Δεν είναι μυστικό ότι όσοι βρεθήκαμε χθες στα γενέθλια της αγαπημένης μας ομάδος για τα 100 χρόνια ζωής ήμασταν επηρεασμένοι από την κατρακύλα του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ(και όχι μόνο) και είχαμε έναν δισταγμό μέσα μας για το αν θα έπρεπε να συμμετέχουμε ή όχι σε αυτή τη γιορτή. Όταν όμως πλησίαζες στο θρυλικό Παλέ και έβλεπες από παντού να ξεπετάγονται αδέρφια κάθε ηλικίας ντυμένοι στα κιτρινόμαυρα τότε αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε όλοι το αυτονόητο, ο ΑΡΗΣ δεν σταματάει εδώ και θα έχει συνέχεια! Το κατάμεστο Παλέ, τα αφιερώματα που έπαιζαν στις οθόνες, οι μεγάλες δόξες που τίμησαν τα χρώματα του συλλόγου, τα συνθήματα από την κερκίδα συνέθεσαν μια μαγική εικόνα που μας έκανε πολύ γρήγορα να ξεχάσουμε την μεγάλη μας πίκρα. Κορυφαία στιγμή της εκδήλωσης χωρίς αμφιβολία ήταν όταν το μικρόφωνο από τον Γ.Δασκάλου πέρασε στο κοινό. Η παρέα των πιτσιρικάδων που με απίστευτο ενθουσιασμό ξεσήκωσαν όλο το Παλέ στους ρυθμούς του "Χρόνια πολλά, αγάπη μου γλυκιά..." αλλά και ο συγκινημένος πατέρας με το μόλις 90 ημερών Αρειανάκι στην αγκαλιά του ήταν το πιο ξεκάθαρο μήνυμα-υπόσχεση προς κάθε Αρειανό σε αυτόν τον πλανήτη. Ο ΑΡΗΣ όχι μόνο δεν πεθαίνει αλλά όλοι εμείς οι πιστοί ακόλουθοι του κιτρινόμαυρου Θεού είμαστε η εγγύηση ότι ο ΑΡΗΣ θα παραμείνει ζωντανός, θα συνεχίσει να ομορφαίνει τις ζωές μας και να στοιχειώνει σαν εφιάλτης κάθε αλλόθρησκο που πιστεύει ότι αγωνιστικές αποτυχίες σαν τις φετινές μπορούν να μας λυγίσουν! Η πορεία προς τον Λευκό Πύργο και η φλογισμένη παραλία είναι άλλη μια εντυπωσιακή εικόνα από τη χθεσινή βραδιά που θα την θυμόμαστε όλη μας τη ζωή!

Θα ήταν υποκριτικό το να μην αναφερθώ και στα δυσάρεστα της βραδιάς μιας και προσωπικά πιστεύω ότι οι ύβρεις, οι γιούχες και τα αντικείμενα που πετάχτηκαν προς τους κ.Μπουτάρη, Τζιτζικώστα αλλά και στους εκπροσώπους της ΠΑΕ που αποφάσισαν να δώσουν το παρών δεν ταίριαζαν στη χθεσινή γιορτή αλλά ούτε και στο ήθος που χαρακτηρίζει τον Αρειανό. Σίγουρα ως ένα σημείο ο κόσμος έχει τα δίκια του αλλά η δυσαρέσκεια του κόσμου θα πρέπει να εκφράζετε από την "κορυφή" ώστε να αποφεύγονται τέτοιου είδους καταστάσεις. Ήταν δεδομένο ότι η παρουσία του κ.Μπουτάρη(που δεν έδωσε καν εντολή να φωταγωγηθεί ο Λευκός Πύργος), του κ.Τζιτζικώστα αλλά και αυτή των ανθρώπων της ΠΑΕ θα προκαλούσαν αντιδράσεις και θα έπρεπε οι υπεύθυνοι της εκδήλωσης να τους το έκαναν ξεκάθαρο από την αρχή.  Η περίπτωση του κ.Κούγια που ήταν παρέα με τον κ.Παπαϊωάννου και άλλους "επώνυμους" Αρειανούς  ήταν διαφορετική. Όχι ότι συμφωνώ με την πιθανή εμπλοκή του κ.Κούγια στα διοικητικά της ομάδος αλλά το να αποφασίζει μια "παρέα" ποιος θα είναι κομμάτι της επόμενης ημέρας του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ πριν καν ακούσει την πρόταση και το πλάνο του κάθε ενδιαφερόμενου είναι και ο βασικός λόγος που ο ΑΡΗΣ βρίσκεται στην τελευταία θέση της βαθμολογίας και έχει περίπου 25 εκ. ευρώ χρέη... Επίσης παρακολουθώντας τις αντιδράσεις από το "πεταλάκι" των οργανωμένων και βλέποντας στα επίσημα παλαιούς παράγοντες της ομάδος σαν τον κυρίους Τσαρούχα, Δασυγένη και Χατζόπουλο πραγματικά προβληματίζομαι αν πριν 20 χρόνια περίπου και εγώ όταν με ανάλογη ευκολία συμμετείχα σε ανάλογες αντιδράσεις η μόνη διαφορά ήταν ότι τότε άλλοι ήταν οι "οπαδάρχες" και εμείς ήμασταν αυτοί που τους πιστεύαμε και τους ακολουθούσαμε τυφλά....

Μετά λοιπόν από αυτή τη δυσάρεστη αλλά απαραίτητη παρένθεση θα κλείσω με την πιο σωστή ατάκα που άκουσα στη χθεσινή εκδήλωση, αναφέροντας κάποιες από τις κουβέντες του Παναγιώτη Γιαννάκη που και αυτός κατά το παρελθόν είχε βρεθεί στο "στόχαστρο" του κόσμου του ΑΡΗ "Ας αφήσουμε στην άκρη όλα αυτά που μας χωρίζουν και ας ψάξουμε να βρούμε όλα αυτά που μας ενώνουν". 

Μπορείτε να δείτε όλη την εκδήλωση μέσα από το site της LiveMedia εδώ 

Και για τους πολύ βιαστικούς στο παρακάτω βίντεο στο 23' 35''(παρέα πιτσιρικάδων)  και στο 25' 45'' (ο συγκινημένος μπαμπάς με το 90 ημερών Αρειανάκι), 2 από τις πιο συγκινητικές στιγμές της γιορτής

{source}

<object width="560" height="315"><param name="movie" value="//www.youtube.com/v/Gx4C1fDFmdI?version=3&amp;hl=el_GR&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="//www.youtube.com/v/Gx4C1fDFmdI?version=3&amp;hl=el_GR&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="560" height="315" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object>
{/source}

ΥΓ. Κρίμα για την τραγική συγκυρία γιατί αν υπήρχε τέτοια συμμετοχή και ενθουσιασμός στη χθεσινή γιορτή, φανταστείτε τι θα γινόταν αν ο ΑΡΗΣ μας ήταν τουλάχιστον σωμένος...

ΥΓ2. Πάντως είμαι βέβαιος ότι βλέποντας όλες αυτές τις εικόνες  πολλοί συνΑρειανοί μετάνιωσαν που δεν έδωσαν το παρών στην μοναδική ευκαιρία ζωής να παραβρεθούν στον εορτασμό των 100 χρόνων του συλλόγου.

ΥΓ3. Ακόμη γελάω με την ανακοίνωση της Θ4... Τελικά ο λόγος ύπαρξης τους είναι ο ΑΡΗΣ! 

100 χρόνια ζωής συμπληρώνει η αγαπημένη μας ομάδα σήμερα και παρά τα αμέτρητα αφιερώματα στα διάφορα ΜΜΕ δύσκολα μπορεί κανείς να εκφράσει το μεγαλείο, την αξιοπρέπεια, την υπερηφάνεια και τον δυναμισμό που εκπέμπει αυτός ο σύλλογος. Σίγουρα οι δεκάδες τίτλοι σε μπάσκετ, ποδόσφαιρο, βόλεϊ και στα άλλα τμήματα του συλλόγου είναι σημεία αναφοράς και ανεξίτηλες χρυσές σελίδες στην ιστορία του συλλόγου αλλά τις περισσότερες φορές οι μικρές προσωπικές ιστορίες του καθενός με φόντο τον ΑΡΗ είναι αυτές που φανερώνουν το μέγεθος αυτής της ομάδος. Από τις πρώτες εκδρομές εκτός συνόρων με τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ σε μια εποχή όπου κάθε ευρωπαϊκό βήμα είχε τη δική του αξία, από τις αλησμόνητες Πέμπτες όταν ερήμωναν οι δρόμοι και η Ελληνική οικογένεια μαζευόταν μπροστά από τις τηλεοράσεις περιμένοντας να δει τον επόμενο άθλο του Γκάλη, του Γιαννάκη και των άλλων παιδιών,  και από αμέτρητες μικρές στιγμές δίπλα στον ΑΡΗ παρέα με αγαπημένα πρόσωπα που σήμερα δεν είναι μαζί μας... Πολλές μικρές ξεχωριστές ιστορίες με κοινό παρανομαστή 2 λέξεις, ΑΡΗΣ και ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ!

Οι συγκυρίες ήρθαν όσο πιο άσχημα γινόταν και αντί όλοι μας να έχουμε το μυαλό μας αποκλειστικά στους εορτασμούς των 100 χρόνων η σκέψη πηγαίνει από μόνη της στην επόμενη ημέρα και στα δεκάδες προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ιστορικός μας σύλλογος σε όλα του σχεδόν τα τμήματα. Σίγουρα αυτή η γιορτή θα μπορούσε να είχε οργανωθεί σαφώς καλύτερα, ίσως κάποια άλλη στιγμή μέσα στο επετειακό έτος 2014 ώστε ο σύλλογος να είχε πολλαπλά οφέλη αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σήμερα στο Παλέ θα κάνουμε "κηδεία". Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Αλεξάνδρειο εκεί όπου η αγαπημένη μας ομάδα μεγαλούργησε και ανάγκασε ολόκληρη την Ελλάδα και την Ευρώπη να υποκλιθεί στο μεγαλείο του ΑΡΗ και του κόσμου του. Θα πάμε να θυμηθούμε τα τεράστια επιτεύγματα μας στα 100 χρόνια ιστορίας και με οδηγό το ένδοξο παρελθόν θα κοιτάξουμε στο μέλλον και στην επόμενη ημέρα του συλλόγου!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΜΟΥ!

ΥΓ. Για όλους τους συνΑρειανούς που  ξεχνάνε μερικές φορές ποια ομάδα υποστηρίζουνε και το ηθικό τους πέφτει από πίκρες σαν τις φετινές ή από την καζούρα αλλόθρησκων οπαδών σας παραθέτουμε το εξαιρετικό μίνι αφιέρωμα της κρατικής τηλεόρασης για τα 100 χρόνια ζωής του ΑΡΗ μας!

{source}<object width="560" height="315"><param name="movie" value="//www.youtube.com/v/no00JTVwzCQ?hl=el_GR&amp;version=3&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="//www.youtube.com/v/no00JTVwzCQ?hl=el_GR&amp;version=3&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="560" height="315" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object>

{/source}

Μέσω ενός δελτίου τύπου και ενός video με πρωταγωνιστή τον Χ.Παπαγεωργίου ο οποίος είναι και μέλος της οργανωτικής επιτροπής, ανακοινώθηκαν οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό των 100 χρόνων ιστορίας της αγαπημένης μας ομάδος. Μια εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο Αλεξάνδρειο, στη σάλα "Nick Galis Hall" εκεί δηλαδή όπου δοξάστηκε όσο πουθενά αλλού το μεγαλείο του ΑΡΗ μας και εκεί από όπου η ιδέα που λέγεται ΑΡΗΣ διαδόθηκε για τα καλά εκτός συνόρων. Όχι ότι οι μεγάλες ποδοσφαιρικές επιτυχίες στα Ευρωπαϊκά κύπελλα δεν ήταν σημαντικές, αλλά η παρέα του Γκάλη, του Γιαννάκη και των άλλων παιδιών ήταν αυτή που ένωσε ολόκληρη την Ελλάδα κάτω από τα κιτρινόμαυρα χρώματα και έκανε την Θεσσαλονίκη πρωτεύουσα του Ευρωπαϊκού μπάσκετ με εκείνες τις αξέχαστε Πέμπτες να έχουν σημαδέψει γενιές και γενιές Ελλήνων. Από αυτούς που ήταν πιτσιρίκια τότε, μέχρι και τους μεγαλύτερους που μπορεί σήμερα να μην βρίσκονται ανάμεσα μας.  Εκεί θα τιμηθούν μεγάλες δόξες από το ένδοξο παρελθόν από όλα τα τμήματα του συλλόγου και στη συνέχεια θα κατευθυνθούμε στο σύμβολο της πόλης, στον Λευκό Πύργο εκεί όπου χιλιάδες φίλοι της ομάδος μας έχουν πανηγυρίσει τους ένδοξους τίτλους της ομάδος μας.

Μια γιορτή σε μια πραγματικά στενάχωρη περίοδο μιας και η μοίρα μας τα έφερε έτσι όπου στα 100 χρόνια διανύουμε τις χειρότερες στιγμές της ιστορίας μας σχεδόν σε όλα τα τμήματα του συλλόγου. Λογικό είναι όταν ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ, καταστρέφεται, ο μπασκετικός βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, το βόλεϊ παλεύει να σωθεί αλλά και τα υπόλοιπα τμήματα περνάνε τον δικό τους Γολγοθά να μην υπάρχει διάθεση για γλέντια και γιορτές. Εδώ όμως όλοι πέσαμε στην παγίδα, παρασυρόμενοι από τους πιο παρορμητικούς δημιουργώντας ένα κλίμα το οποίο εγκλώβισε ακόμη και την οργανωτική επιτροπή. Από τότε που κολλήσαμε στην τελευταία θέση της βαθμολογίας πολλοί ήταν αυτοί έσπευσαν να βροντοφωνάξουν "ποια γιορτή, ποια 100 χρόνια..." και ακόμη και σήμερα να εκφράζουν την αντίθεση τους με την γιορτή και να προχωράνε παραπέρα λέγοντας ότι η πιθανή πτώση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ θα παρασύρει και τον υπόλοιπο σύλλογο. Μια εντελώς λάθος νοοτροπία που "πέρασε" σε πολύ κόσμο και σε μεγάλο βαθμό και στην οργανωτική επιτροπή. Με μια εντελώς διαφορετική νοοτροπία αυτή η γιορτή αν είχε οργανωθεί ακόμη καλύτερα θα μπορούσε να ήταν η αφετηρία της επιβίωσης του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ με κάθε τρόπο ή στην χειρότερη περίπτωση το σύνθημα της αναγέννησης ολόκληρου του συλλόγου. Όχι κηδεία όπως πολλοί συνΑρειανοί πιστεύανε ή εξακολουθούν να πιστεύουν ότι θα είναι αλλά μια στιγμή υπερηφάνειας που θα πείσει εχθρούς και φίλους ότι ο ΑΡΗΣ δεν θα πεθάνει ποτέ και πάντα θα αποτελεί το καμάρι της Θεσσαλονίκης εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων.

Ο ΑΡΗΣ δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο και φυσικά 100 χρόνια ιστορίας δεν γίνεται να "σβηστούν" για 3-4 μαύρες αγωνιστικές χρονιές. Ο ΑΡΗΣ έτσι όπως τον μάθαμε είναι πολλά παραπάνω από κάποια εφήμερα αποτελέσματα μέσα στους αγωνιστικούς χώρους. Ναι μεν είναι αθλητικό σωματείο και κάθε επιτυχία μας γεμίζει με υπερηφάνεια αλλά ο ΑΡΗΣ από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε ήταν ένα πρωτοποριακό σωματείο που  εκπροσωπούσε πολλά παραπάνω από την αγωνιστική του παρουσία μέσα στα γήπεδα. Διέδιδε πολιτισμό, ήθος, αξιοπρέπεια και είναι δική μας ευθύνη να διασφαλίσουμε τη συνέχιση του. Για τους άλλους μπορεί να είναι ένας αντίπαλος στο γήπεδο, για εμένα προσωπικά όπως θέλω να πιστεύω και για όλους τους Αρειανούς είναι ένα αθλητικόκοινωνικοπολιτισμικό φαινόμενο που επηρεάζει καθημερινά τις ζωές μας και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να περιοριστεί στις 4 γραμμές του γηπέδου και στους πίνακες κατάταξης κάποιας αθλητικής διοργάνωσης! Όλα τα υπόλοιπα είναι ψιλά γράμματα, για αυτό την Τρίτη 25 Μάρτιου στις 18.00, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο "Nick Galis Hall"!

Και έτσι για να φτιαχτούμε λίγο ας θυμηθούμε το πολύ ωραίο βιντεάκι που ετοιμάστηκε από το Novasports και προβλήθηκε στο περίπτερο μας στην έκθεση.{source}

<object width="560" height="315"><param name="movie" value="//www.youtube.com/v/qdR3yUuXjRc?version=3&amp;hl=el_GR&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="//www.youtube.com/v/qdR3yUuXjRc?version=3&amp;hl=el_GR&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="560" height="315" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object>
{/source}