Σε "γκρι" τείχος έπεσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Κρήτη παρακολουθώντας από το πρώτο τζάμπολ τους 3 διαιτητές να προσπαθούν να κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να αλλάξουν τις ισορροπίες του αγώνα. Προσπάθησε η ομάδα παρά τις αντίξοες συνθήκες ωστόσο το επιθετικό μπλάκ άουτ σε κρίσιμα σημεία του αγώνα και η αδυναμία να περιορίσουμε τον Φράνκαμπ στοίχισε.

Με τον Κεν Μπράουν να κάνει το ντεμπούτο του και τον Φιτζπάτρικ να έχει περισσότερες προπονήσεις με την ομάδα, ο ΑΡΗΣ μας κατέβηκε στην Κρήτη αποφασισμένος να πάρει το πρώτο του διπλό. Κάτι που φάνηκε από το ξεκίνημα του αγώνα όπου η ομάδα μας φάνηκε να συνεχίζει ακριβώς από εκεί που σταμάτησε με το Περιστέρι. Παρόλα αυτά οι 3 διαιτητές φρόντισαν από νωρίς να δείξουν ότι σήμερα είχαν μια ξεκάθαρη αποστολή να εκτελέσουν ευνοώντας απροκάλυπτα το Ρέθυμνο. Άλλωστε η αδυναμία του Βασιλακόπουλου και της ΕΟΚ στην "μπασκετομάνα" Κρήτη δεν είναι κρυφή… Εξόφθαλμα επιθετικά που δινόντουσαν αμυντικά φάουλ, συνεχόμενα φάουλ κάτω από το καλάθι του Ρεθύμνου στους ψηλούς μας που δεν τα έβλεπαν, βήματα που ξεχνιόντουσαν και μια συνολικά εχθρική αντιμετώπιση της ομάδος για 40'. Μέσα σε όλο αυτό και ο ΑΡΗΣ είχε τη δική του αστοχία στα τρίποντα, έκανε τα λάθη του και είχε τα κολλήματα του στην επίθεση. Ακόμη όμως και έτσι ήταν φανερό ότι μπορούσε και άξιζε τη νίκη αν όμως τον άφηναν οι 3 διαιτητές. Ο Φράνκαμπ που ήταν ο μοναδικός αξιόλογος παίκτης των αντιπάλων μας έκανε ένα ακόμη μεγάλο παιχνίδι αλλά αν το παιχνίδι παιζόταν επί ίσους όρους δεν θα ήταν αρκετό για να φθάσει η νίκη. Σε μέτρια μέρα οι περισσότεροι παίκτες μας όπως και ο πάγκος που σε κάποιες περιπτώσεις ξέχασε τον Μιλόσεβιτς εκτός αγώνα ενώ έδειχνε ότι μπορεί να βοηθήσει όπως και τον Μπράουν ιδιαίτερα στο φινάλε όπου ο ΑΡΗΣ έπρεπε να παίξει πιο γρήγορα. Άστοχος ο Μπράουν στις 2 μόλις προσπάθειες που επιχείρησε αλλά πρόλαβε να δείξει ότι έχει στοιχεία που έλειπαν από την ομάδα δείχνοντας ότι στη συνέχεια θα μπορέσει βοηθήσει σαφώς παραπάνω.

Δεν είχε συνέχεια η μεγάλη νίκη επί του Περιστερίου με τον ΑΡΗ μας να μην καταφέρνει σήμερα να κερδίσει εκτός από το Ρέθυμνο και τους 3 διαιτητές. Εμετική η διαιτησία του Σόμου, Παντελίδη και Ζάχαρη που επιβεβαίωσαν τους ψίθυρους που υπήρχαν πριν το παιχνίδι. Προβληματισμός για την εικόνα της ομάδος που οφείλει να παρουσιαστεί καλύτερη στη συνέχεια και να πάρει τους βαθμούς που χρειάζεται για να σωθεί. Απαραίτητη η συσπείρωση όλων μας γύρω από τον Αυτοκράτορα! Για τον Δ.Γουλιέλμο τα λόγια είναι περιττά. Κάθε δευτερόλεπτο που μένει στο τιμόνι της ΚΑΕ η ομάδα βυθίζεται. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΩΤΗΡΕΣ ΤΟΥ!

ΥΓ. Μπράβο στα αλάνια της κερκίδας που βρέθηκαν δίπλα στην ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ! ΑΡΗΣ παντού!

ΥΓ2. Αρωγός στην προσπάθεια σωτηρίας του Ρεθύμνου η ΕΟΚ και οι εντολοδόχοι της… καλά το έγραψε ο άλλος… τον φάγατε τον Ολυμπιακό, θα φάτε και τον ΑΡΗ, θα σας παρατήσει και η ΑΕΚ αργά ή γρήγορα και θα παίζουν τελικά η φιλότιμη ομάδα της Πάτρας των συγγενών και φίλων, ο Παναθηναϊκός και οι δορυφόροι του…

Δεν μπόρεσε να ξεφύγει από τον κανόνα της μετριότητας που τον ακολουθεί από την αρχή της χρονιάς ούτε σε αυτό το τελευταίο παιχνίδι γνωρίζοντας ακόμη μια εντός έδρας ήττα, αυτή τη φορά από το Ρέθυμνο. Ένα Ρέθυμνο που είχε δηλώσει ότι θα έρθει για τη νίκη και αυτό ακριβώς έκανε σώζοντας με αυτόν τον πικρό τρόπο για εμάς την κατηγορία κόντρα στην τραγελαφική απόφαση του Παναθηναϊκού να μην κατέβει  και να σώσει ουσιαστικά την Κύμη.

Με τους Τολιόπουλο, Σλαφτσάκη και Φλιώνη να είναι οι μοναδικοί τρεις παίκτες που κατέβηκαν ψυχή και σώματι να αγωνισθούν ο ΑΡΗΣ μας δεν είχε και πολλές ελπίδες να κερδίσει σήμερα. Ο Καστρίτης περισσότερο συμβολικά δεν ξεκίνησε κανέναν από τους "απεργούντες" ωστόσο σε όλη την διάρκεια του αγώνα δεν μπόρεσε να διαχειριστεί την κατάσταση μη βρίσκοντας λύσεις στο μαρκάρισμα των Μπάρτ και Χίκι που μας "σκότωσαν".  Ενώ χρεώνεται για ακόμη μια φορά την αδυναμία να προετοιμάσει πνευματικά την ομάδα ενόψει της τελευταίας αναμέτρησης που είχε έναν χαρακτήρα γοήτρου. Οι 5 Αμερικάνοι και ο απίθανος Νταλό έμοιαζαν περισσότερο με τουρίστες μέσα στο γήπεδο και δεν μπόρεσαν να προσφέρουν σχεδόν τίποτα στην ομάδα πέρα από το 8 στις 12 βολές του ΜακΓκι που αποτελεί για τον συγκεκριμένο σπουδαία επίδοση…  Παρόλα αυτά η πολύ ωραία εκδήλωση της ΚΑΕ με την βράβευση των τριταθλητών εφήβων και κάποιων φίλων του ΑΡΗ που κυριολεκτικά υπερβάλλουν των δυνάμεων τους για να βρεθούν δίπλα στην ομάδα ακόμη και σε αυτή την τραγική κατάσταση μετρίασε λίγο την πίκρα για το συνονθύλευμα με τις κιτρινόμαυρες φανέλες.

Με το ελληνικό μπάσκετ κυριολεκτικά να ψυχορραγεί ο ΑΡΗΣ αναγκάζεται να αρκείται σε ρόλο παρατηρητή μιας και τα δικά του τεράστια προβλήματα επισκιάζουν τα πάντα. Η απογοητευτική εικόνα πάνω στο παρκέ από την αρχή μέχρι το τέλος  της φετινής μαρτυρικής χρονιάς είναι κάτι που θα πρέπει το συντομότερο δυνατό να ξεχαστεί. Πλέον τον λόγο πρέπει να έχει ο ερασιτέχνης που οφείλει να δραστηριοποιηθεί ώστε να δούμε που οδηγείται αυτό το χιλιοταλαιπωρημένο τμήμα του συλλόγου με τις τόσες επιτυχίες.  

ΥΓ. Να ξεχαστεί πρέπει η φετινή χρονιά για αυτό και θα πρέπει την επόμενη χρονιά να παραμείνουν όσο λιγότερα υλικά γίνεται από αυτό το άνοστο πιάτο που φάγαμε φέτος στην μάπα.

ΥΓ2. Πλάνο Καστρίτη με νεαρούς και 3-4 καλύτερους ξένους από τους φετινούς λέει μια φήμη… Καστρίτης που κατάφερε να αφυπνίσει την ομάδα για 3-4 παιχνίδια ώστε να κάνει τις απαραίτητες νίκες και μετά έχασε τα αυγά και τα πασχάλια…

ΥΓ3. Πάντως δεν θα πρέπει να ανησυχεί ο Καστρίτης για το αν θα βρίσκει δουλειά στο μπάσκετ. Όταν αυτοί οι παίκτες και προπονητές  και μερικοί άλλοι που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια καταφέρνουν να βρίσκουν δουλειά σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ τότε σίγουρα κάπου θα βρουν να φάνε ψωμάκι και ας μην κάνουν ούτε τα βασικά του επαγγέλματος που υπηρετούν.

ΥΓ4. Νεκροθάφτες του ελληνικού μπάσκετ οι Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός με το φέρετρο το του να το κουβαλάνε όλοι αυτοί οι υποτακτικοί και εντολοδόχοι της ΕΟΚ, της ΚΕΔ, του ΕΣΑΚΕ και φυσικά τα ανθρωπάκια με τα γκρι.

ΥΓ5. Ελπίζω πλέον με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και ο πιο αδαής να καταλαβαίνει την διαφορά της χρυσής Αυτοκρατορίας του ΑΡΗ μας με την πράσινη και κόκκινη κυριαρχία.

Με αντίπαλο το Ρέθυμνο στο Παλέ πέφτουν οι τίτλοι τέλους για την φετινή μαρτυρική χρονιά. Η αποχή των Αμερικανών εδώ και λίγες ημέρες έχει λάβει τέλος μετά τις νέες πληρωμές της ΚΑΕ και σε συνδυασμό με την απουσία του Μποχωρίδη ο ΑΡΗΣ δεν φαίνεται να είναι και στην καλύτερη του κατάσταση για αυτό το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς όπου η υπόθεση νίκη είναι θέμα γοήτρου.

Εάν δεν γίνει το μπαμ με νέα αποχώρηση του Ολυμπιακού ώστε να έρθουν τα πάνω κάτω στη βαθμολογία το παιχνίδι με το Ρέθυμνο θα είναι το τελευταίο της χρονιάς. Μιας χρονιάς γεμάτο πίκρες και πόνο για όλους εμάς που αντέξαμε να παρακολουθήσουμε την πορεία του ΑΡΗ σαν ναρκομανείς που θέλουν απεγνωσμένα την θανατηφόρα δόση τους… Αυτή η τελευταία αναμέτρηση δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τον κανόνα και αντί για μια φυσιολογική προετοιμασία ώστε να κλείσει η χρονιά ήρεμα ξαφνικά προέκυψε αποχή κάτι που δείχνει ότι μάλλον κανείς δεν έχει το μυαλό στο Ρέθυμνο. Ένα Ρέθυμνο που βλέποντας αυτό το μπάχαλο έρχεται ξεκάθαρα για να πάρει τη νίκη σωτηρίας κάτι που επιβεβαιώνει το άθλιο σημείο που έχει φθάσει ο φετινός ΑΡΗΣ. Ο Λευτέρης Μποχωρίδης αν και θα συμμετέχει στην αποστολή δύσκολα να αγωνιστεί ενώ ερωτηματικό αποτελεί η κατάσταση στην οποία θα παρουσιαστούν οι Αμερικάνοι που έλειπαν από τις προπονήσεις και το πώς θα αποφασίσει ο Καστρίτης να διαχειριστεί την όλη κατάσταση.

Μια 100% αποτυχημένη χρονιά από την αρχή έως το τέλος που όμοια της δεν είχαμε ξαναζήσει. Το χειρότερο από όλα είναι ότι για την ώρα δεν υπάρχει οποιοδήποτε αισιόδοξο στοιχείο για την επόμενη σεζόν. Μονόδρομος η αντίδραση της οικογένειας του ΑΡΗ που θα πρέπει να απαιτήσει εξηγήσεις από τον Δ.Γουλιέλμο και να δράσει αναλόγως. Η ομάδα δεν πρέπει να αφεθεί στην τύχη της… Όσο για το παιχνίδι με το Ρέθυμνο είναι 100% θέμα γοήτρου και θα πρέπει να κερδηθεί.

ΥΓ. Απελπισία και ασχετομπασκετοσύνη εκφράζουν οι επικίνδυνες απόψεις φιλάθλων που μιλάνε για πλαισίωση ομάδος από νεαρούς και άπειρους με την ελπίδα όχι μόνο να καταφέρουν να σηκώσουν το βάρος της ανδρικής ομάδος αλλά να αναδειχθούν και σε σπουδαίους αστέρες.

ΥΓ2. Σαν ανέκδοτο ακούγεται η φήμη για πλάνο Καστρίτη για ακόμη μια χρονιά με μπαν βασισμένη σε Έλληνες παίκτες κατά πλείστον νεαρούς. Η ομάδα δεν πρόκειται να αντέξει δεύτερη χρονιά έτσι.

ΥΓ3. Σκέψεις για παραιτήσεις από το Δ.Σ. της ΚΑΕ από όλα τα μέλη ώστε να απομονωθεί ο Δ.Γουλιέλμος και να αναγκαστεί να πάρει σημαντικές αποφάσεις. Ας ελπίσουμε ότι με τη λήξη του αγώνα να ανακοινωθούν και επισήμως μιας και η ασυλία που χαίρει ο "αλεξιπτωτιστής" δεν έχει προηγούμενο.

ΥΓ4. Ψυχορραγεί ο ΑΡΗΣ μας και συμπτωματικά μαζί του ολόκληρο το Ελληνικό μπασκετ. Η μεγάλη διαφορά της εποχής που ο ΑΡΗΣ μονοπωλούσε την κορυφή σε σχέση με την εποχή που οι 2 "αιώνιοι" κάνουν τα δικά τους. Όσο λεφτά και αν ρίξει ο κάθε Γιαννακόπουλος κάποια πράγματα δεν αγοράζονται.

Με μια αντεπίθεση διαρκείας στα τα τελευταία 15' του αγώνα η ομάδα μας επέστρεψε από το -15 και πήρε μια υπερπολύτιμη νίκη για τη συνέχεια του πρωταθλήματος. Μπελ και ΜακΓκι ήταν οι κορυφαίοι για την ομάδα μας που βρήκαν όμως και πολύτιμες βοήθειες από τους  Φλιώνη, Τζόουνς, Μποχωρίδη και Χάρις! Προκλητική η διαιτησία, κυρίως μέχρι να φθάσει η διαφορά στο +15 για το Ρέθυμνο.

Δυνατά μπήκε ο ΑΡΗΣ μας στο παιχνίδι και παρά κάποια λάθη αφέλειας φαινόταν ότι πατούσε καλύτερα στο γήπεδο. Το 14-8 που προηγηθήκαμε έδειχνε ότι είχαμε τον πρώτο λόγο χωρίς ωστόσο να υπολογίζουμε τους 3 διαιτητές του αγώνα που είχαν εντελώς διαφορετική άποψη.  Σφυρίζοντας με τεράστια ευκολία μόνο στις δικές μας άμυνες φάουλ, φόρτωσαν από νωρίς τους παίκτες μας και έστειλαν 19 φορές τους παίκτες του Ρεθύμνου στη γραμμή των βολών και εμάς μόλις 3. Τα περίεργα σφυρίγματα  επηρέασαν τη συγκέντρωση των παικτών μας και έδωσε ψυχολογία στο Ρέθυμνο που ανέβασε την απόδοση προσπερνώντας με φόρα και φθάνοντας στο +15. Σε εκείνο το σημείο φάνηκε οι διαιτητές να "χαλαρώνουν" και να προσπαθούν να κρατήσουν τις ισορροπίες επιτρέποντας στον ΑΡΗ να κάνει το παιχνίδι του σε άμυνα και επίθεση. Μπελ και Χάρις έδωσαν το σύνθημα της αντεπίθεσης, ο ΜακΓκι συνέχιζε να δίνει λύσεις κάτω και από τις 2 ρακέτες και ο Τζόουνς που στο Α ημίχρονο ήταν άφαντος ξαφνικά φώναξε βροντερό παρών. Μέσα σε όλο αυτό είχαμε την πολύ καλή παρουσία του Φλιώνη που περιορίστηκε μόνο από τα ανύπαρκτα φάουλ που του φόρτωσαν και κάποια σημάδια αντίδρασης από τον Μποχωρίδη που παρά τα τραγικά του ποσοστά στο τέλος βοήθησε και αυτός για να ολοκληρωθεί η ανατροπή και να έρθει η νίκη. Συνολικά η ομάδα έδειξε ένα καλύτερο πρόσωπο που θα μπορούσε να ήταν κατά πολύ καλύτερο αν οι διαιτητές δεν μας φόρτωναν χωρίς λόγο με φάουλ, αν μπορούσε να αγωνισθεί και ο Βεργίνης ώστε να μείνει ακόμη λιγότερο χρόνο η μπάλα στα χέρια του Νταλό και αν φυσικά εκμεταλλευόμασταν λίγο καλύτερα τις κερδισμένες βολές. Ακόμη όμως και έτσι τα ξεσπάσματα των Τζόουνς, Μποχωρίδη και Χάρις  που σε άλλα παιχνίδια ήταν απλά ανύπαρκτοι ήταν αρκετά ώστε να δώσουν τις βοήθειες στους Μπελ, ΜακΓκι και Φλιώνη που σήμερα ήταν αρκετά καλοί και να έρθει η νίκη. Είναι φανερό ότι η ομάδα πατάει καλύτερα με τον Γ.Καστρίτη στον πάγκο και ότι προσπαθεί πλέον να παίξει μπάσκετ παρά τις δεδομένες αδυναμίες της. Και μόνο το ότι επιστρέψαμε από το -15 και διατηρήσαμε τη μικρή διαφορά 4-5 πόντων στο τέλος για περίπου 3.5' δείχνει ότι κάτι έχει αλλάξει. Η προσαρμογή του Τολιόπουλου και η γρήγορη επάνοδος του Βεργίνη εφόσον διατηρηθεί το μπαν κρίνεται απαραίτητη.

Πλέον η ομάδα αρχίζει να ξεμπλέκει από τις περιπέτειες  και αν καταφέρει και πάρει τη νίκη με το Λαύριο την επόμενη αγωνιστική αλλά και αυτή με τον Πανιώνιο μόνο με αυτοκτονία θα μπορεί να αγχωθεί. Ωστόσο τα αγωνιστικά προβλήματα παραμένουν όπως και το κυνήγι από τη διαιτησία. Για αυτό θα πρέπει ο Γ.Καστρίτης και οι παίκτες του να δουλέψουν σκληρά ώστε να παρουσιαστούν καλύτεροι στη συνέχεια αλλά και η διοίκηση να σταθεί στο ύψος της και να ενισχύσει την ομάδα. Επιτέλους ρε Αρειανάρα αρχίζουμε λίγο και ανασάνουμε!

ΥΓ. Ναι ο Χ.Παπαγεωργίου ήταν δίπλα στην ομάδα όπως θα έπρεπε να είναι από την αρχή της χρονιάς.

ΥΓ2. Πολύ κόμπλεξ ρε Σχοινά… πάρα πολύ…

ΥΓ3. Δηλαδή τώρα μέχρι το 23' περίπου που ήμασταν στο -15 θα έπρεπε να συγκληθεί άμεσα συνέλευση από τον Α.Σ. για να δούμε πως θα σωθεί η ομάδα αλλά με την λήξη του αγώνα το μόνο που χρειάζεται είναι η ηρεμία;

ΥΓ4. Κάθε αγώνα που βλέπουμε στην μετά Αγγέλου εποχή καταλαβαίνουμε πόσο κακό έκανε στον ΆΡΗ ο "τρέλαρχος". Και μόνο που ο Φλιώνης επί Καστρίτη είναι και επίσημα ο βασικός πόιντ γκάρντ της ομάδος βλέπουμε έναν διαφορετικό παίκτη. Όπως διαφορετικός είναι ο ΜακΓκι που το μόνο που τόσο καιρό άκουγε από τον πρώην προπονητή του ήταν ότι δεν ξέρει να βάζει βολές. Τελικά αυτό που στοίχισε φέτος ήταν η εμμονή του Γουλιέλμου στον "γκουρού" της προπονητικής.

ΥΓ5. Όσο λιγότερο Νταλό τόσο καλύτερη η ομάδα. Τόσο απλά!

ΥΓ6. Για τον κόσμο τα λόγια είναι περιττά. Ας ανοίξουν τα μάτια τους αυτοί που τολμάνε και του καταλογίζουν ευθύνες.

Με ανεβασμένο το ηθικό προχώρησε η προετοιμασία της ομάδος για το σημαντικό παιχνίδι κόντρα στο Ρέθυμνο. Η εκτός έδρας νίκη θα μας δώσει σημαντικό προβάδισμα σε περίπτωση που παραμείνουμε μέχρι το τέλος μπλεγμένοι σε δυσοίωνα σενάρια και για αυτό η ομάδα θα πρέπει με την εικόνα της να δείξει ότι η νίκη με τον  Ήφαιστο δεν ήταν τυχαία.

Με τον Βεργίνη να συνεχίζει να ταλαιπωρείται από τραυματισμό ο  Γ.Κάστριτης έχει ετοιμάσει τα πλάνα του για το αυριανό παιχνίδι χωρίς τον έμπειρο γκαρντ. Κάτι που σημαίνει ότι εκ των συνθηκών ο Τολιόπουλος θα πάρει χρόνο συμμετοχής και κάπως θα φανεί κατά πόσο θα μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα ή η μεταγραφή του ήταν απλά για στάχτη στα μάτια. Όσο σημαντική όμως και αν είναι η θέση του πόιντ γκαρντ η άμυνα ήταν αυτή μας έδωσε τη νίκη την περασμένη αγωνιστική και αυτή θα πρέπει να είναι και το όπλο μας κόντρα στο Ρέθυμνο. Ένα Ρέθυμνο που ως τώρα εκτός του εξαιρετικού σκόρερ Μπάρτ(ενός από τους διαθέσιμους ξένους το καλοκαίρι) δεν έχει να δείξει τίποτα άλλο. Κακή ομάδα που στηρίζεται αποκλειστικά σε έναν παίκτη τον οποίο αν καταφέρουμε να τον περιορίσουμε θα φθάσουμε στη νίκη.  Στην επίθεση τώρα μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε μιας και η βελτίωση σε αυτόν τον τομέα είναι αμυδρά αισθητή. Ναι μεν είδαμε περισσότερες ασίστ και αιφνιδιασμούς αλλά αν δεν δούμε και μια σχετική ευστοχία στα ελεύθερα σουτ και κάποιους παίκτες κλειδιά όπως ο Μποχωρίδης, ο Τζόουνς και ο Χάρις να πετυχαίνουν καλάθι μάλλον θα πρέπει να ελπίζουμε πάλι σε ιδιαίτερα χαμηλό σκορ.

Η βαθμολογική ανάσα που πήρε η ομάδα με τη νίκη επί του Ηφαίστου θα πρέπει να γίνει το ψυχολογικό ντοπάρισμα των παικτών μας για τα κρίσιμα παιχνίδια που ακολουθούν. Το Ρέθυμνο είναι μια μετριότατη ομάδα και αν καταφέρουμε να πάρουμε τη νίκη αύριο αλλά και στα 2 εντός έδρας που ακολουθούν σε μεγάλο βαθμό θα έχουμε αποφύγει τις περιπέτειες . Διπλό μέσα στην Κρήτη ΑΡΗ ολέ ολέ!

ΥΓ. Πραγματικά αυτή η εμμονή μερικών με το να κρύβουν τα προβλήματα κάτω από το καλάθι και να παρουσιάζουν τα πάντα ρόδινα είναι να σε τρελαίνει… Δηλαδή η λύση στο μπαν σχετίζεται με τη βαθμολογική μας θέση; Το ότι έχει πάρει τις μετοχές ένας μεγαλομέτοχος που όπως δηλώνει ο ίδιος δεν έχει χρήματα δεν είναι πρόβλημα; Και από πότε η ανησυχία του Αρειανού που εκφράζεται μέσω μελών του Α.Σ. με αίτημα για συνέλευση "αναστέλλεται" γιατί δεν βολεύει το "παρεάκι";

Μια από τις ελάχιστες ξεκούραστες νίκες στην μίζερη φετινή σεζόν πέτυχε σήμερα η ομάδα μας με αντίπαλο το Ρέθυμνο.  Με εξαίρεση το πρώτο δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ μας παρουσιάστηκε σοβαρός παίζοντας κατά διαστήματα και καλό μπάσκετ με αποτέλεσμα να κερδίσει πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε. Ο κόσμος όπως  και οι παίκτες μας το χάρηκαν ύστερα από καιρό κάτι που ήταν ξεκάθαρο στα πρόσωπα όλων με τη λήξη του αγώνα.

Με αλχημείες ξεκίνησε ο Αγγέλου το παιχνίδι κάτι που αποτυπώθηκε απόλυτα πάνω στο παρκέ. Η ομάδα μας αδυνατούσε τόσο να περιορίσει τα ατού του Ρεθύμνου όσο και να βρει λύσεις στην επίθεση με αποτέλεσμα οι αντίπαλοι μας να χτίσουν μια διαφορά 8 πόντων. Όσο όμως περνούσε ο χρόνος ο κόουτς άρχισε να εμπιστεύεται ολοένα και πιο ορθολογικά σχήματα με αποτέλεσμα η ομάδα από το δεύτερο δεκάλεπτο να δείξει ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο παίρνοντας τον πλήρη έλεγχο του αγώνα. Βρίσκοντας λύσεις σχεδόν από όλους τους παίκτες στην επίθεση αλλά και ανεβάζοντας την πίεση στην άμυνα το Ρέθυμνο δεν κατάφερε σε κανένα σημείο του παιχνιδιού να αντιδράσει με τελικό +18 να αποτυπώνει σωστά την εικόνα της αναμέτρησης.  Παρά τα όποια λάθη ανά διαστήματα όλοι οι παίκτες είχαν συνεισφορά στο παιχνίδι. Πολυτιμότερος του αγώνα μπορεί να αναδείχθηκε ο Ιβαν Μάρας αλλά η παρουσία του Μποχωρίδη είναι το σημείο αναφοράς μιας και σήμερα φάνηκε να ξεμπλοκάρει και να βρίσκει ως ένα σημείο τον καλό του εαυτό. Ενώ θα πρέπει να τονιστεί ότι ο Αγγέλου έδωσε και χρόνο συμμετοχής σε όλους τους παίκτες με όλους εκτός του Πουλιανίτη να σκοράρουν.

Υπο φυσιολογικές συνθήκες το να υπάρχει ιδιαίτερη ικανοποίηση και έντονα χαμόγελα για μια αυτονόητη νίκη όπως αυτή κόντρα στο Ρέθυμνο μέσα στην έδρα μας θα ήταν από υπερβολικό ως κατακριτέο. Μετά όμως από όσα περάσαμε φέτος  δικαιολογούνται τόσο τα πολύ χαρούμενα πρόσωπα των ανθρώπων της ομάδος αλλά και του κόσμου που είδε μια εύκολη νίκη ύστερα από καιρό… χωρίς καν το άγχος και την αμφιβολία για τη συνέχεια.  Το θετικό είναι ότι φάνηκε να υπάρχει διάθεση στην ομάδα να διεκδικήσει την είσοδο της στα  πλέιοφς. Όσο ξενέρωτη διαδικασία και αν είναι να παλεύουμε για τα πλέιοφς όπου θα πέσουμε πάνω στο ανυπέρβλητο εμπόδιο που λέγεται Παναθηναϊκός το οφείλουμε στην ιστορία μας,  γιατί στον ΑΡΗ οι πρόωρες διακοπές δεν ταιριάζουν…

ΥΓ. Επιστροφή Γ.Ιωαννίδη στο Παλέ αλλά και σχεδόν σύσσωμη η διοίκηση της ΚΑΕ μαζί με τον μεγαλομέτοχο στην πρώτη σειρά στα επίσημα. Ας ελπίσουμε όλη αυτή η εικόνα και η ομοψυχία που βγήκε προς τα έξω να είναι και οιωνός για τη συνέχεια.

Ύστερα από πάρα μα πάρα πολύ καιρό έφθασε η στιγμή να παρακολουθήσουμε ένα παιχνίδι του ΑΡΗ μας χωρίς άγχος και  χωρίς να πηγαίνει ο νους μας σε αρνητικά σενάρια σε περίπτωση στραβής. Σε αυτό το σημείο βρισκόταν μέχρι πριν λίγες ημέρες η αγαπημένη μας ομάδα και ότι καταφέραμε να ξεφύγουμε από αυτό είναι μια μικρή επιτυχία με δεδομένες τις συνθήκες της φετινής σεζόν. Πλέον ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του θα παλέψουν για την τιμή των όπλων ώστε η ομάδα να εξασφαλίσει την συμμετοχή της στα πλέιοφς, κάτι που για να γίνει είναι απαραίτητο το 2 στα 2 στις εναπομείναντες αγωνιστικές.

Με την νίκη επί του Πανιωνίου όλοι νιώσαμε ανακούφιση μιας και ένα τεράστιο βάρος έφυγε από πάνω μας. Ένας ψυχολογικό βάρος που ιδίως για τους παίκτες μας ήταν ασήκωτο και φαινόταν σε κάθε τους κίνηση. Πλέον έστω και για 2 παιχνίδια περιμένουμε να δούμε έναν ΑΡΗ με πιο καθαρό μυαλό όπου χωρίς φόβο θα παίξει το παιχνίδι που μπορεί να παίξει.  Γιατί η εικόνα των περισσότερων παικτών μας δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά είναι το  αποτέλεσμα της τσαλαπατημένης αυτοπεποίθησης τους που δεν τους επιτρέπει να βάλουν τα πιο εύκολα σουτ ή έστω να κυκλοφορήσουν την μπάλα με πιο καθαρό μυαλό. Σήμερα το απόγευμα με όλους τους παίκτες μας να δηλώνουν ετοιμοπόλεμοι και με έναν εξίσου αδύναμο και αδιάφορο αντίπαλο όπως είναι το Ρέθυμνο η ομάδα θα έχει την ευκαιρία να αποδείξει ότι όλα όσα είδαμε  φέτος  ήταν 100% αποτέλεσμα της τραγικής διοικητικής κατάστασης και της μόνιμης ανασφάλειας που ακολουθούσε τον ΑΡΗ από το ξεκίνημα της  χρονιάς.

Η είσοδος στα πλέιοφς  σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελεί στόχο για τον Αρειανό. Κάποια στιγμή όμως θα πρέπει να σταματήσουμε να υποτιμάμε τα πάντα και να συμβιβαζόμαστε με τα λιγότερα. Εφόσον υπάρχει ένα σκαλί πιο ψηλά που η ομάδα μπορεί να το ανέβει τότε οφείλουμε να το διεκδικήσουμε. Αυτά τα  τι τρίτος τι τέταρτος, τι πέμπτος τι έκτος  τσαλάκωσαν την νοοτροπία μας  και μας οδήγησαν συστηματικά να διεκδικούμε ολοένα και πιο χαμηλούς στόχους. ΑΡΗΣ είσαι και πάντα πρέπει να κοιτάς και να στοχεύεις ψηλά. Ακόμη και αν δεν μπορείς να φθάσεις εκεί που κοιτάς… Νίκη και μόνο νίκη Αρειανάρα μου!

ΥΓ. Το παιχνίδι με το Ρέθυμνο στον πρώτο γύρο ήταν η αρχή του κακού. Με μια εγκληματική  διαιτησία κλάπηκε μια νίκη μέσα από τα χέρια μας όπου θα μπορούσε να αλλάξει όλη την πορεία μας  φέτος. Η απογοήτευση έφερε την αποχώρηση του Βασιλόπουλου  που ως τότε ήταν ο πολυτιμότερος για την ομάδα μας και ακολούθησε το χάος…

Άλλο ένα "ρεσιτάλ" διαιτησίας παρακολουθήσαμε σήμερα στο Ρέθυμνο με θύμα τον ΑΡΗ. Οι παίκτες του Π.Γιαννάκη έπαιξαν εξαιρετικά στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, έφθασαν μια ανάσα από τη νίκη αλλά η διαιτητική τριάδα είχε διαφορετική άποψη και σφυρίζοντας για 40' με άλλα μέτρα και άλλα σταθμά χάρισαν ουσιαστικά τη νίκη στους Κρητικούς. Χάθηκε μια σημαντική ευκαιρία αλλά η ομάδα δείχνει πλέον ότι βρίσκεται αγωνιστικά στον σωστό δρόμο.

Με  όπλο την Ελληνική 3άδα των Μποχωρίδη, Βασιλόπουλο και Τσαϊρέλη ο ΑΡΗΣ μας μπήκε δυνατά στο παιχνίδι και έδειξε από τα πρώτα λεπτά ότι σε αντίθεση με το παιχνίδι στη Γαλλία σήμερα κατέβηκε αποφασισμένος για τη νίκη. Ακόμη και όταν το Ρέθυμνο προσπάθησε να ξεφύγει το σκορ χτίζοντας διψήφια διαφορά με μπροστάρη τον Μποχωρίδη υπήρξε αντίδραση ώστε να επιστρέψουμε στην προσπάθεια της νίκης. Μια νίκη στην οποία φθάσαμε μια ανάσα όταν 2 φόρες στα τελευταία λεπτά ήμασταν στο +3 αλλά το Ρέθυμνο βρήκε σε 2 συνεχόμενες σχεδόν χαμένες φάσεις ανέλπιστους 7 πόντους. Και αν οι πολλαπλάσιες βολές που σούταραν οι αντίπαλοι μας, τα φάουλ που δεν μας σφύριζαν κάτω από το καλάθι όπως και τα βήματα που δεν έβλεπαν οι διαιτητές δεν ήταν αρκετά για να δώσουν την απόλυτο προβάδισμα στους γηπεδούχους σφυρίζοντας εις βάρος μας αντιαθλητικό φάουλ  πριν γίνει η επαναφορά ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν τη λήξη ουσιαστικά κάνανε δώρο το ροζ φύλλο αγώνα στο Ρέθυμνο. Κρίμα για την προσπάθεια των παικτών μας που έδειξαν ένα πολύ καλό και μαχητικό πρόσωπο και μπορούσαν με μια φυσιολογική αντιμετώπιση από τη διαιτησία να έπαιρναν ένα σπουδαίο διπλό για βαθμολογικούς και ψυχολογικούς λόγους.

Όσο και αν μας πικραίνει το τελικό αποτέλεσμα θα πρέπει από το σημερινό παιχνίδι να κρατήσουμε τα θετικά στοιχεία και την συνολική καλή εικόνα που δείξαμε. Αν αναλογιστεί κανείς ότι λείπει εδώ και κάμποσα παιχνίδια ο Γ.Αθηναίου που έχει ηγετικό ρόλο στην ομάδα αλλά και ότι από το επόμενο παιχνίδι θα έχουμε τον Ντούβιερ που έχει χαρακτηριστικά που λείπουν όπως φάνηκε και σήμερα τότε μάλλον έστω και καθυστερημένα αρχίζουμε να βρίσκουμε την αγωνιστική μας ταυτότητα. Σίγουρα αυτή τη στιγμή υπάρχουν σημαντικότερα προβλήματα από τον πόλεμο που δέχεται φέτος η ομάδα από τη διαιτησία αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει επιτέλους να ασχοληθούμε και με αυτό το κομμάτι. Ναι μεν ο ΑΡΗΣ θα έπρεπε να έχει πολύ πιο δυνατή ομάδα και να μην αγχώνεται με τέτοιους αντιπάλους αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σε κάθε παιχνίδι θα πρέπει να κερδίζεις και την διαιτησία…

Άλλο ένα δύσκολο εκτός έδρας παιχνίδι για την αγαπημένη μας ομάδα όπου για ακόμη μια φορά χωρίς τον Γ.Αθηναίου θα προσπαθήσει να κερδίσει το Ρέθυμνο. Ένα παιχνίδι κομβικής σημασίας μιας και μια νίκη στη Κρήτη και σε συνδυασμό με το πρόγραμμα που ακολουθεί(2 εντός έδρας) θα έχει την ευκαιρία να σκαρφαλώσει ψηλότερα στον βαθμολογικό πίνακα και να κοιτάξει με περισσότερη αισιοδοξία τη συνέχεια του πρωταθλήματος.

Παρά την άσχημη ήττα στη Γαλλία η ομάδα στα τελευταία δείχνει να βελτιώνεται έστω και με αργούς ρυθμούς. Η απουσία του Γ.Αθηναίου σε αυτή την περίοδο όπως έχει φανεί είναι το εμπόδιο που δεν επιτρέπει στον Π.Γιαννάκη να "δέσει" την ομάδα μετά τις τελευταίες προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ παρόλο που όπως όλα δείχνουν ένας ακόμη παίκτης σύντομα θα έρθει. Αυτές είναι όμως οι συνθήκες που επικρατούν σήμερα στην ομάδα και για αυτό θα πρέπει όσοι είναι ετοιμοπόλεμοι να υπερβάλλουν τον εαυτό τους και να πάρουν τη νίκη απέναντι σε έναν αρκετά δυνατό αλλά και αρκετά αλλοπρόσαλλο αντίπαλο. Το Ρέθυμνο ως τώρα είναι μια από τις  πιο διπρόσωπες ομάδες του πρωταθλήματος. Υπάρχουν παιχνίδια που τα Αμερικανάκια του Ρεθύμνου κάνουν απίστευτα πράγματα πάνω στο παρκέ αλλά και άλλα που θυμίζουν παρέα γειτονιάς που δεν έχει σχέση με το επαγγελματικό μπάσκετ. Το βέβαιο είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να τους αφήσουμε να βρουν ρυθμό και ίσως καλό είναι ο Δράκος να κάνει ένα πλάνο πιο επιθετικής άμυνας θυσιάζοντας κάποιους παίκτες από τη φθορά των φάουλ. Άλλωστε δεν είναι τυχαίες οι διαφορές και οι σπουδαίες εμφανίσεις των αντιπάλων μας μιας και σε πολλά παιχνίδια είτε δεν μπαίνουμε δυνατά είτε δεν κόβουμε τον ρυθμό των αντιπάλων με σκληρά φάουλ με αποτέλεσμα να βλέπουμε αυτά τα εντυπωσιακά ποσοστά ευστοχίας που μας πληγώνουν…  Προύιτ και Μάρας πλέον με περισσότερες προπονήσεις στα πόδια τους περιμένουμε να δώσουν περισσότερα πράγματα στην ομάδα. Ενώ και ο Μπέλ που στα τελευταία παιχνίδια δείχνει πιο ήρεμος  και αποτελεσματικός θα πρέπει να αρχίσει να παίρνει περισσότερες πρωτοβουλίες. Κατά τα άλλα από τους Έλληνες και ιδιαίτερα τους νεαρούς θα πρέπει να δούμε περισσότερη ενέργεια στην άμυνα αλλά και συγκέντρωση σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού.

Άγνωστο αν έχουμε πάθει ανοσία από τις πολλές "σφαλιάρες" φέτος ή όντως η κατάσταση στην ομάδα είναι ελαφρώς καλύτερη αλλά σε σχέση με πριν 1-2 μήνες φαίνεται τόσο ο κόσμος όσο και το τεχνικό τιμ και οι παίκτες που έχουν απομείνει να είναι περισσότερο συνειδητοποιημένοι σχετικά με τις καταστάσεις που βιώνουμε όλοι φέτος. Οι τελευταίες ειδήσεις πέρα από την άφιξη ενός ξένου στη θέση 4 που αν κλείσει σίγουρα θα βοηθήσει   αναφέρουν και κάποιες διοικητικές ζυμώσεις. Καιρός να δούμε να γίνονται και σε αυτό το κομμάτι κάποια πράγματα από όπου και προέρχονται. Όποιος πιστεύει ότι ο ΑΡΗΣ(ιδίως ο μπασκετικός) είναι καμιά ομάδα γειτονιάς που δεν έχει παράγοντες και ανθρώπους που μπορούν να προσφέρουν οικονομικά και όχι μόνο είναι γελασμένος. Δυστυχώς όμως παραδοσιακά στην ομάδα πάντα ήμασταν και συνεχίζουμε να είμαστε λάτρεις των "κλειστών κλάμπ". Μόνο στην εποχή της χρυσής Αυτοκρατορίας που η λάμψη του συλλόγου μας ήταν τόσο μεγάλη που κατάφερνε να επισκιάζει τις όποιες μικροδιαφορές και αντιπάθειες όλοι είχαν έναν κοινό στόχο και για αυτό εκείνη η ομάδα  θριάμβευσε σε τέτοιο βαθμό και για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Για να δούμε αν τελικά κάτι μπορεί να αλλάξει προς τη σωστή κατεύθυνση…  Αυτή η στασιμότητα και η αβεβαιότητα που επικρατεί στην ΚΑΕ μόνο καλό δεν κάνει. Όποιες και αν είναι οι εξελίξεις των επόμενων ημερών στο διοικητικό τοπίο οι νίκες μέσα στο παρκέ βοηθάνε ώστε να υπάρχει περισσότερη ηρεμία και καθαρό μυαλό. Άιντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ φέρε το διπλό!

ΥΓ.  Για τους λάτρεις των restartπου βλέπουν λύσεις εκ των έσω με τα ίδια και τα ίδια άτομα που είτε συμμετείχαν, είτε αδιαφορούσαν , είτε δεν μπορούσαν… αφιερωμένο το παρακάτω άρθρο http://liberovolley11.blogspot.com/2018/01/blog-post_54.html

ΥΓ2. Λογικό είναι τα παράπονα του Γουίβερ για τον κόουτς να "αξίζουν" να παίξουν στο πρωτοσέλιδο και να αναδειχθούν όσο πιο πολύ γίνεται. Το έχουμε πει χίλιες φορές και θα το ξαναπούμε για αυτούς που δεν θέλουν να καταλάβουν. Ο ερχομός του Π.Γιαννάκη αποτελεί τεράστια ευκαιρία για τον ΑΡΗ μας και ελπίδα για να ξεφύγουμε από την μετριότητα που μας χαρακτηρίζει εδώ και  πολλά χρόνια παρόλο που τη δεδομένη στιγμή αυτό φαντάζει κάτι μακρινό. Και για αυτό όσοι βολεύονται με τον ΑΡΗ της μετριότητας δεν θέλουν τον Π.Γιαννάκη στον ΑΡΗ. Τόσο απλά.

ΥΓ3. Εκεί πάντως στην ΚΑΕ όπου οι προθέσεις όσων έχουν παραμείνει στη διοίκηση παραμένουν άγνωστες έχετε χάσει εντελώς την μπάλα… Καλά, για αυτό το θέμα με τους Τούρκους χορηγούς που υπήρχαν τόσες επίσημες ανακοινώσεις ούτε κουβέντα? Έτσι απλά το προσπερνάμε? ε? 

Με εντυπωσιακό τρόπο επέστρεψε η ομάδα μας στις νίκες διαλύοντας το Ρέθυμνο με 98-50! Με όλους(σχεδόν) τους παίκτες να σκοράρουν και πέντε να έχουν διψήφιο αριθμό πόντων οι παίκτες του Δ.Πρίφτη ξέσπασαν στο Ρέθυμνο τόσο για της συνεχόμενες ήττες και κακές εμφανίσεις των τελευταίων αγώνων όσο και για την πικρή ήττα στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος. Μια επιβλητική νίκη που ήταν απαραίτητη για πολλούς λογούς που σε καμία όμως περίπτωση δεν θα πρέπει να μας αποπροσανατολίσει ενόψει της δύσκολης συνέχειας.

Ο αγώνας με το Ρέθυμνο είχε εξαρχής τη δική του ξεχωριστή σημασία. Το σενάριο της ήττας έτσι και αλλιώς δεν υπήρχε αλλά ακόμη και μια οριακή νίκη με νερόβραστη εμφάνιση θα λειτουργούσε αρνητικά. Αυτό φάνηκε να το έχουν αντιληφθεί άπαντες στην ομάδα και για αυτό είδαμε σήμερα έναν ΑΡΗ συγκεντρωμένο και σε άμυνα και επίθεση. Με τον Καββαδά ασταμάτητο, τους Ντραγκίσεβιτς και Τζένκινς να "πυροβολούν" με κάθε ευκαιρία ο ΑΡΗΣ από την αρχή πήρε σημαντικό προβάδισμα όχι μόνο στο σκορ αλλά και στην ψυχολογία. Το καλό ξεκίνημα έδωσε τις όποιες αρνητικές σκέψεις, αυτό βγήκε πάνω στο παρκέ από όλους τους παίκτες που απέφυγαν τα πολλά λάθη, κυκλοφορούσαν σωστά την μπάλα και σούταραν με αρκετά καλά ποσοστά. Όλο αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διαφορά να εκτοξευτεί και να φθάσουμε σε μια νίκη σχεδόν με ντάμπλ σκορ. Και επειδή στον ΑΡΗ οι συγκινήσεις δεν λείπουν για ακόμη μια φορά ζήσαμε την ιστορία με την εκατοστάρα με τον κόσμο να θέλει, τον κόουτς να μην θέλει, τους παίκτες να μην ακούν τον κόουτς, η 100άρα να μην πετυχαίνεται αλλά η προσπάθεια μας για τους 100  να αποτελεί αφορμή για παρεξήγηση μεταξύ του Σίμτσακ και του προπονητή του Ρεθύμνου! Γιατί; Γιατί ΑΡΗΣ είσαι!!!!

Ότι καλύτερο ήταν η σημερινή νίκη και εντυπωσιακή εμφάνιση μιας και ήρθε σε ένα χρονικό σημείο όπου η ψυχολογία όλων είχε πιάσει πάτο. Αυτή τη φορά θα πρέπει ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του να διαχειριστούν σωστά το αποτέλεσμα για να μην ξαναέχουμε το φαινόμενο του Δεκεμβρίου όπου ο ΑΡΗΣ είχε 7 σερί νίκες, χωρίς να παίξει καλό μπάσκετ(εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) αλλά προπάντων χωρίς να ασχοληθεί και να διορθώσει με τα οφθαλμοφανή προβλήματα στο παιχνίδι μας. Οι 48 πόντοι διαφορά είναι κάτι που γουστάρουμε αλλά δεν σημαίνει ότι ο ΑΡΗΣ ξεπέρασε την κρίση, είμαστε πλέον ομαδάρα και απλά συνεχίζουμε. Η μεταγραφική ενίσχυση είναι απαραίτητη όπως και η βελτίωση σε όλους τους τομείς. Άλλωστε τα παιχνίδια που υπάρχουν μέσα στο Φεβρουάριο σε πρωτάθλημα, Ευρώπη και κύπελλο δεν μπορείς να τα κερδίσεις με τα ψέματα αλλά ούτε και να μείνεις στις εντυπώσεις.

ΥΓ. Μέχρι και οι πέτρες το ξέρουν ότι αν δεν υπήρχε ο Γκάλης και ο ΑΡΗΣ τόσο ο Βασιλακόπουλος όσο και πολλοί ακόμη στο χώρο του μπάσκετ θα ήταν ένα τίποτα.

ΥΓ2. Την ευαισθησία των διαιτητών για τα συνθήματα κατά του Βασιλακόπουλου την περίμενα, το να ζητάει όμως ο κόουτς οφ δε γίαρ να γίνουν συστάσεις από τα μεγάφωνα πραγματικά με ξεπερνάει...