Με τα περιθώρια για βαθμολογικές απώλειες να αρχίζουν να στενεύουν απειλητικά, ο ΑΡΗΣ μας με την αγωνιστική του παρουσία στα 2 συνεχόμενα εντός έδρας επέλεξε τον δύσκολο δρόμο προς την Ευρώπη. Αυτόν δηλαδή που επιβάλλει να φύγει αλώβητος από ΟΑΚΑ και Λεωφόρο αλλά και να διεκδικήσει βαθμούς σε όλα τα εναπομείναντα παιχνίδια. Σίγουρα πιο δύσκολα τα πράγματα σε σχέση με το αν είχαμε πάρει τα 2 τρίποντα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να τα καταφέρει.

Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΜΠΡΑΜΠΕΤΣ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ

Αν κάπου ξεχωρίζαμε σε αυτά τα τελευταία ανεπιτυχή παιχνίδια αυτό ήταν η άμυνα με το δίδυμο Μπράμπετς – Φαμπιάνο να τα πηγαίνει εξαιρετικά. Η απουσία όμως του Μπράμπετς λόγω ίωσης περιπλέκει τα πράγματα. Ευτυχώς ο Μπούργος είχε αποφασίσει εγκαίρως την ενεργοποίηση του Μπεναλουάν και έτσι υπάρχει μια εναλλακτική με έναν παίκτη που δεν απουσιάζει μήνες από την δράση. Λογικά Σούντγκρεν και Γκάνεα θα είναι στα άκρα της άμυνας και κάπως έτσι θα διατηρηθεί σε μεγάλο βαθμό η ομοιογένεια στην άμυνα.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΤΑΚΤΙΚΗ ΜΕΣΟΕΠΙΘΕΤΙΚΑ

Δεν υπάρχει λόγος να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας… ναι στην άμυνα αν και οι επιλογές είναι περιορισμένες υπάρχουν λύσεις, μεσοεπιθετικά όμως η αστάθεια της πλειοψηφίας των παικτών και η έλλειψη σέντερ φορ τρομάζει. Όπως και ένα ακόμη ενδεχόμενο πείραμα από τον προπονητή μας τρομάζει μιας και το τελευταίο δεν εξελίχθηκε και τόσο καλά. Η λογική λέει ότι θα επιλεχθούν παίκτες δραστήριοι, με ταχύτητα που ακόμη και αν δεν είναι αποτελεσματικοί στην επίθεση θα καταφέρουν να ανοίξουν με την κίνηση τους αλλά και να χτυπήσουν στην αντεπίθεση. Ο Μαντσίνι θα πρέπει να θεωρείται σίγουρος στο αρχικό σχήμα ενώ και ο Γκαρσία παρόλο που δεν τα πήγε πολύ καλά λογικά θα ξεκινήσει αντί για τον Ιτούρμπε. Όσο για την τριάδα Εντιαγέ, Ματίγια και Σάσα αυτή τη φορά είναι πολύ πιθανό να «σπάσει».

ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ

Όσο δύσκολο και αν φαντάζει ο ΑΡΗΣ να πάρει αυτό που θέλει μακριά από την έδρα έχει αποδείξει ότι έχει τον τρόπο για να το πετύχει. Τα εκτός έδρας μας ταιριάζουν καλύτερα και αυτό έχει φανεί κάμποσες φορές τα τελευταία χρόνια όταν αγωνίζεται στην Αθήνα. Αρκεί οι παίκτες μας να σταματήσουν να αδικούν τους εαυτούς και να δείξουν το καλό τους πρόσωπο αρχίζοντας από σήμερα στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΠΛΟ!

ΥΓ. Τα γενέθλια του θα είχε προχθες ο Άλκης Καμπανός αν τα "αδέρφια" αυτής της εγκληματκής οργάνωσης δεν είχαν αποφασίσει τόσο άνανδρα και άδικα να του κόψουν το νήμα της ζωής. Αναμένουμε την απόδοση της δικαιοσύνης. Άλκης ζωντανός για πάντα Αρειανός!

Ακόμη και η συγκινητική προσπάθεια αυτής της αξιόμαχης αλλά αποδεκατισμένης ομάδας δεν είναι αρκετή για να μετριάσει την θλίψη από παιχνίδια σαν το σημερινό. Όχι γιατί ο ΑΡΗΣ έχασε με μια μεγάλη διαφορά από μια πολύ καλύτερη ομάδα αλλά γιατί ο ΑΡΗΣ κατέβηκε με την βαριά ήττα «εγγυημένη».

Το πώς έφθασε ο ΑΡΗΣ να είναι εγκλωβισμένος μεταξύ τραυματισμών, παικτών τουριστών, μισθοφόρων του χιλιάρικου και μεταγραφικού μπαν είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία που δεν είναι της στιγμής να αναλυθεί(ξανά).

Το σημαντικά πάντως ερωτήματα που είναι της στιγμής… είναι το πώς και το πότε. Πως και πότε θα ξεφύγει ο Αυτοκράτορας από αυτήν την κατάσταση;

ΥΓ. Ευτυχώς η δικαστική μάχη κερδήθηκε και η βαθμολογία έμεινε σταθερή! Μπράβο σε όλους όσους πέτυχαν αυτήν την σημαντική νίκη. Σε διαφορετική περίπτωση θα βγάζαμε τα κομπιουτεράκια.

Ούτε σήμερα μπόρεσε ο ΑΡΗΣ να ξορκίσει τον κακό δαίμονα του μένοντας σε αυτό το απογοητευτικό 0-0 για ακόμη ένα παιχνίδι. Το πείραμα του Μπούργος με το νέο σύστημα δεν έπιασε όπως και οι επιλογές του κυρίως στο Α’ ημίχρονο όπου η νωθρότητα και η φλυαρία ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά μας. Άλλοι 2 βαθμοί στα σκουπίδια σε παιχνίδι που όφειλες να κερδίσεις. Κάτι που δυσκολεύει τα πράγματα για τη συνέχεια.

ΑΝΑΚΑΤΕΨΕ ΤΗΝ ΤΡΑΠΟΥΛΑ Ο ΜΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΗΚΑΝ 45’

Κάτι έπρεπε να αλλάξει στον τρόπο που αγωνιζόμαστε κόντρα σε κλειστές άμυνες και αυτό σύμφωνα με τον Μπούργο ήταν ένας συνδυασμός νέου συστήματος και νέων προσώπων.  Το 3-4-3 με Φαμπιάνο, Μπράμπετς και Μπεναλουάν στην άμυνα,  τους Γκάνεα και Εμπακατά κολλημένους στην πλάγια γραμμή,  τον Σάσα σε  ρόλο οργανωτή με τον Ματίγια δίπλα του στο κέντρο και τους Ιτούρμπε, Εντιαγιέ και Καμαρά να κρυφοκοιτάνε προς την επίθεση ήταν το περίεργο μείγμα που παρακολουθήσαμε στα πρώτα 45΄. Παίκτες να ψάχνουν τις θέσεις τους, να μην ξέρουν προς τα πού να κινηθούν, να διστάζουν να προχωρήσουν μπροστά ακόμα και όταν είχαν μπόλικα μέτρα κενό χώρο και τελικώς να καταλήγουν σε ένα βλέμμα απόγνωσης αναγνωρίζοντας ότι η εικόνα τους σαν ομάδα ήταν τραγική.

ΜΠΗΚΕ Ο ΑΡΗΣ ΣΤΟ Β ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΓΚΟΛ

Και ενώ όσοι παρακολουθούσαν το παιχνίδι συμφωνούσαν ότι το πείραμα του Μπούργος δεν ταίριαζε σε αυτό το παιχνίδι , ήρθαν οι 3 μαζεμένες αλλαγές του στην ανάπαυλα του ημιχρόνου για να αρχίσουμε να έχουμε αμφιβολίες.  Μαντσίνι, Γκαρσία και Ντουκουρέ έδωσαν πνοή στην ομάδα, οι 2 πρώτοι με τα τρεξίματα τους και ο τρίτος με την σωστές τοποθετήσεις και μεταβιβάσεις του. Ξαφνικά το παιχνίδι άλλαξε και από εκεί που με το ζόρι πλησιάζαμε την αντίπαλη περιοχή πλέον έστω και ανορθόδοξα αρχίσαμε να απειλούμε.

ΟΙ ΓΝΩΣΤΕΣ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΕΣ ΜΕ ΤΟ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Ο ΑΡΗΣ ήθελε αλλά δεν μπορούσε. Αυτό φάνηκε στο Β ημίχρονο όπου αν εξαιρέσεις το δοκάρι του Γκάνεα και τις 2 κεφαλιές από καλή θέση του Καμαρά τα υπόλοιπα ήταν μακρινά σουτ που δεν άγχωσαν καθόλου τον τερματοφύλακα των Ιωαννίνων. Η στατιστική του αγώνα με τα εντυπωσιακά νούμερα στις τελικές και στα κόρνερ απλά αποτυπώνει το πρόβλημα του φετινού ΑΡΗ και την τεράστια αδυναμία του να σκοράρει. Σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται ο Καμαρά να είναι ο παίκτης που θα δώσει λύση σε αυτό το πρόβλημα και σίγουρα συστήματα σαν το σημερινό χωρίς παίκτες να γεμίζουν την αντίπαλη περιοχή δεν θα μας σώσουν… Ούτε βέβαια αυτή η εικόνα αλλάζει αντικαθιστώντας τα μπακ και το κέντρο. Καλά στοιχεία έχουν δείξει οι Ντουκουρέ και Εμπακατά αλλά τα προβλήματα του ΑΡΗ ούτε ήταν ούτε είναι εκεί.

ΠΕΤΑΞΕ ΒΑΘΜΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΕΛΕΞΕ ΤΟΝ ΔΥΣΚΟΛΟ ΔΡΟΜΟ

Τον δύσκολο δρόμο προς την Ευρώπη διάλεξε ο ΑΡΗΣ μας, πετώντας για 2^ο συνεχόμενο παιχνίδι μέσα στην έδρα του την ευκαιρία να μαζέψει πολύτιμους βαθμούς.  Ο ΠΑΣ Γιάννενα και σήμερα αποδείχθηκε κακός δαίμονας και χωρίς να αγχωθεί ιδιαίτερα έφυγε με το Χ. Δεν του βγήκε το πλάνο του Μπούργος, δεν το υποστήριξαν καθόλου και οι παίκτες του που στα πρώτα 45’ ήταν άφαντοι. Στραβό το ξεκίνημα στα πλέιοφς αλλά έχει δρόμο ακόμα…

ΥΓ. Μπράβο στους φίλους των Ιωαννίνων που και αυτοί με την σειρά τους τίμησαν την μνήμη του Άλκη.

Περισσότερο το ήθελε ο Ηρακλής το παιχνίδι και αυτό φάνηκε στο γήπεδο με τον ΑΡΗ μας να πραγματοποιεί ένα από τα χειρότερα αμυντικά του παιχνίδια. Κυριολεκτικά το σκορ διαμορφωνόταν σύμφωνα με τα ποσοστά ευστοχίας του Ηρακλή μιας και σχεδόν όλα ήταν αμαρκάριστα. Τα σπάσε στο 2^ο δεκάλεπτο και η ομάδα μας κυριάρχησε, βομβάρδισε στην 3^η περίοδο και η ομάδα μας παραδόθηκε… Ξεχάστηκαν οι Νετζήπογλου και Χάνλαν από τον Καστρίτη, με τον αμερικανό να πραγματοποιεί ένα απίστευτο ρεκόρ μιας και στα τελευταία λεπτά που τον θυμήθηκε ο Καστρίτης κατάφερε να βάλει συνολικά 24  πόντους!

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΧΑΝΛΑΝ ΧΑΛΑΣΕ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ

Ελάχιστα δευτερόλεπτα στο παιχνίδι χρειάστηκαν  για να καταλάβει κάποιος που παρακολουθεί τον φετινό ΑΡΗ σταθερά ότι η ομάδα δεν ήταν συγκεντρωμένη. Και πώς να είναι συγκεντρωμένη όταν δεν είχε μυαλό ούτε καν για άμυνα… Ενώ στην επίθεση προφανώς η παρουσία του Χάνλαν επηρεάζει όλους τους υπόλοιπους που ζορίζονται να πάρουν πρωτοβουλίες πέρα από σουτ ανάγκης. Οι ίδιοι παίκτες που σε όλα τα παιχνίδια που απουσίασε ο Χάνλαν έδειξαν μια απίστευτη ωριμότητα στο παιχνίδι τους, σήμερα δεν ήξεραν τι να κάνουν. 

ΜΑΛΛΟΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕ ΛΑΘΟΣ Ο ΚΟΟΥΤΣ

Ανέτοιμος φάνηκε ο Χάνλαν στο ξεκίνημα και σωστά ο Καστρίτης τον απέσυρε. Δεν γίνεται όμως αυτός ο παίκτης σε αυτή την ομάδα να ξεσκονίζει τον πάγκο και να μπαίνει ξανά  σχεδόν στην μέση της 4^ης περιόδου… Το αν το «διάβασε» σωστά ο κόουτς μάλλον φάνηκε από την διαστημική απόδοση του Χάνλαν στα  εναπομείναντα λεπτά πετυχαίνοντας  24 πόντους με στατιστικά για όσκαρ! Συμβαίνουν και αυτά.

ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΨΗΛΟΤΕΡΑ

Κακός στην άμυνα, σχιζοφρενής στην επίθεση ο ΑΡΗΣ  μας σήμερα που δεν τα κατάφερε απέναντι στον Ηρακλή. Οι αντίπαλοι μας το ήθελαν παραπάνω και το έδειξαν με την μαχητικότητα τους. Χάθηκε η ευκαιρία για μια νίκη που θα μας επέτρεπε να αρχίζουμε να κοιτάμε και ψηλότερα. 

ΥΓ. Τελικά ήταν ανέτοιμος σε κακή βραδιά ο διαστημικός Χάνλαν?

Η αξιοποίηση της έδρας ήταν και παραμένει το ζητούμενο για τον ΑΡΗ μας κάτι που κόντρα στον Παναθηναϊκό δεν το καταφέραμε. Ωστόσο ο στόχος της εξόδου της Ευρώπης παραμένει ζωντανός και εφόσον ο ΑΡΗΣ παρουσιαστεί στη συνέχεια όπως πρέπει τότε είναι στο χέρι του για να τον πετύχει! Το κενό λόγω εθνικών ομάδων σπάνια λειτουργεί ευεργετικά για την ομάδα μας αλλά αυτή τη φορά τα προβλήματα τραυματισμών ήθελαν τον χρόνο τους συν φυσικά τις απαραίτητες ανάσες  για αρκετούς παίκτες που στην τελευταία αναμέτρηση φάνηκαν κουρασμένοι.

ΔΕΝ ΞΕΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΟΥ Ο ΜΠΟΥΡΓΟΣ

Μπορεί ο Μπούργος στα τελευταία παιχνίδια να γνώρισε τις πρώτες του βαθμολογικές απώλειες αυτό δεν σημαίνει όμως ότι θα δούμε συνταρακτικές αλλαγές και κινήσεις πανικού από τον προπονητή μας. Από την στιγμή που αποφασίσθηκε η αλλαγή προπονητή σε ένα τόσο κομβικό σημείο η πίστωση χρόνου είναι δεδομένη όπως φυσικά και ότι το για να κριθεί ένας προπονητής δίκαια θα πρέπει τουλάχιστον να του δοθεί η ευκαιρία να κάνει μεταγραφές και προετοιμασία. Ως τώρα όμως φαίνεται να τα πηγαίνει εξαιρετικά και δεν υπάρχει λόγος για να αλλάξει πολλά.

Η ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΚΤΩΝ ΘΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Η αστάθεια στην απόδοση της πλειοψηφίας των παικτών μας είναι μόνιμος συνοδηγός στην φετινή προσπάθεια. Οι ίδιοι παίκτες σε άλλα παιχνίδια «τρώνε σίδερα» και σε άλλα παρουσιάζονται ανεξήγητα νωθροί και χωρίς καθαρή σκέψη.  Το τι φταίει για αυτή την κατάσταση σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να απαντηθεί εύκολα μιας και σε διαφορετική περίπτωση θα είχε βρεθεί ήδη η λύση. Φυσικά και σε αυτό το κομμάτι το μεγάλο μερίδιο ευθύνης πέφτει στον Μπούργος που καλείται να επιλέξει τους πιο έτοιμους και αποφασισμένους να οδηγήσουν στις νίκες και στους βαθμούς που χρειάζονται για να εξασφαλίσουμε το ευρωπαϊκό εισιτήριο.

ΚΕΡΔΙΖΕΙ, ΑΝΑΣΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΑΓΧΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΤΟΥΣ

Αφού δεν τα κατάφερε απέναντι στον Παναθηναϊκό, η νίκη με τα Γιάννενα είναι μονόδρομος. Ναι φέτος έχει εξελιχθεί σε «κακό δαίμονα» αλλά αυτό δεν λέει απολύτως τίποτα. Ο ΑΡΗΣ είναι καλύτερη ομάδα, έχει περισσότερες λύσεις, έχει μεγαλύτερο κίνητρο και θα πρέπει να παρουσιαστεί μέσα στο γήπεδο αποφασισμένος να πάρει τους 3 βαθμούς. Η απόφαση για 100% πληρότητα στις κερκίδες του γηπέδου  «απελευθερώνει» τον σταθερά καλύτερο  παίκτη του που και αυτή την Κυριακή θα είναι εκεί για να σπρώξει την ομάδα στην πολύτιμη νίκη. Παίρνεις τους βαθμούς και αφήνεις τους άλλους να αγχώνονται.

ΥΓ. Εκπληκτικό το γκράφιτι για τον Άλκη, σε κάνει να ανατριχιάζεις. Όποιος πιστεύει ότι θα ξεχαστεί έτσι απλά, μπορεί να αλλάξει πλευρό.

ΥΓ2. Εξαιρετική και η κίνηση της ΠΑΕ για την μετονομασία της θύρας των επισήμων σε "Άλκης Καμπανός".

ΥΓ3. Οι δράσεις συνεχίζονται δυναμικά και όλοι οφείλουμε να στηρίξουμε κάθε υγιή προσπάθεια προς την σωστή κατεύθυνση. Δηλώνουμε την στήριξη μας εδώ www.inthenameofalkis.com

Εφτάψυχος αποδείχθηκε ο ΑΡΗΣ σήμερα, παραμέρισε τις σημαντικές απουσίες που είχε, αδιαφόρησε για την προκλητική διαιτησία που τον φόρτωσε από νωρίς με φάουλ και υπέταξε τον Προμηθέα για 2^η φορά την φετινή σεζόν! Απόλυτος πρωταγωνιστής ο Στέλιος Πουλιανίτης που κυριολεκτικά έκανε το παιχνίδι της ζωής και δικαίως στη λήξη της αναμέτρησης αποθεώθηκε από τους συμπαίκτες του αλλά και από τον κόσμο στο Παλέ!

ΑΤΣΑΛΕΝΙΑ ΑΜΥΝΑ, ΞΕΦΡΕΝΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΚΑΙ «ΞΕΓΥΜΝΩΜΑ» ΤΗΣ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ

Άλλο ένα πάρτι στήθηκε στο Παλέ σήμερα με πρωταγωνιστή τον απίθανο Πουλιανίτη και τους συμπαίκτες του! Προσηλωμένος ο ΑΡΗΣ στην άμυνα από το ξεκίνημα, ζόρισε απίστευτα τον Προμηθέα, αύξησε την πίεση και τον βραχυκύκλωσε.  Ούτε οι 3 διαιτητές που έκαναν όργια εις βάρος του δεν κατάφεραν να κόψουν τον ρυθμό μας και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα κατάφεραν να γυρίσουν την εις βάρος τους κατάσταση και να ρίξουν τον Προμηθέα στα σχοινιά. 3 τεχνικές, 2 αντιαθλητικά φάουλ και άλλα πολλά τα «λάθη» των διαιτητών που επιβεβαίωσαν τον κανόνα των τραγικών έως σφαγιαστικών φέτος διαιτησιών. Ο Πουλιανίτης όμως  σήμερα δεν ήθελε απλά να προσθέσει μια καλή εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ αλλά να βάλει την σφραγίδα του σε μια παλικαρίσια νίκη! 25 πόντοι χωρίς να χάσει σουτ, 1 ριμπάουντ και μια ασίστ σε κρίσιμο σημείο ήταν τα εντυπωσιακά επιτεύγματα του στο σημερινό παιχνίδι! Μακάρι να πάρει αυτοπεποίθηση από το σημερινό και να βοηθήσει όπως έδειξε ότι μπορεί και στη συνέχεια.

ΒΡΙΣΚΕΙ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Πιθανόν το περιορισμένο ροτέισον λόγω των απουσιών να είναι ο βασικός λόγος που ξαφνικά βλέπουμε την ομάδα να έχει αποκτήσει μια σταθερότητα κυρίως στο αμυντικό παιχνίδι  αλλά και να βρίσκει λύσεις σχεδόν από το πουθενά στην επίθεση. Η εμφάνιση του Κάουαν στα προηγούμενα παιχνίδια, ο καθοριστικός Νετζήπογλου κόντρα στην ΑΕΚ, η άνοδος του Τζούστον στους τελευταίους αγώνες και η μεγαλειώδη παρουσία του Πουλιανίτη σήμερα αυτό ακριβώς δείχνει.  Μια ομάδα που παλεύει με όλες της τις δυνάμειας και σε κάνει διαρκώς να αναρωτιέσαι τι θα μπορούσε να μας προσφέρει φέτος αν δεν είχε τα προβλήματα με τους τραυματισμούς, την φυγή του Κέλι και τις εμετικές διαιτησίες. Ένα μεγάλο μπράβο στους παίκτες και το τεχνικό τιμ!

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΛΕΥΕΙ ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΠΛΕΟΝ ΜΟΝΟ ΨΗΛΑ

Έχει βρει τη συνταγή ο Καστρίτης και αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα στα τελευταία παιχνίδια.  Η λυσσαλέα άμυνα και το πείσμα για τη νίκη των παικτών μας  παρέσυρε  τον Προμηθεά και τους 3 διαιτητές που δεν ήξεραν τι άλλο να κάνουν για να φρενάρουν τον ΑΡΗ.  Όπως ακριβώς δεν ήξεραν και οι παίκτες του Προμηθέα τι να κάνουν για να σταματήσουν τον εκπληκτικό Πουλιανίτη που «καθάρισε» σήμερα και δικαίως  αποθεώθηκε στο φινάλε της αναμέτρησης! Μπράβο ρε αλάνια!

ΥΓ. Με αυτό το τσίρκο της διαιτησίας θα ασχοληθεί κανείς;

ΥΓ2. Κρίμα ρε Ζούρο και σε είχαμε σε εκτίμηση... 

ΑΡΗΣ 108 ετών! Ημέρα υπερηφάνειας, ημέρα νοσταλγίας για τις ένδοξες στιγμές του παρελθόντος, ημέρα προβληματισμού για το σήμερα και το αύριο της αθλητικοκοινωνικοπολιτισμικής ιδέας που ακούει στο όνομα ΑΡΗΣ!

Αυτή τη φορά δεν θα απαριθμήσουμε τους τίτλους, ούτε θα υπενθυμίσουμε πόσες φορές ο ΑΡΗΣ ήταν ο πρώτος των πρώτων εντός και εκτός γηπέδου. Θα επικεντρωθούμε στην πηγή της δύναμης του που δεν είναι άλλη από τον υπέροχο κόσμο του!

Μια παθιασμένη ερωτική σχέση, μια αγάπη άνευ όρων, ένα δέσιμο πέρα από κάθε λογική που λίγοι εκτός ΑΡΗ μπορούν να καταλάβουν. Μια αυτοτροφοδοτούμενη πηγή ενέργειας που δεν στερεύει ποτέ. Και αυτό περί αστείρευτης ενέργειας έχει αποδειχθεί περίτρανα την τελευταία δεκαετία. Αυτά που έχει περάσει ο κόσμος του ΑΡΗ λίγοι οπαδοί άλλων ομάδων τα έχουν βιώσει. Εξορία στο ποδόσφαιρο, πέτρινα χρόνια στο μπάσκετ και ένα σάπιο σύστημα να σε κυνηγάει ακόμη μέσα στην ίδια σου την πόλη. Και όμως από αυτή τη μάχη έχουμε βγει νικητές και η δυναμική παρουσία μας 108 χρόνια μετά είναι η απόδειξη του θριάμβου μας. Αυτό το πάθος, αυτή η αφοσίωση, αυτή η πίστη όλων μας τροφοδοτεί και γιγαντώνει την αγαπημένη μας ομάδα!

Σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκε το Project108, σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκε η εκδήλωση του επίσημου ΑΡΗ. Όχι γιατί δεν θα μπορούσε να γίνει μια επετειακή γιορτή πανηγύρι αναπολώντας ένδοξες στιγμές από το παρελθόν αλλά γιατί το σήμερα απαιτεί την συμμετοχή και την εγρήγορση όλων μας. Ο Άλκης Καμπανός είναι το σημείο αναφοράς στο σήμερα του ΑΡΗ και από αυτό ακριβώς το σημείο πρέπει ο ΑΡΗΣ να αναπροσαρμόσει την πορεία του. Μια πορεία που όχι μόνο δεν θα πρέπει να περιοριστεί σε αθλητικούς χώρους αλλά αντιθέτως να αγκαλιάσει κάθε σπιθαμή και πτυχή της Θεσσαλονίκης αλλά και γιατί άλλωστε να μην παρασύρει σε αυτόν τον καθαρό και αγνό δρόμο και ολόκληρη την υπόλοιπη χώρα. Άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη φορά που ο ΑΡΗΣ θα παρασέρνει από πίσω του ένα ολόκληρο Έθνος.

Χρόνια Πολλά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

Έναν ΑΡΗ από τα παλιά παρακολουθήσαμε σήμερα, νωθρό, διστακτικό και φλύαρο. Απέναντι σε έναν καλοστημένο Παναθηναϊκό που ήρθε για το Χ δεν μπορέσαμε να γίνουμε απειλητικοί ούτε για 5’ με αποτέλεσμα να χαθούν πολύτιμοι βαθμοί. Το χειρότερο παιχνίδι από τη στιγμή που ήρθε ο Μπούργος που δεν ξέφυγε και αυτός από τον κανόνα της μετριότητας που παρακολουθήσαμε σήμερα.

ΕΙΧΕ ΠΛΑΝΟ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΔΙΑΘΕΣΗ ΝΑ ΤΟ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ

Προφανώς και ο Μπούργος σήμερα επέλεξε να μην ανοιχτεί πολύ η ομάδα μιας και σε παιχνίδι «6 βαθμών» η ήττα θα ήταν καταστροφή. Στην πράξη όμως είδαμε 2 αντίπαλους που δεν ήθελαν να χάσουν. Σε αυτή την εικόνα καθοριστικό ρόλο έπαιξε η διάθεση της πλειοψηφίας των παικτών που έμοιαζαν περισσότερο με σταματημένους κώνους παρά με μια ομάδα που είχε την κατοχή της μπάλας και τον έλεγχο της μπάλας. Ιδιαίτερα στην επίθεση τα πράγματα  ήταν τραγικά με την ομάδα κυριολεκτικά να βραχυκυκλώνει με το που πλησίαζε στην μεγάλη περιοχή του Παναθηναϊκού.  Βραχυκυκλωμένος και ο Μπούργος στον πάγκο, περίμενε μέχρι το 85’ περίπου για να κάνει αλλαγές μεσοεπιθετικά όταν όλοι όσοι παρακολουθούσαν το παιχνίδι είχαν φθάσει στα όρια του ύπνου…

ΑΚΙΝΔΥΝΟΣ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ – ΑΠΑΘΗΣ ΑΡΗΣ

Και αν στο πρώτο ημίχρονο τα καλά τρεξίματα των αντιπάλων  κατάφεραν να μας περιορίσουν στο Β ημίχρονο όπως ήταν λογικό παρουσιάστηκαν κουρασμένοι. Ακόμη και όταν έριξε ταχύτητα ο Παναθηναϊκός πάλι δεν είδαμε καμία διάθεση για πίεση ή έστω προσπάθεια να γίνουμε πιο απειλητικοί. Έστω με ανορθόδοξο τρόπο όπως γεμίσματα και μακρινά σουτ.  Μια επίθεση που χανόταν επί 90’+ στην αναζήτηση της καλύτερης δυνατής επιλογής χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα.  Μια εμφάνιση πισωγύρισμα σε ένα χρονικό σημείο που ο ΑΡΗΣ έπειθε με την εικόνα του ότι έχει βρει ρυθμό.

ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΔΟΚΙΩΝ

Τίποτα δεν θύμιζε σήμερα τον ΑΡΗ των προηγούμενων αγωνιστικών που έπειθε με την εικόνα του ότι έχει προβάδισμα κόντρα στους ανταγωνιστές του.  Εκνευριστικά διστακτικός, φλύαρος και ανούσιος σε κάθε του κίνηση πέταξε με ευκολία μια πολύτιμη νίκη για τη συνέχεια του πρωταθλήματος.  Έχει δρόμο ακόμη και τίποτα δεν χάθηκε σήμερα. Θα μπορούσαν όμως να γίνουν όλα απλά και εύκολα και ήδη από σήμερα να έχουμε ένα σημαντικό προβάδισμα για τη συνέχεια. Δεν το κάναμε με τον εύκολο τρόπο, θα το πετύχουμε με τον δύσκολο.

ΥΓ. Την έκανε τη δουλίτσα του και ο ξένος ο ρέφερι μαζί με τον Varista…

Το πρώτο παιχνίδι των πλέιοφς μπορεί να είχε για τον ΑΡΗ μας την πιο δύσκολη θεωρητικά «έξοδο» σε αυτό το μίνι πρωτάθλημα η συνέχεια όμως είναι πολύ πιο διαφορετική και ως ένα σημείο βολική. Βολική εφόσον ο ΑΡΗΣ παρουσιαστεί εξίσου δυνατός με την πρεμιέρα αλλά και γιατί όχι ακόμη καλύτερος!  Απλά τα πράγματα. Αν ο ΑΡΗΣ σήμερα κερδίσει τον Παναθηναϊκό και την επόμενη αγωνιστική κερδίσει και τα Γιάννενα μέσα στο Κλεάνθης Βικελίδης τότε  θα φέρει τους ανταγωνιστές του σε πολύ μειονεκτική θέση. Συν φυσικά ότι θα μπερδέψει τόσο πολύ την βαθμολογία που η όποια συνεννόηση(εντός γηπέδου) για τη «συμμαχία» θα είναι σχεδόν αδύνατη.

ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ ΣΥΝΤΑΓΗ

Κανέναν λόγο δεν έχει να αλλάξει τα πλάνα του ο Μπούργος μιας και από παιχνίδι σε παιχνίδι υπό την καθοδήγηση του, ο ΑΡΗΣ παρουσιάζεται ολοένα και καλύτερος. Παίκτες που  έμοιαζαν στα χαμένα έχουν βρει την αυτοπεποίθηση τους  και όλη η ομάδα πείθει  ότι είναι σε ανοδική πορεία.

ΒΡΙΣΚΕΙ ΛΥΣΕΙΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΥΣΙΕΣ

Από την δυναμική επιστροφή του Σούντγκρεν, την «επανεμφάνιση» του Σάκιτς, το δίδυμο Εντιαγέ-Καμαρά μέχρι τον βελτιωμένο Ιτούρμπε και  τον χρόνο συμμετοχής σε παίκτες όπως οι Ντουκουρέ, Μπεναλουάν και Χαϊροβιτς ο Μπούργος από την πρώτη ημέρα που ήρθε δείχνει ξεκάθαρα τη διάθεση του να «ενεργοποιήσει» όλους τους διαθέσιμους παίκτες. Και όπως έχει φανεί από τα πλέιοφς των προηγούμενων σεζόν, το βάθος πάγκου και η ετοιμότητα των παικτών είναι ίσως το κλειδί της επιτυχίας.

ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ

Μπορεί ο γρήγορος αποκλεισμός από την Ευρώπη, το «χαρακίρι» με τη Λαμία στο κύπελλο και το βάρος του -6 μέχρι προσφάτως να συνέθεσαν μια περίεργη ως ξενέρωτη πορεία όλη τη σεζόν αλλά τώρα υπάρχει μια μεγάλη ευκαιρία να μπει ένας γλυκός επίλογος.  Ναι ο κόσμος του ΑΡΗ θέλει και αξίζει πολλά παραπάνω από ένα εισιτήριο στην Ευρώπη αλλά ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει τη μάχη.  Όλοι μας πρέπει να σταθούμε δίπλα στην ομάδα σε αυτή την προσπάθεια με την ελπίδα στο τέλος των πλέιοφς να έχει εξασφαλισθεί για ακόμη μια χρονιά η Ευρώπη. Και φυσικά αυτό το καλοκαίρι τα πράγματα να γίνουν σωστά… ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Ξεκάθαρη η πρόθεση των οπαδών όλων των ομάδων για να αλλάξει ουσιαστικά το σκηνικό …εκτός από μίας.

Παλικαρίσια εμφάνιση από τον αποδεκατισμένο ΑΡΗ στο Λαύριο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να πάρει τη νίκη. Το ήθελε, έδειξε ότι μπορούσε αλλά οι 3 διαιτητές είχαν εντελώς διαφορετική άποψη. Με ένα ρεσιτάλ εξόφθαλμων ανάποδων σφυριγμάτων κατάφεραν να λυγίσουν τους μαχητικούς παίκτες του Γιάννη Καστρίτη και να μας οδηγήσουν σε μια άδικη ήττα.

ΜΥΑΛΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ

Εντυπωσίασε η ομάδα με την ωριμότητα που έδειξε σε αυτό το παιχνίδι δείχνοντας προσαρμοσμένος στις ιδιαίτερες συνθήκες του αγώνα λόγω των πολλών και σημαντικών απουσιών. Όχι μόνο στην επίθεση όπου παρά την απουσία του Χάνλαν έβρισκαν με υπομονή τον δρόμο προς το καλάθι αλλά και στην άμυνα με τα ανόητα και αχρείαστα φάουλ να μην κάνουν την εμφάνιση τους. Μια εικόνα κόντρα στα προγνωστικά απέναντι σε ένα Λαύριο που δεν είχε να επιδείξει απολύτως τίποτα πέρα από κάποια μακρινά σουτ.

ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΙΚΑ ΑΣΧΕΤΟΙ Ή ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ

Αυτή η καλή εμφάνιση του ΑΡΗ αιφνιδίασε τους πάντες και από ότι φαίνεται και τους 3 διαιτητές.  Από εκεί που πίστευαν ότι θα είχαν ένα εύκολο έργο όταν το Λαύριο ξέφυγε με +8 είδαν έναν ΑΡΗ να μην τα παρατάει και να καταφέρνει να έχει τον πρώτο λόγο για τη νίκη.  Με ποια φάση να πρωτοασχοληθείς και ποιο σφύριγμα να πρωτοσχολιάσεις σε αυτήν την εμετική παράσταση των 3 διαιτητών. Τα 2 τελευταία φάουλ που κέρδισε ο Μουράτος σε αντιδιαστολή με το τελευταίο καλάθι και το φάουλ στον αέρα που δεν έδωσαν πάνω στον Νετζήπογλου αποτυπώνει τη σκέψη των 3 διαιτητών για τον νικητή της αναμέτρησης. Από την άλλη τα 5-6 «κοψίματα»  αυτουνού του Ουίλιαμς (του Λαυρίου) που άρπαζε τα χέρια των αντιπάλων στον αέρα και του σφύριξαν μόλις 2 φάουλ μάλλον θα πρέπει να γίνουν highlights  για κάποια εκπομπή με γκάφες διαιτητών.

ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΖΕΙ

Θύμα ακόμη μίας πλαστογραφίας από τους 3 διαιτητές έπεσε ο ΑΡΗΣ σήμερα που όπως φάνηκε έπρεπε πάση θυσία να χάσει. Οι εναπομείναντες παίκτες του Γιάννη Καστρίτη αιφνιδίασαν άπαντες με την απόδοση τους και έφθασαν μια ανάσα από τη νίκη. Εκεί η έλλειψη δυνάμεων και λύσεων έπαιξε το ρόλο της, όπως όμως έπαιξαν τον καθοριστικό τους ρόλο τα σφυρίγματα των 3 διαιτητών. Κρίμα που χάθηκε αυτό το παιχνίδι, μπράβο όμως για την προσπάθεια. Μακάρι η κακοδαιμονία με τους τραυματισμούς κάποια στιγμή να μας αφήσει…

ΥΓ. Ας το πάρουν κάποια στιγμή χαμπάρι όλες αυτές οι συνοικιακές ομαδούλες και οι «φίλοι» τους. Αν στο τέλος της ολικής κατάρρευσης του ελληνικού μπασκετικού οικοδομήματος κάτι μείνει όρθιο, αυτό θα είναι ο ΑΡΗΣ!