Από το -18 στο -3 έφθασε ο ΑΡΗΣ μας στην Λάρισα αλλά δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την μεγάλη ανατροπή.  Η ομάδα παρουσιάστηκε επηρεασμένη από την αγωνιστική απραξία, συνάντησε απέναντι του έναν εξαιρετικό Μπάρτ που δεν μπόρεσε να περιορίσει αλλά και μια άκρως εχθρική διαιτησία που από το πρώτο δευτερόλεπτο προσπάθησε να αλλοιώσει τις ισορροπίες της αναμέτρησης.

Χωρίς διάθεση για άμυνα μπήκαν οι παίκτες μας στο παιχνίδι επιτρέποντας με ευκολία στους αντιπάλους μας να φθάνουν στο καλάθι και να ξεφύγουν από νωρίς στο σκορ. Σε όλο αυτό το κακό διάστημα του ΑΡΗ οι διαιτητές  σφυρίζοντας με άλλα μέτρα και σταθμά για τις 2 ομάδες(1-6 στο ξεκίνημα τα φάουλ)  έδωσαν άλλον αέρα στην ομάδα της Λάρισας. Οι μάσκες έπεσαν όταν με τεράστια ευκολία ο ι εντολοδόχοι της ΕΟΚ με μπροστάρη τον Πηλοϊδη απέβαλαν με δεύτερη τεχνική ποινή τον Π.Γιαννάκη χωρίς να υπάρξει καν η αφορμή μιας και ο κόουτς δεν έκανε κάτι διαφορετικό πέρα από ότι κάνουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο όλοι οι προπονητές σε όλες τις ομάδες. Προφανώς η αυστηρότητα των διαιτητών εξαντλείται όταν βλέπουν τον Π.Γιαννάκη στον πάγκο του ΑΡΗ… Μια διαιτησία που με πολύ επιστημονικό τρόπο όποτε ο ΑΡΗΣ προσπαθούσε να μειώσει έκαναν το ένα "λάθος" μετά το άλλο εις βάρος της ομάδος μας και μόνο όταν η διαφορά πήγαινε σε διψήφια επίπεδα επιχειρούσαν να επαναφέρουν την ισορροπία στα σφυρίγματα τους. Παρόλα αυτά ο ΑΡΗΣ μας εκμεταλλευόμενος  τα προβλήματα τραυματισμών που προέκυψαν μέσα στο παιχνίδι για τον Φάρο μείωσε στο -3 περίπου 2΄πριν το τέλος, είχε την ευκαιρία να ισοφαρίσει αλλά τα τραγικά λάθη στα τελευταία δευτερόλεπτα μας οδήγησαν στη νίκη. Κακό το διάβασμα του αντιπάλου και η προετοιμασία της ομάδος από το τεχνικό τιμ κάτι που φάνηκε από το γεγονός ότι ο Μάρας  που δεν ήταν στο αρχικό πλάνο και άργησε να μπει  ήταν  ο καλύτερος για την ομάδα μας. Ενώ όλοι οι υπόλοιποι ήταν κάτω του μετρίου πέρα από κάποια ξεσπάσματα του Μπέλ, του Τσαϊρέλη και του Αθηναίου.

Το είδαμε με την Κύμη με τον Μακφάντεν, το είδαμε και σήμερα με το ντεμπούτο του Μπάρτ ότι ένας παίκτης μπορεί να κάνει τη διαφορά. Δυστυχώς  όμως στον φετινό ΑΡΗ ακόμη και αυτός ο ένας παίκτης είναι πολυτέλεια. Το χειρότερο βέβαια είναι από την στιγμή της αποχώρησης του Βασιλόπουλου η ομάδα έχει μείνει στάσιμη αντί για να βελτιωθεί. Και φυσικά όταν ακόμη ψάχνεσαι αγωνιστικά λογικό είναι να μην μπορείς να κερδίσεις και τα ανθρωπάκια με τα γκρι που φέτος έχουν βρει την ευκαιρία να σε χτυπάνε με κάθε ευκαιρία. Σε λίγες ημέρες πλησιάζει ένα πολύ σημαντικό παιχνίδι και όπως περιμένουμε από την νέα διοίκηση να προχωρήσει πιο δυναμικά έτσι περιμένουμε και από τον Π.Γιαννάκη και τους παίκτες του να δείξουν ένα πολύ καλύτερο πρόσωπο στη συνέχεια.

ΥΓ. Καταχειροκροτούμενος αποχώρησε από τον κόσμο της Λάρισας ο Π.Γιαννάκης που σε αντίθεση με τους ιθύνοντες της ΕΟΚ, της ΚΕΔ και τους εντολοδόχους ξέρουν να σέβονται .  Και όταν δεν σέβεσαι έναν άνθρωπο σαν τον Π.Γιαννάκη που είναι και από τους βασικούς λόγους που βρίσκεσαι εκεί και σφυρίζεις  και γενικότερα υπάρχει όλο αυτό το πανηγύρι που λέγεται ελληνικό μπάσκετ τότε μοιραία το μπάσκετ στην Ελλάδα σήμερα βρίσκεται εκεί χαμηλά που βρίσκεται…

Χωρίς να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση και προβληματίζοντας έντονα με την εικόνα του στο πρώτο δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να κερδίσει χωρίς άγχος το εμπόδιο του Φάρου. Μια νίκη που μας εξασφαλίζει ηρεμία και καθαρό μυαλό ώστε στη διακοπή που ακολουθεί να γίνουν όλες οι απαραίτητες κινήσεις εντός και εκτός παρκέ για να δούμε στη συνέχεια έναν ΑΡΗ πολύ καλύτερο.

Το παιχνίδι ξεκίνησε όσο χειρότερα θα μπορούσε… Χαλαρότητα στην άμυνα, κακές επιθετικές επιλογές, ανόητα λάθη και αστοχία ακόμη και στα πιο εύκολα. Ένα δεκάλεπτο εφιάλτης που ευελπιστούμε να μην ξαναδούμε πότε. Στη συνέχεια η ομάδα μας σοβαρεύτηκε και βρίσκοντας λύσεις στην επίθεση από όλους σχεδόν τους παίκτες κατάφερε να ισορροπήσει το παιχνίδι αρχικά και στη συνέχεια να χτίσει μια διψήφια διαφορά που χάρη στην εξαιρετική άμυνα από το δεύτερο δεκάλεπτο και μετά μπόρεσε και διατήρησε μέχρι το τέλος με ευκολία. Αναμφίβολα MVPτης αναμέτρησης ήταν ο Βασιλόπουλος που πρόσφερε σε όλους τους τομείς του αγώνα. Οι 11 πόντοι, τα 7 ριμπάουντ, οι 4 ασίστ το 1 κλέψιμο και το 1 κόψιμο δείχνει τη συνεισφορά του σε αυτή τη νίκη. Σημαντική προσφορά είχε και ο Μόραντ που σε αυτά τα 11 λεπτά που αγωνίσθηκε κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του και στις 2 πλευρές του γηπέδου. Ένας παίκτης που αν και στα φιλικά της Τουρκίας είχε δείξει ότι μπορεί να βοηθήσει για την ώρα δεν τον εμπιστεύεται και πολύ ο κόουτς.  Ο Μπελ που αυτή τη στιγμή μοιάζει ο πιο ζεστός επιθετικά κατάφερε με τους πόντους του να αλλάξει το ρυθμό του παιχνιδιού αλλά στην πορεία του οι κακές επιθετικές επιλογές και η αστοχία του στις βολές χάλασαν την συνολική του εικόνα. Αρκετά άστοχος ο Γ.Αθηναίου που ακόμη δεν μπορεί να βρει έναν σταθερό ρυθμό απόδοσης. Με σκαμπανεβάσματα και ο Μπένσον που όμως δεν αξιοποιείται όπως πρέπει από τους συμπαίκτες του.  Στα ρηχά ο Γουίβερ που θα πρέπει κάποια στιγμή να πιεστεί από τον Π.Γιαννάκη για να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες και να έχει μεγαλύτερη συμμετοχή στο παιχνίδι. Θετικός ο Φλιώνης που όσο περνάει ο καιρός δείχνει να αποδίδει καλύτερα σε αντίθεση με τον Βον που σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της ομάδος και να αγωνίζεται σύμφωνα το βιογραφικό του. Ένας παίκτης που από την αρχή δεν έχει δέσει με την υπόλοιπη ομάδα, δεν δείχνει να βελτιώνεται και μάλιστα ώρες ώρες λειτουργεί πάνω στο παρκέ με μια απίστευτη επιπολαιότητα πάνω στο παρκέ που δικαιολογημένα εξοργίζει τον κόουτς αλλά και όλους όσους τον παρακολουθούν. Προσπάθησε ο Πέτγουεϊ αλλά ως εκεί, άλλωστε όπως φάνηκε με τη λήξη του αγώνα όπου χαιρέτησε θερμά τον κόσμο μάλλον ήταν το τελευταίο του παιχνίδι.

Τόσο η αποχώρηση του Πέτγουεϊ όσο και η ξεκάθαρη ανάγκη για αλλαγές και ενίσχυση δείχνουν ότι ο σχεδιασμός που έγινε το καλοκαίρι σύντομα θα αλλάξει. Μπορεί το ιδανικό σενάριο να θέλει από το καλοκαίρι μελετημένες κινήσεις με την άνεση του χρόνου ώστε να είναι έτοιμη η ομάδα με το που ξεκινούν οι αγωνιστικές υποχρεώσεις αλλά έτσι όπως στήθηκε ο ΑΡΗΣ φέτος μάλλον θα έπρεπε να περιμένουμε κάτι τέτοιο. Γιατί στην τελική αυτό που μετράει δεν είναι το βιογραφικό ενός παίκτη και το τι ακριβώς έκανε στις προηγούμενες ομάδες του αλλά το πώς αποδίδει σήμερα. Δεν γνωρίζουμε αν σχετίζεται το θέμα των χορηγών με αυτό της ενίσχυσης αλλά το βέβαιο είναι ότι θα πρέπει άμεσα να γίνουν οι κατάλληλες διορθωτικές κινήσεις ώστε η ομάδα να έχει λίγο χρόνο να δουλέψει με τα νέα πρόσωπα.

ΥΓ. Εντάξει... όλοι το είδαμε το φάουλ στο παιχνίδι με την Αβελίνο αλλά άλλο να αναφέρεις στο ρεπορτάζ ότι η FIBA ανακοίνωσε(!?!?!) ότι έγινε φάουλ και άλλο να επισημάνεις ότι σε ενότητα(http://www.championsleague.basketball/en/17-18/news/tough-calls-week-6) που σχολιάζει μετά από από κάθε αγωνιστική κάποια "δύσκολα" σφυρίγματα στα 6 σφυρίγματα που σχολίασε ήταν ανάμεσα τους και αυτό από το παιχνίδι με τους Ιταλούς. Προφανώς αυτές οι "τακτικές" διδάσκονται σε κάποια σχολή δημοσιογραφίας δεν εξηγείται αλλιώς...

ΥΓ2. Καλό είναι όσοι αφελείς εκεί στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ πίστευαν ότι η στήριξη προς το πρόσωπο του Γαλατσόπουλου ήταν προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της λίγκας και του καλού του αθλήματος να αρχίσουν να παρακολουθούν και τα παιχνίδια του συμπολίτη(πέρα από το μεταξύ μας) μπας και ανοίξουν τα μάτια τους. Ποτέ μα ποτέ από την ημέρα ίδρυσης αυτού του σωματείου οι άνθρωποι που το υποστηρίζουν δεν νοιάστηκαν για το γενικότερο καλό. Πάντα κοιτούσαν την πάρτη τους... και αν ήταν στο χέρι τους να ρίξουν μια πυρηνική βόμβα που θα άφηνε άθικτη μόνο την Αγία Βαρβάρα και το κοτοπουλάδικο παραδίπλα θα την έριχναν και στη συνέχεια θα διοργάνωναν φιέστα του παγκόσμιου πρωταθλήτη σε όλα τα σπορ... Αυτοί είναι δεν θα τους μάθουμε σήμερα.

ΥΓ3. Αν και το συνηθίζει... και ο Γουίβερ εκτός του Πέτγουεϊ χαιρέτησε τον κόσμο πολύ έντονα μετά τη λήξη του αγώνα. Βρε λες?

Συνέχεια στις νίκες που θα του εξασφαλίσουν την ηρεμία να δουλέψει και να βελτιωθεί θέλει να δώσει ο ΑΡΗΣ μας αύριο το απόγευμα(18.30) στο NickGalisHallμε αντίπαλο τον Γυμναστικό Λάρισας Φάρο. Ένα παιχνίδι που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως μια καλή προπόνηση αλλά με την αστάθεια που χαρακτηρίζει την ομάδα μας και την δυστοκία στην επίθεση φαντάζει επικίνδυνο.

Ο Φάρος που συγχωνεύτηκε μετά την άνοδο του από την Α2 με τον Γυμναστικό Σύλλογο Λάρισας έχει καταφέρει σε αυτές τις πρώτες αγωνιστικές να αποδείξει ότι δεν μπορεί να κανείς να τον υποτιμήσει. Ήδη με τις νίκες που έχει πετύχει κόντρα στους ανταγωνιστές του για την παραμονή φαίνεται να έχει πάρει ένα προβάδισμα σε αυτή την μάχη.  Ο Σκουρτόπουλος μπορεί ως τώρα να μην έχει καταφέρει να αξιοποιήσει στο έπακρο τους ξένους της ομάδος του αλλά έχει καταφέρει να πάρει παραπάνω από όσα θα περίμενε κανείς από Έλληνες παίκτες όπως ο Μουράτος, ο Παπαντωνίου και ο Παπαμακάριος. Ως τώρα πάντως αυτό που σίγουρα έχει φανεί είναι ότι η ομάδα της Λάρισας δεν διαθέτει κάποιο σταθερό όπλο στη επίθεση που αν βρεθεί σε καλή ημέρα μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες του αγώνα και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε. Όπως η επίθεση ως τώρα φαντάζει η μεγάλη μας αδυναμία έτσι η άμυνα φαντάζει ως το βασικό μας όπλο και από εκεί θα πρέπει να αρχίσει το πλάνο νίκης του Π.Γιαννάκη για το αυριανό παιχνίδι. Το ότι κρατήσαμε ομάδες σαν τον Ολυμπιακό και την Αβελίνο σε εξαιρετικά χαμηλά σκορ σύμφωνα με τις συνηθισμένες επιδόσεις τους δείχνει ότι στο κομμάτι της άμυνας έχει γίνει σπουδαία δουλειά από τον Δράκο. Η επίθεση είναι και θέμα μέρας αλλά και χρόνου γιατί ο φετινός ΑΡΗΣ έχει παίκτες με επιθετικό ταλέντο που ακόμη δεν έχουν προσαρμοστεί. Θα πρέπει στο αυριανό παιχνίδι η νίκη να κλειδώσει το συντομότερο δυνατό και στη συνέχεια να δούμε τον ΑΡΗ μας πιο απελευθερωμένο να αποδίδει σύμφωνα με τις πραγματικές του δυνατότητες.

Ευτυχώς πάντως που υπάρχουν και οι αγωνιστικές υποχρεώσεις και οι διάφοροι "κύκλοι" αναγκάζονται να κάνουν μια παύση ώστε να προσφέρουν στον Π.Γιαννάκη και στους παίκτες του την ευκαιρία να κάνουν έστω για 1-2 ημέρες απερίσπαστοι αυτό για το οποίο ήρθαν να κάνουν. Πολύ σύντομα ευελπιστούμε η ομάδα τόσο εντός όσο και εκτός παρκέ να διαψεύσει τους "καταστροφολόγους" και τους "σωτήρες" τους… Οι υπόλοιποι που μένουμε μακριά από όλα αυτά, κανονικά στη θέση μας στο Παλέ, στο πλευρό του Αυτοκράτορα!

ΥΓ. Πραγματικά η παρουσία του Π.Γιαννάκη και η ηρεμία που εκπέμπει σε μια περίοδο όπου πολλοί καλοθελητές θα επιθυμούσαν λαϊκά δικαστήρια και αγώνες επιβίωσης είναι κάτι το εντυπωσιακό και για αυτό ενοχλεί πολύ κόσμο. Ούτε το 1% της υποστήριξης που απολάμβαναν οι προκάτοχοι του δεν είναι διατιθέμενοι μερικοί να του προσφέρουν… που ξεχειλίζουν από αγάπη για την ομάδα και ανιδιοτέλεια…