Ούτε σήμερα έλαβε τέλος το αρνητικό σερί με τον ΑΡΗ μας να γνωρίζει νέα ήττα σε ένα παιχνίδι που φαινόταν στο πρώτο ημίχρονο ότι το έλεγχε. Η έλλειψη συγκέντρωσης, η κακή ψυχολογία, η κούραση και η έλλειψη λύσεων από τον πάγκο έκανε όμως την εμφάνιση της στο Β ημίχρονο με αποτέλεσμα να αποχαιρετήσουμε το BCL με μια ακόμη ήττα.

Πολύ καλός σε όλα τα σημεία του αγώνα παρουσιάστηκε σήμερα ο ΑΡΗΣ μας τα πρώτα 20' λεπτά αναγκάζοντας τους Βέλγους σε ένα παθητικό ρόλο. Το +19 που έφθασε η διαφορά δεν έδειχνε αυτό που θα ακολουθούσε στη συνέχεια και όλοι πιστέψαμε ότι ύστερα από καιρό θα πανηγυρίζαμε μια νίκη ακόμη και αν ήταν άνευ σημασίας. Όλα αυτά όμως  με το που βγήκαν οι 2 ομάδες από τα αποδυτήρια γρήγορα διαψεύσθηκαν πάνω στο παρκέ . Οι παίκτες της Οστάνδης ανέβασαν αισθητά την απόδοση τους και στις δύο πλευρές του γηπέδου  την ίδια στιγμή που η δική μας ομάδα κατέβασε τον διακόπτη.  Η χαλαρότητα στην άμυνα και οι τραγικές επιλογές στην επίθεση  έφεραν το παιχνίδι ανάποδα και τον ΑΡΗ να κυνηγάει το σκορ. Ο Π.Γιαννάκης  που δεν είχε στην διάθεση του  τον Τσαϊρέλη και τον Ντουβιέ  δεν μπόρεσε να βρει τις λύσεις, προστάτεψε παραπάνω από όσο έπρεπε τους ψηλούς στο τέταρτο δεκάλεπτο και ιδιαίτερα τον Μάρας που σήμερα ήταν αρκετά καλός ενώ θα μπορούσε στα τελευταία λεπτά του αγώνα να παίξει φυσιολογικά  και με τους 2 διαθέσιμους ψηλούς του στο 4 και στο 5… Οι δε επιλογές στις κρίσιμες επιθέσεις απλά ήταν μια ακόμη απόδειξη ότι η ομάδα ψυχολογικά είναι ένα ράκος. Ο Αθηναίου και σήμερα ήταν μακριά από τον καλό του εαυτό που μας έδειξε πριν τον τραυματισμό ενώ και οι Μποχωρίδης και Μπέλ ήταν και σήμερα μέτριοι.

Τραγική η κατάσταση στην ομάδα που αποτυπώνεται με κάθε τρόπο από την εικόνα των παικτών και του τεχνικού τιμ πάνω στο παρκέ μέχρι και τις άδειες κερκίδες του Παλέ. Ο κόσμος έχει κουραστεί με όλη αυτή την κατάσταση γενικότερα στον σύλλογο εδώ και πολλά χρόνια και αυτό είναι κάτι  για τον οποίο κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει. Όποιος νιώθει στα δύσκολα έρχεται και στηρίζει χωρίς να χρειάζεται ειδικά προσκλητήρια και συναγερμούς. Το πιο λυπηρό από όλα είναι ότι αυτά τα έχουμε ξαναζήσει …

ΥΓ. Συνεχίζει τα παιχνιδάκια του ο Λάσκαρης με την δημοσιοποίηση της αντιπρότασης του να είναι κάτι που χωρίς ουσία στην διαπραγμάτευση που γίνεται. Εκτός φυσικά και αν όπως ειπώθηκε στα ερτζιανά της πόλης η πλευρά Καπάζογλου κάτι παραπάνω σχετικά με την πραγματική οικονομική κατάσταση του Λάσκαρη και για αυτό επιμένει στο να πάρει εγγυήσεις από ένα άνθρωπο που εδώ και καιρό μοιάζει απελπιστικά άφραγκος.

ΥΓ2. Με λίγα λόγια αυτό που μας λέει ο Λάσκαρης είναι ότι εφόσον δεν πληρώσει τις υποχρεώσεις του παραχωρεί όλες του τις μετοχές. Και αντί αυτό να γίνει άμεσα αποδεκτό βλέπουμε ότι τίθεται προς διαπραγμάτευση. Κάτι φυσικά που για κάποιον αντιλαμβάνεται την όλη κατάσταση σε ρεαλιστικό επίπεδο δεν είναι περίεργο... αντιθέτως  σε όσους επαγγελματίες και μη το καλοκαίρι στραβοστόμιαζαν και απαιτούσαν από τον Λάσκαρη να παραδώσει τις μετοχές στον ΑΣ θα πρέπει να ακαταλαβίστικο που δεν τρέχει κανείς να τις αρπάξει…

Ούτε στο Βέλγιο κατάφερε να φύγει νικητής ο ΑΡΗΣ μας παρόλο που πάλεψε με όλες τις δυνάμεις του και έφθασε μια ανάσα από τη νίκη. Η αστοχία στα τελευταία κρίσιμα σουτ και η εχθρική διαιτησία από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο ήταν αυτά που έκριναν το παιχνίδι.

Με μόλις 11 παίκτες παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ σήμερα μετά τον αποκλεισμό και του Μόραντ για πειθαρχικά παραπτώματα κάτι που λιγόστεψε τις επιλογές του Π.Γιαννάκη σε ένα παιχνίδι μετά την τραγωδία της Πάτρας. Μετά από τα πρώτα λεπτά όπου η ομάδα ήταν νωθρή κατάφερε με τον Μπένσον και τον Αθηναίου να βρει τον δρόμο προς το καλάθι και να πάρει κεφάλι στο σκορ. Στο δεύτερο δεκάλεπτο με τους παίκτες της Οστάνδης να βρίσκουν σκορ από μακρινή απόσταση και τους διαιτητές να σφυρίζουν φάουλ μόνο εις βάρος μας η Οστάνδη κατάφερε να πάρει τον έλεγχο του παιχνιδιού και να χτίσει και μια διαφορά. Στο τρίτο δεκάλεπτο ο εξαιρετικός σήμερα Τσαϊρέλης ανέβασε και άλλο την απόδοση του και έσπρωξε τον ΑΡΗ στην αντεπίθεση και το -11 έγινε +1. Στο τέταρτο δεκάλεπτο η Οστάνδη  ξεκίνησε δυνατά πήρε ένα προβάδισμα 7 πόντων με αποτέλεσμα να κυνηγάμε στο σκορ. Παρόλα αυτά η ομάδα δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια, έφθασε το παιχνίδι στο πόντο, είχε τις ευκαιρίες να προσπεράσει αλλά στο τέλος δεν τα κατάφερε. Η ομάδα σήμερα παρουσιάστηκε σαφώς πιο σοβαρή αν και δεν έπιασε κάποιο υψηλό επίπεδο απόδοσης. Αυτό όμως που φάνηκε ξεκάθαρα είναι ότι ο Ελληνικός κορμός της ομάδος ιδίως μετά την προσθήκη του Μποχωρίδη είναι μια χαρά. Αυτοί οι Έλληνες παίκτες αν πλαισιωθούν με 2-3 ξένους παίκτες που μπορούν να προσφέρουν το κάτι παραπάνω θα κάνουν ένα πολύ δυνατό σύνολο με παρόν και μέλλον. Αρκεί φυσικά να γίνουν οι σωστές κινήσεις.

Με τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η  ομάδα από το καλοκαίρι να βγαίνουν ολοένα και πιο συχνά στη δημοσιότητα σε μεγάλο βαθμό το παιχνίδι είχε περάσει εξαρχής σε δεύτερη μοίρα και το ενδιαφέρον όλων επικεντρώνεται στο διοικητικό και στη συμφωνία με τους χορηγούς. Η πρόωρη "ανακοίνωση" του κ.Κολοβέτσιου για συμφωνία με τους χορηγούς που αύριο θα ανακοινωθεί και θα βοηθήσει τον ΑΡΗ να αλλάξει επίπεδο έχει σκορπίσει έναν συγκρατημένο ενθουσιασμό. Αναμένουμε τα καλύτερα με κάθε επισημότητα και με πράξεις.

ΥΓ. Παρά την ήττα εδωσε απαντήσεις σήμερα ο Τσάι!

ΥΓ2. Σαν να μην μας φθάνει φέτος η κακή εικόνα της ομάδος μας έχουμε και αυτό το φαινόμενο της διαιτησίας που αντί να μειώνεται επεκτείνεται και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

ΥΓ3. Εκπληκτική η κερκίδα για ακόμη μια φορά!

ΥΓ4. Το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό είναι να ανακοινωθεί η συμφωνία και να "σωθεί" ο ΑΡΗΣ από τον "όλεθρο". Το δεύτερο που σου έρχεται στο μυαλό είναι το φεστιβάλ κωλοτούμπας που θα ακολούθησει. Άντε να δούμε…

Στο Βέλγιο βρίσκεται από χθες η ομάδα μας με προορισμό την Οστάνδη, εκεί όπου θα αντιμετωπίσει την τοπική ομάδα σε μια προσπάθεια να πάρει τη νίκη που θα του δώσει την βαθμολογική ώθηση για να προκριθεί στην επόμενη φάση.  Ένα παιχνίδι που διεξάγεται στον απόηχο της ιστορικής ήττας-ντροπής στην Πάτρα, ήττα που θα κουβαλάει αυτή η ομάδα όλη τη χρονιά…

Ελάχιστη σημασία έχει να αναλύσουμε τον σημερινό μας αντίπαλο μιας και ο ΑΡΗΣ με την εικόνα του στην Πάτρα το περασμένο Σάββατο αλλά και σε άλλα παιχνίδια τη φετινή σεζόν έχει αποδείξει ότι όχι μόνο είναι ασταθής και απρόβλεπτος αλλά στην κακή του ημέρα το βαρέλι δεν έχει πάτο και μπορεί να ξεφτιλιστεί από τον οποιοδήποτε… Αυτό δυστυχώς είναι μια πραγματικότητα που μόνο στο παρκέ μπορεί να αλλάξει με τον Π.Γιαννάκη και τους παίκτες του να είναι  οι αποκλειστικά αρμόδιοι για να αλλάξουν αυτή την εικόνα. Η επιστροφή του Λευτέρη Μποχωρίδη είναι μια σημαντική αλλαγή σε σχέση με το παιχνίδι του Σαββάτου αλλά κανείς δεν μπορεί να προδικάσει αν είναι αρκετή για να αλλάξει ουσιαστικά η εικόνα της ομάδος. Ο Μποχωρίδης είναι ικανός παίκτης που σίγουρα μπορεί να βοηθήσει τον φετινό ΑΡΗ. Το σε τι κατάσταση όμως βρίσκεται αποτελεί ερωτηματικό.

Ο Πέτγουεϊ και ο Βον είναι παρελθόν από την ομάδα ενώ ο Μποχωρίδης θα κάνει το ντεμπούτο του σήμερα και αυτά είναι η αρχή από τις αλλαγές στο ρόστερ που θα ακολουθήσουν. Αυτό όμως που είναι απαραίτητο να αλλάξει είναι η νοοτροπία της ομάδος. Εκεί πρέπει ο Π.Γιαννάκης και οι παίκτες του να γυρίσουν τον διακόπτη, να δουν εντελώς διαφορετικά τα πράγματα τόσο ατομικά ο καθένας όσο και όλοι μαζί σαν σύνολο. Θα πρέπει οι παίκτες να δείξουν πάνω στο παρκέ ότι έχουν μπασκετικό εγωισμό και ότι είναι αποφασισμένοι να διαγράψουν με την παρουσία τους και νίκες αυτό που έγινε στην Πάτρα. Διαφορετικά αν συνεχίσει η ομάδα με τα ίδια μυαλά, δύσκολα τα πράγματα… Ας γυρίσει λοιπόν ο διακόπτης από σήμερα… ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΛΑΘΩ!

ΥΓ. Όταν μιλάνε οι άμεσα εμπλεκόμενοι όπως είναι οι  ίδιοι οι παίκτες, τα μέλη του τεχνικού τιμ ή οι μάνατζερ τους για τη διοικητική λειτουργία και το οικονομικό όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά. Σίγουρα το να ακούς ότι ο Πέτγουεϊ ήρθε χωρίς λεφτά και ότι ο Βον για οικονομικούς λόγους δεν αντικαταστάθηκε νωρίτερα δεν είναι κάτι καλό για τον ΑΡΗ που οραματιζόμαστε αλλά υπάρχει και η άλλη οπτική για τον ΑΡΗ των ειδικών συνθηκών που με μπροστάρη τον Π.Γιαννάκη και παίκτες σαν τον Πέτγουεϊ(με το ρίσκο του) έρχονται χωρίς λεφτά αλλά και προβλήματα όπως αυτό του Βον τελικά λύνονται.

ΥΓ2. Την αγάπη του Φάνη Ταρνατώρου για τον ΑΡΗ κανείς δεν μπορεί να την αμφισβητήσει όπως και κανείς σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα δεν μπορεί να διαφωνήσει ότι η ομάδα νοσεί λόγω της διοίκησης Λάσκαρη. Το να μιλάς όμως αόριστα για Αρειανούς παράγοντες που πρέπει να βγουν μπροστά προσπερνώντας με  ευκολία το γεγονός ότι ο καθαρός ΑΡΗΣ μετά την ειδική εκκαθάριση ξαναχρεώθηκε και κατέληξε στο άρθρο 99, με ban από τη FIBA και εκτός Ευρώπης χάρη σε κάποια "εξέχοντα μέλη" της "Αρειανής οικογένειας".