Σπουδαία νίκη πήρε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Άγκυρα, κερδίζοντας την Τούρκ Τέλεκομ και μαζί το ξεκάθαρο προβάδισμα για την πρόκριση στην επόμενη φάση! Οι παίκτες του Καστρίτη πιο αποφασιστικοί από ποτέ δεν επέτρεψαν ποτέ στους Τούρκους να κοιτάξουν τη νίκη και πήραν με επιβλητικό τρόπο ένα μεγάλο διπλό. Κορυφαίος ο Τολιόπουλος με μια πληθωρική εμφάνιση αλλά και ο Στάρκ που μοιάζει να είναι ακριβώς αυτός ο παίκτης που έλειπε!

ΞΑΝΑΣΥΣΤΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΠΟΥ ΠΑΤΗΣΕ ΤΟ ΠΑΡΚΕ

Είναι παιχνίδια σαν το σημερινό που λες ότι αυτή η «παράδοση» ή η «αύρα» που ακολουθεί μια ομάδα επηρεάζει όλους όσους αποτελούν κομμάτι της. Κάπως έτσι οι παίκτες του Γιάννη Καστρίτη πάτησαν στο παρκέ αποφασισμένοι να τιμήσουν τα χρώματα της φανέλας της ομάδας που την ακολουθεί και το προσωνύμιο «τουρκοφάγος». Με τους Μπλούμπεργκ και Τολιόπουλο να μοιράζονται τους πρώτους 10 πόντους της ομάδας και τον Χάρελ να χρίζεται σκόρερ με τρίποντο ο ΑΡΗΣ προηγήθηκε με 13-7 δείχνοντας απόλυτα συγκεντρωμένος στο τι θέλει να κάνει μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου.

ΔΕΝ ΕΡΙΧΝΕ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Ο χρόνος κυλούσε και ο ΑΡΗΣ συνέχιζε στο ίδιο ακριβώς τέμπο. Σκύλιαζε στην άμυνα και έκανε τις σωστές επιλογές στην επίθεση. Κάτι που του επέτρεπε ακόμη και όταν δεν του έβγαιναν οι άμυνες να διατηρεί το προβάδισμα στο σκορ. Μάλιστα το τι έβρισκε ολοένα και από περισσότερους παίκτες πόντους στην επίθεση έριχνε το ηθικό των αντιπάλων μας που ανέβαζαν διαρκώς την πίεση στην άμυνα αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Κάτι που φάνηκε όταν οι Τούρκοι προσπέρασαν για πρώτη φορά στο σκορ με 33-32 αλλά αυτό διάρκεσε μόλις για ελάχιστα δευτερόλεπτα. Ο ΑΡΗΣ δεν πτοήθηκε ούτε από τα φάουλ των 2 ψηλών του, πάλεψε με χαμηλά σχήματα και έκλεισε το ημίχρονο με 41-46.

ΤΟΥΣ ΖΑΛΙΣΕ Ο ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΟΥΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙΩΣΕ Ο ΣΤΑΡΚ

Και αν ο Τολιόπουλος που ανακηρύχθηκε και MVP της αναμέτρησης ήταν αυτός με την μεγαλύτερη διάρκεια στην απόδοση του και τις 9 ασίστ που έκανε μάγκες τους συμπαίκτες του, ο Στάρκ ήταν αυτός έγειρε την πλάστιγγα της νίκης ξεκάθαρα προς την πλευρά μας! Το διστακτικό ξεκίνημα του Στάρκ στο πρώτο ημίχρονο έδωσε τη θέση του σε μια ονειρική εμφάνιση στο Β ημίχρονο που σμπαράλιασε την άμυνα-ξύλο των Τούρκων. 19 πόντοι με εξαιρετικά ποσοστά ευστοχίας, με κάθε καλάθι να ισοπεδώνει τον ενθουσιασμό των αντιπάλων που δεν έλεγαν να το πάρουν απόφαση. Κάτι όμως αναπόφευκτο μιας και 2’ πριν το φινάλε ο ΑΡΗΣ είχε φθάσει τη διαφορά στο +16 και η νίκη ήταν ήδη στο αεροπλάνο για Θεσσαλονίκη.

ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΑΝΑΕΙΔΑΜΕ ΦΕΤΟΣ

Εκ των συνθηκών λόγω της απουσίας του Κατσίβελη και την αποχώρηση του Κάρ ο κόουτς Καστρίτης θα έπρεπε τον χρόνο του Κάρ να τον μοιράσει αλλού και αυτό από μόνο του ήταν εξαρχής αρκετό για να αναμένουμε να δούμε κάτι το διαφορετικό. Διαφορετικό από το να παίρνει 25’ χρόνο συμμετοχής ένας παίκτης σε έναν ρόλο που δεν μπορούσε να ανταποκριθεί ούτε στο ελάχιστο. Δεν χρειαζόταν να πάρει ο Στάρκς τα πάνω του για να φανεί η διαφορά. Η μπάλα κυκλοφορούσε καλύτερα, με μεγαλύτερη ασφάλεια και προς την σωστή κατεύθυνση. Είτε κατέβαζε ο Τολιόπουλος, είτε ο Στάρκς είτε ακόμη και ο Μποχωρίδης που δεν έκανε και την καλύτερη του εμφάνιση, τα πράγματα ήταν κατά πολύ καλύτερα χωρίς τον Μάρκους Καρ. Αν συνυπολογίσουμε και τα σημαντικά καλάθια που πέτυχε ο Στάρκ όταν η ομάδα πιεζόταν και η μπάλα έκαιγε τότε η διαφορά είναι χαώδης. Ο ΑΡΗΣ βρήκε έναν ακόμη πυλώνα στο παιχνίδι του και αυτό βοηθάει ολόκληρη την ομάδα. Γιατί όπως φάνηκε και σήμερα όταν το βάρος της επίθεσης μοιράζεται σε πολλούς όλα γίνονται πιο εύκολα. Μετά τη σημερινή εικόνα και το ντεμπούτο του Στάρκ μόνο αισιοδοξία υπάρχει για τη συνέχεια. Να επιστρέψουν όλοι υγιείς και μετά θα μετρήσουμε τις πραγματικές μας δυνάμεις!

ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΠΙΣΤΟΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΚΑΙ ΖΕΣΤΟΣ ΓΙΑ ΠΡΟΚΡΙΣΗ

Ας ξανασυστηθούμε… είπε ο ΑΡΗΣ σήμερα με την εμφάνιση του στην Άγκυρα, δικαιολογώντας για ακόμη μια φορά το «Τουρκοφάγος» που μας συνοδεύει. Η ηγετική εμφάνιση του Τολιόπουλου και το ονειρικό ντεμπούτο του Στάρκ έκαναν την διαφορά σε μια σπουδαία βραδιά για τον ΑΡΗ μας! Σημαντικό διπλό που μας βάζει πλέον ξεκάθαρα σε τροχιά πρόκρισης! Τρομερή εμφάνιση που μας κάνει να ανυπομονούμε για το ματς στο Λαύριο! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Με το γκολ του Νταρίντα στο 39’ να αποτελεί την ευχάριστη «παραφωνία» στο ρεσιτάλ αστοχίας των παικτών μας ο ΑΡΗΣ πήρε τη νίκη που ήθελε απέναντι στον ΟΦΗ. Η ομάδα παρουσιάστηκε αισθητά βελτιωμένη στην επιθετική της ανάπτυξη, δημιούργησε εξαιρετικές καταστάσεις για γκολ αλλά η αστοχία στην τελική προσπάθεια ήταν  το μόνιμο αποτέλεσμα. Ελάχιστη σημασία έχουν όμως όλα αυτά για την ώρα μιας και ο ΑΡΗΣ μας πήρε τους 3 βαθμούς της νίκης σε ένα άδειο… παγωμένο… Κλεάνθης Βικελίδης.

ΠΗΓΕ ΝΑ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΕΙ Ο ΟΦΗ, ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ Ο ΑΡΗΣ

Ο ΟΦΗ δεν κατέβηκε για να κλειστεί στην άμυνα και αυτό φρόντισε να μας το δείξει από το ξεκίνημα του αγώνα. Και αν στην αρχή φάνηκε να αιφνιδιαστήκαμε πολύ γρήγορα οι παίκτες μας προσαρμόστηκαν στις συνθήκες του αγώνα. Μάλιστα χάρη στις έξυπνες μακρινές μεταβιβάσεις των Πάρντο, Νταρίντα και Σουλεϊμάνοφ η ομάδα μας κατάφερε να φθάσει κοντά στο 1-0. Και σαν να μην έφθαναν οι κακές επιλογές μας είχαμε και την ατυχία με το δοκάρι του Μορόν. Στο 39’ το πείσμα του Νταρίντα απέδωσε, βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση κοντά στην εστία σκοράροντας με υποδειγματικό τρόπο για το 1-0!

ΜΠΑΡΑΖ ΧΑΜΕΝΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ, ΟΠΙΣΘΟΧΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ

Στο Β ημίχρονο η ομάδα μπήκε με πολύ καλό ρυθμό και έδειχνε ικανή να τελειώσει το παιχνίδι. Είχε καλή κυκλοφορία της μπάλας, είχε εμπνεύσεις αλλά δεν είχε ουσία. Μορόν, Νταρίντα, Μενέντεθ, Σουλεϊμάνοφ ξανά και ξανά να μην μπορούν να συνεργαστούν, να μην μπορούν να πασάρουν σωστά ή να σουτάρουν σωστά μια ανάσα από το γκολ που θα «κλείδωνε» τη νίκη. Λογικό επακόλουθο ως ένα βαθμό να ακολουθήσει η οπισθοχώρηση ιδιαίτερα από την στιγμή που και οι αλλαγές του Μάντζιου δεν βοήθησαν. Πλησιάζοντας όμως στο τελευταίο δεκάλεπτο της αναμέτρησης ο ΑΡΗΣ βρήκε τα πατήματα του, πίεσε πιο ψηλά πιο σωστά και χωρίς να αγχωθεί ιδιαίτερα κράτησε αυτό το ευάλωτο 1-0 μέχρι το τέλος.

ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΜΕΣΟΕΠΙΘΕΤΙΚΑ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

Ίσως και να βοήθησε και ο ΟΦΗ με τον τρόπο που αγωνίσθηκε αλλά σήμερα είδαμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Η συμμετοχή του Πάρντο στην ανάπτυξη για όσο είχε δυνάμεις ήταν σημαντική. Ενώ και τα στημένα του φαντάζουν ως μια μόνιμη πηγή κινδύνου για τον αντίπαλο. Είδαμε έξυπνες μακρινές μεταβιβάσεις αλλά και σωστές προωθήσεις των παικτών μας χωρίς την μπάλα. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να δημιουργήσει περισσότερες από μια ντουζίνα καταστάσεις όπου θα μπορούσε να σκοράρει αλλά το έκανε μόλις μια. Και αυτός είναι ο προβληματισμός που μας αφήνει το σημερινό παιχνίδι. Σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα με εξαίρεση την αστοχία της ήταν αυτή που έπρεπε. Ξεχώρισε ο Νταρίντα, ο Μορόν παρά την αστοχία του και ο Οντουμπάτζιο που συνεχώς ανεβάζει την απόδοση του.  Θετικό πρόσημο είχαν όλοι όσοι αγωνίσθηκαν με εξαίρεση τις αλλαγές όπου περιμέναμε να κάνουν πιο αισθητή την παρουσία τους. Και αυτό ως ένα βαθμό δείχνει ότι και οι επιλογές του Μάντζιου για την ώρα είναι περιορισμένες.

ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΗ ΝΙΚΗ

Το γκολ του Νταρίντα αν και στο 39’ τελικά ήταν λυτρωτικό έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι. Ο Τσέχος έψαχνε απεγνωσμένα μια καλή εμφάνιση εδώ και καιρό και σήμερα την βρήκε! Βελτιωμένη η ομάδα μεσοεπιθετικά που προβλημάτισε όμως με την αναποτελεσματικότητα της στην τελική προσπάθεια. Οι 3 βαθμοί όμως μετράνε και ο ΑΡΗΣ σήμερα πήρε έστω με αυτό το φτωχό βάσει ευκαιριών 1-0 αυτό που ήθελε! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Με πιεστική άμυνα για σχεδόν 40’ και τον Χάρελ με τον Τολιόπουλο να είναι καθοριστικοί στο φινάλε, ο ΑΡΗΣ επικράτησε της Λιετκαμπέλις με 69-60! Πήρε η ομάδα την σημαντική νίκη που ήθελε κόντρα σε μια ομάδα που στοχεύει να αφήσει πίσω στην κούρσα της πρόκρισης, ωστόσο δεν κατάφερε να καλύψει την διαφορά της πρώτης αναμέτρησης και αυτό ίσως να παίξει τον ρόλο του στη συνέχεια. Δεν αγωνίσθηκε δευτερόλεπτο ο Στάρκ, στο αντίο(?) του Κάρ που προσπάθησε χωρίς όμως να προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο στα 23’ που αγωνίστηκε.

ΟΡΕΞΑΤΟΣ ΝΑ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Καλά ξεκίνησε ο ΑΡΗΣ μας στο παιχνίδι, όχι γιατί πήρε από νωρίς κάποιο σημαντικό προβάδισμα αλλά γιατί από τα πρώτα αναγνωριστικά λεπτά φαινόταν ότι τους είχαμε. Η άμυνα μας με εξαίρεση ίσως τις αλλαγές στα μαρκαρίσματα των Σόουζα και Μπάξτον ήταν πιεστική και σε μεγάλο βαθμό αποτελεσματική. Τα 10 κλεψίματα μας και τα 23 λάθη των αντιπάλων που αποτυπώθηκαν στο τέλος της αναμέτρησης φαινόντουσαν από την αρχή.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΥΦΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΔΥΣΤΟΚΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ

Σε συνέχεια του αγώνα με το Περιστέρι και σήμερα ο ΑΡΗΣ προσπάθησε να έχει πολυφωνία στην επίθεση  παίρνοντας πόντους σχεδόν από όλους όσους πατούσαν παρκέ. Κόντρα όμως σε αυτή την διάθεση που είχε η ομάδα μας το πρόβλημα στην επίθεση για περίπου 3 δεκάλεπτα έκανε την εμφάνιση του. Ο ΑΡΗΣ όχι μόνο δεν κατάφερε να αυξήσει την διαφορά πέρα από το +12 αλλά έφθασε στο σημείο να μείνει πίσω στο σκορ και να αγκομαχά εκ νέου για τη νίκη. Παρά όμως τα κενά κάτω από το καλάθι και τα μακρινά σουτ που φάγαμε, η άμυνα ήταν αυτή που κάλυπτε την αστοχία μας και μπλόκαρε την αντεπίθεση των Λιθουανών.

ΧΑΡΕΛ ΚΑΙ ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΥΠΟΓΡΑΨΑΝ ΤΗ ΝΙΚΗ

Η Λιετκαμπέλις κατάφερε να προηγηθεί με 56-57 περίπου 4΄ πριν την λήξη μεταφέροντας πλέον το άγχος της απαραίτητης νίκης στην πλευρά μας. Γιατί από εκεί που κυνηγούσαμε να καλύψουμε την διαφορά φθάσαμε να απειλούμαστε και με ήττα… Εκεί όμως ο ΑΡΗΣ έδειξε χαρακτήρα. Συνέχισε την πιεστική του άμυνα και βρίσκοντας στο πρόσωπο του Χάρελ και του Τολιόπουλου την αποφασιστικότητα και ψυχραιμία που χρειαζόταν αντέδρασε και έφθασε στη νίκη! Ιδιαίτερα ο Χάρελ που δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες εμφανίσεις ήταν παντού στο γήπεδο κάνοντας τα πάντα!

Η ΠΡΟΣΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑΚΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ

Απίστευτη άμυνα έπαιξε ο ΑΡΗΣ και σήμερα κυρίως χάρη στο επίπεδο έντασης που έβγαλαν όλοι όσοι αγωνίσθηκαν. Ακόμη και αυτοί οι εύκολοι πόντοι κάτω από το καλάθι μας και τα χαμένα ριμπάουντ έμοιαζαν με αδιάφορες παράπλευρες απώλειες. Τα λάθη των Λιθουανών και τα κακά τελειώματα τους στην επίθεση ήταν αποτέλεσμα αυτής της πίεσης που διήρκησε για 40’. Αν ήμασταν λίγο καλύτεροι στην επίθεση τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο εύκολα. Η διστακτικότητα  όμως της πλειοψηφίας των παικτών , οδηγεί στις κακές επιλογές και στην αστοχία και αυτό είναι κάτι που μας ακολουθεί από την αρχή της σεζόν. Ακόμη όμως και έτσι δεν γίνεται να παραβλέψουμε ότι έστω και με αργούς ρυθμούς βλέπουμε μια βελτίωση. Ο Μπλούμπεργκ αρχίζει να προσφέρει, ο Σόουζα θέλει να συμμετέχει ενεργά στο παιχνίδι, ο Μπάξτον αν του την δώσεις σωστά θα το τελειώσει και ο Χάρελ όταν το παίρνει απόφαση δείχνει ικανός για σπουδαία πράγματα! Μέχρι και αυτός ο Κάρ σε σχέση με τις τραγικές εμφανίσεις του είναι πλέον πιο υποφερτός. Ενώ και ο Τολιόπουλος που είναι με διαφορά ο πιο συνεπής παίκτης στο σκοράρισμα είναι φανερό ότι προσπαθεί να γίνει πιο αποτελεσματικός στο παιχνίδι του. Με έναν πάντως πιο φυσιολογικό πόιντ γκαρντ από τον Κάρ το πιο πιθανό είναι να δούμε όλους τους παίκτες βελτιωμένους. Ο χρόνος που κρατά την μπάλα ο Καναδός και οι επιλογές που παίρνει οδηγεί και τους υπόλοιπους σε λάθη. Και αυτό όταν διορθωθεί θα δούμε έναν ανεβασμένο και απελευθερωμένο ΑΡΗ.

ΑΣΤΑΘΗΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Δυσκολεύτηκε, αγχώθηκε αλλά στο τέλος τα κατάφερε! Μπορεί να μην ήρθε η διαφορά των 11 πόντων που θέλαμε αλλά αυτός ο ΑΡΗΣ με το πείσμα και την μαχητικότητα του, πείθει ότι στο τέλος θα πάρει την πρόκριση που θέλει ότι και αν γίνει! Εντυπωσιακός ο Χάρελ που μαζί με τον Τολιόπουλο «κλείδωσαν» την νίκη όταν όλα πήγαιναν στραβά. Το παιχνίδι όμως δεν στράβωσε και ο ΑΡΗΣ πανηγύρισε με τον κόσμο του μια σημαντική παλικαρίσια νίκη!

ΥΓ. Ανακοινώθηκε ο Στάρκ! Βρε λες;

Με τη γνωστή καλή του άμυνα στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα, την πολυφωνία στην επίθεση και το 13 στα 26 τρίποντα ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε το Περιστέρι! Πολύ πιο χαλαρά από ότι δείχνει το τελικό σκορ, πήρε τη νίκη που ήθελε και πάτησε 4αδα. Ξεχώρισε ο Γκάλινατ(18π.) με τον Τολιόπουλο(11π. – 5ασ.) σε ένα παιχνίδι όμως που είχαν κάμποσους συμπρωταγωνιστές. Παρά την νίκη μάλλον ο εκνευρισμός ήταν αυτός που επικράτησε στο φινάλε της αναμέτρησης με τον Ξανθόπουλο να προσπαθεί να γίνει πρωταγωνιστής, σε συνέχεια των προκλητικών διαιτητών και του μόνιμα διαμαρτυρόμενου Σπανούλη.

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Με τον Τολιόπουλο να αναλαμβάνει την οργάνωση του παιχνιδιού ο ΑΡΗΣ από το ξεκίνημα έμοιαζε ψύχραιμος και συγκεντρωμένος στον στόχο της νίκης. Ο Γκάλινατ έκανε την αρχή, ο Μπλούμπεργκ έδωσε τη συνέχεια, ο Σόουζα μπήκε στην εξίσωση με το +8 λίγο πριν την λήξη του πρώτου δεκαλέπτου να αποτυπώνει ιδανικά την καλή μας παρουσία.

ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΟ ΤΟ ΡΟΤΕΪΣΟΝ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΗ ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ορεξάτος ήταν ο Καστρίτης σήμερα με τις αλλαγές να διαδέχονται η μια την άλλη ακόμη και όταν φαινόταν να είχαμε βρει την 5αδα της «επιτυχίας». Παρόλα αυτά ο ρυθμός της ομάδας δεν έπεσε σχεδόν ποτέ. Είτε στην άμυνα είτε στην επίθεση με εξαίρεση κάποια μικρά κενά  ο ΑΡΗΣ συνέχιζε να είναι συνεπής. Και σε αυτό τεράστιο ρόλο έπεσε η πολυφωνία που υπήρχε κυρίως στην επίθεση μιας και στην άμυνα συνήθως τα πάμε καλά. Στην επίθεση όμως όλοι σχεδόν που αγωνίσθηκαν σκόραραν. Ο Μπάξτον και ο Σόουζα αξιοποιήθηκαν ενώ και ο Μπλούμπεργκ δήλωσε δυνατό παρών. Και αυτό σε αντίθεση με την εμφάνιση του Τολιόπουλου και του Γκάλινατ δεν είναι κάτι που το βλέπουμε συχνά να συμβαίνει στο ίδιο παιχνίδι. Σήμερα έγινε και για αυτό το Περιστέρι δεν μπόρεσε να μας απειλήσει ποτέ. Η διαφορά έφθασε στο +17 και έμεινε εκεί κοντά για την μεγαλύτερη διάρκεια του Β ημιχρόνου. Η γκρίνια του Σπανούλη, τα καμώματα των διαιτητών και τα πειράματα του Καστρίτη ήταν αυτά που απέτρεψαν μια πολύ πιο βαριά ήττα για τους αντιπάλους μας.

ΕΠΑΙΞΕ ΠΙΟ ΩΡΙΜΑ ΑΠΟ ΠΟΤΕ

Ίσως το πιο ώριμο παιχνίδι του έπαιξε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα απέναντι στο Περιστέρι και για αυτό έφθασε τόσο εύκολα στη νίκη. Με καλή κυκλοφορία της μπάλας από τον Τολιόπουλο, τον Μποχωρίδη αλλά και τον Καρ που συνολικά μοίρασαν 12 ασιστ τα πράγματα έγιναν πιο εύκολα. Πιο εύκολα γιατί αρκετές από αυτές τις ασίστ ήταν σε μακρινά σουτ που βρήκαν στόχο. Το 50% στο τρίποντο αλλά και οι 20 ασίστ περιγράφουν την πνευματική ετοιμότητα και συγκέντρωση που είχε ο ΑΡΗΣ μας σε αυτό το παιχνίδι. Στο τέλος λίγο ο κόουτς μας τα χάλασε μιας και λόγω της διαφοράς μάλλον ήθελε να τεστάρει ένα σχήμα που δεν του έβγαινε με τίποτα. Επέμενε στον Κάρ, άφηνε τον Μποχωρίδη μέσα όταν τίποτα δεν του έβγαινε όπως και τον Μπάξτον που έχανε συνεχώς τις μάχες και άλλα πολλά… Αλλά κυρίως άφησε για μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός παιχνιδιού πρωταγωνιστές της αναμέτρησης όπως τον Γκάλινατ, τον Τολιόπουλο, τον Μπλούμπεργκ και τον Σόουζα. Κάπως έτσι η διαφορά έπεσε στο +6 και η πίεση μας ανέβηκε. Μακάρι να έχει αίσια έκβαση η αντικατάσταση του Καρ μιας και η περίπτωση του φαίνεται να έχει βραχυκυκλώσει πνευματικά τον συμπαθή κατά τα άλλα κόουτς.

ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΚΑΘΙΣΕ ΣΤΗΝ 4^Η ΘΕΣΗ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ

Προβάδισμα για την 4^η θέση και την κλήρωση του κυπέλλου πήρε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα, κερδίζοντας πιο εύκολα από ότι δείχνει το τελικό 81-73 το Περιστέρι! Γκάλινατ και Τολιόπουλος έκαναν την διαφορά και σήμερα, σε ένα παιχνίδι που υπήρχαν όμως κατά διαστήματα αρκετοί συμπρωταγωνιστές. Ικανοποίηση στις κερκίδες του Παλέ που είδε την ομάδα να αφήνει με συνοπτικές διαδικασίες την βαριά ήττα στην Ισπανία και να επιστρέφει με μια σημαντική νίκη. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Δεν μας έφθανε η γκρίνια του Σπανούλη επί 40’ είχαμε και το αδικαιολόγητο ξέσπασμα του Ξανθόπουλου στο φινάλε… Ρε τι κόμπλεξ είναι αυτό με την ΑΡΕΙΝΑΡΑ?

ΥΓ2. Σε νέο Τσούπκοβιτς τείνει να εξελιχθεί ο Κάρ. Θα τελειώσει η χρονιά και αυτός ακόμη εδώ να αναπληρώνει τον ανέτοιμο αντικαταστάτη του. Ρε τι ζούμε…  

Βαριά ήττα γνώρισε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Ισπανία όπου παρουσιάστηκε πολύ αδύναμος για να κοντράρει την Γκράν Κανάρια. Οι αντίπαλοι μας έστησαν το δικό τους πάρτι έχοντας απέναντι τους ίσως τον χειρότερο ΑΡΗ που έχουμε δει φέτος. Ανήμποροι οι παίκτες μας να αντιδράσουν ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο όπου έμοιαζαν να τα έχουν χαμένα.  Πιστός στα πλάνα του ο Καστρίτης ανεξαρτήτως της εξέλιξης του αγώνα.

ΑΝΤΕΞΕ ΜΟΛΙΣ ΓΙΑ 5’

Με τον Σλότερ αφηνιασμένο ξεκίνησε το παιχνίδι και την Γκράν Κανάρια από την αρχή να παίρνει κεφάλι. Ο ΑΡΗΣ όμως είχε την απάντηση του και με συνεχόμενους πόντους από τον Τολιόπουλο και τον Σόουζα η ομάδα μας προηγήθηκε με 13-11. Και κάπου εκεί άρχισαν όλες οι αδυναμίες μας να ξεπροβάλλουν στο παρκέ. Στα χαμένα η άμυνα είτε έδινε το μακρινό ελεύθερο σουτ είτε άνοιγε διάπλατα τον δρόμο προς το καλάθι. Μπλοκ άουτ ούτε για πλάκα με αποτέλεσμα οι Ισπανοί να πηγαίνουν σε δεύτερες και τρίτες επιθέσεις. Και στην επίθεση με το που ξεκίνησε το ροτέισον ο κόουτς έπεσε ο διακόπτης. Η Γκραν Κανάρια είναι μια ομάδα με ποιότητα και υψηλό μπασκετικό IQ και κάτι τέτοια δεν τα συγχωράει.  Πάτησε γκάζι, μας ισοπέδωσε και μας ανάγκασε να ξανασκεφτούμε όλα αυτά περί ατσαλένιας άμυνας και τα σχετικά…

ΣΕ ΜΟΝΙΜΟ ΝΤΕΦΟΡΜΑΡΙΣΜΑ

Ο Τολιόπουλος πάλευε μόνος του, ο Σόουζα πήγε να βοηθήσει, κάπου ξεπετάχτηκε και ο Μπλούμπεργκ με τον Γκάλινατ αλλά ως εκεί… Τι να περιμένεις με μόλις 4 παίκτες να δηλώνουν παρών; Οι υπόλοιποι μάλλον κάπου μπέρδεψαν τους ρόλους τους και χάθηκαν στην πορεία. Ποιος κατεβάζει; Ποιος σκοράρει; Ποιος πασάρει; Ποιος μαρκάρει ψηλα; Ποιος μαρκάρει χαμηλά; και ποιος κάνει το μπλοκ άουτ; Όλοι τους και κανείς! Αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ σήμερα με μια εικόνα που προσβάλλει την φετινή του προσπάθεια και αν αποτελεί δείγμα γραφής της «ετοιμότητας» της ομάδας θα πρέπει και να μας προβληματίσει έντονα. Και φυσικά οι άτολμοι παίκτες που δεν ξέρουν τι να κάνουν πάνω στο παρκέ είναι το ένα κομμάτι του πάζλ. Το άλλο είναι ο κόουτς που περνάει βαθύ ντεφορμάρισμα τον τελευταίο καιρό και δεν λέει να αλλάξει ρότα. Ας ελπίσουμε να ολοκληρωθεί η αντικατάσταση του Κάρ μπας και φυσήξει και αέρας αλλαγής και στα μυαλά του κόουτς.

ΔΕΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΠΟΤΕ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Δύσκολα θα αποφεύγαμε την ήττα σε αυτό το εξαρχής δύσκολο παιχνίδι αλλά δεν παύει αυτή η εικόνα που είδαμε να μας πληγώνει… Ο ΑΡΗΣ δεν προσαρμόστηκε ποτέ στις απαιτήσεις του αγώνα ούτε πριν ούτε κατά την διάρκεια του παιχνιδιού. Σε αντίθεση με τους Ισπανούς που με το που μας πήραν χαμπάρι στην άμυνα έκαναν πάρτι. Ίσως μετά και από αυτήν την βαριά ήττα να καταλάβουμε ότι δεν παίζουμε μόνοι μας. Και ότι όλοι οι αντίπαλοι δεν είναι ίδιοι για να τους αντιμετωπίζεις ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.

ΥΓ. Ακόμη και ο αντικειμενικός official speaker του Eurocup απόρησε σε αρκετά σημεία του παιχνιδιού για την άμυνα μας κάτω από το καλάθι, τους ψηλούς που πιέζουν στο τρίποντο, τα μπλοκ άουτ που δεν γίνονται ποτέ , τα πολλά ανόητα φάουλ και τις ανύπαρκτες ασίστ.

ΥΓ2. Την Κυριακή όλοι στο Παλέ!

Με άδεια χέρια επιστρέφει ο ΑΡΗΣ μας από την πρωτεύουσα μετά από ένα παιχνίδι όπου ως ένα βαθμό στάθηκε καλά αλλά τελικά δεν κατάφερε να αποφύγει την ήττα από την ΑΕΚ. Είχε τις ευκαιρίες του να κάνει την ζημιά αλλά ο παθητικός ρόλος που είχε σε όλη την διάρκεια της αναμέτρησης και η έλλειψη έντασης στις διεκδικήσεις επισκίασε την όποια προσπάθεια. Σε χαμηλά νερά ο Μορόν που έχασε σπουδαία ευκαιρία για να κάνει το 0-1.

ΟΛΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΗΔΕΝ

Απόλυτη συγκέντρωση και ψυχραιμία επέδειξε από το ξεκίνημα ο ΑΡΗΣ μας στα αμυντικά του καθήκοντα, εξουδετερώνοντας με ευκολία τις επιθέσεις των αντιπάλων. Ενώ και η πίεση ψηλά των παικτών της ΑΕΚ δεν έδειχνε να μας προβληματίζει. Δυστυχώς όμως ήταν ξεκάθαρο ότι στη σκέψη των μυαλών μας υπήρχε μόνο η λέξη «άμυνα» και τίποτα άλλο. Διστακτικότητα κάθε φορά που είχαμε την μπάλα στα πόδια, κακές επιλογές όποτε περνούσαμε το κέντρο και μια νωχελική προσπάθεια για να ανέβει η ομάδα ψηλά που πάντα έμενε στην μέση. Κάτι που από μόνο του έδινε ψυχολογία στους παίκτες της ΑΕΚ και διάθεση για να επιτεθεί.

ΕΙΧΕ ΤΙΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΤΙΣ ΣΠΑΤΑΛΗΣΕ

Και όμως μέσα από αυτή την παθητική εικόνα η ομάδα κατάφερε να απειλήσει στην αντεπίθεση με τον Οντουμπάτζιο από πλάγια θέση φάτσα με τον τερματοφύλακα να κάνει κακή επιλογή. Και στη συνέχεια μέσα από μια πολύ ωραία οργανωμένη επίθεση με τον Οντουμπάτζιο πρωταγωνιστή να βγάζει πολύ παράλληλη σέντρα στο κέντρο της μικρής περιοχής αλλά χωρίς να βρεθεί κάποιος συμπαίκτης του στην πορεία της. Ενώ ακόμη πιο σπουδαία ευκαιρία ήταν αυτή του Μορόν, με τον Ισπανό μετά από εξαιρετική κίνηση να έχει όλο τον χρόνο να σουτάρει από πλεονεκτική θέση και τελικά να αστοχεί… 3 φάσεις που θα μπορούσαμε εύκολα να είχαμε ανοίξει το σκορ κόντρα στην εικόνα του παιχνιδιού.

Η ΚΑΚΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ Ο ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΣ ΔΙΑΚΟΠΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ

Και όταν κόντρα στην πρωταθλήτρια Ελλάδος δεν εκμεταλλεύεσαι τις εξαιρετικές ευκαιρίες που σου δίνονται τότε αργά ή γρήγορα θα το πληρώσεις. Αν μάλιστα η άμυνα σου γίνεται διαρκώς στο ύψος της μεγάλης περιοχής και διαρκώς ξαναεπιστρέφεις την μπάλα στον αντίπαλο ή την στέλνεις κόρνερ δύσκολα την γλιτώνεις. Σε ένα από τα πολλά κόρνερ που κέρδισε η ΑΕΚ ο Βίντρα, θυμίζοντας Φαμπιάνο έκανε το 1-0 στο 59’ που ήταν και το τελικό σκορ. Το λυπηρό όμως της αποψινής βραδιάς ήταν αυτό που ακολούθησε και η αντίδραση …που δεν είδαμε ποτέ από την ομάδα μας. Έχεις 35’ να ισοφαρίσεις και εσύ συνεχίζεις να αγωνίζεσαι με μια χαλαρότητα και άνεση λες και κερδίζεις 3-0. Ήταν φανερά εκτός της λογικής μας η επίθεση και ακόμη στα 2-3 ανεβάσματα που είχαμε στα τελευταία λεπτά κατέληξαν σε εύκολο λάθος. Η ΑΕΚ χωρίς να εντυπωσιάσει ή να γίνει ιδιαίτερα απειλητική πήρε χωρίς να αγχωθεί τη νίκη παρά το εύθραυστο 1-0.

ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΣ ΑΜΥΝΤΙΚΑ, ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ ΜΕΣΟΕΠΙΘΕΤΙΚΑ

Όσο μεγάλος και αν ήταν εξαρχής ο βαθμός δυσκολίας της σημερινής αναμέτρησης στο γήπεδο όπως φάνηκε οι διαφορές δεν ήταν μεγάλες. Ο ΑΡΗΣ ήταν σωστά στημένος αμυντικά και ψύχραιμος στις κινήσεις του.  Και αυτό φάνηκε από τις ευκαιρίες που έκανε η ΑΕΚ, όχι ποσοτικά αλλά ποιοτικά. Άρα ως εδώ όλα καλά. Όλα καλά, αν η ομάδα κατέβηκε με στόχο να μην φάει γκολ και στην επίθεση ότι μας βγει. Διαφορετικά δεν μπορεί να εξηγηθεί ο τρόπος που λειτουργούσαν οι παίκτες μας όποτε είχαμε την κατοχή της μπάλας. Δεν τρέχεις, δεν βγάζεις ένταση στις μονομαχίες, δεν εκμεταλλεύεσαι τους κενούς χώρους, δεν μεταβιβάζεις γρήγορα, δεν κάνεις γεμίσματα, δεν κινείσαι, δεν κάνεις απολύτως τίποτα. Απλά κουράζεις σε ένα αργό τέμπο χωρίς εμπνεύσεις και επιθετικό πλάνο σε ένα παιχνίδι που βρίσκεσαι πίσω στο σκορ. Και το χειρότερο είναι ότι παρά τις αλλαγές που έγιναν δεν φάνηκε το πρόβλημα να είναι ατομικό αλλά 100% ομαδικό. Δύσκολα να πεις αν αυτό είναι έργο Μάντζιου ή της ποιότητας των παικτών μας αλλά κάπως θα πρέπει να διορθωθεί.

ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗ, ΑΝΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Στην άμυνα περιορίστηκαν τα πλάνα μας κόντρα στην ΑΕΚ και αν εξαιρέσεις την κακή στιγμή του γκολ τα πήγαμε καλά.  Το γκολ του Βίντρα στο 59’ αποδείχθηκε αρκετό για να χαρίσει τη νίκη στην ΑΕΚ αλλά και να αναδείξει την προβληματική νοοτροπία με την οποία κατέβηκε η ομάδα σήμερα. 35 αγωνιστικά λεπτά με το σκορ στο 1-0 και καμία απολύτως αντίδραση. Εμφανίσεις σαν την σημερινή απέναντι σε μια «κουρασμένη» ΑΕΚ που δεν πιέστηκε ποτέ στο ενενηντάλεπτο, θα πρέπει να μας προβληματίζουν είτε το ματς λήγει 1-0 είτε λήγει 5-0. Αν κάποια στιγμή θέλουμε κάτι να αλλάξει. Διαφορετικά θα συνεχίζουμε να μιλάμε για «καλές εμφανίσεις» με «κακές στιγμές».

Αλώβητος έφυγε ο ΑΡΗΣ από το Μαρούσι σε ένα παιχνίδι όπου οι διαιτητές του την είχαν στημένη… αλλά αυτός φρόντισε να τους χαλάσει τα σχέδια, να αντέξει στην πίεση και να πάρει τη νίκη! Ηγέτης στην επίθεση ο Γκάλινατ, ήταν αυτός που «σκότωνε» κάθε απόπειρα των διαιτητών να γυρίσουν το παιχνίδι …μέχρι φυσικά να τον αποβάλλουν με 5 φάουλ. Την καλύτερη του εμφάνιση την κρατούσε για το τέλος(?) o Καρ που πέρα από τους 12 πόντους που πέτυχε είχε και 6 ασίστ.

ΜΠΗΚΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΣΕΡΙ

Πολλές οι 6 συνεχόμενες ήττες για αυτόν τον ΑΡΗ και οι παίκτες του Καστρίτη φάνηκε να το έχουν αντιληφθεί. Μπήκαν δυνατά στην άμυνα, αποφασιστικοί στην επίθεση, πήραν διψήφια διαφορά και δεν ξανακοίταξαν πίσω τους. Εξαιρετικό πρώτο δεκάλεπτο με όλους σχεδόν που πάτησαν στο παρκέ στο πρώτο δεκάλεπτο να συνεισφέρουν σε άμυνα και επίθεση. Το 29-17 του πρώτου δεκαλέπτου αποτύπωνε την ανωτερότητα του ΑΡΗ μας αλλά οι 3 διαιτητές είχαν προλάβει να στείλουν το μήνυμα ότι η νίκη δεν θα ερχόταν τόσο εύκολα.

ΠΙΕΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 3 ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ, ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ ΜΕ ΓΚΑΛΙΝΑΤ

Δεν ήταν μόνο τα πολλά ανύπαρκτα φάουλ που μας χρέωναν ήταν και αυτά τα κραυγαλέα εις βάρος μας φάουλ που δεν σφυριζόντουσαν ποτέ. Και αν στην αρχή οι αντίπαλοι μας ήταν πολύ άστοχοι στις βολές στη συνέχεια βρήκαν εύκολους πόντους από εκεί και αυτό τους συντηρούσε μέσα στο παιχνίδι. Ωστόσο κάθε φορά που πήγαινε το Μαρούσι να σηκώσει κεφάλι και με την βοήθεια των διαιτητών να σημάνει την αντεπίθεση του ο Γκάλινατ ήταν εκεί να τους κόψει τις ελπίδες. Η διαφορά όχι μόνο δεν μειώθηκε αλλά με την λήξη του τρίτου δεκαλέπτου φθάσαμε στο +19(53-72).

ΑΝΤΕΞΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΙΤΗΤΩΝ

Και αν η εικόνα των 2 ομάδων και η διαφορά το 19 πόντων φώναζαν ότι ο ΑΡΗΣ θα κερδίσει εύκολα όπως άξιζε, οι 3 διαιτητές δεν είχαν πει ακόμη την τελευταία τους λέξη. Επέτρεψαν στο Μαρούσι να πιέζει ασφυκτικά ξεπερνώντας σε αρκετές περιπτώσεις όχι απλά τα όρια του φάουλ αλλά ακόμη και αυτά του αντιαθλητικού. Την ίδια στιγμή είχαν φροντίσει από νωρίς να έχουν φορτώσει με ανύπαρκτα φάουλ τους Μπάξτον, Σόουζα και Γκάλινατ βγάζοντας τους από το παιχνίδι και αναγκάζοντας τον Καστρίτη να πάει σε αλχημείες. Το διπλό φάουλ στον Σλαφτσάκη που δεν σφυρίχτηκε ποτέ, το 5^ο φάουλ του Σόουζα που δεν κατάλαβε κανείς, το επιθετικό φάουλ του Γκάλινατ μετά από σπρώξιμο αντιπάλου, το αντιαθλητικό χτύπημα στον Μπλούμπεργκ που δόθηκε απλό φάουλ,  και το παραλίγο «κλέψιμο» φάουλ πάνω στον Κάρ στα τελευταία δευτερόλεπτα ήταν οι κορυφαίες στιγμές 3 διαιτητών που έκαναν μια συγκινητική προσπάθεια για να επιβάλλουν το αποτέλεσμα που ήθελαν. Το έκαναν ντέρμπι μειώνοντας στους 3 την διαφορά αλλά και πάλι αυτό δεν αρκετό.  Ο ΑΡΗΣ παίρνοντας βοήθειες από όλους, ακόμη και  από τον «φευγάτο» Καρ δεν μάσησε και πήρε τη νίκη!

ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΔΥΝΑΤΑ ΚΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΑ ΣΤΗ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ ΚΡΑΥΓΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ

Με εξαίρεση την άμυνα μας κάτω από το καλάθι σε όλους τους υπόλοιπους τομείς ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε βελτιωμένος. Από τα ριμπάουντ, τα τελειώματα στους αιφνιδιασμούς που αποτελούσαν πληγή, την πολυφωνία στην επίθεση(6 παίκτες με διψήφιους πόντους, σκόραραν όλοι όσοι πήραν προσπάθειες) και τις ασίστ είδαμε καλύτερα πράγματα. Ακόμη και το ροτέισον αν εξαιρέσουμε την γνωστή εμμονή με τον Κάρ(36’) και τον παραγκωνισμό του Περσίδη και του Φίλλιου πήγε καλύτερα. Ο Γκάλινατ ήταν καταιγιστικός όπως και ο Σόουζα που σε 8’ είχε 8 ριμπάουντ και 10 πόντους με απόλυτη ευστοχία. 2 εκ των κορυφαίων της αναμέτρησης που όμως μπήκαν στο στόχαστρο των διαιτητών και αποβλήθηκαν με ανύπαρκτα φάουλ.  Πολύ καλός και ο Καρ που σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια έδωσε ασίστ και απέφυγε τα λάθη. Θετική παρουσία και από τον Μπλούμπεργκ σε όλες τις γραμμές του γηπέδου που για περίεργο όμως λόγο αγωνίσθηκε μόλις 13’.  Καθοριστική συμβολή στη νίκη και ιδιαίτερα όταν οι διαιτητές το έκαναν ντέρμπι είχαν οι Κατσίβελης και Τολιόπουλος με ψυχραιμία στο κατέβασμα της μπάλας αλλά και στις ελεύθερες βολές. Και όλα αυτά σε ένα ακόμη παιχνίδι που έλειψε ο Σανόγκο αλλά και ο Μποχωρίδης.

ΕΔΕΙΞΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΙΣ ΝΙΚΕΣ

Πόσα μπορεί να πει κανείς για αγωνιστικά θέματα στο παιχνίδι που παρακολουθήσαμε; Λίγα και ξεκάθαρα… ο ΑΡΗΣ ήταν ανώτερος, έκανε έναν υγιεινό περίπατο αλλά στην γωνία τον περίμεναν οι 3 διαιτητές για να του χαλάσουν την βόλτα. Έλα όμως που οι παίκτες του Καστρίτη αυτή τη φορά ήταν αποφασισμένοι να μην αφήσουν να τους κλέψουν την προσπάθεια και το πήγαν ως το τέλος. Σημαντική νίκη για βαθμολογικούς λόγους. Τεράστια νίκη για ψυχολογικούς λόγους για τον τρόπο που ήρθε κόντρα σε αυτή την συνεχόμενα προκλητική διαιτησία που βλέπει ΑΡΗ και αρρωσταίνει… Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ συνέχισε να τους το χαλάς!

ΥΓ. Καλός ο Καρ σήμερα, μακάρι να έπαιζε έτσι από την αρχή της χρονιάς… ωστόσο αυτή η εμμονή(36΄ !?!?!?)  που έχει ο κόουτς μαζί του δεν βοηθάει την ομάδα.

ΥΓ2. Μην ξεχάσουν οι δικοί μας μπασκετικοί φωστήρες να μας υπενθυμίσουν την πρόοδο που υπάρχει τα τελευταία χρόνια στο κομμάτι της διαιτησίας χάρη στις συντονισμένες ενέργειες των δικών μας…

Με ένα περιπετειώδες buzzer beater ο ΑΡΗΣ γνώρισε την ήττα στην Ιταλία σε ένα ακόμη παιχνίδι όπου έφθασε μια ανάσα από το να το κερδίσει. Αλλοπρόσαλλή η εικόνα της ομάδας στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα με τεράστια προβλήματα  στην επίθεση και στα ριμπάουντ. Μαγική εμφάνιση από τον Χάρελ που παραλίγο θα γύρισε το παιχνίδι μόνος του! Εντυπωσιακή εμφάνιση και από τον κόσμο του ΑΡΗ που βρέθηκε στο Τρέντο.

ΑΠΟΔΕΚΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ

Με τους Τολιόπουλο, Γκάλινατ και Σανόγκο εκτός τα προβλήματα που θα εμφάνιζε η ομάδα μας σε αυτό το παιχνίδι ήταν εξαρχής γνωστά. Και αν η «ενέργεια» του Σανόγκο κάπως καλύπτεται οι πόντοι που προσφέρουν ο Τολιόπουλος και ο Γκάλινατ δεν καλύπτονται με τίποτα… Κάπως έτσι ο ΑΡΗΣ πορεύτηκε από το ξεκίνημα στο παιχνίδι με το να ζορίζεται στην επίθεση αλλά και να χάνει τα ριμπάουντ στην άμυνα. Ακόμη όμως και έτσι οι Ιταλοί δεν έδειχναν να υπερέχουν σε κάποια σημεία και αυτός μας επέτρεπε να είμαστε μέσα στην διεκδίκηση της νίκης.

ΟΣΟ ΚΥΛΟΥΣΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΒΑΡΑΙΝΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ

Ο ΑΡΗΣ συνέχιζε να είναι μαχητικός αλλά και η Τρέντο άρχισε να βρίσκει λύσεις στην επίθεση με αποτέλεσμα στην 3^η της απόπειρα να ξεφύγει στο σκορ να χτίσει μια διαφορά 14 πόντων. Και πως να μην ξεφύγουν όταν όλα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο. Από την εμμονή στον Κάρ μέχρι και τις περίεργες αλλαγές παικτών πάνω που έδειχναν να έχουν βρει ρυθμό, ο Καστρίτης έμοιαζε αρκετά μπερδεμένος και αυτό αποτυπωνόταν μέσα στο γήπεδο.

Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΧΑΡΕΛ ΠΗΓΕ ΝΑ ΤΟ ΓΥΡΙΣΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ

Και εκεί που έδειχναν όλα χαμένα και η σκέψη μας ήταν το που θα καταλήξει η διαφορά στο τελικό σκορ… εμφανίσθηκε ο Ρόνι Χάρελ! Όχι ότι από το ξεκίνημα δεν είχε θετική παρουσία, αλλά στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα.. δεν ήταν απλά “on fire” αλλά λάβα ολόκληρη με πορεία να κάψει τους Ιταλούς! Ήταν τόσο καλός σε σημείο που αρχίσαμε να ανησυχούμε αν παρακολουθούμε τον ίδιο παίκτη από την αρχή της χρονιάς ή βγήκε κάποιος άλλος στην θέση του! Τι να πει κανείς; μακάρι να το κάνει ο Χάρελ αυτό το παιχνίδι σημαία του και να την κοιτάει όποτε διστάζει να πάρει προσπάθειες και να βγει μπροστά. Δυστυχώς όμως ήταν σχεδόν μόνος του στα κρίσιμα και με την λήξη του αγώνα ο ΑΡΗΣ δεν κατάφερε να βγάλει την άμυνα και γνώρισε μια ακόμη πικρή ήττα.

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟΣ ΜΕΝ, ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΔΕ

Πάλεψε η ομάδα, είχε έναν εκπληκτικό Χάρελ,  βοήθησαν σε κάποια σημεία της αναμέτρησης οι Μποχωρίδης, Κατσίβελης και Σοόυζα αλλά δεν ήταν αρκετό. Τα 30’ του Κάρ μας πλήγωσαν. Τα 3’ 40’’ του Καλογήρου(!!!) ιδιαίτερα εκεί που κρινόταν το παιχνίδι μας ισοπέδωσαν. Δεν μας φταίνε οι παίκτες… αλλά έχει καταντήσει κουραστικό. Ακόμη και με αυτές τις απουσίες η ομάδα σήμερα κατέβηκε με 5 ξένους. Παρόλα αυτά άπαντες καταλαβαίναν ότι βαρόμετρο θα ήταν οι Μποχωρίδης και Κατσίβελης και αυτό δείχνει πολλά για τις επιλογές των ξένων. Ακόμη και ο Χάρελ που ανταποκρίθηκε και με το παραπάνω ήταν έκπληξη. Και αυτά κόουτς είναι τα πλάνα σου. Και ενώ έχεις εναλλακτικές επιλέγεις να καταργείς κάθε μπασκετική λογική. Με στόχο τη νίκη; Με αποτέλεσμα πάντως την ήττα και αυτό είναι κάτι που κάποια στιγμή επιτέλους θα πρέπει να αποτελεί πρόβλημα για τον ΑΡΗ του Καστρίτη…

ΑΠΟ ΗΤΤΑ ΣΕ ΗΤΤΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Πολύ πιο ανταγωνιστικός από ότι αναμέναμε παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας αλλά για ακόμη μια φορά στο τέλος δεν τα κατάφερε. Οι Ιταλοί μας «πλήγωσαν» με την λήξη και αυτό κάνει λίγο πιο πικρή την ήττα. Πικρή… σε μια βραδιά μαγική για τον Ρόνι Χάρελ που παραλίγο θα ήταν και ηρωική.  Σε ένα παιχνίδι όπου όλα τα προβλήματα που αναμέναμε λόγω των απουσιών τα είδαμε στην πράξη. Τα ίδια λάθη, οι ίδιες επιλογές, οι ίδιες εμμονές, τα ίδια αποτελέσματα…

ΥΓ. Όταν η προσωπική δικαίωση υπερβαίνει το καλό της ομάδας προσπερνώντας τον στόχο της νίκης, τα πάντα αποκτούν νόημα.

ΥΓ2. Κάτι τέτοια είναι που σε κάνουν να ακούς για νέες μεταγραφές και να τρέμει η ψυχούλα σου για το τι θα δουν τα μάτια σου πάλι…

ΥΓ3. Κρίμα που δεν χάρηκε μια ωραία νίκη ο υπέροχος ο κόσμος που βρέθηκε στο πλευρό της ομάδας!

Βροντερό «παρών» φώναξε ο ΑΡΗΣ σήμερα στο πρωτάθλημα παίρνοντας μια σημαντική νίκη με 2-0 απέναντι στον πρωτοπόρο της βαθμολογίας Παναθηναϊκό! Έπαιξε έξυπνα η ομάδα, είχε υπομονή στο παιχνίδι της αλλά είχε και τις εντάσεις σε άμυνα και επίθεση που έλειπαν από προηγούμενα παιχνίδια. Πρωταγωνιστής της αναμέτρησης ο Μορόν που εκτός του γκολ ήταν απίστευτα δραστήριος και παρέσυρε σε αυτή την λογική και τους συμπαίκτες του. «Ζέσταθηκε»  με την εμφάνιση της ομάδας  ο κόσμος στο Κλ.Βικελίδης σε μια βραδιά με πολύ κρύο.

ΕΞΥΠΝΑ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΑ

Να εξουδετερώσει τον αντίπαλο και στη συνέχεια να εκμεταλλευτεί τα λάθη  του περιλάμβανε εξαρχής το πλάνο του Άκη Μάντζιου και αυτό ακριβώς παρακολουθήσαμε μετά τα πρώτα αναγνωριστικά λεπτά της αναμέτρησης. Η χρησιμοποίηση του Μοντόγια στο αριστερό άκρο της άμυνας αλλά και η εμπιστοσύνη στον Παναγίδη εκεί ακριβώς αποσκοπούσε. Αν και ο Παναθηναϊκός κυκλοφορούσε καλύτερα την μπάλα και πλησίαζε συχνά στην περιοχή μας, οι ευκαιρίες που έβρισκε δεν γινόταν κάτω από τις κατάλληλες προϋποθέσεις. Όσες φορές βρέθηκαν σε πλεονεκτική θέση Μπράμπετς και Φαμπιάνο ήταν εκεί παρέα με τον Κουέστα που ήταν πάντα σε ετοιμότητα. Όλο αυτό έδειχνε να εξαντλεί πνευματικά τον Παναθηναϊκό σε αντίθετα με τον ΑΡΗ μας που σε κάθε ευκαιρία χτυπούσε στην αντεπίθεση. Και αν ο Σουλεϊμάνοφ ήταν πιο ουσιαστικός στις επιλογές του ίσως θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει το γκολ νωρίτερα.

Ο ΜΟΡΟΝ ΕΜΟΙΑΖΕ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ

Ο Ισπανός επιθετικός στον φετινό ΑΡΗ μοιάζει να είναι σαν την μύγα μέσα στο γάλα. Έτσι και σήμερα ακόμη και όταν η ομάδα έδειχνε προσκολλημένη στα αμυντικά της καθήκοντα αυτός ήταν που πίεζε ψηλά, ταλαιπωρούσε με κάθε ευκαιρία τους αμυντικούς του Παναθηναϊκού και έσπρωχνε όλη την ομάδα μας να ανέβει.  Αυτό το πείσμα του Μορόν ήταν που οδήγησε τον Μπρινιόλι στο λάθος και στο 1-0 στο 43’ ! Ενώ και στο δεύτερο ημίχρονο πάλι ήταν αυτός που έδινε το σύνθημα της επίθεσης για να κλειδώσει τη νίκη.

ΟΣΟ ΠΕΡΝΟΥΣΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΝΟΤΑΝ ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΟ

Εκεί που φάνηκε ξεκάθαρα ότι το πλάνο του Άκη Μάντζιου λειτουργούσε άψογα ήταν το δεύτερο ημίχρονο. Εκεί που θα περιμέναμε τον Παναθηναϊκό να ανεβάσει την πίεση και την ομάδα μας να κλειστεί στα μετόπισθεν, είδαμε κάτι εντελώς διαφορετικό. Ναι μεν ο Παναθηναϊκός συνέχισε να ψάχνει την ισοφάριση αλλά ο ΑΡΗΣ όχι μόνο ήταν ψύχραιμος στον τρόπο που αμυνόταν αλλά παράλληλα έβρισκε και τους τρόπους με σωστές μεταβιβάσεις να βγει μπροστά με αξιώσεις για ένα δεύτερο γκολ. Κάτι που έγινε στο 71’ όπου πάλι απο κλέψιμο του Μορόν ο ΑΡΗΣ ξεχύθηκε στην αντεπίθεση, ο Ισπανός σε πρώτο χρόνο δεν κατάφερε να σκοράρει αλλά ο Μενέντεθ βρήκε στη συνέχεια της φάσης την ευκαιρία με ένα άπιαστο σουτ μέσα από την περιοχή να γράψει το τελικό 2-0. Από εκείνο το σημείο και μετά οι αντίπαλοι μας κατέρρευσαν και με λίγη προσοχή παραπάνω εύκολα θα είχαμε πετύχει και ένα τρίτο γκολ.

ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΦΘΑΣΕ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Σε γενικές γραμμές ο ΑΡΗΣ αγωνίσθηκε όπως λίγο πολύ τον έχουμε συνηθίσει. Προσπάθησε να πάει το παιχνίδι σε χαμηλό τέμπο, να διαβάσει τον αντίπαλο και να εκμεταλλευτεί με υπομονή τα κενά του.  3 σημαντικές λεπτομέρειες όμως έκαναν την διαφορά. 1) Η πίεση στην άμυνα αυτή τη φορά ήταν πιο ουσιαστική. Όχι μόνο ανέβαιναν οι γραμμές σωστά αλλά ακόμη και τα τρεξίματα των παικτών μας είχαν καλύτερο timing από οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι. Για αυτό και κλέψαμε πολλές μπάλες στο κέντρο, για αυτό και ο Μπρινιόλι αναγκάστηκε στο λάθος από όπου προέκυψε το 1-0. 2) Αυτή τη φορά δεν «ντράπηκε»  να απομακρύνει την μπάλα από την άμυνα του με κάθε ευκαιρία. Ναι δεν είναι το καλύτερο ποδόσφαιρο το να διώχνεις όπως όπως την μπάλα αλλά από το να επιμένεις να κάνεις build up από πίσω ρισκάροντας διαρκώς το λάθος είναι πιο αποτελεσματικό. 3) Κουβάλησε την μπάλα μπροστά όταν του δινόταν οι χώροι περιορίζοντας τα ανούσια γυρίσματα προς τα πίσω. 4) Δοκίμασε επιτέλους να επιτεθεί και με μακρινές μπαλιές αξιοποιώντας την μαχητικότητα του Μορόν αλλά και τα τρεξίματα του Σουλεϊμάνοφ. Όλα τα παραπάνω ήταν αυτά που μας έδωσαν το πλεονέκτημα και έδωσαν τέλος στο νικηφόρο σερί του πρωτοπόρου της βαθμολογίας Παναθηναϊκού. Σίγουρα ο Μορόν ξεχώρισε αλλά αυτή η νίκη ήταν αποτέλεσμα της σωστής ομαδικής λειτουργίας σε όλα τα επίπεδα. 

ΤΙΜΩΡΗΣΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΨΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΝΙΚΗ

Ηχηρή απάντηση έδωσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα σε όλους όσους τον είχαν «ξεγραμμένο» και ιδιαίτερα στον Παναθηναϊκό που πίστευε ότι θα είχε ένα εύκολο πέρασμα από την Θεσσαλονίκη. Οι παίκτες του Άκη Μάντζιου όμως είχαν διαφορετική άποψη και φιλοδώρησαν με 2 γκολ τους πρωτοπόρους της βαθμολογίας δίνοντας τέλος στο νικηφόρο τους σερί.  Μια σημαντική νίκη που μας κρατάει «ζεστούς» στην βαθμολογία και δείχνει ότι αυτή η ομάδα παρά τις όποιες αστοχίες και προβλήματα μπορεί να ανταποκριθεί και στα δύσκολα. Ας ελπίσουμε να υπάρχει και ανάλογη συνέχεια. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Στο ίδιο έργο θεατές για ακόμη ένα παιχνίδι, με τον ΑΡΗ να παρουσιάζει στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα ένα κάκιστο αγωνιστικό πρόσωπο, να τα δίνει όλα για την ολική ανατροπή από το -20 και τελικά να αρκείται στην προσπάθεια της αντεπίθεσης… Ίδια εικόνα και με τους διαιτητές όπου με τις 40 βολές που πρόσφεραν απλόχερα στους αντιπάλους μας να έχουν καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη και την έκβαση της αναμέτρησης. Καμία διάθεση βελτίωσης από τον ΑΡΗ…  με τις 5 ήττες σερί να μην ακουμπάνε κανένα εκ των «πρωταγωνιστούν» και απλά να απογοητεύουν τον κόσμο.

ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ… ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ

Όταν παρακολουθείς μια ομάδα συστηματικά δεν χρειάζονται και πολλά λεπτά για να καταλάβεις αν έχει προετοιμαστεί σωστά, αν έχει διορθώσει κάποιες από τις αδυναμίες της και αν έχει κατέβει στο παιχνίδι με καθαρή σκέψη για να εφαρμόσει όλα αυτά που θέλει μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου. Από την απουσία παίκτη με ξεκάθαρο ρόλο την οργάνωση του παιχνιδιού, τα συστήματα που θα δίνουν καλύτερες συνθήκες για σουτ σε αυτούς που έχουν μια ευχέρεια στο σκοράρισμα, μέχρι και το παιχνίδι με τους ψηλούς που μοιάζει καθαρά συμπτωματικό όποτε συμβαίνει. Και όταν στην άμυνα ένας απλά σοβαρός αντίπαλος που κάνει τα βασικά σε προβληματίζει τότε λογικό είναι να εναποθέτεις όλες τις ελπίδες σου στην αυτοθυσία σε άμυνα και ριμπάουντ αλλά και στο προσωπικό επιθετικό ταλέντο όποιου παίκτη το λέει η ψυχούλα του… Γιατί σε αυτόν τον ΑΡΗ ακόμη και το να σηκωθείς για ένα ελεύθερο σουτ με όλες τις συνθήκες υπέρ σου είναι ζήτημα. Το 22-19 διαμορφώθηκε κυρίως λόγω των πόντων που πέτυχε ο Μπάξτον και έκρυψε προς στιγμή την κακή αμυντική μας λειτουργία.

ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ

Το ότι δεν πατούσες καλά σήμερα φάνηκε με το που ξεκίνησε το πιο έντονο ροτέισον από τον Καστρίτη.  Το παιχνίδι με τους ψηλούς ξεχάστηκε, οι κακές επιθετικές επιλογές έδιναν τη σειρά τους η μία στην άλλη και στην άμυνα καμία απολύτως αντίδραση.  Ο Προμηθέας έπαιζε το ίδιο παιχνίδι όλη την ώρα και η άμυνα μας δεν έλεγε να προσαρμοστεί με τίποτα σε αυτό. Κόνιαρης, Κάουαν και Χέιλ μονοπωλούσαν τον χρόνο της επίθεσης, έκαναν την κίνηση προς τα μέσα και έβρισκαν με ευκολία τον δρόμο προς το καλάθι. Και όποτε δεν τον έβρισκαν ήταν εκεί οι 3 διαιτητές να χρεώσουν και την ανάσα μας φάουλ στέλνοντας τους στις βολές. Χωρίς να κάνει κάτι το ιδιαίτερο ο Προμηθέας, κυκλοφορόντας με υπομονή την μπάλα διαβάζοντας την κακή άμυνα μας και αξιοποιώντας  τα δώρα των διαιτητών κατάφερε να χτίσει διαφορά 20 πόντων  χωρίς καν να ιδρώσει.

Η ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ

Και όταν συνειδητοποιείς ότι είσαι τόσο κακός όπου επέτρεψες στον Προμηθέα να σε κερδίζει με 20 πόντους διαφορά μπροστά στον κόσμο σου, το μόνο που σε μένει είναι να σκυλιάσεις για να συμμαζέψεις τα ασυμμάζευτα. Αυτό έκανε ο ΑΡΗΣ ανεβάζοντας την ένταση στην άμυνα αλλά και πετυχαίνοντας και κάποια σουτ. 20 πόντοι μέσα σε 9’ δύσκολα καλύπτονται και η ομάδα μας μοιραία γνώρισε την ήττα παρόλο που κατάφερε να μειώσει στους 4 πόντους. 

ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΕΙ ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΠΤΗ

Την μια τα μπάτζετ, την άλλη οι τραυματισμοί και τα ταξίδια στην Ευρώπη, κάπου ξεπετάγεται και η διαιτησία και ο ΑΡΗΣ συνεχίζει να πορεύεται αρνούμενος να κοιταχτεί στον καθρέπτη.  Αρνείται να αναγνωρίσει τα προβλήματα του ώστε να μπει στην διαδικασία να τα διορθώσει. Και για αυτή την κατάσταση μοναδικός υπεύθυνος είναι ο Καστρίτης. Περισσότερο δείχνει να προσπαθεί να πείσει για τις επιλογές του παρά να κάνει αυτά που πρέπει για να κερδίσει η ομάδα. Δεν είναι έγκλημα να έχεις κάνει λάθος επιλογές παικτών. Ούτε τόσο κακό το να μην έχει η διοίκηση τη δυνατότητα να αντικαταστήσει κάποιον από αυτούς. Κακό είναι όμως με το ζόρι να προσπαθείς να βαφτίσεις τον Κάρ play maker, να επιλέγεις διαρκώς σχήματα χωρίς ψηλούς γιατί δεν εξυπηρετούν το πλάνο σου, να ξεχνάς παίκτες ολόκληρες αγωνιστικές στον πάγκο και ξαφνικά να τους βάζεις στο ροτέισον και μετά πάλι να τους ξεχνάς στον πάγκο. Όπως κακό είναι να μην έχεις ένα επιθετικό πλάνο για τους ψηλούς αλλά και για να στηρίξεις τους πιο χαρισματικούς σκόρερ σου. Ναι ο ΑΡΗΣ των τελευταίων ετών έχει την υπογραφή του Καστρίτη, δείχνει μια αξιοθαύμαστη μαχητικότητα αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει οι απαιτήσεις να ανέβουν ώστε η «καλή προσπάθεια» να μην απαιτεί άλλοθι για κανέναν.

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Με μια κάκιστη εμφάνιση στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα αλλά και μια αξιοθαύμαστη αντεπίθεση στα τελευταία λεπτά ο ΑΡΗΣ κατάφερε να επιστρέψει από το -20 και να γνωρίσει μια αξιοπρεπής ήττα. Κόντρα σε έναν  Προμηθέα Πατρών που δεν έκανε τίποτα το εξεζητημένο πέρα από το να είναι πιο σοβαρός και στις 2 πλευρές του γηπέδου αλλά και να σουτάρει βολές… Ωστόσο μετά από 5 συνεχόμενες ήττες η συζήτηση για την διαιτησία δεν θα πρέπει να αποπροσανατολίσει κανέναν, μπας και επιτέλους κάποια στιγμή πρώτα ο κόουτς και ύστερα όλοι όσοι κινούνται γύρω του αναγνωρίσουν ότι κάτι δεν πάει καλά. Όσο το αρνούμαστε η εικόνα θα παραμένει ακριβώς η ίδια.

ΥΓ. Η προσαρμοστικότητα είναι ιδιαίτερα σημαντική στο μπάσκετ. Και αν δεν μπορούν οι παίκτες να προσαρμοστούν στα θέλω του προπονητή, ίσως θα πρέπει ο κόουτς να αναπροσαρμόσει τα δικά του πλάνα σύμφωνα με το υλικό που έχει στη διάθεση σου του για το καλό της ομάδας. Και ας είναι κόντρα σε αυτά που είχε εξαρχής στο μυαλό του.

ΥΓ2. 21 βολές εκτέλεσε ο Κάουαν… το ζήσαμε και αυτό!