Αρνητική όπως αναμενόταν ήταν η απόφαση του διαιτητικού δικαστηρίου με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ μας να παραμένει στην Football League, ο Ηρακλής να υποβιβάζεται και ο τεράστιος παρασκηνιακά Λεβαδειακός για ακόμη μια φορά να κερδίζει την παραμονή του στα χαρτιά. Κάτι άλλωστε  που ήταν και η επιθυμία της πλειοψηφίας των ομάδων της σουπερλίγκας που κατά τα άλλα θέλουν την κάθαρση του Ελληνικού ποδοσφαίρου... Μια απόφαση που όσο και αν πάει κόντρα στην κοινή λογική και στις τοποθετήσεις των ειδικών για τον πολύ τον κόσμο ήταν κάτι το αναμενόμενο μιας και ο ΑΡΗΣ μας διαχρονικά ποτέ δεν έχει βγει νικητής από τέτοιας φύσης δικαστήρια και επιτροπές.

Πλέον θέλωντας και μη όλοι μας και κυρίως οι ιθύνοντες της ΠΑΕ και ο κ.Μυροφορίφης οφείλουν να στρέψουν την προσοχή τους στις κινήσεις που θα πρέπει να γίνουν ώστε την επόμενη χρονιά ο ΑΡΗΣ να εξασφαλίσει εντός των αγωνιστικών χώρων την πολυπόθητη άνοδο. Έτσι και αλλιώς αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς εξαρχής οι σκέψεις και οι κινήσεις του κ.Καρυπίδη είχαν να κάνουν με την Football League και μόνο με εξαίρεση βέβαια το σήριαλ με την επιλογή του προπονητή που η απόφαση του διαιτητικού έχει χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για όλη αυτή την κωλυσιεργία. Το διάδοχο σενάριο που θέλει τον ΑΡΗ να κυνηγάει την Κέρκυρα που δεν θα πάρει αδειοδότηση όπως λένε είναι οι φήμες είναι ακόμη ένα κεφάλαιο στα πονεμένα καλοκαίρια κάθε Αρειανού με το οποίο δεν πρόκειται να ασχοληθούμε...  Την ίδια στιγμή όπως αναφέρουν τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου αναμένεται να είναι 1.2 εκ. ευρώ που θα καλυφθούν εκ των έσω ίσα ίσα ώστε τα λογιστικά της ΠΑΕ να συμμαζευτούν αλλά και ένα κομμάτι της επένδυσης του κ.Καρυπίδη των προηγούμενων χρόνων να "μετοχοποιηθεί". Κάτι εξίσου αναμενόμενο που το τονίσαμε στο planetaris.gr από την πρώτη ημέρα που κυκλοφόρησαν οι φήμες περί πώλησης της ΠΑΕ, συμπαικτών κτλ κτλ.

Μπορεί πολλούς να παραξενεύει το γεγονός ότι η ενασχόληση μας με τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ να είναι ιδιαίτερα περιορισμένη αυτοί όμως που συστηματικά διαβάζουν το PlanetARIS.gr ξέρουν ότι αποφεύγουμε τις φήμες να τις αναδεικνύουμε σε ειδήσεις όπως και τις φρούδες ελπίδες σε σωτήρια διέξοδο για τον Αρειανό. Δυστυχώς ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ στην κατάσταση που τον έχουν φέρει οι διάφοροι "σοφοί", "σωτήρες", "ιερές αγελάδες" και "παραπλανημένοι" δεν μπορεί να κάνει τίποτα παραπάνω από το να παλεύει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας για να κερδίσει την άνοδο του αγωνιστικά  κόντρα σε υποδεέστερα μεγέθη από εμάς. Μόνο οι νίκες και οι καλές εμφανίσεις μέσα στο γήπεδο μπορούν να πείσουν τον κόσμο ότι υπάρχει η ελπίδα... Όλα τα υπόλοιπα είναι σαν παυσίπονο στον βαριά ασθενή.

ΥΓ. Με ενδιαφέρον ακούσαμε τις τοποθετήσεις περί ΑΡΗ του πρώην προέδρου της ΠΑΕ. Ναι μεν κανείς δεν αμφισβητεί ότι είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην καταστροφική πορεία του ΑΡΗ αλλά από την άλλη δύσκολα μπορείς να διαφωνήσεις με αυτά που λέει και τους πραγματικούς λόγους που συνεχίζει ο ΑΡΗΣ ακόμη και σήμερα, 3 χρόνια από την στιγμή  όπου οι "καταστροφείς"  εκδιώχθηκαν να ταλαιπωρείται όπως ταλαιπωρείται χωρίς ίχνος αισιοδοξίας...

Άλλο ένα φιλικό για την ομάδα μας ολοκληρώθηκε πριν από λίγη ώρα με τον ΑΡΗ μας να γνωρίζει την ήττα στο Κλ.Βικελίδης από την Ξάνθη. Ένα παιχνίδι που θύμισε αρκετά τα προηγούμενα ως προς τον τρόπο που εξελίχθηκε και την εικόνα μας. Άνευ σημασίας το τελικό αποτέλεσμα, όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια αλλά μετά από 3 αγώνες κόντρα σε ομάδες της Superleague(Κέρκυρα, ΑΕΚ, Ξάνθη) μπορούμε πλέον να βγάλουμε κάποια πρώτα πιο ασφαλή  συμπεράσματα για τον ΑΡΗ που θα δούμε τη νέα αγωνιστική χρονιά.

Προτού ξεκινήσουμε την ανάλυση μας θα πρέπει να δούμε ρεαλιστικά ποιοι ήταν οι αντίπαλοι μας μέσα στο γήπεδο. Κέρκυρα, ΑΕΚ και Ξάνθη είναι 3 ομάδες που την δεδομένη χρονική στιγμή αγωνίζονται σε μια κατηγορία πιο ψηλά από εμάς. Ενώ εξίσου σημαντικό είναι και το στοιχείο ότι και οι τρεις αντίπαλοι μας  ξεκίνησαν πολύ νωρίτερα προετοιμασία έτσι ώστε στην προγραμματισμένη πρεμιέρα του Ελληνικού πρωταθλήματος  που αναβλήθηκε να είναι όσο γίνεται πιο έτοιμοι. Μάλιστα η ΑΕΚ πρόλαβε και έδωσε και 2 επίσημα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Για αυτό και δεν θα ασχοληθούμε με το τελικό αποτέλεσμα αλλά μόνο με τα στοιχεία που έδειξε η ομάδα μας. Σε μεγάλο βαθμό ο Αναστόπουλος έχει καταφέρει στο ρόστερ να συνδυάσει εμπειρία με τα νιάτα και όσο θα "χαλαρώνουν"  τα πόδια των  παικτών μας από το αρχικό στάδιο της προετοιμασίας όπου συμπεριελάμβανε αρκετό τρέξιμο αυτό θα φαίνεται ολοένα και περισσότερο. Τα εμφανή κενά στον χώρο της άμυνας όμως εμποδίζουν για την ώρα την ομάδα να αποδώσει σύμφωνα με τις δυνατότητες της. Η αναγκαστική τοποθέτηση του Ρόβα ως στόπερ ή του ανέτοιμου Ράουλ Μπράβο είναι ως τώρα και το μεγαλύτερο πρόβλημα στην ομάδα. Οι προσπάθειες για να αποκτηθεί ένας στόπερ με την εμπειρία του Ταυλαρίδη ή την φρεσκάδα του Ποτουρίδη δεν έχουν φέρει αποτέλεσμα αλλά αυτό είναι κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να λυθεί μιας και είναι σχεδόν αδύνατο η ομάδα να προχωρήσει έτσι. Αυτός που για την ώρα δεν έχει πείσει είναι ο Αντρέου που λόγω της εμπειρίας του θα περιμέναμε να είχε προσαρμοστεί γρηγορότερα στο παιχνίδι της ομάδος και να προσφέρει περισσότερα στον χώρο του κέντρου. Μεσοεπιθετικά αν και φαινόμαστε για την ώρα αρκετά στατικοί και χωρίς τις εκρήξεις που δημιουργούν τις φάσεις για γκολ με το χρόνο ακόμη και χωρίς ενίσχυση οι ίδιοι οι παίκτες φαίνεται να μπορούν να δώσουν λύση. Ο Α.Τάτος είναι σημείο αναφοράς όπως και ο κεφάτος Νέτο και μαζί με τους Μιλούνοβιτς και Ίλιτς με το που βρουν τον ρόλο τους στο γήπεδο θα μπορέσουν να σηκώσουν στις πλάτες τους την ομάδα. Για την ώρα τα σχήματα και οι δοκιμές που κάνει ο Αναστόπουλος για να βγάλει τα συμπεράσματα που θέλει δεν μας έχουν επιτρέψει να δούμε μια πιο "επίσημη" 11άδα. Κρατάμε την ωριμότητα που δείχνει η ομάδα, την προσπάθεια που κάνει να παίξει οργανωμένο ποδόσφαιρο αλλά και την ιδιαίτερη διάθεση που δείχνουν οι παίκτες μας μέσα στο γήπεδο.

Και στα 3 παιχνίδια(με εξαίρεση ίσως το Α' ημίχρονο με την ΑΕΚ και την Κέρκυρα) η ομάδα μας στάθηκε πολύ καλά κόντρα σε πιο δυνατούς και πιο έτοιμους αντιπάλους. Είναι φανερό ότι ο Αναστόπουλος προσπαθεί να παίξει ένα κοντρολαρισμένο ποδόσφαιρο κατοχής κάτι απαραίτητο για έναν ΑΡΗ όπου η άνοδος στην σουπερλίγκα είναι μονόδρομος. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να παίζει συντηρητικά στα παιχνίδια στην Football League αλλά θα πρέπει να απαιτεί τη νίκη από το πρώτο δευτερόλεπτο. Η ενίσχυση σε συγκεκριμένες θέσεις είναι απαραίτητη και υπάρχει η πεποίθηση ότι ο Καρυπίδης θα κάνει αυτό που πρέπει ώστε να διασφαλίσει την επένδυση του. Παράλληλα ο Αναστόπουλος ρίχνοντας την ομάδα στα βαθειά κόντρα σε πιο δυνατούς αντιπάλους όπως είναι και ο Παναθηναϊκός που θα αντιμετωπίσουμε το ερχόμενο Σάββατο δείχνει ότι πιστεύει στις δυνατότητες των παικτών του και θεωρεί το υπάρχον ρόστερ αντάξιο με αυτά των ομάδων της σουπερλίγκας. Και επειδή διαχρονικά ποτέ από τα φιλικά δεν φαίνεται η πορεία μιας ομάδος συνεχίζουμε να εμπιστευόμαστε και να στηρίζουμε τον κ.Αναστόπουλο και τον κ.Καρυπίδη ώστε να κάνουν αυτά που πρέπει για να επιστρέψει ο ΑΡΗΣ στην φυσική του θέση!

Στις 19.15 στο Κλεάνθης Βικελίδης όσοι δεν είμαστε κάπου πιο μακριά από την πόλη, σε κάποια παραλία θα έχουμε την ευκαιρία να πάρουμε μια γεύση από τον νέο ΑΡΗ που ετοιμάζει ο Ν.Αναστόπουλος σε μια χρονιά που αναμένεται να είναι σημαδιακή για το μέλλον του συλλόγου! Αντίπαλος μας η Κέρκυρα που αν και δεν είναι κάποιο "εμπορικό" όνομα είναι μια ομάδα σουπερλίγκας που βρίσκεται σαφώς πιο μπροστά από εμάς σε επίπεδο ετοιμότητας λόγω ότι οι υποχρεώσεις της στο Ελληνικό πρωτάθλημα υπό φυσιολογικές συνθήκες θα ξεκινούσαν σήμερα σε αντίθεση με εμάς που έχουμε μπροστά μας ένα μήνα περίπου.

Το ρόστερ ακόμη έχει κάποιες σημαντικές ελλείψεις, κυρίως στο χώρο της άμυνας. Αυτό όμως δεν θα μας εμποδίσει από το να δούμε την ετοιμότητα και την διάθεση των παικτών μας ενόψει της νέας χρονιάς. Οι Τάτος, Τσουμάνης, Ιντζίδης, Ρόβας, Παυλίδης, Ντούνης, Καπνίδης, Ραούλ Μπράβο, Διούδης, Νέτο, Μπούρμπος, Γκουεράο, Μιλούνοβιτς, Ανάκογλου, Ίλιτς, Αναγνωστόπουλος μαζί με τον απώντα Ν'λουντούλου και 2-3 προσθήκες που θα γίνουν ακόμη θα είναι αυτοί που θα σηκώσουν το βάρος της φετινής προσπάθειας και θα οδηγήσουν τον ΑΡΗ πίσω στην μεγάλη κατηγορία. Μπορεί οι "παλιοί" πέρσι σε αρκετά παιχνίδια να αγωνιζόντουσαν με "σβηστές μηχανές" αλλά φέτος περιθώρια για χαλάρωση δεν υπάρχουν. Η κατηγορία είναι επαγγελματική, σαφώς πιο δύσκολη από την ερασιτεχνική Γ Εθνική και ο ΑΡΗΣ μας δεν πρέπει απλά να πρωταγωνιστήσει αλλά να βγει πρώτος χωρίς άγχος όσο γίνεται γρηγορότερα. Μόνο έτσι θα επέλθει η ηρεμία, η αισιοδοξία και θα μπουν γερές βάσεις και για τα επόμενα χρόνια. Οι παίκτες που έχουν αποκτηθεί μαζί με αυτούς που έμειναν θέτουν τον ΑΡΗ ως φαβορί για την άνοδο αλλά όπως πέρσι έτσι και φέτος καλό είναι να γίνουν όλες οι απαραίτητες κινήσεις ώστε να εξαλείψουμε τα περιθώρια λάθους.

Τα φιλικά ποτέ δεν αποτελούν κριτήριο για την πορεία μιας ομάδος αλλά κάποια στοιχεία σίγουρα μπορείς να διακρίνεις. Αυτό που αναμφισβήτητα είναι θετικό και δείχνει πως αντιμετωπίζει ο Αναστόπουλος την φετινή προσπάθεια είναι ότι τα φιλικά που έχουν κλειστεί(Κέρκυρα, ΑΕΚ, Ξάνθη) όπως και αυτό προπονητικού χαρακτήρα με τον Ολυμπιακό είναι με ομάδες πιο δυνατές(θεωρητικά) και πιο έτοιμες από εμάς. Αντί να πάει στην γνωστή συνταγή των βατών αντιπάλων που θα φέρουν νίκες και αισιοδοξία επέλεξε τον πιο δύσκολο δρόμο ώστε να βγάλει ουσιαστικά συμπεράσματα. Παράλληλα αν και ο ΑΡΗΣ  δεν μειώνεται σαν μέγεθος με 2-3 χρόνια μακριά από την μεγάλη κατηγορία καλό είναι να υπενθυμίζουμε στους εαυτούς μας ότι ανταγωνιστές μας είναι ομάδες σαν τον Ολυμπιακό, την ΑΕΚ, τον Παναθηναϊκό και τον μπαογκ και όχι ο Καμπανιακός, η Θύελλα Φιλώτα, οι Αμπελόκηποι και λοιπά χωριά και γειτονιές... Άντε να δούμε λίγο ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ να γουστάρουμε!

ΥΓ. Αν και υπάρχει ένα καλό ΥΓ που με τρώει για την ξαφνική "αγάπη" προς ανθρώπους που βοήθησαν για να πέσει ο ΑΡΗΣ τόσο χαμηλά  και να ξεφτιλιστεί ακόμη περισσότερο, για χάρη της "συσπείρωσης" και του "restart" θα το αφήσω για την ώρα. Απλά καλό είναι την αγάπη μας προς τους θεσμούς να μην την θυμόμαστε μόνο όταν  υπάρχουν αυτά τα περίεργα πάρε-δώσε...

Την παραίτηση του υπέβαλλε ο Λούκας Αλκαράθ πριν από λίγο για προσωπικούς λόγους(!!!) και όπως ήταν αναμενόμενο έγινε δεκτή από την διοίκηση παρά τις προσπάθειες να τον μεταπείσουν! Αναμενόμενη εξέλιξη μιας και όποιος δεν θέλει να κρύβεται πίσω από το δάχτυλο του πολύ εύκολα μπορεί να διαπιστώσει ότι ο Λ.Αλκαράθ όχι μόνο δεν πρόσφερε τίποτα στο σύντομο πέρασμα του από τον ΑΡΗ αλλά επιβεβαίωσε στο απόλυτο τις ενστάσεις και ανησυχίες της πλειοψηφίας των σκεπτόμενων Αρειανών που στο άκουσμα του ονόματος ενός άγνωστου Ισπανού προπονητή με εμπειρία στο να "φουντάρει" προβληματικές ομάδες και χωρίς να έχει εργαστεί ποτέ εκτός της χώρας του έβλεπαν στο πρόσωπο του Αλκαράθ κάποια παιχνίδια μάνατζερ και μικροσυμφερόντων στην πλάτη του ΑΡΗ και το ενδεχόμενο ο ΑΡΗΣ αντί να μπει στον σωστό δρόμο θα οδηγηθεί(ίσως και εσκεμμένα) σε αδιέξοδο.

Ποια ήταν η προσφορά του Αλκαράθ? Αγωνιστικά το απόλυτο τίποτα ενώ και οικονομικά "έβαλε μέσα" την ομάδα με τον ανόητο αποκλεισμό από την Καλλιθέα και την αποψίλωση του έμψυχου υλικού της ομάδος που έστω και στον πάγκο μπορεί να έδιναν κάποιες λύσεις σε αντίθεση με τώρα που μέσα στις επόμενες 2 ημέρες  η διοίκηση θα πρέπει να βρει τον τρόπο για να φέρει τουλάχιστον έναν ετοιμοπόλεμο αμυντικό. Ο Ισπανός προσπάθησε να περάσει την δική του φιλοσοφία αλλά με το υλικό που είχε στην διάθεση του δεν καταφέρει να έχει κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Ακόμη και στην μοναδική του νίκη επί του Πανιωνίου η ομάδα ήταν πολύ κακή. Αυτό που κατάφερε να πετύχει με τεράστια ευκολία ο Λ.Αλκαράθ είναι να μας υπενθυμίσει για ποιο λόγο ο ΑΡΗΣ έφθασε ως εδώ και ότι τα παιχνίδια των μανατζαρέων που πιστεύαμε ότι λάβανε τέλος με την αποχώρηση του Γ.Κόντη συνεχίζονται κανονικά.  Ο τίτλος "νέος Πρόμπιερζ" που κατευθείαν τον κέρδισε φαντάζει αστείος για τον συγκεκριμένο προπονητή μιας και ο Πρόμπιερζ αυτά που έκανε σε περίεργες επιλογές παικτών ήταν ελάχιστα μπροστά στα "έργα" του Αλκαράθ. Χωρίς να έχω κάποιο προσωπικό πρόβλημα με τους συγκεκριμένους αθλητές ή να τους θεωρώ πολύ χειρότερους από τους άλλους ο Αλκαράθ μέσα σε ελάχιστες ώρες με το που πάτησε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ανακάλυψε ότι ο ΑΡΗΣ έχει κάτι διαμάντια στο ρόστερ του όπως ο Καραγιάννης, ο Γιαννίτσης, ο Αγγελούδης κ.α. χωρίς καν να τους δει σε DVD. Ενώ τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα μέσα στο μυαλό του Αλκαράθ για τους παίκτες που ήδη είχαν αρκετές συμμετοχές στο πρωτάθλημα μιας και Καπετάνος, Γκέσιος, Κανούλας, Ασλανίδης, Παντίδος, Ψυχογιός και Παπαζαχαρίας ήταν τόσο άσχετοι(σύμφωνα με τον Ισπανό προπονητή) που δεν υπήρχε λόγος να τους δοθεί καν η ευκαιρία. Η παρακαταθήκη που μας αφήνει για το μέλλον είναι η τελευταία του ανακάλυψη του νεαρού Ρένια τον οποίο είδαμε για πρώτη φορά να αγωνίζεται στο χθεσινό παιχνίδι ως επαγγελματίας. Ίσως να πρέπει να γίνει μια προσπάθεια να τον κρατήσουμε τον Αλκαράθ είτε για τις ακαδημίες είτε σαν σκάουτερ γιατί ο άνθρωπος έχει το μαγικό χάρισμα να κρίνει παίκτες και ποδοσφαιρικές καριέρες χωρίς καν να τους έχει δει με την μπάλα στα πόδια...

Φυσικά το ότι τα χώνουμε στον Αλκαράθ δεν σημαίνει ότι ο Ισπανός είναι ο υπεύθυνος για το κατάντημα του ΑΡΗ. Βασικοί υπεύθυνοι είναι αυτοί που τον επέλεξαν χωρίς καμία απολύτως λογική αλλά προφανώς μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα. Φταίει η διοικούσα επιτροπή? φταίει  ο Αντώνης Ζαμπέτας? φταίει ο Γρόλλιος, ο Ζουμπουρίδης, ο Αλεξανδρίδης και ο Ναούμ? Κάποιος φταίει για αυτό το προμελετημένο έγκλημα και θα πρέπει κάποια στιγμή να λογοδοτήσει στον κόσμο του ΑΡΗ. Ωραία να λέμε για τις ευθύνες του Αθανασιάδη και του Σκόρδα αλλά από το καλοκαίρι έχουν γίνει άλλα 100 κρίσιμα λάθη από ανθρώπους που υποτίθεται ότι βγήκαν μπροστά επειδή θεωρούν τους εαυτούς τους ικανούς για να σώσουν τον ΑΡΗ. Το αν είστε άσχετοι ή ανίκανοι δεν αποτελεί δικαιολογία για κανέναν γιατί όταν το παίζετε κούκλοι και παραγοντάρες αναλαμβάνετε μια τεράστια ευθύνη. Μια ευθύνη που δεν είστε ικανοί να την διαχειριστείτε... Όσο και για την διοίκηση Πρωτοδικείου των καλών και αθώων Αρειανών φαίνεται πόσο κουμάντο κάνετε και πόσο σας υπολόγιζε ο προπονητής που παρά τις συστάσεις για να δώσει ευκαιρίες σε παίκτες σαν τον Ψυχογιό και τον Παπαζαχαρίας αυτός προτιμούσε να βάλει στην θέση τους το φαινόμενο Κοέλιο. Πιθανόν αν ο Βελλίδης που τραυματίστηκε ελαφρώς χθες δεν μπορούσε να αγωνιστεί στο παιχνίδι της Κυριακής τότε πολύ πιθανόν να βλέπαμε το φαινόμενο Κοέλιο και σαν τερματοφύλακα...

ΥΓ. Άλλη μια δικαίωση για το τζουκμποξ και τα παπαγαλάκια της διοίκησης που υποστήριξαν με ιδιαίτερη θέρμη την πρόσληψη του Αλκαράθ κάνοντας το άσπρο μαύρο και αδιαφορώντας για το προφανές λάθος σκεπτικό της συγκεκριμένης επιλογής.

Είναι εκπληκτικό το πως καταφέρνουμε πάντα εμείς οι Αρειανοί να συμβιβαζόμαστε με κάθε άσχημη κατάσταση και ακόμη όταν δεν κερδίζουμε αυτά που θέλουμε. Κάπως έτσι βγαίνει από όλους μας μια ανακούφιση για το τελικό 2-2 με την τελευταία ομάδα του πρωταθλήματος, κάπως έτσι πανηγυρίζουμε για τις μεταγραφές του Τάτου και του Ζαραδούκα όταν η ομάδα λόγω των εμμονών του Αλκαράθ δεν έχει στόπερ και μπακ...

Ο κουτσός με τον μονόφθαλμο αγωνιζόταν σήμερα σε ένα παιχνίδι που όποιος το παρακολούθησε πόνεσαν τα ματάκια του βλέποντας τους παίκτες και των 2 ομάδων να μην μπορούν να αλλάξουν πάσα στο 1 μέτρο. Τραγική κυκλοφορία της μπάλας, μηδαμινές εμπνεύσεις και αναίτιος πανικός στην άμυνα μόνο με την υποψία φάσης της Κέρκυρας. Όταν μάλιστα προηγείσαι και όχι μόνο δεν καταφέρνεις να κρατήσεις το σκορ ούτε για λίγα λεπτά αλλά στην επανάληψη αυτή η Κέρκυρα σε πιέζει και καταφέρνει να σου γυρίσει το παιχνίδι και να συνεχίζει να έχει τον έλεγχο του αγώνα χωρίς να κάνεις φάση τότε μάλλον καλά κάνουμε και χαιρόμαστε που την γλιτώσαμε με Χ. Και πως να μην εξελιχθούν έτσι τα πράγματα μιας και ο Λ.Αλκαράθ με κάθε ευκαιρία δείχνει ότι ο άνθρωπος δεν γνωρίζει ούτε σε ποια ομάδα είναι, ούτε τι παίκτες έχει στην διάθεση του και φυσικά δεν έχει πάρει χαμπάρι την κρισιμότητα της κατάστασης. Έχει στοπερ αλλά προτιμάει να βάλει αμυντικό χαφ στην θέση του στοπερ, πήρε ποιοτικό αριστερό μπακ αλλά προτιμάει να το βάλει να αγωνιστεί ως χαφ, δεν έχει λύσεις για την επίθεση λόγω της απουσίας του Αγκάνθο και τον μοναδικό επιθετικό που μπορεί με μια προσωπική του ενέργεια να αλλάξει το αποτέλεσμα του αποφασίζει να τον αποσύρει από το 60', βλέπει παίκτες να επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη αλλά εξακολουθεί να τους χρησιμοποιεί. Με όλα αυτά λοιπόν η πολύ κακή εικόνα του ΑΡΗ ήταν κάτι το φυσιολογικό. Μια κακή εικόνα που θα ήταν πολύ χειρότερη αν δεν υπήρχε ο Τάτος που κατάφερε από το ντεμπούτο να ξεχωρίσει σαν την μύγα μέσα στο γάλα και να μας χαρίσει την ελπίδα ότι με τον Αγκάνθο μπροστά του και τον Γιαννώτα σε καλύτερη ημέρα θα καταφέρουν να σώσουν τον ΑΡΗ μας. Κράτησε μπάλα, την προώθησε όποτε έβρισκε ευκαιρία και  έδωσε και την ασίστ με την βοήθεια της τύχης στον νεαρό Καραγιάννη. Ενώ και ο Ζαραδούκας ήταν αρκετά καλός κάνοντας απλά τα βασικά. Από τους υπόλοιπους κανείς δεν ξεχώρισε αντιθέτως Καζναφέρης και Παπαστεργιανός ήταν μετριότατοι, ο Βελλίδης ασταθής, ο Κοέλιο "αόρατος" ενώ ο Γιαννίτσης παρά το γκολ που πέτυχε και τις καλές τοποθετήσεις του στα στημένα στην άμυνα ήταν μια από τα ίδια με τα λάθη του να μας στοιχίζουν βαθμούς. Ενώ για το στήσιμο της ομάδος από τον Αλκαράθ, τις αλλαγές του(Ρένια!?!?!) και το φαινόμενο Κοέλιο ότι και να πούμε είναι λίγο.

Τα πράγματα μετά από αυτή την ισοπαλία είναι πλέον οριακά και αν δεν αντιμετωπίσουμε την ωμή πραγματικότητα τότε πολύ σύντομα θα έρθουν χειρότερες ημέρες. Για αρχή αυτό το ανέκδοτο με τον Λ.Αλκαράθ πρέπει κάποια στιγμή να τελειώσει. Εντάξει τον φέρατε, έβαλε μέσα αυτούς που του είπατε, έθεσε άλλους εκτός ομάδος, έκανε και συνεχίζει να κάνει τους πειραματισμούς του αλλά όλα έχουν ένα όριο που ο Αλκαράθ το έχει ξεπεράσει κατά πολύ. Όπως τον φέρατε έτσι βάλτε τον στο αεροπλάνο και στείλτε τον σπίτι του γιατί είναι κυριολεκτικά επικίνδυνος. Φέρτε όποιον θέλετε απλά να συμφωνήσει ότι μπορεί να δουλέψει με αυτό το υλικό, δεν θα προσπαθεί σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές να "περάσει μηνύματα" στους καλύτερους παίκτες της ομάδος όπως είναι ο Γιαννώτας, δεν θα βάζει παίκτες από άλλες θέσεις σε άλλες θέσεις αφήνοντας άλλους απο έξω κ.α. Προχωράς με Αλκαράθ και δεν έχεις στοπερ και μπακ? Άσε τα λόγια και πήγαινε πάρε αύριο διαφορετικά ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να προχωρήσει εκ του ασφαλούς με πειραματισμούς. Κρίμα για όλους όσους ταξίδεψαν και έκαναν μια τόσο ωραία κερκίδα στην Κέρκυρα, κρίμα για αυτή την ομάδα που οι μανατζαρέοι και οι συμφεροντολόγοι την κατάντησαν σαν τα άσχημα τα μούτρα τους...

ΥΓ. Ευτυχώς που ο Ψηφίδης μίλησε με τον Σαρρή και αυτή την αγωνιστική δεν φάγαμε κανα γκολ οφσάιντ! Η υπερβολική κόκκινη κάρτα στον Παπαστεργιαννό είναι ψιλά γράμματα για τα καμάρια της Ελληνικής διαιτησίας.

Άλλος ΑΡΗΣ θα αγωνιστεί στην Κερκύρα από ότι στο παιχνίδι με την ΑΕΚ αλλά και στα προηγούμενα μιας και ο Λ.Αλκαράθ πήρε στην αποστολή όλα τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα ενώ και η απουσία των Αγκάνθο, Πουλίδο, ο αποκλεισμός του Σουνά και η αποχώρηση του Παντίδος δείχνουν ότι πάμε για 11αδα έκπληξη σε ένα από τα κρισιμότερα παιχνίδια της χρονιάς! Κανείς δεν ξέρει τι συμβαίνει στο μυαλό του Λ.Αλκαράθ αλλά όλοι ευελπιστούμε τα πειράματα του με επίκεντρο τον Κοέλιο και το σκληρό πρόσωπο που δείχνει σε κάποιους παίκτες με τελευταίο θύμα τον Παντίδος να έχουν κάποιο αποτέλεσμα και ο ΑΡΗΣ μας αύριο να πανηγυρίσει ένα σημαντικό διπλό. που μετά τα χθεσινά αποτέλεσμα κρίνεται σχεδόν αναγκαίο.

Τάτος, Ζαραδούκας και Διαμαντάκος μάλλον ξεκινάνε βασικοί ενώ στον πάγκο θα βρίσκεται και ο Ρένια. Τα ρεπορτάζ από τις προπονήσεις μέσα στην εβδομάδα λένε για έναν Τάτο που διψάει για να αποδείξει ότι είναι έτοιμος να αναλάβει ηγετικό ρόλο ενώ και ο Ζαραδούκας είναι ένας έμπειρος παίκτης που αγωνιζόμενος στα αριστερά είτε ως μπακ είτε ως χαφ μπορεί να δώσει ενέργεια και ουσία σε ολόκληρη την αριστερή. Για τον Διαμαντάκο τα λεπτά που πήρε με την ΑΕΚ δεν είναι κριτήριο αλλά με δεδομένη την απουσία του Αγκάνθο φαντάζει ίσως η καλύτερη λύση μιας και Αγγελούδης και Τριανταφυλλάκος έχουν τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους. Εκεί που υπάρχει το τεράστιο πρόβλημα είναι στα στοπερ όπου η απουσία του Πουλίδο, η αποχώρηση του Παντιδος, η εμμονή στον Γιαννίτση και το "άδειασμα" στον Παπαζαχαρία με τις δοκιμές του Κοέλιο ως στοπερ μας έχει κάνει όλους να τρέμουμε. Να τρέμουμε μια Κέρκυρα που σίγουρα έχει το πιο προβληματικό ροστερ στην κατηγορία και είναι το πρώτο φαβορί για υποβιβασμό.Η επιστροφή του Καζναφέρη δίνει κάποιες λύσεις στον Αλκαράθ αλλά τόσο ο Καζναφέρης όσο και ο Παπαστεργιαννός θα πρέπει κάποιοι στιγμή να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του φετινού ΑΡΗ από αυτούς κάτι που μέχρι τώρα σε γενικές γραμμές δεν έχει γίνει ούτε στο ελάχιστο. Όλα τα βλέμματα θα είναι στραμμένα πάνω στα νέα αποκτήματα της ομάδος και κυρίως στον Τάτο που αν καταφέρει και συνδυάσει το ντεμπούτο του στον ΑΡΗ με ένα νικηφόρο αποτέλεσμα σίγουρα θα συνεχίσουμε στο πρωτάθλημα με άλλον αέρα.

Οι στιγμές είναι κρίσιμες αλλά δυστυχώς η διοίκηση δείχνει να μην μπορεί να ανταπεξέλθει στον ρόλο της. Παίκτες αποχωρούν παραπονούμενοι, άλλοι είναι μια ανάσα από την προσφυγή βλέποντας τον προπονητή να τους "περιπαίζει" και να βάζει στην θέση τους παίκτες που δεν έχουν αγωνιστεί ποτέ στην συγκεκριμένη θέση, οι διαιτητικές σφαγές συνεχίζονται ενώ την ίδια στιγμή οι αντίπαλοι βγάζουν ανακοινώσεις για την διαιτησία προσπαθώντας να δημιουργήσουν "κλίμα" ενόψει της καθοριστικής αναμέτρησης. Η μεταγραφική ενίσχυση μοιάζει με όαση μέσα σε αυτό το τοπίο αλλά για να έχει ουσία θα πρέπει να ολοκληρωθεί γιατί αν ο ΑΡΗΣ πάει να βγάλει το πρωτάθλημα χωρίς στοπερ τότε θα αντιμετωπίσει τεράστια προβλήματα. Γιατρικό βέβαια σε όλα τα παραπάνω είναι η νίκη! Αυτό το ξέρουν καλά όλοι και κυρίως όλοι όσοι ταξιδέψουν αύριο για την Κέρκυρα ώστε να βρεθούν στο πλευρό του Θεού σε αυτή την δύσκολη μάχη. Ας προσπαθήσει η ομάδα να κάνει την επιστροφή τους εύκολη και όλους τους υπόλοιπους που θα είμαστε καρφωμένοι στις τηλεοράσεις μας να χαμογελάσουμε λιγάκι! ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

Έσπασε το ρόδι η ομάδα μας και πήρε την νίκη που την αγνοούσε εδώ και 16 αγώνες(επίσημα και φιλικά)! 3 βαθμοί πραγματικό χρυσάφι που μας ξεκολλάνε από τον πάτο της βαθμολογίας και δίνουν την απαραίτητη ώθηση στους παίκτες μας για να "χτίσουν" την αυτοπεποίθηση τους και να πιστέψουν ότι σε αυτό τραγικό πρωτάθλημα της σούπερλιγκας με εξαίρεση τον Ολυμπιακό δεν έχουν να ζηλέψουν σχεδόν τίποτα από καμία άλλη ομάδα μιας και όπως έχει φανεί σε αυτές τις πρώτες 4 αγωνιστικές όλοι τα ίδια χάλια έχουν. Για αυτό ακριβώς κάθε βαθμός είναι χρυσάφι και ιδίως όταν αγωνίζεσαι μέσα στην έδρα σου η νίκη είναι μονόδρομος!

Στην σημερινή αναμέτρηση ο Μ.Κατασαβάκης προτίμησε πιο σίγουρες λύσεις και με τους Καζναφέρη, Ψυχογιό στα άκρα της άμυνα, τον Νταμαρλή ως αμυντικό χαφ και τον Πουλίδο να ξεκινάει δίπλα στον Παπαζαχαρία η ομάδα μας εκτός από καλύτερες αλληλοκαλύψεις είχε μια ελαφριά βελτίωση στην κυκλοφορία της μπάλας αλλά και περισσότερες βοήθειες από τα μπακ στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδας. Αρκετές φορές είδαμε τόσο τον μετριότατο Καζναφέρη να ανεβαίνει ψηλά όσο και τον Ψυχογιό να κάνει κούρσες προς την αντίπαλη περιοχή σε μια από τις οποίες κατάφερε και κέρδισε το πέναλτι που μετέτρεψε σε γκολ ο Αγκάνθο. Ένας Αγκάνθο που όπως φαίνεται έχει εξαιρετική τεχνική, ξέρει να κινείται σωστά μέσα στο γήπεδο και απλά περιμένει να τροφοδοτηθεί σωστά από τους συμπαίκτες του για να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Εξαιρετική η προσπάθεια του στο Α' ημίχρονο που για λίγο δεν κατέληξε στα δίχτυα. Πολύ καλός και στην επανεμφάνιση του ο Μ.Βελλίδης που σε 2-3 φάσεις είχε εξαιρετικές τοποθετήσεις και τρομερά αντανακλαστικά διατηρώντας το προβάδισμα για την ομάδα μας! Και ο Σουνάς που αντικατέστησε τον Γκέσιο έδωσε ταχύτητα και βοήθησε στο να κυκλοφορήσει καλύτερα η μπάλα. Βέβαια στην σημερινή νίκη βοήθησε και η κλασσική μίζερη νοοτροπία που επικρατεί στο Ελληνικό πρωτάθλημα που θέλει στα περισσότερα παιχνίδια τον φιλοξενούμενο να προσπαθεί απλά να μην χάσει και να αρκείται σε παθητικό ρόλο στο παιχνίδι. Κάτι που συνεχίστηκε όταν προηγηθήκαμε όπου ενστικτωδός η ομάδα μας οπισθοχώρησε και η Κέρκυρα άρχισε να μας πιέζει ασφυκτικά. Τα τελευταία λεπτά ήταν αγχωτικά και το σφύριγμα της λήξης λυτρωτικό!

Ικανοποιημένος πρέπει να νιώθει ο Μ.Κατσαβάκης με αυτή την νίκη αλλά όχι με την εμφάνιση της ομάδος. Ιδίως μετά το 1-0 η αντίδραση της ομάδος μας ήταν τραγική. Μάλιστα νομίζω ότι σήμερα φάνηκε ακόμη πιο καθαρά ότι ανεξάρτητα από τις επιλογές του προπονητή μας όταν έμπειροι παίκτες όπως ο Καζναφέρης και ο Καπετάνος δυσκολεύονται να στείλουν μια πάσα στα 3 μέτρα ή ένα ευθύβολο σουτ τότε δεν νομίζω να φταίει κάποιος άλλος πέρα από τις ικανότητες των παικτών μας. Αν και είχαμε κατοχή η ανάπτυξη μας γινόταν με σπασμωδικές κινήσεις και αν είχαμε έναν πιο ποιοτικό αντίπαλο δύσκολα αυτά τα γεμίσματα που κάναμε σήμερα να περνούσαν με τόση ευκολία. Πάντως είναι σαφώς πιο εύκολο για όλους μέσα στην ομάδα να βελτιώνονται μέσα από θετικά αποτελέσματα και όχι με την πλάτη στον τοίχο. Σε ένα πρωτάθλημα που η προσέλευση του κόσμου σε όλες τις ομάδες είναι αισθητά μειωμένη ο κόσμος του ΑΡΗ όπως και με τον ΟΦΗ έτσι και σήμερα έδωσε βροντερό παρών! Αυτή είναι η διαφορά του Αρειανού με τους υπόλοιπους που έχει το ένστικτο επιβίωσης δυνατό και στα δύσκολα όχι μόνο δεν γυρίζει την πλάτη αλλά συσπειρώνεται ακόμη πιο πολύ γύρω από την αγαπημένη του ομάδα! Σπάζοντας λοιπόν ένα αρνητικό σερί 16 αγώνων χωρίς νίκη και 538 ημέρες χωρίς πέναλτι λογικό είναι όλοι να αισθανόμαστε χαρούμενοι, αισιόδοξοι και να απαιτούμε καλύτερες εμφανίσεις και ανάλογα αποτελέσματα! Ώρα λοιπόν και για ένα διπλό!

Μήνες πριν ξεκινήσει η φετινή σεζόν και ο κόσμος του ΑΡΗ είχε ήδη αντιληφθεί τις δυσκολίες που θα είχε να αντιμετωπίσει. Από τις πρώτες κιόλας αγωνιστικές έχει φανεί ότι η αγωνία και το άγχος θα μας συνοδεύει και για κάθε βαθμό θα πρέπει να φτύνουμε αίμα. Αυτό είναι το συμπέρασμα που μπορούμε να βγάλουμε από τις 3 πρώτες αγωνιστικές όπου με 2 ισοπαλίες 1 ήττα και μόλις 1 γκολ στο ενεργητικό μας το αυριανό παιχνίδι με αντίπαλο την Κερκύρα αποτελεί κομβικό παιχνίδι μιας και θα καθορίσει ουσιαστικά τον βαθμό ανησυχίας μας για την συνέχεια της σεζόν. Όσο και αν δεν μας αρέσει τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Κερδίζουμε την Κερκύρα σημαίνει ότι οδεύουμε σε πιο ήσυχα νερά ενώ οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα πολύ απλά θα σημαίνει ότι η καταιγίδα όχι μόνο δεν λέει να περάσει αλλά μάλλον μόλις ξεκίνησε.

Κάπως έτσι λοιπόν διοίκηση, προπονητής, παίκτες και κόσμος αντιμετωπίζουν την συγκεκριμένη αναμέτρηση με την αισιοδοξία για την επίτευξη της πρώτης νίκη να είναι το κυρίαρχο συναίσθημα σε όλους. Με τα ρεπορτάζ όλοι την εβδομάδα να παίζουν ότι στις προθέσεις του Μ.Κατσαβάκη είναι να σταματήσει τους πειραματισμούς και να πάει σε πιο ασφαλής λύσεις τόσο για τα άκρα της άμυνας όσο και στο χώρο του κέντρου όλοι ευελπιστούμε να δούμε κάτι καλύτερο από τον αγώνα κόντρα στην ΑΕΚ. Εκεί όπου η καλή παρουσία απέναντι στον ΟΦΗ ξεχάστηκε τελείως και η ομάδα μας αντί να κάνει άλλο ένα βηματάκι μπροστά έκανε 2 βήματα πίσω. Γιατί το πιο σημαντικό στοιχείο για μια πετυχημένη ομάδα είναι να βελτιώνει τις αδυναμίες. Ποιός μπορεί να ξεχάσει άλλωστε το περσινό παράδειγμα όπου σχεδόν ολόκληρη την χρονιά βλέπαμε τα ίδια και τα ίδια λάθη από διοίκηση, προπονητές και παίκτες... Άρα το βλέμα όλων λογικά πέφτει στον Μ.Κατσαβάκη όπου θα πρέπει να κάνει τις σωστές επιλογές στις θέσεις όπου η ομάδα έχει πρόβλημα. Τόσο ο Γιαννίτσης που χρησιμοποιείται στα αριστερά όσο και ο Πουλίδο όταν παίζει σαν αμυντικό χαφ δείχνουν να έχουν θέμα ενώ και μεσοεπιθετικά οι συχνές αλλαγές δημιουργούν προβλήματα στην ανάπτυξη. Παράλληλα θα πρέπει κάποια στιγμή και αυτοί που θεωρούνται οι "έμπειροι" της ομάδος να ανταπεξέλθουν στον ρόλο τους. Μόνο ο Παπαζαχαρίας ως τώρα έχει ανταποκριθεί στις προσδοκίες του κόσμου ενώ οι Καζναφέρης και Παπαστεργιαννός δεν έχουν καταφέρει καν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Από εκεί και πέρα σε σχέση με την 11αδα απέναντι στην ΑΕΚ υποψηφιότητα βάζουν για μια θέση βασικού οι Νταμαρλής,Ασλανίδης και Μαργαρίτης ενώ λογικά ο Καζναφέρης θα ξαναπάρει την ευκαιρία από τον Κατσαβάκη. Κάτι τέτοιο ίσως να μην ισχύει για τον Μ.Βελλίδη όπου οι καλές εμφανίσεις του Διούδη ίσως να αφήσουν για ακόμη αγωνιστική στον πάγκο τον Καστοριανό πορτιέρο. Ενώ ακόμη δεν έχει γίνει ξεκάθαρο το αν ο Κατσαβάκης θα αφήσει στον πάγκο τον Παντίδος που έχει ξεκινήσει εξαιρετικά για χάρη του Πουλίδο ή θα "στριμώξει" τον Ισπανό και πάλι στα αμυντικά χαφ. Όλα αύτα βέβαια ελάχιστη σημασία έχουν μιας και τα παιδαριώδη λάθη που είδαμε με την ΑΕΚ και την αφλογιστία που είδαμε στην τελική προσπάθεια με τον ΟΦΗ δεν έχουν να κάνουν με επιλογές παικτών και θέσεων αλλά με τα ατομικά στοιχεία, την οξυδέρκεια και την αυτοπεποίθηση του κάθε αθλητή.

Στις 18.15 ξεκινάει το παιχνίδι και όλα δείχνουν ότι και πάλι το Κλ.Βικελίδης θα έχει πολύ κόσμο. Την ίδια ώρα που τα περισσότερα γήπεδα της σουπερλίγκας δείχνουν εικόνα εγκατάλειψης στον αγώνα με τον ΟΦΗ ο κόσμος του ΑΡΗ έδωσε βροντερό παρών κόντρα στα προγνωστικά και κάτι ανάλογο αναμένεται να συμβεί και αύριο. Ξέρουμε τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε φέτος και γνωρίζουμε πόσο ανάγκη μας έχει η ομάδα. Υπομονή, Επιμονή και Στήριξη! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΚΛ.ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ!

Τι και αν υπήρχε η λαϊκή απαίτηση για νίκη έτσι ώστε να κλείσουμε την χρονιά με το κεφάλι ψηλά και να δώσουμε μια ηχηρή απάντηση στους "ψίθυρους" και στους φωστήρες που έχρισαν φαβορί του αγώνα την ομάδα της Κέρκυρας ο Μ.Μασάδο και οι παίκτες του συνέχισαν στους γνωστούς χαλαρούς ρυθμούς και έκλεισαν την χρονιά με μια άγευστη ισοπαλία που οδήγησε στην 9η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Φυσικά για να βρεθούμε ένατοι καθοριστικό ρόλο έπαιξε η καταδικαστική απόφαση του αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης, χωρίς φυσικά να μετρίαζε την πίκρα μας μια ή δύο θέσεις ψηλότερα στην βαθμολογία μιας και η έξοδος στην Ευρώπη και η είσοδος στα πλέιοφς είναι το μίνιμουμ για κάθε Αρειανό.

Ο Μ.Μασάδο από τους προπονητές που παρέλασαν την φετινή χρονιά σίγουρα είναι ο πιο πετυχημένος και αν στον Α' γύρο είχαμε την συγκομιδή που είχαμε με τον Πορτογάλο στον Β γύρο σίγουρα ο ΑΡΗΣ μας θα ήταν σε πολύ καλύτερη θέση. Παρόλα αυτά δεν μπορώ να πω ότι ο τρόπος που προσεγγίζει ο Μασάδο τα παιχνίδια με εκφράζει και ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του κόσμου του ΑΡΗ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο σημερινός αγώνας κόντρα στην Κέρκυρα όπου και πάλι είδαμε έναν ΑΡΗ αρκετά επιφυλακτικό που για να πάρει μπρος έπρεπε να απειληθεί αρκετές φορές και να δεχθεί ένα γκολ από το αστείο πέναλτι που σφύριξε το "κοράκι" εφαρμόζοντας στο ακέραιο το γράμμα του νόμου μιας και κανείς δεν  μπορεί να αρνηθεί ότι ο Λαζαρίδης έσπρωξε. Βέβαια πόσα τέτοια και χειρότερα σπρωξίματα έχουμε δει που δεν σφυρίζονται ούτε καν φάουλ είναι ένα άλλο θέμα άλλα όπως πάντα οι διαιτητές(και όχι μόνο) εξαντλούν την αυστηρότητα τους απέναντι στον ΑΡΗ. Από εκεί και πέρα είδαμε λίγο πάθος, περισσότερη ζωντάνια και μια διάθεση για να δείξουμε ότι είμαστε ΑΡΗΣ, αγωνιζόμαστε στην έδρα μας και θέλουμε την νίκη. Με κύριους εκφραστές τους Ακόστα, Ούμπιντες, Σολτάνι και Λαζαρίδη η ομάδα μας πίεσε, δημιούργησε κάποιες φάσεις και κατάφερε να πετύχει ένα ωραίο γκολ χάρη σε ένα πολύ όμορφο συρτό σουτ του Ακόστα που παρά το γκολ που πέτυχε και στην σχετικά καλή παρουσία ο Μασάδο αποφάσισε να τον αντικαταστήσει και να περάσει τον Τσουκάνη(!??!?) προφανώς για να δώσει χρόνο συμμετοχής στον νεαρό και φυσικά αδιαφορώντας για την τελική έκβαση του αγώνα. Από εκεί και πέρα η ομάδα μας είχε μια φλύαρη υπεροχή που δεν μπόρεσε να μετουσιωθεί σε γκολ και με το τελικό 1-1 να δείχνει ως δίκαιο αποτέλεσμα.

Έτσι άδοξα ολοκληρώθηκε για την ομάδα μας το πρωτάθλημα σε μια χρονιά που προσδοκούσαμε σπουδαία πράγματα και τελικά καταλήξαμε ένατοι με μετριότατες ομάδες να βρίσκονται πιο πάνω από εμάς και να διεκδικούν ακόμη και την έξοδο τους στο Champions League. Από εδώ και πέρα το μόνο που μας νοιάζει είναι η επόμενη ημέρα και για να υπάρχει επόμενη ημέρα πολλοί από αυτούς που αποτελούν σήμερα τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ δεν πρέπει να συνεχίζουν να υπάρχουν και αύριο. Όσο παράδοξο και αν ακούγεται σε μια χρονιά που η ομάδα έχει αποτύχει αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά δεν έχουμε ακούσει ούτε μια απολογία, δεν έχουμε δει καν μια προδιάθεση παραίτησης(εκτός του "αφανή προέδρου". Αντι για αυτό έχουμε ακούσει χίλιες δύο κατηγορίες προς τον κόσμο του ΑΡΗ που δεν στήριξε, προς πρώην προέδρους, προς ΜΜΕ που πολεμούν τον σύλλογο, προς κέντρα αποφάσεων εξ Αθηνών αλλά ούτε μια κατηγορία για όλους αυτούς που πήραν όλες τις αποφάσεις από το καλοκαίρι ως και σήμερα. Το να παραιτηθεί η διοίκηση του ΑΡΗ ή να ζητήσει εκ νέου ψήφου εμπιστοσύνης από τον κόσμο του ΑΡΗ αν και θα ήταν το πιο αντρίκιο που θα μπορούσαν να κάνουν το θεωρώ αδύνατο να γίνει γιατί αν αυτοί οι άνθρωποι είχαν τέτοια μυαλά δεν θα είχαν φέρει τον ΑΡΗ σε αυτό το σημείο. Τώρα νομίζω που το παραμύθι τελείωσε και δεν υπάρχει χρόνος για κλάματα ή για ψέματα ελπίζω πως όλοι οι συνΑρειανοί μας που απλόχερα πρόσφεραν ασυλία σε αυτή την διοίκηση θα δουν τα πράγματα πιο καθαρά και θα απαιτήσουν έναν καλύτερο αύριο από όποιον είναι διοίκηση αύριο. Τέρμα η ασυλία...