Ένα από τα καυτά θέματα των  ημερών είναι το κοριόπολις(όπως έχει ονομαστεί) όπου σε συνδυασμό με το περίφημο νέο αθλητικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης και τις αντιδράσεις-απειλές από ΕΠΟ, ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ έχει φέρει το Ελληνικό ποδόσφαιρο αντιμέτωπο με τα πραγματικά του προβλήματα. Προβλήματα που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες ολόκληρες και για αυτό έχει καταντήσει ένα από τα χειρότερα της Ευρώπης παρά τις όποιες σημαντικές επιτυχίες της Εθνικής Ελλάδος και τα "πυροτεχνήματα" των συλλόγων μας στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο ΑΡΗΣ δεν θα μπορούσε να μη συμμετέχει μέσα σε όλο αυτό με τον ρόλο του θύματος, του κυνηγημένου, αδικημένου κτλ να επιβεβαιώνεται ολοένα και περισσότερο τόσο από τους διαλόγους όσο και από τις κινήσεις του ανακριτή.

Από το γραφείο του ειδικού ανακριτή πέρασε πρόσφατα και ο Σταύρος Μάνταλος σχετικά με το παιχνίδι Πλατανιάς - ΑΡΗΣ που ουσιαστικά καταδίκασε την ομάδα μας. Εκείνο το παιχνίδι όπου με το που ο ΑΡΗΣ προηγήθηκε ο Μάνταλος άρχιζε να σφυράει ότι θέλει με αποκορύφωμα την φάση του 78' όπου με τη βοήθεια του επόπτη Γιουργιώτη  είδαν γκολ σε μια φάση που η μπάλα δεν περνάει ποτέ τα δίχτυα. Ο ίδιος διαιτητής που σε εκείνο το καθοριστικό παιχνίδι για την έξοδο στην Ευρώπη ανάμεσα στον Ολυμπιακό Βόλου και τον Παναθηναϊκό είχε δώσει 2 πέναλτι υπέρ της ομάδος του Βόλου και είχε αφήσει τους πράσινους με 9 παίκτες για μεγάλο χρονικό διάστημα... Φυσικά όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις ο ειδικός ανακριτής δεν βρήκε(για την ώρα) τελικώς κάτι αξιόποινο και έτσι ο Μάνταλος τη γλίτωσε με αρκετούς συνΑρειανούς να αντιδράνε για αυτή την απόφαση. Δυστυχώς σε αυτή τη χώρα που ζούμε δεν πρέπει να περιμένουμε κάτι παραπάνω... Άλλωστε ότι και αν γινόταν ο ΑΡΗΣ δεν θα κέρδιζε απολύτως τίποτα. Όπως ακριβώς συνέβει και με την περίπτωση του Ολυμπιακού Βόλου που ενώ το άκυρο από τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις και ο υποβιβασμός λόγω στημένων ήταν προ των πυλών η ΕΠΟ δεν έδωσε στον ΑΡΗ αυτό που δικαιωματικά του ανήκε. Προτίμησε να παίξει μια ομάδα λιγότερη στην Ευρώπη παρά να βγει ο ΑΡΗΣ. Το ίδιο ακριβώς και στην περίπτωση του κάθε Μάνταλου, Δαλούκα, Σταυρίδη, Παμπορίδη και άλλων πολλών.  Για αυτό λοιπόν το μόνο που μας απομένει είναι αντί να περιμένουμε τους εκάστοτε αθλητικούς και ποινικούς δικαστές να αποδώσουν δικαιοσύνη να πιστέψουμε στα ματάκια μας που είναι ο καλύτερος δικαστής από όλους.  Έστω και η υποψία "εγκλήματος" εις βάρος του ΑΡΗ μας όπως βγαίνει από το κοριόπολις θα πρέπει να αποτελεί για εμάς μια δικαίωση. Μια  μικρή δικαίωση που εδώ και χρόνια φωνάζουμε ότι ο ΑΡΗΣ είναι κυνηγημένος, αδικείται συστηματικά και του έχουν κλέψει αμέτρητες φορές όσα με κόπο και ιδρώτα έχει κερδίσει μέσα στα γήπεδα. Τελικά ίσως να μην είμαστε απλά γκρινιάρηδες και κυνηγοί φαντασμάτων...

Μακάρι η τιμωρία των ενόχων  να είναι η αρχή για να δούμε ένα καλύτερο και πιο καθαρό ποδόσφαιρο στην Ελλάδα.  Ένα ποδόσφαιρο όπου ο καλύτερος και όχι ο πιο πονηρός θα κερδίζει. Μέχρι τότε ας πιστεύουμε στα ματάκια μας και όταν ΑΡΗΣ αδικείται να γινόμαστε μια γροθιά και να αντιστεκόμαστε με όποιο τρόπο μπορούμε. Και όχι όπως κάποιοι συνΑρειανοί(πολλοί από αυτούς είναι και σήμερα στις διοικήσεις του ΑΡΗ μας)  που την σφαγή του Μάνταλου αντί για αδικία και καταστροφή είδαν την ευκαιρία για να γαντζωθούν στις πολυαγαπημένες τους καρέκλες. Όπως και να έχει  όταν το κακό έχει ήδη γίνει καμία δικαστική απόφαση δεν μπορεί να αναιρέσει την πίκρα και αδικία που νιώσαμε  και την επίδραση που είχε στην πορεία της ομάδος μας. 

ΥΓ.. Καλό είναι και οι ίδιοι διαιτητές να αφήσουν τις δακρύβρεχτες δικαιολογίες περί ποινικοποίησης των "ανθρώπινων λαθών" και να κοιταχτούν επιτέλους στον καθρέφτη.

ΥΓ2. Αν δεν είναι αποτυχημένη η "εποπτεία" της ΕΠΟ από ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ τότε είναι πραγματικά απορίας άξιο τι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αποτυχία...

ΥΓ3. Σε δύσκολη θέση ο Αρβανιτίδης της Βέροιας... ναι αυτός ο  σπουδαίους παράγοντας από την ομάδα-πρώτυπο του ΑΡΗ μας... που βγάζει τους καλύτερους παίκτες και προπονητές...

ΥΓ4. Και για να προλάβουμε τον κάθε "καλοθελητή" η περίπτωση Μενδρινού στο περιβόητο ματς με την Μάντσεστερ Σίτι όχι μόνο δεν "καρποφόρησε" αλλά και η τότε διοίκηση με συνοπτικές διαδικασίες "τελείωσε" τον παίκτη και δεν έψαξε για άλλοθι όπως κάνουν κάποιοι παραδίπλα...

Όπως ήταν αναμενόμενο τα παιχνίδια εξουσίας στον πλανήτη ΑΡΗ συνεχίστηκαν και σήμερα.  Την ίδια στιγμή που ο Λ.Σκόρδας παρά την προτροπή του κ.Στεφανίδη να σεβαστεί την απόφαση της συνέλευσης και να παραιτηθεί δήλωσε ότι συνεχίζει κανονικά και ότι θα κάνει όλες τις νόμιμες διαδικασίες για διαφυλάξει τη συνέχιση της θητείας του η παραίτηση του Θ.Γιώτα από την προεδρεία του Α.Σ. άνοιξε τον δρόμο για την ακύρωση της απόφασης διορισμού της διοίκησης Σκόρδα από τον πρωτοδικείο. Το αν αυτή η φαρσοκωμωδία θα συνεχιστεί για πολύ ακόμη ή θα τελειώσει σύντομα κανείς δεν το ξέρει το μόνο σίγουρο για το οποίο κανείς δεν δείχνει να ενδιαφέρεται είναι ότι το Σάββατο το απόγευμα υπάρχει και μια ομάδα που δίνει ακόμη ένα κρίσιμο παιχνίδι για την παραμονή της στη σουπερλίγκα και όχι για κάποιο πρωτάθλημα της Β ή της Γ όπως αρκετοί ήδη έχουν στο μυαλό τους...

Αντί λοιπόν ολόκληρος ο σύλλογος  ΑΡΗΣ να συσπειρωθεί και να οργανώσει την αντεπίθεση του τη δεδομένη χρονική στιγμή που ολόκληρη η Ελλάδα έγινε μάρτυρας του εγκλήματος που έκανε ο Μάνταλος και ο βοηθός του εις βάρος του ΑΡΗ εμείς καταφέραμε από μόνοι μας "συγκαλύψουμε" το συγκεκριμένο γεγονός καταφέρνοντας να αποσπάσουμε την προσοχή της φίλαθλης Ελλάδας από την στοχοποίηση του ΑΡΗ παρουσιάζοντας την παγκόσμια πρωτοτυπία των 2 διοικήσεων! Αφού δεν πήγαν όλοι μαζί στο Ρύσιο να καυγαδίσουν μπροστά στους παίκτες και τον προπονητή θα πρέπει να λέμε πάλι καλά. Το χειρότερο από όλα είναι ότι μέχρι και ο κόσμος της ομάδος δεν δείχνει να καταλαβαίνει ότι έχουν απομείνει 8 αγωνιστικές με αποτέλεσμα να αναλώνεται σε μια κουβέντα για την επόμενη ημέρα πριν μπει ο Μάρτιος και με 8 παιχνίδια να απομένουν. Μάλλον η ανακοίνωση των παικτών πέρασε στα ψιλά. 

Πλέον αυτό που έχει απομείνει είναι να φανεί πως θα αντιδράσει ο κόσμος του ΑΡΗ το Σάββατο το απόγευμα σε όλα αυτά. Η απογοήτευση για όλα όσα συμβαίνουν είναι ατελείωτη παρόλα αυτά θα πρέπει να βρούμε το ψυχικό σθένος για να σταθούμε δίπλα στους ποδοσφαιριστές μας. Άλλωστε κανένας Αρειανός δεν πηγαίνει στο γήπεδο για τον πρόεδρο της ομάδος... Πέστε μας τρελούς αλλά ακόμη υπάρχει κόσμος που πιστεύει στην σωτηρία της ομάδος αρκεί να σταματήσουν οι τρικλοποδιές και τα τρυπήματα...

ΥΓ. Αν το άνοιγμα της  αύξησης μετοχικού κεφαλαίου με βάση τον δρόμο που ακολούθησε η ΚΑΕ αλλά και τους λόγους απόρριψης του φακέλου υπαγωγής στο άρθρο 99 της ΠΑΕ αποτελεί άλλη μια "λανθασμένη" διοικητική πράξη τότε σε συνδυασμό με την βαριά τιμωρία των Μπουγαϊδή και Μπακασέτα για 4 αγωνιστικές τα πράγματα έχουν γίνει σχεδόν ακατόρθωτα εντός και εκτός γηπέδου...

ΥΓ2. Στον ΑΡΗ πάντως μπορεί να μην έχουμε σπουδαίους παράγοντες αλλά σίγουρα έχουμε αρκετούς με μαντικές ικανότητες. Βλέπετε οι εμπνευστές της γενικής συνέλευσης που ανακοινώθηκε την Παρασκευή πριν τον αγώνα με τον Πλατανιά είχαν δει ότι όχι μόνο ο ΑΡΗΣ θα έχανε αλλά ο Λ.Σκόρδας θα έδινε και μια εντολή(που δεν εφαρμόσθηκε) στους παίκτες που θα σήμαινε και τον υποβιβασμό της ομάδος. Κάπως έτσι όλα όσα ακούσθηκαν για Β και Γ εθνική είχαν κάποια λογική βάση. Άραγε αν ο ΑΡΗΣ κέρδιζε τι θα ακούγαμε;;;

Ταφόπλακα στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ έβαλαν σήμερα στα Χανιά ο επόπτης Γουργιώτης και ο διαιτητής Μάνταλος όπου σε ένα κρίσιμο παιχνίδι και για τις 2 ομάδες αυτοί έκριναν το τελικό αποτέλεσμα. Είχαμε πει πριν το παιχνίδι ότι με τον ορισμό των συγκεκριμένων ανθρώπων για να διευθύνουν το παιχνίδι θα φανεί ξεκάθαρα αν η "παράγκα" θέλει να μας εξαφανίσει ή όχι. Η απάντηση δόθηκε ξεκάθαρα και πλέον εκτός από τις μαθηματικές ελπίδες που μας έχουν απομείνει  θα πρέπει να σκεφτόμαστε την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ ανεξαρτήτως αγωνιστικής κατάστασης όπως πολύ εύστοχα πρόσφατα δήλωσε ο κ.Στεφανίδης.

Μιας και είναι άδικο να κρίνουμε συνολικά την προσπάθεια του Σ.Παπαδόπουλου και των παικτών του γιατί το παιχνίδι από το 78' και μετά αλλοιώθηκε θα αναφερθώ μέχρι εκείνο το σημείο όπου ο Γουργιώτης αφού είδε ότι με τα χαζά φαουλτάκια που συνεχώς έδινε στο Β ημίχρονο υπέρ του Πλατανιά δεν μπορούσε να βοηθήσει την ομάδα της Κρήτης αποφάσισε να "σκοράρει" και να δώσει "πάσα" στον Μάνταλο για να "καθαρίσει" οριστικά το παιχνίδι αποβάλλοντας επιλεκτικά παίκτες όπως τον Μπουγαϊδη και τον Μπακασέτα.  Όταν κατεβαίνεις σε ένα τόσο καθοριστικό παιχνίδι όπως ήταν το σημερινό όπου αυτό που θέλεις είναι η νίκη δεν υπάρχει λόγος να παίζεις τόσο φοβισμένα και να δίνεις τόσο μεγάλη βαρύτητα στην άμυνα. Άλλωστε ο φετινός ΑΡΗΣ έχει μια εξειδίκευση στο να τρώει γκολ χωρίς καν ο αντίπαλος να δημιουργεί φάσεις οπότε αυτό το στυλ παιχνιδιού που είδαμε στο πρώτο ημίχρονο δεν μπορούσε να προσφέρει τίποτα παραπάνω από το Χ ή από ένα φθηνό γκολ σαν και αυτό που φάγαμε. Στην επανάληψη και με το 1-0 να είναι καταδικαστικό είδαμε έναν ΑΡΗ να αγωνίζεται όπως θα έπρεπε από το ξεκίνημα του αγώνα αλλά όπως θα έπρεπε να κατέβει και στο παιχνίδι με τη Βέροια. Πίεση ψηλά και με κάθε ευκαιρία όλοι οι παίκτες έβγαιναν μπροστά γιατί πολύ απλά ο ΑΡΗΣ χρειαζόταν απελπισμένα τη νίκη. Λογικό είναι όταν όλη η ομάδα έχει το μυαλό της στο πως θα σκοράρει και προσπαθεί να το πετύχει με κάθε τρόπο είτε από την πίεση είτε με ένα πιο ανορθόδοξο τρόπο σαν και αυτή την εκπληκτική ασίστ του Τάτου στον Μανιά. Σε ατομικό επίπεδο θα μείνω μόνο στον Σ.Διούδη όπου δυστυχώς το ότι αρνούμαστε από την αρχή της χρονιάς να παραδεχθούμε την απειρία του και την καθοριστική του συμβολή λόγω αδράνειας σε φάσεις που κανονικά τις καθαρίζει ο τερματοφύλακας είναι από τους καθοριστικούς παράγοντες της αγωνιστικής πορείας της ομάδος. Δεν κατηγορώ τον αθλητή γιατί σαν νεαρός έχει όλο το μέλλον μπροστά του αλλά αυτοί που από το καλοκαίρι μέχρι και σήμερα είχαν και έχουν τις τύχες του αγωνιστικού στα χέρια τους θα έπρεπε να μην μένουν σε ταμπέλες και να κοιτάνε την ουσία. Πέρα από αυτές τις κρίσεις το παιχνίδι ήταν ισορροπημένο, στην επανάληψη ο ΑΡΗΣ φάνηκε να πιέζει για να γυρίσει το παιχνίδι και το τι θα μπορούσε να συμβεί στα τελευταία 15' του αγώνα αν δεν υπήρχε η αλλοίωση του αποτελέσματος από τον  επόπτη Γουργιώτη και τον Μάνταλο κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει.

Αρκετοί συνΑρειανοί δυσανασχετούν με τις αναφορές στην διαιτησία αλλά καλώς ή κακώς στο πρωτάθλημα της σουπερλίγκας μπορεί να παίζει και το πιο σημαντικό ρόλο. Τόσα χρόνια που παρακολουθούμε το Ελληνικό πρωτάθλημα αυτοί οι ορισμοί δείχνουν ξεκάθαρα τις προθέσεις του "συστήματος". Έτσι σήμερα έγινε για ακόμη μια φορά αυτό που γίνεται εδώ και δεκαετίες εις βάρος της ανένταχτης σε "άρματα" και "παράγκες"  ομάδος μας που κανείς πρόεδρος ή Αρειανός παράγοντας δεν κατάφερε να εμποδίσει. Ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε όλη αυτή την αλητεία είναι η μαζική λαϊκή αντίδραση και όχι οι ανακοινώσεις και οι διαβουλεύσεις στο παρασκήνιο. Όταν όμως σε άλλα γήπεδα όπως στη Λεωφόρο οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού ξεσπάνε μετά τη λήξη του αγώνα κατά του διαιτητή και την ίδια στιγμή ανάμεσα μας υπάρχουν συνΑρειανοί που προετοιμάζουν την "νέα εποχή" και πιθανόν να χάρηκαν από την σημερινή εξέλιξη του αγώνα τότε λογικό είναι να μην υπάρχει ο παραμικρός δισταγμός από όλα τα κοράκια και το υπόλοιπο σύστημα να σε σφάζουν με κάθε τρόπο. Άλλωστε το άλλοθι υπάρχει. Δεν φταίνε οι διαιτητές και οι επόπτες, δεν φταίει η ΕΠΟ, η επιτροπή αδειοδότησης, η ΦΑΕ και οι λοιποί στημένοι μηχανισμοί αλλά φταίει ο εγωισμός του Λ.Σκόρδα που ανοίγει μέτωπα παντού... 

ΥΓ. Αν και είμαι υπέρ των διαμαρτυριών και κάθε συμβολικού τρόπου με τον οποίο μπορεί να ξεμπροστιαστεί αυτή η αηδία που λέγεται Ελληνικό πρωτάθλημα το να έπαιρνε την ομάδα ο Λ.Σκόρδας και να έφευγε και σήμερα να είχαμε και μαθηματικά κηδεία είναι κάτι που δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ο ΑΡΗΣ οφείλει να πολεμήσει και να διεκδικήσει τις ελάχιστες μαθηματικές ελπίδες που του απομένουν. Ο "πόλεμος" θα πρέπει να είχε ήδη ξεκινήσει εντός και εκτός γηπέδου αλλά χωρίς να ανακατέψει την ομάδα.

ΥΓ2. Έπιασε τόπο η καταιγίδα αποπροσανατολισμού. Ελληνικός Χρυσός,  αντικατάσταση Παπαδόπουλου με  Τσιώλη, επιστροφή Ουντότζι, κατηγορώ Στεφανίδη σε Σκόρδα, ανακοίνωση γενικής συνέλευσης από την ΚΜΑ, κάλεσμα του S3 για την συγκεκριμένη συνέλευση. Όλα από Αρειανούς, πριν από το πιο κρίσιμο παιχνίδι της χρονιάς και πάντα για το "καλό" του ΑΡΗ...

ΥΓ3. Τα ΜΑΤ μπούκαραν και απώθησαν άμεσα τους παίκτες του ΑΡΗ που πήγαν να διαμαρτυρηθούν στον επόπτη! Άλλη μια παγκόσμια πρωτοτυπία εις βάρος του ΑΡΗ!

Ημέρες ανάλογες με τις περσινές όταν μπροστά μας είχαμε να αντιμετωπίσουμε τον Ατρόμητο θυμίζουν τα τελευταία 24ώρα με τον ΑΡΗ μας να βρίσκεται στην Κρήτη για να αντιμετωπίσει τον Πλατανιά σε ένα παιχνίδι  όπου παίζουμε την ζωή μας. Δεν χρειάζεται να κρυφθούμε πίσω από το δάχτυλο μας και να πούμε ότι μας βολεύει άλλο αποτέλεσμα εκτός της νίκης. Ναι μεν ότι και να γίνει οι μαθηματικές ελπίδες θα υπάρχουν αλλά επειδή σχεδόν πάντα όταν εναποθέτεις τις ελπίδες σε μαθηματικές πιθανότητες το πιο πιθανό είναι να οδηγηθείς μια ώρα νωρίτερα στην αποτυχία για αυτό αύριο πρέπει πάση θυσία οι παίκτες μας να πάρουν τους 3 βαθμούς της νίκης.

Δοκιμές επι δοκιμών φαίνεται να έκανε όλη την εβδομάδα ο Σ.Παπαδόπουλος που μετά την ξεκάθαρη βελτίωση στο αμυντικό παιχνίδι της ομάδος ψάχνει να βρει τον τρόπο να λύσει το επιθετικό μυστήριο μιας και πλέον τα Χ δεν είναι αρκετά για να σώσουν την χρονιά. Η πιο συγκλονιστική αλλαγή που εκτός απροόπτου θα δούμε είναι αυτή με τον Τάτο στην κορυφή της επίθεσης κάτι που προσωπικά δεν τον βρίσκω άσχημο αν και θα θεωρούσα σαφώς πιο λογικό να προτιμηθεί μια πιο ορθολογική λύση με τον Μανιά στην κορυφή, τον Τσουμάνη σαν αριστερό χαφ που τα έχει πάει πολύ καλά όσες φορές έχει αγωνιστεί και τον Τάτο στην φυσική του θέση. Όπου και αν αγωνιστεί πάντως ο Α.Τάτος αν βρεθεί σε καλή ημέρα και πάρει και τις απαιτούμενες βοήθειες από τους συμπαίκτες του σίγουρα θα αποτελέσει για ακόμη μια φορά τον κινητήριο μοχλό της ομάδος. Αυτό που ακούγεται ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι οι επιλογές του Σ.Παπαδόπουλου για τον νευραλγικό χώρο του κέντρου όπου υπάρχει στα περισσότερα παιχνίδια τεράστιο πρόβλημα. Ναι μεν η επιστροφή του Ηρακλή στην αποστολή είναι κάτι το θετικό αλλά όταν ακούς ότι πολύ πιθανόν να ξεκινήσουν παίκτες που όλη την χρονιά πήραν μπόλικες ευκαιρίες και δεν κατάφεραν να προσφέρουν ούτε τα ελάχιστα τότε λογικό είναι να υπάρχει ανησυχία. Ας ελπίσουμε έστω και την τελευταία στιγμή ο Σούλης να μην ρισκάρει με επιλογές τύπου Γ.Παπαδόπουλου ή Σουνά γιατί θα είναι σαν να δοκιμάζεις στον πόλεμο την ίδια στρατηγική που όλες τις προηγούμενες φορές που την χρησιμοποίησες σε οδήγησε σε ήττα. Άγνωστο το κατά πόσο έχουν επηρεαστεί οι παίκτες μας ολόκληρη την εβδομάδα από τον ντόρο που προκάλεσε το όνομα του Μάνταλου αλλά και η υπόλοιπη "καταιγίδα αποπροσανατολισμού" αλλά αν ψάχνουμε να βρούμε κάτι ενθαρρυντικό για την αυριανή αναμέτρηση αυτό είναι τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Πλατανιάς. Σχεδόν με μισή ομάδα θα κατέβει ο αντίπαλος μας και αυτό είναι κάτι που δεν θα πρέπει ο Σ.Παπαδόπουλος και οι παίκτες του να αφήσουν ανεκμετάλλευτο.

Τι και αν ολόκληρη την εβδομάδα φωνάζαμε για την προσπάθεια αποπροσανατολισμού του κόσμου του ΑΡΗ(και κατά συνέπεια της ομάδος) από αυτό το σημαντικό παιχνίδι αλλά πως να μην ασχοληθείς με τίποτα άλλο όταν 2 ημέρες πριν τον αγώνα ο πρόεδρος της ΚΜΑ κάνει δηλώσεις κατά της τωρινής διοίκησης και του προπονητή, μιλάει για διχασμό και αιτιολογεί-δικαιολογεί το κυνήγι από τη διαιτησία; Πόσο μάλιστα όταν παραμονή του αγώνα εξαγγέλλεται μια έκτακτη γενική συνέλευση της ΚΜΑ όπου το κλίμα που θα επικρατεί θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το αποτέλεσμα του αυριανού αγώνα. Προφανώς και κάποιοι συνΑρειανοί μας ανυπομονούν όπως δηλώνουν για την "νέα εποχή" και κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να έρθει μια ώρα γρηγορότερα. Εύχομαι τα αποδυτήρια να ήταν κλειστά όλη αυτή την περίεργη εβδομάδα και όσοι κληθούν να αγωνιστούν στην αυριανή αναμέτρηση να κάνουν το καθήκον τους. Φυσικά επειδή δεν γίνεται να το προσπεράσουμε έτσι απλά αύριο θα φανεί αν θέλουν να μας τελειώσουν ή όχι. Ο ορισμός του Μάνταλου καθώς και των λοιπών γνωστών μελών της "παράγκας" που έχουν κληθεί για να διαφυλάξουν την ομαλή διεξαγωγή του αγώνα είναι κάτι που μας έχει φέρει ανατριχίλα. Όσοι παρακολουθούν Ελληνικό ποδόσφαιρο γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο Μάνταλος είναι ένας διαιτητής "ειδικών αποστολών" που συνήθως τις ολοκληρώνει με απόλυτη επιτυχία χωρίς το παραμικρό ίχνος ντροπής. Μακάρι να μην μας απασχολήσει αύριο, να μην ντυθεί Στυλιάρας και ο ΑΡΗΣ να πάρει ένα παλικαρίσιο διπλό που θα μας δώσει ελπίδα για τη συνέχεια! ΑΪΝΤΕ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΤΑ ΤΟ ΠΛΑΤΑΝΙ!

Φωτιά έχουν πάρει τα κομπιουτεράκια μετά την ολοκλήρωση του αγώνα με τη Βέροια όπου παρέα με το πρόγραμμα των ομάδων που βρίσκονται στην ουρά του βαθμολογικού πίνακα οδηγούν σε επαναλαμβανόμενους υπολογισμούς σχετικά με το πως μπορεί ο ΑΡΗΣ μας να σωθεί. Μια λογική που πολύ συχνά χρησιμοποιείται για να δώσει άλλοθι  και να κατευνάσει τα πνεύματα σε δύσκολες καταστάσεις όπως αυτή που βιώνει ο ΑΡΗΣ την φετινή χρονιά.  Δυστυχώς το αποτέλεσμα πολλές φορές είναι ο αποπροσανατολισμός και το χάσιμο των ρεαλιστικών στόχων που δεν είναι άλλος από τη νίκη σε κάθε παιχνίδι.

Εδώ και αρκετές αγωνιστικές ο Σ.Παπαδόπουλος κάνει αναφορές στους βαθμούς που πρέπει να συγκεντρώσουμε και στο που μπορούν να καλυφθούν οι χαμένοι βαθμοί θέλοντας κατά κάποιο τρόπο να πείσει άπαντες ότι τίποτα δεν έχει χαθεί και ότι ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να σωθεί. Όταν όμως έρχεται η ώρα του αγώνα και βλέπεις την ομάδα να πετάει ένα ημίχρονο στα σκουπίδια με τόση ευκολία τότε μάλλον ο προπονητής μας θα πρέπει να αναθεωρήσει το σκεπτικό του και να προσπαθήσει να περάσει την λογική του "τελικού" στους παίκτες του αλλά και στον κόσμο. Κάτι που έγινε με τον Πανιώνιο αλλά δεν έγινε με τη Βέροια. Με τον Πανιώνιο όλοι μας πήγαμε στο γήπεδο γνωρίζοντας ότι αν δεν κερδίσουμε καταστραφήκαμε και για αυτό σχεδόν όλο το γήπεδο θα μπορούσε να πει κανείς ότι συμμετείχε στον αγώνα. Το ίδιο και ο πάγκος της ομάδος που πραγματικά εντυπωσίασε με την συμπεριφορά του στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Όλο αυτό το κλίμα δεν άφησε ανεπηρέαστους τους παίκτες που παρόλο που δεν πραγματοποίησαν κάποια σπουδαία εμφάνιση και είχαν κάποια θεματάκια με τον Πανιώνιο και τα σφυρίγματα του Τοπούζη τελικά το πάθος, το πείσμα και η αναγκαιότητα των 3 βαθμών οδήγησαν στη νίκη. Και αν και φάνηκε ότι είχαμε βρει τη συνταγή, μια συνταγή που έγινε ακόμη πιο "δυνατή" με τις προπαγανδιστικές δηλώσεις και ανακοινώσεις του Πανιωνίου για ανεξήγητο λόγο όλοι μας χαλαρώσαμε και πιστέψαμε σε χαζές θεωρίες του στυλ "εύκολα ή δύσκολα θα το κερδίσουμε". Ο κόσμος έδωσε βροντερό παρών στο γήπεδο αλλά δεν ήταν τόσο εκδηλωτικός, ο πάγκος μας είχε την κλασσική ηρεμία και οι παίκτες μας δεν έβγαλαν το κάτι παραπάνω στο γήπεδο. Ο κόσμος δεν παίζει μπάλα, ούτε καν ο προπονητής αλλά στον αγώνα με τη Βέροια φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο ένας μπορεί να σπρώξει τον άλλο και όλοι μαζί να βαδίσουμε προς τη νίκη. Το σύνθημα θα πρέπει να δοθεί από την κορυφή, δηλαδή την διοίκηση. Στην συνέχεια ο προπονητής θα το περάσει στους παίκτες και εμείς στην κερκίδα θα τους κάνουμε να συνειδητοποιήσουν ότι σε κάθε αγώνα από εδώ και πέρα θα πρέπει να παλέψουμε μέχρι θανάτου. Όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά.

 Μπροστά μας δεν έχουμε "τελικούς" γιατί στον τελικό διεκδικείς τίτλο για να χαρείς. Εδώ μιλάμε για αγώνα επιβίωσης που αν χάσεις όλα θα αλλάξουν. Και φυσικά αγαπητέ Σούλη και παίκτες του ΑΡΗ όταν παλεύεις μέχρι θανάτου ισοπαλία δεν υπάρχει. Για αυτό λοιπόν αφήνουμε τα κομπιουτεράκια στην άκρη και ετοιμαζόμαστε όλοι για αγώνες με την πλάτη στον τοίχο, για κατάθεση ψυχής μέσα στο γήπεδο και για αποστολή "αυτοκτονίας" στην Κρήτη και στα υπόλοιπα παιχνίδια μέχρι ο ΑΡΗΣ να ξυπνήσει αυτόν τον εφιάλτη!

Ήττα από το πουθενά για την ομάδα μας που πάνω που είχε αρχίσει να παίρνει τα πάνω της  κάνει ένα τεράστιο βήμα πίσω και χάνει την ευκαιρία να ξεκολλήσει από τις χαμηλές θέσεις της βαθμολογίας. Το χειρότερο από όλα είναι ότι η ήττα αυτή ήρθε από τον τελευταίο της βαθμολογίας Πλατανιά που παρά την κακή παρουσία του κατάφερε και με το παραπάνω να πετύχει αυτό που ήθελε. 4 φορές πέρασε το κέντρο, 2 γκολ πέτυχε και παραλίγο θα έβαζε και τρίτο. Σίγουρα το τελικό αποτέλεσμα δεν ανταποκρίνεται στη ροή του αγώνα και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει πολύ έντονα τον Μιλίνκοβιτς.

Τελικά ο Μιλίνκοβιτς ελέω Βοσκάκη - απουσιών αποφάσισε να ανακατέψει την τράπουλα και να μετατοπίσει τον Ηρακλή στο κέντρο της άμυνας πάνω που ως αμυντικό χαφ φαινόταν να είχε βρει τη φόρμα του. Την ίδια στιγμή προσπάθησε να γεμίσει το κέντρο με Τριανταφυλλάκο, Νταμαρλή και Παπαδόπουλο. Ένα σχήμα που με τον Τριανταφυλλάκο μέσα όπως αρκετές φορές έχουμε τονίσει από το ξεκίνημα της χρονιάς υστερεί πάρα πολύ σε δύναμη, ταχύτητα και ενέργεια με αποτέλεσμα η πρώτη "αμυντική γραμμή" να μπάζει και οι αντίπαλοι να κινούνται στον άξονα με σχετική ευκολία. Ο Μαργαρίτης αν και πήρε και πάλι φανέλα βασικού με την αντίδραση του στο δεύτερο γκολ του Πλατανιά μας υπενθύμισε γιατί από πέρσι ψάχναμε κάτι καλύτερο για το αριστερό άκρο της άμυνας μας. Επιθετικά τώρα η γνωστή τριπλέτα Τάτου, Ουντότζι, Ιμπε με τον Τάτο να αγωνίζεται στη πτέρυγα όπως και με τη Βέροια έτσι και σήμερα αντιμετώπισε  αρκετά προβλήματα στο να πατήσει στη αντίπαλη περιοχή. Μια επιθετική δυσλειτουργία που πήγαζε από την κακή ανάπτυξη της ομάδος από τα μετόπισθεν αλλά και την έλλειψη κίνησης που έδειχναν οι περισσότεροι παίκτες χωρίς τη μπάλα. Έστω και έτσι ο ΑΡΗΣ μας είχε μια φλύαρη υπεροχή και σου έδινε την εντύπωση ότι αργά ή γρήγορα θα έπαιρνε κεφάλι στο σκορ και θα "τέλειωνε" την υπόθεση νίκη σχετικά εύκολα. Το γκολ στο 43' ήταν καθοριστικό μιας και ήταν ένα ακόμη ανόητο γκολ από το πουθενά όπου τα πάντα και όλοι "συνηγορούν" ώστε να καταλήξει η μπάλα στα δίχτυα της εστίας μας. Μεγάλη ευθύνη φέρει για ακόμη μια φορά ο Σωκράτης Διούδης μιας και το τρώει στην κλειστή γωνία του. Για πρώτη φορά θα πω ότι με απογοήτευσε ο Μιλίνκοβιτς γιατί όσο και αν προσπαθήσουμε να δικαιολογήσουμε τον αρχικό αμυντικογενή σχηματισμό για εντός έδρας παιχνίδι κόντρα στον ουραγό της βαθμολογίας δεν μπορώ να καταλάβω πως κατεβάζει την ομάδα ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και στην επανάληψη όπου το σκορ ήταν 0-1. Ενώ και η αλλαγή του Ίμπε τόσο νωρίς ίσως να μην ήταν και η καλύτερη επιλογή μιας και σε μια ομάδα που έχει φανερή έλλειψη δημιουργικότητας επιθετικά βγάζεις έναν από τους ελάχιστους παίκτες που έχουν την ικανότητα να δημιουργήσουν φάσεις. Σίγουρα ο Ίμπε είναι πολύ αργός, παρόλα αυτά δείχνει ότι μπορεί να αντισταθμίσει την έλλειψη ταχύτητας με τη ποδοσφαιρική εφυία και τεχνική που διαθέτει. Ένω και η αντικατάσταση του Παπαδόπουλου και του Νταμαρλή όταν υπάρχει ένας Τριανταφυλλάκος που χάνει τα κοντρόλ μόνος του και προβληματίζεται στο που να δώσει την μπάλα μεταξύ του κέντρου και της μεγάλης περιοχής του Διούδη γεννάει ερωτηματικά. 

Σήμερα το στήσιμο του Μιλίνκοβιτς δεν βγήκε αλλά θέλω να πιστεύω ότι πλέον ο Σέρβος προπονητής έχει καταλάβει ότι πρέπει να αντιμετωπίζει πολύ διαφορετικά τα εντός με τα εκτός έδρας παιχνίδια. Είναι κρίμα όταν σου βγαίνουν κινήσεις όπως αυτή του Έλσνερ στο κέντρο της άμυνας και του Ηρακλή στα αμυντικά χαφ να τις αναιρείς από μόνος σου. Ο Πλατανιάς ήταν μετριότατος, δεν πίεσε καθόλου και όμως κατάφερε να πετύχει 2 γκολ. Κανείς δεν πίστεψε ότι μετά από τις 2 συνεχόμενες νίκες γίναμε υπερομάδα αλλά ούτε και περίμενε να δει ήττα για 2η συνεχόμενη χρονιά από το χωριό της Κρήτης. Κρίμα για τον κόσμο που άφησε εκδρομές, τριήμερα και αργίες και γέμισε το Κλ.Βικελίδης. Κρατάμε το φορμάρισμα του Ουντότζι που έχει ανοιχτή επικοινωνία με την αντίπαλη εστία και ελπίζουμε με την επιστροφή των Αγκάνθο, Πουλίδο και Οικονομόπουλου η ομάδα να επιστρέψει στις νίκες από την επόμενη κιόλας αγωνιστική.

ΥΓ1. Έπιασε τόπο η σφαγή του Βοσκάκη που έκανε ότι μπορούσε για να βοηθήσει τους συμπατριώτες του.

ΥΓ2. Μεγάλη μαγκιά το πέταγμα των κροτίδων στο αντίπαλο τερματοφύλακα. Ιδίως μετά το γκολ της ισοφάρισης όπου συνήθως αυτός που ισοφαρίζει βγάζει πάθος και ο άλλος τα έχει χαμένα αυτό το 5λεπτο διακοπής ήταν ότι χρειαζόταν ο Πλατανιάς. Φυσικά στο 94' αν το σκορ ήταν υπέρ του ΑΡΗ σίγα μην σηκωνόταν ο τερματοφύλακας του Πλατανιά... 

Μετά τον θρίαμβο στη Βέροια όπου ο Ζ.Μιλίνκοβιτς και οι παίκτες του κατάφεραν να πάρουν τη νίκη υπερισχύοντας εκτός της τοπικής ομάδας και του Βοσκάκη και των βοηθών του ο ΑΡΗΣ μας καλείται να συνεχίσει το νικηφόρο σερί απέναντι στον Πλατανιά. Σε ένα παιχνίδι που ο ΑΡΗΣ αν κερδίσει θα καταφέρει να ξεκολλήσει σε μεγάλο βαθμό από τις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας και θα μπορεί να κοιτάξει τη συνέχεια του πρωταθλήματος από άλλη οπτική γωνία, θέτοντας νέους στόχους. Μπορεί πέρσι να ζήσαμε έναν εφιάλτη και φέτος με το κακό ξεκίνημα ο εφιάλτης να αναβίωσε αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ΑΡΗΣ σαν ομάδα οφείλει απέναντι στον κόσμο και στην ιστορία του να έχει πολύ πιο διαφορετικούς στόχους από την παραμονή στην κατηγορία και αργά ή γρήγορα θα πρέπει να τους διεκδικήσει και πάλι.

Οι 2 συνεχόμενες εκτός έδρας νίκες ήταν κάτι που φυσιολογικά μας γέμισε με ενθουσιασμό και αισιοδοξία μιας και πέρσι σε ολόκληρη χρονιά καταφέραμε να πάρουμε μόλις μια νίκη μακριά από την έδρα και αυτή σε ένα παιχνίδι όπου πραγματικά δεν υπήρχε άλλο αποτέλεσμα. Πάντως όποιος βλέπει τα πράγματα πιο καθαρά και δεν μένει μόνο στο τελικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να διακρίνει την αλλαγή στην εικόνα της ομάδος από την πρώτη ημέρα που ήρθε ο Ζ.Μιλίνκοβιτς στην ομάδα μας.  Οι νίκες είναι απλά η απόδειξη της προσπάθειας που γίνεται. Το μυστικό της επιτυχίας μοιάζει να κρύβεται στα αποδυτήρια της ομάδος εκεί όπου ο Μιλίνκοβιτς έχει καταφέρει να πείσει άπαντες ότι εκτός από απόλυτο αφεντικό είναι και δίκαιος απέναντι σε όλους τους ποδοσφαιριστές. Σε αντίθεση με άλλους προπονητές που από το αεροδρόμιο κιόλας είχαν έτοιμες συγκλονιστικές αλλαγές στην βασική 11αδα και στο ρόστερ της ομάδος με παίκτες που δεν τους είχε δει κανείς ο Μιλίνκοβιτς από την πρώτη ημέρα έδειξε να εμπιστεύεται το υπάρχον ρόστερ αλλά να εμπιστεύεται και ως ένα σημείο και τις αποφάσεις του πρώην προπονητή της ομάδος. Για παράδειγμα παρόλο που ο κόσμος του ΑΡΗ έβραζε με τις εμφανίσεις του Τριανταφυλλάκου και απορούσε με τον αφορισμό του Μαργαρίτη ο Σέρβος προπονητής δεν λειτούργησε σπασμωδικά για να πείσει φαινομενικά ότι τα πράγματα αλλάζουν αλλά μέσα από τις προπονήσεις και δίνοντας σωστές ευκαιρίες στους παίκτες του κατάφερε να αλλάξει την εικόνα της ομάδος. Έτσι λοιπόν στο αυριανό παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ θα στερηθεί τους Πουλίδο, Αγκάνθο, Οικονομόπουλο και ίσως και τον Τάτο ειλικρινά δεν φοβάμαι ότι οι απουσίες τους θα γίνουν αντιληπτές σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε η ομάδα να παρουσιαστεί αγνώριστη. Όλοι οι παίκτες μοιάζουν έτοιμοι να πάρουν φανέλα βασικού και να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό. Νταμαρλής, Τριανταφυλλάκος, Παπαδόπουλος, Σουνάς, Κύργιας και Σταυρόπουλος διεκδικούν θέσεις στην 11αδα. Στο κέντρο όπου ο Οικονομόπουλος δεν θα αγωνιστεί, όπως και στην άμυνα όπου και ο Πουλίδο θα πληρώσει τη  χειραψία προς στον Βοσκάκη που τιμωρήθηκε όσο και η μούντζα προς διαιτητή από ομάδα του ΠΟΚ...  Ενώ την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή θα αποφασισθεί αν ο Ανδρέας Τάτος θα μπορέσει να αγωνισθεί μεσοεπιθετικά μιας και η αποβολή του Αγκάνθο αλλάζει και πάλι τα πλάνα του Μιλίνκοβιτς και μετατοπίζει τον φορμαρισμένο Ουντότζι στην κορυφή της επίθεσης. Η ουσία είναι ότι η ομάδα τις τελευταίες αγωνιστικές δείχνει να έχει βρει την αγωνιστική της ταυτότητα σε τέτοιο βαθμό που να μπορεί να καλύψει σημαντικές απουσίες όπως αυτές που θα έχουμε στην αυριανή αναμέτρηση με τον Πλατανιά. Ένας Πλατανιάς που αν και βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας, έφαγε κάμποσα γκολ από τον Ολυμπιακό και έχει και αυτός τις δικές του σημαντικές απουσίες δεν πρέπει να υποτιμηθεί ούτε για μια στιγμή από κανέναν. Άλλωστε εκτός από τη ζημιά που μας έκανε πέρσι θα πρέπει να έχουμε στην άκρη του μυαλού μας ότι μάλλον σχετίζεται με ότι έγινε την προηγούμενη εβδομάδα στη Βέροια . 

Αρκετός κόσμος θα λείπει λόγω του 3ημέρου αλλά ο Αρειανός οπαδός έχει να δώσει τη δική του απάντηση σε όλους αυτούς που τον θεωρούν εύκολο θύμα και παλεύουν να τον απομακρύνουν από την αγαπήμενη του ομάδα. Η απάντηση που πρέπει να πάρει ο Βοσκάκης και το "κύκλωμα" που τον  στηρίζει είναι η παρουσία όλων μας στο γήπεδο. Έτσι όπως έχουμε κάνει αμέτρητες φορές κατά το παρελθόν, όταν οι άλλοι μας θεωρούν "τελειωμένους" και ευελπιστούν να μας δουν να καταλήγουμε "ανύπαρκτοι" σαν τον ηρακλάκο. Όπως λοιπόν τόσες φορές δεν τους έχουμε κάνει το χατίρι έτσι και την Κυριακή το μεσημέρι θα τρίβουν τα μάτια τους με τον κόσμο του ΑΡΗ και την κερκίδα στο Κλ.Βικελίδης. Όσο για τα κέντρα αποφάσεων, τη λαϊκή κατακραυγή για τον "εγκληματία" Βοσκάκη κτλ κτλ ειλικρινά μου είναι αδιάφορα. Ο ορισμός ενός ουρανοκατέβατου διαιτητή σαν τον Κουτσιαύτη φανερώνει απλά ότι συνεχίζουν να φέρονται στον ΑΡΗ σαν πειραματόζωο. Δεν περιμένω τίποτα λοιπόν από όλους αυτούς που λυμαίνονται το Ελληνικό ποδόσφαιρο παρά μόνο από τους παίκτες μου ώστε να καταφέρνουν να πετυχαίνουν πιο συχνά αυτό που πέτυχαν την προηγουμένη αγωνιστική κόντρα στον κάθε Βοσκάκη. Και φυσικά όπως πάντα θα με έχουν στο πλευρό τους! ΕΘΝΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΟ ΚΛ.ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ ΣΤΙΣ 15.00!

Με τον πλέον ιδανικό τρόπο ολοκληρώθηκε πριν από λίγο η 28η αγωνιστική για τον ΑΡΗ μας με το σενάριο που οι 35 βαθμοί που έχουμε τη δυνατότητα να μαζέψουμε να μην είναι αρκετοί για να σωθούμε να μην είναι εφικτό. Την χάρη αυτή τη φορά μας την έκανε ο ΠΑΣ Γιάννενα που έκανε το καθήκον του και πήρε μια νίκη που η λογική έλεγε ότι έπρεπε να την πάρει και εύκολα όπως μάλιστα το έκανε. Με νίκη την επόμενη αγωνιστική επι του Αστέρα Τρίπολης σίγουρα αφήνουμε μια ή και δυο ομάδες από κάτω και αυτό είναι το πιο σημαντικό από όλα.

Εκτός από τον ΑΡΗ μας άλλες 6 ομάδες έχουν μπλεχτεί για τα καλά και καμία απο αυτές δεν μπορεί να αισθανθεί έστω και λίγο άνετα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Λεβαδειακού που αν και έχει 34 βαθμούς σε περίπτωση που δεν κερδίσει τον μπαογκ την επόμενη αγωνιστική κινδυνεύει άμεσα μιας και σε ισοβαθμία μαζί μας υστερεί. Ενώ στο Βέροια - Πλατανιάς και ΑΕΚ - Πανθρακικός θυμίζουν κάτι από τελικό με τον νική να αυξάνει δραματικά τις ελπίδες του και τον ηττημένο να είναι με την πλάτη στον τοίχο. Ιδίως το ΑΕΚ - Πανθρακικός είναι ένα παιχνίδι που ίσως να γίνουν πράγματα που δεν περιμένουμε. Αγωνιστικά ο Πανθρακικός δείχνει να πατάει πολύ καλύτερα από την ΑΕΚ και όπως απέδειξε μέσα στο Κλ.Βικελίδης το παιχνίδι της αντεπίθεσης το παίζει αρκετά καλά. Σίγουρα οι φίλοι της ΑΕΚ όπως και ολόκληρη η φίλαθλη Ελλάδα θεωρεί ότι εύκολα ή δύσκολα η ΑΕΚ θα τα καταφέρει μιας και θα έχει την αμέριστη στήριξη των οπαδών που λογικά θα ασκήσουν τρομακτική πίεση στον διαιτητή της αναμέτρησης. Αυτό το τόσο λογικό σενάριο το έχουμε βιώσει και εμείς σε εκείνο το παιχνίδι με τον Ηρακλή με την τραγική του κατάληξη, κάτι που το θεωρώ πολύ πιθανό να συμβεί και σε αυτό το παιχνίδι εφόσον η ΑΕΚ παρουσιάσει το τραγικό της πρόσωπο και ο Πανθρακικός καταφέρει να κάνει τη ζημιά. 

Τίποτα δεν μας εκπλήσσει σε αυτό το πρωτάθλημα αλλά από την στιγμή που έχουμε μια δεύτερη ευκαιρία να ξεμπλέξουμε δεν πρέπει να την πετάξουμε και αυτή στα σκουπίδια όπως κάναμε στο παιχνίδι με τον Πανθρακικό. Η αρχή γίνεται την Κυριακή απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης που έρχεται αποδυναμωμένος και με το ματς του κυπέλλου στο πίσω μέρος του μυαλού και συνεχίζουμε με την απόβαση στη Ξάνθη! Πάντως θα πρέπει η νέα διοίκηση να πιέσει όσο μπορεί τα αρμόδια όργανα γιατί μπορεί να επιβιώσαμε από τη σφαγή του Στυλιάρα αλλά δεν γίνεται κάθε φορά να απαιτούμε να κερδίζουμε και τους διαιτητές. Αυτά τα κοράκια μας χρωστάνε ένα τσουβάλι βαθμούς. Όλοι σε εγρήγορση να κρατήσουμε τον ΆΡΗ μας όρθιο! ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Με την ομάδα μας να βρίσκεται πλέον στην ζώνη του υποβιβασμού, τον Γ.Μιχαλήτσο να αμφισβητείται πολύ πιο γρήγορα από ότι περιμέναμε και τα σενάρια για νέο προπονητή να φουντώνουν, τους παίκτες μας να δείχνουν ανήμποροι να αντιδράσουν, την διαιτησία κάθε αγωνιστική να μας απασχολεί με τις καταδικαστικές της αποφάσεις, με το άρθρο 99 να βρίσκεται στον αέρα και την ΕΠΟ να έχει ανοίξει και επίσημα μέτωπο με τον ΑΡΗ μας και η οργή του κόσμου να έχει ξεχειλίσει κάποιος σκεπτόμενος λογικά θα πίστευε ότι τώρα θα πρέπει να δείξει η διοίκηση Πρωτοδικείου και ο πρόεδρος της κ.Ψηφίδης ότι δεν είναι γλάστρες, ότι ήρθαν για να βοηθήσουν και όχι για να θολώσουν απλά τα νερά αλλά και πάνω από όλα ότι έχουν την ικανότητα να βοηθήσουν. Αντί για αυτό όμως βλέπουμε η αντίδραση της ΠΑΕ να είναι άλλο ένα γεύμα συσπείρωσης και ενότητας με τους παίκτες που θα τους φέρει πιο κοντά λες και τόσο καιρό ήταν μαλωμένοι ή βρισκόμαστε στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος και όχι 9 αγωνιστικές πριν το τέλος όπου η ομάδα αγωνίζεται με την πλάτη στον τοίχο.

Ο Super 3 Ευόσμου με ανακοίνωση του κήρυξε πόλεμο κατά των υπεύθυνων και ανεύθυνων στέλνοντας ξεκάθαρα το μήνυμα του σε νυν και σε πρώην παραγοντάρες που πέρα από λεζάντα και λόγια του αέρα δεν έχουν προσφέρει τίποτα στο σύλλογο. Ενώ και ο Κεντρικός Super 3 ακολούθησε με ένα ξεκάθαρο μήνυμα στο site του όπου τα χώνει κανονικά στον Γ.Μιχαλήτσο και χαρακτηρίζει τον ΑΡΗ έρμαιο άσχετων, συνταξιούχων και δικηγόρων... Αρκετά εύστοχο και κάπως έτσι δικαιολογείται η αστεία αντίδραση της διοίκησης στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Τι κάνουν οι συνταξιούχοι λοιπόν για να γεμίσουν τον χρόνο τους? Γεύματα "συσπείρωσης", να πιούμε κανά ουζάκι, να τσιμπήσουμε κανά μεζεδάκι και να θυμηθούμε πόσο ξέγνοιαστα την πέφταμε στο καφενείο της γειτονιάς προτού αποφασίσουμε να σκοτώσουμε τον χρόνο μας κάνοντας τους παράγοντες-σωτήρες στον δύσμοιρο τον ΑΡΗ. Αυτές είναι μάλλον οι τεράστιες διοικητικές ικανότητες των ανθρώπων της ΠΑΕ και της ΚΜΑ που εξυμνούσε ο Γ.Μιχαλήτσος στην παρουσίαση του ως βασικό προπονητή. Ποιος άλλωστε θα είχε την ψυχραιμία την ώρα που όλα κρέμονται από μια κλωστή και ο κόσμος μοιάζει με βόμβα έτοιμη να εκραγεί και να ισοπεδώσει τα πάντα να οργανώσει ένα ευεργετικό γεύμα  συσπείρωσης μεταξύ διοίκησης και παικτών? Τι και αν δεν υπάρχει ούτε ένα χιλιαρικάκι ευρώ στα ταμεία της ΠΑΕ? Πάντα όταν είναι για ένα γεύμα "συσπείρωσης", ένα ταξιδάκι στην Α΄ θέση ή για να εντυπωσιάσουμε κάποιον επίτιμο καλεσμένο στις σουίτες του Κλ.Βικελίδης βρίσκεται η άκρη και τα χρήματα...

Πλέον δεν χρειάζεται να ανησυχούμε. Η διοίκηση των άσχετων, συνταξιούχων, δικηγόρων(όπως τη χαρακτήρισε ο S3) με αυτό το γεύμα θα στείλει ξεκάθαρο μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση! Λαέ του ΑΡΗ χαλάρωσε, όλα είναι υπό έλεγχο! ΕΠΟ, ΠΣΑΠ, Λίγκα  ξανασκέψου το αυτό με το άρθρο 99 γιατί θα βγείτε χαμένοι! Ελληνική διαιτησία ήρθε η ώρα να μαζευτείς! Παίκτες, με γεμάτες τσέπες δεν θα αγωνιστείτε σε αυτές τις κρίσιμες 9 αγωνιστικές αλλά με γεμάτο στομάχι, άρα σαν σωστοί επαγγελματίες θα πρέπει να τα δώσετε όλα! Που είσαι ρε Αθανασιάδη να τους δείξεις πως διοικείται μια ΠΑΕ?

Παρά την αισιοδοξία που υπήρχε πριν την έναρξη του αγώνα και την ξεκάθαρη διάθεση του Γ.Μιχαλήτσου να στήσει την ομάδα έτσι ώστε να απαιτήσει την νίκη στην πράξη τα πράγματα φάνηκαν πολύ διαφορετικά και η ομάδα μας γνώρισε ακόμη μια οδυνηρή ήττα που ουσιαστικά είναι σαν θηλιά στο λαιμό μας. Υπερεκτίμηση των ικανοτήτων μας, αδικαιολόγητη υποτίμηση του αντιπάλου και η έλλειψη πονηριάς από όλους όσους αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ οι βασικοί λόγοι της ήττας. Πλέον καλούμαστε να δούμε την ωμή πραγματικότητα κατάματα, να σταματήσουμε να αναβάλλουμε να ασχοληθούμε με τα βασικά προβλήματα που ταλανίζουν τα τελευταία χρόνια τον σύλλογο μας γιατί αυτή τη φορά δεν έχουμε να κάνουμε απλά με μια αγωνιστική αποτυχία αλλά με την επιβίωση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ.

Ίσως και εμείς να παρασυρθήκαμε ως ένα βαθμό από την εμφάνιση του Β ημίχρονου με τον συμπολίτη και πιστέψαμε έτσι απλά ότι ο ΑΡΗΣ πλέον έχει αλλάξει, έχει βελτιωθεί και θα κάνει με συνοπτικές διαδικασίες το αυτονόητο, δηλαδή να πάρει το διπλό επί του Πλατανιά και να κάνει ένα τεράστιο βήμα για την παραμονή στην κατηγορία. Η πίεση ψηλά  από το ξεκίνημα του αγώνα και οι γρήγορες προσπάθειες για να βγούμε μπροστά έδειχναν οτι υπήρχε ξεκάθαρος επιθετικός προσανατολισμός στην συγκεκριμένη αναμέτρηση. Ένα σενάριο που το είδαμε αρκετές φορές κυρίως επί Πασιαλή - Μπουγιουκλή που η ομάδα μας ήθελε να βγει μπροστά, να πιέσει, να κυνηγήσει το γκολ αλλά δεν μπορούσε με αποτέλεσμα να χαθούν πολύτιμοι βαθμοί. Έτσι λοιπόν και σήμερα ο ΑΡΗΣ ήθελε αλλά δεν μπορούσε. Ήθελαν οι παίκτες μας να ελέγξουν τον ρυθμό του αγώνα, ήθελαν να παίξουν με την μπάλα κάτω και να αλλάξουν μια δυο μπαλιές προχωρώντας σε οργανωμένες επιθέσεις αλλά ως εκεί. Προφανώς και είναι πολυτέλεια για μια ομάδα που βρίσκεται στο χαμηλότερο πάτωμα της σουπερλίγκας να θέλει να παίξει ποδόσφαιρο αξιώσεων αντί να πάει το παιχνίδι στην δύναμη και  στην πονηριά και να προσπαθήσει να "χτυπήσει" σε κάποια αντεπίθεση, σε κάποια στημένη φάση ή απλά να εκμεταλλευτεί το λάθος του αντιπάλου. Αυτό έκαναν οι παίκτες του Πλατανιά χωρίς να το παιδεύουν πολύ το θέμα. Με γεμίσματα, στημένες φάσεις, αντεπιθέσεις από κλεψίματα στον χώρο του κέντρου και λοιπές ασυνεννοησίες της άμυνας απειλούσαν με κάθε ευκαιρία του Βελλίδη που για ακόμη μια φορά τόσο αυτός όσο και η άμυνα του δεν ενέπνεαν καμία απολύτως εμπιστοσύνη. Δεν θεωρώ ότι το πρόβλημα ήταν τόσο ο Παπαστεργιαννός που αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην συγκεκριμένη θέση, ούτε ο Ψυχογιός που προήλθε από μακρά απουσία και τα πήγε σχετικά καλά αλλά το πρόβλημα ήταν κυρίως οι βοήθειες που είχε η αμυντική τετράδα από τα αμυντικά χαφ όπου Κοέλιο και Τριανταφυλλάκος ήταν ανύπαρκτοι αμυντικά και ανούσιοι δημιουργικά. Ενώ και ο Κοτσαρίδης που μπήκε στην θέση του Τριανταφυλλάκου δεν μπόρεσε να αλλάξει κάτι με αποτέλεσμα η ομάδα να είναι κομμένη στα δυο. Ενώ σίγουρα το γκολ στο 45', η ανόητη κόκκινη κάρτα του Γιαννώτα και η προκλητική διαιτησία του Μάνταλου έκοψαν οποιαδήποτε σκέψη για αντίδραση.

Όσο και αν θέλουμε να κατηγορούμε τους παίκτες μας για την άνευρη εμφάνιση τους και τον Γ.Μιχαλήτσο που έστησε την ομάδα αρκετά επιπόλαια και χωρίς έξυπνη στρατηγική όλα είναι μια λογική συνέπεια του διοικητικού κενού που υπάρχει εδώ και πολύ καιρό στον ΑΡΗ μας. Και αν οι "καλοί" και "αθώοι" Αρειανοί της διοίκησης Πρωτοδικείου δηλώνουν απεγνωσμένα ότι δεν φταίνε σε τίποτα, ότι μπορούν κάνουν ή τι άλλο να κάνουν καλό είναι να δουν πως λειτούργησε η όποια διοίκηση υπάρχει στην ΑΕΚ που βλέποντας την ομάδα τους σε σαφώς χειρότερη μοίρα από την δική μας αντέδρασε άμεσα. Έκλεισε έμπειρο προπονητή με γνώση της Ελληνικής πραγματικότητας, έσπευσε και έφερε μεταγραφές με την έναρξη της μεταγραφικής περιόδου και πήρε κρίσιμα πονταλάκια χάρη στην διαιτησία σε καθοριστικά παιχνίδια όπως αυτό μέσα στο Κλ.Βικελίδης αλλά και κόντρα στην Κέρκυρα. Είναι τουλάχιστον αφελής αν θεωρεί την άνοδο της ΑΕΚ αποτέλεσμα της ξαφνικής μεταμόρφωσης των παικτών της και όχι των αντανακλαστικών που έδειξε ολόκληρος ο σύλλογος που λέγεται ΑΕΚ. Σε αντίθεση με εμάς που ακόμη κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, πανηγυρίζουμε γιατί ο Αλκαράθ φεύγοντας χάρισε 20000 ευρώ και αποφεύγουμε να δημιουργήσουμε "κλίμα" για την διαιτησία πριν από σημαντικά παιχνίδια όπως το σημερινό για να μην μας πουν γραφικούς. Δεν θα πω εγώ τι πρέπει να γίνει ή τι έπρεπε να γίνει καλό είναι όμως όλοι αυτοί που εδώ και χρόνια υπερηφανεύονται ότι είναι οι "μπροστάρηδες" σε ότι καλό γίνεται στον σύλλογο να σηκωθούν από το λήθαργο και να φέρουν αυτό το ηλεκτροσοκ που χρειάζεται ο σύλλογος εδώ και πολύ καιρό. Το αγωνιστικό όπως κάνει εδώ και χρόνια απλά θα ακολουθήσει. Χρόνος υπάρχει αλλά είναι φανερό ότι αυτή η αδράνεια και ο συμβιβασμός δεν οδηγεί πουθενά...

ΥΓ. Συμμετέχω σε διοίκηση σημαίνει ότι είμαι ικανός και ότι αναλαμβάνω ευθύνες. Αν θεωρούν οι εμπλεκόμενοι ότι όταν θα έρθει η ώρα της κρίσης θα ξεκινήσουμε από το 2004 γιατί έτσι βολεύει την "συμμορία" είναι γελασμένοι. Από το 2013 θα ξεκινήσουμε και θα πάμε ανάποδα μέχρι να βρούμε την άκρη και τους υπεύθυνους.