Από το -18 στο -3 έφθασε ο ΑΡΗΣ μας στην Λάρισα αλλά δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την μεγάλη ανατροπή.  Η ομάδα παρουσιάστηκε επηρεασμένη από την αγωνιστική απραξία, συνάντησε απέναντι του έναν εξαιρετικό Μπάρτ που δεν μπόρεσε να περιορίσει αλλά και μια άκρως εχθρική διαιτησία που από το πρώτο δευτερόλεπτο προσπάθησε να αλλοιώσει τις ισορροπίες της αναμέτρησης.

Χωρίς διάθεση για άμυνα μπήκαν οι παίκτες μας στο παιχνίδι επιτρέποντας με ευκολία στους αντιπάλους μας να φθάνουν στο καλάθι και να ξεφύγουν από νωρίς στο σκορ. Σε όλο αυτό το κακό διάστημα του ΑΡΗ οι διαιτητές  σφυρίζοντας με άλλα μέτρα και σταθμά για τις 2 ομάδες(1-6 στο ξεκίνημα τα φάουλ)  έδωσαν άλλον αέρα στην ομάδα της Λάρισας. Οι μάσκες έπεσαν όταν με τεράστια ευκολία ο ι εντολοδόχοι της ΕΟΚ με μπροστάρη τον Πηλοϊδη απέβαλαν με δεύτερη τεχνική ποινή τον Π.Γιαννάκη χωρίς να υπάρξει καν η αφορμή μιας και ο κόουτς δεν έκανε κάτι διαφορετικό πέρα από ότι κάνουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο όλοι οι προπονητές σε όλες τις ομάδες. Προφανώς η αυστηρότητα των διαιτητών εξαντλείται όταν βλέπουν τον Π.Γιαννάκη στον πάγκο του ΑΡΗ… Μια διαιτησία που με πολύ επιστημονικό τρόπο όποτε ο ΑΡΗΣ προσπαθούσε να μειώσει έκαναν το ένα "λάθος" μετά το άλλο εις βάρος της ομάδος μας και μόνο όταν η διαφορά πήγαινε σε διψήφια επίπεδα επιχειρούσαν να επαναφέρουν την ισορροπία στα σφυρίγματα τους. Παρόλα αυτά ο ΑΡΗΣ μας εκμεταλλευόμενος  τα προβλήματα τραυματισμών που προέκυψαν μέσα στο παιχνίδι για τον Φάρο μείωσε στο -3 περίπου 2΄πριν το τέλος, είχε την ευκαιρία να ισοφαρίσει αλλά τα τραγικά λάθη στα τελευταία δευτερόλεπτα μας οδήγησαν στη νίκη. Κακό το διάβασμα του αντιπάλου και η προετοιμασία της ομάδος από το τεχνικό τιμ κάτι που φάνηκε από το γεγονός ότι ο Μάρας  που δεν ήταν στο αρχικό πλάνο και άργησε να μπει  ήταν  ο καλύτερος για την ομάδα μας. Ενώ όλοι οι υπόλοιποι ήταν κάτω του μετρίου πέρα από κάποια ξεσπάσματα του Μπέλ, του Τσαϊρέλη και του Αθηναίου.

Το είδαμε με την Κύμη με τον Μακφάντεν, το είδαμε και σήμερα με το ντεμπούτο του Μπάρτ ότι ένας παίκτης μπορεί να κάνει τη διαφορά. Δυστυχώς  όμως στον φετινό ΑΡΗ ακόμη και αυτός ο ένας παίκτης είναι πολυτέλεια. Το χειρότερο βέβαια είναι από την στιγμή της αποχώρησης του Βασιλόπουλου η ομάδα έχει μείνει στάσιμη αντί για να βελτιωθεί. Και φυσικά όταν ακόμη ψάχνεσαι αγωνιστικά λογικό είναι να μην μπορείς να κερδίσεις και τα ανθρωπάκια με τα γκρι που φέτος έχουν βρει την ευκαιρία να σε χτυπάνε με κάθε ευκαιρία. Σε λίγες ημέρες πλησιάζει ένα πολύ σημαντικό παιχνίδι και όπως περιμένουμε από την νέα διοίκηση να προχωρήσει πιο δυναμικά έτσι περιμένουμε και από τον Π.Γιαννάκη και τους παίκτες του να δείξουν ένα πολύ καλύτερο πρόσωπο στη συνέχεια.

ΥΓ. Καταχειροκροτούμενος αποχώρησε από τον κόσμο της Λάρισας ο Π.Γιαννάκης που σε αντίθεση με τους ιθύνοντες της ΕΟΚ, της ΚΕΔ και τους εντολοδόχους ξέρουν να σέβονται .  Και όταν δεν σέβεσαι έναν άνθρωπο σαν τον Π.Γιαννάκη που είναι και από τους βασικούς λόγους που βρίσκεσαι εκεί και σφυρίζεις  και γενικότερα υπάρχει όλο αυτό το πανηγύρι που λέγεται ελληνικό μπάσκετ τότε μοιραία το μπάσκετ στην Ελλάδα σήμερα βρίσκεται εκεί χαμηλά που βρίσκεται…