Με μια αντεπίθεση διαρκείας στα τα τελευταία 15' του αγώνα η ομάδα μας επέστρεψε από το -15 και πήρε μια υπερπολύτιμη νίκη για τη συνέχεια του πρωταθλήματος. Μπελ και ΜακΓκι ήταν οι κορυφαίοι για την ομάδα μας που βρήκαν όμως και πολύτιμες βοήθειες από τους  Φλιώνη, Τζόουνς, Μποχωρίδη και Χάρις! Προκλητική η διαιτησία, κυρίως μέχρι να φθάσει η διαφορά στο +15 για το Ρέθυμνο.

Δυνατά μπήκε ο ΑΡΗΣ μας στο παιχνίδι και παρά κάποια λάθη αφέλειας φαινόταν ότι πατούσε καλύτερα στο γήπεδο. Το 14-8 που προηγηθήκαμε έδειχνε ότι είχαμε τον πρώτο λόγο χωρίς ωστόσο να υπολογίζουμε τους 3 διαιτητές του αγώνα που είχαν εντελώς διαφορετική άποψη.  Σφυρίζοντας με τεράστια ευκολία μόνο στις δικές μας άμυνες φάουλ, φόρτωσαν από νωρίς τους παίκτες μας και έστειλαν 19 φορές τους παίκτες του Ρεθύμνου στη γραμμή των βολών και εμάς μόλις 3. Τα περίεργα σφυρίγματα  επηρέασαν τη συγκέντρωση των παικτών μας και έδωσε ψυχολογία στο Ρέθυμνο που ανέβασε την απόδοση προσπερνώντας με φόρα και φθάνοντας στο +15. Σε εκείνο το σημείο φάνηκε οι διαιτητές να "χαλαρώνουν" και να προσπαθούν να κρατήσουν τις ισορροπίες επιτρέποντας στον ΑΡΗ να κάνει το παιχνίδι του σε άμυνα και επίθεση. Μπελ και Χάρις έδωσαν το σύνθημα της αντεπίθεσης, ο ΜακΓκι συνέχιζε να δίνει λύσεις κάτω και από τις 2 ρακέτες και ο Τζόουνς που στο Α ημίχρονο ήταν άφαντος ξαφνικά φώναξε βροντερό παρών. Μέσα σε όλο αυτό είχαμε την πολύ καλή παρουσία του Φλιώνη που περιορίστηκε μόνο από τα ανύπαρκτα φάουλ που του φόρτωσαν και κάποια σημάδια αντίδρασης από τον Μποχωρίδη που παρά τα τραγικά του ποσοστά στο τέλος βοήθησε και αυτός για να ολοκληρωθεί η ανατροπή και να έρθει η νίκη. Συνολικά η ομάδα έδειξε ένα καλύτερο πρόσωπο που θα μπορούσε να ήταν κατά πολύ καλύτερο αν οι διαιτητές δεν μας φόρτωναν χωρίς λόγο με φάουλ, αν μπορούσε να αγωνισθεί και ο Βεργίνης ώστε να μείνει ακόμη λιγότερο χρόνο η μπάλα στα χέρια του Νταλό και αν φυσικά εκμεταλλευόμασταν λίγο καλύτερα τις κερδισμένες βολές. Ακόμη όμως και έτσι τα ξεσπάσματα των Τζόουνς, Μποχωρίδη και Χάρις  που σε άλλα παιχνίδια ήταν απλά ανύπαρκτοι ήταν αρκετά ώστε να δώσουν τις βοήθειες στους Μπελ, ΜακΓκι και Φλιώνη που σήμερα ήταν αρκετά καλοί και να έρθει η νίκη. Είναι φανερό ότι η ομάδα πατάει καλύτερα με τον Γ.Καστρίτη στον πάγκο και ότι προσπαθεί πλέον να παίξει μπάσκετ παρά τις δεδομένες αδυναμίες της. Και μόνο το ότι επιστρέψαμε από το -15 και διατηρήσαμε τη μικρή διαφορά 4-5 πόντων στο τέλος για περίπου 3.5' δείχνει ότι κάτι έχει αλλάξει. Η προσαρμογή του Τολιόπουλου και η γρήγορη επάνοδος του Βεργίνη εφόσον διατηρηθεί το μπαν κρίνεται απαραίτητη.

Πλέον η ομάδα αρχίζει να ξεμπλέκει από τις περιπέτειες  και αν καταφέρει και πάρει τη νίκη με το Λαύριο την επόμενη αγωνιστική αλλά και αυτή με τον Πανιώνιο μόνο με αυτοκτονία θα μπορεί να αγχωθεί. Ωστόσο τα αγωνιστικά προβλήματα παραμένουν όπως και το κυνήγι από τη διαιτησία. Για αυτό θα πρέπει ο Γ.Καστρίτης και οι παίκτες του να δουλέψουν σκληρά ώστε να παρουσιαστούν καλύτεροι στη συνέχεια αλλά και η διοίκηση να σταθεί στο ύψος της και να ενισχύσει την ομάδα. Επιτέλους ρε Αρειανάρα αρχίζουμε λίγο και ανασάνουμε!

ΥΓ. Ναι ο Χ.Παπαγεωργίου ήταν δίπλα στην ομάδα όπως θα έπρεπε να είναι από την αρχή της χρονιάς.

ΥΓ2. Πολύ κόμπλεξ ρε Σχοινά… πάρα πολύ…

ΥΓ3. Δηλαδή τώρα μέχρι το 23' περίπου που ήμασταν στο -15 θα έπρεπε να συγκληθεί άμεσα συνέλευση από τον Α.Σ. για να δούμε πως θα σωθεί η ομάδα αλλά με την λήξη του αγώνα το μόνο που χρειάζεται είναι η ηρεμία;

ΥΓ4. Κάθε αγώνα που βλέπουμε στην μετά Αγγέλου εποχή καταλαβαίνουμε πόσο κακό έκανε στον ΆΡΗ ο "τρέλαρχος". Και μόνο που ο Φλιώνης επί Καστρίτη είναι και επίσημα ο βασικός πόιντ γκάρντ της ομάδος βλέπουμε έναν διαφορετικό παίκτη. Όπως διαφορετικός είναι ο ΜακΓκι που το μόνο που τόσο καιρό άκουγε από τον πρώην προπονητή του ήταν ότι δεν ξέρει να βάζει βολές. Τελικά αυτό που στοίχισε φέτος ήταν η εμμονή του Γουλιέλμου στον "γκουρού" της προπονητικής.

ΥΓ5. Όσο λιγότερο Νταλό τόσο καλύτερη η ομάδα. Τόσο απλά!

ΥΓ6. Για τον κόσμο τα λόγια είναι περιττά. Ας ανοίξουν τα μάτια τους αυτοί που τολμάνε και του καταλογίζουν ευθύνες.

Σε ένα παιχνίδι κακοποίηση του αθλήματος ΑΡΗΣ και Πανιώνιος δικαιολόγησαν τη θέση τους στο πρωτάθλημα με την αγαπημένη μας ομάδα όμως να είναι αυτή που κατάφερε να φθάσει στην πολύτιμη νίκη δίνοντας τέλος στον εφιάλτη που ζούσαμε εδώ και καιρό.  Οι παίκτες του Β.Αγγέλου παίρνοντας  δύναμη από τον κόσμο δεν άφησαν κανένα περιθώριο στον Πανιώνιο να διεκδικήσει τη νίκη κάνοντας  στο απόλυτο  το καθήκον τους!

Νευρικοί παρουσιάστηκαν οι παίκτες στο ξεκίνημα του αγώνα με το άγχος να είναι εμφανής σε κάθε τους κίνηση. Ακόμη και έτσι όμως όσο περνούσε ο χρόνος  άρχισε να γίνεται αντιληπτό ότι απέναντι τους είχαν μια από τις χειρότερες ομάδες της BasketLeague  και ότι δεν υπήρχε λόγος για φόβο. Έτσι μετά από το πρώτο δεκάλεπτο που οι 2 ομάδες ήταν κοντά οι παίκτες του Β.Αγγέλου πάτησαν γκάζι χτίζοντας μια διαφορά που έφθασε μέχρι το +18. Και αν η αστοχία στα μακρινά σουτ μας είχε σπάσει  τα νεύρα η καλή άμυνα αλλά και η μαχητικότητα στα ριμπάουντ ήταν η σταθερά του σημερινού ΑΡΗ και όπως αποδείχθηκε ήταν υπεραρκετά για να φθάσουμε στη νίκη. Ο Πανιώνιος χωρίς τις διαιτητικές πλάτες(σήμερα σφύριξαν εξαιρετικά) φάνηκε πολύ λίγος για να μας αγχώσει, παρουσιάζοντας μια εικόνα αποσύνθεσης. Μάλιστα κατάφεραν να μας ξεπεράσουν σε αστοχία έξω από τα 6.75 αλλά και κοντά στο καλάθι υπήρχαν στιγμές που δεν μπορούσαν να πετύχουν ακόμη και τα πιο εύκολα. Κάτι φυσικά που δεν άφησε ατιμώρητο ο ΑΡΗΣ μας που αν και δεν έπιασε κάποια καλή απόδοση όντας απλά πιο σοβαρός και αποφασισμένος πήρε την πολυπόθητη νίκη. Σπουδαία εμφάνιση από τον Φλιώνη που έδειξε ότι το λέει η ψυχούλα του αν και τον ακολουθεί η φήμη του soft. Τσαϊρέλης και Μάρας σήκωσαν την ομάδα επιθετικά σε κρίσιμα σημεία ενώ και ο Μούρτος με την μαχητικότητα του ήταν μέσα στους διακριθέντες.

Λίγη σημασία έχει η εικόνα  που δείξαμε σήμερα από την στιγμή που ο στόχος επετεύχθη.  Κυρίαρχο συναίσθημα σε όλους μας είναι η ανακούφιση μιας  και  το αρνητικό αποτέλεσμα θα μας έμπλεκε σε "τελικούς-ντροπής".  Ένα μπράβο σε όλους όσους βοήθησαν ώστε να σωθεί η παρτίδα αλλά θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι το φετινό δεν γίνεται να αποτελέσει βάση ή σημείο έναρξης για οποιαδήποτε προσπάθεια. Ήταν μια κακή παρένθεση που έκλεισε ή καλύτερα ένας εφιάλτης από όπου μόλις ξυπνήσαμε.  Ποτέ ξανά ο Αυτοκράτορας  σε τέτοιες περιπέτειες και αυτό θα πρέπει να είναι η αδιαπραγμάτευτη δέσμευση για τους μπροστάρηδες της επόμενης ημέρας. Ποτέ ξανά…

ΥΓ. Το αναφέραμε πριν το παιχνίδι ότι η επιλογή του Αλεξανδρή να αναλάβει τον Πανιώνιο στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο ήταν unfairπρος τον κόσμο του ΑΡΗ. Παρόλα αυτά θα πρέπει να του αναγνωρίσουμε ότι σήμερα δεν είχε καμία σχέση με τον Αλεξανδρή που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στους πάγκους.

ΥΓ2. Και θα το ξαναπούμε μπας και κάποια στιγμή το κατανοήσουν μερικοί συνΑρειανοί μας… άλλο καλός άνθρωπος και άλλο καλός μπασκετμπολίστας, ποδοσφαιριστής, προπονητής, κλπ. Στον ΑΡΗ δυστυχώς έχουμε καταντήσει την σεμνότητα και το ήθος  ενός ανθρώπου να υπερισχύει των ικανοτήτων του μέσα στο γήπεδο.

Το 3-0 όπως αναμενόταν έκανε ο Ολυμπιακός σήμερα κερδίζοντας εύκολα τον ΑΡΗ και αυτή τη φορά που τελικά παρά τις ενδείξεις δεν κατέβηκε για τουρισμό και προσπάθησε όσο μπορούσε να μείνει κοντά στο σκορ. Ο Δ.Πρίφτης μοίρασε τον χρόνο στους παίκτες του ενώ έδωσε και αρκετά λεπτά συμμετοχής τόσο στον Φλιώνη όσο και στον Χρηστίδη με τους 2 νεαρούς να δείχνουν για ακόμη μια φορά ότι ίσως να άξιζαν μια πραγματική ευκαιρία την φετινή περίεργη χρονιά.

Στους ρυθμούς του Ολυμπιακού χορεύαμε από το ξεκίνημα του αγώνα με τους αντιπάλους ανά διαστήματα να ανεβάζουν στροφές και να αυξάνουν την διαφορά χωρίς να συναντούν δυσκολία. Έτσι ξεκίνησε το παιχνίδι και έτσι τελείωσε χωρίς το παραμικρό σασπένς. Παρόλα αυτά όσο και στενάχωρο και αν ακούγεται το ότι η ομάδα μας σε κανένα σημείο του αγώνα δεν πέταξε λευκή πετσέτα όπως συνηθίζει τα τελευταία χρόνια ήταν κάτι το θετικό. Χωρίς να πιάσουμε κάποια σπουδαία απόδοση καταφέραμε να γλιτώσουμε τον διασυρμό μόνο και μόνο επειδή οι παίκτες μας ήταν συγκεντρωμένοι και δεν αφέθηκαν όπως άλλες φορές στις ορέξεις του αντιπάλου. Και το ότι αυτό αναφέρεται ξεχωριστά δείχνει και την ποιότητα και την νοοτροπία που δυστυχώς έχει ο ΑΡΗΣ μας τα τελευταία χρόνια... Μεγάλος άτυχος ο Ντραγκίσεβιτς που σε μια φάση όπου του έγιναν 2 οφθαλμοφανέστατα φάουλ και δεν δόθηκε κανένα αποχώρησε τραυματίας. Ας ελπίσουμε να μην είναι σοβαρό γιατί θα τον χρειαστούμε.

Αυτό που πραγματικά αξίζει να κρατήσουμε είναι η ωριμότητα του Φλιώνη και η μαχητικότητα του Χρηστίδη που δείχνει εξαιρετικά στοιχεία. Είναι κρίμα τόσο για τα παιδιά που δεν στηρίχθηκαν καθόλου φέτος από τον προπονητή τους όσο και για την ίδια την ομάδα που δεν κατάφερε να αξιοποιήσει αυτούς τους 2 παίκτες σε μια χρονιά όπου η ομάδα δεν έπαιξε σχεδόν ποτέ μπάσκετ και ο κάθε απίθανος παίκτης πήρε τις ευκαιρίες του... Άλλο ένα έργο του Δ.Πρίφτη που όταν με το καλό αποχωρήσει ξαφνικά θα αρχίσει να συζητιέται... Τουλάχιστον κατά το παρελθόν σε χρονιές που ήσουν τουρίστας χωρίς στόχους έβγαινε και κανένας παίκτης για την επόμενη χρονιά...

ΥΓ. Έδωσε το σύνθημα της νίκης ο coach of the year για τα παιχνίδι με την ΑΕΚ τονίζοντας για ακόμη μια φορά πόσο αδιάφορα είναι αυτά τα παιχνίδια... ας ελπίσουμε στους παίκτες στα αποδυτήρια και στις προπονήσεις να λέει άλλα πράγματα μπας και τουλάχιστον η χρονιά τελειώσει με ένα αμυδρό χαμόγελο...

ΥΓ2. Μάθημα η φετινή χρονιά για πολλούς και ιδιαίτερα για τον μεγαλομέτοχο... του έδωσες το μεγαλύτερο μπάτζετ των τελευταίων χρόνων, τον στήριξες με όλες τις δυνάμεις ακόμη και όταν ξεφτιλιζόμασταν κόντρα στην κάθε απίθανη και τελικά έτσι όπως το δουλεύουν το θέμα οι "διάφοροι κύκλοι" τελικά εσύ θα βγεις ο απόλυτος φταίχτης και το παιδί-θαύμα το θύμα ...

Ξεκούραστα και χωρίς άγχος όπως αναμενόταν ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε τον πρότελευταιο Απόλλων Πατρών συνεχίζοντας την προσπάθεια του για την κατάκτηση της 4ης θέσης στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Η ομάδα είχε καλή κυκλοφορία στην επίθεση και πολυφωνία στο σκοράρισμα. Αυτός όμως που έκλεψε την παράσταση ήταν ο Φλιώνης που πήρε χρόνο συμμετοχής από τον προπονητή του και τον εξέθεσε με την εμφάνιση του.

Ακόμη και σε αυτό το "μεταβατικό" στάδιο όπου έχουμε ξεμείνει με 3 ξένους και η ομάδα ψάχνει να βρει τον δρόμο της από το σημείο που μας τελείωσαν οι στόχοι το να θεωρεί κανείς το εντός έδρας παιχνίδι με τον Απόλλων Πατρών δύσκολο είναι τουλάχιστον αστείο. Κάτι που φάνηκε άλλωστε από το ξεκίνημα του αγώνα. Η ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες ήταν εμφανής και ο Απόλλων σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον ρυθμό μας. Ο Καββαδάς, ο Κάμινγκς και ο Τζάκσον(που αυτή τη φορά έπαιξε περισσότερο από 3') οδήγησαν στο σκοράρισμα παρέα με τον νεαρό Δημήτρη Φλιώνη που έδωσε λύσεις στην επίθεση αλλά και έδειξε με την συνολική του παρουσία ότι σίγουρα άξιζε καλύτερη μεταχείριση από τον προπονητή του τη φετινή χρονιά. Η διαφορά ήταν διαρκώς γύρω στους 15 πόντους και σε κανένα σημείο δεν φάνηκε ότι ο Απόλλων Πατρών μπορεί να μπει στο παιχνίδι.

Αν κάτι αξίζει να κρατήσουμε από αυτό το παιχνίδι αυτό είναι σίγουρα η εμφάνιση του Φλιώνη και του Τζάκσον. Ιδιαίτερα ο μικρός που δεν έχει πάρει ούτε τις ελάχιστες ευκαιρίες απέδειξε ότι σε αυτό το επίπεδο του Ελληνικού πρωταθλήματος αλλά και ιδιαίτερα σε έναν ΑΡΗ μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας μπορεί να έχει σημαντικό ρόλο στην ομάδα και να συμμετέχει κανονικά στο ροτέισον. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τον Τζάκσον που αν και τον είδαμε αρχικά να παίρνει χρόνο και να προσπαθεί ξαφνικά στην Ρόδο αγωνίστηκε μόλις 2' 53'' και στην Κύμη κάτι περισσότερο από 5'. Για τον Χρηστίδη που μπήκε "τιμητικά" στα τελευταία 57'' ούτε λόγος... Αν όλα αυτά αποτελούν κάποιου είδους μπασκετική τεχνική υψηλού επιπέδου που μόνο ο Δ.Πρίφτης γνωρίζει μαζί με την υπόλοιπη ελίτ προπονητών αυτού του πλανήτη είναι κάτι που δεν το γνωρίζουμε... Πάντως η κοινή λογική λέει ότι αν ένας παίκτης ανεξάρτητα από το άθλημα, δεν πάρει ευκαιρίες και σημαντικό χρόνο συμμετοχής δύσκολα να δείξει αν αξίζει ή όχι...

ΥΓ. Για πολλοστή φορά επιβεβαιώθηκε ότι η πηγή του "κακού" για τον φετινό ΑΡΗ είναι ο Γιάνκοβιτς. Μόνο αυτός τα κάνει όλα λάθος σε αυτή την καλοκουρδισμένη μηχανή του Δ.Πρίφτη και "δίκαια" με κάθε ευκαιρία την ακούει από τον προπονητή του που μεταμορφώνεται σε Ομπράντοβιτς χρώματος μελιτζανί... Αυτά για όσους απορούν που δεν αποδίδει τα αναμενόμενα ο παίκτης. Με το που ήρθε έκανε 1-2 πολύ καλά παιχνίδια αλλά στην συνέχει μπήκε και αυτός στο "οικογενειακό κλίμα".

ΥΓ2. Μετά την εύκολη ήττα από τον Απόλλων Πατρών, ο Κολοσσός Ρόδου έχασε και μέσα στην έδρα του από το Λαύριο με 16 πόντους. Αυτά για να καταλαβαίνουμε με ποιους παλεύουμε για την είσοδο μας στην τετράδα.

Σε μια ώρα περίπου η αγαπημένη μας ομάδα έχει αγώνα στο Nick Galis Hall, ένα παιχνίδι που δεν θα μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε από κοντά και θα αρκεστούμε στην νερόβραστη αποσπασματική τηλεοπτική μετάδοση  από το συνδρομητικό. Ένα παιχνίδι κόντρα στον ουραγό του πρωταθλήματος που ανεξάρτητα από τις συνήθεις δηλώσεις του κόουτς περί πολύ δύσκολου αντιπάλου κτλ κτλ εμείς δεν θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα αλλά θα προτιμήσουμε να ασχοληθούμε με αυτό που μας καίει περισσότερο και έχει να κάνει με τις αλλαγές που απαιτούνται ώστε επιτέλους ο ΑΡΗΣ να κάνει γερά βήματα προόδου. Βήματα προόδου που θα μπορεί να τα καταλαβαίνει και ο κάθε αδαής με το άθλημα και την λειτουργία μιας επαγγελματικής ομάδος και δεν θα χρειάζεται ένα τσούρμο "ειδικούς" να του αναλύουν το γιατί πρέπει να πανηγυρίζει και να είναι αισιόδοξος για το μέλλον παρακολουθώντας τον ΑΡΗ της φετινής χρονιάς.

Την ίδια στιγμή που σε όλο τον πλανήτη διαβάζουμε καθημερινά για τις ευθύνες των προπονητών που μπαίνουν άμεσα στο στόχαστρο και αλλάζουν σαν τα πουκάμισα με την πρώτη στραβή μετά τις αποτυχίες των ομάδων τους στον ΑΡΗ ακόμη και τώρα υπάρχει όλο αυτό το σύστημα που παλεύει να υψώσει ασπίδα προστασίας γύρω από τον προπονητή της ομάδος. Όχι ότι είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για το χάλι που παρακολουθούμε φέτος και για την αλόγιστη σπατάλη των χρημάτων του Νίκου Λάσκαρη σε μια χρονιά οικονομικής εξυγίανσης χωρίς το παραμικρό όφελος αλλά ΄θα πρέπει να θεωρήσουμε δεδομένο ότι όταν το καλοκαίρι αποφασίσθηκε να δοθούν τα κλειδιά του μπασκετικού ΑΡΗ εν λευκώ στον Δ.Πρίφτη χωρίς να υπάρχει η παραμικρή στελέχωση της ομάδος και του τεχνικού τιμ από πιο έμπειρους ή τουλάχιστον εξίσου έμπειρους με τον Δ.Πρίφτη αυτή ήταν μια απόφαση που πάρθηκε σε συνεργασία με τον προπονητή και είναι 100% βέβαιο ότι υπήρχε η πεποίθηση ότι μπορεί να τα καταφέρει. Τα αποτελέσματα δυστυχώς τα βιώνουμε με τον χειρότερο τρόπο. Ντροπιαστική ήττα με κατεβασμένα στα χέρια σε τελικό μέσα στο Παλέ, αποκλεισμός με κατεβασμένα τα χέρια από μια Γαλλική ομάδα που μέσα στο παρκέ δεν τρόμαξε κανέναν με το παιχνίδι και μια πορεία στο πρωτάθλημα που ως τώρα μόνο πόνο προσφέρει στον κόσμο του ΑΡΗ. Μέχρι πριν λίγο καιρό το γνωστό "σύστημα" που ωραιοποιεί τα πάντα στον μπασκετικό ΑΡΗ και προσπαθεί να υπνωτίσει τον πιο μπασκετικό λαό της Ελλάδος έλεγε με στόμβο και έγραφε με μεγάλα γράμματα "αν φύγει ο προπονητής θα είναι η καταστροφή"... πλέον που η καταστροφή έχει επέλθει οι δικαιολογίες έχουν στερέψει... Και εκεί που νομίζεις ότι πάνω από τις στάχτες της φετινής χρονιάς η αλλαγή σελίδας είναι μονόδρομος για ένα καλύτερο αύριο βλέπουμε μια άνευ λογικής και προηγουμένου προσπάθεια να συντηρηθεί μια κατάσταση που όχι μόνο καλό δεν κάνει σήμερα αλλά το σημαντικότερο από όλα δεν έχει να προσφέρει απολύτως τίποτα στο μέλλον αυτής της ομάδος. Ναι για τον κόουτς σίγουρα  θα είναι καλό να μην γράψει απόλυση στο βιογραφικό του,  όπως και για κάποιους παίκτες που τα έχουν καλά με τον κόουτς θα είναι εξαιρετικό λίγο πριν αποχεραιτήσουν να γράψουν μερικά λεπτά συμμετοχής ακόμη φορώντας μια τόσο τιμημένη φανέλα όπως αυτή του ΑΡΗ... Ο ΑΡΗΣ μας όμως τι μπορεί να κερδίσει από την παραμονή του προπονητή στον πάγκο; Ο Δ.Πρίφτης θα είναι αυτός που θα "αγκαλιάσει" και θα δώσει ξαφνικά χρόνο στον Φλιώνη και τον Χρηστίδη και στην "επένδυση" στο μέλλον; Ο ίδιος ο κόουτς που όποιος παρακολουθεί από κοντά την ομάδα καταλαβαίνει ότι έχει πρόβλημα με αρκετούς παίκτες μέσα στην ομάδα θα αξιολογήσει το αν ο Γιάνκοβιτς αξίζει να παραμείνει και τη νέα χρονιά; αν πχ. ο Ντραγκίσεβιτς μπορεί να θεωρηθεί μια καλή λύση για τον πάγκο της ομάδος για τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς; ή θα δώσει έκθεση αξιολόγησης στον Παπακυριάκη και στη διοίκηση για το αν θα πρέπει πάση θυσία να παραμείνει ο Κάμινκγς; Και το πιο αστείο από όλα... ο ίδιος ο άνθρωπος που επέλεξε όλους αυτούς τους παίκτες που δεν του κάνουν σύμφωνα με τον ίδιο το καλοκαίρι, που έδιωξε τα πιο ακριβά συμβόλαια της ομάδος Μπάκνερ και Μάρμπλ, που επέλεξε τον Τζάκσον για αλλαγή του Σίμτσακ και τον τραυματιά Γκόρντον σε μια χρονιά γεμάτη τραυματισμούς θα του δοθεί το δικαίωμα να επιλέξει τον αντικαταστάτη του Γκόρντον τώρα που ο ίδιος ο παίκτης προς τιμήν του παραδέχθηκε(και αποχώρησε) ο ίδιος όλα όσα έβλεπε όλος ο κόσμος αλλά δεν τα γνώριζε το τεχνικό τιμ; Απορίας άξιο σε τι ακριβώς μπορεί να βοηθήσει η παρουσία του Δ.Πρίφτη στον πάγκο της ομάδος μέχρι το καλοκαίρι όπου σύμφωνα με τους "ειδικούς" θα χωρίσουν οι δρόμοι του με τον ΑΡΗ. Εκτός και αν φυσικά πολλούς εντός και εκτός της ομάδος τους βολεύει να υπάρχει ο φταίχτης Δ.Πρίφτης και να συγκεντρώνει μέχρι το τέλος όλα τα πυρά του κόσμου ώστε με το που φύγει το καλοκαίρι να έρθει και η "κάθαρση". Εχει μια λογική αλλά περισσότερο με κουτόχορτο ακούγεται...

Εδώ στο PlanetARIS.gr μας αρέσει να ακούγονται και να γράφονται πολλές απόψεις για τον ΑΡΗ μας και στηρίζουμε κάθε κιτρινόμαυρη "φωνή". Υπάρχουν όμως στιγμές που αισθανόμαστε προσβεβλημένοι ως οπαδοί με τον τρόπο που μας αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι επαγγελματίες(και όχι μόνο) που ασχολούνται με το κιτρινόμαυρο ρεπορτάζ. Πόσο ειρωνικό είναι να διαβάζεις και να ακούς για την προσπάθεια της κατάκτησης της 3ης θέσης στο πρωτάθλημα, την σημαντικότητα των αγώνων με τον συμπολίτη που λογικά θα ακολουθήσουν και τα σχετικά από τους ίδιους ανθρώπους που πέρσι που ο ΑΡΗΣ κατέληξε τέταρτος στα πλέϊοφς χάνοντας από την ΑΕΚ την 3η θέση είχαν στήσει ολόκληρη καμπάνια για να πείσουν τον κόσμο του ΑΡΗ ότι αυτές οι σειρές αγώνων είναι αδιάφορες...  Και για να μην ξεχνιόμαστε μέχρι και ο ίδιος ο προπονητής είχε αναφερθεί με απορία για τον λόγο που υπάρχει αυτή η σειρά αγώνων. Προφανώς όμως φέτος που βολεύει μιας και είναι η τελευταία ελπίδα κάποιων έστω στα λόγια να πουν(και να προσπαθήσουν να μας πείσουν) ότι έγινε κάτι καλό αυτή την χρονιά. Κάποια στιγμή θα πρέπει όπως λέει και ο κόουτε να γίνουμε ρεαλιστές, να αποφασίσουμε να αφήσουμε στην άκρη τα ψέματα και τις δικαιολογίες και να επικεντρωθούμε σε αυτά που πραγματικά μπορούν να βοηθήσουν τον ΑΡΗ να προοδεύσει. Δεν υπάρχει λόγος να χαθεί άλλος χρόνος...

ΥΓ. Ο πανίσχυρος Παναθηναϊκός με το τεράστιο μπάτζετ ηττήθηκε από μια ομάδα με λίγο μεγαλύτερο μπάτζετ από το δικό μας. Αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι ο Πασκουάλ έγινε ξαφνικά άχρηστος αλλά ούτε και ότι ο Γιασκεβίτσιους έγινε κορυφαίος προπονητής. Μας δείχνει όμως ότι όταν έχεις στην ομάδα σου ανθρώπους με @@ που έχουν την νοοτροπία νικητή μέσα τους και πιστεύουν στη νίκη περισσότερο από ότι στα μπάτζετ και τα πολυετή πλάνα μπορείς να πετύχεις πολλά!

ΥΓ2. Μεταξύ μας τώρα... αν ο ΑΡΗΣ φέτος είχε την πορεία της ΑΕΚ σε πρωτάθλημα, κύπελλο και Ευρώπη... τι θα ήταν πιο πιθανό; να ψάχναμε την φόρμουλα για να φύγει από τον πάγκο της ομάδος όπως γίνεται τώρα με τον Ζντόβς ή να "απαιτούσαμε" για 10ετές συμβόλαιο στον coach of the year;

ΥΓ3. Τι πιο λυπηρό από το να ακούς συνΑρειανούς όχι μόνο να αναρωτιούνται γιατί ο Νίκος Λάσκαρης να βάλει τα λεφτά του στην ομάδα αλλά να παραθέτουν και επιχειρήματα γιατί ΔΕΝ πρέπει να το κάνει... Ε να το κλείσουμε τότε ρε μάγκες το "μαγαζί"...

Ψυχωμένος ΑΡΗΣ για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες υπέταξε τον Παναθηναϊκό και απέδειξε ότι μόνο τυχαία δεν ήταν η νίκη της Δευτέρας! Εντυπωσιακός ο Όκαρο Γουάιτ που κυριάρχησε στον "αέρα", συγκλονιστικός ο Μακνήλ που δεν τα παράτησε ούτε για μια στιγμή ενώ ο Γουότερς ήταν και πάλι καθοριστικός πετυχαίνοντας κρίσιμα καλάθια! Μαγική ατμόσφαιρα στο κατάμεστο Παλέ με τον κόσμο να αναγνωρίζει τις ευαισθησίες των "πρασίνων" στα υβριστικά και τον Διαμαντίδη να αποχαιρετά το Παλέ με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως στην πρώτη φορά που αγωνίσθηκε σε αυτό το γήπεδο... με το κεφάλι σκυμμένο!

Η απουσία των τριών ξενύχτηδων του Παναθηναϊκού αν και δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για μια ομάδα με τέτοιο ρόστερ δημιούργησε περισσότερες προσδοκίες σε όλους μας αλλά το πολύ καλό ξεκίνημα των αντιπάλων μας αιφνιδίασε τόσο εμάς όσο και τους παίκτες μας. Με τους παίκτες μας να χάνουν το ένα ελεύθερο σουτ μετά το άλλο ο δρόμος προς το καλάθι έμοιαζε με πραγματικό λαβύρινθο. Ενδεικτικό της κακής επιθετικής παρουσίας όλων των παικτών μας ήταν το γεγονός ότι στο πρώτο ημίχρονο πετύχαμε μόλις 19 πόντους με τον νεαρό Φλιώνη που πέτυχε ένα τρίποντο ψυχολογίας να είναι δεύτερος σκόρερ... Το πάθος και η ενέργεια που έβγαζαν οι αντίπαλοι μας σε όλες τις φάσεις έδωσαν ξεκάθαρο πλεονέκτημα στον Παναθηναϊκό που κατάφερε να πάει την διαφορά σε διψήφια επίπεδα από νωρίς. Και ενώ όλα έδειχναν ότι τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα λόγω της απίστευτης αστοχίας, οι παίκτες μας άφησαν τον κακό τους εαυτό στα αποδυτήρια και μέσα σε 3 μαγικά λεπτά στο Β ημίχρονο κατάφεραν να φέρουν το παιχνίδι στα ίσα. Με τον ΑΡΗ να μην θυμίζει σε τίποτα τον ΑΡΗ του πρώτου ημιχρόνου και η εκνευριστική μας αστοχία να έχει "κάτσει" πάνω στους παίκτες του Παναθηναϊκού, το σερί σε αυτό το ονειρικό δεκάλεπτο έφθασε στο 19-5! Η κιτρινόμαυρη μηχανή είχε πάρει μπροστά και δύσκολα ο Παναθηναϊκός μπορούσε να την σταματήσει. Ο Μακνήλ ανέλαβε ηγετικό ρόλο, ο Γουάιτ έκανε τα πάντα πάνω στο παρκέ και ο Γουότερς έβαλε τα σουτ που έπρεπε ώστε να μην επιτρέψει στον Παναθηναϊκό να γυρίσει το παιχνίδι. Στην σκακιέρα των προπονητών και πάλι ο κόουτς Πρίφτης εξέθεσε τον  Πεδουλάκη που αυτή την φορά μετά τις "σοκαριστικές ύβρεις" της Δευτέρας κρύφθηκε πίσω από τις απουσίες της ομάδος του.

Όπως φάνηκε 1 ημίχρονο ήταν αρκετό για να κερδίσουμε αυτόν τον Παναθηναϊκό και παρά τις απουσίες του αντιπάλου είναι ένας πολύ δυνατός αντίπαλος με ποιοτικότερο και πιο πλήρη ρόστερ από τον ελλειπή ΑΡΗ. Αυτές οι 2 νίκες είναι το ξεκάθαρο μήνυμα της αναγέννησης του ΑΡΗ μας και αυτός είναι ο λόγος που πανηγυρίστηκαν τόσο έντονα από τον εκπληκτικό κόσμο της ομάδος. Όσο για τους "ευαισθητούληδες" του Παναθηναϊκού που σοκάρονται με τα υβριστικά συνθήματα ίσως θα πρέπει αντί να το παίζουν ωραίοι και άνετοι να οργανωθούν λιγάκι και να κάνουν τα "γνωστά κόλπα" τους ενόψει του πέμπτου αγώνα. Ξέρει ο τράκης... λίγο "επικοινωνία" με τους διαιτητές για να βεβαιωθούν ότι θα σφυρίξουν "πενηνταρήσια", "φουσκωτοί" να κόβουν βόλτες στα αποδυτήρια και τις φυσούνες, "χορωδίες" πίσω από τον πάγκο της ομάδος μας κτλ  άλλωστε οι μισθοφόροι-δημοσιογράφοι εξ Αθηνών έχουν ξεκινήσει από προχθές να προσπαθούν να σηκώσουν τους φίλους του Παναθηναϊκού από τον καναπέ τους και να τους φέρουν "οργισμένους" στο γήπεδο. Ρε τον Εξασφύριχτο που ήθελε και "σκούπα"...

ΥΓ. Το γλέντι από το Παλέ μεταφέρεται σε γνωστό μπαράκι στο κέντρο. Επίτιμοι καλεσμένοι μας οι Γκίστ, Φελντέιν και Χέινς!

ΥΓ2. Έτσι γιατί δεν χορταίνεις να το βλέπεις αυτό το κάρφωμα ξανά και ξανά

ΥΓ3. Και τώρα πάμε να σπάσουμε και την έδρα!