Σε ένα αδιάφορο παιχνίδι απέναντι στην προβληματική και καταδικασμένη Ολύμπια Λάρισας η ομάδα μας χωρίς να αντιμετωπίσει ιδιαίτερη αντίσταση έφθασε σε μια άνετη νίκη που για να πούμε όμως τα πράγματα με το όνομα τους το τελικό σκόρ είναι εντελώς πλασματικό μιας και σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα η διαφορά ήταν γύρω στους 10 με 12 πόντους. Όπως είχαμε πει και πριν το παιχνίδι η διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες είναι τόσο μεγάλη που δεν χρειάστηκε καν να πιάσουμε κάποια σπουδαία εμφάνιση. Μέτρια ποσοστά στην επίθεση, αρκετά λάθη και σκαμπανεβάσματα στην απόδοση χαρακτήρισαν το παιχνίδι μας. Εκεί όπου κρίθηκε ο αγώνας ήταν στην αδυναμία των παικτών της Ολύμπιας να βρούν αξιόπιστες λύσεις κάτω απο το καλάθι όπου ο Μπέτς αν και δεν βρέθηκε σε καλή μέρα πέτυχε αρκετούς πόντους όπως και ο Ντικούδης που συνέχισε τις καλές εμφανίσεις των τελευταίων αγώνων. Σε μέτρια επίπεδα κυμάνθηκαν οι περιφερειακοί μας που χάσανε αρκετά ελεύθερα σουτ. Αρκετά δραστήριος και πάλι ο Μάιλς που δείχνει σιγά σιγά να ξεπερνάει τον τραυματισμό του και να βρίσκει τον καλό του εαυτό. Αν και όπως δήλωσε ο Μπλάτ οτι είναι στενάχωρο που υπάρχει ένα απαισιόδοξο κλίμα στον κόσμο μας ότι όλα έχουν τελειώσει και η αποτυχία θεωρείται δεδομένη ενώ ακόμη το πρωτάθλημα δεν έχει ολοκληρωθεί και τα πλέιοφς δεν έχουν καν αρχίσει η αλήθεια οτι μετά την "περίεργη" νίκη/ανατροπή του Κολοσσού Ρ. μέσα στο Μαρούσι οι ελπίδες μας για είσοδο στην πρώτη 6άδα έχουν σχεδόν εξανεμιστεί και όπως και να το κάνουμε ο φετινός ΑΡΗΣ δεν μας έχει δείξει οτι μπορούμε να ελπίζουμε σε μια έκπληξη εις βάρος του Ολυμπιακού που θα είναι όπως όλα δείχνουν ο αντίπαλος μας στα πλέιοφς. Παρόλα αυτά δεν νομίζω να υπάρχει δικαιολογία για την απαράδεκτη εικόνα του γηπέδου σήμερα όπου μετα βίας υπήρχαν 1000 άτομα... Η μεγαλύτερη αποτυχία του φετινού ΑΡΗ δυστυχώς είναι η εγκατάλειψη απο τους ίδιους του τους οπαδούς. Όσο για εσάς όλους που έχετε απαξιώσει αυτόν τον τεράστιο σύλλογο μπορείτε να αισθάνεστε πλέον και δικαιωμένοι μιας και ούτε Βιτόρια πήγαμε αλλά ούτε και στην 6άδα απο οτι φαίνεται θα πλασαριστούμε όπως μερικοί απο εμάς ελπίζαμε...

Και να τελικά που ενα παιχνίδι που αρχικά δεν ήταν να γίνει λόγο της κατάπτωσης της εγγυητικής επιταγής της Ολύμπιας τελικά θα διεξαχθεί κανονικά την Κυριακή στις 17.00 στο Αλεξάνδρειο μιας και εκτός απο την διεξαγωγή ή όχι του αγώνα ακόμη και η ώρα έναρξης του παιχνιδιού ήταν για αρκετό καιρό στον "αέρα". Φυσικά σε καμιά περίπτωση δεν θα ήθελα να κερδίσουμε τον αγώνα στα χαρτιά όχι μόνο γιατί σαν ΑΡΗΣ γουστάρω να κερδίζω τους αγώνες με την αξία μου μέσα στο γήπεδο αλλά και γιατί μετά το στραπάτσο στην Βαλένθια ένα τέτοιο παιχνίδι που θα έχει περισσότερο χαρακτήρα προπόνησης νομίζω οτι θα κάνει πολύ καλό την δεδομένη χρονική στιγμή. Δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι μοναδικός τρόπος για να εξιλεωθεί(ως ενα σημείο) αυτή η ομάδα είναι να κάνει την αντεπίθεση της στο φινάλε του πρωταθλήματος σε αυτά τα 4 παιχνίδια που έχουν απομείνει και στην συνέχεια να διεκδικήσει στα πλέιοφς ότι μπορεί καλύτερο. Παράλληλη με όλη την προσπάθεια που γίνεται η ατυχία που μας καταδιώκει απο την αρχή της χρονιάς έκανε και πάλι την εμφάνιση της με θύμα αυτήν την φορά τον Μάτ Γουώλς που θα μείνει για μερικές μέρες εκτός προπονήσεων και φυσικά θα χάσει τον αγώνα της Κυριακής. Όχι οτι η απουσία του μας ανησυχεί για την συγκεκριμένη αναμέτρηση αλλά μετά ακολουθεί το σημαντικότατο παιχνίδι με τον Πανελλήνιο στην Αθήνα όπου πρέπει πάση θυσία να κερδίσουμε και εκεί νομίζω οτι είναι κάτι παραπάνω απο απαραίτητη η παρουσία του και η καλή αγωνιστική κατάσταση. Μπορεί οι ελπίδες μας να είναι λίγες αλλά θα πρέπει να παλέψουμε μέχρι τέλος. Στο κάτω κάτω αρκετή αδιαφορία και δημοσιοϋπαλληλίκι έχουμε δει φέτος απο τους παίκτες και νομίζω οτι έστω μια προσπάθεια παραπάνω για κάτι σχετικά καλό τώρα που φτάνουμε στο τέλος μόνο καλό θα κάνει. Αν και η απογοήτευση είναι μεγάλη νομίζω οτι το παιχνίδι κόντρα στην Ολύμπια είναι μια καλή ευκαιρία να βρεθούμε κοντά στην αγαπημένη μας ομάδα μιας και δεν υπάρχουν άλλες αγωνιστικές υποχρεώσεις και ήδη έχουμε καιρό να τραγουδήσουμε για τον ΑΡΗ μας. Όλοι λοιπόν ας αφήσουμε την στεναχώρια μας στην άκρη και ας βρεθούμε στο πλευρό του Θεού για ακόμη μια φορά στον μπασκετικό μας ναο!