Μεγαλύτερο σοκ από τον τρόπο με τον οποίο ήρθε η ήττα από τον συμπολίτη ήταν η είδηση της χθεσινής ημέρας που ακολούθησε με την "γενναία" απόφαση της απόλυσης του Παναγιώτη Γιαννάκη. Μια απόφαση που ήρθε εν βρασμώ(ή μήπως όχι;) σε ένα χρονικό σημείο που τόσο για λόγους γοήτρου όσο και για αγωνιστικούς (σε 2 ημέρες κανένας προπονητής δεν μπορεί να αλλάξει κάτι ) ήταν άστοχη.  Και όλα αυτά από μια νέα διοίκηση που δεν έχει μπει καν ακόμη στη διαδικασία να συστηθεί  και αποφεύγει με ονοματεπώνυμο να υπογράψει την απόφαση που πήρε.

Καθαρά αγωνιστικά και παρά τις συνθήκες που κυλάει η φετινή χρονιά είναι γεγονός ότι ο Δράκος  απέτυχε να διαχειριστεί την κατάσταση. Παρόλα αυτά δεν γίνεται να αγνοήσουμε το γεγονός ότι το καλοκαίρι χτίστηκε μια ομάδα και ήρθαν κάποιοι παίκτες οφείλεται κατά κύριο λόγο στον Γιαννάκη. Διαφορετικά δύσκολα να ερχόντουσαν παίκτες όπως ο Αθηναίου, ο Βασιλόπουλος αλλά και ο Τσαϊρέλης που πείσθηκε να παραμείνει. Ενώ και στο κομμάτι των ξένων πάλι το όνομα του Γιαννάκη έπαιξε το ρόλο του.  Η "κανονικότητα" όμως στην ομάδα δεν υπήρξε ποτέ. Και αυτό φάνηκε από το πότε κλείστηκαν οι μεταγραφές του καλοκαιριού αλλά και από το πόσο γρήγορα  εκείνο το παζλ έσπασε σε κομμάτια που δεν αντικαταστάθηκαν ποτέ. Και αν και όλα τα παραπάνω  είναι γνωστά  τελικά σε αυτόν τον σύλλογο δεν μαθαίνουμε ποτέ από τα λάθη μας και θυμίζοντας κάτι από την εποχή Μητρούδη αποφασίσθηκε με τον πλέον άκομψο τρόπο να φορτωθεί όλη αυτή η αποτυχία του οργανισμού ΑΡΗ στον Παναγιώτη Γιαννάκη που ρίσκαρε την υστεροφημία του ερχόμενος αυτή την χρονική στιγμή. Το ελάχιστο που θα έπρεπε να κάνουν οι νέοι "ιδιοκτήτες" ήταν να περιμένουν να κοπάσει η οργή από την ήττα-σοκ, να περιμένουν 2 ημέρες να περάσει και το παιχνίδι με τον Προμηθέα και μετά να έπαιρναν την σωστή απόφαση για το καλό του ΑΡΗ. Απόφαση που όπως πάρθηκε δείχνει περισσότερο σαν να άρπαξαν την ευκαιρία της στιγμής για να περάσουν κάτι προαποφασισμένο. Άλλωστε ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας… Το ότι στην ιστορικότερη και πιο μπασκετική ομάδα της Ελλάδος απουσιάζουν συστηματικά οι προσωπικότητες που τίμησαν την φανέλα του Αυτοκράτορα   δεν είναι τυχαίο. Απλά προς στιγμή και με μεγάλη δόση αφέλειας πιστέψαμε ότι η παρουσία του Παναγιώτη Γιαννάκη θα το άλλαζε όλο αυτό…

Η επόμενη ημέρα μας βρίσκει πλέον με τον Β.Αγγέλου  στον πάγκο της ομάδος μας. Μια κίνηση που μόνο έκπληξη δεν μας προκάλεσε μιας και είναι γνωστό το πώς δουλεύουν τα πράγματα στον μπασκετικό ΑΡΗ αλλά και στον χώρο του Ελληνικού μπάσκετ γενικότερα.  Οι φίλοι των φίλοι, οι γνωστοί των γνωστών, οι καλές δημόσιες σχέσεις και όλα τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες.  Όσοι παρακολουθούν το PlanetARIS.gr ξέρουν την άποψη μας για έναν εκ των "κορυφαίων προπονητών της Ευρώπης" όπως τον αναδείξαμε στην προηγούμενη θητεία του… εκείνη τη θητεία που έληξε λίγο "βιαστικά"…  Δεν υπάρχει λόγος να το αναλύσουμε περισσότερο και ούτε υπάρχει το περιθώριο για γκρίνια και εσωτερικές διαμάχες. Τον καλωσορίζουμε πίσω στον ΑΡΗ και του ευχόμαστε ολόψυχα εκείνα τα "καρεκλάκια που γκρίνιαζαν" να τα διαψεύσει και να δικαιώσει όλους αυτούς που τον πιστεύουν και τον κατατάσσουν στους κορυφαίους προπονητές εντός και εκτός Ελλάδος. Και ας μην ξεχνάμε… Αν κάτι υπάρχει δεδομένο σε αυτόν τον ΑΡΗ, αυτό είναι ο κόσμος του. Είτε με Γιαννάκη προπονητή, είτε με Αγγέλου προπονητή, είτε με Καμπερίδη προπονητή εμείς θα είμαστε εκεί να στηρίξουμε με όλες τις δυνάμεις μας!

ΥΓ1. Πλήρωσε λέει ο Γιαννάκης το γεγονός ότι αποτέλεσε ασπίδα του Λάσκαρη… Οι άλλοι που ήταν στην διοίκηση επί 2 χρόνια παρέα με τον Λάσκαρη δεν ήταν ασπίδα; Ή εκείνοι είναι "δικοί μας"  οπότε όλα καλά;

ΥΓ2. 3 χρόνια υπομονή με την χρυσή μετριότητα ελπίζοντας μήπως με μεγαλύτερο μπάτζετ τα πάει καλύτερα… αλλά για τον Γιαννάκη ακόμη και ο ένας χρόνος "κανονικότητας" θεωρείται πολυτέλεια.

ΥΓ3. Σούμποτις-Μεξάς δίδυμο έγραψαν οι άλλοι… υπομονή ρε παιδιά μπορεί του χρόνου με τα μπαν να είναι στόχος η σωτηρία και να καταφέρετε να μας πλασάρετε τον Μεξά. Υπομονή…

ΥΓ4. Μόνο από την χαρά που έδωσαν στους συμπολίτες να κοκορεύονται ότι "φάγανε" τον Γιαννάκη  μπορείς να καταλάβεις το "όραμα" που έρχεται.

ΥΓ5. "Με τιμάτε με αυτή(της απόλυσης) την απόφαση σας…"  ήταν η απάντηση στην πρόταση να τον τιμήσουν για να χρυσώσουν τον χάπι… Λες και ο Δράκος είναι κάτι σαν τον Σάκοτα να τον πηγαινοφέρνουν βόλτες όπως τους βολεύει.

ΥΓ6. Θα περάσει καμιά εβδομάδα μετά θα αρχίσουν μερικοί πάλι να αναρωτιούνται γιατί δεν έρχεται ο Νίκος Γκάλης; Που είναι  ο Γιάννης Ιωαννίδης; Σίμτσακ και να λέτε και ευχαριστώ…

ΥΓ7. Πριν 10 μέρες εδώ  τα συζητούσαμε μην η πρώτη κίνηση της νέας διοίκησης να είναι η αντικατάσταση του Π.Γιαννάκη. Και θυμηθήκαμε και την πάντα επίκαιρη συνέντευξη του Σούμποτιτς

ΥΓ8. Από Dragon Spirit καταλήξαμεστο PR*  Spirit

*Public Relations

ΥΓ9. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΕΧΕΙΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ!

Κρίσιμες στιγμές για τον Αυτοκράτορα με το "κρυφτούλι" του Ν.Λάσκαρη και την απροθυμία του να διευκολύνει την ομάδα με την αποχώρηση του έχει οδηγήσει τον ΑΡΗ σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια. Η ιδέα της αποδοχής της πρότασης Καπάζογλου-Ζουλιάμη φαίνεται να ωριμάζει στο μυαλό του Ν.Λάσκαρη που βλέπει την πίεση του κόσμου να αυξάνεται προς το πρόσωπο του αλλά κάθε στιγμή που περνά χωρίς κάποια εξέλιξη δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

Η κατάπτωση της εγγυητικής είναι η νέα απειλή που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί όσο πιο άμεσα γίνεται. Ενώ το γενικότερο θολό τοπίο γύρω από τα οικονομικά και τις αυξανόμενες υποχρεώσεις που μένουν ακάλυπτες τρομάζει… Η αναβολή της χθεσινής συνέλευσης του Ερασιτέχνη και η "ψήφος εμπιστοσύνης" στην πενταμελή επιτροπή για να συνεχίσει τις  διαπραγματεύσεις με τον μεγαλομέτοχο ήταν ως ένα σημείο αναμενόμενη. Το θετικό στοιχείο όμως που βγήκε από αυτή την συνέλευση είναι ότι σε γενικές γραμμές φαίνεται να γίνεται κατανοητό ότι η λύση πρέπει να συμπεριλαμβάνει μεταβίβαση μετοχών και ρευστό και  ότι λύσεις τύπου πρωτοδικείου και απλής διαχείρισης με εράνους δεν έχει να προσφέρει κάτι. Παρόλα αυτά όπως συμβαίνει κάθε φορά που ο ΑΡΗΣ κινδυνεύει μόλις ξεπεραστεί το "δεν υπάρχει κανένας" ξαφνικά βλέπουμε πλευρές που διαφωνούν, δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους  και διεκδικούν  να σώσουν ο καθένας την ομάδα με τον τρόπο τους.  Τη δεδομένη χρονική στιγμή η πρόταση των κυρίων Καπάζογλου-Ζουλιάμη μοιάζει να είναι πολύ κοντά σε συμφωνία αν και το σημείο τριβής που έχει να κάνει με το κομμάτι των εγγυήσεων από την πλευρά του Λάσκαρη για την αποπληρωμή μέρους των χρεών μοιάζει ανυπέρβλητο για την ώρα. Άλλωστε τι  λογική έχει του να ζητάς να πληρώσει ένας άνθρωπος που δεν έχει λεφτά και οποιαδήποτε υπόσχεση του δεν έχει τηρηθεί; Ακόμη και η εκδοχή του να βοηθήσει τον ίδιο του τον εαυτό δεν στέκει και τόσο πολύ μιας και το πρόβλημα του ΑΡΗ για τον ίδιο προσωπικά σε σχέση με την δικαστική του περιπέτεια φαντάζει πολύ μικρό.

Αν και το καλοκαίρι μας είχε ξαφνιάσει η "πολεμική" αντιμετώπιση προς το πρόσωπο του Ν.Λάσκαρη και η παράλογη τότε απαίτηση να παραδοθούν οι μετοχές στον Α.Σ. που επιλέχθηκε αντί για τον δρόμο της συνεννόησης και της συνεργασίας , τον τελευταίο καιρό έχει γίνει ξεκάθαρο το γιατί.  Όπως όμως έχει γίνει ξεκάθαρο ότι το μαχαίρι και το καρπούζι είναι στα χέρια του Ν.Λάσκαρη. Άραγε αν όλες αυτές οι ενέργειες είχαν γίνει πολύ πιο νωρίς, πολύ πιο συντονισμένα και με περισσότερη ειλικρίνεια ίσως και να μην είχαμε φθάσει ως εδώ. Ας ελπίσουμε να μην είναι αργά…

ΥΓ. Επειδή διάφορα έγγραφα κάνουν βόλτες στο διαδίκτυο… τελικά θα μας πει κάποιος υπεύθυνα αν όσοι συμμετέχουν στις διοικήσεις τα τελευταία χρόνια είναι εθελοντές ή έμμισθοι υπάλληλοι; εκτός και αν συμμετέχουν με διπλή ιδιότητα και του εθελοντή και του "εργολάβου"…