Μνημείο ηττοπάθειας στήθηκε από τον ΑΡΗ μας σήμερα στη Λαμία όπου σε ένα παιχνίδι δικό του έκανε τα πάντα για να μην το κερδίσει! 2 χαμένα πέναλτι(το ένα στη λήξη), κλασσικές ευκαιρίες στα σκουπίδια και ένα γκολ μαχαιριά λίγο πριν την λήξη που ξεχάστηκε… όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι. Μαύρη παράδοση οι περιπετειώδεις αποκλεισμοί από το κύπελλο τα τελευταία χρόνια.

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΡΗΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ

Εμφανής από το ξεκίνημα ήταν η διαφορετική εικόνα του ΑΡΗ μας σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια με όλους τους παίκτες να παίζουν με μεγάλη ένταση σε κάθε φάση. Η ομάδα έδειχνε να πατάει καλά και να έχει τη διάθεση να τελειώσει όσο γίνεται γρηγορότερα την υπόθεση πρόκριση.

ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΠΕΝΑΛΤΙ ΕΠΗΡΕΑΣΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ

Μόλις στο 15’ ο Μπερτόγλιο κέρδισε το πέναλτι και ο Καμαρά είχε την ευκαιρία να τα κάνει όλα πιο εύκολα. Και όμως η μπάλα κατέληξε άουτ… ένα πρώτο μήνυμα για την πίκρα που θα ακολουθούσε. Εκεί η ομάδα έχασε το ρυθμό της και η Λαμία πίστεψε περισσότερο ότι μπορούσε να πάρει την πρόκριση. Ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ βρήκε και πάλι τα πατήματα του, πίεσε χωρίς όμως να βρει στόχο ότι προσπάθεια και αν έκανε. Ένα γκολ που παραλίγο θα ερχόταν από πόδι αντιπάλου αλλά διαιτητής και VAR είδαν ότι η μπάλα δεν είχε περάσει ολόκληρη την γραμμή!

ΜΝΗΜΕΙΟ ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΧΕΙΡΙΑΣ

Η Λαμία κλείστηκε στο καβούκι της, ο ΑΡΗΣ πίεζε, τα σουτ πήγαιναν έξω ή στην αγκαλιά του τερματοφύλακα και μόλις ένα κόρνερ που παραχωρήθηκε με ανόητο τρόπο έγινε εις βάρος μας γκολ 90’’ πριν τα πέναλτι. Και όμως αυτή η μαχαιριά δεν ήταν η τελευταία… Τρομερή χαμένη ευκαιρία από Ιτούρμπε, κερδισμένο πέναλτι από Γκάμα στις καθυστερήσεις της παράτασης και μια ανάσα από μια πρόκριση που έμοιαζε να είχε χαθεί! Και όμως το πέναλτι του Γκάμα το σταμάτησε ο τερματοφύλακας της Λαμίας και στη συνέχεια της φάσης ο Γκάνεα αντί να στείλει από κοντά τη μπάλα στα δίχτυα την έστειλα στα περιστέρια.

ΕΔΕΙΞΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΟΥΣΙΑ

Την καλύτερη του εμφάνιση σε αυτά τα 3 παιχνίδια με τη Λαμία πραγματοποίησε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα αλλά ούτε αυτό ήταν αρκετό. Η ομάδα είχε περισσότερη ενέργεια και αποφασιστικότητα στις κινήσεις της. Άφησε στην άκρη την εμμονή της στο αργό στρωτό ποδόσφαιρο που συνηθίζει και προσπάθησε να δώσει πιο γρήγορο ρυθμό από ότι συνήθως. Μια υπεροχή που ακόμη και όταν το γήπεδο έγερνε προς την εστία της Λαμίας εμείς καταφέραμε να φέρουμε τα πάνω κάτω. Πλέον το πρόβλημα δείχνει να είναι περισσότερο ψυχολογικό(ναι ψυχολογικό) παρά κάτι που έχει να κάνει άμεσα με το ποδόσφαιρο. Λείπει η συγκέντρωση σε όλους τους παίκτες, το καθαρό μυαλό στις κρίσιμες στιγμές, η αυτοπεποίθηση σε κάθε σημαντική ενέργεια. Δεν ξέρω αν η αλλαγή προπονητή θα ξεμπλόκαρε με κάποιον τρόπο το μυαλό των παικτών αλλά σίγουρα δεν μπορεί ο Μάντζιος να μπει μέσα να σουτάρει πέναλτι, να δώσει την σωστή πάσα ή να κάνει ένα εύστοχο σουτ. Από την άλλη σίγουρα θα μπορούσε να κατεβάζει την ομάδα πιο επιθετική στα περισσότερα παιχνίδια μπας και κάποια στιγμή το «πρέπει» της νίκης αρχίσει να γίνεται τατουάζ σε όποιον φοράει την κιτρινόμαυρη φανέλα.

ΑΜΕΣΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΖΟΝ

Δεν τολμάμε να πούμε το  «όλα τα έχουμε δει» με αυτή την ομάδα μιας και πάντα βρίσκει τον τρόπο να μας εκπλήσσει δυσάρεστα… Το πάλεψε και το κατάφερε, να χάσει ένα παιχνίδι δικό του με έναν απίθανο βασανιστικό τρόπο. Άπαντες υπεύθυνοι για αυτή την αποτυχία. Ο ΑΡΗΣ φυσικά δεν σταματάει εδώ όπως ποτέ δεν σταμάτησε μπροστά στις δυσκολίες. Ας παρθούν οι αποφάσεις που πρέπει να παρθούν με γνώμονα όχι μόνο τις επόμενες ημέρες αλλά και τις επόμενες χρονιές. Κουράσατε…

ΥΓ. Σκέφτεσαι τους αποκλεισμούς από το κύπελλο τα τελευταία χρόνια και σου έρχεται να βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο.

Σαν να ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί είναι ο ΑΡΗΣ μας πλέον με την ισορροπία μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας να κρίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνη! Μια ολόκληρη χρονιά θα παιχτεί τις επόμενες 30 ημέρες περίπου αρχίζοντας από τον επαναληπτικό του κυπέλλου κόντρα στη Λαμία. Αυτονόητη η πρόκριση… την στιγμή που ακολουθούν καθοριστικά παιχνίδια στο πρωτάθλημα μαζί με την δικαστική μάχη του -6 και τον εξ αναβολής αγώνα με τον Ατρόμητο μπορούν να σε κάνουν από πρωταγωνιστή μέχρι να σε θέσουν πρόωρα εκτός  όλων των στόχων σου.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ

Από τις προσδοκίες του καλοκαιριού φθάσαμε στο να θυμόμαστε πως νιώθαμε πριν το 2022 για τις δυνατότητες της ομάδος και να γελάμε από μόνοι μας. Η αλήθεια όπως πάντα είναι κάπου στη μέση. Ο ΑΡΗΣ έχει το 5^ο μπάτζετ στην χώρα όπως το είχε και τα προηγούμενα χρόνια που κατάφερε να αφήσει πίσω του τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ πέρσι διαγράφοντας την χρονιά των ρεκόρ.  Ούτε είναι εφικτό να περνάς κάθε χρόνο ομάδες με πολλαπλάσιο μπάτζετ και «εξυγιαντικές πλάτες» και  ούτε πρέπει να θεωρείται κάτι το εύκολο. Και αυτό έχει να κάνει με την αυστηρή κριτική που ασκούμε όλοι στην ομάδα αλλά και στις προσδοκίες που έχουμε από αυτήν χωρίς να υπολογίζουμε τίποτα. Ναι ο οπαδός θέλει την ομάδα του στην κορυφή ανεξαρτήτως συνθηκών και αυτό είναι το φυσιολογικό αλλά όταν ασκείς κριτική πρέπει να κοιτάς όλες τις παραμέτρους.

ΟΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΑΒΑΝΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΠΑΤΟΣ

Αν κάτι εκνευρίζει διαχρονικά σε ότι έχει να κάνει με τις αναλύσεις και συγκρίσεις σε σχέση με το μπάτζετ είναι ότι συνήθως αυτό γίνεται μονόπλευρα προς τα πάνω για να δικαιολογήσουμε την όποια αποτυχία. Αυτό όμως  που εξοργίζει τους πάντες είναι ότι προς τα κάτω τα μπάτζετ δεν μετράνε! Δηλαδή ο ΑΡΗΣ «δικαιολογείται» να χάσει από τον Ολυμπιακό με το πολλαπλάσιο μπάτζετ αλλά για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν ισχύει κάτι ανάλογο με ομάδες με υποδεέστερο μπάτζετ όπως η Λαμία, ο Απόλλων, τα Γιάννενα κτλ κτλ. Να είναι σίγουροι οι αρμόδιοι του ποδοσφαιρικού τμήματος ότι αν η ομάδα στα «εύκολα» παιχνίδια έπαιρνε αυτά που της αναλογούν η όλη κριτική και πίεση θα ήταν πάνω σε μια πιο λογική βάση. Εδώ όμως έχει χαθεί η μπάλα και το μέτρο σύγκρισης που εμφανίζεται επιλεκτικά.

ΑΜΕΣΗ ΑΛΛΑΓΗ ΣΕ ΑΤΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΟΜΑΔΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Ο Μάντζιος θα πρέπει να δώσει το σύνθημα και οι παίκτες θα πρέπει να το ακολουθήσουν. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ο Μάντζιος θα ορίσει το πώς θα αγωνισθεί η ομάδα και οι παίκτες θα πρέπει να δώσουν το 100% μέσα στον αγωνιστικό χώρο για να το εφαρμόσουν. Η αφλογιστία στην επίθεση είναι μόνιμο πρόβλημα τα τελευταία χρόνια αλλά η αδυναμία δημιουργίας φάσεων είναι κάτι καινούργιο. Άρα από αφού μιλάμε για κάτι καινούριο με τους ίδιους παίκτες και τον ίδιο προπονητή τότε πρόκειται για κάποιο λάθος τακτικά που ξαφνικά εμφανίσθηκε ή για μια μερίδα παικτών που ξαφνικά παρουσιάζονται κατώτεροι του αναμενομένου.  Όπως «μαγικά» εμφανίσθηκε το πρόβλημα έτσι «μαγικά» μπορεί να εξαφανισθεί.  Παίξτε για τον εαυτούλη σας και το επόμενο συμβόλαιο σας, παίξτε για τον προπονητή σας που στηρίζετε, παίξτε για τον κόσμο που σέβεστε όπως δηλώνετε με κάθε ευκαιρία.  Παίξτε και προκριθείτε έτσι απλά.

ΑΠΑΝΤΕΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥΣ

Δικαιολογούνται  ως ένα βαθμό οι «κακές στιγμές» παικτών και προπονητή, αντιλαμβανόμαστε τις «άνισες συνθήκες» με τις οποίες διεξάγεται το πρωτάθλημα και το κύπελλο, υπάρχουν και αντικειμενικές δυσκολίες …αλλά όλα έχουν ένα όριο.  Ένα όριο που μέσα στο 2022 η ομάδα παλεύει να ξεπεράσει με κίνδυνο να τιναχτεί στον αέρα μια ολόκληρη χρονιά.  Καλά τα λόγια αλλά ο ΑΡΗΣ χρειάζεται άμεσα πράξεις και αλλαγή στην εικόνα του μέσα στο γήπεδο που θα βγάζει μάτια. Ξεμπερδεύουμε με το «θαύμα» της Λαμίας και συνεχίζουμε πιο δυνατά, γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς!

ΥΓ.  Δύσκολες οι συνθήκες αναμένεται να είναι αύριο στη Λαμία… σε αντίθεση με τη Θεσσαλονίκη που ήταν καλύτερες και στα 2 παιχνίδια που είχαμε «κουλούρια». Καμία δικαιολογία δεν υπάρχει. Πρόκριση και μόνο πρόκριση!

ΥΓ2. Ναι δεν μας νοιάζει που γίνεται το παιχνίδι αύριο, οφείλουμε να προκριθούμε πάση θυσία! Αυτό δεν αλλάζει τον τραγέλαφο με τις «επιλεκτικές» αναβολές και ένα ακόμη «εξυγιαντικό» σκάνδαλο.

Κάμποσες ώρες πέρασαν(εσκεμμένα) μετά τη λήξη του αγώνα και ακόμη δύσκολα μπορεί κανείς να εξηγήσει τι φταίει ακριβώς για αυτή την μεταμόρφωση της ομάδος. Τίποτα δεν θυμίζει πλέον τον ΑΡΗ που θαυμάσαμε σε κάποιες στιγμές πριν τον ερχομό του 2022 και η 2^η συνεχόμενη ισοπαλία με τη Λαμία το επιβεβαιώνει. Όχι γιατί δεν κέρδισες αλλά γιατί η εικόνα σου δεν θα δικαιολογούσε τη νίκη. Πιο λυπηρό ακόμη και από το 2^ο συνεχόμενο 0-0 μέσα στην έδρα μας είναι ότι ως την ώρα που γράφετε αυτό το κείμενο τίποτα στην ομάδα δεν έχει αλλάξει. Κανένα ηλεκτροσόκ, καμία «δύσκολη» απόφαση, καμία απολύτως αντίδραση.

ΣΑΝ ΚΑΚΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ

Σαν να βλέπαμε σε επανάληψη τον αγώνα της Πέμπτης ήταν το σημερινό με τη Λαμία όμως να έχει περισσότερη σκοπιμότητα στο παιχνίδι της και τον ΑΡΗ ένα «πρέπει» να τον βαραίνει στην πλάτη. Τι και αν άλλαξε πρόσωπα ο Άκης Μάντζιος η εικόνα ήταν ακριβώς η ίδια. Ήθελε ο ΑΡΗΣ αλλά δεν μπορούσε. Γιατί όταν η κατοχή είναι 70-30 και ο αντίπαλος έχει περισσότερες και σημαντικότερες ευκαιρίες από εσένα μάλλον δεν μπορείς. Ναι η ομάδα έδειξε διάθεση στα πρώτα 45’ αλλά ως συνήθως δεν είχε ουσία στο παιχνίδι της.

ΞΑΝΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΣΤΟ Β ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Και άντε τα 2 πρώτα ημίχρονα κόντρα στη Λαμία είχαν και  έναν ΑΡΗ να παλεύει να βάλει το γκολ… αυτό που έγινε στα Β ημίχρονα των αναμετρήσεων χρίζει επιστημονικής έρευνας. Φεστιβάλ κακών επιλογών και φθηνών λαθών και μια έλλειψη ενέργειας λες και στα αποδυτήρια κατά την ανάπαυλα έγινε τσιμπούσι! Ευτύχημα που ο Σιαμπάνης ήταν σε καλή ημέρα και οι αντίπαλοι άστοχοι ώστε σήμερα να μην καταγραφεί μια ακόμη ντροπιαστική ήττα.

ΣΕ ΑΛΛΟ ΓΗΠΕΔΟ Ο ΜΑΝΤΖΙΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ  

Δικαιολογίες και ελαφρυντικά δεν υπάρχουν για κανέναν. Δεν νοείται να έχει φέρει την Πέμπτη βράδυ ένα δίκαιο Χ μέσα στην έδρα σου κόντρα στην Λαμία και μετά από λίγα 24ωρα να ξανακάνεις ακριβώς το ίδιο με περίσσια ευκολία. Ποια ήταν η αντίδραση των παικτών που μετά από κάθε στραβή ζητάνε συγνώμη από τον κόσμο και δίνουν την υπόσχεση ότι δεν θα ξανασυμβεί; Ποια ήταν η αντίδραση του Μάντζιου που είδε το πλάνο της Πέμπτης να πηγαίνει στο καλάθι των αχρήστων; Καμία αντίδραση, καμία διαφορετική σκέψη, καμία προσπάθεια για να αλλάξει κάτι. Άρα οι μόνοι που φταίνε σήμερα είμαστε εμείς οι οπαδοί που για κάποιο ανεξήγητο λόγο περιμέναμε να δούμε κάτι το διαφορετικό.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ

Απλά μαθηματικά σε μια όχι και τόσο πολύπλοκη εξίσωση. Στηρίζεις αυτό το ποδοσφαιρικό  έκτρωμα όπως έχει εξελιχθεί ή προσπαθείς να το αλλάξεις. Αν αποφασίσεις να το στηρίξεις έτσι απλά να βγει μια επίσημη ανακοίνωση να τρέξουμε όλοι μαζί στις εκκλησίες μπας και τους φωτίσει ο Θεός και αλλάξουν από μόνοι τους. Διαφορετικά από την στιγμή που δεν μπορείς να αλλάξεις 11 παίκτες αλλάζεις τον  κουμανταδόρο και ελπίζεις σε αλλαγή ψυχολογίας και αγωνιστικής φιλοσοφίας. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι τα αποδυτήρια είναι μια χαρά  και οι παίκτες γουστάρουν τον Μάντζιο. Αν τα αποδυτήρια ήταν μια χαρά και οι παίκτες γούσταραν τον Μάντζιο όλο και θα είχε φθάσει στα αυτιά τους ότι ο προπονητής παίζει σε αυτά τα παιχνίδια το «κεφάλι» του και θα έδιναν το κάτι παραπάνω. Προφανώς δεν τους καίγεται καρφί και ο Άκης Μάντζιος αδυνατεί να εμπνεύσει τους παίκτες του να ακολουθήσουν το πλάνο του και να δώσουν το κάτι παραπάνω.

ΑΚΡΟΒΑΤΕΙ ΣΕ ΤΕΝΤΩΜΕΝΟ ΣΧΟΙΝΙ

2 εύκολες ισοπαλίες σου πήρε η Λαμία μέσα στην έδρα σου σε διάστημα λίγων ημερών και όπως λέει ο λαός «δεν άνοιξε ρουθούνι». Όπως απαθής και εμμονική δείχνει η ομάδα μας μέσα στον αγωνιστικό χώρο επιμένοντας στα ίδια και στα ίδια λάθη ξανά, έτσι ακριβώς φαίνεται να λειτουργεί και ολόκληρος ο οργανισμός ΑΡΗΣ. Αν το σημερινό δεν ήταν μια κραυγή απόγνωσης ότι η ομάδα χρειάζεται ένα ηλεκτροσοκ για να συνέλθει απορώ τι άλλο πρέπει να βιώσουμε ώστε να αποδεχτούμε ότι αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Κουράσατε…

ΥΓ. Και όμως ο Ιτούρμπε σήμερα αποτέλεσε την 1^η αλλαγή της ομάδος!

ΥΓ2. Σε πανικό και ο Άκης Μάντζιος που έριξε στο παιχνίδι τον Καμαρά «κατευθείαν» από το αεροδρόμιο.

ΥΓ3. Και από εκεί που ήταν αδιάφοροι για το κύπελλο τους έκανες να πιστέψουν ότι μπορούν(και αξίζουν) να προκριθούν.

ΥΓ4. Όχι νίκη, ούτε γκολ δεν έχουμε πανηγυρίσει μέσα στο 2022.

ΥΓ5. 23.01.22 21.58 και ακόμη τίποτα δεν έχει αλλάξει στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ…

Ελαφρώς βελτιωμένος παρουσιάστηκε σήμερα ο ΑΡΗΣ μας και αυτό ήταν αρκετό κόντρα στον προβληματικό Απόλλων Π. ώστε να πάρει τη νίκη. Μια πολύτιμη νίκη σε ένα παιχνίδι που αν στράβωνε η κατάσταση θα γινόταν ζόρικη. Πολλά τα «πρέπει» για το σύνολο του Γ.Καστρίτη ώστε να βελτιωθεί, ωστόσο αυτή η νίκη σε συνδυασμό με το πρόγραμμα του δίνει τη δυνατότητα να δουλέψει.

ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΑ «ΓΚΡΙ ΕΜΠΟΔΙΑ»

Πολλά τα φαλτσοσφυρίγματα από το ξεκίνημα του αγώνα που προκάλεσαν από νωρίς μια νευρικότητα στους παίκτες μας αλλά και σε όλους όσους βρέθηκαν στο γήπεδο. Μετά όμως από περίπου 2 αγωνιστικά λεπτά η ομάδα συνήλθε μπόρεσε να παίξει άμυνα και με πολυφωνία στην επίθεση έφθασε στο +7. Και πάλι όμως η διαιτητική τριάδα ήταν αυτή που σε μεγάλο βαθμό δεν επέτρεπε στην ομάδα μας να ξεφύγει.

ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΟ ΡΥΘΜΟ ΕΦΘΑΣΕ ΕΥΚΟΛΑ ΣΤΗ ΝΙΚΗ

Δεν χρειαζόταν να κάνει τίποτα το ιδιαίτερο ο ΑΡΗΣ μας για να πάρει τη νίκη. Τα ξεσπάσματα του Κέλι και του Χάνλαν αλλά και οι λύσεις από τους Κάουαν και Γουίλιαμς στην επίθεση έφθαναν ώστε ο ΑΡΗΣ να μην αγχωθεί. Ο Απόλλων ήταν αρκετά κακός και δεν μπορούσε να απειλήσει μιας και τα μακρινά αμαρκάριστα σουτ που τους δίναμε σπάνια έβρισκαν στόχο. Ενώ κάτω από το καλάθι ο Τσαλμπούρης ήταν η μοναδική απειλή.

ΕΛΑΧΙΣΤΗ Η ΒΕΛΤΙΩΣΗ, ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ

Ναι μεν η νίκη ήρθε εύκολα αλλά αν σταθούμε σε αυτό τότε μάλλον η συνέχεια θα είναι δυσάρεστη. Υπήρχε περισσότερη προσπάθεια στην άμυνα και σοβαρότητα στην επίθεση αλλά ως εκεί. Τεράστιο το πρόβλημα στην κυκλοφορία της μπάλας με τα λάθη του Κάουαν να σπάνε νεύρα, κακές επιλογές στην επίθεση και μια άμυνα που με ευκολία έδινε το ελεύθερο μακρινό σουτ. Την ίδια στιγμή που κάπου και ο Καστρίτης φαίνεται να το χάνει προσπαθώντας να περάσει το «στίγμα» του και δίνοντας χρόνο «εγκληματικά» σε έναν Καμάρα που δεν έχει να προσφέρει τίποτα στο παρόν και στο μέλλον της ομάδος εις βάρος παικτών όπως είναι ο Νετζήπογλου, ο Σιδηροηλίας και οποιοσδήποτε άλλος παίκτης της εφηβικής ομάδας. Μια επιλογή εξίσου παράλογη όπως αυτή του να κρατάει ταυτόχρονα το δίδυμο Χάνλναν και Κέλι στον πάγκο αλλά και να μην δοκιμάζει κάτι διαφορετικό σε σχέση με την κυκλοφορία της μπάλας όπως το να βάλει τον Χάνλαν στη θέση 1 άντι για τον ασταθή Κάουαν και τον μετριότατο Πουλιανίτη. Μια θέση την οποία έπαιξε στα περισσότερα παιχνίδια στην εντυπωσιακή του χρονιά στον Ηρακλή.

ΚΕΡΔΙΣΕ, ΑΝΑΣΑΝΕ ΑΛΛΑ ΩΣ ΕΚΕΙ

Χωρίς ιδιαίτερο άγχος ο ΑΡΗΣ επικράτησε επί του προβληματικού Απόλλων Π. παίρνοντας μια σημαντική νίκη. Αύξησε την ένταση στην άμυνα σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια, βρήκε λύσεις στην επίθεση αλλά ως εκεί… Φανερή η έλλειψη μπασκετικού ρεαλισμού από τον κόουτς αλλά και την διοίκηση που δείχνουν πεπεισμένοι ότι όλα πάνω στο παρκέ λειτουργούν ιδανικά. Όπως ιδανική φαντάζει δεδομένων των συνθηκών η 5^η θέση αυτήν την στιγμή… Μακάρι να παραμείνουμε εκεί.

ΥΓ. Καθαρά «πελατειακή» η σχέση ομάδος-οπαδών με τους κατόχους διαρκείας σε αυτές τις μαύρες χρονιές του μπασκετικού ΑΡΗ για ακόμη μια φορά να αδειάζονται με άκομψο τρόπο από την ΚΑΕ. Και αν το εγχείρημα της «ενίσχυσης» πέτυχε ας βγουν να μας πουν πόσα εισιτήρια από τα διαθέσιμα τελικά πουλήθηκαν.

Ευτυχώς που υπάρχουν και χειρότεροι σιγοψιθυρίζουν όλοι στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο με την περίπτωση του Ηρακλή που οδεύει προς τη διάλυση να έχει διώξει ένα μεγάλο βάρος από τις πλάτες των παικτών μας.  Βάρος ντροπής που καραδοκεί τα τελευταία χρόνια στον μπασκετικό ΑΡΗ και με εμφανίσεις όπως αυτές στην Πυλαία και στη Λάρισα θα γινόταν ασήκωτο για αυτή την ομάδα. Ευτυχώς που υπάρχει και ο Ηρακλής… χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχει εφησυχασμός αντί για σκληρή δουλειά και βελτίωση. Βελτίωση που επιβάλλεται να δείξουν άμεσα οι παίκτες του Γ.Καστρίτη.

«ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΗ ΔΟΣΗ» ΑΜΥΝΑΣ

Σαν εμβόλιο που πέρασε η δράση του και δεν κάνει πλέον τη δουλειά του φαντάζει η άμυνα μας. Κακές αλληλοκαλύψεις, εμμονή με το κλέψιμο πάνω στην τρίπλα ψηλά και μια τεράστια μόνιμη τρύπα κάτω από το καλάθι μας όπου κάθε αντίπαλος μπορεί να μπει και να σκοράρει με ευκολία.  Αυτό πρέπει να ήταν όλες αυτές τις μέρες το βασικό κομμάτι της προπόνησης μιας και εκεί αρχίζουν και τελειώνουν τα πάντα για τον φετινό ΑΡΗ. Όταν είσαι ασταθής στην επίθεση αν δεν παίξεις άμυνα δεν κερδίζεις. Έτσι απλά.

ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΗ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΧΑΝΛΑΝ – ΚΕΛΙ

2 εξαιρετικοί παίκτες σαν τον Χάνλαν και τον Κέλι που ελάχιστες ομάδες στην basket league διαθέτουν αντίστοιχους και όμως στον φετινό ΑΡΗ ως τώρα έχουν «ακυρωθεί» και οι 2.  Είναι τραγελαφικό σε μια ομάδα που υπάρχουν ουσιαστικά 2 παίκτες που ξεχωρίζουν να μην μπορεί ο προπονητής να περάσει ένα σύστημα ή έστω μια αγωνιστική φιλοσοφία που να τους αναδείξει.  Ακόμη και αν θέλει ο καθένας από μια μπάλα μόνος του σε αυτόν τον ΑΡΗ είναι εφικτό να γίνει. Μακάρι οι Κάουαν και Σιδηροηλίας να επαναλάβουν την καλή εμφάνιση τους στην Λάρισα και ο Γουίλιαμς με τον Νετζήπογλου να είναι αυτοί που πρέπει ώστε ο Καστρίτης να μην μας τρολάρει ξανά με τον Καμάρα αλλά αν είναι να γίνει κάποιο πλάνο για την επίθεση αυτό πρέπει να έχει 2 μόλις ονόματα ως τελικό αποδέκτη. Χάνλαν και Κέλι. Οι υπόλοιποι απλά τους βοηθάνε. Οτιδήποτε άλλο υστερεί σε μπασκετικό ρεαλισμό…

ΤΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΣΤΕΝΕΨΑΝ

Ποακ και  Λάρισα εκτός, Απόλλων Πατρών εντός. 3 παιχνίδια κόντρα σε ομάδες με σχεδόν ίδιους στόχους με εσένα. Τραγωδία με τον πρώτο, κακή ήττα με τον δεύτερο, απομένει ο τρίτος. Αν δεν συνέλθει ούτε κόντρα στον προβληματικό Απόλλων Π. το σύνολο του Γ.Κάστριτη τότε τα κομπιουτεράκια θα ξαναβγούν και το ρεπορτάζ του μπασκετικού Ηρακλή θα μπει για τα καλά στις ζωές μας. Σταματήστε να αδικείτε τους εαυτούς σας και παίξτε όπως μας έχετε δείξει ότι μπορείτε. Άλλο αποτέλεσμα δεν υπάρχει. Νίκη και μόνο νίκη.

ΥΓ.  Όπως φαίνεται, οι μισές ομάδες του πρωταθλήματος λένε ευτυχώς που υπάρχει και ο Ηρακλής! Α ρε μπασκετάρα που σε κατάντησαν…

Χωρίς γκολ έληξε το πρώτο παιχνίδι του κυπέλλου απέναντι στη Λάμια με τον ΑΡΗ μας να προβληματίζει για ακόμη μια φορά με την εικόνα του. Ήθελε η ομάδα αλλά δεν μπορούσε όπως φάνηκε από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα. Άστοχα σουτ, κακές πάσες, ελάχιστες εμπνεύσεις, περιορισμένες αντοχές. Αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ μας σήμερα και δύσκολα να μπορούσε να είχε κερδίσει κάτι παραπάνω απέναντι σε αυτή την μαχητική Λαμία.

ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΙΝΗΣΗ

Ενδεικτικά τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης με τους παίκτες μας να σπαταλούν 2 καλές καταστάσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε γκολ με μεγάλη ευκολία. Κάτι που συνεχίστηκε σχεδόν σε όλο το πρώτο ημίχρονο με τους παίκτες μας να προσπαθούν κυρίως να βρουν το γκολ με μακρινά σουτ χωρίς επιτυχία. Ενώ και στις φάσεις που αναπτύχθηκε σωστά η ομάδα η τελική πάσα ήταν πάντα λάθος…

ΧΩΡΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΟ Β ΜΕΡΟΣ

Το γκολ μπορεί να έλειπε αλλά ο ΑΡΗΣ έδειχνε να το κυνηγάει με πείσμα, κάτι που αναμέναμε να δούμε με ακόμη μεγαλύτερη ένταση στο Β ημίχρονο. Έλα όμως που για έναν ανεξήγητο λόγο είδαμε κάτι εντελώς διαφορετικό. Πιο αργό τέμπο, νευρικότητα σε κάθε κίνηση και «πνευματικό βραχυκύκλωμα» στην επίθεση. Ενώ όσο περνούσε ο χρόνος όλοι οι παίκτες έδειχναν να ξεμένουν από δυνάμεις και ο στόχος της ισοπαλίας γινόταν  ευκολότερος για τη Λαμία. Τα σουτ των Λόπεθ και Σάσα στο φινάλε της αναμέτρησης ήταν μια από τις ελάχιστες φάσεις που πραγματικά απειλήθηκε η αντίπαλη εστία και αυτό δείχνει πολλά.

ΑΓΝΩΡΙΣΤΟΙ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ, ΑΝΗΜΠΟΡΟΣ Ο ΜΑΝΤΖΙΟΣ

Δεν ξέρεις που να αποδώσεις ευθύνες και από πού να αρχίσεις… και μόνο που αυτή μέτρια εικόνα με την προβληματική επιθετική λειτουργία αρχίζει να γίνεται αγωνιστική μας «ταυτότητα»  στα τελευταία παιχνίδια σε οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει του ελέγχου του προπονητή. Ο ΑΡΗΣ χρειάζεται εδώ και καιρό λύσεις σε μια σειρά από προβλήματα και ο Άκης Μάντζιος αδυνατεί να τις βρει. Αν είχε λύσει μερικά από τα θέματα δεν θα βλέπαμε αυτόν τον ΑΡΗ. Από την άλλη όταν μόνο τα ονόματα στις φανέλες σου θυμίζουν τους παίκτες όπως τους γνωρίσαμε και τους γουστάραμε τι να σου κάνει ο προπονητής; Αν για κάτι ξεχώρισε ο Γκάμα στο παιχνίδι του αυτό ήταν η αποτελεσματικότητα του σε κάθε του ενέργεια. Πλέον είναι ζήτημα αν θα περάσει την πάσα, θα πιάσει η τρίπλα ή το σουτ θα πάει προς τα εκεί που πρέπει. Σάσα; κάθε βήμα και ένα λάθος… Γκαρσία, τρίπλες στο κέντρο και ο Θεός βοηθός! Και η λίστα συνεχίζεται και γίνεται ολοένα και πιο κουραστική. Κουραστική στο σημείο που να μην μπορείς να διακρίνεις αν θα πρέπει να ασχοληθείς με τους παίκτες ή τον προπονητή.

ΔΕΝ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ, ΕΧΑΣΕ «ΠΟΝΤΟΥΣ» ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

Ελάχιστα είναι αυτά που θυμίζουν τον ΑΡΗ προ 45 ημερών περίπου που όλοι ευελπιστούσαμε ότι θα βελτιωθεί, θα ενισχυθεί και θα κάνει σπουδαία πράγματα. Πλέον η αναποτελεσματικότητα σε κάθε μας κίνηση και η αφλογιστία στην επίθεση μας έχει γίνει συνήθεια. Δεν χάθηκε η πρόκριση σήμερα. Υπάρχει και ο επαναληπτικός όπου ο σοβαρός και ψυχωμένος ΑΡΗΣ μπορεί να πάρει με ευκολία τη νίκη. Μέχρι τότε όμως θα πρέπει οι παίκτες και ο προπονητής να βρουν που έχει χαθεί αυτός ο σοβαρός και ψυχωμένος ΑΡΗΣ…

Σε αγωνιστικό αδιέξοδο έχει καταλήξει ο ΑΡΗΣ μας μετά από κάμποσα πάνω-κάτω στην απόδοση του. Από εκεί που ζητούμενο ήταν η σταθερότητα στην απόδοση συγκεκριμένων παικτών, το «φορμάρισμα» κάποιων άλλων και η εύρεση λύσεων σε ομαδικό-τακτικό επίπεδο πλέον η εικόνα μας δείχνει κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που αναμέναμε αρχές του 2022. Η ευθύνη βαραίνει πρώτα τον Άκη Μάντζιο που καλείται να διαχειριστεί την όλη κατάσταση αλλά ως ένα βαθμό και τον Καρυπίδη μιας και η μεταγραφική ενίσχυση ίσως και να αποτελεί την διέξοδο.

ΠΟΛΛΟΙ ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΚΥΡΙΕΣ

Το -6 από το καλοκαίρι στη βαθμολογία και στην ψυχολογία όλων, τα χρόνια που περνάνε για κάποιους, οι αρκετοί τραυματισμοί σε κρίσιμα σημεία, οι επιπτώσεις της πανδημίας, τα συμβόλαια που λήγουν, οι απουσίες λόγων εθνικών ομάδων, η έλλειψη κίνητρου για κάποιους και άλλοι πολλοί είναι οι λόγοι αυτής της εικόνας και της γενικότερης αστάθειας που χαρακτηρίζει τον φετινό ΑΡΗ.  Εύκολα μπορεί να πει ο καθένας ότι αυτά συμβαίνουν σε όλες τις ομάδες και είναι μέρος της καθημερινότητας μιας επαγγελματικής ομάδος αλλά δεν παύει να υπάρχουν κάποιες συγκυρίες και μικρές λεπτομέρειες που δεν έχουν επιτρέψει στην ομάδα να βρει τους τρόπους να ξεπεράσει όλα αυτά τα προβλήματα και να δουλέψει για να βελτιωθεί με την ηρεμία της όπως θα έπρεπε.

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΝΤΖΙΟ ΚΑΙ Η ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΡΥΠΙΔΗ

Αδύνατο να μείνει ο Άκης Μάντζιος έξω από το κάδρο ευθυνών. Από το μπείτε όλοι οι «νέοι» του καλοκαιριού, περάσαμε στο «εμπιστοσύνη στους παλιούς» μέχρι την εμμονή σε παίκτες που φανερά είναι εκτός ρυθμού περιμένοντας την αγωνιστική τους ανάσταση. Φθάσαμε Ιανουάριο μήνα να συζητάμε αν σε κάποιους δόθηκαν υπερβολικά πολλές ευκαιρίες ενώ σε κάποιους άλλους καθόλου και αν τελικά υπάρχει βάθος στο ρόστερ ή 12-14 παίκτες και μετά από αυτούς το χάος. Άρα ή αλλάζει άμεσα τη διαχείριση του ρόστερ ή σε συνεργασία με τον Καρυπίδη ψάχνουν για «λαβράκια» της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου όπως είχε γίνει με τους Ρόουζ, Κόρχουτ και Λάρσον μπας και αλλάξει η κατάσταση.

ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΩΣ ΤΕΤΑΡΤΟ(ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ)

Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι συνοπαδοί αυτό που θέλουν από την ομάδα είναι να παλεύει κάθε παιχνίδι και να αποδίδει στο μέτρο του δυνατού καλό ποδόσφαιρο ώστε να μπορούμε να χαιρόμαστε κάθε παιχνίδι. Θέλουμε νίκες, θέλουμε τίτλους αλλά όσοι δεν προσγειώθηκαν χθες στο ποδοσφαιρικό Ελλαδιστάν γνωρίζουν καλά ότι οι τίτλοι θέλουν και πλάτες με παράγκες και εξυγιαντικά συστήματα που καθορίζουν απόλυτα την μοιρασιά της πίτας. Οπότε αυτό που προβληματίζει όλους μας αυτή τη στιγμή είναι πρωτίστως η εικόνα της ομάδος μιας και βαθμολογικά ο ΑΡΗΣ χωρίς την κλοπή του -6 είναι στην 4^η θέση, πάνω από το «πράσινο θαύμα» και πολύ κοντά στους 2^ους πρωταθλητές ευρώπης στα κερδισμένα πέναλτι. Υπάρχει το παράπονο ότι αν ήμασταν αυτοί που πρέπει θα μπορούσαμε να ξεφτιλίσουμε όλο αυτό το θεατράκι της σουπερλίγδας αλλά δεν παύει η ομάδα να είναι μέσα στους στόχους της.

Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΜΙΑ

Καθοριστικό ρόλο παίζουν οι συγκυρίες(τραυματισμοί, covid, εθνικές, τιμωρίες, πρόγραμμα, κ.α.) για την πορεία της ομάδος μας ως τώρα αλλά αυτή τη φορά η συγκυρία που φέρνει σε αυτό το κομβικό σημείο τη Λαμία ως αντίπαλο μας είναι θετική. Σκορ πρόκρισης για αρχή, νίκη και 3 βαθμοί για τη συνέχεια και δεν ξανακοιτάμε πίσω μας. Είτε με εσωτερικές αλλαγές και καλύτερη διαχείριση του ρόστερ είτε με μεταγραφές ουσίας ο ΑΡΗΣ οφείλει και πρέπει να αλλάξει αρχίζοντας από σήμερα. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Καλό είναι να το υπενθυμίζουμε που και που ότι καθαρά αγωνιστικά ο ΑΡΗΣ είναι 4^ος

ΥΓ2. Μηδενισμός για την Καλαμάτα  λόγω των ληγμένων καρτών υγείας, τσου λου με μπόλικα χρήματα για τον συμπολίτη που πολεμάει το αθηναϊκό κατεστημένο για την ίδια παράβαση… Να τα λέμε και αυτά.

Ούτε κόντρα στον ουραγό της βαθμολογίας δεν μπόρεσε ο ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί απειλητικός με το 0-0 να μοιάζει ένα φυσιολογικό αποτέλεσμα.  Νωθρός, φλύαρος, κουραστικός στο πρώτο ημίχρονο, προσπάθησε αλλά δεν είχε ουσία στο δεύτερο. Μεγάλο το πισωγύρισμα με τις τελευταίες εμφανίσεις να δείχνουν ότι  η ομάδα κάπου έχει κολλήσει πνευματικά και αγωνιστικά και αδυνατεί να ξεκολλήσει.

Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΟΣ ΑΡΗΣ

Με τον Μαντσίνι να ξεκινάει στην κορυφή όλοι πιστέψαμε ότι θα δούμε έναν ΑΡΗ να πιέζει ψηλά και να απαιτεί τη νίκη από νωρίς. Έλα όμως που γελαστήκαμε και ο γνωστός κουραστικός ΑΡΗΣ χωρίς πλάνο και σκοπό έκανε την εμφάνιση του;  45 αγωνιστικά λεπτά συν τις καθυστερήσεις το απόλυτο τίποτα. Είναι το ντεφορμάρισμα κάποιων παικτών; Είναι μια κακώς εφαρμοσμένη τακτική ή αγωνιστική φιλοσοφία; Το αποτέλεσμα πάντως μέσα στο γήπεδο είναι μηδέν. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

ΕΔΕΙΞΕ ΣΗΜΑΔΙΑ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΟΥΣΙΑ

Αν και στο Β μέρος είδαμε περισσότερη ζωντάνια και μαχητικότητα κυρίως χάρη στο δίδυμο Εντιαγέ και Τζέγκο πάλι οι ευκαιρίες ήταν ελάχιστες.  Ευκαιρίες που τέλειωσαν στην λάθος πάσα, σε ένα γλίστρημα ή σε ένα άτσαλο τελείωμα. Η κεφαλιά του Μπράμπετς λίγο πριν την λήξη του αγώνα ήταν η καλύτερη στιγμή μας .

ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΕΙΚΟΝΑ

Σαν κουραστική επανάληψη ο ΑΡΗΣ των τελευταίων αγωνιστικών με το πρόβλημα στην επίθεση να έχει ξεφύγει κατά πολύ από τα όρια της μεγάλης περιοχής και του φορ κίλερ που λείπει… Πλέον ακόμη και το να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για γκολ κόντρα στον ουραγό της βαθμολογίας αποτελεί ζήτημα. Δεν πείθει η ομάδα και δεν δείχνει την διάθεση για να αλλάξει. Συνέλθετε…

ΥΓ. Το αιώνιο ποδοσφαιρικό δίλημμα! Οι παίκτες κάνουν τον προπονητή ή ο προπονητής τους παίκτες; Πάντως για το σημερινό φταίνε σίγουρα όλοι τους.

ΥΓ2. Ναι ο ΑΡΗΣ χρειάζεται ενίσχυση για να κερδίζει τον Απόλλων Σμύρνης...

Κακός ήταν ο ΑΡΗΣ στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα σήμερα με την τραγική άμυνα και τα φθηνά λάθη να είναι χαρακτηρίζουν το παιχνίδι του. Και όμως κάποιες επιθετικές εκλάμψεις και 2-3 καλές άμυνες φάνηκαν αρκετές για να τον φέρουν μια ανάσα από τη νίκη αλλά εκεί οι διαιτητές «ολοκλήρωσαν» το έργο τους με ένα απίθανο σφύριγμα για τζάμπολ αντί για φάουλ! 3 διαιτητές που σφύριζαν με διαφορετικά κριτήρια τις 2 ομάδες σε όλο το παιχνίδι και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στην τελευταία φάση όπου η ευαισθησία τους στα φάουλ ξεχάστηκε.

ΑΝΑΡΧΟΣ ΑΣΥΝΔΕΤΟΣ ΒΡΑΧΥΚΥΚΛΩΜΕΝΟΣ

Τι και αν πέρασαν οι μέρες  με τις προπονήσεις να διεξάγονται με σχεδόν πλήρες ρόστερ, η ομάδα παρουσιάστηκε το ίδιο ασύνδετη. Κακές αλληλοκαλύψεις στην άμυνα, τρικυμία στην επίθεση. Ενώ τα φθηνά λάθη έσπαζαν νεύρα. Ο Κέλι ήθελε μια μπάλα μόνος του στην γραμμή του τριπόντου, ο Χάνλαν να τρέχει να ξεφύγει μπας και πάρει την πάσα και οι υπόλοιποι άτολμοι. Ακόμη και αν ο Κάουαν σε κάποια φάση διαπίστωσε ότι μπορεί να πλησιάσει στο καλάθι αυτό ήταν περισσότερο αντίδραση του παίκτη παρά κάποιο επιθετικό πλάνο.

ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΜΥΝΑ

Αλλάζει το άθλημα όσο περνάνε τα χρόνια και φθάσαμε πλέον στο σημείο να αναρωτιόμαστε για τα βασικά. Στο μπάσκετ περιορίζεις τον αντίπαλο στην άμυνα και τον ωθείς στο να κάνεις λάθος. Δεν γίνεται κάθε άμυνα να είναι προσπάθεια για κλέψιμο στην τρίπλα του αντιπάλου. Ούτε να του κολλάς στα μούτρα δίπλα στο κέντρο. Ανούσια φάουλ και  μια τεράστια τρύπα στη ρακέτα μας με αποτέλεσμα μέχρι και ο Τσαϊρέλης να αναδειχθεί σε πρωταγωνιστή.

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΕΠΡΕΠΕ Η ΣΦΥΡΙΧΤΡΑ ΝΑ ΕΠΕΜΒΕΙ

Όσο κακός και αν ήταν συνολικά ο ΑΡΗΣ μας σήμερα βρήκε το σθένος να αντιδράσει και να φθάσει μια ανάσα από την νίκη. Εκεί οι διαιτητές επιβεβαίωσαν την ξεκάθαρη πρόθεση τους να βοηθήσουν τη Λάρισα και βαφτίζοντας 1 φάουλ(βολές) σε τζάμπολ χάρισαν ουσιαστικά τη νίκη στους αντιπάλους μας. Και όλα αυτά όταν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα σφύριζαν με ευκολία φάουλ εις βάρος μας αλλά και τεχνικές ποινές για λόγους που μόνο οι ίδια έβλεπαν. Μόνιμο πρόβλημα η διαιτησία που όσο ο ΑΡΗΣ είναι σε αυτή την κατάσταση είναι μεγάλη απειλή.

ΜΙΑ ΦΑΣΗ ΟΛΟ ΤΟ ΜΠΑΧΑΛΟ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ

Μόνο την τελευταία φάση να δεις με το κρίσιμο σουτ από τα χέρια του Καμάρα είναι αρκετή για να καταλάβεις το αγωνιστικό μπάχαλο της ομάδος. Κάπου το έχει χάσει ο Γιάννης Καστρίτης και οι παίκτες του και όλα αυτά που τους έκαναν να ξεχωρίζουν στα μάτια μας κάπου έχουν χαθεί. Άσχημη ήττα απέναντι σε έναν αντίπαλο που δεν έκανε τίποτα το ιδιαίτερο. Εξίσου άσχημη και η αδυναμία της ομάδος εντός και εκτός παρκέ να αντιδράσει σε αυτές τις προκλητικές διαιτησίες…

ΥΓ. Κανένας παίκτης, προπονητής, παράγοντας δεν μας φταίει που οι συνθήκες τον έφεραν στον Αυτοκράτορα. Δεν παύει όμως όλα αυτά τα χρόνια άλλοι να ζούμε έναν εφιάλτη και άλλοι το όνειρο τους.

Περισσότερες λύσεις θα έχει στη διάθεση του αυτή τη φορά ο Άκης Μάντζιος για να καταστρώσει τα πλάνα του σε ένα κομβικό σημείο στο πρωτάθλημα όπου ο ΑΡΗΣ χρειάζεται πάση θυσία νίκες. Ναι μεν η βαθμολογία με αυτό το άδικο -6 και το παιχνίδι που αναβλήθηκε είναι πλασματική αλλά δεν παύει να δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ μας για να πετύχει τους στόχους πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο και να γίνει πιο αποτελεσματικός.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΛΥΣΕΙΣ, ΙΔΙΟΣ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ

Με τις μέρες που ακολούθησαν την ήττα στη Λεωφόρο να αποτελούν γιατρικό πλέον η κατάσταση είναι σαφώς καλύτερες όσο αφορά τις επιλογές του προπονητή για το σημερινό παιχνίδι. Δεν παύει όμως στην επίθεση να παραμένει μεγάλο το πρόβλημα. Πέρα από την δεδομένη απουσία του Καμαρά, τα ξαφνικά προβλήματα του Μάνου και του Λόπεθ που τελικά ακολούθησε την αποστολή ωθούν σε άλλες λύσεις. Λύσεις τύπου Μαντσίνι που επιστρέφει μετά από ένα σημαντικό διάστημα απουσίας όπως και άλλοι παίκτες με την αγωνιστική κατάσταση που θα παρουσιαστούν να αποτελεί ερωτηματικό. Σίγουρα είναι θετικό που η ομάδα θα έχει μια ενδεκάδα κατά 10/11 «ορθολογική» αλλά δεν παύει η πλειοψηφία των παικτών που θα αγωνιστούν να μην έχουν ρυθμό.

Η ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ

Το  πρόβλημα στο σκοράρισμα εδώ και κάμποσο καιρό έχει εξελιχθεί σε αδυναμία δημιουργίας ευκαιριών με τα παιχνίδια όπου ούτε καν απειλούμαι τον αντίπαλο να αυξάνονται. Δύσκολα αυτή η εικόνα σε αυτό το χρονικό σημείο με όλες αυτές τις συγκυρίες να διορθωθεί έτσι απλά… άρα το μόνο που μας μένει είναι ο ΑΡΗΣ μας στις κινήσεις του να είναι αποτελεσματικός.  Αποτελεσματικός και ευέλικτος σύμφωνα με το πώς θα εξελιχθεί το παιχνίδι και όχι κολλημένος σε κάποιο θεωρητικό πλάνο ορθολογικού ποδοσφαίρου. Αν χρειαστεί να πιέσεις ψηλά να πιέσεις. Αν χρειαστεί να κάνεις γεμίσματα και να επιτεθείς άναρχα να το κάνεις. Όχι άλλη απάθεια και φλυαρία όταν δεν έχεις τη νίκη στα χέρια σου. Αυτά ήταν που μας πόνεσαν στα τελευταία ανεπιτυχή αποτελέσματα και αυτά θα πρέπει να αλλάξουν.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ -6

Ανήμερα της γιορτής των ερωτευμένων… έχει οριστεί η εκδίκαση για την υπόθεση Λάσκοφ και το -6 από το CAS αλλά ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να περιμένει την εξέλιξη της για να διαμορφώσει τους στόχους του. Η ανάγκη για νίκη και βαθμούς είναι μεγάλη και εφόσον αυτό το -6 διορθωθεί δεν θα πρέπει να αποτελεί «σωσίβια λέμβος» για εμάς αλλά εφιάλτης για τους αντιπάλους μας. Αφήνουμε τα προβλήματα στη άκρη και παίρνουμε ένα σημαντικό διπλό για να ξεκινήσει καλά η χρονιά, έστω με λίγη καθυστέρηση. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΜΟΥ!

ΥΓ. Περί προέδρων και διοικήσεων η κουβέντα… ένα μπράβο στον Πέρι για την «υπενθύμιση» στους παλιούς και το «μάθημα» στους νέους. Γιατί από την πολύ την γκρίνια και τον παραλογισμό θα ξεχάσουμε τελικά όλα όσα έχουμε βιώσει στον ΑΡΗ μας όπως τους προέδρους που λάτρευαν οι αντίπαλοι και το «δίκαιο της εθελούσιας πτώσης-χαρακίρι»  που άπαντες συμφώνησαν ότι ήταν για το «καλό» μας.