αρκετά "κολλημένος" στον καλοκαιρινό σχεδιασμό του και δεν δείχνει την διάθεση να ξεφύγει από αυτόν. Για αυτό μάλλον δεν χρησιμοποιεί καθόλου τον Χαρίση που ήταν εξαρχής εκτός πλάνων, για αυτό δεν βάζει σχεδόν καθόλου τον Πάσαλιτς σαν πόιντ γκαρντ αν και φαίνεται ο πιο αποτελεσματικός, για αυτό και προσπαθεί με το ζόρι τον Μούρτο να τον χρίσει play maker.  Με την επισημοποίηση της παραμονής του Αντεγκμπόγιε θα μπορέσει να του δώσει ξεκάθαρο ρόλο και χρόνο συμμετοχής και ίσως να αναγκαστεί να αναπροσαρμόσει τα πλάνα του και για τους υπόλοιπους. Όλα όμως θα φανούν πάνω στο παρκέ εκεί που περιμένουμε να δούμε έναν ΑΡΗ πιο σταθερό σε απόδοση που όταν θα παίρνει μεγάλες διαφορές θα σκοτώνει τον αντίπαλο και δεν θα γίνεται το θύμα μιας ανατροπής-έκπληξη...

ΥΓ. Ώρες ώρες οι χαμηλοί τόνοι της διοίκησης Αρβανίτη σου δίνουν την εντύπωση ότι όλοι είναι βολεμένοι με αυτή την μίζερη κατάσταση στον Αυτοκράτορα, με τον κόσμο να συμβιβάζεται με ήττες σαν και αυτή στην Αμαλιάδα και η κουβέντα για αγωνιστικούς στόχους να καταλήγει σχεδόν πάντα  στην οικονομική εξυγίανση.... Οι μέτοχοι χαρούμενοι γιατί τα χρέη τους μειώνονται, η διοίκηση κρυμμένη πίσω από τα οικονομικά προβλήματα αποφεύγει να δημιουργεί αγωνιστικές προσδοκίες στον κόσμο και το τεχνικό τιμ αποφεύγει να θέσει μετρήσιμους στόχους.

ΥΓ2. Σε περίπτωση πάντως που δεν έμενε ο Αντεγκμπόγιε θα μπορούσαμε να μιλάμε με απόλυτη βεβαιότητα για συμβιβασμό διοίκησης και τεχνικού τιμ με την μετριότητα και την αποφυγή επίτευξης αγωνιστικών στόχων. 

Το προσπάθησε στην Ελευσίνα, κόντεψε με τον Απόλλων Πατρών, το πάλεψε όσο μπορούσε στη Δράμα, παραλίγο θα το πετύχαινε και με την Κηφισιά... αλλά τελικά το κατάφερε στην Αμαλιάδα απέναντι σε μια από τις πιο αδύναμες ομάδες και έδρες του φετινού πρωταθλήματος. Το +16 του πρώτου ημιχρόνου δεν ήταν αρκετό, η διαιτησία έβαλε το χεράκι της, οι παίκτες μας βραχυκύκλωσαν, ο προπονητής έμεινε πιστός στις εμμονές του και ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να μας ξενερώσει με μια ήττα που θα κοστίσει στη συνέχεια του πρωταθλήματος. 

Σαν σε επανάληψη με όλα σχεδόν τα προηγούμενα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ μπήκε δυνατά στηρίχθηκε στον επιθετικό οίστρο του Ρίντ  και του Πάσαλιτς, στο καθαρό μυαλό του Τόμας και στην καλή αμυντική λειτουργία με τον Νέιμικ να κρύβει τον δρόμο προς το καλάθι. Κάτι που οδήγησε στο +16 αλλά και τον Κόροιβο να τα περιμένει όλα από τους γκρι που έδειχναν μια υπερευαισθησία στα σφύριγματα τους. Όσο περνούσε ο χρόνος ο ΑΡΗΣ άρχισε να παρουσιάζει όλες τις αδυναμίες του πάνω στο παρκέ δίνοντας την ευκαιρία στους αντιπάλους τους να ροκανίσουν την διαφορά και να φθάσουν στην νίκη. Τι έφταιξε? Ότι ακριβώς έφταιξε και στα προηγούμενα παιχνίδια που ο ΑΡΗΣ που από μόνος του τα μετέτρεψε σε ψυχοβγαλτικές νικές με την διαφορά ότι σήμερα ο Αντεγκμπόγιε δεν έβγαλε το φίδι από την τρύπα στο τέλος και άφησε τον Βεζένκοφ στο φινάλε του παιχνιδιού απελπιστικά μόνο του... Τηλεοπτική μετάδοση όλου του αγώνα δεν υπήρχε πέρα από τα αποσπάσματα που υπήρχαν στο Novasports παράλληλα με τα άλλα παιχνίδια. Τι είδαμε όσες φορές συνδέθηκε με το γήπεδο στην Αμαλιάδα? Το Βεζένκοφ να πετυχαίνει κάποια ωραία καλάθια, τον Πάσαλιτς να δίνει λύσεις, τον Τόμας να κάνει απερίσκεπτες ενέργειες, τον Μούρτο να κάνει ανόητα λάθη, τον Σίμτσακ να χάνει 2 φορές λέιαπ, την ομάδα να μην μπορεί να πάρει ένα ριμπάουντ και τους Νέιμικ και Ριντ να κάθονται στον πάγκο... Συνδυάζοντας λοιπόν τα αποσπάσματα του αγώνα με την στατιστική η εικόνα που σχηματίζουμε είναι σχεδόν ίδια με τα προηγούμενα παιχνίδια. Μια εικόνα που θέλει τον Ριντ να ξεκινάει καλά αλλά να χάνεται στον πάγκο, τον Τόμας να κάνει περίσσοτερα λάθη από ασίστ, έναν Νέιμικ να αγωνίζεται πιο λίγο από τον Σίμτσακ και έναν Μούρτο που να μην δικαιολογεί ούτε στο ελάχιστο τον  χρόνο συμμετοχής του... Όπως λένε η στατιστκή πολλές φορές δεν λέει την αλήθεια και ο προπονητής βλέπει πράγματα που εμείς οι "άμπαλοι" δεν βλέπουμε. Ας πάρουμε όμως την συνολική στατιστική του Σίμτσακ και του Μούρτου  που αγωνίστηκαν 25' και 20' αντίστοιχα για να αναρωτηθούμε τι είδε ο Πρίφτης που δεν μπορεί να αποτυπωθεί με αριθμούς. Και οι 2 παραπάνω παίκτες μαζί είχαν 6 πόντους με 3 στα 16 σουτ, 4 ριμπάουντ, 3 ασιστ, 1 κλέψιμο, 1 κόψιμο και 3 λάθη. Ενώ είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι το μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής τον είχαν από το δεύτερο δεκάλεπτο και μετά, εκεί δηλαδή που ο ΑΡΗΣ άρχισε να πέφτει αγωνιστικά. Φυσικά το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες και αν είχαμε μια πιο καλή διαιτησία θα μπορούσαμε να το είχαμε κερδίσει ακόμη και έτσι. Μέχρι το επόμενο που δεν θα καταφέρναμε να κρύψουμε τα προβλήματα της ομάδος κάτω από το χαλάκι.

Το πρώτη ήττα στο πρωτάθλημα ακούγεται αρκετά παρήγορο αλλά με το ματς με τον μπαογκ να θεωρείται χαμένο στα χαρτιά και την ομάδα να πετάει βαθμούς σε αυτή την έδρα ουσιαστικά σήμερα έγινε ένα τεράστιο πισωγύρισμα. Από σήμερα θα αρχίσει μια συζήτηση για τα μπάτζετ των ομάδων, τα χρέη, το άρθρο 99 κτλ κτλ λες και συμμετέχουμε σε ένα πρωτάθλημα όπου εμείς έχουμε νεροπίστολα και οι άλλοι πολυβόλα... Όταν υπάρχει ένα πρόβλημα και δημιουργείται γκρίνια γύρω από το πρόβλημα ο στόχος πρέπει να είναι η επίλυση του προβλήματος και όχι το πως οι γκρινιάρηδες θα σιωπήσουν. Στον ΑΡΗ δυστυχώς η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί εδώ και αρκετά χρόνια σε όλα τα τμήματα επιβάλει τους υπεύθυνους των τμημάτων να αποφεύγουν τις ευθύνες τους και να προσπαθούν με κάθε τρόπο να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Αν λοιπόν μιλάμε για τον ΑΡΗ του Σίμτσακ και του Μούρτου(δηλαδή  2 βοηθητικών παικτών) τότε νομίζω κάθε κουβέντα περί στόχων είναι περιττή. Αν μιλάμε όμως για τον ΑΡΗ που ύστερα από 2 χρόνια επέλεξε χωρίς περιορισμούς ξένους, κατάφερε να κρατήσει τον Βεζένκοφ, να φέρει έναν καλό κοινοτικό όπως είναι ο Πάσαλιτς και προσπαθεί να κρατήσει και τον Αντεγκμπόγιε τότε θα πρέπει να μας εξηγήσει κάποια στιγμή  ο Δ.Πρίφτης πως γίνεται αυτοί που αποκτήθηκαν ως βασικοί  να ξεσκονίζουν τον πάγκο και να περιμένουμε από τις "ρεζέρβες" να μας κερδίζουν τα παιχνίδια...

ΥΓ. Ευτυχώς η οικονομική εξυγίανση προχωράει μια χαρά... σε τέτοιο βαθμό που ένα από τα μεγαλύτερα συμβόλαια της ομάδος έχει αναλάβει αποκλειστικά τον ρόλο του παρατηρητή από τον πάγκο...

ΥΓ2. Ποιος Βασίλιεβιτς και παπαριές... αν δεν είναι Ελληνόπουλο και πιτσιρίκι ώστε να έχει προοπτική δεν αξίζει να φοράει την φανέλα του Αυτοκράτορα. Άσε που και αυτός θα ήταν πολύ ακριβός για εμάς όπως ο Κόλεμαν που κατέληξε στον διαλυμένο Πανιώνιο...

ΥΓ3. Όπως είχε πει ένας φίλαθλος του Παναθηναϊκού στην εκπομπή του Τσουκαλά "Βρουμ βρουμ βρουμ τα αεροπλάνα... για του χρόνου κάνω νέα πλάνα...."

ΥΓ4. Παρακαλώ μην αφήνετε υπόνοιες για τους διαιτητές και τις διοργανώτριες αρχές γιατί μετά μπορεί να μας κυνηγάνε και να δίνουν διπλάσιες βολές στον αντίπαλο!

ΥΓ5. Πολλά ψέματα λέει τελικά αυτή η στατιστική υπηρεσία. Πάλι καλά που μερικοί έχουν την διορατικότητα και βλέπουν πίσω από τους αριθμούς που εμείς οι "άμπαλοι" δεν μπορούμε να δούμε. Για αυτό την βάζω και φωτογραφία στο ποστ και μπορέσω τελικά να καταλάβω...

ΥΓ6. Την στατιστική βλέπουν οι Καραθανάσης, Μανωλόπουλος και Πουλιανίτης και κατανοούν ότι θέλουν πολύ δουλειά ακόμη για να πιάσουν αυτά τα νούμερα και να μπουν και αυτοί στο ροτέισον της ομάδος.

ΥΓ7. Ο κόσμος ήταν εκεί, η ομάδα έλειπε. Μπράβο στα αδέρφια που βρέθηκαν στο γήπεδο!

Απέναντι σε μια από τις πιο αδύναμες ομάδες του φετινού πρωταθλήματος η ομάδα μας θα προσπαθήσει να επεκτείνει το νικηφόρο της σερί . Μια νίκη που σε συνδυασμό με τον επόμενο σχετικά εύκολο παιχνίδι που ακολουθεί  με τον Κολοσσό Ρόδου εντός έδρας είναι ικανή να μας "καθιερώσει" στο γκρουπ των ομάδων που θα διεκδικήσουν την είσοδο στην 4αδα. Και όλα αυτά πριν το κομβικό παιχνίδι με τον Πανιώνιο στη Ν.Σμύρνη που παρά το τραγικό λόγω των ειδικών συνθηκών ξεκίνημα ενισχύεται επικίνδυνα.

Η Αμαλιάδα ως τώρα σε θεωρητικό επίπεδο ίσως και να τα έχει πάει καλύτερα από όσο πολλοί θα περίμεναν. Με ένα αρκετά μέτριο ρόστερ και χωρίς κάποιον παίκτη να έχει ξεχωρίσει ως τώρα έχει καταφέρει να κάνει 2 πολύτιμές νίκες απέναντι σε ΑΕΚ και ΚΑΟΔ που μπορεί να αποδειχθούν σημαντικές στην προσπάθεια των νεοφώτιστων να παραμείνουν στην κατηγορία. Τόσο οι Αμερικάνοι που διαθέτει όσο και ο έμπειρος και πάντα επικίνδυνος Σάσα Βασίλιεβιτς είναι κυρίως παίκτες ημέρας και ρυθμού και σχεδόν οι μοναδικές απειλές των αντιπάλων μας. Αγγελόπουλος και Γιαννακίδης(και οι 2 ήταν υποψήφιοι για τον ΑΡΗ τα τελευταία καλοκαίρια)  παρά την εμπειρία τους δύσκολα να κάνουν την διαφορά. Πάντως πρόκειται για μια ομάδα που δεν δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην άμυνα κάτι που φάνηκε και από την πρόσφατη κατοστάρα που δέχθηκε από την ομάδα των Τρικάλων. Στην δική μας πλευρά τώρα αυτό που είναι εδώ και καιρό το ζητούμενο είναι η σταθερότητα στην απόδοση. Ακόμη είμαστε στην αρχή και οι νίκεςδίνουν την πολυτέλεια στον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να δουλέψουν με πιο καθαρό μυαλό. Η προσπάθεια για βελτίωση φάνηκε για 3 δεκάλεπτα περίπου στον αγώνα με την Κηφισιά όπου αν είμασταν πιο συγκεντρωμένοι θα είχε γίνει ένας υγιεινός περίπατος χωρίς άγχος. Ο Αντεγκμπόγιε είναι μια ανάσα από το να παραμείνει ενώ ο Τόμας ξαναβρίσκει τα πατήματα του μετά τον τραυματισμό. Στους ψηλούς ακόμη πονάμε μιας και ο Νέιμικ επιθετικά δεν αξιοποιείται συστηματικά από τους συμπαίκτες του, ο Σίμτσακ είναι γενικά αναξιόπιστος και ασταθής σε όλες τις γραμμές του γηπέδου ενώ ο Χαρίσης δυστυχώς αποτελεί διακοσμητικό στοιχείο παρόλο που θα μπορούσε έστω και λίγα λεπτά να αποφορτίσει τον Νέιμικ που στα τελευταία παιχνίδια αποβάλλεται με 5 φάουλ.  Ο Γκίκας λόγω τραυματισμού θα μείνει εκτός ενώ ο Μούρτος θα περιμένουμε να δούμε και σε αυτό το παιχνίδι αν τελικά θα αφυπνιστεί και θα αρχίσει να δικαιολογεί το 3ετες συμβόλαιο που "παζάρεψε" το καλοκαίρι... Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα έχει και η παρουσία του Πάσαλιτς που εμφανίζεται ντεφορμέ στα τελευταία παιχνίδια.

Οι αγωνιστικές περνάνε και ο ΑΡΗΣ παραμένει στις ψηλές θέσεις και όσο και αν θέλουμε να το βγάλουμε από το μυαλό μας είναι σχεδόν αδύνατο να ξεχάσουμε την ζημιά που έχει προκαλέσει ο "στημένος" Αναστόπουλος. Αν μας άφηνε πάνω στο παρκέ να κερδίσουμε τον συμπολίτη αυτή τη στιγμή θα ήμασταν αγκαλιά με τον Παναθηναϊκό στην πρώτη θέση και θα υπήρχε ένας διαφορετικός ενθουσιασμός στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Ενώ και αυτοί που βλέπουν πιο μπροστά γνωρίζουν ότι με αυτό το 20-0 υπερ του μπαογκ και το σκάνδαλο με τον Πανιώνιο που επέτρεψε στον εις διπλούν ευνοημένο συμπολίτη να περάσει νικηφόρα από μια από τις πιο δύσκολες έδρες του πρωταθλήματος δύσκολα στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος μπορεί να ανατραπεί. Για αυτό και η νίκη στο σημερινό παιχνίδι κρίνεται απαραίτητη ώστε ο αγώνας της μεθεπόμενης αγωνιστικής με τον Πανιώνιο να αποτελέσει την ευκαιρία για να "διορθωθεί" το έγκλημα του Αναστόπουλου. Το διπλό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!!

ΥΓ. Δεύτερη συνεχόμενη  αγωνιστική όπου την αγαπημένη μας ομαδα (και  πιο εμπορική του πρωταθλήματος) θα την απολαύσουμε αποσπασματικά σε "ευχάριστα" δίλεπτα... Ας είναι καλά οι "φωστήρες" του ΕΣΑΚΕ και της ΕΟΚ...

ΥΓ2. Ακόμη δεν έχει υπογράψει ο Αντεγκμπόγιε... Πραγματικά απορώ πως γίνεται τα τελευταία χρόνια και σχεδόν όλες οι συμφωνίες και τα συμβόλαια που υπογράφονται είναι υπέρ του παίκτη...Ο ένας είναι όλο τον χρόνο τραυματίας και πληρώνεται και παίρνει και χρήματα για την λύση του συμβολαίου του, ο άλλος έχει κλειστό συμβόλαιο και δεν φεύγει, ο άλλος μια ημέρα αποφάσισε και έφυγε ενώ και ο Αντεγκμπόγιε που είχε μείνει στο ράφι πάλι φαίνεται να έχει τον πρώτο λόγο στις διαπραγματεύσεις....