Το 2 στα 2 έκανε ο ΑΡΗΣ μας ξεπερνώντας το εμπόδιο του ΟΦΗ στο Κλ.Βικέλιδης πιο εύκολα από όσο δείχνει το τελικό 2-1. Κόντρα σε μια φορμαρισμένη ομάδα με περισσότερα παιχνίδια στα πόδια της, η ομάδα μας έκανε μια πειστική εμφάνιση και πήρε άλλους 3 βαθμούς. Ο Γκαρθία στην επανεμφάνιση του και ο Κουαμέ με μια εξαιρετική έμπνευση και εκτέλεση τα 2 γκολ. Φρένο στη χαρά μας από την εικόνα του αγώνα έβαλε ο τραυματισμός του Φαμπιάνο που μόλις στην επόμενη φάση «νιώσαμε» τη σημαίνει τι σημαίνει η απουσία του. Αναμενόμενη η μέτρια προσέλευση του κόσμου λόγω της παράλογης τιμολογιακής πολιτικής της ΠΑΕ, ωστόσο υπήρχε παλμός και ενθουσιασμός που διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα.

ΜΑΝΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Με αρκετές αλλαγές σε σχέση με την Καλαμάτα και τον Μανού Γκαρθία να παίρνει θέση πίσω από τον Καντεβέρε, ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι με το πόδι στο γκάζι. Μόλις στο 3' η πίεση ψηλά έφερε το λάθος του ΟΦΗ, ο Ράσιτς έδωσε την μπάλα στον Μανού και ο Ισπανός με ωραίο τελείωμα στην επιστροφή του στο Βικελίδης έκανε το 1-0. Ό,τι καλύτερο για τον ίδιο αλλά και για την ομάδα που από νωρίς έφερε το παιχνίδι στα μέτρα της. Ο ΟΦΗ πήρε στη συνέχεια περισσότερο την μπάλα χωρίς όμως να δημιουργεί προβλήματα και πέρα από μια ασυνεννοησία Φαμπιάνο-Γένσεν που διόρθωσε ο εξαιρετικός Βέλιο, ο ΑΡΗΣ ήταν αυτός που είχε τις καλές στιγμές για να πάει με μεγαλύτερο προβάδισμα στα αποδυτήρια. Τα σουτ των Καντεβέρε και Γκαρέ(2 φορές) εύκολα θα μπορούσαν να έχει οδηγήσει και σε ένα δεύτερο γκολ στο Α ημίχρονο.

ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕ, ΕΒΓΑΛΕ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Στο Β ημίχρονο η εικόνα έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρη. Ο ΑΡΗΣ είχε τον έλεγχο, έβρισκε χώρους και δημιουργούσε συνεχώς προϋποθέσεις για το δεύτερο γκολ. Ο Γρηγορίου φρέσκαρε την επιθετική του γραμμή με Γιαννιώτα, Μιρ και Κουαμέ και στο 68' ήρθε η φάση που ουσιαστικά τελείωσε το παιχνίδι. Ο Φαμπιάνο έκανε τη βαθειά μπαλιά, ο Χριστογεώργος βγήκε μακριά από την εστία του και έδιωξε πάνω στον Κουαμέ που χωρίς δεύτερη σκέψη έστειλε με εκπληκτικό τρόπο την μπάλα στα δίχτυα για το 2-0. Το παιχνίδι θα μπορούσε να είχε τελειώσει και με μεγαλύτερο σκορ, με αποκορύφωμα το πέναλτι του Ράσιτς που απέκρουσε όμως ο γκολκιπερ του ΟΦΗ. Στις καθυστερήσεις ήρθε ο τραυματισμός του Φαμπιάνο που άφησε την ομάδα με δέκα και στην αμέσως επόμενη φάση ο ΟΦΗ εκμεταλλεύτηκε το αριθμητικό πλεονέκτημα και μείωσε στο τελικό 2-1. Σκορ που μάλλον αδικεί την εμφάνιση μας αλλά ελάχιστη σημασία έχει από την στιγμή που πήραμε τους 3 βαθμούς.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΣΥΝΔΥΑΣΕ ΝΙΚΗ ΜΕ ΚΑΛΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Στην Καρδίτσα κρατήσαμε το αυτονόητο της πρόκρισης. Στην Καλαμάτα κρατήσαμε την ψυχή, την αντίδραση και μια τεράστια ανατροπή. Σήμερα όμως μαζί με τους τρεις βαθμούς μπορούμε να κρατήσουμε και την εικόνα. Απέναντι σε έναν ΟΦΗ που μόνο αμελητέα ποσότητα δεν είναι και μπήκε στη χρονιά με την καλύτερη δυνατή ψυχολογία, ο ΑΡΗΣ ήταν ξεκάθαρα η καλύτερη ομάδα μέσα στο γήπεδο. Και το σημαντικότερο είναι ότι αυτό δεν έγινε από κάποιον πρωταγωνιστή που πήρε την ομάδα στην πλάτη του αλλά μέσα από μια συνολικά καλή λειτουργία.

Ο Βέλιο φώναξε παρών όταν χρειάστηκε. Ο Ρίτσαρντς στο ντεμπούτο του έδωσε μια πρώτη εικόνα του τι μπορεί να προσφέρει αν και φανερά ανέτοιμος. Ο Ράσιτς παρά το χαμένο πέναλτι ήταν μέσα στις περισσότερες καλές ενέργειες και συνεχίζει να υπηρετεί άριστα τον ηγετικό ρόλο που έχει αναλάβει. O Φαμπιάνο και πάλι εκ των κορυφαίων. Ο Μανού επέστρεψε με γκολ και έδειξε με το καλημέρα γιατί η επιστροφή του μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Ο Κουαμέ μπήκε από τον πάγκο και μαζί με την ενέργεια που έδωσε πέτυχε και ένα πανέμορφο γκολ. Ο Μπασιρού αν και πάλι μέτριος κατά την διάρκεια του αγώνα βελτιώθηκε αλλά όταν μπήκε ο Χόγκλα φάνηκε η διαφορά ενός πιο «μπαρουτοκαπνισμένου» παίκτη(παρά την απουσία του λόγω τραυματισμού). Γενικότερα υπήρχαν λύσεις μέσα στο παιχνίδι αλλά και στον πάγκο …όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος ο Μορόν. 

ΤΑ ΚΕΝΑ ΤΟΥ ΡΟΣΤΕΡ ΠΟΥ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ

Τόσο καιρό συζητάμε για τα κενά του ρόστερ, τις καθυστερημένες μεταγραφές και έναν σχεδιασμό που δικαιολογημένα μας έχει εκνευρίσει. Αυτά δεν αλλάζουν επειδή κάναμε δύο νίκες. Σήμερα όμως για πρώτη φορά είδαμε και κάτι από την άλλη πλευρά. Είδαμε αρκετή ποιότητα συγκεντρωμένη μέσα στο γήπεδο και ακόμη περισσότερη να έρχεται από τον πάγκο. Και υπάρχουν και άλλοι παίκτες που ακόμη περιμένουμε να μπουν στην εξίσωση. Ακόμη και αν αυτή η εξίσωση εμπεριέχει το ρίσκο του να παίρνουν χρόνο ανέτοιμοι παίκτες.

ΣΑΝ ΝΑ ΑΡΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΜΑΔΑ

Ο Γρηγορίου μετά το παιχνίδι είπε το αυτονόητο. Μέχρι να μπουν όλοι οι νέοι παίκτες και να αποκτήσει η ομάδα την ταυτότητα που θέλει για να φθάσει στο επίπεδο ετοιμότητας που πρέπει, προέχουν οι βαθμοί. Και έχει απόλυτο δίκιο. Για το χρονικό σημείο όμως που βρισκόμαστε η ομάδα όχι μόνο παίρνει τους βαθμούς αλλά μας δείχνει και κάποια στοιχεία ομάδας. Στην Καλαμάτα το είδαμε στην επιμονή μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Σήμερα το είδαμε στην πίεση, στις συνεργασίες, στις ευκαιρίες, στις επιλογές από τον πάγκο και στον τρόπο που διαχειρίστηκε σχεδόν ολόκληρο το παιχνίδι. Δεν χρειάζεται να ενθουσιαστούμε από την 2η αγωνιστική. Ούτε να ξεχάσουμε τις ανορθογραφίες του καλοκαιριού επειδή μπήκαμε με 2 στα 2. Φαίνεται όμως να δημιουργείται μια ομάδα που πιστεύει σε αυτό που κάνει.

ΠΕΙΘΕΙ ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

Αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε ανατροπή, άγχος και Φαμπιάνο σε ρόλο σέντερ φορ για να έρθει η νίκη. Ο ΑΡΗΣ ήταν καλύτερος από τον ΟΦΗ, προηγήθηκε μόλις στο 3' με τον Μανού Γκαρθία, έχασε ευκαιρίες, βρήκε το δεύτερο γκολ με μια γκολάρα του Κουαμέ και έφθασε απόλυτα δίκαια στη νίκη. Ένα σκορ που κολακεύει περισσότερο τους φιλοξενούμενους παρά αποτυπώνει την πραγματική εικόνα του αγώνα. Δεύτερη νίκη στο πρωτάθλημα, 6 βαθμοί και κυρίως μια εμφάνιση που μας επιτρέπει δειλά δειλά να βλέπουμε κάτι καλό να δημιουργείται. Συνέχισε έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Από το χάος και την απογοήτευση του καλοκαιριού μέχρι το σημερινό 2 στα 2 η απόσταση είναι τεράστια. Η σεζόν φυσικά μόλις ξεκίνησε και κανένας δεν κέρδισε τίποτα από τον Αύγουστο. Αλλά αν είναι να κοιτάμε παιχνίδι με το παιχνίδι και να βλέπουμε ένα βήμα μπροστά κάθε φορά, όλα μια χαρά!

ΥΓ2. Σε μια αμυντική γραμμή που ακόμη ψάχνει την τελική της μορφή κάθε αγωνιστική ημέρα απουσίας του Βραζιλιάνου θα μοιάζει με Γολγοθά.

ΥΓ3. Τεράστιο ατόπημα της ΠΑΕ με τις τιμές των εισιτηρίων. Πέρα από τον μόνιμα κακό επικοινωνιακό χειρισμό του θέματος και την αδυναμία εύρεσης σημείου επαφής με τον κόσμο, είναι έγκλημα να κόβεις το γήπεδο από όποιον αδυνατεί να ανταποκριθεί σε αυτή την τιμολογιακή πολτική… Από τους πιτσιρικάδες, τον κόσμο που έρχεται από επαρχία μέχρι και τον οποιονδήποτε που απλά δεν το σηκώνει το πορτοφόλι του. Μακάρι να διορθωθεί σύντομα αυτό το λάθος.

Σε έναν αγώνα που πραγματοποιήθηκε υπο αντίξοες συνθήκες ο ΑΡΗΣ όπως αναμενόταν παρουσιάστηκε σαφώς ανώτερος από τον αντίπαλο του και αφού ξεπέρασε το «καλωσόρισμα της νέας σεζόν» από τον επόπτη με την ακύρωση του καθαρού γκολ του Μιρ στο Α ημίχρονο, βρήκε στην επανάληψη 2 φορές το δρόμο προς τα δίχτυα και πήρε την αυτονόητη πρόκριση. Δεν ήταν παιχνίδι για συμπεράσματα αλλά η ομάδα άφησε καλές εντυπώσεις. Παρόλα αυτά τα κενά που υπάρχουν προβληματίζουν.

ΕΙΧΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ, ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΓΚΟΛ, ΤΟΥ ΤΟ ΕΚΛΕΨΕ Ο ΕΠΟΠΤΗΣ

Δεν έκρυβε κάποια έκπληξη η ενδεκάδα του Γρηγορίου για το σημερινό παιχνίδι. Αυτά που είδαμε σε όλη την προετοιμασία σε συνδυασμό με τις ιδιαιτερότητες του κυπέλλου και τους τραυματισμούς αυτό ήταν το σχήμα που περιμέναμε. Σχήμα που επέτρεψε στην ομάδα μας να πάρει από την αρχή την κατοχή της μπάλας και να κλείσει την Αναγέννηση στο δικό της μισό και να προσπαθήσει να βρει το γκολ κόντρα σε έναν αντίπαλο που είχε ως στόχο να κρατήσει το μηδέν.  Ευκαιρίες υπήρχαν το γκολ όμως δεν ερχόταν… και όταν αυτό ήρθε από τον Μιρ ο επόπτης ανακάλυψε οφσάιντ «αφαιρώντας» από το κάδρο της γραμμής του οφσάιντ έναν παίκτη της Καρδίτσας ενάμιση μέτρο μπροστά.

ΕΓΙΝΕ ΠΙΟ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ ΣΤΟ Β ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Ο Γρηγορίου στην ανάπαυλα πέρασε τον Αλφαρέλα στο παιχνίδι δίπλα στον Μιρ και έκανε τον ΑΡΗ πιο επιθετικό. Η αλλαγή λειτούργησε άμεσα και μόλις στο 49' ο Γκαρέ δημιούργησε τη φάση, ο Θεοδωρόπουλος απέκρουσε προσωρινά και ο Φαντιγκά που ακολούθησε τη φάση έκανε το 0-1. Από εκεί και πέρα το παιχνίδι ήρθε στα μέτρα μας, η ομάδα συνέχισε να κάνει ευκαιρίες και στο 66’ ήρθε και το 2 γκολ. Ο Γκαρέ τη σέντρα, ο Μιρ μπέρδεψε την άμυνα και με αυτογκολ κλείδωσε η νίκη. Στη συνέχεια είχαμε ευκαιρίες για τρίτο γκολ αλλά η διαχείριση δυνάμεων ήταν πλέον ο στόχος της ομάδας μέχρι το τέλος.

ΟΙ ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

Από ένα παιχνίδι απέναντι στην Αναγέννηση Καρδίτσας τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν υπάρχει έδαφος για ουσιαστικά συμπεράσματα. Ούτε θετικά ούτε αρνητικά. Ο ΑΡΗΣ αντιμετώπισε μια ομάδα σαφώς χαμηλότερου επιπέδου και έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει. Πήρε την πρόκριση, κράτησε το μηδέν εύκολα, δεν αγχώθηκε όταν το γκολ δεν ερχόταν και όταν βρήκε το 0-1 τελείωσε ουσιαστικά το παιχνίδι. Οι παίκτες φάνηκαν να γνωρίζουν το ρόλο τους, κάποιοι να έχουν ξεκάθαρα τη διάθεση να βγουν μπροστά και η ομάδα να έχει ένα συγκεκριμένο πλάνο στο παιχνίδι της. Μέχρι και ο Γρηγορίου έδειξε αντανακλαστικά και έσπευσε στο ημίχρονο να αλλάξει κάποια πράγματα παρόλο που φαινόταν ότι το γκολ αργά ή γρήγορα θα ερχόταν και από τα πρώτα 45’ . Μέχρι εκεί όμως τα «δείγματα γραφής» και ούτε για μια στιγμή δεν μοιάζουν ικανά να καλύψουν τις ανορθογραφίες του καλοκαιρινού σχεδιασμού. Έστω και καθυστερημένα γίνεται ένα μεταγραφικό ντεμαράζ με τη θέση όμως του βασικού στόπερ να παραμένει κενή. Μέχρι να καλυφθούν τα κενά θα προβληματιζόμαστε…

ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ

Στο πρώτο επίσημο παιχνίδι της χρονιάς ο ΑΡΗΣ μας είχε έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο. Να μην μπλέξει σε περιπέτειες, να πάρει την πρόκριση και να συνεχίσει τη δουλειά του ενόψει της έναρξης του πρωταθλήματος. Με τα κενά του στην άμυνα, με τις ανορθοδοξίες στον μεταγραφικό σχεδιασμό και με όλα τα προβλήματα που κουβαλάει από την έναρξη της καλοκαιρινής προετοιμασίας. Με αυτά και με αυτά οι παίκτες του Γρηγορίου έκαναν το καθήκον τους και έδειξαν για ακόμη μια φορά ότι εδώ υπάρχει ένα σύνολο ανθρώπων, μια ομάδα αποφασισμένη να παλέψει με όποιες δυνάμεις έχει. Άιντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ πάμε για μια ανέλπιστα καλή χρονιά!

ΥΓ. Μότο μας είναι «κάνε εσύ τα πράγματα σωστά, διόρθωσε τα λάθη σου και μετά κοίτα τι γίνεται γύρω σου». Έλα όμως που στην ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα περισσότερη σημασία έχει ποιος σφυρίζει, ποιος κρατάει σημαιάκι και ποιος τσεκάρει το VAR(όταν αυτό υπάρχει). Και το σημερινό ακυρωθέν γκολ ήταν μια ευγενική υπενθύμιση της ΕΠΟ.

Την 3^η συνεχόμενη νίκη του στα πλέιοφς πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κερδίζοντας για 2^η φορά τον ΟΦΗ με το «άνετο» 3-1! Πρωταγωνιστή της σημερινής αναμέτρησης, ο Κουαμέ που όπως περίμενε διακαώς την ευκαιρία του. Ασίστ στο πρώτο γκολ , άλλα δύο γκολ στη συνέχεια και ατελείωτα τρεξίματα και κερδισμένες μονομαχίες από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα. Αδιάφορη νίκη αλλά κάθε νίκη του ΑΡΗ προσφέρει χαρά στον κόσμο του είτε μιλάμε για τους λίγους πιστούς που βρέθηκαν σήμερα στο Κλ.Βικελίδης, είτε για όλους όσους προτίμησαν να αφιερώσουν ένα δίωρο «εξ αποστάσεως» στον κιτρινόμαυρο θεό.

ΜΕ ΙΔΙΑ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΙΔΙΑ ΕΝΔΕΚΑΔΑ

Όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια των πλέιοφς έτσι και σε αυτό, ο ΑΡΗΣ μπήκε με ξεκάθαρο στόχο και πλάνο. Η ενδεκάδα είχε μια αλλαγή αλλά η προσέγγιση του αγώνα ήταν ακριβώς η ίδια. Πίεσε από την αρχή ψηλά και προσπάθησε να εξαντλήσει τις ευκαιρίες του αξιοποιώντας την κατοχή του.  Πέρεθ, Γκαρέ και Κουαμε προσπάθησαν να βρουν το γκολ χωρίς επιτυχία. Στο 19’ όμως ο Κουαμέ έστρωσε ωραία στον Γκαρέ για να κάνει το 1-0!  Ένα γρήγορο προβάδισμα σε απόλυτη συμφωνία με την εικόνα των 2 ομάδων.

Ο ΟΦΗ δεν αντέδρασε στο 1-0, αντιθέτως η αυτοπεποίθηση των παικτών μας ανέβηκε στα ύψη και στο 42’ ουσιαστικά κλείδωσε τη νίκη. Ο Ντούντου έβγαλε ωραία σέντρα, ο Κουαμέ πήρε την κεφαλιά και έγραψε το 2-0 πανηγυρίζοντας έντονα ένα γκολ που το ήθελε πάρα πολύ.

ΕΞΙΣΟΥ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΠΙΟ ΧΑΜΗΛΟ ΤΕΜΠΟ

Το Β ημίχρονο δεν είχε τον ίδιο ρυθμό. Ο ΟΦΗ πήρε λίγο περισσότερα μέτρα στο γήπεδο, οι παίκτες έριξαν την ένταση και για αρκετή ώρα το παιχνίδι κύλησε στο ρελαντί. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την ομάδα μας να ψάξει το τρίτο γκολ με το σουτ του Ράτσιτις όμως να σταματάει στο δοκάρι.  Μια φάση που μας αφύπνισε και από εκείνο το σημείο και μετά ο ΑΡΗΣ μας έδειξε μεγαλύτερο ζήλο για να πετύχει και άλλο γκολ. Γκολ που ήρθε πάλι από τον Κουαμέ στο 79’ μετά από ωραία ασίστ του Πέρεθ.  Το 3-1 από τον ΟΦΗ με ένα ωραίο μακρινό σουτ, απλά διαμόρφωσε το τελικό σκορ.

ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΙ ΚΙΝΗΤΡΟ

Μετά το διπλό στην Κρήτη ο ΑΡΗΣ μας διπλασίασε τις νίκες του με τον αδιάφορο ΟΦΗ κερδίζοντας ακόμη πιο εύκολα αυτή τη φορά.  Το αποτέλεσμα μπορεί να μην αλλάζει τη συνολική γεύση της χρονιάς, αλλά λέει κάτι ουσιαστικό. Εκεί που πολλοί περίμεναν να μπει αδιάφορος, μπήκε σοβαρός, επιθετικός και με διάθεση να επιβληθεί.  Τι να το κάνεις τώρα να μου πεις… αλλά από τη στιγμή που συμβαίνει οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε και να πούμε και ένα μπράβο στον Γρηγορίου και τους παίκτες του. Και την εντελώς ανάποδη εικόνα να είχαν κανείς δεν θα έλεγε τίποτα μιας και αυτό ήταν το αναμενόμενο και το φυσιολογικό βάσει της φετινής πορείας. Αντί όμως για αυτό η ομάδα βρίσκει κίνητρο εκ των έσω και παρουσιάζει μια αξιοπρεπής εικόνα. 2 παιχνίδια έμειναν μακάρι να συνεχίσει έτσι.

ΣΟΒΑΡΟΣ ΣΤΑ ΑΣΟΒΑΡΑ

Ζωντανός στη μάχη της 5^ης θέσης παραμένει ο ΑΡΗΣ μας κερδίζοντας ξανά τον ΟΦΗ με 3-1. 2 γκολ και μια ασίστ ο Κουαμέ που έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στην σημερινή νίκη. Μια νίκη χωρίς αντίκρισμα που ναι μεν μας χαροποιεί αλλά μας «προβληματίζει» κιόλας… Γιατί αργήσαμε τόσο για να δείξουμε ένα σοβαρό αγωνιστικό πρόσωπο; Ή μήπως είναι η απουσία του «πρέπει» ο λόγος που βλέπουμε αυτή την εικόνα; Ερωτήματα που ποτέ δεν θα απαντηθούν με σαφήνεια και σύντομα θα πρέπει να ξεχαστούν. Για να ξεχαστούν όμως θα πρέπει να οι φήμες να πάρουν σάρκα και οστά. Διαφορετικά σε 2-3 εβδομάδες πάλι αυτά θα συζητάμε μεταξύ μας.

Υπό την λάμψη του «οικοδεσπότη» κορυφαίου Έλληνα αθλητή Νίκο Γκάλη και των υψηλών προσκεκλημένων Γιάννη και Θανάση Αντετοκούνμπο αλλά και του Ρίτσαρντ Σιάο, το Nick Galis Hall έβαλε τα γιορτινά του και ο κόσμος του ΑΡΗ έδωσε μια ακόμη μοναδική παράσταση! Απίστευτος παλμός και ένα ξέφρενο πάρτι από τον κόσμο που είχε σπεύσει από νωρίς να γεμίσει ασφυκτικά το Παλέ. Η νίκη του ΑΡΗ μας εντός των 4 γραμμών και το «κύκνειο άσμα» του Πανιωνίου στην πρώτη κατηγορία περάσανε σε 2^η μοίρα και αυτό μάλλον λειτούργησε ευεργετικά για τους παίκτες του Μίλιτσιτς μιας και στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα δεν βλεπόντουσαν.

3 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ

Η αρχή σε κάθε παιχνίδι δείχνει τον βαθμό ετοιμότητας και πνευματικής συγκέντρωσης των 2 ομάδων. Και για κακή μας τύχη… ο Πανιώνιος ήταν αυτός που μπήκε με ένταση, πήρε μικρό προβάδισμα και θύμισε από νωρίς ότι παίζει τη ζωή του. Με τον Αντετοκούνμπο να κάνει αισθητή την παρουσία του και τον Φόρεστερ με το που τον αντικατέστησε να δίνει λύσεις, ο ΑΡΗΣ αντέδρασε προσπέρασε με 19-15 αλλά ως εκεί.

Ο Πανιώνιος δεν έδειχνε διατεθειμένος να τα παρατήσει ξαναμπήκε γερά στο παιχνίδι και το ημίχρονο έκλεισε στο 31-31 δείχνοντας ότι και οι 2 ομάδες ζοριζόντουσαν επιθετικά αλλά τα έδιναν όλα στην άμυνα. Στο τρίτο δεκάλεπτο ο Μήτρου-Λονγκ βγήκε μπροστά και προσπάθησε να σπρώξει τον ΑΡΗ πιο αποφασιστικά. Με τρία τρίποντα στα πρώτα τρία λεπτά έδωσε ώθηση και προβάδισμα, αλλά ο Τσαλμπούρης απάντησε άμεσα με το 51-49 στο τέλος της 3^ης περιόδου να δείχνει ότι όλα ήταν ανοιχτά.

ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΑΠΟ ΟΣΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕ

Στην τέταρτη περίοδο η ομάδα μάλλον φάνηκε να καταλαβαίνει ότι αν δεν το «κλειδώσει» νωρίς στο τέλος θα πράγματα θα γίνουν πολύ ζόρικα.  Ξαφνικά οι παίκτες μας άρχισαν να βρίσκουν τον στόχο από μακριά και με τον Μποχωρίδη να πετυχαίνει 2 συνεχόμενα τρίποντα καταφέραμε να ξεφύγουμε στο σκορ. Και εκεί κάπου φάνηκε να εξαντλούνται τα ψυχικά αποθέματα των αντιπάλων μας με τον χρόνο να κυλάει εις βάρος του και την Α2 να πλησιάζει ολοένα και πιο κοντά. Και αφού έφυγε το άγχος της νίκης τα πάντα μέχρι να μηδενίσει το χρονόμετρο έγιναν εύκολα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΔΥΝΑΤΕΙ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ

Ευτυχώς που ο Νίκος Γκάλης, οι Αντετοκούνμπο και ο Σιάο τραβούσαν την προσοχή όλων γιατί αν ασχολούμασταν αποκλειστικά με το παιχνίδι θα ήμασταν τώρα με χάπια… Για ακόμη μια φορά μπροστά σε ένα «πρέπει» ο Μίλιτσιτς και οι παίκτες του παρουσιάστηκαν ανέτοιμοι. Παρόλο που το «πρέπει» ήταν μια απλή νίκη κόντρα στον ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ και άκρως προβληματικό Πανιώνιο. Κυκλοφορία της μπάλας για γέλια, φθηνά λάθη και αποφάσεις στην επίθεση που προκαλούσαν πονοκέφαλο. Ενώ και στην άμυνα  παρά την ένταση που έβγαζαν οι παίκτες μας, τα περισσότερα σουτ των αντιπάλων μας ήταν αμαρκάριστα. Μέχρι και ο Νουά πραγματοποίησε ίσως την χειρότερη εμφάνιση του παρασυρόμενος από την γενικότερη μετριότητα. Τίποτα διαφορετικό από τον Μίλιτσιτς σε ότι έχει να κάνει με την προετοιμασία της ομάδας, αντιθέτως πλέον είναι φανερό ότι έχει «χάσει» και τους Κουλμπόκα και Άντζουσιτς που απλά μπαίνουν για να κάνουν τα δικά τους. Και όλα αυτά λίγες ημέρες μετά την ήττα στο Περιστέρι σε ένα χρονικό σημείο που θα έπρεπε να ανεβάζουμε απόδοση και να έχουμε φορμαριστεί.

ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ Η ΟΜΑΔΑ ΔΕΝ ΠΕΙΘΕΙ

Συγκλονιστικές στιγμές ζήσαμε όσοι είχαμε την τύχη να βρεθούμε στο κατάμεστο Nick Galis Hall με τον κόσμο του ΑΡΗ να διατυμπανίζει με τον μοναδικό τρόπο που μόνος αυτός ξέρει την αγάπη του για αυτή την ομάδα αλλά και την δίψα του για να την δει ξανά στην κορυφή! Ο μπασκετικός θεός Νίκος Γκάλης, ο κορυφαίος της εποχής του Γιάννη Αντετοκούνμπο μαζί με τον Θανάση αλλά και τον ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Ρίτσαρντ Σιάο μονοπώλησαν το ενδιαφέρον. Και ως ένα σημείο τράβηξαν τα φώτα από το παιχνίδι. Εκεί που ο Μίλιτσιτις και οι παίκτες του μας πονοκεφάλιασαν μέχρι να καταφέρουν να πάρουν τη νίκη κόντρα στον τελευταίο Πανιώνιο. Αποφύγαμε το κάζο σήμερα αλλά δεν πείθει η ομάδα ότι μπορεί κάτι παραπάνω από την 5^η θέση. Μακάρι να μας διαψεύσει.

ΥΓ. Καταπληκτική ατμόσφαιρα, όσοι βρεθήκαμε στο Nick Galis Hall το απολαύσαμε από πρώτο χέρι. Ζω όμως για τη στιγμή που το Παλέ θα κοχλάζει και θα ξεχειλίζει από ηδονή χάρη σε ένα σύνολο παικτών και ενός προπονητή που θα μας ξεσηκώνουν με τις επιδόσεις τους πάνω στο παρκέ. Όπως παλιά.

ΥΓ2. Ρε Γιάννη,Γιάννη άντε τέλειωνε με το ΝΒΑ φτάνει, Έλα εδώ καλό μου παλικάρι για σηκώσουμε πρωτάθλημα στον ΆΡΗ!

Τη χαρά τη νίκης γευτήκαμε επιτέλους σήμερα κόντρα στο μόρφωμα του Βόλου με τον ΑΡΗ μας να μην τα παρατάει όταν στράβωνε το παιχνίδι στο 1-2 και με αποφασιστικότητα πέτυχε την απόλυτη ανατροπή! MVP ο Καντεβέρε με μια γεμάτη παρουσία, μια ασίστ και το καθοριστικό προσωπικό γκολ που μας χάρισε τους 3 βαθμούς! Τη δόξα των νικητών προσπάθησαν να κλέψουν ο διαιτητής Πολυχρόνης και ο συνεργός του στο VAR κλείνοντας τα μάτια σε 2 πέναλτι και το «ανάποδο» κόρνερ από όπου προήλθε το 2^ο γκολ του Βόλου. Ευτυχώς αυτή τη φορά δεν τα κατάφεραν…

ΜΠΗΚΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΕ ΤΙΣ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥ

Η ομάδα μπήκε αποφασισμένη να επιβάλλει τον ρυθμό της, είχε  ένταση στις διεκδικήσεις, πίεσε έξυπνα και έφτιαξε φάσεις από το ξεκίνημα όπως η φάση διαρκείας μόλις στο 4’ που λίγο έλειψε να καταλήξει στα δίχτυα. Στα 17’ ο δραστήριος Καντεβέρε  έστρωσε ωραία για τον  Χόνγκλα και με ωραίο τελείωμα έκανε το 1-0.

Στη συνέχεια όμως άλλαξε συμπεριφορά και όπως συμβαίνει συνήθως το πληρώσαμε με την πρώτη ευκαιρία του Βόλου και το άπιαστο σουτ του Γκονζάλες στο 40’. Ένα ωραίο γκολ που δεν θα έπρεπε να μετρήσει μιας και στην αρχή της φάσης έχει γίνει πέναλτι στον Γκαρέ που ούτε ο διαιτητής ούτε και το VAR το είδαν. Και πριν καλά καλά συνέλθει η ομάδα από το σοκ της ισοφάρισης το γνωστό πρόβλημα στις στατικές φάσεις έκανε την εμφάνιση του και ο Κάργας ανενόχλητος με κεφαλιά έκανε το 1-2. Γκολ που προήλθε μετά από εκτέλεση ενός κόρνερ που δεν υπήρξε ποτέ αλλά το είδε μόνο ο Πολυχρόνης και ο βοηθός του.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΟΛΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια όπου η απογοήτευση και η έλλειψη καθαρού μυαλού είναι τα κυρίαρχα στοιχεία μας όταν τα πράγματα στραβώνουν, η ομάδα μπήκε στο Β ημίχρονο αποφασισμένη να πάρει αυτό που αξίζει. Και αυτό είχε ως αποτέλεσμα μόλις στο 48’ τον Ράτσιτς να βλέπει το σουτ του να κοντράρει σε κάποιο σώμα και τελικά να καταλήγει στα δίχτυα. Και από εκείνο το σημείο και μετά ο ΑΡΗΣ ξαναπήρε τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα αναγκάζοντας τον Βόλο σε οπισθοχώρηση και καθυστερήσεις.

Νεύρα, διακοπές, ένταση στους πάγκους, φωνές, διαμαρτυρίες και άλλα κλασσικά υπο την ανοχή του Πολυχρόνη με στόχο να μην παιχθεί ποδόσφαιρο και η ομάδα μας να μην καταφέρει να φθάσει στην ανατροπή. Στο 76΄ όμως ο Καντεβέρε χάρη στην πίεση που άσκησε στον αντίπαλο του πήρε την μπάλα στο κέντρο, ξεχύθηκε προς την αντίπαλη εστία και με ψυχραιμία έγραψε το 3-2!  Στην τελευταία φάση του αγώνα λίγο έλειψε να ξαναγίνουμε αυτοκαταστροφικοί αλλά ο Αθανασιάδης μαζί με το δοκάρι «κλείδωσαν» τους 3 βαθμούς.

ΑΦΗΣΕ ΤΙΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΚΑΙ ΠΑΛΕΨΕ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ

Σχεδόν ξεχάσαμε την τελευταία φορά που κερδίσαμε και αυτό λέει πολλά για την αξία της σημερινής νίκης. Παρόλα αυτά ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν έκανε κάτι το εντυπωσιακό, δεν εγκλώβισε τον αντίπαλο, δεν απέφυγε τα λάθη του, δεν έγινε ξαφνικά ομάδα-ρολόι. Έδειξε όμως κάτι που τον τελευταίο καιρό έλειπε δραματικά. Έδειξε θέληση και πίστη ότι μπορεί να τα καταφέρει παρά τις αντιξοότητες που συνάντησε κατά την διάρκεια του αγώνα. Δεν διαλύθηκε ψυχολογικά όταν το παιχνίδι στράβωσε τόσο ξαφνικά και τόσο εκνευριστικά. Δεν έμεινε στις διαιτητικές αποφάσεις. Και αντί να ψάχνει δικαιολογίες, έψαξε φάσεις και βρήκε 3 γκολ. Και αυτή η εικόνα έχει να κάνει με όλα όσα ανέφερε και ο Γρηγορίου στη συνέντευξη τύπου και το σχεδόν «λευκό ιατρικό απουσιολόγιο». Και αν υπήρχαν ουσιαστικές αλλαγές στο κέντρο ή στα μπακ θα βλέπαμε πολύ καλύτερα πράγματα από την ομάδα μιας και από ένα σημείο και μετά φαινόταν ότι ο Μεντίλ, ο Χόνγκλα, ο Ράκιτς και ο Καντεβέρε δεν είχαν ανάσες. Μοναδική παραφωνία σε όλη την προσπάθεια της ομάδας ήταν η αρνητική παρουσία του Τεχέρο για ακόμη μια φορά με την απορία όλων να είναι γιατί δεν προτιμήθηκε ο Φατιγκά. Το σημαντικό είναι ότι τα καταφέραμε και ότι πλέον μπορούμε να πατήσουμε στη νίκη για να πάμε ένα βήμα παραπάνω. Όχι απλά σε μια ελπιδοφόρα εμφάνιση. Αλλά σε μια εμφάνιση που επιτέλους μας οδήγησε στη νίκη!

ΝΙΚΗ ΟΞΥΓΟΝΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΑΤΑΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ

Επιστροφή στις νίκες και στις ελπίδες μας για την κατάκτηση της 5^ης θέσης για τον ΑΡΗ μας που σήμερα κόντρα στον Βόλο άφησε τις δικαιολογίες στην άκρη, προσπέρασε την εχθρική διαιτησία και προσηλωμένος στον στόχο του έκανε την ανατροπή! Κορυφαίος ο Καντεβέρε με μια ασίστ και το καθοριστικό γκολ της νίκης, έβαλε την υπογραφή του στο σημερινό τρίποντο. Σχεδόν είχαμε ξεχάσει τι σημαίνει να πανηγυρίζεις μια νίκη και να φεύγεις από το γήπεδο με το χαμόγελο αντί για νεύρα. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. 2 πέναλτι με το πρώτο πιθανόν να σήμαινε το 2-0 αντί για 1-1 και ένα κόρνερ που δεν έγινε ποτέ για να έρθει το 1-2 από τον Βόλο. Την κερδίσαμε την διαιτησία σήμερα, για να δούμε την επόμενη φορά...     

ΥΓ2. Παράπονα ο Μπέος για τη διαιτησία, έτσι από συνήθεια για να αναπαράγουν τα «τρολ». 

Άδοξο τέλος είχε το νικηφόρο σερί στη Πυλαία στο πιο κομβικό – ως τώρα – παιχνίδι στο ελληνικό πρωτάθλημα. Ο ΑΡΗΣ δεν ήταν αυτός που έπρεπε, αρκέστηκε σε κάποια ξεσπάσματα και δεν μπόρεσε να διεκδικήσει τη νίκη. Καταλυτικό ρόλο έπαιξαν οι 3 διαιτητές που μόλις στα πρώτα 13’’ με τα 3 πρώτα σφυρίγματα έδειξαν τις προθέσεις του. Ωστόσο η χαμένη μάχη στα ριμπάουντ και τα δικά μας λάθη ήταν αυτά που σε μεγαλύτερο βαθμό καθόρισαν το τελικό αποτέλεσμα.

ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΕ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΡΥΘΜΟ

Όλα λάθος από την αρχή για τον ΑΡΗ μας και αντι  να χαμηλώσει την ένταση του αγώνα επέτρεψε στους αντιπάλους μας να ακολουθήσουν το γρήγορο άναρχο παιχνίδι τους και να βρουν από νωρίς ρυθμό. Τα 7/11 τρίποντα που δεχθήκαμε στην 1^η περίοδο και το 29-19 ήταν η εικόνα μιας ομάδας που δεν είχε ακόμα πατήσει σωστά στο γήπεδο.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ – ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1

Αν σε κάτι μας έχει συνηθίσει η ομάδα επί ημερών Μίλιτσιτς αυτό είναι το να βρίσκει τρόπο να επιστρέφει στο παιχνίδι ενώ φαίνεται να έχει στραβώσει εντελώς. Κάπως έτσι από το -16 φθάσαμε στο 43-42 λίγο πριν το ημίχρονο με τον Τζόουνς να παίρνει μπρος, τον Νουά να δίνει λύσεις και τον Χάρελ να κάνει τα δικά του.

Και εκεί ακριβώς που  ήταν το σημείο να εκμεταλλευτεί το μομέντουμ του φάνηκε το τεράστιο «πνευματικό πρόβλημα» της ομάδας. Αντί για το προβάδισμα στα τελευταία δευτερόλεπτα πήγαμε με μείον 5 στα αποδυτήρια και κάπως έτσι βγήκαμε και από αυτά. Με τον Μήτρου Λόνγκ να παίρνει την μια λάθος απόφαση μετά την άλλη και τον Μίλιτσιτς για ανεξήγητο λόγο να τον εμπιστεύεται για σχεδόν 7 ολόκληρα λεπτά ο ποακ βρήκε την ευκαιρία να χτίσει εκ νέου διψήφια διαφορά.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ – ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 2

Και εκεί που νόμιζες ότι όλα τελείωσαν ο ΑΡΗΣ το έκανε ξανά! Η άμυνα έσφιξε, στην επίθεση βρέθηκαν πόντοι από το πουθενά και με ένα σερί 13-2 το ματς ήρθε στα ίσια. Και όμως για 2^η φορά ο ΑΡΗΣ επανέλαβε ακριβώς την ίδια παράλογη συμπεριφορά  σε ένα σημείο όπου το μομέντουμ ήταν μαζί του. Οι «εμπνεύσεις» του Μίλιτσιτς με τον Μήτρου Λόνγκ, τα small ball σχήματα και τον Αντετοκούνμπο στον πάγκο στα τελευταία κρίσιμα λεπτά της αναμέτρησης ψαλίδισαν τις όποιες ελπίδες μας για νίκη.

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ

Πολλά μπορείς να πεις για το σημερινό παιχνίδι και τις λεπτομέρειες που έκριναν το τελικό αποτέλεσμα. Είτε μιλάμε για μερικά άστοχα σουτ, κάποιες κακές άμυνες ή για κάμποσα ανάποδα σφυρίγματα, υπάρχει ένα στατιστικό που αποτυπώνει σχεδόν τα πάντα. Τα 19 επιθετικά ριμπάουντ  και τα 20 περισσότερα στο σύνολο τους που πήραν οι αντίπαλοι μας όσο και αν δεν μας αρέσει δείχνουν περισσότερη μαχητικότητα και αποφασιστικότητα. Δεν δικαιολογείται σε ένα τέτοιο παιχνίδι να μην μπαίνεις στις φάσεις με δύναμη, να μην βάζεις το κορμί σου, να μην είσαι αποφασισμένος να ματώσεις για τη νίκη. Ή έστω να είσαι συγκεντρωμένος σε αυτά που πρέπει να κάνεις μέσα στο γήπεδο. Όταν όμως ο καπετάνιος το διαβάζει και το βλέπει το παιχνίδι όπως το είδε το σημερινό ο Μίλιτσιτς λογικό και οι παίκτες να ακολουθήσουν. Τι άλλο έπρεπε να κάνει ο Μήτρου Λόγνκ στο τρίτο δεκάλεπτο για να πείσει τον προπονητή του να τον βγάλει; Πόσους ακόμη πόντους θα έπρεπε να δεχθούμε στα τελευταία λεπτά κοντά στο καλάθι για να γίνει ο αντιληπτό ότι ο Αντετοκούνμπο όπως και ο Χάρελ ήταν απαραίτητος για την άμυνα μας; Ναι ο Μίλιτσιτς έπαιρνε τις αποφάσεις και στις 2 φορές που φέραμε στα ίσια το παιχνίδι αλλά ότι στο τέλος το αποτέλεσμα είναι μηδέν κάτι λέει.  Όπως και το ότι μέσα από τις 8 συνεχόμενες νίκες δεν κατάφερες να φτιάξεις μια αγωνιστική ταυτότητα και βολεύτηκες με τα «ξεσπάσματα» και τις «μεγάλες βραδιές» κάποιων παικτών.

ΑΝΕΤΟΙΜΟΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ

Τέλος το νικηφόρο σερί, τέλος και οι ελπίδες για ένα καλύτερο πλασάρισμα. Το πάλεψε ο ΑΡΗΣ μας  παρά τα εμπόδια των τριών διαιτητών αλλά δεν ήταν αυτός που έπρεπε στο σύνολο του αγώνα. Έπρεπε να παρουσιαστεί πιο έτοιμος, πιο αποφασισμένος, πιο μυαλωμένος και συγκεντρωμένος στα κρίσιμα. Εντός και εκτός παρκέ… Η ουσία είναι ότι ένα ακόμη παιχνίδι που έκρινε κάτι(στην παρούσα φάση) χάθηκε, και αυτό λέει πολλά για το πως είναι δομημένη η ψυχοσύνθεση αυτής της ομάδας. Και αυτό είναι κάτι που δεν κρύβεται από τα σφυρίγματα των διαιτητών αλλά και δεν διορθώνεται έτσι απλά.

ΥΓ.  Δεν ξέρω τι θα μπορούσε να κάνει η διοίκηση για το κομμάτι διαιτησία. Αλλά το να το βλέπεις να έρχεται κατά πάνω σου και να μην κάνεις τίποτα σίγουρα δεν είναι η αντίδραση που βοηθάει.

Κόντρα στα προβλήματα του και την εχθρική διαιτησία, ο ΑΡΗΣ όντας καλύτερος στη μεγαλύτερη διάρκεια της αναμέτρησης έφθασε στη νίκη επεκτείνοντας το νικηφόρο σερί του στις 8! Χωρίς να πιάσουμε σπουδαία απόδοση αλλά με τον Μήτρου Λόνγκ να πετυχαίνει 27πόντους  και να  «ρεφάρει» τις τελευταίες κακές εμφανίσεις η ομάδα πήρε αυτό που ήθελε. Μπορούσε εύκολα να πάρει και τη διαφορά αλλά στο τέλος του στοίχισαν τα νεκρά διαστήματα και η έλλειψη συνεννόησης στην τελευταία επίθεση.

ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΜΕ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΟ ΜΥΑΛΟ

Η ομάδα μπήκε συγκεντρωμένη στο γήπεδο και με τους Μήτρου Λόνγκ και Χάρελ να «πυροβολούν» από μακριά πήρε κεφάλι στο σκορ. Ο Αντετοκούνμπο παρά τις ενοχλήσεις του είχε πολύ καλή παρουσία και στις 2 πλευρές του γηπέδου με τον ΑΡΗ να πετυχαίνει να επιβάλει το δικό του τέμπο από το πρώτο δεκάλεπτο. Ωστόσο ο υψηλόσωμος σέντερ ένιωσε ξανά ενοχλήσεις και τέθηκε νοκ άουτ από το παιχνίδι.

Η ΑΕΚ δεν βρίσκεται τυχαία στην 3^η θέση, έβγαλε αντίδραση προσπέρασε στο σκορ(22-26) και πήγε να αλλάξει τις ισορροπίες της αναμέτρησης.  Σε εκείνο το σημείο φάνηκε πόσο αποφασισμένοι ήταν οι παίκτες μας σήμερα για να πάρουν τη σημαντική νίκη. Με τον Μήτρου Λόνγκ να συνεχίζει να κάνει τα δικά του και τον Νουά από το πουθενά να δίνει πόντους σε δεύτερες ευκαιρίες η ομάδα μας όχι απλά απάντησε αλλά κατάφερε να φθάσει και στο +9 λίγο πριν το ημίχρονο που έκλεισε τελικά με 44-39.

ΑΠΟ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΕ ΤΗ ΝΙΚΗ  ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΧΕΙΡΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΣΤΗ ΝΙΚΗ

Στο τρίτο δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ έπαιξε όπως ακριβώς θέλουμε να τον βλέπουμε. Ο Μήτρου-Λονγκ συνέχισε να πυροβολεί, ο Μποχωρίδης έδωσε λύσεις, ο Τζόουνς βρήκε ρυθμό και η διαφορά ανέβηκε μέχρι και στο +14 δείχνοντας ότι μπορεί να τελειώσει από νωρίς τόσο την υπόθεση νίκη όσο και το +7 για να πάρει και το πάνω χέρι σε περίπτωση ισοβαθμίας με την ΑΕΚ.

Και πάνω που πιστέψαμε ότι μπορούμε να τελειώσουμε αναίμακτα η ομάδα κόλλησε επιθετικά. Με μόλις 2 πόντους σε 5 ‘ η ΑΕΚ άρπαξε την ευκαιρία να ροκανίσει την διαφορά και να προσπεράσει με 70-71 αλλάζοντας τα δεδομένα του αγώνα. Ευτυχώς ο Μήτρου Λόνγκ που είχε σιγήσει από το Α ημίχρονο στα τελευταία κρίσιμα λεπτά ξεκίνησε ξανά να σκοράρει, ο Χάρελ πέτυχε και αυτός ύστερα από το πρώτο δεκάλεπτο το κρίσιμο σουτ και η νίκη κατέληξε στην αγκαλιά μας. Είχαμε και την ευκαιρία να πάρουμε και το +7 αλλά την σπαταλήσαμε με πολύ αφελή τρόπο.

ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΗΡΕ – ΣΧΕΔΟΝ -  ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ

Με τους περισσότερους παίκτες να είναι σε μέτρια μέρα, τον Αντετοκούνμπο να αγωνίζεται μόλις για ένα δεκάλεπτο και την ομάδα να κολλάει επιθετικά στο πιο κρίσιμο σημείο της αναμέτρησης κόντρα σε μια δυνατή ΑΕΚ,  ο βαθμός δυσκολίας του σημερινού αγώνα ήταν υψηλός. Παρόλα αυτά ο Μίλιτσιτς και οι παίκτες του την βρήκαν την άκρη και αν ήταν λίγο πιο συγκεντρωμένοι θα το πετύχαιναν πολύ πιο εύκολα. Σε ένα καλό απόγευμα για την ομάδα μένει μια αίσθηση μισής δουλειάς μιας και εύκολα θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει και την διαφορά. Από την άλλη, όταν σε ένα παιχνίδι με τόσα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση, μόλις 3-4 παίκτες να ξεχωρίζουν και μια άκρως εχθρική διαιτησία, αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι  στο τέλος τα  καταφέραμε! Και τα καταφέραμε κυρίως γιατί η ομάδα έπαιξε με ένταση, δεν τα παράτησε αλλά και γιατί έχει 4-5 παίκτες με ποιότητα που μπορούν να καθορίσουν την έκβαση του αγώνα. Παίκτες όπως ο Μήτρου Λόνγκ που πρωταγωνίστησε, ο συνήθης ύποπτος Νουά(χωρίς να εντυπωσιάσει) και ο παίκτης κλειδί Χάρελ! Και όπως φαίνεται οι νίκες τους δίνουν περισσότερη αυτοπεποίθηση που σε παιχνίδια σαν το σημερινό την εξαργυρώνουμε!

Τώρα, για το πως από το +14 κοντέψαμε να χάσουμε και το πως σπαταλήσαμε την ευκαιρία για να καλύψουμε τη διαφορά του πρώτου αγώνα δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε πολλά. Κόουτς και παίκτες έχουν δώσει τα διαπιστευτήρια τους και όπως μας έχουν δείξει ότι είναι ικανοί για το καλύτερο, έχουν δείξει ότι είναι και για το χειρότερο. Για τη συνέχεια εμείς πάντως θα ευελπιστούμε να βλέπουμε το καλύτερο που μπορούν να πετύχουν και μόνο αυτό.

ΔΥΝΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΕΤΡΑΔΑ, ΓΛΥΚΟΚΟΙΤΑΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ 3^Η ΘΕΣΗ

Χρωστούσε μια καλή εμφάνιση ο Μήτρου Λόνγκ και σήμερα την ξεχρέωσε και με το παραπάνω. Με  27 πόντους και πολλά κρίσιμα σουτ όταν η ομάδα είχε κολλήσει βοήθησε στα μέγιστα για να φθάσει στη νίκη. Λίγο συγκέντρωση περισσότερη χρειαζόταν και θα παίρναμε και το +7.  Η μεγάλη εικόνα όμως  λέει 8 σερί νίκες και μια ομάδα που δείχνει ικανή για τον στόχο της τετράδας και όχι μόνο. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Αθόρυβα ως ένα βαθμό και αποφεύγοντας τα κραυγαλέα λάθη οι 3 διαιτητές έδειξαν πως μπορουν να αβαντάρουν την ομάδα που θέλουν με συνοπτικές διαδικασίες. Οι 28 βολές που βάρεσαν οι αντίπαλοι μας έναντι των 13 που σουτάραμε εμείς σε ένα παιχνίδι που ήμασταν σχεδόν σε όλη την διάρκεια του μπροστά και προηγηθήκαμε μέχρι και με +14 πόντους, αυτό δείχνει.

112 χρόνια ιστορίας, πάθους, περηφάνειας και κιτρινόμαυρης παράνοιας. 

112 χρόνια με τον ΑΡΗ μέσα στην καρδιά, στο μυαλό, στην καθημερινότητά μας.

Όχι απλά μια ομάδα.

Μια ιδέα, ένα ιδανικό.

Μια αγάπη χωρίς όρια.

Ένα κομμάτι από τη ζωή και την ψυχή μας.

Ευγνωμοσύνη μόνο που υπάρχεις. Ευγνωμοσύνη που μεγαλώσαμε με τον ΑΡΗ μέσα μας.

Χρόνια πολλά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

Φινάλε ντροπής σε μια χρονιά συνεχής απογοήτευσης έδωσε ο ΑΡΗΣ μας στις υποχρεώσεις του για την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, γνωρίζοντας την ήττα από τον ΟΦΗ μέσα στο σπίτι του. Σε ένα παιχνίδι που η ομάδα έδειξε 2 εντελώς διαφορετικά πρόσωπα στα 2 ημίχρονα με κοινό παρονομαστή όμως την αφλογιστία στην επίθεση και την αδράνεια στην άμυνα.  Άλλα 2 ημίχρονα να είχαμε γκολ δεν βάζαμε και αυτή δυστυχώς είναι η αίσθηση που μας άφησε η ομάδα παρά την σωρεία ευκαιριών στο Β ημίχρονο. Ευτυχώς τα πιο δυσοίωνα σενάρια δεν επιβεβαιώθηκαν και η ομάδα διατηρήθηκε στην πρώτη οκτάδα.

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΝΤΡΑ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι χωρίς ένταση και χωρίς καθαρό πλάνο σχετικά με το τι ήθελε να πετύχει. Να κερδίσει; να διασφαλίσει το Χ; Σίγουρα πάντως δεν μπήκε για να διεκδικήσει λυσσαλέα το γκολ που θα τον οδηγούσε στη νίκη όπως έκανε ο αντίπαλος μας.  Η φάση στο 18’ με τον Αθανασιάδη να σώζει σε τετ α τετ ήταν καμπανάκι που δεν ακούστηκε, για να έρθει στο 36’ το 0-1 σε μια φάση που η άμυνα απλά παρακολουθούσε με ενδιαφέρον τις κινήσεις παικτών του ΟΦΗ. Αμαρκάριστος μέσα στην περιοχή, τελείωμα προ κενής εστίας και το παιχνίδι πήρε τον δρόμο του.

ΤΟ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕ ΠΟΤΕ

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τους παίκτες μας να δείχνουν περισσότερη διάθεση και πλέον χωρίς άλλο στόχο πέρα από το γκολ της ισοφάρισης. Και πάνω που αρχίζαμε να ελέγχουμε το παιχνίδι και να γινόμαστε απειλητικοί ήρθε στο 57’ μια ακόμη αντεπίθεση, μια ακόμη κακή αμυντική λειτουργία και το 0-2.  Ένα γκολ που ουσιαστικά τελείωσε το παιχνίδι μιας και η αναποτελεσματικότητα μας στην τελική προσπάθεια ήταν αυτό που χαρακτήριζε την παρουσία μας από την αρχή της αναμέτρησης. Κάτι που επιβεβαιώθηκε στα εναπομείναντα λεπτά μέχρι τη λήξη. Κάμποσες προσπάθειες, σουτ πάνω στα σώματα, χαλαρά τελειώματα, ένα δοκάρι και μπόλικη αστοχία.

ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ

Ούτε σήμερα κατάφερε ο Γρηγορίου και οι παίκτες του να δείξουν κάτι το διαφορετικό. Ή μάλλον το διαφορετικό που μας έδειξαν ήταν ότι δεν μπόρεσαν ούτε την «αγαπημένη» ισοπαλία. Το πιο ανησυχητικό από την ήττα είναι ότι τίποτα από όσα βλέπουμε δεν μοιάζει τυχαίο. Ο ΑΡΗΣ έχει επαναλαμβανόμενα προβλήματα. Δεν έχει καθαρή ανάπτυξη, δεν έχει συνοχή, δεν έχει αμυντική σταθερότητα, δεν έχει αυτοπεποίθηση να τελειώσει τις φάσεις. Και αυτό είναι ένα σταθερό μοτίβο εδώ και καιρό. Υπάρχει το κενό λόγω εθνικών ομάδων και κάποιος χρόνος παραπάνω αλλά… με τέτοιες εμφανίσεις, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι μπορεί κάτι να αλλάξει.

ΧΩΡΙΣ ΠΛΑΝΟ, ΧΩΡΙΣ ΨΥΧΗ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος έκλεισε όπως ακριβώς κύλησε όλη η χρονιά. Με απογοήτευση, με νεύρα και με μια ομάδα που δεν πείθει κανέναν ότι ξέρει τι κάνει μέσα στο γήπεδο. Η σημερινή ήττα είναι μια ακόμη απόδειξη ότι με τα σημερινά αγωνιστικά δεδομένα δεν υπάρχει ίχνος προοπτικής, ούτε καν για  το  5-8. Παράταση στο βασανιστήριο αναμένεται να είναι και αυτή η σειρά αγώνων, οφείλει όμως σύσσωμη η ομάδα να παλέψει. Να παλέψει και ότι βγει… χειρότερα δεν γίνεται.

Πραγματοποιώντας μια από τις πιο ολοκληρωτικές εμφανίσεις του και παρά τις σημαντικές απουσίες των Τζόουνς και Πουλιανίτη, ο ΑΡΗΣ μας νίκησε εύκολα την Καρδίτσα με 78-55! Με άμυνα που  έπνιγε κάθε προσπάθεια των φιλοξενούμενων και με πολυφωνία στην επίθεση έφτασε στην έκτη συνεχόμενη νίκη του και έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα για τη συνέχεια. Μια συνέχεια με πιο δυνατά και καθοριστικά παιχνίδια που θα πρέπει και αυτά να κερδηθούν.  

ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Το παιχνίδι ξεκίνησε με τον ΑΡΗ να δίνει ξεκάθαρη προτεραιότητα στην άμυνα αλλά και να δείχνει υπομονή στην επίθεση. Οι παίκτες του Μίλιτσιτς από το πρώτ τζάμπολ έπαιζαν σε υψηλή ένταση και αυτό ήταν αρκετό παρά την πίεση στο κατέβασμα της μπάλας  και την προσπάθεια να δημιουργηθεί  πρόβλημα στην οργάνωση του παιχνιδιού μας. Και αφού ολοκληρώθηκε το πρώτο «αναγνωριστικό» δεκάλεπτο με συνέπεια και χωρίς βιασύνη η ομάδα άρχιζε να βάζει τις βάσεις μιας άνεσης επικράτησης. Το 38-22 έδειχνε ότι το παιχνίδι είχε πάρει μια  συγκεκριμένη κατεύθυνση, με το ημίχρονο να κλείνει με 45-29.

ΜΠΗΚΕ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ

Με τον Αντετοκούνμπο να γίνεται πρωταγωνιστής και στις 2 πλευρές του παρκέ η ομάδα μπήκε με ακόμη περισσότερη ενέργεια κυριαρχώντας ολοκληρωτικά. Η διαφορά έφθασε με συνοπτικές διαδικασίες στο +28 και το παιχνίδι μετατράπηκε σε μια χαλαρή προπόνηση. Κάτι που έδωσε την ευκαιρία και στον κόουτς να μοιράσει τον χρόνο και να δώσει ευκαιρίες και στους «πιτσιρικάδες» αν και θα μπορούσε να το είχε κάνει πιο ορθολογικά.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ

Με την μαχητικότητα που έδειξε σε άμυνα και ριμπάουντ αλλά και την πολυφωνία στην επίθεση, οι αντίπαλοι μας δεν είχαν καμία τύχη. Ακόμη και αν λόγω των απουσιών του Τζόουνς και του Πουλιανίτη το πρόβλημα που έχουμε στην οργάνωση του παιχνιδιού από την αρχή της χρονιάς έγινε πιο έντονο. Αυτό όμως που φάνηκε ξεκάθαρα σήμερα είναι ότι όταν όλοι οι παίκτες δείχνουν διάθεση και παίζουν σε υψηλή ένταση, οι όποιες αδυναμίες έχει αυτό το ρόστερ παραμερίζονται. Πιθανόν αν υπήρχε στο ρόστερ ένας καλός πόιντ γκαρντ, να βλέπαμε ακόμη πιο σπουδαίες εμφανίσεις από τους κορυφαίους σήμερα Νουά και Αντετοκούνμπο μιας και είναι σημαντικό να τροφοδοτούνται σωστά μέσα από συστήματα και παιχνίδι τακτικής. Από την στιγμή όμως που φέτος δεν πρόκειται να δούμε ορθολογικό μπάσκετ, η μαχητικότητα που είδαμε σήμερα είναι το κλειδί της επιτυχίας. Όπως και η συνέπεια σε  όλη τη διάρκεια του αγώνα. Γιατί σήμερα σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια η ομάδα διαχειρίστηκε σωστά το προβάδισμα, κράτησε την ένταση στην άμυνα και δεν επέτρεψε στην Καρδίτσα να πιστέψει ότι μπορεί να επιστρέψει. Μακάρι να συνεχίσουμε έτσι.

ΜΑΣΟΥΣΕ ΣΙΔΕΡΑ

6^η  συνεχόμενη νίκη για τον ΑΡΗ μας που δεν αφήσε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης στην Καρδίτσα από την αρχή μέχρι και το τέλος της αναμέτρης. Η ομάδα παρά τις απουσίες και την αγωνιστική απραξία έδειξε να  βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και μπαίνει στην τελική ευθεία του πρωταθλήματος με αυτοπεποίθηση. Η μάχη για την τετράδα παραμένει ανοιχτή και ο ΑΡΗΣ δείχνει έτοιμος να την παλέψει μέχρι το τέλος. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!