Με κεκτημένη ταχύτητα από την νίκη επί της Στρασμπούργκ η ομάδα μας ξεπέρασε εύκολα και το εμπόδιο του Προμηθέα Πάτρων με τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να έχουν στην άκρη του μυαλού τους τον μεγάλο τελικό. Μπορεί να μην πιάσαμε την απόδοση της περασμένης Τρίτης αλλά σε σχέση με άλλα παιχνίδια η εικόνα μας ήταν αρκετά καλή. Ο Κάμινγκς και ο Τζένκινς ήταν οι πρώτοι σκόρερ αλλά ο ενθουσιώδης Τζάκσον ήταν αυτός που με το παιχνίδι του αλλά και το πάθος του πάνω στο παρκέ έκλεψε την παράσταση!

Με τον ΑΡΗ φέτος να μοιάζει με διχασμένη προσωπικότητα και το πως θα κατέβει η ομάδα σε κάθε παιχνίδι να μοιάζει με άλυτο γρίφο ο αγώνας απέναντι στον ανεβασμένο Προμηθέα έκρυβε κινδύνους. Ευτυχώς όμως όσο περνούσε ο χρόνος η ομάδα έβρισκε λύσεις στην επίθεση και έσφιγγε την άμυνα της. Και αν στο τρίτο δεκάλεπτο προς στιγμή το ξέσπασμα του Γκίκα και του Φαγιέ έριξε  τη διαφορά γρήγορα ήρθε η αντίδραση από τον Κάμινγκς στην επίθεση και από τον Τζάκσον στην άμυνα και οι ισσοροπίες αποκαταστάθηκαν και η νίκη ήρθε όσο εύκολα όσο δείχνει και το τελικό σκορ. Με εξαίρεση ίσως τον Φλιώνη που βρέθηκε σε κακή ημέρα όλοι όσοι χρησιμοποιήθηκαν βοήθησαν σήμερα. Πολύ καλός ο Κάμινγκς του δευτέρου ημιχρόνου που έχασε μόλις 1 σουτ, εξαιρετικός ο Τζάκσον που συνεχίζει να ανεβαίνει από παιχνίδι σε παιχνίδι και προσφέρει ουσιαστική βοήθεια στην ομάδα με την ενέργεια που βγάζει πάνω στο παρκέ.

Για ακόμη ένα παιχνίδι ο κόσμος στο Παλέ ήταν περισσότερος από το αναμενόμενο κάτι που δείχνει ότι η συμμετοχή στον τελικό αλλά και ο ορισμός του τελικού στο Nick Galis Hall έχει λειτουργήσει ευεργετικά. Πλέον απομένει μόλις ένας αγώνας πριν τον μεγάλο τελικό. Ένας αγώνας πολύ πονηρός μιας και ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να βρει τον τρόπο ώστε να παρουσιάσει την ομάδα ανταγωνιστική στο ΣΕΦ ώστε να μην κλονιστεί η αυτοπεποίθηση πριν τον Παναθηναϊκό αλλά και χωρίς να πιέσει σωματικά τους παίκτες του. Το θετικό είναι ότι η ομάδα φαίνεται να αγωνίζεται με περισσότερη αυτοπεποίθηση και κάποια εσωτερικά μικροπροβλήματα να έχουν μείνει στην άκρη. 

ΥΓ. "Ανάμεικτη" η υποδοχή στον Β.Αγγέλου. Ευτυχώς υπήρξε και κόσμος που "νιώθει" και τον γιούχαρε... υπάρχει ακόμη ελπίδα!

ΥΓ2. ...και από την άλλη ακούς και διαβάζεις συνΑρειανούς να σου λένε για τα Τρίκαλα που παραλίγο θα κέρδιζαν την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ. ...μάλλον δεν υπάρχει ελπίδα!

Άλμα πρόκρισης για την αγαπημένη μας ομάδα που νίκησε εύκολα την Στρασμπουργκ παίρνοντας και το +19 ενόψει της ρεβάνς στη Γαλλία! Μεταμορφωμένος ο ΑΡΗΣ σε σχέση με την εμφάνιση του περασμένου Σαββάτου, έπαιξε σκυλίσια άμυνα για 40', κυκλοφόρησε αρκετά καλά την μπάλα στην επίθεση δείχνοντας ότι υπάρχουν τα ψυχικά αποθέματα και να αντιστραφεί το αρνητικό κλίμα. Εντυπωσιακή η παρουσία του κόσμου που έπνιξε την πίκρα του και γέμισε το Παλέ δίνοντας απάντηση σε όσους μιλάνε για πανηγυρτζήδες και γκρινιάρηδες οπαδούς του καναπέ!

Από τα πρώτα λεπτά φάνηκε ότι οι παίκτες μας σήμερα μπήκαν αποφασισμένοι για να καθαρίσουν το παιχνίδι και να βάλουν γερές βάσεις για την πρόκριση. Βγάζοντας τρομερή ενέργεια στην άμυνα υποχρέωσε τους Γάλλους σε  σωρεία λαθών και τραγικών επιθετικών επιλογών. Ενώ στην επίθεση η μπάλα κυκλοφόρησε αρκετά καλά, βγήκαν αρκετά ελεύθερα σουτ(παρά τα μέτρια ποσοστά στα τρίποντα) και προσπάθησαν να χτυπήσουν και κοντά στο καλάθι. Ουσιαστικά κάνοντας απλά τα βασικά που θα έπρεπε να κάνουν σε κάθε παιχνίδι και πήραν μια νίκη πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε. Ο Κάμινγκς επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις και ο Γιάνκοβιτς που "επέστρεψε" στο παρκέ και έδωσε λύσεις σε άμυνα και επίθεση. Αυτός όμως που έκλεψε την παράσταση ήταν ο ενθουσιώδης Τζάκσον. 9 πόντους με άψογα ποσοστά, 8 ριμπάουντ, 2 τάπες, 2 κλεψίματα και απίστευτη μαχητικότητα σε κάθε φάση! Ένας Αμερικάνος σέντερ που ήρθε από το πουθενά και απλά επιβεβαίωσε ότι σχεδόν οποιοσδήποτε σέντερ θα μπορούσε να βοηθήσει πολύ περισσότερο σε σχέση με τον Μπάκνερ που ήταν και το μεγαλύτερο συμβόλαιο του φετινού ΑΡΗ. Ο Γκόρντον δεν αγωνίσθηκε πολύ λόγω ενός μικροτραυματισμού αλλά είναι βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα μπορεί και αυτός να ενισχύσει σημαντικά την ομάδα.

Σαν μεγάλη δόση οξυγόνου λίγο πριν την ασφυξία μοιάζει η σημερινή νίκη τόσο για την ομάδα όσο και τον κόσμο που ήταν σκασμένος μετά το βράδυ του Σαββάτου. Είναι ευκαιρία ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του να εκμεταλλευτούν την ένεση ψυχολογίας από τη σημερινή νίκη και να ανεβάσουν κι άλλο την απόδοση τους στο εύκολο παιχνίδι που ακολουθεί με τον Προμηθέα. Είναι πολύ σημαντικό για όλους έστω και για 2 συνεχόμενα παιχνίδια πριν τον μεγάλο τελικό ο ΑΡΗΣ να δείξει ότι μπορεί. Γιατί αν σήμερα μετά από όλα όσα έχει περάσει ο κόσμος του ΑΡΗ τον τελευταίο καιρό, γέμισε το γήπεδο έτσι. Φανταστείτε τι έχει να γίνει σε 11 ημέρες! Μετράμε αντίστροφα τις ημέρες από τώρα! ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Άλλα πλάνα σήμερα, διαφορετικά μοιράστηκε ο χρόνος στους παίκτες, διαφορετική διάθεση έδειξαν και οι παίκτες μας... Τόσο δύσκολο ήταν να παίξετε έτσι και το Σάββατο με τους ανύπαρκτους?

Νέα αποκαρδιωτική εμφάνιση από την ομάδα μας στην Γαλλία όπου γνώρισε με ευκολία την ήττα από την αδιάφορη Μονακό στην τελευταία αγωνιστική της φάσης των ομίλων. Τα πολλά λάθη στην επίθεση και  η χαλαρή άμυνα κυρίως κάτω από το καλάθι οδήγησαν στην ήττα αν και στο πρώτο ημίχρονο έδειχνε ότι μπορούσε να πάρει τη νίκη. Μια ήττα που τον στέλνει στο χαμηλό γκρουπ δυναμικότητας ενόψει της κλήρωσης της Παρασκευής αν και με αυτή την εικόνα που δείχνει η ομάδα λίγη σημασία έχει....

Με τον Ζάρα, τον Καββαδά και τον Τσαϊρέλη να δίνουν λύσεις στην επίθεση αλλά και την Μονακό να δυσκολεύεται να βρει λύσεις στην επίθεση ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να προηγηθεί μέχρι και με 9 πόντους στο πρώτο ημίχρονο. Σε εκείνο το σημείο όμως, ο διακόπτης γύρισε και η ομάδα πήρε την κάτω βόλτα. Όποιος ήθελε έμπαινε και σκόραρε ανενόχλητος κάτω από το καλάθι μας ενώ στην επίθεση η απουσία οποιουδήποτε συστήματος, τα παιδαριώδη λάθη και οι κάκιστες επιθετικές επιλογές οδήγησαν σε μια ήττα με κάτω τα χέρια. Ακόμη και αν η διαφορά δεν είχε φθάσει σε μη αναστρέψιμο επίπεδο, η εικόνα της ομάδος έδειχνε ότι δεν υπήρχε η συγκέντρωση και τα ψυχικά αποθέματα για κάτι καλύτερο. Μοναδικό θετικό στοιχείο από το σημερινό ναυάγιο ήταν η παρουσία του Τζάκσον. Ένας μαχητικός παίκτης που κάνοντας απλά τα βασικά όπως να μαζέψει μερικά ριμπάουντ, να κινηθεί σωστά στα σκριν και να βάλει την μπάλα στο καλάθι όταν βρει τους χώρους δείχνει ότι θα βοηθήσει σημαντικά την ομάδα. Σίγουρα πολύ περισσότερο από ότι ο Μπάκνερ... 

Η ομάδα κατέβηκε με απουσίες, είχε έναν νέο παίκτη και προερχόταν και από μια άσχημη ήττα στα Τρίκαλα. Παρόλα αυτά η εικόνα που είδαμε και σήμερα δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με κανέναν τρόπο. Και το χειρότερο είναι ότι δύσκολα φαίνεται να μπορεί να διορθωθεί. Ο Δ.Πρίφτης δυστυχώς δείχνει να έχει χάσει την "επαφή" με τους παίκτες του, και αυτοί με την σειρά τους να κάνουν ότι γουστάρουν πάνω στο παρκέ. Μακάρι να έρθει ένας παίκτης σαν τον Γκόρντον και να καταφέρει να αλλάξει τα πάντα αλλά με τον "καπετάνιο" αυτής της ομάδας να έχει πάθει ναυτία δύσκολα να αποφύγουμε το παγόβουνο...

ΥΓ. Πριν μια εβδομάδα είχαμε το αδιάφορο παιχνίδι με τους Σκάιλαϊνερς, σήμερα θέλαμε τη νίκη ή ήττα με λίγους πόντους για καλύτερη κλήρωση. Τουλάχιστον όσοι έχετε αναλάβει τον ρόλο του δικηγόρου του Πρίφτη και των λοιπών συνυπεύθυνων για το φετινό χάλι συντονιστείτε...

ΥΓ2. Μπράβο στα αλάνια για την ωραία κερκίδα.

ΥΓ3. Και για τους "χαρούμενους" οπαδούς ...έλειπε ο Σίμτσακ, ο Γιάνκοβιτς και ο Σανικίντζε ...ήρθε νέος παίκτης και μπέρδεψε τη χημεία ...σιγά τη διαφορά αν βγαίναμε καλύτεροι 4οι  ...είμαστε ακόμη μέσα στους στόχους μας(πρωτάθλημα, κύπελλο, ευρωπαϊκό)

Με φόντο την απόκτηση του Αμερικανού σέντερ Τζαστιν Τζάκσον θα αγωνιστεί σήμερα η ομάδα μας στα Τρίκαλα με μοναδικό στόχο τη νίκη. Μια νίκη που για να έρθει θα πρέπει να δείξουμε στοιχεία όπως σοβαρότητα και συγκέντρωση που απουσίασαν από τον αγώνα με τους Σκάιλάινερς. Ανεξάρτητα από νίκες, ήττες, βαθμολογίες και στόχους πολλές φορές είναι η συνολική εικόνα πάνω στο παρκέ αυτή που πληγώνει περισσότερο και εκεί κάποια στιγμή θα πρέπει να δούμε τον ΑΡΗ να βελτιώνεται και να σταθεροποιείται σε πιο υψηλά στάνταρ απόδοσης.

Το παιχνίδι με τα Τρίκαλα μας φέρνει το μυαλό το ξεκίνημα της χρονιάς εκεί που ο ΑΡΗΣ άρχισε εντυπωσιακά κόντρα στην Κύμη, ήταν αρκετά καλός με τα Τρίκαλα αλλά είχε και τον τραυματισμό του Σανικίντζε που χρονικά(αγωνιστικά επιτρέψτε μου να αμφιβάλλω) συνέπεσε με τα σκαμπανεβάσματα της ομάδος. Ακόμη και τόσους μήνες μετά κόντρα στον ίδιο αντίπαλο το ερώτημα για τον σημερινό αγώνα παραμένει ακριβώς το ίδιο. Θα δείξει ο ΑΡΗΣ το καλό του πρόσωπο; Θα δούμε παίκτες που θα βγάζουν ενέργεια πάνω στο παρκέ και θα είναι προσηλωμένοι στον στόχο της νίκης; θα υπάρχει κάποιο ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο; Ερωτήματα που δυστυχώς η ομάδα ως τώρα δυσκολεύεται να απαντήσει μιας και στο ένα παιχνίδι βλέπουμε έναν ΑΡΗ παθιασμένο, με σχετικά καλή κυκλοφορία της μπάλας και ευστοχία στα σουτ και μετά από λίγες ημέρες βλέπουμε μια ομάδα στα χαμένα.  Τα Τρίκαλα παλεύουν για τη σωτηρία τους και αν και ξεκίνησαν πολύ άσχημα, στα τελευταία παιχνίδια παρουσιάζονται ανεβασμένα. Οπότε απαραίτητη προϋπόθεση για τη νίκη είναι να μπούμε δυνατά από την αρχή και να μην δώσουμε την ευκαιρία στον αντίπαλο να ελπίζει για κάτι παραπάνω από την καλή εμφάνιση.

Στο πρωτάθλημα μετά τους 20 πόντους από την ΑΕΚ ξεκαθάρισαν κάπως τα πράγματα για την 3η θέση οπότε στόχος μοιάζει πλέον η εξασφάλιση της 4ης θέσης όπου ανεξάρτητα την διαφορά δυναμικότητας με τις ομάδες που ακολουθούν παιχνίδια σαν το σημερινό οφείλεις να τα κερδίζεις. Αν στην πορεία αλλάξουν τα δεδομένα καλώς αλλά μέχρι τότε αναγκαστικά ο ΑΡΗΣ υποχρεούται να κοιτάει προς τα κάτω και να μην δώσει την ευκαιρία σε κανέναν άλλον να ονειρεύεται την 4η θέση. Φυσικά με τον ερχομό του Τζάκζον(που ανεξάρτητα από το βιογραφικό του αποκλείεται να μην υπερκαλύψει το κενό που άφησε ο Μπάκνερ) και με την ελπίδα ότι θα αποκτηθεί ακόμη ένας έμπειρος πόιντ γκάρντ αναμένουμε να δούμε τον ΑΡΗ επιτέλους να αρχίσει να βρίσκει την αγωνιστική του ταυτότητα και να κοιτάει και πάλι προς την κορυφή. Νίκη και μόνο νίκη στα Τρίκαλα!