Μεγάλη ευκαιρία έχασε ο ΑΡΗΣ στην Τσεχία να τελειώσει την υπόθεση πρόκριση και να καπαρώσει και την πρώτη θέση του ομίλου. Αν και 2' πριν τελειώσει το παιχνίδι είχαμε καταφέρει να προηγηθούμε με 72-67 η ολιγωρία στην άμυνα και στα ριμπάουντ αλλά και οι κάκιστες επιλογές στην επίθεση οδήγησαν σε ένα 11-0 σερί από τους Τσέχους που διαμόρφωσε το τελικό σκορ και τους έστειλε στην επόμενη φάση της διοργάνωσης. Όπως περιμέναμε η ομάδα μας παρουσιάστηκε πολύ πιο έτοιμοι από το πρώτο παιχνίδι όπου η Νίμπουργκ είχε πάρει μια εύκολη νίκη και έπρεπε ουσιαστικά να αυτοκτονήσουμε από μόνοι μας για να πάρει το ροζ φύλλο αγώνα. Το παιχνίδι ήταν πραγματικό ντέρμπι με καμία από τις 2 ομάδες να μην μπορεί να ξεφύγει στο σκορ και όλα να δείχνουν από την αρχή ότι θα πηγαίναμε σε ένα αγωνιώδες φινάλε. Πάνω που με τρίποντο του μετριότατου για ακόμη ένα παιχνίδι Τσαλδάρη πήραμε σημαντικό προβάδισμα 5 πόντων πριν από το φινάλε ήρθαν απανωτά λάθη από τον Τζέιμς σε άμυνα και επίθεση και σε συνδυασμό με την "τρύπα" στην άμυνα που ακούει στο όνομα Χρήστος Ταπούτος ήρθε η ανατροπή και η ήττα.  Μπορεί ο Τζέιμς να ήταν ο μοιραίος του σημερινού παιχνιδιού αλλά ταυτόχρονα ήταν και ο κορυφαίος μιας και πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ. Με 28 πόντους με πολύ καλά ποσοστά, 4 ασιστ και μόλις 2 λάθη κράτησε την ομάδα μέσα στο παιχνίδι όταν η Νίμπουργκ πήγαινε να ξεφύγει και την έφερε μια ανάσα από την νίκη. Στο τέλος απλά μας υπενθύμισε την τεράστια έλλειψη συγκέντρωσης που έχει δείξει σε αρκετά παιχνίδια ως τώρα. Μακάρι πάντως να σταθεροποιηθεί σε αυτό το επίπεδο μιας και μπορεί να κάνει την διαφορά. Μπορεί λοιπόν ο Τζέιμς να ήταν αυτός που φάνηκε ως μοιραίος στο τέλος αλλά εδώ έχω τις ενστάσεις μιας και νομίζω ότι βασικός υπαίτιος ήταν ο Ταπούτος αλλά και ο Αλεξανδρής που επέμεινε τόσο πολύ στην χρησιμοποίηση του σε μια μέρα που ο Χρήστος ήταν εκτός ρυθμού σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Το έχουμε παρατηρήσει και σε άλλα παιχνίδια( φετινά και περσινά) όπου όταν ο Ταπούτος δεν είναι σε καλή ημέρα επιθετικά χάνει την διάθεση του και αποτελεί τον αδύναμο κρίκο σε όλες τις προσπάθειες της ομάδος. Μπορεί να μάζεψε 11 ριμπάουντ αλλά η πλειοψηφία αυτών των ριμπάουντ δεν ήταν με την μπάλα διεκδικήσημη μιας και σχεδόν  όλοι οι υπόλοιποι παίκτες εκτός από τον ίδιο κάνουν μπλοκ άουτ αρκετά συχνά. Είναι χαρακτηριστικό στο τέλος του αγώνα ότι έχουμε φάει 5 εύκολους πόντους από τον παίκτη που καλύπτει και άλλες 5 φορές ανανέωσαν οι αντίπαλοι μας την επίθεση  τους. Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιόν λόγο ο Β.Αλεξανδρής σήμερα τον άφησε 30', ιδίως όταν οι Μπόγρης και Μόλντροου είχαν εξαιρετική παρουσία στα 20' που αγωνίστηκε ο καθένας. Άσχετα πάντως από τα αίτια της ήττας η ουσία είναι ότι συνολικά  η ομάδα  για ακόμη ένα παιχνίδι έδειξε ένα πολύ καλό πρόσωπο, πάλεψε με πάθος, πίστεψε στην νίκη μέχρι τέλος και γενικά αυτή προσπάθεια άρεσε πάρα πολύ παρά το αρνητικό αποτέλεσμα. Πλέον το παιχνίδι με την Ρουντούπις αποκτάει χαρακτήρα τελικού κάτι που πρέπει εκτός από τον Β.Αλεξανδρή και τους παίκτες του να το αντιληφθούμε και εμείς και να γεμίσουμε το Παλέ. Μπορεί η χρονιά να μην άρχισε όπως θα θέλαμε αλλά όπως φαίνεται αυτή η ομάδα έχει δυνατότητες και παρά τα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου που υπάρχουν στο  Eurocup όσο είμαστε μέσα στο παιχνίδι μπορούμε να ελπίζουμε για κάτι καλό. Στο χέρι μας είναι η πρόκριση και θα την πάρουμε με το ζόρι!