Και μόνο η ανανεωμένη εικόνα του Nick Galis Hall σε κάνει κατευθείαν να καταλάβεις ότι με τον ερχομό της οικογένειας Λάσκαρης ο ΑΡΗΣ έχει γυρίσει οριστικά σελίδα. Οι αλλαγές στο γήπεδο, στα αποδυτήρια, στη μπουτικ, στο ρόστερ είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς. Αυτό που απομένει είναι αυτή η αλλαγή να φανεί πάνω στο παρκέ και κυρίως σε παιχνίδια σαν και αυτό της Κυριακής κόντρα στον Παναθηναϊκό. Οι ήττες ντροπής αλλά ακόμη και οι καλές άνευ ουσίας εμφανίσεις πρέπει να μείνουν οριστικά στο παρελθόν και η ομάδα μας να σπάσει αυτήν την τόσο αρνητική παράδοση κόντρα στους 2 "μεγάλους" της πρωτεύουσας..

Η σπουδαία νίκη του Παναθηναϊκού μέσα στο ΣΕΦ δείχνει ότι τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα αύριο. Οι πράσινοι έχουν ενισχυθεί σημαντικά και φέτος δείχνουν αποφασισμένοι να εκτοπίσουν τον Ολυμπιακό από την κορυφή. Το αν ο ΑΡΗΣ έχει λόγο σε όλο αυτό είναι κάτι που δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε τη δεδομένη χρονική στιγμή αλλά σίγουρα θα πρέπει να βρούμε τον τρόπο ώστε να αφήσουμε τον ρόλο του κομπάρσου(ή πελάτη) που μας ακολουθεί τα τελευταία χρόνια στην άκρη. Το πρώτο βήμα για να το πετύχουμε αυτό είναι να κατεβούμε αύριο με μοναδικό στόχο τη νίκη. Μόνο αν η ομάδα πιστέψει στη νίκη και κατέβει να τη διεκδικήσει μπορούμε να τα καταφέρουμε. Διαφορετικά με το πρώτο "ξέσπασμα" του Παναθηναϊκού θα κρυφτούμε πίσω από τα  "προγνωστικά" αυτών των αναμετρήσεων όπως κάνουμε εδώ και χρόνια. Αγωνιστικά όπως φάνηκε και οι δύο ομάδες είναι ακόμη ανέτοιμες. Ναι μεν ο Παναθηναϊκός κέρδισε τον Ολυμπιακό αλλά και οι 2 ομάδες ήταν κακές. Όπως κακός ήταν και ο ΑΡΗΣ απέναντι στην ΑΕΚ. Μακ Νίλ και Γουάιτ θα κρίνουν πολλά σε αυτή την αναμέτρηση μιας και ο Παναθηναϊκός δεν είναι ΑΕΚ και θέλεις όλους τους παίκτες σου να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό. Αν αυτοί οι 2 είναι σε καλή ημέρα τότε και οι υπόλοιποι θα ακολουθήσουν!

Οι νεαροί σε ηλικία μεγάλωσαν βλέποντας τον Παναθηναϊκό να μας κάνει πλάκα και τους φαίνεται φυσιολογικό να περνάει αέρας από το Παλέ. Για όλους εμάς όμως που έχουμε δει τον ΑΡΗ σε σαφώς καλύτερες "εποχές" δύσκολα μπορείς να το χωνέψεις αυτό που συμβαίνει. Εδώ και χρόνια διοικήσεις, προπονητές και παίκτες το δικαιολογούν αλλά για εμάς είναι αδικαιολογήτο. Αύριο υπάρχει μια ιδανική ευκαιρία ώστε με μια νίκη να πιστποιηθεί η επιστροφή του Αυτοκράτορα σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Περιμένω από τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να την αρπάξουν από τα μαλλιά. Όσο για εμάς θα είμαστε εκεί από νωρίς κρεμασμένοι σαν τσαμπιά! Όλοι στο Παλέ να πατήσουμε τον βάζελο!!!!

Η έλευση του κ.Λάσκαρη στον μπασκετικό ΑΡΗ έχει αλλάξει τα δεδομένα όπως και τις καλοκαιρινές συνήθειες μας όπου τα τελευταία χρόνια τα μεταγραφικά σήριαλ είτε απουσίαζαν είτε περιείχαν ονόματα που την πλειοψηφία του κόσμου της ομάδος όχι μόνο δεν έπειθαν αλλά αντιθέτως προκαλούσαν θλίψη. Όλα αυτά φαίνεται να ανήκουν στο παρελθόν και αυτό το καλοκαίρι ο Αρειανός ύστερα από πολλά χρόνια μπορεί να ασχολείται με ενθουσιασμό με τους παίκτες θα φορέσουν την φανέλα του Αυτοκράτορα και να ανυπομονεί για την στιγμή που θα συμπληρωθεί το νέο ρόστερ και θα ξαναδεί την αγαπημένου του ομάδα πάνω στο παρκέ. Με αισιοδοξία, με νέες προσδοκίες και με τον πήχη σαφώς ψηλότερα από τα προηγούμενα χρόνια.

Χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε κάποιον αθλητή που έχει φορέσει ή θα φοράει την φανέλα του ΑΡΗ αλλά είναι το εντυπωσιακό το κοντράστ των συναισθημάτων με τα προηγούμενα καλοκαίρια όπου διαβάζαμε για συμφωνία με αμερικανούς τύπου Τζ.Χάντ, φιλότιμους Έλληνες επιπέδου Τσακαλέρη και Σίμτσακ και μεταγραφικά σήριαλ τύπου Μούρτου και Βεργίνη με το φετινό καλοκαίρι όπου 3 έμπειροι Έλληνες παίκτες σαν τον Πελεκάνο, τον Ξανθόπουλο και τον Ζάρα υπέγραψαν με συνοπτικές διαδικασίες, ξένοι παίκτες που έδωσαν το διαπιστευτήρια τους στο περσινό πρωτάθλημα όπως ο Γουότερς, ο Τσούπκοβιτς και ο Χάγκινς συμφώνησαν ή είναι μια ανάσα από το να συμφωνήσουν αλλά και να έρχονται παίκτες  για πρώτη φορά στην Ελλάδα που μπορούν να κάνουν την διαφορά σαν τον Μακ Νιλ και τον Γουάιτ(δεν έχει υπογράψει ακόμη). Ακόμη και ο Κοέν που πρόκειται για ρεζέρβα της Μακάμπι και είναι μια ανάσα από την ομάδα μας πρόκειται για πολυτέλεια με βάση τον ΑΡΗ των τελευταίων ετών. Τόσο αυτοί που έφυγαν όσο και αυτοί που έμειναν δείχνουν ότι ο ΑΡΗΣ φέτος αλλάζει και ο Δ.Πρίφτης όχι μόνο έχει την ευχέρεια να κάνει μεταγραφές από το πάνω ράφι αλλά  και να μοιράσει τον χρόνο στους παίκτες του υπό πιο νορμάλ συνθήκες χωρίς αναγκαστικές επιλογές. Θεωρώ ότι ακόμη και ο ίδιος ο προπονητής της ομάδος μας αντιλαμβάνεται ότι στον ΑΡΗ που θέλει να βλέπει ο κόσμος της ομάδος δεν γίνεται ο συμπαθής Σίμτσακ και ο φιλότιμος Μούρτος να έχουν τον χρόνο συμμετοχής που είχαν πέρσι. Μακάρι βέβαια τα παιδιά με την απόδοση τους πάνω στο παρκέ να αποδείξουν ότι το αξίζουν αλλά είναι διαφορετικό να έχεις τους συγκεκριμένους παίκτες σαν βασικούς ή πρώτη αλλαγή από το να είναι η 3η επιλογή για να καλύψουν μια θέση στην 5αδα. Ενώ και ότι ένας παίκτης σαν Αντεγκμπόγιε, κάτοχος κοινοτικού διαβατηρίου κρίνεται πλέον ότι μπορεί εύκολα να αντικατασταθεί με κάποιον καλύτερο είναι δείγματα προόδου που όλοι χαιρόμαστε να βλέπουμε.

Το ρόστερ του ΑΡΗ μας ακόμη δεν έχει συμπληρωθεί, όπως και των ανταγωνιστών μας οπότε ασφαλή συμπεράσματα για στόχους ενόψει της νέας χρονιάς δεν μπορούμε να κάνουμε. Αυτό που μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε είναι ότι πλέον δεν θα πονάνε τα ματάκια μας και ύστερα από κάμποσα χρόνια θα δούμε στο Παλέ μπάσκετ. Και όταν λέμε μπάσκετ μιλάμε για κάτι πιο ποιοτικό από ένα αξιόμαχο φιλότιμο σύνολο που ναι μεν τα δίνει όλα πάνω στο παρκέ αλλά είναι εμφανές ότι είναι περιορισμένων δυνατοτήτων. Δύσκολα να μας κάνει πλάκα ο κάθε Κολοσσός όπως πέρσι και  εφόσον βρει και η ομάδα την χημεία της εξίσου δύσκολα να μας προσπεράσουν στο φινάλε αστείες ομάδες σαν αυτή του συμπολίτη που πέρσι κατέκτησε την 3η θέση σχεδόν από το πουθενά. Μετράμε τις ημέρες μέχρι το Παλέ να ανοίξει τις πόρτες του και πλέον 2 φορές την εβδομάδα σε Ελλάδα και Ευρώπη να γουστάρουμε όπως παλιά παρέα με την Αρειανάρα!