Εύκολα έκανε η ΑΕΚ το 1-0 στην σειρά των μικρών τελικών με τον ΑΡΗ μας να παλεύει για όσο χρονικό διάστημα του επέτρεπαν οι δυνάμεις του αλλά και η διαιτητική τριάδα που φρόντισε να δώσει απλόχερα την χείρα βοηθείας στους αντιπάλους μας. Η πολύ μεγάλη διαφορά στα φάουλ και στις βολές όσο το παιχνίδι ήταν ντέρμπι ήταν αυτό που ουσιαστικά δεν μας επέτρεψε να χτίσουμε μια διαφορά ενώ η άνευ λογικής αποβολή του Καββαδά(ο καλύτερος ως εκείνη την ώρα για την ομάδα μας) ήταν αυτό που ουσιαστικά μας έβγαλε νοκ άουτ.

Ακριβώς όπως τον περιμέναμε παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα όπου έχοντας εξασφαλισμένο  τον τίτλο του αουτσάιντερ και το άλλοθι των απουσιών παρουσιάστηκε πολύ πιο συγκεντρωμένος από όσο μας έχει συνηθίσει. Η μπάλα κυκλοφορούσε αρκετά καλά και χωρίς να γίνει κατάχρηση στα μακρινά σουτ για περίπου 25' κατάφερε να είναι μέσα στο παιχνίδι και να μην αφήνει την ΑΕΚ να πάρει σημαντικό προβάδισμα. Όλο αυτό το διάστημα οι διαιτητές με κάθε ευκαιρία έστελναν τους αντιπάλους μας στις βολές χρεώνοντας με ανύπαρκτα φάουλ τους παίκτες μας. Στην επανάληψη και ενώ η ΑΕΚ έψαχνε απεγνωσμένα να βρει λύση στον Καββαδά που σε άμυνα και επίθεση ήταν εξαιρετικός ήρθε η διαιτητική τριάδα να δώσει τη λύση. Σε μια φάση όπου υπήρχαν εκατέρωθεν σπρωξίματα με τον Μαυροειδή οι διαιτητές είδαν μόνο τον παίκτη μας να αντιδρά και αποφάσισαν χωρίς καν να υπάρχει κάποιου είδους κοκορομαχία να αποβάλλουν τον Καββαδά. Μια κίνηση που ουσιαστικά σήμανε και το τέλος της προσπάθειας μας όπως φάνηκε στη συνέχεια του αγώνα όπου η ΑΕΚ έκανε έναν υγιεινό περίπατο.

Όπως ο ΑΡΗΣ είχε τις δικές του σημαντικές απουσίες έτσι ακριβώς και η ΑΕΚ παρουσιάστηκε με 2 σημαντικότατες απουσίες. Σε αυτή τη φάση των αγώνων όλες οι ομάδες είναι κουρασμένες και έχουν απώλειες. Σε αυτό όμως το σημείο είναι που φαίνεται και ποια ομάδα έχει τις περισσότερες λύσεις αλλά και την ομοιογένεια ώστε να μπορεί να καλύπτει τα κενά. Ο ΑΡΗΣ για όσο το πάλεψε έδειξε σχετικά ένα καλό πρόσωπο αλλά όχι αρκετά καλό. Χωρίς να ξέρουμε αν οι τραυματίες θα επιστρέψουν οι εναπομείναντες οφείλουν να τα δώσουν όλα στη συνέχεια και να διεκδικήσουν με όλες τις δυνάμεις τους την 3η θέση.

ΥΓ. Καλά ξεκίνησε η θητεία Γαλατσόπουλου στον ΕΣΑΚΕ. Φροντίζει για την ισονομία και την ίση μεταχείριση όλων των ομάδων στην λίγκα.

ΥΓ2. Εμπιστοσύνη στον διαιτητή που απέβαλλε τον Καββαδά λέει έχει ο Δ.Πρίφτης και πως θα μπορούσε να πει κάτι το διαφορετικό... Άλλωστε το έχουμε πει αμέτρητες φορές ότι είναι ένας εκ των κορυφαίων στις δημόσιες σχέσεις...

ΥΓ3. Μπορεί ο Χρηστίδης κόντρα στους πρωταθλητές Ελλάδος και δευτεραθλητές Ευρώπης να παίρνει σημαντικό χρόνο συμμετοχής και να τα πηγαίνει σχετικά καλά αλλά κόντρα στην 3η ΑΕΚ δεν είναι ακόμη έτοιμος... σύμφωνα πάντα με τον κόουτς οφ δε γιαρ...

ΥΓ4. Δύσκολο το ταξίδι της επιστροφής λέει ο κόουτς. Καλά με τέτοιο πούλμαν και διαμαρτύρεστε?!?!?!?

Στο παγωμένο Nick Galis Hall λόγω τιμωρίας η ομάδα μας χρειάστηκε γύρω στα 23' μέχρι να παρουσιαστεί στο γήπεδο, να σταματήσει να κυνηγάει το σκορ και να καθαρίσει χωρίς άγχος ένα παιχνίδι που φαινόταν πολύ πιο εύκολο από τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε. Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Β.Καββαδάς που παρά τον τραυματισμό του κατάφερε σε λιγότερο από 19' να πετύχει 20 πόντους, να μαζέψει 7 ριμπάουντ και να κάνει την διαφορά για τον ΑΡΗ μας. Αξιοσημείωτη και η παρουσία του νεαρού Φλιώνη που λόγω των "ειδικών συνθηκών" πήρε χρόνο και είχε μια θετική παρουσία.

Επηρεασμένη από τον αποκλεισμό παρουσιάστηκε η ομάδα μας που σε όλο το πρώτο ημίχρονο κυνηγούσε την Δόξα Λευκάδας στο σκορ. Και μόνο το ότι προηγήθηκε ο ουραγός της βαθμολογίας και κατά 99% υποβιβασμένος αντίπαλος μας με διψήφια διαφορά δείχνει το πόσο κακοί ήμασταν στην μεγαλύτερη διάρκεια του πρώτου μέρους. Στην επίθεση μπορεί ο Καββαδάς να έπαιζε μόνος του την Λευκάδα αλλά στην άμυνα τα προβλήματα ήταν τεράστια. Όλα αυτά κάπου στο ξεκίνημα του Β μέρους έλαβαν τέλος μιας και οι παίκτες του Δ.Πρίφτη άρχισαν να είναι πιο αποτελεσματικοί στην άμυνα, να μαζεύουν τον ριμπάουντ αλλά και να δίνουν σχεδόν όλοι βοήθειες στην επίθεση. Το +17 που προηγηθήκαμε ουσιαστικά έκοψε τις ελπίδες των φιλοξενουμένων για το θαύμα και η ομάδα μας έφθασε σε μια αναμενόμενη εύκολη νίκη. Για χάρη της "επένδυσης στο μέλλον" που έχει βγει στο προσκήνιο και της φυγής του Γκόρνον ο Φλιώνης πήρε χρόνο συμμετοχής και έδειξε καλά στοιχεία. Ενώ ο Χρηστίδης που αγωνίσθηκε  μόλις 1'33'' δεν πρόλαβε να κάνει αισθητή την παρουσία του.

Ο ΑΡΗΣ μπορεί να κέρδισε σήμερα και αυτό είναι που μετράει αλλά σίγουρα έχασε τις εντυπώσεις. Μια ακόμη αδιάφορη προβληματική εμφάνιση με τα γνωστά 2 πρόσωπα που βλέπουμε από την αρχή της χρονιάς που δεν αλλάζει απολύτως τίποτα σε σχέση με τους προηγούμενους αγώνες γιαι τη συνέχεια της χρονιάς. Εφόσον τελικά η απόφαση της διοίκησης είναι να παραμείνει ο κόουτς μέχρι το τέλος τότε όπως είναι λογικό  μάλλον με θαύμα θα μοιάζει οποιαδήποτε αλλαγή στην εικόνα της ομάδος. Το μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι οι συνεδιεκδικητές μας για την 4η θέση να χάνουν από τους αντιπάλους τους όπως έχασαν σήμερα ώστε να κατακτήσουμε την πολυπόθητη 4η θέση...

ΥΓ. Νεύρα, ένταση, τεχνικές ποινές, παράπονα για τη διαιτησία στη συνέντευξη τύπου και άλλα τέτοια εντυπωσιακά σε έναν αγώνα μέσα στην έδρα σου με τον ουραγό της βαθμολογίας. Τι άλλο θα ζήσουμε φέτος;

ΥΓ2. Μόνο στον ΑΡΗ θα μπορούσε κάποιος να δει θετικά το να αγωνίζεται η ομάδα μας μέσα στην έδρα της χωρίς τον κόσμο στο πλευρό της... αλλά τι λέω... εδώ πέρσι χωρίς τιμωρία πάρθηκε ανάλογη απόφαση... και δεν ακούσθηκε γκιχ...

ΥΓ3. Επιτέλους... τώρα που δεν θα έχουμε Ευρώπη θα μπορέσει η ομάδα να δουλέψει στις προπονήσεις και οι παίκτες μας να ξεκουραστούν...

ΥΓ4. Έστω και στα μέσα Μαρτίου, τόσους μήνες μετά  και παρά την παραπληροφόρηση από τους "υπνωτιστές" του κόσμου του ΑΡΗ ακούσθηκε από τα χείλη του ίδιου του Δ.Πρίφτη η αλήθεια για τον αν θα προλάβει να παίξει φέτος ο Σανικίντζε. Ξέρω, ξέρω... πέσαμε από τα σύννεφα γιατί τον περιμέναμε να μπει και να κεντάει από μέρα σε μέρα...

Με εντυπωσιακό τρόπο επέστρεψε η ομάδα μας στις νίκες διαλύοντας το Ρέθυμνο με 98-50! Με όλους(σχεδόν) τους παίκτες να σκοράρουν και πέντε να έχουν διψήφιο αριθμό πόντων οι παίκτες του Δ.Πρίφτη ξέσπασαν στο Ρέθυμνο τόσο για της συνεχόμενες ήττες και κακές εμφανίσεις των τελευταίων αγώνων όσο και για την πικρή ήττα στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος. Μια επιβλητική νίκη που ήταν απαραίτητη για πολλούς λογούς που σε καμία όμως περίπτωση δεν θα πρέπει να μας αποπροσανατολίσει ενόψει της δύσκολης συνέχειας.

Ο αγώνας με το Ρέθυμνο είχε εξαρχής τη δική του ξεχωριστή σημασία. Το σενάριο της ήττας έτσι και αλλιώς δεν υπήρχε αλλά ακόμη και μια οριακή νίκη με νερόβραστη εμφάνιση θα λειτουργούσε αρνητικά. Αυτό φάνηκε να το έχουν αντιληφθεί άπαντες στην ομάδα και για αυτό είδαμε σήμερα έναν ΑΡΗ συγκεντρωμένο και σε άμυνα και επίθεση. Με τον Καββαδά ασταμάτητο, τους Ντραγκίσεβιτς και Τζένκινς να "πυροβολούν" με κάθε ευκαιρία ο ΑΡΗΣ από την αρχή πήρε σημαντικό προβάδισμα όχι μόνο στο σκορ αλλά και στην ψυχολογία. Το καλό ξεκίνημα έδωσε τις όποιες αρνητικές σκέψεις, αυτό βγήκε πάνω στο παρκέ από όλους τους παίκτες που απέφυγαν τα πολλά λάθη, κυκλοφορούσαν σωστά την μπάλα και σούταραν με αρκετά καλά ποσοστά. Όλο αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διαφορά να εκτοξευτεί και να φθάσουμε σε μια νίκη σχεδόν με ντάμπλ σκορ. Και επειδή στον ΑΡΗ οι συγκινήσεις δεν λείπουν για ακόμη μια φορά ζήσαμε την ιστορία με την εκατοστάρα με τον κόσμο να θέλει, τον κόουτς να μην θέλει, τους παίκτες να μην ακούν τον κόουτς, η 100άρα να μην πετυχαίνεται αλλά η προσπάθεια μας για τους 100  να αποτελεί αφορμή για παρεξήγηση μεταξύ του Σίμτσακ και του προπονητή του Ρεθύμνου! Γιατί; Γιατί ΑΡΗΣ είσαι!!!!

Ότι καλύτερο ήταν η σημερινή νίκη και εντυπωσιακή εμφάνιση μιας και ήρθε σε ένα χρονικό σημείο όπου η ψυχολογία όλων είχε πιάσει πάτο. Αυτή τη φορά θα πρέπει ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του να διαχειριστούν σωστά το αποτέλεσμα για να μην ξαναέχουμε το φαινόμενο του Δεκεμβρίου όπου ο ΑΡΗΣ είχε 7 σερί νίκες, χωρίς να παίξει καλό μπάσκετ(εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) αλλά προπάντων χωρίς να ασχοληθεί και να διορθώσει με τα οφθαλμοφανή προβλήματα στο παιχνίδι μας. Οι 48 πόντοι διαφορά είναι κάτι που γουστάρουμε αλλά δεν σημαίνει ότι ο ΑΡΗΣ ξεπέρασε την κρίση, είμαστε πλέον ομαδάρα και απλά συνεχίζουμε. Η μεταγραφική ενίσχυση είναι απαραίτητη όπως και η βελτίωση σε όλους τους τομείς. Άλλωστε τα παιχνίδια που υπάρχουν μέσα στο Φεβρουάριο σε πρωτάθλημα, Ευρώπη και κύπελλο δεν μπορείς να τα κερδίσεις με τα ψέματα αλλά ούτε και να μείνεις στις εντυπώσεις.

ΥΓ. Μέχρι και οι πέτρες το ξέρουν ότι αν δεν υπήρχε ο Γκάλης και ο ΑΡΗΣ τόσο ο Βασιλακόπουλος όσο και πολλοί ακόμη στο χώρο του μπάσκετ θα ήταν ένα τίποτα.

ΥΓ2. Την ευαισθησία των διαιτητών για τα συνθήματα κατά του Βασιλακόπουλου την περίμενα, το να ζητάει όμως ο κόουτς οφ δε γίαρ να γίνουν συστάσεις από τα μεγάφωνα πραγματικά με ξεπερνάει...

Τα χαμόγελα για την επιστροφή των Καββαδά και Γιάνκοβιτς σε αγωνιστικούς ρυθμούς μετριάστηκαν από την νέα απώλεια παίκτη, με τον Τζένκινς να μένει εκτός αποστολής λόγω ...ερεθισμένου καρπού σύμφωνα με την ενημέρωση από την ΚΑΕ. Έστω και έτσι ο ΑΡΗΣ μετράει έναν παίκτη παραπάνω και μάλιστα σε μια θέση όπως αυτή του σέντερ όπου κυριολεκτικά πονάει σε ένα χρονικό σημείο όπου η νίκη είναι κάτι παραπάνω απαραίτητη για να συνεχίσει ήρεμη η ομάδα την "προετοιμασία" της για τα κρίσιμα παιχνίδια του Ιανουαρίου.

Ο Απόλλων Πατρών μπορεί να μην διανύει τις καλύτερες ημέρες του αλλά παραμένει μια δύσκολη ομάδα για τα δεδομένα της basket league και παραδοσιακά μια αφιλόξενη έδρα για τον ΑΡΗ μας. Όπως όμως και στα προηγούμενα παιχνίδια η δυναμική και η κατάσταση του αντιπάλου όταν μιλάμε για ομάδες του επιπέδου του Απόλλων Πατρών περνάει σε δεύτερη μοίρα μιας όλα θα εξαρτηθούν και σε αυτή την αναμέτρηση από την δική μας εικόνα. Ο σοβαρός ΑΡΗΣ δεν χρειάζεται καν να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση για να πάρει τη νίκη. Αρκεί όμως να μην παρουσιάσει τις παιδικές του ασθένειες. Γιάνκοβιτς και Καββαδάς είναι 2 πολύτιμα πολυεργαλεία στα χέρια του Δ.Πρίφτη που μπορούν να δώσουν λύσεις σε άμυνα και επίθεση. Σίγουρα το ιδανικό σενάριο θα ήταν η ομάδα ύστερα από καιρό να έπαιζε υπερπλήρης αλλά καλώς ή κακώς ο ΑΡΗΣ φέτος έχει μάθει να ζει με αυτά τα προβλήματα. Και ακόμη και αν πρόκειται για τον Τζένκινς η αλήθεια είναι ότι αρκετά είναι τα παιχνίδια που οι 4 Αμερικάνοι περνάνε απαρατήρητοι σε τέτοιο βαθμό όπου μέχρι και ο κόουτς τους αφήνει στην άκρη. Όπως και να έχει, εύκολα ή δύσκολα θα πρέπει πάση θυσία να κερδίσουμε το αυριανό παιχνίδι λόγω της ξεχωριστής βαθμολογικής και ψυχολογικής σημασίας που έχει.

Τα προηγούμενα χρόνια διαρκώς μιλούσαμε για οικογένειες, αποδυτήρια, χημείες και παίκτες που "θυσιαζόντουσαν" για τον σύλλογο. Πιθανόν παρασυρόμενοι και από την γενικότερη αγωνιστική εικόνα της ομάδας φέτος η αίσθηση που έχουμε είναι εντελώς αντίθετη και βλέπουμε παίκτες που τους πονάει το νύχι και μένουν με μεγάλη ευκολία εκτός αποστολής. Όσοι πάντως υπολογίζονται από τον προπονητή και θα αγωνιστούν στο αυριανό παιχνίδι οφείλουν να τα δώσουν όλα όπως και σε κάθε παιχνίδι που φοράνε την φανέλα του Αυτοκράτορα. Γερά για τη νίκη για ένα ακόμη χαρούμενο σαββατοκύριακο σε μπάσκετ και μπάλα!

Με μια άκρως αποκαρδιωτική εμφάνιση στο Β ημίχρονο και ένα ρεσιτάλ άστοχων τριπόντων πέρα από κάθε μπασκετική λογική η ομάδα μας έχασε τον έλεγχο και γνώρισε την ήττα από το Ρέθυμνο σε ένα παιχνίδι που ευελπιστούσαμε ότι εύκολα ή δύσκολα θα παίρναμε τη νίκη. Η απίστευτη εμμονή όλων στα τρίποντα, το ανούσιο ροτέισον και οι καθυστερημένες αντιδράσεις από τον πάγκο ήταν αυτά που ουσιαστικά άλλαξαν την ροή του αγώνα και το +13 στο δεύτερο δεκάλεπτο που παρέπεμπε σε μια εύκολη επικράτηση κατέληξε στο τελικό -9.

Αν και δεν είχαμε εικόνα σε όλη την διάρκεια του αγώνα λόγω των "παραξενιών" του συνδρομητικού καναλιού, σε συνδυασμό όμως με την ραδιοφωνική μετάδοση από το Yellow Radio και τα live στατιστικά του ΕΣΑΚΕ μπορέσαμε να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη του αγώνα αρκετά ικανοποιητικά. Η ομάδα μπήκε νωθρά, βρέθηκε πίσω με 8 πόντους αλλά γρήγορα χάρη στον Κάμινγκς και τον Τσαϊρέλη βρήκε τα πατήματα της πάνω στο παρκέ και άλλαξε την εικόνα της. Ο Ντραγκίσεβιτς που έκανε γρήγορα γρήγορα το ντεμπούτο άρχισε να δίνει κατευθείαν λύσεις ενώ ο Καββαδάς με την επιβλητική παρουσία του άλλαξε τις ισορροπίες του αγώνα. Το 29-16 που προηγήθηκε ο ΑΡΗΣ μας στο13' έδειχνε ότι πηγαίναμε για έναν υγιεινό περίπατο ανάλογο με αυτόν με την Κύμη και τα Τρίκαλα. Κάπου εκεί όμως ο "διακόπτης" γύρισε. Ο κόουτς αντιμετωπίζοντας το παιχνίδι σαν φιλική αναμέτρηση άρχισε το ροτέισον, επέμεινε για ώρα σε σχήματα που δεν απέδιδαν(για να μάθουν οι παίκτες από τα λάθη τους?!?!) και επέτρεψε το άναρχο επιθετικό στυλ με τα ατελείωτα σουτ από την περιφέρεια. Όσο ο Καββαδάς καθόταν στον πάγκο τόσο στο πρώτο όσο και στο δεύτερο ημίχρονο το Ρέθυμνο έβρισκε την ευκαιρία να μειώσει την διαφορά και στη συνέχεια να πάρει και κεφάλι. Η αντίδραση που θα περίμενε κανείς από τον πάγκο δεν ήρθε ποτέ, οι παίκτες μας συνέχισαν σε όλο το δεύτερο ημίχρονο να παιζούν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο παιχνιδιού που δεν τους έβγαινε και μοιραία ήρθε η ήττα. Ευτυχώς που σήμερα ήμασταν εύστοχοι στις βολές διαφορετικά το σκορ θα είχε πάρει άλλες διαστάσεις... Δύσκολα να γίνει ανάλυση για κάθε παίκτη ξεχωριστά μιας και σε αυτό το συνονθύλευμα με εξαίρεση τον Καββαδά όλοι οι υπόλοιποι έμοιαζαν χαμένοι μέσα στο γήπεδο να μην ξέρουν τι να κάνουν τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση. 

Η ήττα αυτή μπορεί να μην σημαίνει και τίποτα, η εικόνα όμως της ομάδος ήταν αυτή που γέμισε με απογοήτευση και προβληματισμό τον κόσμο της ομάδος σε ένα χρονικό σημείο που φαινόταν να είχε ζεσταθεί αρκετά με το μπάσκετ. Σε μια χρονιά που περιμέναμε ο ΑΡΗΣ να έχει αλλάξει επίπεδο, πολύ γρήγορα έρχεται να μας προσγειώσει και να μας υπενθυμίσει  ότι χρειάζονται πολλά παραπάνω από καλές προθέσεις και φιλότιμες προσπάθειες για να το πετύχει. Τα θεωρητικά εύκολα παιχνίδια στην Σλοβενία για την πρεμιέρα του BCL και στο Παλέ με τον συμπολίτη μπορεί να αποτελέσουν το γιατρικό για αυτή την ήττα αλλά με αυτή την εικόνα που μας έδειξε η ομάδα σήμερα θα πρέπει να βελτιωθεί αισθητά για να τα κερδίσει. 

ΥΓ. Γρήγορα έμαθε ο Ντραγκίσεβιτς τα επιθετικά συστήματα της ομάδος, μάλλον θα του έκαναν εντατικά μαθήματα.

ΥΓ2. Πρόστιμο στους παίκτες από τη διοίκηση  που δεν ακολούθησαν το πλάνο του κόουτς και σούταραν τρίποντα σαν τρελοί! Τι? το ακολούθησαν?

ΥΓ3. Ας σταματήσει επιτέλους η μίρλα... η ομάδα πάλεψε πήρε 17 επιθετικά ριμπάουντ απλά δεν μπήκαν τα σουτ... Έτσι είναι αυτά! Άλλες φορές τα βάζει όλα ο αντίπαλος και χάνεις και άλλες φορές δεν μπαίνει κανένα σουτ σου και πάλι χάνεις...

ΥΓ4. Είναι μίζερο, λυπηρό και εντελώς απογοητευτικό οι προσδοκίες αρκετών συνΑρειανών μας να φθάνουν μέχρι τη νίκη με τον συμπολίτη των 100 φιλάθλων...

ΥΓ5. Άλλοι παίκτες... ίδια ομάδα. Το συμπέρασμα?

Αίσιο τέλος είχε για την αγαπημένη μας ομάδα το σήριαλ Καββαδά, με τον παίκτη να μένει ελεύθερος από τον Ολυμπιακό και χθες το βράδυ με κάθε επισημότητα να ανακοινώνεται από τον Αυτοκράτορα! Μια μεταγραφική κίνηση που αλλάζει τα δεδομένα, μιας και πρόκειται για παίκτη που προορίζεται για βασικός και βάσει στατιστικών και της βελτίωσης που δείχνει ο παίκτης μπορεί να καλύψει επάξια το κενό του Χάγκινς δίνοντας παράλληλα την δυνατότητα στον Δ.Πρίφτη να καλύψει τις άλλες 4 θέσεις με Αμερικάνους παίκτες. Αν μάλιστα καταφέρουμε να κλείσουμε είτε Έλληνα(πχ. Μαυροειδή) είτε κοινοτικό ακόμη έναν σέντερ τότε η θέση του σέντερ θα έχει καλύφθει με απόλυτη επιτυχία!

Ο Κάββαδας εδώ και χρόνια φλέρταρε με τον ΑΡΗ και ίσως το ότι έγινε τώρα αυτός ο "γάμος" να είναι το ιδανικό σενάριο τόσο για την ομάδα μας όσο και για τον ίδιο τον παίκτη. Με τον αθλητή να έχει γεμίσει ως ένα σημείο τις τσέπες του από το πλουσιοπάροχο συμβόλαιο που είχε με τον Ολυμπιακό, να έχει νιώσει την "μοναξιά του πάγκου και της κερκίδας" όπως ήταν η αγωνιστική του παρουσία στον Ολυμπιακό αλλά και να έχει βρει ξανά τα πατήματα του πάνω στο παρκέ πραγματοποιώντας μια εξαιρετική χρονιά ως  "δανεικός" στον Αρκαδικό φαντάζει πιο ώριμος μπασκετικά από ποτέ. Το ότι αναδείχτηκε πρώτος σε κοψίματα (36), σε εύστοχα δίποντα (119) και σε κερδισμένα φάουλ (146), ενώ ήταν δεύτερος σε ευστοχία στα δίποντα (70.83%) στην Basket League  τα  λέει όλα. Σίγουρα ο ΑΡΗΣ δεν είναι Αρκαδικός και οι απαιτήσεις στην ομάδα μας είναι περισσότερες, αλλά οι συμπαίκτες και οι βοήθειες που θα έχει από αυτούς ο Καββαδάς στον ΑΡΗ θα του επιτρέψουν να ξεδιπλώσει το ταλέντο του ακόμη πιο εύκολα! Μάλιστα  η απόκτηση του Κάμινγκς που φαντάζει σαφώς πιο κλασσικός πόιντ γκαρντ από ότι ήταν ο Γουότερς σε συνδυασμό με τον ερχομό του Καββαδά δείχνει ότι ίσως φέτος ο ΑΡΗΣ να καταφέρει να αποκτήσει inside game και να μην βασίζεται τόσο πολύ στο μακρινό σουτ.

Πολύς λόγος έχει γίνει όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα για τον μεταγραφικό σχεδιασμό του ΑΡΗ όπως και για την φυγή των 4 Αμερικανών που υποτίθεται ότι κάποιοι αυτούς θα αποτελούσαν τον συνδετικό κρίκο με την ομάδα της νέας χρονιάς. Στον επαγγελματικό αθλητισμό όμως του 2016 συναισθηματισμοί δεν χωράνε. Και όπως με μεγάλη ευκολία παίκτες που γουστάραμε και πρόσφεραν στην ομάδα μας έφυγαν με συνοπτικές διαδικασίες αναζητώντας μεγαλύτερα συμβόλαια εξίσου εύκολα εφόσον υπάρχει η απαραίτητη βούληση από την διοίκηση Λάσκαρη μπορούν να έρθουν αξιόλογοι παίκτες και να δημιουργήσουν ένα σύνολο πολύ πιο ανταγωνιστικό από το περσινό. Μας γέμισε ικανοποίηση η απόκτηση του Καββαδά και ελπίζουμε να υπάρχει ανάλογη και γιατί όχι ακόμη καλύτερη συνέχεια. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στον ΑΡΗ οι μεταγραφές παικτών εγνωσμένης αξίας όπως είναι ο Καββαδάς μεταφράζονται σε ενθουσιασμό του κόσμου και διαρκείας! Φτιάξε μας και άλλο πρόεδρε!

ΥΓ. Μπορεί στους Αμερικάνους οι χρονοβόρες διαπραγματεύσεις να κουράζουν αλλά όταν μιλάμε για Έλληνες ευγνωσμένης αξίας όπως είναι ο Γιάνκοβιτς αξίζει να το κυνηγήσεις όσο αντέχεις.

ΥΓ2. Αγιάτρευτη αρρώστια η διχόνοια μεταξύ των Αρειανών... μην τολμήσεις να εκφράσεις άποψη που ξεφεύγει από τη γραμμή ευτυχίας-ουτοπίας, κατευθείαν να σου κρεμάσουν το ταμπελάκι "ανυπόμονος, γκρινιάρης, μίρλας, αχάριστος, ποντίκι, εχθρός του συλλόγου, κτλ"

 Την ίδια στιγμή που σε άλλες ομάδες προσθέτουν σημαντικά κομμάτια στα ρόστερ τους ενόψει της νέας χρονιάς στον ΑΡΗ μας επικρατεί μια αγχωτική ηρεμία σε ότι έχει να κάνει με τις μεταγραφές. Ναι μεν ο Σπύρος Μούρτος και ο Βασίλης Σίμτσακ υπέγραψαν με συνοπτικές διαδικασίες και υπάρχουν οι Ξανθόπουλος, Ζάρας, Φλιώνης, Δίπλαρος και Χρηστίδης που έχουν συμβόλαιο(ο Πελεκάνος θα αποδεσμευτεί) αλλά αυτό που καίει όλους μας και λογικά και τον Δημήτρη Πρίφτη είναι οι παίκτες που θα σηκώσουν το βάρος της ομάδος την νέα χρονιά και θα πρωταγωνιστήσουν πάνω στο παρκέ.

Οι "οικογένειες" σκόρπισαν, τα δάκρυα σκορπίστηκαν και πλέον ο επαγγελματισμός και το χρήμα είναι αυτό που έχει απομείνει ακόμη και σε παίκτες σαν τον Μακνήλ που δεν μάσησαν να κάνουν αντι-επαγγελματικές δηλώσεις του τύπου "αν μείνει ο κόουτς εγώ συνεχίζω...".  Τα παζάρια ξεκίνησαν γρήγορα γρήγορα με τον Γουότερς να είναι ο πρώτος παίκτης που θυσιάζεται στην λογική "όχι στους πλειστηριασμούς" και κρεμώντας του ταμπελάκι "λίγος για τον ΑΡΗ" προσπαθεί να εξαργυρώσει την καλή του χρονιά σε  κάποια άλλη ομάδα. Κάτι που μοιάζει λίγο οξύμωρο αν σκεφτεί κανείς ότι ο Γουότερς την χρονιά που μας πέρασε ήταν η πιο τρανταχτή απόδειξη για την δουλειά που γίνεται στις προπονήσεις μιας και μέσα στο 2016 είδαμε έναν άλλον εκπληκτικό Γουότερς σε σχέση με αυτόν στην αρχή της περιόδου.  Ο MVP της κανονικής περιόδου Όκαρο Γουάιτ σε περίπτωση που παραμείνει θα αποτελέσει τεράστια έκπληξη και όσο θετικό και αν μοιάζει το γεγονός ότι αρνήθηκε σημαντικές προτάσεις από ομάδες της Ευρωλίγκας οι πιθανότητες παραμονής είναι απειροελάχιστες. Ακόμη και στην περίπτωση του Χάγκινς που όπως βγαίνει προς τα έξω ο κόουτς θέλει να τον κρατήσει υπάρχει μια στάση αναμονής σχεδόν ανεξήγητη. Στα υπόλοιπα... το σήριαλ Καββαδά θα τραβήξει καιρό όπως φαίνεται, το όνομα του πολύ καλού Ντίλαρντ ξαφνικά χάθηκε από τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ ενώ μετά την αποτυχία στην περίπτωση του Μιλόσεβιτς που δεν συγκινήθηκε(ο παλιοχαρακτήρας) από το όμορφο κλίμα στο Παλέ και προτίμησε τα χρήματα από το μπ@@ρδέλο της ΑΕΚ υπάρχει μια βροχή ονομάτων που περισσότερο προβληματίζει παρά ενθουσιάζει. Παίκτες άπειροι, από κολέγια, χωρίς ευρωπαϊκή εμπειρία με το ρίσκο της προσαρμογής τους να μοιάζει τεράστιο. Με πιο τρανταχτό παράδειγμα αυτό του Θανάση Αντετονκούμπο που χωρίς να έχει δώσει ούτε έναν επαγγελματικό αγώνα πέρα από την Ελληνική Α2 και το χαβαλέ αναπτυξιακό πρωτάθλημα του NBA προσπαθεί να εξαργυρώσει το όνομα που "έχτισε" μέσα στα γήπεδα ο αδερφός του. Όχι ότι τα χρονικά όρια είναι στενά ή αν δεν βιαστούμε να κλείσουμε παίκτες δεν θα βρίσκουμε μετά, αλλά σε σχέση με πέρσι όπου κάποιες κινήσεις έγιναν πιο γρήγορα  και στο στόχαστρο μπήκαν κατευθείαν παίκτες από το Ελληνικό πρωτάθλημα με λιγότερο ρίσκο υπάρχει μια δικαιολογημένη ανησυχία στον κόσμο της ομάδος. 

Και από την στιγμή που δεν έχουμε ουσιαστική μεταγραφολογία να ασχοληθούμε με το ρόστερ της νέας χρονιάς η προσοχή μας όλη επικεντρώνεται στο νεοσύστατο Champions League της FIBA. Εκεί όπου από την στιγμή που έγιναν γνωστές οι ομάδες που θα συμμετέχουν όλων μας έχει ανοίξει η όρεξη για μια σπουδαία πορεία. Και όταν λέμε σπουδαία πορεία μιλάμε για ημιτελικούς και τελικούς και όχι κάποια "υπερήφανη πρόκριση" στην επόμενη φάση. Μπορεί να βιαζόμαστε λιγάκι και να βάζουμε τον πήχη ψηλά αλλά έχοντας στο μυαλό την ομάδα που είδαμε πέρσι, την δεδομένη αύξηση στο μπάτζετ(σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες) και διαβάζοντας τους αντιπάλους μας στην Ευρώπη, η κορυφή επιβάλλεται να είναι ο στόχος του ΑΡΗ μας σε αυτή τη διοργάνωση. Όταν ο περσινός ΑΡΗΣ κατάφερε να κερδίσει με ευκολία την Αρμάνι Μιλάνο και να κερδίσει 2 φορές στα ημιτελικά τον Παναθηναϊκό τότε σε αυτή την διοργάνωση με αυτούς τους αντιπάλους δεν έχει να φοβηθεί κανέναν. Καιρός είναι να αφήσουμε στην άκρη στόχους με υπότιτλους ώστε να μπορεί να καταλαβαίνει ο καθένας την αξία τους και να επικεντρωθούμε στην διεκδίκηση τίτλων, όπως ακριβώς αρμόζει στην ιστορία και στον κόσμο της ομάδος που λατρεύουμε!

ΥΓ. Σίγουρα ως προς την δυναμική το Eurocup (εφόσον αυτό γίνει) έχει πιο δυνατές ομάδες από το Champions League της FIBA αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν καλές ομάδες στο Champions League και αν σηκώσουμε την κούπα δεν θα γουστάρουμε σαν τρελοί.

ΥΓ2. Μεταγραφές? Υπομονή να τελειώσει το προολυμπιακό τουρνουά και βλέπουμε...

ΥΓ3. Κορμός χωρίς τους 4 από τους βασικούς 5 παίκτες γίνεται? Ιδού το ερώτημα!

ΥΓ4. Η φημολογία για πρόβλημα στις σχέσεις Γκάλη-Λάσκαρη ολοένα και φουντώνει. Είπαμε κάποιες νοοτροπίες που βρήκε η οικογένεια Λάσκαρη ερχόμενη στον ΑΡΗ θα πρέπει να  "ξηλωθούν" ελπίζοντας κάποια στιγμή να δούμε έναν μπασκετικό ΑΡΗ πλαισιωμένο με ανθρώπους που όχι απλά ξέρουν από μπάσκετ αλλά τίμησαν και την ομάδα με την παρουσία τους πάνω στο παρκέ.