Με το Νουά να πετυχαίνει ρεκόρ καριέρας, τον Χάρελ «πανταχού παρών» και στις 2 πλευρές του γηπέδου και τον Αντετοκούνμπο να προσθέτει άλλη μια «γεμάτη» εμφάνιση, ο ΑΡΗΣ μας πήρε το  αίμα του πίσω από τον Κολοσσό για την ήττα του πρώτου και έφθασε τις 7 συνεχόμενες νίκες στο πρωτάθλημα!  Μια σημαντική νίκη στο ξεκίνημα ενός απαιτητικού προγράμματος, που μας κρατάει ζωντανούς στη μάχη της τετράδας.

ΝΟΥΑ, ΧΑΡΕΛ, ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΑΟΣ

Με τους περισσότερους παίκτες να έχουν μπει νωθροί στο γήπεδο και να μην ανταποκρίνονται στα αμυντικά τους καθήκοντα, οι παίκτες του Κολοσσού άρπαξαν την ευκαιρία και βομβάρδισαν το καλάθι μας. Οι 36 πόντοι που δεχθήκαμε στην 1^η περίοδο έμοιαζε με την εισαγωγή ενός εφιαλτικού για εμάς αγώνα.

Κόντρα στο επιθετικό κρεσέντο των παικτών της Ρόδου, ο ΑΡΗΣ μας παρέταξε έναν ασταμάτητο Νουά που σκόραρε με κάθε τρόπο, έναν Αντετοκούνμπο κυρίαρχο κάτω από τα καλάθια και έναν Χάρελ που έκανε τα πάντα σε άμυνα και επίθεση. Η ομάδα κατάφερε να επιστρέψει από το -9 και να προσπεράσει στο σκορ, στο τέλος του ημιχρόνου όμως πάλι δεν ήταν προσεκτικός και έφυγε με -8 στα αποδυτήρια.

ΣΟΒΑΡΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕ ΕΥΚΟΛΑ

Με εντελώς άλλη διάθεση βγήκαν οι παίκτες μας από τα αποδυτήρια και αυτό άλλαξε δραματικά την εικόνα της αναμέτρησης. Έβγαλε ενέργεια στην άμυνα και έτρεξε ένα επιμέρους σκορ 26-12 στην 3^η περίοδο ελέγχοντας στο απόλυτο το ρυθμό του αγώνα. Το 54-46 έγινε 66-72 και κάπου εκεί άρχισε να φαίνεται ξεκάθαρα η υπεροχή μας.

Νουά και Χάρελ βρήκαν βοήθειες από τους Τζόουνς και Κουλμπόκα στην επίθεση, την ίδια στιγμή που η άμυνα δεν χαλάρωνε ούτε για μια στιγμή. Η διαφορά έγινε διψήφια και τίποτα δεν έδειχνε ότι μπορούσε αυτό να αλλάξει παρά κάποια φθηνά λάθη στα τελευταία λεπτά. Οι παίκτες του Μίλιτσιτς έδειξαν στοιχειώδη σοβαρότητα στα τελευταία λεπτά και χωρίς άγχος κλείδωσαν τη νίκη.

ΔΙΟΡΘΩΘΗΚΕ, ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕ

MVP με μεγάλη απόσταση από τον δεύτερο ο Αμίρ Νουά ήταν ο στυλοβάτης της σημερινής νίκης. Από κοντά Χάρελ και Αντετοκούνμπο, σχημάτισαν μια τριάδα παικτών που ήταν παρών από το πρώτο τζάμπολ μέχρι την εξάντληση του τελευταίου δευτερολέπτου. Χωρίς αυτούς η ομάδα θα έχανε με κατεβασμένα χέρια. Και αν για τους 2 από τους 3 έχουμε δεδομένο το τι μπορούν να προσφέρουν, ο Αντετοκούνμπο από παιχνίδι σε παιχνίδι δικαιώνει αυτούς που τον έφεραν στην ομάδα και θα κάνουν τα πάντα για να το διατηρήσουν εκεί και την επόμενη χρονιά.

Αυτό όμως που έχει μεγαλύτερη αξία από τις επιδόσεις των 3 προαναφερθέντων ήταν ότι ο ΑΡΗΣ ίσως για πρώτη φορά φέτος βελτίωσε τόσο αισθητά την εικόνα του σε τομείς που ήταν αδικαιολόγητα κακώς. Προφανώς και στην ανάπαυλα του ημιχρόνου ο Μίλιτσιτς κατάφερε να αφυπνίσει τους παίκτες του και αυτοί με τη σειρά τους έδειξαν άλλο πρόσωπο στην άμυνα. Γιατί από την άμυνα κερδίσαμε σήμερα όπως και από αυτή θα χάναμε αν δεν ερχόταν η αλλαγή νοοτροπίας. Καλό είναι στα επόμενα απαιτητικά παιχνίδια να δούμε από την αρχή περισσότερη πνευματική συγκέντρωση. Στα θετικά όμως ότι σήμερα είδαμε έγκαιρη αντίδραση και γρήγορα προσαρμογή στις απαιτήσεις του αγώνα.

7^η ΝΙΚΗ ΣΕΡΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΕΤΡΑΔΑ

Την 7^η συνεχόμενη νίκη στο πρωτάθλημα πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας στη Ρόδο, με τον Νουά να κάνει ρεκόρ καριέρας και τους Χάρελ και Αντετοκούνμπο να βοηθούν σημαντικά ώστε να φθάσουμε στο διπλό. Οι φωνές όμως του Μίλιτσιτς στην ανάπαυλα του ημιχρόνου αποδείχθηκαν κομβικές ώστε να αφυπνιστούν και οι υπόλοιποι παίκτες και από την χαλαρότητα που μας χαρακτήριζε στα πρώτα 20’ να μεταμορφωθούμε σε ένα σύνολο που μασούσε σίδερα και στο τέλος κυριάρχησε με ευκολία. Ιδανικό ξεκίνημα στο απαιτητικό πρόγραμμα της τελευταίας στροφής του πρωταθλήματος, εκεί όπου ξεκάθαρα η ομάδα στοχεύει να τερματίσει όσο ψηλότερα μπορεί. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Την 5^η συνεχόμενη νίκη πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας στο πρωτάθλημα κερδίζοντας με το επιβλητικό 102-76 το Μαρούσι στην άτυπη ρεβάνς του final 8.  Η ομάδα παρά την σημαντική απουσία του Αντετοκούνμπο πάτησε γκάζι στο Β ημίχρονο και μετέτρεψε το παιχνίδι σε τυπική διαδικασία. Κυρίαρχος ο Νουά, πολυεργαλείο ο Μποχωρίδης και μια συνολικά καλή εμφάνιση που τη χρειαζόμασταν μετά το ξενέρωμα του κυπέλλου.

ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΜΕ ΕΝΤΑΣΗ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΜΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι με ενέργεια και διάθεση να επιβληθεί από τα πρώτα λεπτά. Η άμυνα πίεζε, η μπάλα κυκλοφορούσε σωστά και οι πρώτες επιθέσεις έβγαιναν με καθαρό μυαλό. Το το 22-6 έδειχνε ότι σήμερα δεν θα «χαριζόμασταν» στο Μαρούσι.

Οι αντίπαλοι μας όμως δεν τα παράτησαν. Εκμεταλλεύτηκε κάποια κενά στην άμυνα μας, ροκάνισε τη διαφορά στους 2 πόντους(33-31) υπενθυμίζοντας μας ότι οι νίκες δεν κλειδώνουν στα πρώτα 10’. Με τον Νουά  να δίνει λύσεις και την ομάδα να βρίκσει ρυθμό, το ημίχρονο έκλεισε στο 49-43. Μια διαφορά που μας κρατούσε μπροστά, αλλά δεν έδινε την αίσθηση ότι το παιχνίδι θα ήταν εύκολο.

ΣΕ ΕΝΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ ΚΡΙΘΗΚΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Με ένα επιμέρους σκορ 15-2 στο 3^ο δεκάλεπτο η διαφορά εκτοξεύτηκε στο 64-45 και εκεί κάπου εξανεμίστηκε η διάθεση αντίδρασης των φιλοξενούμενων. Η άμυνα έγινε πιο σκληρή, οι συνεργασίες πιο γρήγορες και τα σουτ άρχισαν να μπαίνουν με ρυθμό που δεν μπορούσε να ακολουθήσει το Μαρούσι. Και αυτό ήταν το μοτίβο του αγώνα μέχρι τη λήξη. Μια εξέλιξη που έφθασε τη διαφορά στους 30 πόντους δίνοντας την ευκαιρία στον Μίλισιτς να ρίξει μέσα και τους «μικρούς» στα τελευταία λεπτά.

ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Επίφοβο παιχνίδι ήταν το σημερινό, με την λειψυδρία στους ψηλούς να το κάνει ακόμη πιο δύσκολο. Έτσι όμως όπως πάλεψαν οι παίκτες του Μίλιτσιτς δεν άφησαν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Μόνο την απορία γιατί δεν έπαιξαν έτσι και στην Κρήτη. Το προσπερνάμε όμως και μένουμε στο ότι φαίνεται πλέον η ομάδα να παίζει πλέον μπάσκετ με περισσότερο σαφήνεια και πιο ξεκάθαρους ρόλους. Η μπάλα κινείται γρήγορα, οι παίκτες δεν μένουν στατικοί  και η ομάδα δείχνει να έχει αποκτήσει ρυθμό στο πιο κρίσιμο σημείο της σεζόν. Ο Νουά συνεχίζει να αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς όμως η ουσία είναι ότι μπαίνουν ολοένα και περισσότεροι στην «εξίσωση». Όπως για παράδειγμα ο Μποχωρίδης αλλά και ο Πουλιανίτης.  Και όταν μια ομάδα δεν εξαρτάται από έναν παίκτη αλλά λειτουργεί ως σύνολο όλα λειτουργούν καλύτερα. Και αν και σήμερα ο Νουά ξεχώρισε, όλη η ομάδα λειτούργησε στο σύνολο της σωστά και για αυτό ήρθε η εύκολη επικράτηση. Και αυτή η ομαδική λειτουργία και η πολυφωνία στην επίθεση θα πρέπει να είναι η βάση και για τη συνέχεια.

ΕΜΦΑΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΝΤΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

Με υψηλή ένταση στην άμυνα,  όλους τους παίκτες να σκοράρουν και με ένα δεύτερο ημίχρονο καταιγίδα, ο ΑΡΗΣ ισοπέδωσε το Μαρούσι προσπερνώντας με ευκολία την απουσία του Αντετοκούνμπο. Νίκη και εμφάνιση που δίνει ψυχολογία ενόψει της συνέχειας του πρωταθλήματος. Εκεί που στην επόμενη αγωνιστική ο ΑΡΗΣ πρέπει να επαναλάβει τα εντυπωσιακά που έκανε σήμερα. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ πάμε τώρα και για το διπλό!

Νίκη δήλωση πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στον Παναθηναϊκό, σε ένα παιχνίδι γεμάτο ένταση,  σασπένς και υπέροχο happy end. Οι παίκτες του Μίλιτσιτς δεν λύγισαν όταν το ματς πήγε  να χαθεί όπως και στην Τουρκία μέσα από τα χέρια τους. Αντίθετα, έδειξαν καρδιά και αποφασιστικότητα ώστε το κιτρινόμαυρο πάρτι να μην χαλάσει. Αποθέωση από τον κόσμο που γέμισε ασφυκτικά το Nick Galis Hall και απόλαυσε μια σπουδαία νίκη.

ΜΠΗΚΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΕΥΕ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ

Η ομάδα φάνηκε διαβασμένη και συγκεντρωμένη. Προηγήθηκε με 14-9 αλλά οι συνεχόμενες αλλαγές από το 5’ από τον Μίλιτσιτς – χωρίς ουσιαστικό λόγο – άρχισαν να κλονίζουν τη συνοχή που έδειχνε μέχρι εκείνο το σημείο η ομάδα. Ο Παναθηναϊκός βρήκε την ευκαιρία του και κατάφερε να προηγηθεί με +8. Εκεί ήρθε όμως η  αντεπίθεση. Νούα και Μήτρου-Λονγκ ξεμπλόκαραν επιθετικά την ομάδα και το τείχος στην άμυνα Κώστας Αντετοκούνμπο άλλαξαν το μομέντουμ και με ένα σερί μέχρι το φινάλε του ημιχρόνου ήρθε η απόλυτη ισορροπία στο παιχνίδι.

ΤΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ ΑΤΑΜΑΝ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε αποφασισμένος στην 3^η περίοδο. Πήρε κεφάλι με +9 (59-50) και διαχειρίστηκε σωστά την πίεση και στη συνέχεια του αγώνα. Κάτι που ανάγκασε τον Αταμάν να επιδοθεί σε ένα από τα γνωστά του σόου προσπαθώντας να μετατοπίσει τις ευθύνες της προδιαγραφόμενης ήττας στους 3 διαιτητές. Ο ΑΡΗΣ εκμεταλλεύτηκε την ανακατωσούρα που προκλήθηκε και έφθασε στο +15 περίπου 4΄πριν την λήξη. Εκεί όμως ο Παναθηναϊκός ανέβασε την πίεση, οι παίκτες μας και ο προπονητής αντέδρασαν σπασμωδικά δίνοντας στους αντιπάλους μας την ευκαιρία να βρουν κάποια μεγάλα σουτ και να στείλουν το παιχνίδι στην παράταση.

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΠΗΡΕ ΤΗ ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ

Σε εκείνο το σημείο υπήρχε μόνο παγωμάρα. Ο ΑΡΗΣ με περίσσια αφέλεια είχε δώσει την ευκαιρία στον Παναθηναϊκό να οδηγήσει το παιχνίδι στην παράταση και με την ψυχολογία καθολικά υπερ του να πάρει τη νίκη. Αυτό ήταν το feeling, αυτή ήταν η εικόνα του αγώνα σε εκείνο το χρονικό σημείο. Και όμως οι παίκτες του Μίλιτσιτς κόντρα στη λογική, αντέδρασαν, έδειξαν χαρακτήρα και κατάφεραν στην παράταση να πάρουν αυτό που άξιζαν. Νουά, Μήτρου Λόνγκ, Μποχωρίδης και Αντετοκούνμπο ήταν αυτοί που στην παράταση έντυσαν την νίκη στα κιτρινόμαυρα.

ΕΔΕΙΞΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΣΩΣΤΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ

Την πιο σπουδαία νίκη της χρονιάς πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα. Όχι μόνο λόγω της δυναμικής του αντιπάλου αλλά και γιατί όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι οι παίκτες μας έχουν τις ψυχικές αντοχές για να αντέξουν το βάρος μιας ομάδας όπως είναι ο ΑΡΗΣ. Και αυτό ως τώρα δεν το είχαμε δει. Σήμερα παρά τα όποια λάθη από τον πάγκο και τους παίκτες κατά την διάρκεια του αγώνα, στην παράταση είδαμε έναν τεράστιο ΑΡΗ που με μνήμη χρυσόψαρου, ξέχασε τι είχε γίνει στο φινάλε της κανονικής διάρκειας και παίζοντας δυνατά πήρε τη νίκη. Νίκη που δεν ήρθε τυχαία αλλά μέσω μιας εξαιρετικής ομαδικής προσπάθειας. Δεν είναι ότι ο Μίλιτσιτς τα κάνει όλα τέλεια… αντιθέτως κατά την διάρκεια του αγώνα και ιδιαίτερα στα κρίσιμα μας «τεντώνει» με τις επιλογές του. Ο ΑΡΗΣ όμως που βλέπουμε στα τελευταία παιχνίδια είναι μια μεταμορφωμένη ομάδα. Ο Νουά έχει αναλάβει ηγετικό ρόλο, οι Μήτρου Λόνγκ και Τζόουνς δείχνουν πιο ήρεμοι, ο Άντζουτσιτς βρίσκει ρόλο και ο Αντετοκούνμπο έχει έρθει τόσο γκα$%@μένος για μπάσκετ αλλάζοντας ριζικά τα δεδομένα που ίσχυαν μέσα στη ρακέτα για την ομάδα μας.  Ακόμη και το ότι ο Μποχωρίδης βρήκε το μεγάλο σουτ – πέρα από τις ασίστ – είναι κομμάτι της αλλαγής. Μια αλλαγής που σε αγωνιστικό επίπεδο σήμερα επιβεβαιώθηκε με τον καλύτερο τρόπο.

ΝΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ

Μόλις 3΄ήταν το κενό της κυριαρχίας του ΑΡΗ μας στο σημερινό παιχνίδι κόντρα στον Παναθηναϊκό. Οι παίκτες του Μίλιτσιτς έπαιξαν παθιασμένα, προσπέρασαν με συνοπτικές διαδικασίες το «χαρακίρι»  της κανονικής διάρκειας και κλείδωσαν στην παράταση μια σπουδαία νίκη! Μια νίκη παρακαταθήκη, μια απόδειξη ότι η ομάδα έχει αλλάξει ρότα και είναι έτοιμη για να μεγαλουργήσει. Υπέροχα γούστα στο κατάμεστο Nick Galis Hall και αποθέωση των θριαμβευτών! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. 40 εκατομμύρια είναι αυτά, λογικός ο πόνος. 

ΥΓ2. Άλκη ζεις, δεν θα ξεχαστείς.

Την σημαντική νίκη που τον κρατάει ζωντανό στην μάχη της πρόκρισης πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Πολωνία, σε ένα παιχνίδι θρίλερ που κρίθηκε μετά από 2 παρατάσεις.  Η ομάδα με εξαίρεση κάποια ολιγόλεπτα καλά διαστήματα ήταν κακή, βρήκε όμως τον τρόπο να αντιδράσει και στο τέλος έστω και στις λεπτομέρειες να επικρατήσει! Πολλοί οι πρωταγωνιστές της σημερινής νίκης, η συνολική όμως προβληματική εικόνα μάλλον τους καλύπτει.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ

Η ομάδα ξεκίνησε με ένταση στην άμυνα και μυαλό στην επίθεση. Προηγήθηκε με +11 (24-35) δείχνοντας ότι το θέλει περισσότερο. Όμως, κάπου εκεί σχεδόν ανεξήγητα για ακομή μια φορά χάθηκε η συγκέντρωση. Παιδικά λάθη στην επίθεση και κακές επιλογές στην μια πλευρά, χαμένα ριμπάουντ και χαλαρή άμυνα στην άλλη. Μια κατάσταση που έδωσε την ευκαιρία να αντιδράσει, να βρει ρυθμό και να προσπεράσει φθάνοντας στο +6 στα πρώτα λεπτά της 3^ης περιόδου.   Από εκείνο το σημείο και μετά το παιχνίδι εξελίχθηκε σε ντέρμπι για γερά νεύρα με το προβάδισμα να αλλάζει πλευρά σχεδόν ασταμάτητα.  

 ΘΡΙΛΕΡ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΕ ΝΙΚΗΤΗ ΤΟΝ ΑΡΗ

Καμία από τις 2 ομάδες δεν έδειχνε ικανή να ξεφύγει στο σκορ και όλα θα κρινόντουσαν στις λεπτομέρειες υπό την ασφυκτική πίεση του χρόνου. Λεπτομέρειες σαν το καλάθι της ισοφάρισης σε σχεδόν νεκρό χρόνο από τον Τζόουνς στην κανονική διάρκεια. Αλλά και οι κρίσιμοι πόντοι του Άντζουτσιτς και του Νουά στο τέλος της 1^ης παράτασης όπως και του Μήτρου Λόνγκ στο φινάλε του αγώνα. Και η Σλάσκ βρήκε πολλά μεγάλα σουτ και μας κόντραρε έτσι αλλά ο ΑΡΗΣ είχε τον τελευταίο λόγο!

ΠΟΛΛΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Παιχνίδι χωρίς γυρισμό ήταν το σημερινό και το ότι καταφέραμε να ανταποκριθούμε είναι το πιο σημαντικό. Μπορούσε η ομάδα να το κερδίσει εύκολα όπως μας έδειξε στην αρχή, αυτή όμως η εκνευριστική αστάθεια μας το έκανε ντέρμπι για γερά νεύρα. Σήμερα φάνηκε ίσως πιο πολύ από κάθε άλλο αγώνα ότι η ομάδα μπορεί να είναι κακή αλλά έχει πολλούς καλούς παίκτες. Άτζουτζιτς, Μήτρου Λόνγκ, Τζόουνς, Νουά, Κουλμπόκα, Φόρεστερ και Μποχωρίδης εναλλασσόντουσαν στον ρόλο του πρωταγωνιστική, ο καθένας με την δική του ξεχωριστή συμβολή στο έργο! Σπάνια… ως ποτέ όλοι μαζί και αυτό είναι το πρόβλημα που καλείται να λύσει ο Μίλιτσιτς. Ένας Μίλιτσιτις που έκανε ένα κοουτσάρισμα καρμπόν με τα προηγούμενα και σε έκανε να αναρωτιέσαι αν παρακολουθείς το ίδιο παιχνίδι με τον προπονητή της ομάδας σου. Αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο πρόβλημα φαντάζει ο προπονητής μιας και όχι μόνο αδυνατεί να αλλάξει κάτι αλλά συνεχίζει να εθελοτυφλεί ότι μπορεί να το καταφέρει. Να το καταφέρει χωρίς να δοκιμάσει τίποτα διαφορετικό. Το ίδιο και το ίδιο μέχρι να πετύχει…

ΚΑΤΑΪΔΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΝΙΚΗΤΗΣ

Κάτι σαν κοκτέιλ συναισθημάτων με μπόλικες δόσεις νεύρων, απογοήτευσης, χαράς και ανακούφισης ήταν η σημερινή νίκη του ΑΡΗ μας στην Πολωνία με το τελικό αποτέλεσμα να μας κρατάει μέσα στο κόλπο της πρόκρισης. Δεν έπεισε ούτε σήμερα η ομάδα ότι κάτι πάει να αλλάξει. Ακόμη Ιανουάριο έχουμε… πρέπει να αλλάξει, πρέπει να προκριθεί. Άντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας έβγαλες την ψυχή πάλι!

Το έξτρα πεντάλεπτο της παράτασης και τη μεγαλειώδη εμφάνιση του Νουά(27 πόντοι) χρειάστηκε ο ΑΡΗΣ μας για να κάμψει την αντίσταση του Περιστερίου και στο φινάλε να πανηγυρίσει τη νίκη!  Η ομάδα του Ίγκορ Μίλιτσιτς είχε την πρώτο λόγο, έχτισε μια μικρή διαφορά, είδε όμως τους φιλοξενούμενους να επιστρέφουν και να στέλνουν την αναμέτρηση στην επιπλέον περίοδο — εκεί όπου ο ΑΡΗΣ βρήκε τα μεγάλα σουτ και πήρε τη νίκη μοιράζοντας χαμόγελα στο σχεδόν κατάμεστο Nick Galis Hall.

ΗΘΕΛΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ

Ο ΑΡΗΣ αν και φάνηκε να ξεκινάει καλά, με έλεγχο στα ριμπάουντ και καλές επιλογές στην επίθεση πολύ γρήγορα έχασε τη συγκέντρωση του. Η εκνευριστική ευστοχία των αντιπάλων μας χάλασε το μυαλό των παικτών μας και ενώ φαινόταν ότι ελέγχαμε το παιχνίδι ξαφνικά παρακολουθούσαμε ένα ντέρμπι ανάμεσα σε 2 ομάδες που έμοιαζαν ισοδύναμες. Μάλιστα σε πολλές φάσεις του αγώνα και ιδιαίτερα όταν παίζαμε χωρίς ψηλούς, το Περιστέρι με τον Κακλαμανάκη και τον Γιάνκοβιτς μας έκαναν μεγάλη ζημιά.

ΠΗΓΕ ΝΑ ΓΛΙΣΤΡΙΣΕΙ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΜΕΙΝΕ ΟΡΘΙΟΣ

Στην 3η περίοδο ο ΑΡΗΣ μας έδειξε ότι μπορεί να επιβάλει τους κανόνες του και να τελειώσει από νωρίς την υπόθεση νίκη. Με καλή άμυνα και συνέπεια στην επίθεση η διαφορά ανέβηκε μέχρι και στους 10 πόντους (58‑48). Όταν όμως η επίθεση άρχισε να κολλάει ξαφνικά το πρόβλημα απλώθηκε σε όλα τα κομμάτια του παιχνιδιού. Πολλά χαμένα ριμπάουντ, τραγική άμυνα κοντά στο καλάθι και λάθη επι λαθών ακόμη και στις πιο απλές φάσεις.  Μια κατάσταση που επέτρεψε στο Περιστέρι να μειώσει και τελικά να ισοφαρίσει — στέλνοντας το παιχνίδι στην παράταση παρόλο που είχαμε πάρα πολλές ευκαιρίες για να το καθαρίσουμε. Στην παράταση ευτυχώς μπήκαν τα μεγάλα σουτ, ο Νουά έκανε τη διαφορά και ο ΑΡΗΣ απέφυγε το χαρακίρι έστω και με αυτόν τον ψυχοφθόρο τρόπο.

ΣΤΑΣΙΜΟΣ, ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΤΗΣ

Μόνο ικανοποίηση θα πρέπει να νιώθουμε για την 4^η συνεχόμενη νίκη της ομάδας, παρόλο που και οι 4 ήρθαν με την ψυχή στο στόμα. Κάτι δείχνει αυτό, κυρίως για την ποιότητα των παικτών μιας και τα παιχνίδια που κρίνονται στις λεπτομέρειες, κρίνονται από τα μεγάλα σουτ. Ο ΑΡΗΣ τα έχει βρει και έχει πάρει τις νίκες. Αν μείνουμε όμως εκεί δεν πάμε πουθενά. Ο Μίλιτσιτς αντί πιο ήρεμος να έχει καταφέρει να βρει 2-3 σταθερές στο παιχνίδι μας, δείχνει πιο μπερδεμένος από ποτέ. Λίγο έλειψε να χαθεί το σημερινό,  κυρίως λόγω της εμμονής του να μην παίξουμε με ψηλό όταν οι άλλοι μας είχαν διαλύσει κοντά στο καλάθι. Ενώ και στα κρίσιμα λεπτά άργησε πολύ να ρίξει τον Νουά στην μάχη. Γενικά ο τρόπος που διαβάζει τα παιχνίδια προβληματίζει. Όπως και ότι εικόνα του ΑΡΗ παραμένει προβληματική. Ναι κερδίσαμε αλλά θα πρέπει να κοιτάξουμε και πέρα από αυτό. Η ομάδα απέχει πολύ από τις πραγματικές δυνατότητες και πρέπει να βελτιωθεί. Ή ακόμη και να ενισχυθεί γιατί και σήμερα με έναν ψηλό παίξαμε και αυτός δεν χαίρει της εμπιστοσύνης του Μίλιτσιτς.

ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΗΝ ΛΥΤΡΩΣΗ

Η αστοχία, η αδυναμία στους ψηλούς και η έλλειψη συγκέντρωσης  λίγο έλειψε να μας στοιχίσουν. Στο τέλος όμως για ακόμη ένα παιχνίδι, η ομάδα βρήκε τις λύσεις στο πρόσωπο του εντυπωσιακού Νουά και κέρδισε. Δεν θα σου βγαίνουν όμως πάντα οι φάσεις στο τέλος… για αυτό και κάποια στιγμή ο Μίλιτσιτς και οι παίκτες του θα πρέπει να βρουν την άκρη. Μέχρι να την βρουν την άκρη ας ελπίσουμε η «ρέντα» των τελευταίων παιχνιδιών να μην μας εγκαταλείψει. Μας έσκασες ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ …αλλά στο τέλος μας έκανες και χαμογελάσαμε!

ΥΓ. Σίγα μην είχαμε ένα ήρεμο χαλαρό απόγευμα στο Παλέ, με τον ΑΡΗ να κερδίζει έτσι απλά χωρίς σασπένς.

Σε ένα ξεκούραστο απόγευμα μετέτρεψε το επικίνδυνο παιχνίδι με τον Προμηθέα ο ΑΡΗΣ μας, επικρατώντας με 96-80! Ο εξαιρετικός και σήμερα Νουά ήταν ο κορυφαίος για την ομάδα μας, μεγαλύτερη αίσθηση όμως έκανε η πολυφωνία στην επίθεση με 7 παίκτες να έχουν διψήφιο αριθμό πόντων! Θετικά τα πρώτα δείγματα γραφής και από τον Άντζουσιτς, δείχνει ικανός να βοηθήσει ακόμη περισσότερο στη συνέχεια.

ΕΔΕΙΞΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Να αφήσει οριστικά πίσω του το κακό ξεκίνημα και να αρχίσει να φτιάχνει τη βαθμολογία του ήθελε ο ΑΡΗΣ μας και ακριβώς με αυτή τη λογική μπήκε μέσα στο γήπεδο. Από νωρίς έβγαλε ένταση στην άμυνα και στην επίθεση λειτουργούσε με αποφασιστικότητα. Ο Προμηθέας όμως είναι μια καλοδουλεμένη ομάδα όπου παρά το νεαρό μ.ο. ηλικίας αντιδρά ψύχραιμα στις δύσκολες καταστάσεις. Και έτσι όποτε προσπαθούσαμε να χτίσουμε μια διαφορά ασφαλείας πάντα έβρισκε τον τρόπο να απαντήσει. Το 22-22 του πρώτου δεκαλέπτου μάλλον πείσμωσε τους παίκτες μας, ανέβασαν την ένταση, έτρεξαν περισσότερο, πίεσαν με αποτέλεσμα η διαφορά να φθάσει στο +17 λίγο πριν το ημίχρονο.

ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΑΓΧΩΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΓΡΗΓΟΡΑ

Ήταν φανερό ότι είχαμε τον πρώτο λόγο και ο Προμηθέας δεν έμοιαζε ικανός να μας τρομάξει αλλά από την άλλη υπήρχε και αυτή εκνευριστική ευστοχία στα τρίποντα που σου έσπαγε τα νεύρα. Με 4 συνεχόμενα τρίποντα στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου η διαφορά έπεσε στους 2 πόντους! Κάτι όμως που για ακόμη μια φορά λειτούργησε μέσα στο παιχνίδι σαν καμπανάκι αφύπνισης. Από εκείνο το σημείο και μετά οι παίκτες μας πάτησαν γκάζι και δεν ξανακοίταξαν πίσω. Η συνέπεια στην άμυνα και η πολυφωνία στην επίθεση παρά τις εναλλαγές προσώπων στο βασικό σχήμα από τον Μίλισιτς επιβεβαίωνε την κυριαρχία μας στο παιχνίδι.

ΑΛΛΑΖΕΙ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΑΡΕΣΕΙ

Οι καλές εμφανίσεις(παρά την ήττα) κόντρα στην Μπασακσεχίρ και στον Παναθηναϊκό όπως και η νίκη στη Λιθουανία δεν ήταν κάτι το τυχαίο. Η ομάδα δείχνει πιο δυνατή πλέον με τον Νουά και τον Άντζουσιτς αλλά και πιο ώριμη από παιχνίδι σε παιχνίδι. Ίσως και να ήταν το πρώτο παιχνίδι το σημερινό όπου η συνύπαρξη των Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ όχι μόνο περιορίστηκε χρονικά αλλά και δεν εκνεύρισε όπως στα προηγούμενα. Οι 22 ασίστ, το τάισμα στον Φόρεστερ και οι πόντοι που πετύχαμε μέσα στο ζωγραφιστό είναι η απόδειξη της δουλειάς που γίνεται για τον Μίλισιτς. Έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη μας, δείχνει να ξέρει τι κάνει και αυτό φάνηκε και από την επιλογή να αφήσει εκτός τον Ίνοχ. Ακούσθηκε λίγο περίεργο… στην πράξη όμως δικαιώθηκε. Και όσο οι αποφάσεις του Μίλισιτς θα «δικαιώνονται», ο ΑΡΗΣ θα γίνεται ολοένα και καλύτερος!

ΣΕ ΑΝΟΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Με 7 παίκτες διψήφιους στην επίθεση, τον Νουά να αποτελεί και πάλι σημείο αναφοράς, ένα θεωρητικά δύσκολο παιχνίδι εξελίχθηκε σε χαλαρό απογευματινό ξεμούδιασμα.  Ο ΑΡΗΣ έχει βρει πλέον τον δρόμο του και σήμερα η ομάδα μας πραγματοποιώντας μια πολύ καλή εμφάνιση αποφάσισε να το βροντοφωνάξει! Και με τον Άντζουσιτς να αφήνει καλές εντυπώσεις στο ντεμπούτο του, το κακό μας ξεκίνημα σύντομα θα μοιάζει μακρινή ανάμνηση. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!