Η αρχή έγινε πριν 2 εβδομάδες στην Τούμπα όπου το κοτόπουλο του βορρά δεν βρήκε την συμπαράσταση του Τσινιάρη και έτσι έγινε το αναπόφευκτο μιας και ο ΑΡΗΣ μας είναι κάτι παραπάνω απο βέβαιο ότι έχει καλύτερη ομάδα απο αυτήν του μπαοκ που τα τελευταία χρόνια παρά τα θετικά αποτελέσματα έχει χάσει την ουσία του ποδοσφαίρου. Συνέχεια τώρα έχει το κοτόπουλο του νότου και η "πριγκιπέσα ¨ αεκ όπου απέναντι της όσο αφορά τις εντός έδρας αναμετρήσεις στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος έχουμε δημιουργήσει μια αρνητική παράδοση που κρατάει για πολλά χρόνια. Βέβαια σε γενικές γράμμες θα πρέπει να παραδεχτούμε οτι για αυτά τα αρνητικά αποτελέσματα μιας 10ετίας  οι λόγοι δεν είναι κάποιος καμικάζι διαιτητής όπως με τον συμπολίτη αλλά κυρίως η ατυχία και κατα δεύτερο λόγο οι εξαιρετικές παρουσίες που πολλές φορές είχε η αεκ μέσα στην έδρα μας.  Ο φετινός ΑΡΗΣ διαθέτει μπόλικο ταλέντο και είναι πολύ σοβαρός σε αντίθεση  με την αεκ που αν και έχει εξαιρετικούς παίκτες εως τώρα έχει παρουσιαστεί με πολλά πρόσωπα τα περισσότερα απο αυτά άσχημα, ανούσια και προβληματικά. Για αυτό το λόγο βέβαια ήρθε ο Χιμένεθ, ένας καλός προπονητής που θα προσπαθήσει να στρώσει την αεκ και να την βάλει στον δρόμο των επιτυχιών μιας και όπως είπαμε έχει εξαιρετικούς παίκτες σαν τον Τζιμπούρ, τον Σκόκο, τον Μπλάνκο, τον Γιάχιτς, τον Νασούτι κ.α. . Πάντα μια αλλαγή μεταμορφώνει  μια ομάδα προς το καλύτερο, τουλάχιστον στην αρχή μιας και όλοι οι παίκτες θέλουν να δείξουν το καλό τους πρόσωπο μπας και κερδίσουν θέση στην 11άδα. Αύριο λοιπόν η ομάδα μας θα πρέπει να είναι ακόμη πιο προσεκτική, να μην πιστέψει ούτε στιγμή οτι θα έχει εύκολο έργο, απο νωρίς να κόψει τα φτερά της ένωσης και να υπενθυμίσει στον Χιμένεθ οτι  μαγικά ραβδάκια που μεταμορφώνουν προβληματικές ομάδες απο την μια στιγμή στην άλλη σε μπαρτσελόνες ούτε στα παραμύθια δεν υπάρχουν. Δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να θεωρεί εύκολο το αυριανό παιχνίδι αλλά τώρα θα πρέπει να είμαστε ακόμη πιο επιφυλακτικοί! Ο Κούπερ ξέρει τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε, γνωρίζει τις ελλείψεις βασικών παικτών όπως και τον τρόπο για να τις καλύψει με τον καλύτερο τρόπο. Με αυτό το ροτέισον που αρκετούς αρχικά μας προβλημάτισε έχει πετύχει κάτι εκπληκτικό.  Έχει καταφέρει να καλύπτει απουσίες βασικών παικτών με τέτοιον τρόπο ώστε να μην γίνεται αντιληπτή οποιαδήποτε απουσία αλλά πολλές φορές μάλιστα η "εναλλακτική λύση" να αποδίδει σαφώς καλύτερα απο την βασική επιλογή. Ναι λείπει Πρίττας και Ναφτί, 2 εξαιρετικοί παίκτες αλλά δεν μπορώ να πω οτι αγχώνομαι  που θα δούμε στις θέσεις τους Φατί και Μενδρινό(ίσως ο Τόχα αν προτιμηθεί να αγχωθούμε λιγάκι). Ναι ο Ρουίζ ήταν σε εξαιρετική κατάσταση αλλά και ο Τσέζαρεκ δείχνει φορμαρισμένος. Ο Οριόλ έχει αρκετά παιχνίδια να αγωνιστεί αλλά και στην Καβάλα που ίσχυε κάτι ανάλογο μπήκε και καθάρισε το παιχνίδι. Ο ΑΡΗΣ φέτος έχει λύσεις και αν η αρχική μου αίσθηση ήταν οτι ο πάγκος μας σε σχέση με πέρσι είναι σαφώς πιο αδύναμος, ο παράγοντας Κούπερ έχει μεταμορφώσει τα πάντα προς το καλύτερο! Αρνητική παράδοση μπορεί να υπάρχει αλλά εμείς είμαστε το φαβορί, έχουμε καλύτερη ομάδα, παίζουμε στην έδρα μας και αύριο το βράδυ θα πανηγυρίσουμε ακόμη μια σπουδαία νίκη! Το γήπεδο απο νωρίς θα είναι κατάμεστο αδιαφορώντας για τις καιρικές συνθήκες. Αυτές οι 2 εβδομάδες χωρίς ΑΡΗ μας έχουν αρρωστήσει και αύριο έρχεται η στιγμή για να ξεσπάσουμε! Όλοι Κλ.Βικελίδης για ακόμη μια γιορτή, για ακόμη μια νίκη στο πλευρό του Θεού!

Και ξαφνικά για τους υπεύθυνους αλλά αναμενόμενο για όλους τους υπόλοιπους υγιώς σκεπτόμενους ο ΠΣΑΚ επισημοποίησε την λήξη της αναστολής της απεργίας(ναι υπήρχε απεργία με αναστολή!) και έτσι μέχρι νεωτέρας το πρωτάθλημα της Α1 δεν ξεκινάει και όλοι εμείς που αγαπάμε το άθλημα θα αναμένουμε με αγωνία τις εξελίξεις. Το στενάχωρο είναι οτι οι πρώτες φωνές απο τους εμπλεκόμενους φορείς αντι να κατευθύνονται προς την ανάλυση των προβλημάτων των παικτών αλλά και του μπάσκετ γενικότερα εκφράζουν αγανάκτηση και σκέψεις για "αντίποινα" προς τους παίκτες! Αν και παράλογο είναι φανερό οτι κάποιες συνήθειες δύσκολα κόβονται... Παρόλα αυτά ως λάτρης της πορτοκαλί θεάς ελπίζω αυτή η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί για πολλοστή φορά να μην πέσει στο κενό και σε υποσχέσεις οτι τα πράγματα θα αλλάξουν αλλά να αποτελέσει την αρχή για να γκρεμιστεί το σάπιο οικοδόμημα του Ελληνικού μπάσκετ και να ξαναχτιστεί απο την αρχή σε υγιείς βάσεις. Υγιείς βάσεις που φυσικά συμπεριλαμβάνουν και την υλοποίηση της πλειοψηφίας των αιτημάτων του ΠΣΑΚ. Όσο για τους καρεκλοκένταυρους σε ΕΣΑΚΕ, ΕΟΚ και πολιτεία θα υπενθυμίσω οτι το πρωτάθλημα έληξε Μάιο και ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει τέλη Οκτώβρη αλλά απο οτι φαίνεται όλοι τους είχαν πολύ σημαντικότερα θέματα να ασχοληθούν απο τα επαναλαμβανόμενα προβλήματα της Ελληνικής καλαθοσφαίρισης... Η παρέα του PlanetARIS.gr ως δείγμα συμπαράστασης στον ΠΣΑΚ και μήνυμα απέχθειας για όλους αυτούς που έχουν οδηγήσει το μπάσκετ ως εδώ σας παραθέτουμε την παρακάτω εικόνα με τα νέα λογότυπα και σλόγκαν του ΕΣΑΚΕ (και νέο site για να μην νομίζετει οτι κάθονται με σταυρωμένα χέρια)!

Αν και η ομάδα μας βρέθηκε στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας και απέφυγε δυνατές ομάδες σαν την Μπένετον  , την Ούνικς Καζάν, την Κάχα Σόλ κ.α. στο δρόμο μας βρέθηκαν αρκετά δυνατές ομάδες όπως είναι η Αζόβμας απο την Ουκρανία και η Χάποελ Γκιλμπόα/Γκαλίλ απο το Ισραήλ. Ενδεικτικό για την δυναμική των 2 παραπάνω ομάδων είναι οτι και οι 2 είναι πρωταθλήτριες στην χώρα τους με την Χάποελ να σπάει την παντοκρατορία της Μακάμπι Τελ Αβίβ και την Αζόβμας τα τελευταία 8 χρόνια να έχει 7 πρωταθλήματα κάνοντας τις 2 τελευταίες σεζόν και το ντάμπλ! Αν και η Ουκρανική ομάδα έχει μεγάλο  μπάτζετ και άνετα θα μπορούσε να συμμετέχει στην Ευρωλίγκα λόγο της ύπαρξης των κλειστών συμβολαίων η Αζόμβας συμμετείχε στα προκριματικά όπου και αποκλείστηκε. Και φέτος η Αζόμβας έχει δυνατό ρόστερ και στοχεύει στην κορυφή τόσο στην χώρα της όσο και στο Eurocup και σίγουρα οι αγώνες απέναντι στους Ουκρανούς θα είναι δύσκολα παιχνίδια. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για την Ισραηλινή ομάδα όπου μόνο το γεγονός οτι άρπαξε τον τίτλο απο την Μακάμπι θα πρέπει να μας κάνει ιδιαίτερα προσεκτικούς όταν τους βρούμε στον δρόμο μας.  Το θετικό είναι οτι σε σχέση με την ομάδα που πήρε τον τίτλο πέρσι έχουν γίνει πάρα πολλές αλλαγές τόσο στο ρόστερ όσο και στον προπονητή κάτι που σημαίνει οτι άλλη ομάδα θα αντιμετωπίσουμε που πιθανόν να είναι σαφώς πιο αδύναμη απο αυτήν που αναδείχτηκε πρωταθλήτρια στο Ισραήλ. Παρόλα αυτά όπως συμβαίνει με τις περισσότερες ομάδες απο το Ισραήλ βασικό χαρακτηριστικό της Χάποελ είναι οι αρκετοί Αμερικάνοι στο ρόστερ άρα σίγουρα μιλάμε για μια καλή ομάδα. Όσο για την τέταρτη ομάδα του ομίλου την Τσεντεβίτα Ζάγκρεμπ εδώ τα πράγματα λογικά θα είναι εύκολα μιας και μιλάμε για μια ομάδα μόλις 19 ετών που συμμετέχει για πρώτη φορά στο Eurocup και μόλις δεύτερη στην Ευρώπη. Τα τελευταία χρόνια τερματίζει στην πρώτη εξάδα, βασίζεται κυρίως σε δικά της παιδιά και δύσκολα θα μπορέσει να κοντράρει τόσο τον ΑΡΗ μας όσο και τους υπόλοιπους στον όμιλο.  Αν και είναι δύσκολο να προσαρμοστούμε στην νέα τάξη πραγμάτων που επικρατεί στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ και απο εκεί που η είσοδος στην 4άδα θεσμών σαν το Eurocup ήταν τυπική διαδικασία πλέον πρέπει να κάνουμε μεγάλη προσπάθεια για να νικήσουμε ομάδες σαν την Ακαντέμικ, την Αζόβμας και την Χάποελ. Η ουσία όμως είναι οτι το Eurocup αποτελεί την μεγαλύτερη ευκαιρία για τον ΑΡΗ μας να προχωρήσει, να αφυπνίσει τον κόσμο του και γιατί όχι να  πάρει ακόμη έναν τίτλο!

Εντάξει μπορεί όλοι εμείς οι μπασκετικοί να προσπαθούμε να συμπαρασύρουμε και τους υπόλοιπους Αρειανούς, να τους ξεσηκώσουμε και να τους φέρουμε στο Παλέ τονίζοντας εδώ και χρόνια την προσπάθεια που γίνεται στην ΚΑΕ και όλα τα θετικά των ανθρώπων που βρίσκονται στο τιμόνι της ΚΑΕ αλλά δυστυχώς σχεδόν κάθε χρόνο κάνουν ξαφνικά την εμφάνιση τους κάποια σύννεφα ομίχλης που καλύπτουν τα πάντα εκεί στην ΚΑΕ και μας δημιουργούν κάποια εύλογα ερωτήματα που δυστυχώς εδω και χρόνια κανείς δεν βγαίνει να μας απαντήσει και όλοι στην ΚΑΕ αναλώνονται σε δηλώσεις του στυλ "Νοικοκυρεμένο σωματείο, οικονομική υπέρβαση, άψογη λειτουργία, σωστή διαχείριση, διαφύλαξη του μπάτζετ, κτλπ".  Απο την στιγμή που έσωσε κυριολεκτικά ο Super 3 την ομάδα απο την λαίλαπα Κοντομηνά έχουν περάσει αρκετά χρόνια και αρκετοί άνθρωποι απο την διοίκηση όλοι προερχόμενοι απο την Αρειανοί οικογένεια και όλοι σύμφωνα με την κοινή γνώμη έχουν προσφέρει τα μέγιστα στην ομάδα ώστε να μπει στον ίσιο δρόμο. Και όμως όλα αυτά τα χρόνια υπήρχαν κάποιες κινήσεις όπως υπερήφανες πωλήσεις παικτών(Γουίλκινσο, Μάσεϊ, Ράιτ, Σέκουλιτς στην μέση της χρονιάς) που δεν μας άρεσαν με αποκορύφωμα την πώληση του Παπανικολάου στον Ολυμπιακό που "πλήγωσε" πολύ κόσμο. Ως ενα σημείο επειδή το άθλημα είναι επαγγελματικό και το άθλημα στην χώρα μας έχει φθίνουσα πορεία να δεχτώ πολλά στον βωμό της βιωσιμότητας και της σωστής λειτουργίας της ΚΑΕ ώστε να αποφύγουμε δυσάρεστες καταστάσεις που μας έφεραν ένα βήμα πριν την καταστροφή. Όταν όμως μαζί με όλα αυτά ξεπηδάν και κάποιες προσφυγές, χρέη απο το παρελθόν και κραυγές αγωνίας για το αν θα πουληθεί κάποιος παίκτης ώστε να έχει γραφεία η ΚΑΕ ΑΡΗΣ την επόμενη ημέρα και για όλα αυτά δεν υπάρχει κανένας υπεύθυνος και όλοι υποτίθεται οτι κάνουν καλά την δουλειά τους τα πράγματα περιπλέκονται. Η ομάδα μας μετά την Αυτοκρατορία και τις ολόχρυσες σελίδες που έγραψε στην ιστορία της Ελληνικού αθλητισμού έπιασε πάτο και στην συνέχεια έδειξε οτι προσπαθεί να ορθοποδήσει και να μπει και πάλι στον δρόμο των επιτυχιών, σε ενα δρόμο όπου θα έπρεπε να είναι μακριά  απο κακή οικονομική διαχείριση, απο επικίνδυνα  ανοίγματα και απο προσφυγές. Με τόσα που έχουμε ζήσει στην μετα Γκάλη εποχή θα έπρεπε τα πράγματα στην ΚΑΕ να είναι ξεκάθαρα, να υπάρχει τόση διαφάνεια ώστε να μπορεί ο κάθε Αρειανός στα γραφεία και να μαθαίνει καθημερινά τα πάντα για την ομάδα του και όχι να ζει σε μια εικονική πραγματικότητα με τον ΑΡΗ να παρουσιάζεται ως ενα νοικοκυρεμένο σωματείο με ικανούς ανθρώπους στην διοίκηση που λειτουργεί υποδειγματικά και ξαφνικά να μαθαίνουμε για προσφυγές και χρέη απο το παρελθόν. ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΤΕ ΚΑΙ ΠΕΙΤΕ ΜΑΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ!

Επίσης εύχομαι κάποια στιγμή και η Λέσχη Φίλων ΑΡΗ να καταλάβει οτι θα πρέπει να αγκαλιάσει το τμήμα μπάσκετ μιας και το ποδόσφαιρο έχει βρει τα πατήματα του και όχι με την στάση της να ενισχύει την απαξίωση που βιώνει ο Αυτοκράτορας του Ελληνικού αθλητισμού. Υπάρχουν χιλιάδες Αρειανοί σαν και εμένα που σήμερα είναι κάτοχοι διαρκείας σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ αλλά και μέλη στην Λέσχη που έγιναν Αρειανοί χάρη στην μεγάλη ομάδα μπάσκετ του ΑΡΗ... και τώρα του γυρνάμε την πλάτη?

Όπως ήταν αναμενόμενο το Μαρούσι παρόλο που πήρε το πιστοποιητικό συμμετοχής αδυνατεί να συγκροτήσει ομάδα μέχρι αύριο το απόγευμα που είναι προγραμματισμένος ο προημιτελικός της Αθηναϊκής ομάδας κόντρα στον ΑΡΗ μας. Έτσι η ομάδα το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να περιμένει να μάθει τον νικητή του ζευγαριού Κολοσσού Ρόδου - Παναθηναϊκού που θα είναι ο αντίπαλος μας στην ημιτελική φάση σε διπλούς αγώνες με την διαφορά πόντων να μετράει. Την ίδια ώρα ο ΕΣΑΚΕ αλλάζει το πρόγραμμα της πρεμιέρας του πρωταθλήματος για να εξυπηρετήσει τον Ολυμπιακό εις βάρος της ομάδος μας, μια πρεμιέρα που πολύ πιθανόν να αναβληθεί μιας και ο ΠΣΑΚ είναι μια ανάσα απο το να προχωρήσει σε απεργία. Μπορεί ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό που μονοπωλούν τους τίτλους σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ να είναι συνηθισμένες σε νίκες στα χαρτιά, σε αποχωρήσεις αντιπάλων, σε προγραμματισμένες φιέστες τίτλων και όχι σε απονομές όπως είναι το λογικό μετά την καθοριστική νίκη αλλά η ομάδα μας και ο κόσμος που την ακολουθεί φυσικά και δεν ενθουσιάζεται με τέτοιες καταστάσεις. Σαν κλασσικός Αρειανός που έχει το μπάσκετ στην καρδιά του και δεν τον έχει πιάσει ποδοσφαιρική έξαρση αυτές οι καταστάσεις μου δημιουργούν θλίψη, με κάνουν να αναπολώ εποχές όπου όλη η χώρα χοροπηδούσε στους ρυθμούς της πορτοκαλί μπάλας και ταυτόχρονα με εξοργίζουν μιας και όλοι οι καρεκλοκένταυροι της ΕΟΚ, του ΕΣΑΚΕ, της Πολιτείας κτλπ δεν κάνουν το παραμικρό για να βοηθήσουν το άθλημα. Αντιθέτως θα έλεγα η απάθεια και η ανικανότητα τους είναι απο τους βασικούς λόγους αυτής της εξέλιξης ενός αθλήματος που ήταν το αγαπημένο όλων των Ελλήνων. Ο λόγος που γίνονται όλα αυτά και κανείς δεν κάνει τίποτα είναι πολύ απλός, ξεκάθαρος και είναι ακριβώς ο ίδιος με αυτόν του ποδοσφαίρου(όπου ας μην γελιόμαστε μπορεί εκεί να μην βλέπουμε τα τραγελαφικά του μπάσκετ αλλά το πρωτάθλημα μας είναι απο τα τελευταία της Ευρώπης και 100 χρόνια πίσω σε σχέση με τα κορυφαία) και δεν είναι άλλος απο τις 2 ομάδες της κορυφής τον Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό. Αυτοί οι 2 λοιπόν που έχουν την απαραίτητη δυναμική για να δώσουν λύση σε όλα αναγκάζοντας τους αρμόδιους να ασχοληθούν δεν κάνουν το παραμικρό γιατί πολύ απλά έχουν αυτό που θέλουν. Έχουν τις πρώτες θέσεις, την εξασφαλισμένη συμμετοχή στην Ευρώπη όπως και την δύναμη να πρωταγωνιστούν και στην Ευρώπη σε αντίθεση με το ποδόσφαιρο όπου είναι και ο βασικός λόγος που επιτρέπουν στο Ελληνικό ποδόσφαιρο να κάνει κάποια δειλά βήματα προς τα μπροστά μιας και έχουν καταλάβει οτι για να πετύχουν και στην Ευρώπη θα πρέπει όλο το πρωτάθλημα να ανέβει επίπεδο κάτι που δεν ισχύει στο μπάσκετ.  Φυσικά στο ποδόσφαιρο υπάρχει και ο σημαντικός παράγοντας της UEFA όπου σε σχέση με την ULEB είναι 100 χρόνια μπροστά. Και γιατί να θέλουν να αλλάξουν κάτι στο μπάσκετ Ολυμπιακος και Παναθηναϊκός? Αφού τα έχουν όλα δικά τους! Τίτλους, τελικούς, αθλητικούς δικαστές, διαιτητές προστάτες, τηλεοπτικά συμβόλαια, εξασφαλισμένα συμβόλαια στην Ευρώπη, συμπαράσταση της αστυνομίας, τον μεγάλο τους αντίπαλο κ.α. Τι να ζητήσουν salary cap σαν το ΝΒΑ και να μην μπορούν να έχουν 15 πρωτοκλασσάτους παίκτες στο ρόστερ? Να απαιτήσουν απο τον ΕΣΑΚΕ να βγάζει πρόγραμμα για όλη τη σεζόν που δεν θα μπορεί να αλλάζει σύμφωνα με τις ανάγκες τους? Να ζητήσουν επαγγελματική ανεξάρτητη διαιτησία που δεν θα προστατεύει τις επενδύσεις εκατομμυρίων απο την κάθε ομαδούλα που απλά βρέθηκε σε καλή βραδιά? Να ζητήσει  αθλητικούς δικαστές που θα επιβάλουν τεράστιες ποινές για παιχνίδια που δεν τελειώνουν ή επειδή μερικοί "οπαδοί" χτυπάνε με αεροβόλα παίκτες αντιπάλων? Να ζητήσουν ενιαίο τηλεοπτικό συμβόλαιο για να επωφεληθούν όλες οι υπόλοιπες ομάδες της Α1? Όχι. Στην κατάσταση που έχουμε φτάσει είμαι σχεδόν βέβαιος οτι αυτές οι 2 ομάδες θα συζητάνε με τις αρμόδιες μαριονέτες το πως θα καταφέρουν να περάσουν Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός να συμμετέχουν μόνο στα πλέιοφς του Ελληνικού πρωταθλήματος και στα ημιτελικά του κυπέλλου(σε ξεχωριστά ζευγάρια φυσικά) για να μην αποσπούνται απο την Ευρωπαϊκή τους προσπάθεια.  Ποια πρέπει να είναι η θέση μας σε όλα αυτά? Να εδραιώσουμε την θέση μας τουλάχιστον ως 3η δύναμη στην Ελλάδα και να ξεσηκώσουμε όλες τις ομαδές για να αλλάξουν τα πράγματα. Να τους υπενθυμίσουμε ότι τα χρήματα δεν παίζουν μπάσκετ και το καλό όλων των ομάδων ισοδυναμεί με το καλό του αθλήματος. Μπορεί ο ΑΡΗΣ να έχασε πολύτιμο χρόνο τα προηγούμενα χρόνια για να σταθεροποιηθεί σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο αλλά ποτέ δεν είναι αργά για μια νέα αρχή. Ας αφήσουμε στην άκρη την καραμέλ
α των μπάτζετ, ας αγκαλιάσουμε την προσπάθεια των ανθρώπων της "ΣΑΡΙΣΑ", ας γεμίσουμε το Παλέ και ας δείξουμε ξανά σε όλη την Ελλάδα οτι ο ΑΡΗΣ είναι εδώ και θέλει να ξαναβάλει το μπάσκετ στα σπίτια των Ελλήνων!

Όσο για την απεργία του ΠΣΑΚ και την ανακοίνωση του ΕΣΑΚΕ που εκφράζει την απορία του για την προετοιμασία της απεργίας χωρίς κάποια ανακοίνωση αιτημάτων κτλπ είναι πραγματικά για γέλια και φανερώνει πόσο άχρηστοι είναι όλοι αυτοί στην ΕΟΚ και τον ΕΣΑΚΕ! Εδω και 10 χρόνια τα ίδια λογικότατα, ανθρώπινα αιτήματα έχουν οι καλαθοσφαιριστές και κάθε χρόνο παίρνουν μόνο υποσχέσεις απο τους αρμόδιους. Προφανώς το μόνο που ξέρουν αυτοί σε ΕΟΚ και ΕΣΑΚΕ είναι να βγάζουν ανακοινώσεις και όταν δεν υπάρχει κάποια ανακοίνωση για να απαντήσουν κολλάνε...

Έστω και με αυτήν την ήττα με 1 πόντο η ομάδα μας πήρε αυτό που ήθελε και κέρδισε την είσοδο της στους ομίλους του Eurocup που ήταν μονόδρομος για την ομάδα μας. Σε ένα παιχνίδι  για γερά νεύρα και μια εξέλιξη που απο οτι φάνηκε όχι μόνο εμείς δεν την περιμέναμε αλλά ούτε και ο Ντρούκερ με τους παίκτες του μιας και πιάστηκαν αδιάβαστοι και  ανέτοιμοι να αντεπεξέλθουν  σε ένα τόσο δυνατό παιχνίδι, αιφνιδιάστηκαν, αγχώθηκαν, εκνευρίστηκαν και όπως στο πρώτο παιχνίδι συνεχώς κυνηγούσαν τους Βούλγαρους στο σκορ. Μεγάλη αστοχία στα τρίποντα, 11 χαμένες βολές και τεράστια αμυντικά κενά επέτρεψαν στους Βούλγαρους να όχι μόνο να πιστέψουν στην πρόκριση απο την αρχή του αγώνα αλλά να πάρουν και διαφορά 7 πόντων μερικά λεπτά πριν την λήξη του αγώνα. Ευτυχώς εκεί μίλησε η ψυχραιμία του αρχηγού, η αποφασιστικότητα του Ταπούτου, το πείσμα του Τάκερ και η εκρηκτικότητα του Χαραλαμπίδη που πέτυχαν κρίσιμα καλάθια και ουσιαστικά χάρισαν την πρόκριση στην ομάδα. Δυστυχώς η ομάδα σήμερα σε μεγάλο βαθμό χάλασε τις θετικές εντυπώσεις που είχε αφήσει και περισσότερο προβλημάτισε κάνοντας μας να αναρωτιόμαστε τι θα γίνει όταν θα αντιμετωπίσουμε σαφώς καλύτερες ομάδες απο την Ακαντέμικ με ψηλούς σαφώς πιο καλούς απο τον θηριώδη Καμπάλα που έκανε πάρτι με 25 πόντους κάτω απο τα καλάθι μας και ευτυχώς που ο αντίπαλος κόουτς τον ξέχασε στο φινάλε. Όταν ο ύψος 1.96εκ Τάκερ αποδεικνύεται ο πιο κατάλληλος παίκτης για να αντιμετωπίσει τον υψηλόσωμο σέντερ τότε όλοι καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλη είναι η έλλειψη ενός κλασσικού σέντερ. Ο Ντάστον για ακόμη ένα παιχνίδι φάνηκε πολύ λίγος και εντελώς χαμένος σε άμυνα και επίθεση. Άραγε ο Σκορδίλης που δεν έχει πάρει ευκαιρίες απο τον Ντρούκερ είναι πολύ χειρότερος? Αυτός που ίσως βρέθηκε σε άσχημη μέρα και παρέσυρε όλη την ομάδα στην μετριότητα ήταν ο Σαρόν Ντρούκερ όπου με ενα πολύ περίεργο κοουτσάρισμα έθεσε σε κίνδυνο την πρόκριση της ομάδος. Έβγαλε παίκτες την ώρα  που είχαν καλή απόδοση και τους ξέχασε στον πάγκο. Τόσο ο Λίνος Χρυσικόπουλος όσο και ο Μπορόβνιακ με το που μπήκανε είχαν πάρα πολύ παρουσία και για κάποιο λόγο βγήκαν και δεν ξαναμπήκαν ποτέ! Ταπούτος και Τάκερ είχαν μείνει στον πάγκο την στιγμή που η ομάδα είχε βραχυκυκλώσει και η διαφορά υπέρ της Ακαντέμικ συνεχώς ανέβαινε(+7) και το παιχνίδι έδειχνε να χάνεται. Δεν δοκίμασε να ρίξει τον Μπορόβνιακ ή τον Σκορδίλη πάνω στον Καμπάλα παρόλο που έτσι κι αλλιώς ήταν σχεδόν ασταμάτητος. Γενικά νομίζω σήμερα ο κόουτς πανικοβλήθηκε και αντέδρασε με λάθος τρόπο. Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι ακόμη είμαστε στην αρχή και αναμένονται να γίνουν και άλλες κινήσεις. Μπορεί με την απόκτηση του Σλιούκα να καλύφθηκε το κενό του Βεργίνη αλλά το τεράστιο κενό στην θέση του σέντερ σε συνδυασμό με τις ευκαιρίες που δεν δίνονται  στον Σκορδίλη και την ανυπαρξία του Ντάστον κάνουν την συγκεκριμένη κίνηση απαραίτητη. Ελπίζω σήμερα αυτή η ήττα που δεν μας στοίχισε να ήχησε σαν καμπανάκι στα αυτιά της διοίκηση και να μην αφήσουν "γυμνή" την ομάδα. Φυσικά αν το Παλέ ήταν κατάμεστο και είχαν ήδη πουληθεί περισσότερα απο 4000 διαρκείας θα μπορούσαμε να απαιτήσουμε και κάτι παραπάνω,  τώρα όμως το μόνο που μπορούμε να κάνουμε εμείς οι πιστοί του Αυτοκράτορα  είναι να ελπίζουμε οι διοικούντες να κάνουν ακόμη μια οικονομική θυσία και να ενισχύσουν την ομάδα. Άλλωστε ο Ντρούκερ σε σχετική ερώτηση το είπε ξεκάθαρα οτι το πρώτο στόχο που έχει φέτος η ομάδα είναι να διαφυλάξει την ισορροπία στο μπάτζετ και για αυτό πρέπει να πολύ προσεκτικός στην επιλογή παικτών...

Την Τετάρτη το βράδυ στις 20.00 η ομάδα μας θα αντιμετωπίσει στο ιστορικό Παλέ την Λουκόιλ Ακαντέμικ στο δεύτερο παιχνίδι μεταξύ των 2 ομάδων για την πρόκριση στους ομίλους του Eurocup που όπως αρκετές φορές έχουμε αναφέρει για τον ΑΡΗ μας είναι μονόδρομος. Η αρχή έγινε στην Βουλγαρία πριν μια εβδομάδα περίπου όπου η ομάδα μας κατάφερε και το γύρισε το παιχνίδι και έφυγε νικήτρια απο την γειτονική χώρα με 78-74! Μια νίκη ψυχολογίας και ουσίας που σε καμιά περίπτωση όμως δεν μας εξασφαλίζει την πρόκριση, απλά ενα καλό "πρώτο ημίχρονο" όπου έχουμε το προβάδισμα των 4 πόντων. Μπορεί η Ακαντέμικ να μας κερδίσει μέσα στο σπίτι μας με τον κόσμο στο πλευρό του Αυτοκράτορα? Φυσικά και όχι και αυτό φάνηκε απο το πρώτο παιχνίδι όπου με το που μπήκαν οι οπαδοί μας και άρχισαν να οργανώνονται και να  βγάζουν φωνή η απόδοση των αντιπάλων μας έπεσε κατακόρυφα την ίδια στιγμή που η σχεδόν ανύπαρκτη στην αρχή ομάδα μας άρχισε να βρίσκει ρυθμό και οι παίκτες μας να "πετάνε". Που δηλαδή να γεμίσει και το Παλέ αύριο... Το αν θα γεμίσει είναι ενα άλλο ερώτημα που κουράζει και για αυτό το αφήνουμε στην άκρη. Όποιος καταλαβαίνει και νιώθει θα έρθει να στηρίξει την νεα προσπάθεια που κάνει φέτος ο ΑΡΗΣ μας με την ΣΑΡΙΣΑ στο τιμόνι και τον Ντρούκερ στον πάγκο να έχει φτιάξει ενα σύνολο που για αρχή έχει αφήσει εξαιρετικές εντυπώσεις παίρνοντας εως τώρα τα αποτελέσματα με υπολογίσιμους αντιπάλους σαν το Περιστέρι και την Λουκόιλ Ακαντέμικ αλλά παίζοντας παράλληλα και ελκυστικό μπάσκετ που μας έχει λείψει. Όλα δείχνουν οτι φετινός ΑΡΗΣ λειτουργεί ορθά σαν ομάδα, υπάρχει χημεία μεταξύ των παικτών και απλά λείπουν κάποια κομμάτια για να ολοκληρωθεί το παζλ και να παρουσιαστούμε ακόμη πιο δυνατοί και πλήρεις στο ξεκίνημα της χρονιάς που μας περιμένουν δύσκολα παιχνίδι που θέλουμε οπωσδήποτε να κερδίσουμε! Ο τραυματισμός του Βεργίνη είναι σημαντικό πλήγμα αλλά η άνοδος του Πίρς και η εξαιρετική παρουσία του Φάνη Κουμπούρα φαίνεται να λύνει άμεσα το πρόβλημα. Με τον Τάκερ να έχει "πείσει" τους πάντες απο την πρώτη στιγμή λογικά όλα τα βλέμματα θα πέσουν αύριο στους Πίρς και Ντάστον που βρίσκονται υπο αμφισβήτηση. Ο Ντρούκερ πάντως δείχνει πίστη σχεδόν σε όλους τους παίκτες του και δίνει ευκαιρίες για να αποδείξουν την αξία τους. Φυσικά όταν μιλάμε για ενα τόσο σημαντικό παιχνίδι τα περιθώρια για δοκιμές και ευκαιρίες είναι ελάχιστα γιατί αύριο δεν υπάρχει η πολυτέλεια να κάνουμε το στραβοπάτημα.  Οι Βούλγαροι είναι επικίνδυνοι  και αν τους  βγουν τα μακρινά σουτ είναι ικανοί να μας αγχώσουν. Για αυτό λοιπόν εμείς στην κερκίδα θα κάνουμε αυτό που ξέρουμε καλύτερα, θα κάνουμε τους αντιπάλους μας να ψάχνουν το καλάθι μας και όλοι μαζί θα πανηγυρίσουμε την πρόκριση και την αρχή για ακόμη ένα Ευρωπαϊκό ταξίδι που ελπίζουμε φέτος να έχει ευτυχή κατάληξη. ΑΡΗΣ είσαι, έχεις εμμονή με τους τίτλους και το Eurocup είναι ιδανική ευκαιρία για να αρπάξεις άλλον έναν!

Μετά τον Λουκά Βύντρα που είχε νιώσει μια επαφή απο πίσω ήρθε η σειρά των συμπολιτών να νιώσουν κάτι ανάλογο απο την πίσω πλευρά και να γνωρίσουν και αυτοί τις ευεργετικές ικανότητες του ηλεκτροΧαβίτο. Μάλιστα σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες λόγο του ψιλόβροχου κατα την επαφή ο ηλετκτροΧαβίτο βραχυκύκλωσε με αποτέλεσμα να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην υγεία των συμπολιτών οι οποίοι απο το σοκ άρχισαν να εκσφενδονίζουν αντικείμενα μέσα στο αγωνιστικό χώρο. Η εικόνα του παιχνιδιού ήταν ακριβώς οτι περιμέναμε με μοναδική αγωνία το πόσο θα επηρεάσει το παιχνίδι ο Τσινιάρης. Ένας διαιτητής που αν και προκάλεσε με τις  κίτρινες κάρτες που έδωσε εκεί που δεν έπρεπε και δεν έδωσε σε πάρα πολλές κραυγαλέες περιπτώσεις όπως και με τον ζήλο που έδειξε στο φινάλε μπας και φτάσει ο μπαογκ στην ισοφάριση ουσιαστικά δεν καθόρισε το αποτέλεσμα σαν τους προκάτοχους του στα ντέρμπι με τον συμπολίτη, δεν σφύριξε πέναλτι στις προσχεδιασμένες βουτιές των επιθετικών του μπαογκ(3 βουτιές μέσα στα πρώτα 15'!!!) και έτσι η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία απο τα μαλλιά. Παράλληλα έβγαλε και ένα ηθικό δίδαγμα,  ένα μάθημα ζωής για τους σημερινούς μας αντιπάλους που θα πρέπει να το σκεφτούν "Όταν κοιμάται το κοράκι πρέπει να παίξεις μπάλα γιατί αλλιώς ο καλύτερος κερδίζει και η ομάδα σου χάνει...".  Στο πρώτο ημίχρονο κυριάρχησε η δύναμη,  τα πολλά φάουλ και τα γιούρια με τον μπάογκ να φαίνεται πιο απειλητικός χάρη στο αντιαθλητικό παιχνίδι του προκλητικού Μουσλίμοβιτς που ξεπέρασε κατα πολύ τα όρια και αντί να πάρει κάρτα για μια απο τις αντιαθλητικές του ενέργειες τελικά πήρε για διαμαρτυρία. Παρόλα αυτά η ομάδα μας έπαιξε έξυπνα, οι γραμμές ήταν κοντά και δοκίμασε να βγει στην αντεπίθεση όπου συνήθως κοβόταν με "οριακά" οφασάιντ ή με φάουλ που δεν τα σφύριζε. Με μια μεγαλειώδη εμφάνιση στο Β ημίχρονο και με 3 αλλαγές απο τον Κούπερ όπου κάθε μια "ανέβαζε" κι άλλο την ομάδα μας, παίζοντας ψύχραιμα με την μπάλα κάτω  πήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού και άρχισε να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για το πολυπόθητο γκολ. Την ίδια ώρα ο αντίπαλος μας έμοιαζε να αργοπεθαίνει μέσα στο γήπεδο, οι παίκτες του να έχουν κουραστεί να σπρώχνουν και να κλωτσάνε, το κοράκι να μην δείχνει την διάθεση να "καθαρίσει" το παιχνίδι για αυτούς  και ο κολλητός του προέδρου προπονητής-γλάστρα, ο  Έλληνας Μουρίνιο, ο  Δερμιτζάκης δεν μπόρεσε να βρει κάποια λύση και οι κινήσεις που έκανε απο τον πάγκο μάλλον μας βοήθησαν περισσότερο. Με τους Κάλβο και Κόκε να θέλουν να αφήσουν πίσω τους τις μέτριες εμφανίσεις, τον Τσέζαρεκ με τον Ναφτί να δείχνουν ακούραστοι, τον  Πρίττα να βρίσκεται παντού και τους Γκιάρο Λαζαρίδη να είναι σωστοί στις τοποθετήσεις τους ο Χαβίτο βρήκε τους χώρους και τελικά έκανε την ζημιά και πλέον νομίζω οτι δίκαια χαρακτηρίζεται  "ο σκόρερ των μεγάλων παιχνιδιών". Μενδρινός και Νέτο προσπάθησαν αρκετά όπως και ο Μίσελ που όμως αρκετές φορές έχασε την θέση του και δεν ακολουθούσε τους υπόλοιπους αμυντικούς στην ευθεία χαλώντας το "τεχνητό οφσάιντ". Για τον Κούπερ ότι και να πούμε είναι λίγο μιας και νομίζω οτι το σημερινό παιχνίδι πήγε 100% όπως το είχε σχεδιάσει. Λογικά το μοναδικό παράπονο του Κούπερ(αλλά και δικό μας) είναι οτι μετά το 0-1 οι παίκτες μας στην επίθεση χάσανε την συγκέντρωση και μαζί την ευκαιρία να διευρύνουν το σκορ. Σημαντικότατοι οι 3 βαθμοί για την συνέχεια και  απόδειξη οτι αυτά τα παιχνίδια που αντίπαλος έχει σκοπό να τα πάει στην δύναμη-ξύλο εσύ τα κερδίζει με καθαρό μυαλό και έξυπνο παιχνίδι. Αυτό έκανε ο ΑΡΗΣ σήμερα και αυτό πρέπει να κάνει ο ΑΡΗΣ μας σε κάθε παιχνίδι ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο. Η ομάδα μας έχει ταλέντο, έχει πλάνο, έχει ταυτότητα στο παιχνίδι της. Αυτοί που δεν έχουν μπορούν να συνεχίσουν να κλωτσάνε, να σπρώχνουν, να περιμένουν κανα μπέρδεμα μετά απο στημένη φάση και να ψάχνουν τον νέο Σπάθα(καλά ο Τσινιάρης έδωσε κίτρινη στον Μίσελ πριν περάσει το δεκάλεπετο???σφαγή!!!) που θα τους κόψει και φέτος το πρωτάθλημα και να επιβραβεύουν παίκτες σαν τον Τσιρίλο για την "μαγκιά" που δείχνει... Εμείς κοιτάμε μπροστά σε Ελλάδα και Ευρώπη και με τον Κούπερ στον πάγκο, την Λέσχη Φίλων ΑΡΗ και φίλαθλο πνεύμα συνεχίζουμε δυνατά πιο δυνατά πιο ΔΥΝΑΤΑ!!!!!

[youtube=

Μπορεί η άποψη μου για το αυριανό ντέρμπι να βρει αρκετούς να διαφωνούν έντονα αλλά νομίζω οτι καλό είναι κάποια στιγμή όλοι μας να κατανοήσουμε οτι αυτή η εμμονή με συγκεκριμένα παιχνίδια δεν οδηγεί πουθενά και απλά κρατάει πίσω την ομάδα μας. Ο ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια έχει κάνει τεράστια βήματα προόδου σε όλα τα επίπεδα και να αναλώνεται σε 4 με 5 παιχνίδια την χρονιά με τις θεωρητικά "δυνατές" ομάδες του Ελληνικού πρωταθλήματος όπου σχεδόν πάντα αγωνιζόμαστε με άνισους όρους και ιδίως στα εκτός έδρας όπου οι συνθήκες είναι κάτι παραπάνω απο αντιαθλητικές δεν μας προσφέρει τίποτα. Και αν κόντρα στον Παναθηναϊκό ή στον Ολυμπιακό υπάρχει το εξτρά δέλεαρ του να νικήσεις τον πρωταθλητή με την ομάδα της Κλεάνθους ο λόγος που γίνεται όλος ο ντόρος είναι καθαρά θέμα γοήτρου και διαφορά φιλοσοφίας ανάμεσα στις 2 ομάδες και τον κόσμο που τις ακολουθεί. Για να γίνω πιο κατανοητός θα σας πάω πίσω μερικά χρόνια πιο πριν όπου υπήρχε η ανάλογη κόντρα και ακόμη μεγαλύτερη (μιας και απο εκείνα τα παιχνίδια έβγαινε ο συνήθως ο πρωταθλητής ή ο κυπελλούχος δηλαδή ο ΑΡΗΣ)  στο μπάσκετ. Απο εκείνη την μάχη ωφελημένος είχε βγει ο μπαοκ γιατί πολύ απλά προσπαθούσε να ξεπεράσει μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που ήταν τεράστια, άφησε εποχή και έκανε όλη την Ευρώπη να υποκλίνεται στον Νίκο Γκάλη και την παρέα του. Μπορεί μετά απο 15 χρόνια σκληρών μονομαχιών να τους έμεινε η ρετσινιά της γκόμενας και του πελάτη αλλά ακόμη και αυτά τα ψίχουλα που πήρανε τότε σε Ελλάδα και Ευρώπη τα πήρανε χάρη σε εμάς. Ακόμη και στο ποδόσφαιρο όπου πάλευαν επι χρόνια να ξεπεράσουν τον ΑΡΗ μας και έπρεπε να έρθει η χούντα για να βρουν την ευκαιρία και περιστασιακά να το καταφέρουν πάλι έστω και σε μικρότερο βαθμό επωφελήθηκαν χάρη σε εμάς. Τα χρόνια έχουν περάσει τα πράγματα έχουν αλλάξει και ο σημερινός ΑΡΗΣ δεν έχει τίποτα να κερδίσει απο αυτόν τον μπαοκ. Ακόμη και η μια με δυο θέσεις παραπάνω στο πρωτάθλημα αραιά και που έρχεται με τέτοιον τρόπο που σε καμιά περίπτωση δεν εκφράζει τον κόσμο του ΑΡΗ και σίγουρα δεν νομίζω να υπάρχει Αρειανός που να περιμένει τον δικό του Τσοχατζόπουλο, Ορφανό, Γκαγκάτση(που αν και έχει ένα σεβαστό ποσοστό μετοχών του συμπολίτη είναι υπάλληλος του ολυμπιακού...τυχαίο? δεν νομίζω), Σταυρίδη, Καλόπουλο, Παμπορίδη κ.α. για να πανηγυρίσει μεγάλες επιτυχίες. Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν σημαίνει οτι ο ΑΡΗΣ δεν πρέπει να παλεύει σε αυτά τα παιχνίδια και να επικεντρώνεται στα υπόλοιπα απλά δεν πρέπει να τα ξεχωρίζει. Όπως πρόσφατα δήλωσε ο Κούπερ ο ΑΡΗΣ σε κάθε παιχνίδι παίζει μόνο για ενα αποτέλεσμα και αυτό είναι η νίκη και μόνο η νίκη. Έτσι λοιπόν περιμένω απο τους παίκτες μας να κάνουν όπως σε κάθε παιχνίδι τα πάντα για την νίκη. Να μην παρασυρθούν απο τις προκλήσεις των αντιπάλων, να μην εκνευριστούν απο τις αποφάσεις του διαιτητή, να μην διστάσουν να βγουν μπροστά αλλά να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό μέσα στο γήπεδο και να προσθέσουν άλλους 3 βαθμούς στο "σακούλι" της βαθμολογίας της σουπερλίγκας. Ξέρουμε τι θα συναντήσουμε, ξέρουμε πως θα παίξουν, ξέρουμε πως θα μας αντιμετωπίσει ο Τσινιάρης. Αυτοί δεν ξέρουν με ποιους θα ξεκινήσει ο Κούπερ, αυτοί έχουν ήδη πετάξει βαθμούς εντός και εκτός έδρας, αυτοί έχουν τις γλάστρες στην διοίκηση και στην άκρη του πάγκου τους, αυτοί έχουν το άγχος. Νομίζω οτι αυτό το παιχνίδι θα είναι πολύ διαφορετικό απο τα τελευταία μέσα στην τούμπα όχι γιατι η ομάδα μας φέτος "πετάει" αλλά γιατί πλέον ο Κούπερ γνωρίζει πολύ καλά τις "ιδιαιτερότητες" αυτών των αγώνων και θα προετοιμάσει τους παίκτες του καλύτερα. Ποιος θα ξεκινήσει βασικός και ποιος όχι δεν πρέπει να μας απασχολεί γιατί πολύ απλά φέτος ισχύουν άλλα δεδομένα  και η λέξη βασικός στα αυτιά του Κούπερ δεν πρέπει να ηχεί και πολύ καλά. Εμπιστοσύνη υπάρχει όπως και πίστη για την νίκη υπάρχει αλλά ως εκεί. Δεν χρειάζονται όρκοι νίκης, ματωμένες φανέλες και θάνατοι μέσα στο γήπεδο. Το μόνο που χρειάζεται είναι ο ΑΡΗΣ μας να δείξει το καλό του πρόσωπο και η νίκη εύκολα ή δύσκολα θα έρθει! VAMOSSSSSSS!!!!!!!!!!!

Σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας εύκολα θα μπορούσε να είχε πάρει τουλάχιστον την ισοπαλία τελικά γνώρισε την ήττα με 2-1 απο την Ρόζενμποργκ όπου κατάφερε και πήρε αυτό που ήθελε χωρίς να δείξει κάτι το ιδιαίτερο. Απο την αρχή του αγώνα φάνηκε οτι η ομάδα μας όχι μόνο δεν είχε τίποτα να φοβηθεί απο τους Νορβηγούς αλλά αντιθέτως εαν είναι προσεκτική θα καταφέρει να πάρει και τους 3 βαθμούς της νίκης. Το συγκεκριμένο μήνυμα φρόντισε να το στείλει η ομάδα μας απο νωρίς τόσο με το δυνατό σουτ του Ρουίζ όσο και με τις συνεχείς επελάσεις του Χαβίτο που ταλαιπώρησε αρκετά τους αντιπάλους του. Και ενώ όλα έδειχναν να κυλάνε ιδανικά, η ομάδα μας να αποκτάει ολοένα και περισσότερη αυτοπεποίθηση στο παιχνίδι της και να γίνεται πιο απειλητική ήρθε το άτυχο διώξιμο του Βαγκελί σε μια χαμένη φάση για τους αντιπάλους μας, η μπάλα στρώθηκε στον Μολτνσκρεντ και αυτός έκανε εύκολα το 1-0. Στην συνέχεια αφού πέρασε ενα πεντάλεπτο απογοήτευσης και πανικού η ομάδα μας έδειξε να πεισμώνει και τελικά χάρη στην ασιστ του Χαβίτο ο Ρουίζ ισοφάρισε λίγο πριν την λήξη του ημιχρόνου. Και σε εκείνο το σημείο όλοι μας πιστέψαμε οτι τώρα θα γίνει αυτό που φαινότανε απο την αρχή του αγώνα και θα καταφέρουμε να πάρουμε την νίκη. Δυστυχώς όμως αυτό έμεινε μόνο ως επιθυμία μιας και η ομάδα μας για ανεξήγητους λόγους παρουσιάστηκε εντελώς ασύνδετη και νωθρή στην επανάληψη δίνοντας απλόχερα την ευκαιρία στους Νορβηγούς να κάνουν το παιχνίδι τους και να βγουν μπροστά χωρίς όμως να καταφέρουν απειλήσουν ουσιαστικά. Και εκεί που αρχίζαμε να ξεχνάμε την νίκη και να γλυκοκοιτάμε το ενδεχόμενο της ισοπαλίας σε μια ανύποπτη φάση που δεν μύριζε γκολ έγινε το 2-1 που ήταν και το τελικό σκορ. Και μόνο οτι αυτό το γκολ προήλθε μετά απο ενα σούτ έξω απο την μεγάλη περιοχή μετά απο μακρινή σέντρα απο έναν παίκτη που  καλύπτονταν απο 3 αμυντικούς μας νομίζω οτι δείχνει οτι η ομάδα μας δεν ήταν καθόλου συγκεντρωμένη στην επανάληψη. Με τον Ρουίζ να παρουσιάζει σημάδια κόπωσης, τον Χαβίτο να παλεύει ουσιαστικά μόνος και τους υπόλοιπους επιθετικά να είναι ανύπαρκτοι του η ομάδα μας ήταν ανήμπορη να απειλήσει και μόνο μετά την είσοδο των Τσεσνάουσκις και  Τσέζαρεκ μπορέσαμε να αγγίξουμε την ισοφάριση.  Αν και και  μπορεί να ακούγεται υπερβολικό θεωρώ οτι δεν καταφέραμε να πάρουμε τουλάχιστον την ισοπαλία σήμερα ήταν μεγάλη αποτυχία και ακόμη μεγαλύτερη χαμένη ευκαιρία για να μπούμε δυνατά στο παιχνίδι της πρόκρισης. Μπορεί η Ρόζενμποργκ να είναι μια ομάδα με σαφώς περισσότερες Ευρωπαϊκές παραστάσεις απο τον ΑΡΗ μας αλλά απο αυτά που έδειξε σήμερα οχι μόνο πετάξαμε βαθμούς αλλά δύσκολα αυτή η ομάδα να κόψει βαθμούς απο άλλη ομάδα στον όμιλο και αυτό είναι ακόμη μεγαλύτερο κακό για την ομάδα μας.  Για ακόμη μια φορά νομίζω οτι ο ΑΡΗΣ εγκλωβίστηκε στην κακή απόδοση συγκεκριμένων παικτών κλειδιά όπως είναι ο Κόκε και ο Κάλβο με τον πρώτο να προσπαθεί αλλά να μην μπορεί και τον δεύτερο να μην υπάρχει στο γήπεδο. Πρίτας και  Φατί ήταν μέτριοι και για ακόμη μια φορά ο Τόχα που μπήκε ως αλλαγή για να αλλάξει κάτι στον χώρο του κέντρου ήταν πολύ κατώτερος των περιστάσεων και συνέχισε να προβληματίζει με την παρουσία του. Τσεσνάουσκις και Τσέζαρεκ προσπάθησαν αλλά ήταν κομμένοι με την υπόλοιπη ομάδα. Αρκετά καλή η αμυντική λειτουργία της ομάδος μας στην περισσότερη διάρκεια του παιχνιδιού αλλά δυστυχώς δεν απέφυγε τα λάθη και τις στιγμές αδράνειας που οδήγησαν στα 2 γκολ. Βέβαια το οτι χάσαμε τον έλεγχο στο Β ημίχρονο έπαιξε σημαντικό ρόλο η αναίτια οπισθοχώρηση της αμυντικής γραμμής με τους παίκτες μας να δειλιάζουν να βγουν μπροστά και να διώξουν την μπάλα πολύ πριν την περιοχή μας όπως κάνανε στο Α ημίχρονο. Συγκλονιστική η παρουσία των οπαδών μας όπου δώσανε χρώμα στις κερκίδες του γηπέδου και δεν σταμάτησαν στιγμή να φωνάζουν. Δυστυχώς δεν μπόρεσαν να πανηγυρίσουν με το σφύριγμα της λήξης αλλά στην μάχη της κερκίδας βγήκαν σίγουρα νικητές. Μπορεί να μας έχει μείνει μια πικρή γεύση απο το σημερινό παιχνίδι αλλά ακόμη είναι αρκετά νωρίς και η ομάδα μας συνεχίζει να διατηρεί ακέραιες τις ελπίδες της για πρόκριση στην επόμενη φάση. Απλά χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία για να μαζέψουμε άλλα 3 πονταλάκια. Πλέον το σύνολο του Έκτορ Ραούλ Κούπερ καλείται να αφήσει πίσω του το σημερινό παιχνίδι και να τα δώσει όλα για την συνέχεια. Μια συνέχεια που την περιμένουμε πως και πως τόσο σε Ελλάδα όσο και σε Ευρώπη. Στο κάτω κάτω ο Αρειανός έχει στόχους και κοιτάει πάντα μπροστά και δεν ζει μόνο για ένα παιχνίδι την χρονιά σαν κάποιους άλλους παρα δίπλα...

[youtube=