Πρόβα ημιτελικού θα έχουμε την Κυριακή το απόγευμα 19.30 στο Παλέ όπου θα υποδεχθούμε τον Πανιώνιο ενάμιση μήνα πριν τον ημιτελικό του κυπέλλου Ελλάδος όπου ο ΑΡΗΣ μας ΠΡΕΠΕΙ να προκριθεί. Θα το λέμε, θα γράφουμε, θα το φωνάζουμε μέχρι ακόμη και αυτοί που καθαρίζουν τα γραφεία της ΚΑΕ ΑΡΗΣ και τα αποδυτήρια των παικτών το πάρουν χαμπάρι και επικεντρωθούν στο πως θα καταφέρουν να πάρουν την πρόκριση.  Το πρώτο βήμα για να εξασφαλίσουμε την πρόκριση είναι να δείξουμε στον Πανιώνιο ότι η περσινή βόλτα που έκανε από το Παλέ στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ήταν μια παρένθεση ανάμεσα στις αμέτρητες ήττες που έχει γνωρίσει σε αυτό το γήπεδο που έκλεισε οριστικά και δεν θα αργήσει να ξανανοίξει. Σίγουρα ο Πανιώνιος έχει κάνει κάποιες καλές μεταγραφικές κινήσεις όπως αυτές του Ντούβνιακ και του Μακκόλουμ, ενισχύθηκε ακόμη πιο πολύ με τον Κυρίτση αλλά και πάλι είναι μια ομάδα στα μέτρα του ΑΡΗ μας που μέσα στην έδρα μας θα πρέπει να λιώσει.

Κάπως έτσι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν οι παίκτες μας το αυριανό παιχνίδι και να μπούν αποφασισμένοι για τη νίκη. Συγκέντρωση στην άμυνα και καθαρό μυαλό στην επίθεση για 40'. Μια άμυνα που στο παιχνίδι με το Ρέθυμνο πήγε περίπατο με αποτέλεσμα ένα παιχνίδι που ήταν ντέρμπι να καταλήξει σε μια ακόμη εύκολη ήττα. Ελπίζω ο Β.Αγγέλου και οι συνεργάτες του να έχουν προετοιμάσει κατάλληλα την ομάδα και να μην ξαναδούμε τον Ντούβνιακ όπως πέρσι με το Ρέθυμνο να πετυχαίνει 40 πόντους και να μας κερδίζει μόνος του. Το ροτέισον του Αγγέλου στην περιφέρεια πρέπει να έχει ξεκάθαρο στόχο να πιέσει και να κουράσει τους Ντούβνιακ, Μακκόλουμ και Κυρίτση που είναι παίκτες ρυθμού. Τα ατού του Πανιωνίου είναι συγκεκριμένα και αυτά θα πρέπει να περιορίσουμε. Ενώ στην επίθεση θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουμε να σουτάρουμε 3ποντα και να προσπαθήσουμε να περάσουμε τη μπάλα κοντά στο καλάθι. Ο Μίσελ είναι με το ένα πόδι εκτός ομάδος και μάλλον δεν θα αγωνιστεί, ο  Καβαδάς είναι αρκετά άπειρος, ο Σίμτσακ μετριότατος όπως και ο Σκορδίλης. Ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να αξιοποιήσει το πλεονέκτημα του με τον Χαρίση κοντά στο καλάθι και να φθείρει με φάουλ τους αντίπαλους ψηλούς. Ενώ θα πρέπει να δούμε λίγο περισσότερο τον Βεζένκωφ να αγωνίζεται που είναι σαφώς πιο πολυσύνθετος παίκτης και μπορεί να προσφέρει περισσότερες λύσεις στη θέση 4 από τον ντεφορμέ Ασημακόπουλο. Ο Μ.Πελεκάνος  φαίνεται να ξεπερνάει το πρόβλημα του ενώ πολύ πιθανό να "ενταχθούν" για περισσότερα από 2' στην ομάδα οι Χάντ και Σαρικόπουλος. Η βελτίωση όπως είπε ο προπονητής μας πρέπει να φανεί και ελπίζω να το δούμε αυτό αύριο.

Η παρουσία του ΑΡΗ στον τελικό του κυπέλλου είναι πολύ σημαντική και θα πρέπει και εμείς οι απλοί φίλαθλοι να πιέσουμε με τον τρόπο μας την διοίκηση να κάνει το κάτι παραπάνω για να ενισχύσει την ομάδα. Τώρα η ενίσχυση θα είναι με τον Λ.Παπαδόπουλο ή με κάποιον άλλο μέσω της άρσης του απαγορευτικού των μεταγραφών από τη FIBA ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει. Άλλα όπως έχει φανεί αυτή η ομάδα αν και έχει δυνατότητες χρειάζεται και ένα ακόμη σημείο αναφοράς εκτός του Μ.Πελεκάνου που μοιάζει να είναι ο μόνος σταθερός παίκτης σε απόδοση.  Τώρα αν πηγαίναμε σε ακόμη μια χρονιά χωρίς στόχο όπως είναι η "σημαία" αυτής της διοίκησης και αυτού του προπονητή τότε όλα καλά να περιμένουμε μέχρι το 2018 μπας και ο Βεζένκωφ ψηλώσει και μπορεί να παίξει σέντερ σύμφωνα με τα στάνταρ του προπονητή μας. Όταν όμως μας δίνεται ύστερα από τόσα χρόνια να διεκδικήσουμε έναν τίτλο σε ένα νοκ άουτ παιχνίδι τότε απαιτώ διοίκηση, προπονητή και παίκτες να κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να είμαστε στον τελικό. Για αυτό όλοι στο Παλέ να στείλουμε το μήνυμα μας προς πάσα κατεύθυνση, ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

Σε κόντρα όλων αυτών που έχουν συμβιβαστεί ή βολεύονται με την συρρίκνωση του μπασκετικού ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια και αντιδρούν σε κάθε φωνή που απλά ζητάει να βάλουμε τον "πήχη" λίγο πιο ψηλά, να θέσουμε ρεαλιστικούς στόχους που αρμόζουν στη μεγαλύτερη ομάδα μπάσκετ της Ελλάδος και να δούμε πως μπορούμε να τους πετύχουμε θα ασχοληθούμε με την περίπτωση του Λάζαρου Παπαδόπουλου και την προοπτική να ενισχύσει την ομάδα μας κάτω από τα καλάθια. Ο τίτλος του άρθρου είναι απλά "πιασάρικος" και τη δεδομένη χρονική στιγμή τουλάχιστον  όχι μόνο δεν υπάρχουν διαπραγματεύσεις μεταξύ του αθλητή και της ομάδος αλλά αντιθέτως γίνεται μια προσπάθεια να πεισθεί ο κόσμος ότι μια τέτοια κίνηση θα ήταν παράλογη.

Ας δούμε πως ξεκίνησε αυτή η ιστορία και γιατί τις τελευταίες ημέρες στα μπασκετικά στέκια αποτελεί βασική αφορμή για διαφωνίες και φιλικές εντάσεις.  Η σπίθα προήλθε από τον ίδιο τον αθλητή που σε πρόσφατη συνέντευξη του δήλωσε "θα με εξίταρε να παίξω στον ΑΡΗ", η φωτιά άναψε με το άκουσμα της κλήρωσης για το κύπελλο Ελλάδος και την προοπτική της συμμετοχής σε έναν τελικό υστέρα από πάρα πολλά χρόνια και φούντωσε ακόμη περισσότερο με τις μεταγραφικές κινήσεις ενίσχυσης που ολοκλήρωσε πριν από λίγο ο Πανιώνιος με τους Κυρίτση και Σκορδίλη. Και αν ο δεύτερος μας είναι αδιάφορος, ο Αλέξης Κυρίτσης από το καλοκαίρι υποτίθεται ότι ήταν ένα εκ των φαβορί να καλύψει τα κενά των Πάσαλιτς και Βεργίνη στη περιφέρεια. Μια κίνηση που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μην έχει κάποιον έμπειρο παίκτη με έφεση στο σκοράρισμα στις θέσεις 1-2 και έτσι η ομάδα όπως φάνηκε από τα πρώτα 3 επίσημα παιχνίδια και ήταν λογικό εξαρχής να κολλάει επιθετικά και μετά βίας να φθάνει τους 65 πόντους. Τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα. Ο ΑΡΗΣ έχει μια τεράστια ευκαιρία να βρεθεί στον τελικό του κυπέλλου μιας και θα αγωνιστεί σε ένα νοκ άουτ παιχνίδι με τον Πανιώνιο μέσα στο Παλέ, για αυτό θα πρέπει διοίκηση και προπονητής να κάνουν ότι μπορούν για να αυξήσουν τις πιθανότητες πρόκρισης. Και όταν μιλάμε για τον Λ.Παπαδόπουλο τα λόγια είναι περιττά. Σίγουρα δεν βρίσκεται στο απόγειο της καριέρας του αλλά ακόμη και έτσι όπως απέδειξε τα προηγούμενα 2 χρόνια εν μέσω τραυματισμών και "χαμηλών πτήσεων" μπορεί να κάνει τη διαφορά. Μια απλή ματιά στην στατιστική του τα προηγούμενα 2 χρόνια είναι αρκετή. Ενώ η ισχυρή προσωπικότητα του σε συνδυασμό με την πλούσια καριέρα του μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για τους νεαρούς παίκτες της ομάδος μας.  Τα περί μπάτζετ, οικονομικού βάρους κτλ είναι περιττά μιας και η ομάδα μας πολύ εύκολα μπορεί να βγάλει το συμβόλαιο του παίκτη από τα έσοδα του ημιτελικού και του τελικού(εφόσον προκριθούμε) αλλά και από την αύξηση στα εισιτήρια που θα είναι το αποτέλεσμα της αγωνιστικής ανόδου της ομάδος. Ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για έναν παίκτη που αγωνίστηκε επι 2 χρόνια στον συμπολίτη σχεδόν τζάμπα αν όχι 100%  τζάμπα.   

Από την άλλη υπάρχουν και αρκετά αρνητικά που θα πρέπει να υπολογίσουμε. Αρχίζοντας από τα ασήμαντα θα αναφερθώ σε μια μερίδα κόσμου, που χωρίς διάθεση για κριτική σκέψη έχει μπει στο τριπάκι ότι ο Λ.Παπαδόπουλος αποτελεί κόκκινο πανί για τον κόσμο του ΑΡΗ, για λόγους καθαρά αδιευκρίνιστους. Θα μπορούσα να αναλύσω με μπόλικα επιχειρήματα γιατί ο συγκεκριμένος αθλητής θα έπρεπε να είναι παράδειγμα προς μίμηση για πολλούς συναδέλφους τους αλλά θα αρκεστώ ότι από τη στιγμή που είδα τον Γιαννούλη να φοράει τα κιτρινόμαυρα μπορώ να δεχθώ τα πάντα. Άλλωστε μόνο τυχαίο δεν είναι ότι οι ίδιοι που μας "έπεισαν" ότι δεν πειράζει ο Γιαννούλης να έρθει στον ΑΡΗ καταφέρθηκαν πολλές φορές δημόσια κατά του Λ.Παπαδόπουλου. Στα σοβαρά θέματα τώρα πιστεύω ότι η ομάδα θα αποκτήσει ακόμη ένα πρόβλημα. Όχι λόγω της αγωνιστικής αξίας του Παπαδόπουλου αλλά λόγω της αγωνιστικής "φιλοσοφίας" του Αγγέλου. Μπορεί στον Χαρίση και στον Σαρικόπουλο με ευκολία να τους έχουμε κρεμάσει το ταμπελάκι του "μέτριου προς άχρηστου" αλλά με έναν σεντερ της αξίας του Παπαδόπουλου η ανυπαρξία του επιθετικού πλάνου του Αγγέλου και κυρίως η έλλειψη οργανωμένου παιχνιδιού κοντά στο καλάθι δεν θα μπορεί να κρυφθεί. Έτσι λοιπόν από τη στιγμή που ο Λ.Παπαδόπουλος δεν μπορεί να σουτάρει 3ποντα όπως σουτάρει για παράδειγμα ο Ασημακόπουλος ή ο Τσακαλέρης μάλλον και αυτός θα μπει στο ροτέισον των πραγματικών σέντερ με αποτέλεσμα να μοιράζεται ένα 15λεπτο με τους Χαρίση και Σαρικόπουλο. Και επειδή ο Λάζος δεν κρύβεται και λέει τα πράγματα με το όνομα τους σίγουρα θα έχουμε άλλα... Άσε που ο αν ο Λαρεντζάκης που ήταν από την αρχή της προετοιμασίας και έπαιξε σε όλα τα φιλικά έχει αγωνιστεί μόλις τα τελευταία κρίσιμα 11 δεύτερα στο χαμένο παιχνίδι με τον μπαογκ επειδή δεν έχει προλάβει να ενταχθεί ακόμη στο παιχνίδι της ομάδος τότε ο Παπαδόπουλος μετά βίας θα προλάβει τα πλέιοφς...

Όπως και να έχει το παραπάνω θέμα η παρουσία της ομάδος στον τελικό ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα στην επετειακή χρονιά των 100 χρόνων ζωής του συλλόγου θα είναι σημείο αναφοράς τόσο για τη διοίκηση Αρβανίτη, τον προπονητή μας Β.Αγγέλου αλλά και όλο τον κόσμο του ΑΡΗ που ψάχνει απεγνωσμένα από κάπου να πιαστεί για να χαρεί λιγάκι. Με λίγα λόγια, ωραία ακούγονται οι δηλώσεις για τα κρασιά στα βαρέλια που πρέπει να ωριμάσουν, τα τυριά στους τενεκέδες κτλ που θέλουν τον χρόνο τους αλλά όταν μιλάμε για στόχους όπως είναι η νίκη μέσα στο κατάμεστο Παλέ απέναντι στον Πανιώνιο τότε ο Αρειανός θέλει ΑΜΕΣΑ αποτελέσματα! Αν από την άλλη θέλετε να είστε ωραίοι και μάγκες και είστε βέβαιοι ότι και έτσι η ομάδα μπορεί να πάρει την πρόκριση τότε μακάρι να βγείτε αληθινοί. Σε περίπτωση όμως αποτυχίας, δικαιολογίες δεν υπάρχουν. 2 μήνες σχεδόν έχουν μείνει, ξεκινήστε να δουλεύετε από τώρα για την πρόκριση!

Αρκετά νευρικός και πολύ φοβισμένος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα που δεν μπόρεσε να κοιτάξει στα μάτια τον αντίπαλο του απογοητεύοντας με την παρουσία τους περίπου 4000 φίλους της ομάδος που βρέθηκαν σήμερα στο Παλε. Κόντρα σε ένα Παναθηναϊκό που εκτός από τους Διαμαντίδη, Σχορτσιανίτη και Τσαρτσαρή δεν είχε να επιδείξει κάτι άλλο σπουδαίο και είχε σε γενικές γραμμές μέτρια απόδοση. Κάτι που φυσικά εμείς δεν μπορέσαμε να εκμεταλλευτούμε σχεδόν καθόλου γιατί ακόμη και στο πρώτο ημίχρονο αν ήμασταν συγκεντρωμένοι και μαχητικοί θα έπρεπε να είχαμε προηγηθεί και όχι να κυνηγάμε το σκορ.

Λογικός ο έντονος εκνευρισμός του Β.Αλεξανδρή μιας και σε όλο το παιχνίδι δεν κάναμε σχεδόν τίποτα σωστά. Χωρίς μπλοκ άουτ και δύναμη στα ριμπάουντ, άνευρο ντάμπλ τιμ στον Σχορτσιανίτη και μηδαμινές αλληλοκαλύψεις στην άμυνα, ανύπαρκτη κυκλοφορία της μπάλας και εκνευριστική ατολμία στην επίθεση και μια ανεξήγητη χαλαρότητα ήταν αυτά που μας έδειξε ο ΑΡΗΣ σχεδόν για 40'. Με εξαίρεση κάποιες ενέργειες του Ασημακόπουλου αλλά και την διάθεση που έδειξε ο Τσακαλέρης ερχόμενος από τον πάγκο όλοι οι υπόλοιποι πιάσανε σχεδόν πάτο σε όλους τους τομείς. Ακόμη και ο Πελεκάνος που πέτυχε κάποια καλάθια ουσιαστικά δεν έδωσε την απαραίτητη ώθηση στην ομάδα τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα. Και αν για τον Μποχωρίδη υπάρχει η δικαιολογία της απειρίας για τους Πάσαλιτς και Καραποστόλου αυτή η διστακτικότητα και η έλλειψη πρωτοβουλιών στην επίθεση ήταν κάτι το ανεξήγητο που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα. Όσο για τους ψηλούς μας Χαρίση και Σαρικόπουλο εκεί υπήρχε το απόλυτο ναυάγιο μιας και σε καμία στιγμή του παιχνιδιού δεν μπόρεσαν να δικαιολογήσουν την παρουσία τους μέσα στο γήπεδο. Εδώ βέβαια θα πρέπει να αναφέρουμε ότι έχουν το ελαφρυντικό ότι δεν βοηθήθηκαν σχεδόν καθόλου από τα γκαρντ μας σε αντίθεση με τους αντίπαλους ψηλούς όπου τροφοδοτήθηκαν αρκετές φορές κάτω από το καλάθι.

Άλλη μια ήττα κόντρα στον Παναθηναϊκό, άλλο ένα παιχνίδι που δεν μπορέσαμε να δικαιολογήσουμε καν τον τίτλο του ντέρμπι που θέλαμε να δώσουμε στο παιχνίδι πριν το ξεκίνημα του... Μια κάκιστη παρουσία που απογοήτευσε τον κόσμο παρά του έστειλε κάποιο αισιόδοξο μήνυμα. Σίγουρα η ιστορία με τους Αμερικάνους και τα δελτία έχει παίξει τον ρόλο της αλλά αν χρειάζεσαι 3 ρούκις για να παίξεις μια σωστή άμυνα, να κάνεις ένα μπλοκ άουτ για να μην παίζουν "μήλα" κάτω από το καλάθι σου και να βρεις το θάρρος να σουτάρεις τότε τι να πω μάλλον η φιλοσοφία μου για το συγκεκριμένο άθλημα είναι λανθασμένη. Είναι νωρίς βέβαια για αφορισμούς και καταλογισμό ευθυνών μιας και σήμερα ήταν μόλις η πρεμιέρα του πρωταθλήματος αλλά δεν είναι ανάγκη να ωραιοποιούμε τα πάντα κοροϊδεύοντας τον ίδιο μας τον εαυτό. Βέβαια αν η τραγωδία της Κηφισιάς που έδωσε "πάσα" στην σημερινή απογοήτευση έχει συνέχεια και στο Ρέθυμνο τότε μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουμε πολλά για τον μπασκετικό ΑΡΗ και για το κατά πόσο μπορούν Έλληνες αθλητές να σηκώσουν το βάρος αυτής της ιστορικής φανέλας που έχουν φορέσει θρύλοι του Ελληνικού αθλητισμού. Πάντως η διοίκηση δείχνει τον δρόμο και συνεχίζει να ενισχύει την ομάδα με εντυπωσιακές κινήσεις σαν και αυτή του Βεργίνη όπου για τα δεδομένα του Ελληνικού πρωταθλήματος είναι μια σπουδαία μεταγραφή που σίγουρα θα βοηθήσει πολύ.  Το γήπεδο δεν γέμισε όπως θα θέλαμε αλλά το μήνυμα του κόσμου με την λήξη του αγώνα ήταν ελπιδοφόρο. Αν βοηθήσει λίγο και η ομάδα με κανα θετικό αποτέλεσμα τότε μαζί με την αισιοδοξία θα επιστρέψει και ο κόσμος στο γήπεδο! ΟΛΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Απογοήτευση έφερε στις τάξεις της ΚΑΕ η σιωπηλή άρνηση της ΦΙΜΠΑ στο θέμα της άρσης της απαγόρευσης των μεταγραφών αλλά και εκνευρισμό για τις ενέργειες, υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις των ανθρώπων της ΕΟΚ που παρέσυραν την διοίκηση της ΚΑΕ ΑΡΗΣ σε λάθος δρόμο. Κάτι που το πληρώνει άμεσα η νέα διοίκηση τόσο οικονομικά όσο και ηθικά μιας και η ζημιά που έχει γίνει ως τώρα όχι μόνο είναι ανεπανόρθωτη αλλά υπάρχει και ο φόβος να επηρεάσει ολόκληρη την αγωνιστική πορεία της ομάδος. Ο αποκλεισμός από την Κηφισιά στο κύπελλο Ελλάδος ήταν η πιο άμεση μαχαιριά μιας και εκτός από το πληγωμένο γόητρο του κόσμου σε μια περίοδο που ο ενθουσιασμός όλων ήταν στα ύψη και τα διαρκείας "περπατούσαν" υπήρχε και η χασούρα από τα έσοδα ενός αγώνα κόντρα στον Ολυμπιακό στο Παλέ που λογικά θα ήταν κατάμεστο. Η αλλαγή του μεταγραφικού σχεδιασμού λίγες ημέρες πριν το τζάμπολ σημαίνει μεγάλη οικονομική χασούρα και επιλογές ανάγκης που θα κοστίσουν μάλιστα περισσότερα από όσο τα 3 κολεγιόπαιδα που αποκτήθηκαν από την αρχή της προετοιμασίας. Και όλα αυτά ενώ έχουν γίνει διακανονισμοί που πρέπει να τηρηθούν με στόχο την άρση της απαγόρευσης αλλά και με τα τηλεοπτικά να έχουν μειωθεί σε τραγικό βαθμό.

Κις, Νάτζφεϊ, Χάντ. Κόλεμον, Τσιάρας και Βεργίνης είναι τα ονόματα που αναγκαστικά βρίσκονται στην λίστα του Β.Αλεξανδρή μιας και είναι από τους λίγους που μπορούν να αποκτηθούν χωρίς πρόβλημα. Το κασέ τους σαφώς πιο υψηλό από αυτό που προοριζόταν για τους 3 Αμερικάνους που υπήρχαν ήδη στο ρόστερ και έχοντας γνώση οι μάνατζερ τους τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν δύσκολα να ρίξουν το κασέ τους. Εδώ λοιπόν ο κ.Αρβανίτης με τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης και σε συνεργασία με τον Β.Αλεξανδρή καλούνται να πάρουν μια σημαντική απόφαση. Θα ενισχύσουν την ομάδα αγωνιστικά ώστε να παρουσιάσει ένα καλό πρόσωπο και να ζεστάνει τον κόσμο ή δεν θα ξεφύγουν από το γενικό πλάνο εξυγίανσης που από την αρχή φάνηκε να έχουμε ξεφύγει ως ένα σημείο? Η απάντηση είναι απλή και ξεκάθαρη και τα τελευταία 5-6 χρόνια του μπασκετικού ΑΡΗ είναι η απόδειξη ότι η επιτυχία δεν είναι εξασφαλισμένη ενώ η οικονομική βιωσιμότητα σε βάθος χρόνου είναι πιο πιθανό να οδηγήσει στην επιτυχία. Ακόμη και τις χρονιές που η 3η θέση οδηγούσε στην Ευρωλίγκα ή την χρονιά που η ομάδα είχε αθλητές όπως οι Χατζηβρέτας, Κακιούζης, Ντικούδης, Κλάρκ, Μάιλς, Γουόλς στα χαρτιά ήταν σίγουρα καλύτερη από τους αντιπάλους της αλλά στην πράξη κατέληγε 5η, 6η, 7η... Άρα το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι αν δεν έχεις μια οικονομική σταθερότητα και δαντί να κάνεις σωστό αγωνιστικό πλάνο προτιμάς να φέρεις κελεπούρια της τελευταίας στιγμής τότε πολύ πιθανό σε όλα τα επίπεδα να αποτύχεις. Ακόμη θα πρέπει και ο Β.Αλεξανδρής να ξεπεράσει την λογική του να πάρει παίκτες έτσι μόνο και μόνο για να έχει περισσότερες επιλογές γιατί αν είναι να έρθουν παίκτες σαν τους Κόλεμον και Χάντ πραγματικά είναι 1000% προτιμότερο να δώσεις περισσότερες ευκαιρίες στον Μποχωρίδη, στον Βεζένκωφ  ακόμη και στον Δήμα... Καλό επίσης να υπάρχει και μια προοπτική στους παίκτες που ίσως αποκτηθούν. Δηλαδή υπάρχει περίπτωση ο Κις να μείνει κανα 2-3 χρόνια στην ομάδα αν όλα εξελιχθούν ομαλά? 'Η μήπως ενισχύοντας ακόμη περισσότερο το Ελληνικό στοιχείο με παίκτες σαν τον Βεργίνη ή τον Τσιάρα μπορεί να βρεις καλύτερη χημεία και να φτιάξεις ένα σύνολο που να τραβάει πιο πολύ τον κόσμο?

Τέλος θα πρέπει όλοι εμείς που αγαπάμε αυτήν την ομάδα και ανυπομονούμε για την αντεπίθεση του Αυτοκράτορα να σταματήσουμε να παρασυρόμαστε και να καταλογίζουμε ευθύνες με κάθε ευκαιρία. Ακόμη και μέσα από αυτή την ιστοσελίδα μετά τους αγώνες με Φιλαθλητικό, Περιστέρι και Κηφισιά είχαμε αναφερθεί στο ρίσκο και στις ευθύνες της ΚΑΕ για το σήριαλ με τους ξένους αλλά τελικά τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Θα πρέπει λοιπόν να συνυπολογίσουμε τα εξής:

1) Αυτή η διοίκηση αποτελείται από άτομα χωρίς μεγάλη εμπειρία στον χώρο που ίσως και το ήθος που τους χαρακτηρίζει να μην τους επιτρέπει εξ αρχής να είναι καχύποπτοι και επιφυλακτικοί απέναντι σε κάθε άνθρωπο της ΕΟΚ και του ΕΣΑΚΕ και να θεωρούν ότι όντως υπάρχουν άνθρωποι εκτός ΑΡΗ που θέλουν να βοηθήσουν τόσο την ομάδα μας όσο και την πρόοδο του ίδιου του αθλήματος μιας και όλα λίγο πολύ συνδέονται. Παθαίνεις και μαθαίνεις. Και αν κάποιοι πληρώνουν αυτές τις λανθασμένες αποφάσεις αυτοί είναι οι ίδιοι.

2) Η διοίκηση Πρωτοδικείου με επικεφαλή τον κ.Αρβανίτη δεν ήρθε για να συνεχίσει το "έργο" του Δαμιανίδη και του Τζεβελέκη μοιράζοντας απλά υποσχέσεις και μεγάλα λόγια αλλά θέλει πραγματικά να εξυγιάνει οικονομικά τον σύλλογο. Επομένως έτσι και αλλιώς κανέναν Σκορδίλη, Πάουνιτς, Μπέτς, Μάιλς κτλ κτλ δεν θα αγνοούσε και θα πιστόλιαζε αλλά αργά ή γρήγορα θα ερχόταν σε κάποιον συμβιβασμό όπως έκανε και με άλλους αθλητές ως τώρα.

3) Τα τελευταία χρόνια υπήρχε αυτό το παράδοξο διοικητικό σχήμα στην ΚΑΕ όπου άλλοι ήταν οι μέτοχοι, άλλοι βάζανε λεφτά και άλλοι κάνανε τους προέδρους κάτι που δεν έχει εξαλειφθεί εντελώς αλλά σιγά όλοι οι παραπάνω προσπαθούν να ενωθούν σαν μια γροθιά για το καλό του ΑΡΗ. Αυτό όμως έχει το αποτέλεσμα να υπάρχουν άνθρωποι στην ΚΑΕ που έχουν ως πρώτο μέλημα την οικονομική εξυγίανση αλλά να υπάρχον και έξωδιοικητικοί μέσω του ARIS Golden Club που επιζητούν την αγωνιστική καταξίωση του Αυτοκράτορα όπως κάθε Αρειανός. Οι συγκεκριμένοι παράγοντες είναι διατεθιμένοι να συμβάλλουν οικονομικά αλλά όχι για να διορθώσουν τις "αμαρτίες" του Δαμιανίδη αλλά για να ενισχύσουν αγωνιστικά την ομάδα όπως πχ με κάποια μεταγραφή τύπου Μιχάλη Πελεκάνου όπου έγινε η υπέρβαση στο μπάτζετ. Μάλιστα οι ίδιοι άνθρωποι με την στάση τους επιδιώκουν να πιέσουν τον κ.Αρβανίτη ώστε να τρέξει όσο μπορεί πιο γρήγορα τις διαδικασίες ελέγχου για να φανεί ξεκάθαρα το μέγεθος του χρέους αλλά και οι ευθύνες των Δαμιανίδη - Τζεβελέκη σε αυτό και να προχωρήσουν σε σχετικές νομικές ενέργειες. Κάτι που λογικά θα πρέπει να μας βρίσκει όλους σύμφωνους.

4) Εδώ και χρόνια δεν κάνουμε απλά υπομονή αλλά βιώνουμε την απόλυτη απαξίωση και αγωνιστική κατρακύλα. Ένας χρόνος παραπάνω με μια ομάδα που θα στηθεί πάνω σε σωστές βάσεις είναι κάτι το διαφορετικό και είμαι σίγουρος ότι κάθε Αρειανός μπορεί να αντέξει και να συμβιβαστεί. Άλλωστε δεν θέλουμε απλά να κάνουμε το μπαμ και να εξαφανιστούμε αλλά να επιστρέψουμε στην φυσική μας θέση που είναι η κορυφή για μόνιμη εγκατάσταση!

Κάθε αρχή και δύσκολη και για τον ΑΡΗ όπως πάντα δυσκολότερη γιατί έχει να κάνει και με το κόμπλεξ ανθρώπων που δεν μπορούν να χωνέψουν την ιστορία που έχει γράψει αυτή η ομάδα. Εμείς σαν απλοί οπαδοί στηρίζουμε κάθε αγνή προσπάθεια και θα στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις την προσπάθεια της διοίκησης Αρβανίτη. Όπως κάνουμε εμείς υπομονή έτσι όμως και αυτοί θα πρέπει να κάνουν υπομονή και να μην περιμένουν από την μια ημέρα στην άλλη το Παλέ να είναι κατάμεστο και οι ουρές για τα εισιτήρια διαρκείας να είναι ατελείωτες. Υπομονή και επιμονή από όλους και τα καλά θα έρθουν πιο σύντομα από όσο περιμένουμε! ΟΛΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Πέσανε οι μάσκες όπως φάνηκε τις τελευταίες ημέρες όπου σιγά σιγά άρχισαν να βγαίνουν στην επιφάνεια οι λεπτομέρειες γύρω από το σήριαλ με τα δελτία των Αμερικάνων του ΑΡΗ και την απαγόρευση μεταγραφών από την ΦΙΜΠΑ. Μπορεί να βόλευε πολλούς το γεγονός ότι έπεφτε όλο το βάρος αυτής της ιστορίας πάνω στην άρνηση του Σκορδίλη να δεχτεί τον διακανονισμό που του πρότεινε η διοίκηση αλλά ο πρόεδρος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ έβαλε τα πράγματα στην θέση τους ξεκαθαρίζοντας ότι ο παίκτης έχει συμφωνήσει εδώ και μέρες αλλά ο νομικός του εκπρόσωπος είναι αυτός που "εκβιάζει" σε μια προσπάθεια να "κλείσει" και τις υποθέσεις και άλλων πελατών του όπως είναι οι Μάιλς και Μπέτς. Αρωγός σε αυτή την αλητεία του νομικού εκπρόσωπου του Σκορδίλη είναι όπως όλα δείχνουν η ΕΟΚ και ο κ.Βασιλακόπουλος(αυτός που έχει οδηγήσει το μπασκετ σε αυτό το υψηλό επίπεδο εδώ και χρόνια) που εδώ και αρκετό καιρό υποτίθεται ότι έκανε ότι περνούσε από το χέρι της για να βοηθήσει τον ΑΡΗ ώστε να ξεπεράσει το πρόβλημα με τα δελτία. Μάλιστα είχε αναλάβει τον ρόλο του διαμεσολαβητή με την ΦΙΜΠΑ και κάπως έτσι είχε παρασύρει τους ανθρώπους της ομάδος μας διαβεβαιώνοντας τους ότι η ΦΙΜΠΑ θα μας έδινε 2μηνη αναστολή και τα δελτία θα εκδιδόταν κανονικά! Για αυτό ακριβώς τον λόγο υπήρχε η κωλυσιεργία από την ΚΑΕ και δεν προχωρούσε σε διακανονισμό με τον Σκορδίλη κάτι που όπως φάνηκε στον αγώνα κυπέλλου με την Κηφισιά μας στοίχισε. Μάλιστα σύμφωνα με τα νέα δεδομένα τα οποία παρουσίασαν οι άνθρωποι της ΕΟΚ στον κ.Αρβανίτη για να εκδώσει δελτία θα πρέπει να "τακτοποιήσει" και τις υποθέσεις των Μάιλς και Μπέτς.

Όπως έχει κυκλοφορήσει στα μπασκετικά στέκια αυτή η απότομη αλλαγή στάσης της ΕΟΚ οφείλεται σε άλλες ομάδες της Α1 που αντιδρούν σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν όσο περισσότερα μπορούν στον σύλλογο μας μιας και έχουν αρχίσει να τρομοκρατούνται από το νέο στάτους που υπάρχει στην ΚΑΕ μετά την αποχώρηση του Γ.Δαμιανίδη. Πρώτος από όλους ο Παναθηναϊκός που εδώ και 20 περίπου χρόνια με τα νέα ήθη και έθιμα που έφερε στον χώρο κατάφερε το Ελληνικό πρωτάθλημα από πρώτο στην Ευρώπη να το απαξιώσει εντελώς αγοράζοντας παίκτες για να κάθονται στις κερκίδες, καταστρέφοντας ταλέντα και ναυλώνοντας  καμικάζι με γκρι στολές! Λογικό λοιπόν όταν ο πολυνίκης Παναθηναϊκός λειτουργεί έτσι καταστροφικά και οι υπόλοιποι να ακολουθήσουν στους ίδιους ρυθμούς αδιαφορώντας για το ίδιο μπασκετ. Ποιός μπορεί να ξεχάσει άλλωστε την διοίκηση του Πανιωνίου που την χρονιά που αγωνιζόταν στην Ευρωλίγκα σε σχετική ψηφοφορία ψήφισε κατά της συμμετοχής 3ης Ελληνικής ομάδος στην Ευρωλίγκα κόντρα σε κάθε λογική και συμφέρον για το Ελληνικό μπάσκετ. Η' ακόμη τον συμπολίτη με το κρατικό γήπεδο, την νομαρχία να πληρώνει το ρεύμα και τον Β.Οικονομική να πληρώνει από τα λεφτά του ΕΣΑΚΕ τις μετακινήσεις τους. Αποκορύφωμα όλης αυτής της μικροπρέπειας των Ελληνικών ομάδων είναι ο πρόεδρος του Ίκαρου Καλλιθέας που "φωτογραφίζοντας¨" τον ΑΡΗ τόλμησε να μιλήσει για ευνοημένες ομάδες και να απαιτήσει την εξόντωση τους! Ναι βρε Ίκαρε... Επειδή εσύ κατέθεσες πρώτος την εγγυητική επιστολή θα σου δώσουμε ένα κύπελλο να τα βάλεις στο γραφείο σου...  Και όλα αυτά συμβαίνουν παρά την αλλαγή στην ηγεσία του ΕΣΑΚΕ με το τηλεοπτικό να συζητιέται κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή  και την ΕΡΤ όλων των Ελλήνων να θέλει να εξυπηρετήσει αποκλειστικά τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό καταδικάζοντας όλες τις υπόλοιπες ομάδες. Εμπορικούς λόγους επικαλείται η ΕΡΤ και αρνείται να δώσει λεφτά σε άλλες ομάδες εκτός των "μεγάλων" της Αθήνας. Αν λοιπόν εσείς εκεί στην ΕΡΤ ξαφνικά σας έπιασε ο επαγγελματισμός και αποφασίζετε να λειτουργήσετε σαν ιδιωτικό κανάλι που κοιτάει το συμφέρον του τότε να ανεξαρτητοποιηθείτε και να μην πληρώνει ο Ελληνικός λαός τις σπάταλες επιλογές σας και την διαπλοκή σας. Αντί λοιπόν όλες οι ομάδες να ενωθούν και να απαιτήσουν από τους 2 των Αθηνών να μπουν σε μια κοινή διαχείριση των τηλεοπτικών ώστε να επωφεληθούν όλοι και να μπορέσουν να επιβιώσουν, προτιμούν να ασχοληθούν με τον ΑΡΗ που έφερε το μπάσκετ στην Ελλάδα!

Με την αναβολή του πρωταθλήματος επ αορίστου αλλά και μετά από όλα αυτά τα τραγελαφικά που έχουν συμβεί τον τελευταίο μήνα θέλω να πιστεύω ότι ο κ.Αρβανίτης και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης έχουν καταλάβει ακριβώς σε ποιό χώρο κινούνται και πως πρέπει να αντιμετωπίζουν όλες τις υπόλοιπες ομάδες και τους ανθρώπους της ΕΟΚ και του ΕΣΑΚΕ και έχουν τον χρόνο θα μπορέσουν να κλείσουν με τον σωστό τρόπο το θέμα των δελτίων και όχι με ψεύτικες υποσχέσεις που τάχα θέλουν το καλό του ΑΡΗ.  Από την άλλη βλέποντας όλο αυτό τον πανικό και τρέμουλο των υπολοίπων της Α1 τότε μπορούν να χαμογελάνε και να αισθάνονται ότι ήδη έχουν πετύχει αρκετά ακόμη και αν αυτή η διοίκηση μετράει μόλις ελάχιστους μήνες ζωής!

Με μια ανεπανάληπτη σφαλιάρα από τη εκπληκτική ΑΕ Νέας Κηφισιάς όλοι όσοι ονειρευόμασταν το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό την ερχόμενη εβδομάδα στο Παλέ και το ξεκίνημα της αντεπίθεσης του Αυτοκράτορα ξυπνήσαμε απότομα και βρεθήκαμε μπροστά στην πιο ντροπιαστική ήττα της ιστορίας του ΑΡΗ μας. Δεν νομίζω να υπήρχε άνθρωπος που να περίμενε αυτό το αποτέλεσμα ανεξάρτητα από το αν ο ΑΡΗΣ αγωνιζόταν σήμερα χωρίς τους 3 αμερικάνους του. Η Κηφισιά είναι ομάδα Α2 που όσο και αν έχει πέσει το επίπεδο του μπάσκετ δεν μπορώ να διανοηθώ ότι παίκτες σαν τον Πάσαλιτς, τον Χαρίση, τον Πελεκάνο και τους υπόλοιπους δεν μπορούν να κοντράρουν το πάθος και την δίψα για διάκριση κάποιων παικτών χωρίς παραστάσεις απο Α1.

Όσο καταφέραμε να δούμε από το προβληματικό web tv του gazzeta η ομάδα μας μπήκε όπως και με το Περιστέρι χαλαρά και σε συνδυασμό με τον ενθουσιασμό των αντιπάλων που δεν είχαν τίποτα να χάσουν από αυτή την αναμέτρηση παρά μόνο να κερδίσουν βρεθήκαμε από νωρίς να κυνηγάμε το σκορ. Και ενώ σύμφωνα με την όποια λογική μας έχει απομείνει πιστεύαμε ότι κάποια στιγμή θα ερχόταν η ανάκαμψη και το ξέσπασμα των παικτών μας βλέπαμε τους αντιπάλους μας να κυριαρχούν σε όλους τους τομείς και την διαφορά να κυμαίνεται σε όλη την διάρκεια του αγώνα γύρω στους 15 πόντους(!!!). Ακόμη και στο Β ημίχρονο όταν  οι 20(!!!!) πόντοι διαφορά μειώθηκαν στους 7 πάλι δεν καταφέραμε να μπούμε στην διεκδίκηση της νίκης και με 2 συνεχώμενα 3ποντα η Κηφισιά ξέφυγε με 13 πόντους και από τότε η διαφορά παρέμεινε σε διψήφια επίπεδα.  Το τελικό 81-60 απλά αποτυπώνει το μέγεθος της ντροπής που νιώθουμε όλοι μας για το νέο "επίτευγμα" του Αυτοκράτορα στην σύγχρονη ιστορία του...

Ευθύνες υπάρχουν σε αγωνιστικό και σε εξωαγωνιστικό επίπεδο. Ο Β.Αλεξανδρής και οι παίκτες του δεν δικαιολόγησαν ούτε για 1' το γεγονός ότι βρίσκονται στην ιστορικότερη ομάδα της Ελλάδος και όχι σε κάποια ομάδα της Α2 όπως είναι η Κηφισιά. Όσες δικαιολογίες και αν υπάρχουν για το επίπεδο ετοιμότητας της ομάδος, την δυσκολία να διεξάγονται προπονήσεις με παίκτες που δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής στον αγώνα κτλ κτλ η διαφορά επίπεδου ανάμεσα στις 2 ομάδες όπως και ο τρόπος με τον οποίο χάσαμε δεν δικαιολογούνται με τίποτα. Από εκεί και πέρα όπως είχαμε καυτηριάσει και στους αγώνες με Φιλαθλητικό και Περιστέρι το οτι δεν ξεπεράστηκε εγκαίρως το πρόβλημα με τον Σκορδίλη ώστε να συμμετέχουν κανονικά οι Αμερικάνοι και αποφασίστηκε να κατέβουμε σε αυτά  τα παιχνίδια με ελλείψεις είναι μια κίνηση που δείχνει ανευθυνότητα, ανοργανωσιά και υπεροψία.  Σίγουρα κανείς δεν περίμενε να χάσουμε σήμερα και η πρόκριση θα κουκούλωνε αυτά τα τραγικά λάθη αλλά όταν ρισκάρεις όσο σίγουρος και αν είσαι πάντα υπάρχει και ο φόβος της αποτυχίας. Μια αποτυχία που ήρθε στο χειρότερο σημείο με τον χειρότερο τρόπο και σίγουρα πάει πολλά πράγματα πίσω. Τόσο οι εισπράξεις από το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό όσο και το πληγωμένο γόητρο του κόσμου είναι 2 σημαντικές πληγές με την δεύτερη να θέλει πολύ προσπάθεια να κλείσει. Δεν έχει μείνει κουράγιο για άλλα λόγια... Ας ελπίσουμε αυτή η ομάδα να βρει έναν μαγικό τρόπο να μας ξεπληρώσει την ντροπή που ζήσαμε...

Μπορεί πριν λίγες ημέρες να πήραμε μια πρώτη γεύση από τον νέο ΑΡΗ της μετά-Δαμιανίδη εποχής, στο αυριανό όμως παιχνίδι και εφόσον όλα εξελιχθούν ομαλά η ομάδα μας θα παρουσιαστεί με 5 νέα πρόσωπα! Πελεκάνος και Σαρικόπουλος θα είναι σίγουρα παρόντες ενώ αν προλάβουν οι άνθρωποι της ΚΑΕ να τρέξουν τις διαδικασίες με την ΦΙΜΠΑ από την στιγμή που ξεπεράστηκε το πρόβλημα με τον Σκορδίλη τότε και οι Κόλιμον, Άουτερμπριτζ και Σάιμον θα ντεμπουτάρουν σε επίσημο παιχνίδι με την φανέλα του ΑΡΗ μας! Δηλαδή μιλάμε για μια πλήρη σε όλες τις θέσεις 5αδα παικτών που πιθανόν να βρεθούν και κανονικά και οι 5 ταυτόχρονα στο παρκέ! Άρα τα συμπεράσματα που βγάλαμε από το παιχνίδι με το Περιστέρι δύσκολα να αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα.

Κάπως έτσι θα αγωνιστεί η ομάδα μας στο παιχνίδι κυπέλλου απέναντι στην Κηφισιά που αν και ομάδα Α2 έκανε την έκπληξη και απέκλεισε τον Απόλλων Πατρών κόντρα στα προγνωστικά που ήθελαν την ομάδα της Πάτρας να παίρνει την πρόκριση. Αυτό το στοιχείο από μόνο του είναι αρκετό ώστε ο ΑΡΗΣ να μην κατέβει χαλαρός κάτι που αν και δεν έγινε απέναντι στον Φιλαθλητικό όπου από την αρχή μπήκαμε δυνατά έγινε με το Περιστέρι όπου έπρεπε να περάσει ένα ολόκληρο ημίχρονο για να αφυπνιστούν οι παίκτες μας και να πατήσουν γκάζι. Με την απαραίτητη σοβαρότητα και ανεξάρτητα από το ποιούς παίκτες θα έχει τελικά στην διάθεση του ο Β.Αλεξανδρής η πρόκριση εύκολα ή δύσκολα θα έρθει. Άλλωστε οι "πιτισιρικάδες" της ομάδες στον αγώνα με το Περιστέρι έδειξαν ότι αν βρουν "πρόσφορο έδαφος" εύκολα από συμπληρωματικοί παίκτες μπορούν να γίνουν πρωταγωνιστές.

Σίγουρα το παιχνίδι με το Περιστέρι δεν ήταν και τόσο ενδιαφέρον μιας και έπαιζαν 2 ομάδες με πολλές ελλείψεις αλλά καθώς προχωράμε προς την επόμενη φάση του κυπέλλου και στην έναρξη του πρωταθλήματος έρχονται δυνατά παιχνίδια. Με τον Ολυμπιακό να μας περιμένει στην επόμενη φάση του κυπέλλου σε αγώνα που θα γίνει στο Παλέ και με τον Παναθηναϊκό να είναι η ομάδα που θα υποδεχθούμε στην πρεμιέρα της Α1 λογικό είναι όλοι οι μπασκετικοί να "φτιαχνόμαστε" για την συνέχεια αυτής της αγωνιστικής σεζόν που μόλις ξεκίνησε. Για την ώρα όλα δείχνουν ιδανικά σαν να ζούμε μια ονειρική κατάσταση (λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα που υπήρχαν εδώ και χρόνια στον Αυτοκράτορα) ή μάλλον καλύτερα σαν να ξυπνήσαμε από έναν εφιάλτη με νοικοκυρο-βρυκόλακες που μας έπιναν το αίμα...

Όλοι στο πλευρό του Αυτοκράτορα! Όλοι διαρκείας! Όλοι στο Παλέ!

Επι δεκαετίες ολόκληρες το πρώτο παιχνίδι του Αυτοκράτορα ανεξάρτητα από το αν θα είναι επίσημο ή φιλικό πάντα αποτελούσε σημείο αναφοράς και λόγω για να γεμίσει ασφυκτικά το Αλεξάνδρειο από κόσμο που διψούσε να δει αυτή την ομάδα για πρώτη φορά. Όταν πριν από λίγα χρόνια στα Μαυροσκούφεια που έγιναν στο Παλέ και συνέπεσαν με το ντεμπούτο του Ν.Χατζηβρέττα κόντρα στην Λουκόιλ Ακαντέμικ ή τον Πανελλήνιο αν θυμάμαι καλά ήμουν ένας από τους 150 περίπου φίλους της ομάδος πραγματικά απογοητεύτηκα και συνειδητοποίησα ότι ο Αυτοκράτορας έχει πιάσει πάτο... Φυσικά η τότε ηγεσία της ομάδος δεν αγχωνόταν γιατί έβαζε πάνω από όλα το νοικοκυριό και την οικονομική αξιοπιστία της ομάδος όπως μας έλεγαν... Το αυριανό ραντεβού στις 17.00 για το παιχνίδι του κυπέλλου κόντρα στο Περιστέρι μου θυμίζει κάτι από το ένδοξο παρελθόν όπου ο κόσμος ανυπομονούσε για να δει από κοντά αυτή την μεγάλη ομάδα! Ο λόγος δεν είναι άλλος από την ανάκτηση της χαμένης εμπιστοσύνης του κόσμου προς τους ανθρώπους που έχουν τις τύχες της ομάδος στα χέρια τους αλλά και η πίστη στο όραμα όπως λέει και το σλόγκαν των διαρκείας! Ακόμη λοιπόν και σε μια εποχή όπου η οικονομική κρίση έχει ισοπεδώσει τα πάντα η διοίκηση Αρβανίτη έχει καταφέρει μόλις από τους πρώτους μήνες που έχει αναλάβει την ΚΑΕ να πείσει άπαντες για τις προθέσεις  της. Ποιοτικές μεταγραφές όπως αυτές των Χαρίση, Πελεκάνου, Πάσαλιτς, Σαρικόπουλου και η επίτευξη διακανονισμών με την συντριπτική πλειοψηφία των παικτών που άφησε απλήρωτους ο Γ.Δαμιανίδης όσο το έπαιζε πρόεδρος του ΑΡΗ είναι η καλύτερη απόδειξη ότι αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν αποφασισμένοι για να διορθώσουν τα κακώς κείμενα και να ξαναβάλουν τον ΑΡΗ μας στον δρόμο των επιτυχιών!

Έτσι λοιπόν και εμείς με την σειρά μας το Σάββατο το απόγευμα θα βρεθούμε στο Παλέ για να δείξουμε την στήριξη μας σε αυτή την αξιοσημείωτη προσπάθεια που γίνεται αλλά και για να γουστάρουμε μαζί με την Αρειανάρα μας. Μπορεί ακόμη να μην έχουμε δει τίποτα από τον νέο ΑΡΗ αλλά μόνο από τις κινήσεις που έχουν υπό την καθοδήγηση του Β.Αλεξανδρή είμαστε σχεδόν ότι θα δούμε έναν ΑΡΗ με την διάθεση, αγωνιστικότητα και ομοψυχία που είχε και ο περσινός αλλά με σαφως περισσότερη εμπειρία και ποιοτικά στοιχεία. Πέρσι υπήρχε αρκετό ταλέντο αλλά ως εκεί. Ένας κουρασμένος Ταπούτος, ένας Βεργίνης που έψαχνε να βρει τον καλό του εαυτό και ένας Ντέιβις που προσπαθούσε να προσαρμοστεί δεν ήταν αρκετοί για να κάνουν την διαφόρα ακόμη και σε αυτό δύσμοιρο Ελληνικό πρωτάθλημα της Α1. Ενώ φέτος ακόμη και παίκτες όπως ο Καραποστόλου και ο Ασημακόπουλος έδειξαν ότι μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στο παιχνίδι όπως έγινε και στα φιλικά στην Βουλγαρία αλλά στο πρώτο επίσημο παιχνίδι για το κύπελλο κόντρα στον Φιλαθλητικό όπου η ομάδα μας κατέβηκε με μόλις 8 παίκτες. Παρά την επίτευξη της συμφωνίας με τον Σκορδίλη η ομάδα μας και πάλι δεν θα έχει τους 3 ξένους στην διάθεση της ενώ και ο Μ.Πελεκάνος θα βρίσκεται στην κερκίδα. Έτσι λοιπόν και σε αυτό το παιχνίδι ο Β.Αλεξανδρής θα έχει στην διάθεση του μόλις 9 παίκτες μιας και στους 8 που αγωνίστηκαν με τον Φιλαθλητικό προστίθεται και ο Νίκος Μποχωρίδης που τελικά υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα μας. Αυτό το στοιχείο από μόνο του κάνει το συγκεκριμένο παιχνίδι ιδιαίτερα επικίνδυνο. Και οι αντίπαλοι μας όμως έχουν τα δικά τους προβλήματα και εκτός συγκλονιστικού απροόπτου ούτε αυτοί δεν θα έχουν κάποιο ξένο στην σύνθεση τους. Κοιτάζωντας μάλιστα τους παίκτες που συμμετείχαν στην νίκη απέναντι στον ΟΦΗ μόνο οι Μάντζαρης και Πέτρουλας φαίνεται να έχουν εμπειρία από Α1 κάτι που δείχνει και την δυναμικότητα του αντιπάλου μας.

Με τον κόσμο στο πλευρό του και το Παλέ να υπενθυμίζει σε όλους γιατί θεωρείται μια από τις πιο καυτές έδρες στην Ευρώπη δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Αντιθέτως μπορούμε να ξεκινήσουμε το "καλωσόρισμα" από τώρα για το παιχνίδι της πρεμιέρας του πρωταθλήματος απέναντι στον χαϊδεμένο Παναθηναϊκό που έρχεται με ακόμη πιο αντιπαθητικό προφίλ μιας και ο αντιπαθής Ομπράντοβιτς έδωσε την θέση του στον Α.Πεδουλάκη(!!!). Μην το σκέπτεσαι, ΟΛΟΙ ΠΑΛΕ ΟΛΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!

Μόλις 8 παίκτες είχε στη διάθεση του ο Β.Αλεξανδρής μιας και όπως εξ αρχής είχαμε τονίσει ακόμη και ο Κόλιμον του οποίου το δελτίο υποτίθεται ότι είχε εκδοθεί τελικά δεν χρησιμοποιήθηκε ενώ ο Μούρτος εσπευσμένα κατέβηκε στην Αθήνα για να ενισχύσει την ομάδα! Αν συνυπολογίσουμε το επίπεδο ετοιμότητας της ομάδος που ακόμη βρίσκεται σε κατάσταση προετοιμασίας αλλά και την δυναμικότητα του αντιπάλου που για όμαδα Α2 έχει ένα ομοιογενές αξιόμαχο σύνολο το παιχνίδι έκρυβε πάρα πολλές παγίδες που ευτυχώς καταφέραμε να αποφύγουμε με επιτυχία.

Το τελικό 70-83 αλλά και η διακύμανση του σκορ με την διαφορά να βρίσκεται στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα πάνω από τους 10 πόντους φανερώνει την σοβαρότητα με την οποία το τεχνικό τιμ και οι παίκτες μας αντιμετώπισαν το σημερινό παιχνίδι. Καραποστόλου και Ασημακόπουλος με 24 και 22 πόντους αντίστοιχα έκλεψαν την παράσταση ενώ και οι νεαροί της ομάδος έδωσαν πολύτιμη βοήθεια και ανάσες από τον πάγκο. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό ότι αν και στο τέλος υπήρχε η απώλεια με 5 φάουλ του Ασημακόπουλου, του Πάσαλιτς και Μποχωρίδη η ομάδα δεν κινδύνεψε ούτε για μια στιγμή. Με μπροστάρηδες τους έμπειρους Καραποστόλου και Χαρίση και τους Δήμα και Τσακαλέρη να δίνουν λύσεις το τελικό 70-83 ήρθε ίσως πιο εύκολα από όσο θα περιμέναμε.

Μπορεί ο ΑΡΗΣ να πήρε αυτό που ήθελε αλλά αυτό δεν πρέπει να υπερκαλύψει τα πάντα. Τα αργά αντανακλαστικά της διοίκησης και η έλλειψη σωστής ενημέρωσης στο θέμα της έκδοσης των δελτίων θα μπορούσε να είχε δημιουργήσει πολλά περισσότερα προβλήματα για την ομάδα μας. Από το να υποστεί μια ήττα ντροπής πάνω στο παρκέ μέχρι και να χάσει τον αγώνα στα χαρτιά αν παιρνόταν τελικά η απόφαση να αγωνιστεί ο Κόλιμον. Δεν ξέρω κατά πόσο οι διακανονισμοί που γίνονται για τις παλιές οφειλές είναι σε συνάρτηση με το μπάτζετ της φετινής χρονιάς και της ενίσχυσης της ομάδος αλλά καλό είναι να μην ξεχνιόμαστε ότι πρωταρχικός στόχος της διοίκησης Πρωτοδικείου είναι η οικονομική εξυγίανση της ομάδος. Ωραίες οι μεταγραφικές κινήσεις, μακάρι να έρθει και ο Πελεκάνος! Όλοι θα τους θαυμάσουμε, όλοι θα τους γουστάρουμε! Αν όμως ούτε φέτος δεν γίνει κάτι σωστά με βάση ένα οργανωμένο πλάνο τότε δεν θα έχουμε πετύχει τίποτα και το όραμα όλων των Αρειανών να δουν ξανά την ομάδα τους να πρωταγωνιστεί και να διεκδικεί τίτλους θα αργήσει ακόμη πιο πολύ να εκπληρωθεί. Είναι κρίμα πχ στην επόμενη φάση του κυπέλλου το ερχόμενο Σάββαοτο να αγωνιστούμε πιθανόν κόντρα στο Περιστέρι και να αποκλειστούμε γιατί θα κατέβουμε με μόλις 8 παίκτες και πάλι. Σίγουρα υπάρχει απειρία στη νέα διοίκηση και για αυτό ο κ.Αρβανίτης και οι συνεργάτες του θα πρέπει να είναι ακόμη πιο προσεκτικοί. Ο κόσμος μπορεί να ονειρεύεται μεγάλους παίκτες και πρωταθλήματα αλλά το παρελθόν θα πρέπει να μας διδάξει για να μας οδηγήσει σε ένα λαμπρό μέλλον. Εκεί που ο Αυτοκράτορας θα ξανακαθίσει στο θρόνο του!

Παρακολουθώντας το ρεπορτάζ του μπασκετικού ΑΡΗ των τελευταίων ημερών και ρίχνοντας κλεφτές ματιές τριγύρω ειλικρινά αναρωτιέμαι μέχρι πότε ο Αυτοκράτορας και η νέα διοίκηση θα πληρώνει τα σπασμένα του Γ.Δαμιανίδη. Και όταν μιλάμε για "σπασμένα" δεν αναφερόμαστε μόνο στην τεράστια τρύπα που  ξεπερνάει τα 5 εκ. ευρώ αλλά και στο προφίλ της ομάδος που κληρονόμησε η διοίκηση πρωτοδικείου.

Μπορεί η λέξη νοικοκυριό να ήταν το αγαπημένο σλόγκαν των κυρίων Δαμιανίδη - Τζεβελέκη αλλά μάλλον οι λέξεις αναξιοπιστία και ψέμα ήταν σαφώς πιο αντιπροσωπευτικές της κατάστασης που επικρατούσε τα τελευταία χρόνια στον σύλλογο. Αγανακτισμένοι παίκτες, αποφασισμένοι να φτάσουν στα άκρα χωρίς την παραμικρή διάθεση να συμβιβαστούν για ακόμη μια φορά μιας και όπως λένε έχουν αηδιάσει τα τελευταία χρόνια να συμφωνούν σε διακανονισμούς που δεν τηρούνται. Μπορεί κανείς να αδικήσει την στάση του Μπάρλου, του Σκορδίλη και οποιουδήποτε άλλου αισθάνεται έτσι και διεκδικεί τα δεδουλευμένα του? Καλώς ή κακώς ο Γ.Δαμιανίδης αν και δεν ήταν ο ιδιοκτήτης ή ο μεγαλοεπενδυτής του ΑΡΗ επι χρόνια τον εκπροσωπούσε παριστάνοντας τον πρόεδρο και μάλιστα με τον χειρότερο τρόπο... Μπορεί βέβαια τόσο ο ίδιος όσο και τα γνωστά παπαγαλάκια του να εξυμνούσαν τις διπλωματικές του σχέσεις στον χώρο καθώς και τους έξυπνους χειρισμούς του αλλά τα αποτελέσματα δείχνουν εντελώς το αντίθετο. Φανταστείτε λοιπόν τι σχέσεις μίσους έχει αναπτύξει αυτός ο άνθρωπος εκπροσωπώντας τον ΑΡΗ σε τέτοιο σημείο που ακόμη και αν έχει αναλάβει ο κ.Αρβανίτης μέσω πρωτοδικείου και ενώ έχει την στήριξη επιφανών Αρειανών εξακολουθούν να υπάρχουν αθλητές που δεν πιστεύουν ούτε λέξη από αυτά που τους προτείνουν...

Την ίδια ώρα διαβάζουμε ανακοινώσεις ομάδων σαν του Ίκαρου Καλιθέας που κόπτονται για την ισονομία και το καλό του αθλήματος απαιτώντας εν μέρει τον αποκεφαλισμό των ομάδων που έχουν οικονομικά προβλήματα αλλά και τις μεταγραφικές κινήσεις ομάδων όπως είναι ο Πανιώνιος που ανακοινώνοντας τους Μπόγρη, Παππά, Γιάνκοβιτς, Μπατή και 3 Αμερικανούς μοιάζει να έχει καπαρώσει από τώρα την 3η θέση του πρωταθλήματος. Και όλα αυτά όταν ακόμη και ο Μποχωρίδης διστάζει να πει το ναι στην πρόταση του ΑΡΗ...