Τρέμουλο, κρύος ιδρώτας και πολλά παρόμοια συμπτώματα έχουν αρχίζει και παρουσιάζουν όλοι εκεί στην Κλεάνθους μιας και ο φόβος για κατάρρευση του πουπουλένιου γίγαντα και πρωταθλητή για σχεδόν 24 ώρες  μπάοκ γίνεται όλο και μεγαλύτερος. Και ο λόγος δεν είναι άλλος απο τον Έκτορ Ραούλ Κούπερ και τους παίκτες που βρίσκονται σε εξαιρετική κατάσταση και θέλουν να πάρουν εκδίκηση για όλα αυτά που τους έκανε ο Καλόπουλος στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος. Η σημασία του συγκεκριμένου παιχνιδιού είναι ακόμη μεγαλύτερη απο τα προηγούμενα μιας και με νίκη θα έχουμε κάνει τεράστιο βήμα για την κατάληψη της 2ης θέσης που οδηγεί στα προκριματικά του Champions League. Αυτήν την φορά ο Κούπερ γνωρίζει πολύ καλύτερα το τι θα πρέπει να κάνει μιας και με το που είχε έρθει δεν είχε προλάβει να τον ενημερώσει κανείς οτι οι κανονισμοί στο γήπεδο της ντροπής είνα διαφορετικοί. Δεν πρόλαβε να του πει κανείς οτι μέσα στην έδρας τους οι συμπολίτες δεν τιμωρούνται με κάρτες(τουλάχιστον στα πρώτα 30') και οτι απαγορεύεται να στήνεις τοίχος στα φάουλ τους γιατι κινδυνεύεις να χρεωθείς με πέναλτι...  Οτι έγινε έγινε αλλά είναι φανερό οτι ο Κούπερ αυτήν την φορά θα είναι πιο έτοιμος. Το πόσο μας φοβούνται φαίνεται απο το γεγονός οτι έχουν εναποθέσει όλες τις ελπίδες τους στο κλίμα τρομοκρατίας που εδώ και καιρό εντέχνως δημιουργείται απο τα ασπρόμαυρα ΜΜΕ. Οι απειλές διαδέχονται η μια την άλλη  και οι ενέργειες για ομαλή διεξαγωγή του αγώνα απο τον επίσημο μπαοκ όπως πάντα μηδαμινές. Αν και δεν μπορώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που υπήρχε  καλή διαιτησία στο συγκεκριμένο γήπεδο και μόνο που στην ανακοίνωση του Σταθόπουλου ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του συμπολίτη άρχισε να προετοιμάζει το έδαφος και να προσπαθεί να επηρεάσει τον διαιτητή μου λέει πολλά. Κάτι ανάλογο γίνεται κάθε φορά που ο διαιτητής που σφυράει τον μπαοκ δεν ανήκει στην πλευρά της παράγκας που μονίμως ευνοεί τον συμπολίτη. Ας ελπίσουμε να δούμε μια φυσιολογική διαιτησία που να μην μας προκαλέσει όπως γίνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια με "κοράκια" σαν τον Παμπορίδη, τον Καλόπουλο, τον Σταυρίδη κ.α. . Αγωνιστικά τώρα ο μπαοκ θα αναγκαστεί να πιέσει και να βγει μπροστά κάτι που μέχρι και οι πέτρες το γνωρίζουν δεν είναι το παιχνίδι που ευνοεί τον συμπολίτη. Εκεί ακριβώς φαντάζομαι θα είναι το πλάνο του Κούπερ επικεντρωμένο που αν η ομάδα δείξει την συνοχή που είχε στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό κυρίως στην άμυνα τότε δεν θα αντιμετωπίσουμε κανένα πρόβλημα και η ομάδα μας θα φύγει απο το γήπεδο της ντροπής με θετικό αποτέλεσμα. Θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να δούμε συνολικά αυτά τα πλέιοφς και να μην μείνουμε απλά στην θέληση μας για νίκη στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Ακόμη και η ισοπαλία θα είναι θετικό αποτέλεσμα γιατι πολύ απλά ο μπαοκ το μόνο στο οποίο ελπίζει είναι να πάρει βαθμούς μέσα στην έδρα του.  Δεν μασάμε τίποτα, τεχνικό τιμ και παίκτες γνωρίζουν πολύ καλά τι θα αντιμετωπίσουν και καθαρά απο την δική τους απόδοση θα κριθεί το παιχνίδι. Όσο για τα ορκ που απειλούν να τους υπενθυμίσω οτι τα πλέιοφς δεν τελειώνουν την Κυριακή στην Τούμπα αλλά σε 2 εβδομάδες μέσα στο Κλεάνθης Βικελίδης!

Το Σάββατο στις 18.45(ΣΚΑΙ) η ομάδα μας αγωνίζεται κόντρα στον Ολυμπιακό μέσα στο ΣΕΦ και θα κυνηγήσει με όλες τις δυνάμεις της το μπρέικ που όπως ξέρουμε συνήθως στο πρώτο εκτός έδρας παιχνίδι είναι η καλύτερη ευκαιρία για να αιφνιδιάσεις τον αντίπαλο σου. Αν και οι περισσότεροι θεωρούν το αποτέλεσμα αυτής της σειράς δεδομένο υπάρχει ένας αστάθμητος παράγοντας που μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω. Το οτι σε λίγες ημέρες ο Ολυμπιακός θα συμμετάσχει στο Final Four της Ευρωλίγκας στο Παρίσι που είναι και ο βασικός του στόχος είναι κάτι που σίγουρα θα επηρεάσει τους αντιπάλους μας και θα πρέπει να το επωφεληθούμε. Όπως και να το κάνουμε σίγουρα όλοι οι παίκτες του Ολυμπιακού θα ανυπομονούν για εκείνα τα καθοριστικά παιχνίδια και θα έχουν λιγότερο το μυαλό τους στις αναμετρήσεις με τον ΑΡΗ μας. Φυσικά για να επωφεληθούμε απο οποιαδήποτε "αδράνεια" του Ολυμπιακού θα πρέπει πρώτα απο όλα εμείς να πιάσουμε το maximum της απόδοσης μας και να είμαστε συγκεντρωμένοι 40'. Άλλωστε όπως είδαμε φέτος σε όλες τις αναμετρήσεις κόντρα στην ομάδα του Πειραιά όχι μόνο τους δυσκολεύουμε όπως ανέφερε και ο Ντ.Μπλάτ αλλά μπορούμε και να τους κερδίσουμε όπως το κάναμε και στο κύπελλο όπου στις λεπτομέρειες χάσαμε την πρόκριση. Το θετικό για την ομάδα μας είναι οτι οι φαίνεται να έχουν ξεπεραστεί όλα τα προβλήματα τραυματισμών και έτσι θα είμαστε ακόμη πιο δυνατοί σε σχέση με τα τελευταία παιχνίδια όπου Χατζηβρέττας, Μπετς και Γουώλς είχαν απουσιάσει. Αυτό που περιμένουμε όλοι μας είναι να δούμε τους παίκτες μας να σκυλιάζουν και να δείχνουν έστω τώρα στο τέλος την δύναμη, την μαχητικότητα και το πάθος για την νίκη που δεν έδειξαν σε όλη την χρονιά. Αϊντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ κάνε το θαύμα σου και τρέλανε μας για άλλη μια φορά!

Το οτι μας πείραξε  η απώλεια του κυπέλλου είναι κάτι που δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Το οτι θα εγκαταλείπαμε την ομάδα εμείς ως οπαδοί λόγο της απογοήτευσης μας και οτι οι παίκτες μας επηρεασμένοι απο την αποτυχία θα παρουσίαζαν εικόνα διάλυσης στα πλέιοφς είναι κάτι που υπήρχε μέχρι πριν λίγες ώρες μόνο στην φαντασία κάποιων κακοπροαίρετων που μάλλον θέλανε να παρουσιάζουν έτσι τα πράγματα γιατί έτσι είχαν συνηθίσει απο τις ομάδες τους και απο τους ίδιους τους εαυτούς. Αυτό που λέγαμε όλοι πριν ξεκινήσουν τα πλέιοφς ήταν οτι με αυτούς τους αντιπάλους θα ήταν αμαρτία να μην τα δώσει όλα η ομάδα μας για να κυνηγήσει την 2ή προνομιούχα θέση και ας ξεκινήσαμε και με 4 βαθμούς διαφορά. Έτσι λοιπόν σήμερα χωρίς η ομάδα μας να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση έδωσε ένα καλό μάθημα στα χαϊδεμένα παιδιά του Πειραιά που ήταν ανήμπορα να αντιδράσουν. Τόσο οι παίκτες του Ολυμπιακού όσο και ο Δαλούκας που σφύριζε ότι μπορούσε για να τους σπρώξει προς την εστία μας ήταν πολύ λίγοι για να αλλάξουν την ροή του αγώνα. Η αφύπνιση του Αντού, η αποτελεσματικότητα του Τζόνσον και η πολύ καλή αμυντική λειτουργία της ομάδος μας ήταν οι βασικοί λόγοι αυτής της νίκης. Μια νίκη που θα μπορούσε να είχε έρθει πολύ πιο εύκολα εαν ο Κόκε δεν αστοχούσε στο πέναλτι που ευτυχώς δεν το πληρώσαμε...  Ένας Κόκε που δυστυχώς απο την στιγμή που έχει χάσει την επαφή με τα δίχτυα και αποφάσισε να πάρει έναν πιο δημιουργικό ρόλο η αφλογιστία του και η εμμονή του στις πάσες μας έχει γίνει αρκετές φορές εφιάλτης... Επειδή όλοι μας γνωρίζουμε την αξία του συγκεκριμένου παίκτη ελπίζω σε περίπτωση που παραμείνει στο ρόστερ της ομάδος και την νέα χρονιά να καταφέρει ο Κούπερ να τον επαναφέρει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης και να ξαναγίνει ο Κόκε που ήξερε να τελειώνει τις φάσεις με μοναδικό τρόπο. Καθοριστικός ο ρόλος του Αντού που όταν αποφάσισε να πάρει τις πρωτοβουλίες που έπρεπε μιας και είχε αρκετό χώρο απο την πλευρά του η ομάδα μας έγινε πιο απειλητική και κατάφερε να πάρει κεφάλι στο σκορ. Αρκετά άκουσε ο Τζόνσον μέχρι να σκοράει  απο την κερκίδα μιας και δεν είχε την αναμενόμενη παρουσία αλλά αυτό που μετράει είναι το γκολ και ο Αμερικανός σήμερα έκανε αυτό που έπρεπε! Πολύ καλός και ο Φερνάντεζ που έτρεξε αμέτρητα χιλιόμετρα και ήταν μέσα σε όλες τις φάσεις. Βαγκελί, Γκιάρο, Νασούτι και Νέτο είχαν άψογη συνεργασία και δεν άφηναν να περάσει σχεδόν τίποτα. Αρκετά καλός και ο Μεριέμ όσο είχε δυνάμεις, σωστά αντικαταστάθηκε απο τον Χαβίτο στην επανάληψη. Αυτός που απογοήτευσε για ακόμη μια φορά ήταν ο Νάτσο Γκαρσία. Πολλά λάθη, καμία πρωτοβουλία και ελάχιστο πάθος σε σχέση με αυτά που μας είχε συνηθίσει. Μάλλον θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση οτι δύσκολα θα ξαναδούμε τον Νάτσο που γουστάραμε... Πολύ καλός και πάλι ο Πρίττας που ίσως να έπρεπε να μπει και νωρίτερα στην θέση του Γκαρσία. Εξαιρετικό το στήσιμο απο τον Κούπερ που  εξαφάνισε τον αντίπαλο προπονητή σε μια μέρα μάλιστα που η ομάδα μας δεν έκανε και κάτι το ιδιαίτερο.  Βροντερό παρών όπως ήταν αναμενόμενο έδωσε ο κόσμος της ομάδος και διέψευσε με τον καλύτερο τρόπο όλους αυτούς που ελπίζανε να δούνε ενα μισοάδειο Κλ.Βικελίδης. Αυτήν την φορά δικαιωθήκαμε και το απολαύσαμε αφάνταστα. Πλέον με αυτήν την νίκη έχουμε μπει πολύ δυνατά στην προσπάθεια για έξοδο στο CL και αν διαχειριστούμε σωστά τα παιχνίδια που ακολουθούν και δείξουμε την ίδια συγκέντρωση( και ακόμη περισσότερη)  με σήμερα τότε στο τέλος θα χαμογελάσουμε. Το μοναδικό παράπονο που αυθόρμητα βγαίνει απο όλους μας είναι οτι ακόμη και με αυτήν την μέτρια εμφάνιση σήμερα το πιο πιθανό ήταν να κερδίζαμε το Σάββατο... παρόλα αυτά συνεχίζουμε ακόμη πιο δυνατά VAMOS ARIANARA VAMOS CHAMPION LEAGUE!

Ούτε αυτήν την φορά τα κατάφερε η ομάδα απέναντι στο Μαρούσι που απο οτι φαίνεται όποτε αντιμετωπίζει την ομάδα μας "αφηνιάζει" σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια όπως κόντρα στο Περιστέρι και στον Κολοσσό που ακόμη και μέσα στην έδρα του δεν μπόρεσε για περίεργο λόγο να κερδίσει! Με εντυπωσιακά ποσοστά ευστοχίας στα σουτ  3 πόντων και με αρκετά κρίσιμα σουτ υπο αντίξοες συνθήκες που βρίσκαν κόντρα σε κάθε λογική τον δρόμο προς το καλάθι η ήττα ήταν αναπόφευκτη για την ομάδα μας.  Φυσικά και εμείς απο την πλευρά μας χάσαμε αρκετά εύκολα σουτ και στα κρίσιμα σημεία του αγώνα οι επιλογές μας στην επίθεση ήταν τραγικές... Το ίδιο ισχύει και για την άμυνα μας που όταν αποφασίσαμε να πιέσουμε παραπάνω στην περιφέρεια οι αντίπαλοι μας απάντησαν με καλό passing game και σκοράρισμα με τους ψηλούς. Μέτρια πράγματα απο όλους σχεδόν τους παίκτες μας με φωτεινή εξαίρεση τον Τζέρεμι Ρίτσαρντσον που ήταν πάρα πολύ καλός αλλά και κάποια ξεσπάσματα του Κλάρκ που όμως δεν ήταν αρκετά για να μας δώσουν την νίκη γοήτρου. Με αυτόν τον άσχημο τρόπο η ομάδα μας ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις της στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και κατέλαβε την 7η θέση. Μια πορεία και μια θέση που μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω και σε μεγάλο βαθμό δικαιολογεί την απογοητευτική εικόνα του γηπέδου που με το ζόρι είχε 500 θεατές. Επόμενος αντίπαλος μας για τα πλέιοφς ο υποψήφιος πρωταθλητής Ευρώπης Ολυμπιακός που για να είμαστε ρεαλιστές οι πιθανότητες μας για πρόκριση είναι ελάχιστες εαν όχι μηδαμινές μιας και ο φετινός ΑΡΗΣ με την παρουσία του μας έχει στερήσει το δικαίωμα ακόμη και να ελπίζουμε. Το μόνο θετικό είναι οτι φτάνουμε στο τέλος, έτσι ώστε να μπορέσουμε να κοιτάξουμε πιο άνετα την επόμενη χρονιά και να προσπαθήσουμε να διαγράψουμε απο την μνήμη μας την φετινή μας αποτυχία... Μέχρι να έρθει λοιπόν το οριστικό τέλος το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι υπομονή...

Ένα ακόμη κύπελλο χάθηκε αλλά όλοι εμείς που ζούμε και αναπνέουμε για τον ΑΡΗ ξέρουμε οτι όχι μόνο δεν είναι το τέλος αλλά η  αρχή για ακόμη καλύτερες μέρες, για ακόμη μεγαλύτερες εκστρατείες και ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες απο την απλή συμμετοχή σε έναν τελικό. Δεν νιώθω πίκρα, απογοήτευση, απελπισία αλλά υπερηφάνια, πίστη  και ακόμη περισσότερη δύναμη απο το βράδυ του Σαββάτου και θέλω όσο τίποτε άλλο να την μεταφέρω στους παίκτες μας και να κάνουν το αυτονόητο απέναντι στον Ολυμπιακό του Ντάκου, του Παμπορίδη, του Χαραλιμπίδη, του Γενναίου και πολλών άλλων που έχουν γράψει το όνομα τους σε αυτήν την ατελείωτη λίστα ντροπής. Αμέσως μετά το Παλέ κατευθείαν στο Κλ.Βικελίδης να δημιουργήσουμε για ακόμη μια φορά την μαγευτική ατμόσφαιρα που μόνο εμείς ξέρουμε να κάνουμε και να διαψεύσουμε και πάλι όλους αυτούς τους κακοπροαίρετους που περιμένουν να μας λυγίσει η απογοήτευση. Που είναι λογικό να το πιστεύουν μιας και αυτοί οι ίδιοι και ομοϊδεάτες τους έτσι αντιδρούν στις στραβές. Αλλά όχι εμείς! Αγωνιστικά αυτήν την φορά αν και θα υπάρξουν απουσίες και πάλι, σε σχέση με το πρόσφατο παιχνίδι στο Καραϊσκάκη η ομάδα θα παραταχθεί πιο πλήρης και σαφώς με πιο καθαρό μυαλό. Είμαι σίγουρος οτι οι παίκτες μας παρά το βάρος της ευθύνης που νιώθουν για τον χαμένο τελικό θα προσπαθήσουν να αλλάξουν το κλίμα με την παρουσία τους μέσα στο γήπεδο και θα κάνουν οτι μπορούν για να κερδίσουν τον Ολυμπιακό και να μπουν δυνατά στο κυνήγι της 2ης θέσης. Κάμπορα, Κάλβο, Ναφτί και Αράνο(εκκρεμεί η έφεση) θα απουσιάσουν αλλά απο την αντίπαλη πλευρά ο Ολυμπιακός έχει ακόμη περισσότερα προβλήματα με τελευταίο αυτό του Τοροσίδη που όλοι ξέρουμε πόσο σημαντικός είναι για αυτόν τον Ολυμπιακό που έτσι και αλλιώς δεν βλέπεται... Στο Καραϊσκάκη εαν δεν ήταν ο Ντάκος ο ΑΡΗΣ θα έφευγε νικητής αλλά για ακόμη μια φορά τα "κοράκια" κάνανε την δουλειά τους. Ελπίζω αυτήν την φορά ο Δαλούκας να αφήσει το παιχνίδι να κυλήσει ομαλά χωρίς παρεμβολές και να κερδίσει ο καλύτερος που όπως φάνηκε στα μεταξύ μας παιχνίδια είναι ο ΑΡΗΣ μας. Γιατί δεν ξεχνάμε οτι αν και τα πλειοφς γίνονται για να δώσουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο πρωτάθλημα όλοι θυμόμαστε πριν 2 χρόνια πως ο διαιτητής(που δεν θυμάμαι το όνομα του) μας καθάρισε στην πρεμιέρα των πλέιοφς κόντρα στον Παναθηναϊκό και μας στέρησε απο νωρίς κάθε ελπίδα.  Οι αλλαγές στην 11άδα σε σχέση με τον αγώνα του κυπέλλου αναμένεται να είναι οι εξής: Στην θέση του τιμωρημένου Κάμπορα να δούμε τον Τζόνσον, στην θέση του τιμωρημένου Ναφτί να δούμε τον Φερνάντεζ και στην θέση του τραυματία Κάλβο τον Αντού που στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε στο ΟΑΚΑ έδειξε να βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Κατα τα άλλα Βαγκελί και Μεριέμ αναμένεται να διατηρήσουν τις θέσεις του στην βασική 11άδα όπως και οι υπόλοιποι που αγωνίστηκαν στο ΟΑΚΑ. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες ούτε για τους παίκτες αλλά ούτε και για εμάς. Για αυτό όλοι την Τετάρτη το απόγευμα στο Κλ.Βικελίδης για άλλη μια γιορτή στο πλευρό του Θεού!

Αν και η ομάδα μας αύριο αγωνίζεται κόντρα στο Μαρούσι στην τελευταία αγωνιστική πριν τα πλέιοφς κόντρα στον Ολυμπιακό αυτό που μαγνητίζει το ενδιαφέρον όλων μας είναι οι σημαντικές εξελίξεις στην ΚΑΕ. Ας μην κρυβόμαστε πίσω απο το δάχτυλο μας, όλα απο εκεί αρχίζουν και τελειώνουν. Και δεν μιλάω απλά για μεγάλα μπάτζετ και πακτωλούς χρημάτων που μπορεί να σου εξασφαλίσει ως εναν βαθμό την επιτυχία αλλά για σωστό οικονομικό και αγωνιστικό σχεδιασμό. Τα διοικητικά λάθη των τελευταίων χρόνων μπορούν να συμπληρώσουν ολόκληρο βιβλίο ώστε να γίνει οδηγός προς αποφυγή και θα πρέπει να τα λάβουν υπόψιν πολύ σοβαρά όλοι αυτοί που τελικά θα βρεθούν στο τιμόνι της ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Αυτήν την στιγμή κατά κάποιο τρόπο υπάρχουν 3 πλευρές (που ευτυχώς δεν είναι αντίπαλες) και ένας συνδετικός κρίκος που λέγεται Γ.Δαμιανίδης που προσπαθούν όλοι μαζί να βρουν την ιδανική φόρμουλα ώστε να συμπορευτούν και να οδηγήσουν τον ΑΡΗ στην κορυφή που πραγματικά μας αξίζει. Γένεσις, Σάρισα και Θ.Τζεβελέκης θα είναι αυτοί που θα σηκώσουν το βάρος και της νέας χρονιάς. Χθες μαζεύτηκαν όλοι μαζί για πρώτη φορά, "ανοιξαν τα χαρτιά τους" και συμφώνησαν σε μεγάλο βαθμό στο πως θα πορευθούν όλοι μαζί για το καλό της ομάδος. Το κλίμα ήταν θετικότατο και αυτό που μένει είναι να δούμε σιγά σιγά στην πράξη να γίνονται ενέργειες που θα δυναμώσουν την ομάδα ενόψει της νέας χρονιάς και θα ξαναεμπνεύσουν τον κόσμο του ΑΡΗ που τόσο πολύ έχει πικραθεί τα τελευταία χρόνια με αποκορύφωμα την φετινή μαύρη χρονιά που  μας γύρισε πολλά χρόνια πίσω. Και όλα αυτά μερικές ώρες πριν το φινάλε με το Μαρούσι και τα πλέιοφς απέναντι στον Ολυμπιακό. Ενα παιχνίδι με το Μαρούσι για το οποίο δεν μπορούμε να πούμε και πολλά γιατί πάρα πολύ απλά εκτός απο τους 2 βαθμούς της νίκης που μας είναι αδιάφοροι, ούτε για γόητρο μπορούμε να μιλήσουμε μιας και αυτό έχει ισοπεδωθεί απο τους ίδιους μας τους παίκτες. Το χειρότερο όμως απο όλα είναι οτι άσχετα με το τι θα γίνει αύριο κανείς μπορεί να το εκλάβει ως μήνυμα για την αγωνιστική κατάσταση της ομάδας ή πρόβα πριν τους κρίσιμους αγώνες για τα πλέιοφς.  Ο φετινός ΑΡΗΣ έχει αποδείξει οτι και διαστημική απόδοση να έχει σε έναν αγώνα δεν είναι τίποτα άλλο εκτός απο μια ευχάριστη παρένθεση μέσα στην γενικότερη μαυρίλα. Παρόλα αυτά για ακόμη μια φορά εμείς που έχουμε πραγματικά τον ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ του Ελληνικού αθλητισμού ΑΡΗ στην καρδιά μας θα είμαστε στις κερκίδες του θρυλικού Παλέ χωρίς να είμαστε τζαμπατζήδες και ούτε συγγενείς ή φιλαράκια των παικτών....

Πραγματικά έχει καταντήσει αηδία αυτή η ανεξέλεγκτη κατάσταση όπου ο κάθε δημοσιογράφος(και όχι μόνο) αποφασίζει να ασχοληθεί με το θέμα της βίας στα γήπεδα όχι για να αναδείξει τους λόγους και τους υπεύθυνους για ότι συμβαίνει αλλά απλά για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα συμφέροντα και σκοπούς. Για ακόμη μια φορά είδαμε τον Μάκη να ασχολείται με το συγκεκριμένο θέμα ακριβώς με το ίδιο ύφος της προηγούμενης εκπομπής. Να λασπολογεί συνεχώς κατά των οπαδών να προσπερνάει στα γρήγορα την ουσία του θέματος και τους υπεύθυνους για αυτήν την κατάσταση και να επιμένει να φωτογραφίζει συγκεκριμένους συλλόγους μέσα απο τα βίντεο του ενώ όλοι μας γνωρίζουμε πολύ καλά ποιοι είναι αυτοί που έχουν την παράδοση και την πρωτιά στα θέματα βίας. Πριν συνεχίσω να ξεκαθαρίσω οτι δεν άντεξα να παρακολουθήσω περισσότερο απο 30' γιατί μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι με τους τίτλους σχετικά με τον τελικό, με τα επαναλαμβανόμενα αποσπάσματα απο τα 5' επεισοδίων στο ΟΑΚΑ και απο τα προσεγμένα ρεπορτάζ που πάντα άφηναν συγκεκριμένες ομάδες άθικτες.  Όλη μας την ζωή τρέχουμε στα γήπεδα και γνωρίζουμε πολύ καλά οτι αυτά που έγιναν στο ΟΑΚΑ ήταν σχεδόν τίποτα μπροστά σε όλα αυτά που έχουν δει τα μάτια μας όπως μαζικές συρράξεις μέσα στους αγωνιστικούς χώρους, επιθέσεις σε αθλητές μέσα και έξω απο το γήπεδο, λεηλασίες πόλεων, παρακρατικές οργανώσεις που επιτίθενται σε παιδιά και γονείς με την ευλογία της αστυνομίας, φουσκωτούς σε ειδικές αποστολές, μεγαλοπαράγοντες με πιστόλια και άλλα πολλά. Που ήταν οι μεγάλοι τίτλοι και τα ρεπορτάζ για την λεηλασία των οπαδών του Ολυμπιακού στην Καβάλα? Που ήταν τα ρεπορτάζ και οι μεγάλοι τίτλοι για τις οργανωμένες επιθέσεις των κοτόπουλων με τα κράνη στην Σουρωτή, στο Κλ.Βικελίδης και στην Καβάλα με την κάλυψη της αστυνομίας? Που ήταν οι μεγάλοι τίτλοι και τα ρεπορτάζ για τον τελικό του βόλεϊ  που δεν έγινε ποτέ? Όχι για τον Τριανταφυλλόπουλο όλα αυτά ήταν πταίσματα! Το μεγάλο έγκλημα έγινε στο ΟΑΚΑ που 20 άτομα μεταξύ τους ανταλλάξανε αντικείμενα και μερικές κλωτσιές για 5' πριν ξεκινήσει το παιχνίδι... Και συνεχώς οι ίδιες κατηγορίες σαν να ακούμε κασέτα οι σύνδεσμοι φταίνε και οι ίδιες οι ομάδες... Το αστείο στην όλη υπόθεση που δείχνει το πόσο στημένη ήταν και πάλι αυτή η εκπομπή ώστε να οδηγήσει τον κόσμο που δεν γνωρίζει σε συγκεκριμένα συμπεράσματα ήταν οτι και αυτήν την φορά στο πάνελ δεν υπήρχαν αυτοί που έπρεπε να είναι ώστε να ακούσουμε και έναν αντίλογο. Κάλεσε τους προέδρους απο τους μεγάλους συνδέσμους, κάλεσε εκπροσώπους απο τις ΠΑΕ των μεγάλων ομάδων που τους κατηγορείτε οτι προάγουν την βία... Και όταν φτάναμε στην ουσία του θέματος που είχε να κάνει με την αθλητική δικαιοσύνη που όπως είπαν ήταν ελεγχόμενη και στην μην εφαρμογή νόμων τότε πέφτανε οι τόνοι και περνούσανε γρήγορα πάλι στους συνδέσμους και στους οπαδούς όπου η οργή τους ξεχείλιζε. Για να μην παρεξηγηθώ είμαι κατά κάθε μορφής βίας αλλά οταν όλα αυτά συμβαίνουν μπορώ να καταλάβω οτι αυτός που πετάει μια πέτρα, φοράει ενα κράνος και επιτίθεται ή ασκεί οποιαδήποτε μορφή βίας είναι η το πιο ασήμαντο γρανάζι σε έναν πολύ μεγαλύτερο μηχανισμό, πολύ πιο σάπιο απο την ζωή κάποιου ατόμου που πήρε τον λάθος δρόμο και πίστεψε οτι ο βίαιος τρόπος έκφρασης είναι η λύση στα προβλήματα του. Για ηθικούς αυτουργούς που είναι οι διαιτητές, οι αθλητικοί δικαστές, οι δημοσιογράφοι κ.α. καμία ιδιαίτερη νύξη... Μέχρι και στο γήπεδο του Πανιωνίου πήγαν να δείξουν πόσο εύκολα μπορεί να περάσει κάποιος επικίνδυνα αντικείμενα... Και πάλι αυτό το ψέμα με τις κουκούλες και τα αλλοιωμένα πρόσωπα που προσβάλλουν την νοημοσύνη μας.  Για το αν γίνεται προσπάθεια για να βελτιωθεί αυτή η κατάσταση ή για τους λόγους που η αστυνομία αφήνει να γίνονται όλα αυτά  κανένα ιδιαίτερο σχόλιο. Όταν πηγαίνουμε σε ουσιαστικά θέματα όπως είναι τα στημένα παιχνίδια, οι στημένοι διαιτητές, οι υπάλληλοι των προέδρων αθλητικοί δικαστές, η ιδιαίτερη ευαισθησία του αθλητικού εισαγγελέα προσπαθώντας να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα συμφέροντα ομάδων, οι επιλεκτικές χορηγίες της πολιτείας και άλλα πολλά παρόμοια που δημιουργούν ενα συναίσθημα αδικίας στον κόσμο και κατα συνέπεια προάγουν την βια κανένα ιδιαίτερο σχόλιο μια απλή αναφορά και τέλος. Ποιοι μπορεί να είναι οι πραγματικοί λόγοι που ο Μ.Τριανταφυλλόπουλος προσπαθεί να αναδείξει το συγκεκριμένο θέμα με αυτόν τον τρόπο δεν μπορώ να τους ξέρω αλλά θα κάνω μερικές υποθέσεις : Να ξανασυζητηθεί το συμβόλαιο των τηλεοπτικών, να σπάσει το μονοπώλιο του ΟΠΑΠ ή να αναγκαστεί ο ΟΠΑΠ να αρχίσει να στέλνει χρήμ

Σανμπασκετικός  Αρειανός έχω μάθει πάντα να έχω πίστη στην ομάδα, στα δύσκολα να είμαι ακόμη πιο κοντά και μέχρι τέλος να ελπίζω οτι μπορούμε να κάνουμε τις συνθήκες ανεξάρτητα απο τον βαθμό δυσκολίας. Παρόλα αυτά ο φετινός ΑΡΗΣ με τις εμφανίσεις και τα απίστευτα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του προσπαθεί να με πείσει να τα "παρατήσω" και να δω όλα τα υπόλοιπα ματς σαν αγώνες διαδικαστικού χαρακτήρα αναμένοντας απο τώρα την επόμενη χρονιά, κάτι εντελώς πρωτόγνωρο για τον μπασκετικό ΑΡΗ. Χάσαμε το Eurocup, κοιτάξαμε τις πιαθνότητες μας στο πρωτάθλημα. Χάσαμε την εξάδα λέμε να δούμε μήπως έστω και τώρα η ομάδα μπορεί να βρει την ηρεμία της και να κάνει κάτι καλό. Κερδίζουμε στην Κυψέλη τον Πανελλήνιο πραγματοποιώντας καλή εμφάνιση και μέσα μας ελπίζουμε μήπως έχει αλλάξει οριστικά η κατάσταση και η ομάδα έδτω στο τέλος έχει αρχίσει και βρίσκει ρυθμό. Και να λοιπόν που οι ίδιοι οι παίκτες μας έρχονται πάλι να μας διαψεύσουν και να μας επαναφέρουν στην σκληρή πραγματικότητα που δεν είναι καθόλου κολακευτική για τον ιστορικό μας σύλλογο. Όσο για τον Μπλάτ μετά και απο αυτήν την ήττα νομίζω οτι κάποια στιγμή θα πρέπει να βγει δημόσια και να παραδεχτεί οτι το ρίσκο που πήρε με τον Γουώλς δεν του βγήκε. Όχι γιατί ο Γουώλς δεν είναι καλός παίκτης αλλά γιατί άφησε την ομάδα μόνο με έναν σέντερ την στιγμή που δεν εμπιστεύεται κανέναν άλλο ψηλό και αναγκαστικά έφτιαξε μια τρελή χημεία μιας και όπως είναι λογικό δύσκολα εφαρμόζεις σωστή τακτική χωρίς ψηλό... Το να κυνηγάει ο ΑΡΗΣ επι 40' αυτην την Καβάλα στο σκορ που διατηρούσε συνεχώς διψήφια διαφορά λέει πάρα πολλά απο μόνο του. Ανύπαρκτη άμυνα στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, κακές επιλογές στην επίθεση και ελάχιστα ξεσπάσματα που προσπαθούσαν να σώσουν την κατάσταση.  Και φυσικά με την λήξη και την επισημοποίηση της ήττας κάθεσαι το σκέφτεσαι λιγάκι και συνειδητοποιείς οτι με την φετινή μας πορεία το αποτέλεσμα ήταν φυσιολογικό. Αυτό όμως με το οποίο δεν μπορώ να συμβιβαστώ είναι το πως φτάσαμε ως εδώ. Και δεν μιλάω απλά για την βαθμολογική μας θέση αλλά για το πως ικανότατοι παίκτες που φοράνε την φανέλα του ΑΡΗ μας αντι να παίρνουν δύναμη απο αυτήν γίνονται φοβισμένα γατάκια. Για πολλά χρόνια στην μετα Γκάλη εποχή το βλέπαμε μπροστά μας, η  φανέλα του ΑΡΗ ήταν πανοπλία και όποιος την φορούσε έδινε το 200% των δυνατοτήτων του. Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει αντιστραφεί εντελώς. Μετά και απο αυτήν την σεζόν μου έχει δημιουργηθεί η φοβία οτι μέχρι και ο Λεμπρόν Τζέιμς να έρθει μπορεί στην ομάδα μας να μην αποδώσει τα αναμενόμενα. Παρακολουθώντας την παράλληλη μετάδοση με τον αγώνα στα Τρίκαλα και έχοντας δει και άλλες φορές  τόσο την ομάδα των Τρικάλων όσο και την Καβάλα και άλλες σαφώς μικρότερες ομάδες απο τον ΑΡΗ τα πράγματα γίνονται πιο ξεκάθαρα για το τι φταίει. Το μισό πάθος, αποφασιστικότητα, όρεξη και δίψα για την νίκη να δείχνανε οι παίκτες μας απο αυτές τις ομάδες τώρα θα ήμασταν τέταρτοι για πλάκα. Αντί για αυτό όμως βλέπουμε μια κομπλεξική ομάδα που παρακαλάμε να βρεθεί σε καλή μέρα για να πάρει την νίκη. Τώρα γιατί έχει καταλήξει έτσι ο ΑΡΗΣ μας είναι κάτι που δεν θέλω το αναλύσω αυτην την στιγμή(το εχω αναλύσει αρκετές φορές στο παρελθόν) αλλά ελπίζω οτι τόσο ο Γ.Δαμιανίδης όσο και οι υπόλοιποι που δείχνουν διάθεση να βοηθήσουν να έχουν ήδη εντοπίσει τα λάθη, να βρούν την λύση και να μην αφήσουν να ξαναζήσουμε τέτοια μαύρη χρονιά.

Υπερηφάνεια, πίστη, αφοσίωση και επιμονή είναι τα βασικά συναισθήματα που νιώθει απο χθές το βράδυ κάθε Αρειανός μιας και για ακόμη μια φορά έδειξε το μεγαλείο του και έκανε όλη την Ελλάδα να τρίβει τα μάτια της και να μην το πιστεύει. Το κύπελλο χάθηκε μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου και σίγουρα μας πίκρανε αλλά η αξία της παρουσίας μας και η μεγαλοπρεπέστατη ανεπανάληπτη κάθοδος 25000Αρειανών στην Αθήνα είναι κάτι που έχει γραφτεί με ολόχρυσα γράμματα στην ιστορία του ΑΡΗ μας και ολόκληρου του Ελληνικού Αθλητισμού μιας και πρόκειται για ενα μοναδικό ρεκόρ και καμιά ήττα δεν μπορεί να το χαλάσει. Η χθεσινή ημέρα ήταν η μεγαλύτερη απόδειξη για όλα αυτά τα περήφανα λόγια που λέμε και αισθανόμαστε  για τον σύλλογο μας και η πιο δυνατή γροθιά στο σάπιο κατεστημένο προπαγάνδας και παραπληροφόρησης που σε αυτήν την χώρα επιλεκτικά για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα συμφέροντα άλλους τους ανεβάζει και άλλους τους κατεβάζει. Αυτό όμως που έγινε χθες κανείς δεν μπορεί να το μειώσει, να το εξαφανίσει, να το αλλοιώσει. Ατελείωτο το κομβόι με τα πούλμαν που όσο  κατεβαίναμε μεγάλωνε ακόμη πιο πολύ μιας και μπαίνανε και τα πούλμαν εκτός Θεσσαλονίκης. Απο όπου κι αν περνούσαμε όλοι κοιτούσαν έκπληκτοι το απίστευτο θέαμα. Η τρέλα μας στα ύψη και περιμέναμε πως και πως να μπούμε μέσα στο γήπεδο. Αυτό που ζήσαμε όλοι εμείς που βρεθήκαμε στις κερκίδες του ΟΑΚΑ ήταν κάτι το φανταστικό που ακόμη και η απογοήτευση της χαμένης ευκαιρίας δεν μπορεί να μας το χαλάσει. Οπαδικά μαθήματα προς όλη την φίλαθλη Ελλάδα ακόμη και προς αυτούς που έχουν παρεξηγήσει την έννοια φίλαθλος και νομίζουν οτι μπορούν να απειλούν, να τρομοκρατούν και να χαλάνε το πάρτι μας. Έτσι λοιπόν και χθες μερικοί οπαδοί του Παναθηναϊκού επειδή κατάλαβαν οτι το παιχνίδι της κερκίδας ήταν χαμένο πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας προσπάθησαν να κάνουν τα δικά τους... Και εκεί κατάλαβαν οτι δεν τους παίρνει και τα βάλανε με τους μπάτσους... Χίλια μπράβο στον κόσμο μας που ακόμη και οταν προκλήθηκε αντέδρασε όπως έπρεπε και σταμάτησε εκεί που έπρεπε χωρίς να πέσει στην παγίδα λίγων οπαδών του Παναθηναϊκού που ανήμποροι να πλησιάσουν το μεγαλείο των φιλάθλων μας και την οργάνωση της κερκίδας προσπάθησαν να δημιουργήσουν μπάχαλο αλλά και εκεί απέτυχαν...

Για το παιχνίδι αυτό που μπορούμε να πούμε είναι οτι για άλλο ένα τελικό η ομάδα δεν ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις του αγώνα και παρουσιάστηκε κατώτερη του αναμενόμενου παρόλο που ξεκίνησε δυνατά και τίποτα δεν έδειχνε οτι θα χάναμε έτσι. Ανεξήγητο γιατί πέσαμε τόσο πολύ στο Β ημίχρονο και ακόμη πιο ανεξήγητο γιατί δεν υπήρξε ουσιαστική αντίδραση μετά το γκολ... Σημαντικές χαμένες ευκαιρίες που μας στοιχειώνουν και αδικαιολόγητη συμπεριφορά της ομάδος μετά το 1-0 και ενώ υπήρχαν 30' ολόκληρα λεπτά για να ανατρέψουμε της εις βάρος μας κατάσταση. Για άλλον έναν τελικό η μεγαλύτερη απογοήτευση ήρθε απο τους καλύτερους μας παίκτες που περιμέναμε να κάνουν το κάτι παραπάνω, που περιμέναμε να σηκώσουν την ομάδα στις πλάτες τους και να την οδηγήσουν προς την κατάκτηση του κυπέλλου. Μετριότατοι  οι Κάμπορα, Κόκε, Νέτο πολύ κακή παρουσία απο τους Κάλβο και Νάφτι που δεν μπόρεσαν να προσφέρουν τα αναμενόμενα. Εξαιρετικός ο Πρίττας όπως και ο Βαγκελί που πολλοί φοβόμασταν οτι δεν θα μπορούσε να καλύψει το κενό του Αράνο. Καλό το πλάνο  του Κούπερ αλλά προφανώς και αυτός θα αισθάνθηκε απογοητευμένος απο μερικούς παίκτες που δεν έδειξαν την απαιτούμενη αποφασιστικότητα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί "έπεσε' τόσο η ομάδα στο Β ημίχρονο. Δεν περιμένανε την αντίδραση του Παναθηναϊκού? Πιστεύανε οτι θα το κερδίζανε εύκολα? Απογοητεύτηκαν με το που φάγανε το γκολ και βγάλανε άγχος?

Η επόμενη μέρα μπορεί να είναι δύσκολη αλλά θα πρέπει να καταλάβει ο κάθε Αρειανός οτι για χθές θα πρέπει να αισθανόμαστε υπερήφανοι για τους εαυτούς μας, ψηλά το κεφάλι και κοιτάμε μπροστά. Μπροστά που υπάρχει ο στόχος της 2ης θέσης που αν ξεκινάμε με μειονέκτημα 4 βαθμών στο χέρι μας είναι να φέρουμε τα πάνω κάτω. Όχι μόνο για τον Ολυμπιακό που σίγουρα αυτή η ομάδα βρίσκεται πίσω απο την γελοία ιστορία με την τιμωρία του Αράνο αλλά και για τους άλλους τους πουπουλένιους που βρήκαν ευκαιρία να χαμογελάσουν και όπως πάντα όχι με κάποια επιτυχία της ομάδος τους αλλά με την αποτυχία της δικιάς μας. Και η καζούρα μέσα στην όλη φάση είναι αλλά να είστε σίγουροι οτι πολλοί θα θέλανε να είναι στην θέση μας χθες και ας μην το παίρνανε το κύπελλο.  Η ομάδα έχει αλλάξει σελίδα, δυναμώνει συνεχώς, διεκδικεί τίτλους και είναι θέμα χρόνου όχι απλά να πηγαίνει στον τελικό αλλά να το παίρνει κιόλας. Συγχαρητήρια σε όλα τα αδέλφια! ΧΘΕΣ ΓΡΑΨΑΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΧΑΛΑΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ!

[youtube=http://www.youtube.com/v/pnI--BqTakI&hl=en_US&fs=1&rel=0]

300 πούλμαν, 14 τσάρτερ, χιλιάδες ΙΧ και αμέτρητοι Αρειανοί απο όλα τα σημεία της Ελλάδος και όχι μόνο ξεκινάνε σήμερα το βράδυ για την μεγαλύτερη μετακίνηση οπαδών όλων των εποχών που έχει ως προορισμό το ΟΑΚΑ και μοναδικό σκοπό την κατάκτηση του κυπέλλου. Πανέτοιμοι δηλώνουν Κούπερ και παίκτες που το θέλουν οσο τίποτε άλλο αυτό το τρόπαιο και είναι κάτι παραπάνω απο σίγουρο οτι όταν μπουν μέσα στο γήπεδο και αντικρύσουν στις κερκίδες του ΟΑΚΑ το κίτρινο ποτάμι θα νιώσουν ακόμη πιο δυνατοί! Ανεπανάληπτες στιγμές ζούμε και θα ζήσουμε τα επόμενα 24ωρα με το αποτέλεσμα όλου αυτού του πάθους μας να ξεπερνάει κάθε προσδοκία. Όσες εκδρομές και αν έχουμε πάει όλοι μας, σε όσα μεγάλα παιχνίδια και αν έχουμε βρεθεί αυτό που θα ζήσουμε απο σήμερα το βράδυ δεν θα έχει προηγούμενο. Ολόκληρη η Ελλάδα θα υποκλιθεί στον λαό του ΑΡΗ. Έτσι όπως θα κάνουμε εμείς μέσα και έξω απο το γήπεδο όλους να υποκλιθούν στο μεγαλείο μας έτσι και η ομάδα μας θα πρέπει μέσα στο γήπεδο να υποτάξει τον Παναθηναϊκο και η αυριανή ημέρα να γραφτεί με ολόχρυσα γράμματα στην ιστορία όχι απλά για την δεδομένη ανεπανάληπτη παρουσία μας αλλά και την κατάκτηση του κυπέλλου! Σίγουρα εαν πρέπει να χαρακτηρίσεις μια απο τις 2 ομάδες φαβορί τότε αυτή θα πρέπει να είναι ο Παναθηναϊκός μιας και αγωνίζεται στην έδρα του ως προωταθλητής ύστερα απο πολλά χρόνια και αυτό απο μόνο του είναι αρκετό για να διώξει οποιοδήποτε άγχος απο τα πόδια των αντιπάλων μας. Το δικό μας μεγάλο αβαντάζ εκτός απο την δίψα για την κατάκτηση ενός τίτλου ύστερα απο 40 χρόνια που εκφράζεται με τον καλύτερο τρόπο απο την παρουσία του κόσμου μας είναι ο Εκτορ Ραούλ Κούπερ που στο πρόσωπο του βλέπουμε τον άνθρωπο που έχει την εμπειρία και την ικανότητα να προετοιμάσει την ομάδα μας για αυτό το μεγάλο παιχνίδι. Απο την μια υπάρχει ο Κούπερ και απο την άλλη ο Νιόπλιας και εαν αυτό απο μόνο του δεν σου δίνει ενα προβάδισμα σε θέμα τακτικής τότε τι άλλο μπορεί? Πρόσφατος είναι ο τελικός του Καυτατζογλείου που αν και είχαμε εξαιρετική ομάδα, παίζαμε στην έδρα μας και ο Ολυμπιακός ήταν αρκετά χαλαρός τελικά ο Μπάγεβιτς πιάστηκε στον ύπνο απο τον αντίπαλο προπονητή και δίκαια χάσαμε ενα παιχνίδι πολύ πιο εύκολα απο όσο θα πίστευε και ο πιο απαισιόδοξος φίλαθλος της ομάδος μας. Αυτά τα λάθη θα πρέπει να αποφύγουμε και νομίζω η παρουσία του Εκτορ Ραούλ Κούπερ στον πάγκο μας μας κάνει να αισθανόμαστε σιγουριά. Φυσικά εκτός απο πάθος, δίψα για την νίκη κτλπ η ομάδα μας είναι και αγωνιστικά δυνατή με ικανότατους παίκτες που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν απο τον πρωταθλητή Ελλάδος Παναθηναϊκό. Εκτός απροόπτου η 11άδα που θα κατεβάσει ο Κούπερ θα είναι οι Σηφάκης, Νέτο, Γκιάρο, Νασούτι, Βαγκελί, Ναφτί, Πρίττας, Κάλβο, Μεριέμ, Κόκε και Κάμπορα. Μια ισορροπημένη 11άδα που μπορεί να κρατήσει ρυθμό, να είναι συμπαγής αμυντικά αλλά να έχει και εξαιρετική κυκλοφορία της μπάλας προς την αντίπαλη εστία. Ο έλεγχος του ρυθμού του παιχνιδιού και οι μάχες στο κέντρο θα είναι το κλειδί για την νίκη. Αυτό όμως που θα πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα μιας και αποτελεί αδύναμο σημείο μας είναι η αξιοποίηση των ευκαιριών γιατί σε τέτοια παιχνίδια δύσκολα έχεις την πολυτέλεια να κάνεις 10 με 15 ευκαιρίες για να βγάλεις 1 ή 2 νικητήρια γκολ. Αντιθέτως θα πρέπει οι παίκτες μας να έχουν δολοφονικό ένστικτο ανάλογο με αυτό που έδειξαν σε παιχνίδια σαν και αυτό κόντρα στον Ατρόμητο, τον Ηρακλή και τον μπαοκ που δεν πέταξαν τις ευκαιρίες στα σκουπίδια και σκόραραν εύκολα. Πλέον νομίζω οτι παίκτες που είναι χρόνια στην ομάδα σαν τους Κόκε, Νέτο, Γκιάρο, Γκαρσία, Κάλβο κ.α. και έχουν ξαναμπεί σε διαδικασία τελικού θα είναι σαφώς πιο έτοιμοι τόσο αγωνιστικά όσο και ψυχολογικά. Όλα μοιάζουν έτοιμα και το μόνο που απομένει είναι η κίτρινη λάβα να περάσει απο το ΟΑΚΑ, να παρασύρει τα πάντα στον δρόμο της και να καταλήξει στον Λευκο Πύργο αγκαλιά με το πολυπόθητο τρόπαιο! ΚΥΠΕΛΛΟ ΚΥΠΕΛΛΟ! ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΦΕΡΕ ΜΑΣ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ! ΚΥΠΠΕΛΟ ΚΥΠΕΛΛΟ! ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΟΝ ΛΕΥΚΟ!