Σαν χαστούκι στον ύπνο μας ήρθε η σημερινή είδηση της συμφωνίας του Μοχάμεντ Πάσαλιτς με τη Γαλλική Σαλόν Ρέμς! Αρκετές φορές μέσα απο αυτή την ιστοσελίδα έχουμε αναφερθεί στην ωραιοποίηση καταστάσεων που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια στον μπασκετικό ΑΡΗ καθώς και στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα που διαμορφώνουν δημοσιοσχεσίτες δημοσιογράφοι και αποστασιοποιημένοι οπαδοί του Αυτοκράτορα. Η σημερινή είδηση είναι μια απόδειξη ότι ίσως τελικά να μην είναι όλα τόσο ρόδινα όσο παρουσιάζονται. Ο επαγγελματισμός σήμερα απαιτεί καλές δημόσιες σχέσεις, νερόβραστες δηλώσεις και διπλωματικές σχέσεις ακόμη και με ανθρώπους που μπορεί να υπάρχει ρήξη. Μπορεί λοιπον τόσο καιρό να μας παρουσιάζανε ότι η παραμονή του Β.Αγγέλου θα παίξει καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση του ροστερ γιατί όλοι οι παίκτες τον έχουν σε εκτίμηση, μπορεί μόλις χθες ο Μ.Πάσαλιτς να μίλησε με κολακευτικά λόγια για τον πρώην προπονητή του αλλά τελικά οι πράξεις δείχνουν κάτι διαφορετικό απο τα λόγια. Κάτι που διαφαινόταν πάλι με πράξεις μέσα στο γήπεδο τη σεζόν που ολοκληρώθηκε.

Ο Μ.Πάσαλιτς ήταν μαζί με τον Μ.Πελεκάνο ο πρώτος σκόρερ του ΑΡΗ και αν βγάλουμε το άσχημο φινάλε πραγματοποίησε μια αρκετά καλή χρονιά ακόμη και την χρονική περίοδο όπου η ομάδα μας έδειχνε να τα έχει χαμένα. Φυσικά αν δεν υπήρχε το απαγορευτικό της FIBA πολύ εύκολα θα μπορούσε να αντικατασταθεί με κάποιον Αμερικάνο αλλά με τα σημερινά δεδομένα η απώλεια του είναι τεράστιο πλήγμα για τον ΑΡΗ της νέας περιόδου. Ενώ αν συνυπολογίσουμε την δεδομένη επιθυμία του Δ.Βεργίνη να αγωνιστεί στο εξωτερικό αλλά και τις δυσκολίες που υπάρχουν στην περίπτωση του Μ.Πελεκάνου τότε κυριολεκτικά το ροστερ της επόμενης περιόδου βρίσκεται στον αέρα. Ελάχιστοι οι παίκτες που μπορούν να τον αντικαταστήσουν με ονόματα όπως αυτά του Κυρίτση και του Ξανθόπουλου να αποτελούν τεράστιο ρίσκο μιας και πολύ πιθανόν να χρειαστούν αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να προσαρμοστούν στις ειδικές συνθήκες που επικρατούν στον ΑΡΗ. Ενώ για την περίπτωση των Χάτεν και Κις που ίσως να είναι και οι καλύτεροι παίκτες που να μπορεί ο ΑΡΗΣ να επιλέξει για την ενίσχυση της περιφέρειας ούτε κουβέντα.

Σίγουρα το άρθρο 99 και η οικονομική επιβίωση της ομάδος είναι ο πρωταρχικός στόχος αλλά απο την άλλη θα πρέπει όλοι μας να παραδεχτούμε ότι στις ομάδες όπως και στις εταιρίες υπάρχει η λογική της επένδυσης, του ρίσκου και του πιθανού κέρδους. Μάλιστα σε μια ομάδα το χρονικό διάστημα από την επιβίωση μέχρι την ανάκαμψη μπορεί να αποβεί καταστροφικό, ιδίως όταν μιλάμε για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ.  Όπως η ωμή πραγματικότητα επιβάλλει να δούμε την κατάσταση που βρίσκεται ο ΑΡΗΣ σήμερα έτσι θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και όλα όσα έχει πετύχει η διοίκηση Αρβανίτη ως σήμερα. Είτε μιλάμε για εμπορικές συμφωνίες, είτε για αγωνιστικές επιτυχίες. Τώρα πως γίνεται στον συμπολίτη να έχουν καταφέρει με μπασκετανθρώπους στη διοίκηση και χωρίς ίχνος βοήθειας από τον κόσμο να κάνουν σταθερά βήματα προόδου εντός και εκτός γηπέδου είναι κάτι που δεν θα το μάθουμε ποτέ.

ΥΓ. Αναμένουμε με αγωνία το φινάλε στο σήριαλ Βεζένκωφ.