Και πάνω που αρχίζαμε να χαμογελάμε με το τμήμα μπάσκετ και να μοιάζουν ότι όλα σιγά σιγά βρίσκουν τον δρόμο τους έρχεται αυτή η περίεργη υπόθεση με τον Γάιο Σκορδίλη να απαιτεί 200.000 ευρώ από την ομάδα μας και να δείχνει αποφασισμένος να το τραβήξει στα άκρα. 30.000 από πέρσι, 70.000 φετινά και 100.000 για του χρόνου(προκαταβολή τα θέλει αυτά?) αξιώνει ο Σκορδίλης όπου πήρε ολιγοήμερη άδεια για οικογενειακούς λόγους και επιστρέφει στην ιδιαίτερη πατρίδα του αφού πρώτα μίλησε με τον πρόεδρο και τον προπονητή της ομάδος. Παρά το νεαρό της ηλικίας του ο Σκορδίλης είναι ο πιο παλιός παίκτης της ομάδος μας και έναν από τους πλέον αδικημένους όσο αφορά τον χρόνο συμμετοχής του τόσο φέτος όσο και τα προηγούμενα χρόνια. Τι και αν πέρασαν μέτριοι κοινοτικοί ψηλοί σαν τον Φλέτσερ, τον Λάμποβιτς και άλλους... Τι και αν η ομάδα δεν είχε καθόλου ψηλούς όπως φέτος όπου ξεκίνησε την χρονιά μόνο με τον Μπορόβνιακ. Ο Σκορδίλης πάντα φαινόταν να είναι εκτός πλάνου από τον προπονητή με μια μικρή παρένθεση όσο ήταν προπονητής ο Φώτης Κατσικάρης όπου είχε πάρει αρκετές ευκαιρίες. Πλέον με τον Σούμποτιτς στον πάγκο φαινόταν ο Σκορδίλης να αρχίζει να παίρνει ενεργό ρόλο στην ομάδα με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την τελευταία μας αναμέτρηση απέναντι στο Μαρούσι όπου ο Σκορδίλης πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής και είχε και εξαιρετική παρουσία. Φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο όλοι μας χαρήκαμε που είδαμε τον Σούμποτιτς να εμπιστεύεται τον Σκορδίλη όπως και το ότι ο νεαρός σέντερ δικαίωσε τον προπονητή του. Κάτι που συμβαίνει κάθε φορά που βλέπουμε ένας νεαρός παίκτης είτε λέγεται Χρυσικόπουλος, είτε Σκορδίλης, είτε Μποχωρίδης  να παίρνει χρόνο και να έχει καλή απόδοση μιας και όπως είναι λογικό αυτοί αποτελούν το μέλλον του συλλόγου μας και ευχή όλων μας είναι κάποια στιγμή να δούμε τον ΑΡΗ να βασίζεται στα δικά του παιδιά. Όλα αυτά μοιάζουν όμορφα και λογικά αλλά στην πράξη από οτι φαίνεται τα προβλήματα είναι πολλά. Δεν θα πω ότι η αρχή έγινε με την άρνηση του Χρυσικόπουλου να υπογράψει το συμβόλαιο του (και την κατάληξη της συγκεκριμένης  υπόθεσης που όπως βγήκε προς τα έξω "μένει μέχρι να φύγει... το καλοκαίρι" ) αλλά έγινε το καλοκαίρι πάλι από τον Σκορδίλη  όπου σύμφωνα με τα ρεπορτάζ ήταν ο μοναδικός παίκτης που ενώ δεσμευόταν με συμβόλαιο αρνήθηκε να συμβιβαστεί σε μείωση αποδοχών όταν οι συμπαίκτες του δέχτηκαν μειώσεις που ξεπέρασαν και το 50% του συμβολαίου που είχαν υπογράψει με την ομάδα! Επειδή είναι λιγάκι δύσκολο να το δούμε το θέμα καθαρά από την πλευρά ενός επαγγελματία καλαθοσφαιριστή που αν και βρίσκετε στην αρχή της καριέρας του κοιτάει πως να βρει ένα καλό συμβόλαιο παρά να καθιερωθεί κάπου αγωνιστικά και επειδή πολλοί από εμάς μπορεί να έχουν μείνει σε παλιές εποχές όπου όταν πρωτοεμφανιζόταν κάποιος παίκτης δεν ήταν ανάγκη να διαβάσεις τις εφημερίδες για να δεις ποιος είναι αλλά φαινόταν πεντακάθαρα πάνω στο παρκέ  θα το αναλύσω από την πλευρά του οπαδού(μιας και οπαδοί είμαστε). Όχι όμως ενός απλού οπαδού αλλά οπαδού της μεγαλύτερης ομάδας στην ιστορία της Ελληνικής καλαθοσφαίρισης που έμαθε σε όλη την χώρα τι σημαίνει μπάσκετ και έβαλε γερά τις βάσεις ώστε η Εθνική Ελλάδος να θεωρείτε μια από τις παραδοσιακές δυνάμεις του χώρου σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά και σύλλογοι σαν τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό να έχουν μπει στην ελίτ της Ευρώπης. Σίγουρα ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν έχει την δυναμική που είχε 20 χρόνια πριν αλλά σε καμία περίπτωση δεν έχουμε πέσει τόσο χαμηλά ώστε να πρέπει να παρακαλάμε τον κάθε Σκορδίλη και τον κάθε Χρυσικόπουλο να παραμείνει στην ομάδα μας. Προφανώς το αγωνιστικό θράσος που λείπει από μερικούς παίκτες πάνω στο παρκέ το συμπληρώνουν οι μάνατζερ τους εκτός παρκέ. Από εκεί και πέρα επειδή ο ΑΡΗΣ έχει και μια παράδοση στο συγκεκριμένο τμήμα και επενδύει σε νεαρούς παίκτες με τα αποτελέσματα να φαίνονται στις νεαρότερες ηλικίες όπου ο ΑΡΗΣ μας κυριαρχεί θα πρέπει κάποια στιγμή εκεί στην ΚΑΕ να τα βάλουν όλα κάτω, να οργανώσουν ένα πλάνο που να περιλαμβάνει και την ανάδειξη νέων ταλέντων με στόχο την πλαισίωση της ανδρικής ομάδος, να βρουν τους κατάλληλους ανθρώπους για να το στηρίξουν και να το ακολουθήσουν χωρίς παρεκτροπές δεξιά και αριστερά που οδηγούν σε αδιέξοδα σαν και αυτά με τον Σκορδίλη και πιθανόν με τον Χρυσικόπουλο. Είχαμε πει ότι ήταν ντροπή για τον ΑΡΗ να πουληθεί ο Παπανικολάου για περισσότερο από 1 εκ. ευρώ και εμείς ελέω Ματσόν να μην είχαμε την ευκαιρία να τον δούμε ούτε σε έναν αγώνα με την φανέλα του ΑΡΗ... Αυτά είναι λάθη για τα οποία δεν φέρει την ευθύνη κανένας Ματσόν αλλά

Για τα διοικητικά λάθη τα τελευταία χρόνια στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ έχουν γίνει αμέτρητα σχόλια και συζητήσεις κάποια πάνω σε καλοπροαίρετη βάση και κάποια απλά ως ξεσπάσματα αγανάκτησης και αηδίας για αυτά που βιώνουμε στον μπασκετικό ΑΡΗ και φυσικά ως αποτέλεσμα έχουμε το άδειο Παλέ και τον απαξιωμένο Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού. Πολλές φορές όταν τα πράγματα πηγαίνουν στραβά αυτό που μπορεί να σε αφυπνίσει είναι η πρόσκρουση όταν φθάσεις με φόρα στον πάτο. Έναν πάτο που όλοι μας λίγο πολύ αισθανόμαστε ότι έχουμε φθάσει αναλογικά βέβαια με την ιστορία και το ειδικό βάρος της ομάδος μας και όχι σε σχέση με άλλες ομαδούλες που και λουκέτο να βάζανε στο μπασκετικό τους τμήμα δεν θα ένοιαζε κανέναν... Κάπως έτσι και η φετινή χρονιά με τις απίστευτες εντός έδρας ήττες, τους διασυρμούς από Παναθναϊκό, Ολυμπιακό, Κολοσσό και λίγο Περιστέρι αλλά και τις ευρωπαϊκές σφαλιάρες από Ακαντέμικ, Γκέτιγκεν και Λε Μάν. Ο Ντρούκερ έφυγε ο Σούμποτιτς ήρθε και παρόλο που δεν ήρθαν τα επιθυμητά αποτελέσματα κάτι φαίνεται ότι πάει να αλλάξει. Και ξαφνικά ο Τάκερ από το πουθενά δείχνει ένα αντιεπαγγελματικό πρόσωπο και σηκώνεται και φεύγει για την πατρίδα διευκολύνοντας με αυτόν τον τρόπο την ΚΑΕ αλλά και τον Λ.Σούμποτιτς που είμαι σχεδόν σίγουρος ότι στην φιλοσοφία που προσπαθεί να περάσει στην ομάδα δεν κολλάνε 4άρια τόσο κοντά σαν τον Τάκερ ή 3άρια με τόσο κακό μακρινό σουτ σαν του Τάκερ(χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι καλός παίκτης). Τα οικονομικά δεδομένα δεν αλλάζουν μιας και ο Τάκερ ήταν "τακτοποιημένος" και μάλιστα είχε και το πιο υψηλό συμβόλαιο στην ομάδα άρα πλέον διοίκηση και προπονητής μπορούν να αναζητήσουν με ένα σχετικά καλό ποσό έναν παίκτη σε μια εποχή που αν και δεν υπάρχουν πολλές καλές λύσεις οι τιμές έχουν πέσει και σε συνδυασμό με κάποιες αποδεσμεύσεις που συνήθως γίνονται αυτήν την εποχή ίσως να βρούμε και κάτι εξαιρετικό! Και εδώ ξαφνικά αρχίζει και περιπλέκεται η υπόθεση με τον 18χρονο Χρυσικόπουλο και το περιβόητο συμβόλαιο του να αποτελεί εμπόδιο στα πλάνα του προπονητή! Σίγουρα ο Λίνος Χρυσικόπουλος είναι ένα μεγάλο ταλέντο που δεν πρέπει να χαθεί και σίγουρα δεν έχει πάρει τον χρόνο συμμετοχής που θα έπρεπε αλλά αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό με το να μην υπογράφει το νέο του συμβόλαιο(που είναι υποχρεωμένος να υπογράψει) και να πιέζει να μην αποκτηθεί παίκτης στην θέση 2-3 που θέλει ο Σούμποτιτς(και κατά την ταπεινή μου άποψη χρειάζεται η ομάδα) ώστε να πάρει περισσότερο χρόνο ο ίδιος. 'Η αλλιώς να το πούμε πιο ξεκάθαρα η πλευρά του Χρυσικόπουλου πιέζει ώστε ο ΑΡΗΣ να αποκτήσει παίκτη που να αγωνίζεται κυρίως στην θέση του πάουερ φόργουορντ αλλά να μπορεί να δίνει λύσεις και στην θέση 3 όπως ακριβώς κάνει ο Χρήστος Ταπούτος που είναι ίσως ο κορυφαίος παίκτης του ΑΡΗ την φετινή μίζερη χρονιά... Αυτά τα πράγματα δεν συζητιούνται μήνα Μάρτιο υπό συνθήκες εκβιασμού αλλά το καλοκαίρι προτού πάρεις προπονητή, προτού αποκτήσεις παίκτες, προτού ξεκινήσεις τον σχεδιασμό της ομάδος... Βέβαια τα τελευταία χρόνια αυτός ο σχεδιασμός υπό την επίβλεψη του Γ.Δαμιανίδη έχει πάει περίπατο και οι πολλές αλλαγές στην θέση του προπονητή αλλά και στο ρόστερ της ομάδος το αποδεικνύουν. Αγωνιστικά τώρα δεν πιστεύω ότι ο Χρυσικόπουλος είναι έτοιμος για να προσφέρει στον ΑΡΗ αλλά σαν περιουσιακό στοιχείο ίσως ξαφνικά να αποτελέσει ένα δυνατό χαρτί ανάλογο του Παπανικολάου. Παρόλα αυτά θα πρέπει κάποια στιγμή η διοίκηση της ομάδος είτε λέγεται Γένεσις, είτε Σάρισα, είτε Τζεβελέκης, είτε Δαμιανίδης να επικεντρωθεί στο αγωνιστική ανάσταση της ομάδος και όχι μόνο στην οικονομική. Μπορεί στον ΑΡΗ να μην γίνονται αποχές και οι παίκτες και οι προπονητές που αποχωρούν να μην το κάνουν για οικονομικούς λόγους όπως και να υπάρχει και μια βάση παραγόντων που να μας δίνει κάποια ελπίδα για το μέλλον αλλά αν συνεχιστεί και άλλο αυτή η μετριότητα που βλέπουμε μέσα στο γήπεδο είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι θα μείνουμε 500 άτομα στο Παλέ και όσοι έχουν την διάθεση να προσφέρουν στον σύλλογο λογικά θα αδιαφορήσουν και αυτοί με την σειρά τους. Πάνω από όλα και όλους πρέπει να είναι ο ΑΡΗΣ και για αυτό συμπεριφορές σαν και αυτές των Τάκερ και Χρυσικόπουλου δεν χωράνε... Ευτυχώς σύμφωνα με τα ρεπορτάζ το ενδιαφέρον για τον Μπόουμαν(παρόμοιο στυλ παίκτη με τον Τάκερ χωρίς μακρινό σουτ)της Λε Μαν ατόνισε και πλέον θα αναζητήσουμε παίκτη που θα αγωνίζεται στις θέσεις 2-3. Άντε να δούμε...