Επιστροφή στις νίκες για την αγαπημένη μας ομάδα σε ένα παιχνίδι όπου για ακόμη μια φορά δείξαμε 2 διαφορετικά πρόσωπα. Ευτυχώς μετά από ένα άνευρο και φλύαρο πρώτο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να αλλάξει την εικόνα του και ανατρέποντας 2 φορές το εις βάρος του σκορ να φθάσει στη νίκη και να μεγαλώσει τη διαφορά στους 11 βαθμούς από τον δεύτερο. Η μέτρια εικόνα της ομάδος και η κακή διαιτησία ήταν αυτό που προβλημάτισε αλλά σε αυτή την κατηγορία μόνο οι 3 βαθμοί έχουν σημασία και η άνοδος με την ολοκλήρωση της σεζόν.

Ήταν φανερό από τα πρώτα λεπτά ότι η ομάδα δεν πατούσε καλά θυμίζοντας σε μεγάλο βαθμό τον αγώνα με το Αγιονέρι στο Κλ.Βικελίδης πριν μια εβδομάδα. Παρά την κακή εικόνα καταφέραμε να δημιουργήσουμε 2-3 σημαντικές ευκαιρίες που με τεράστια ευκολία τις πέταξαν στα σκουπίδια οι παίκτες μας. Σαν να μην  έφθανε αυτό ήρθε και το 1-0 για τους γηπεδούχους από πέναλτι που κερδίθηκε σε μια από τις επικίνδυνες αντεπιθέσεις των αντιπάλων μας. Στο δεύτερο ημίχρονο και μετά από τις γιούχες που άκουσαν οι παίκτες μας φεύγοντας προς τα αποδυτήρια μπήκαν σαφώς πιο ορεξάτοι. και ο Τάτος μόλις στο 46΄έκανε το 1-1. Και πάνω που πιστεύαμε ότι θα έρθει εύκολα η νίκη ήρθε μια νέα αντεπίθεση από τους γηπεδούχους και το 2-1 από τον "πρώην κιτρινόμαυρο" Ντούγκα. Στο 68' ο Καπνίδης βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση και εκμεταλλευόμενος την καλή σέντρα του Τάτου έκανε το 2-2. Ούτε εκεί όμως ο ΑΡΗΣ κατάφερε να επιβληθεί μιας και λίγα λεπτά αργότερα έμεινε με 10 παίκτες λόγω αποβολής με δεύτερης κίτρινης κάρτας στον Μελισσά. Η λύτρωση για την ομάδα ήρθε τελικά στο 87΄με τον Κυβελίδη με κεφαλιά να κάνει το τελικό 3-2!

Όσο πιο γρήγορα το πάρουμε απόφαση ότι δεν πρόκειται να δούμε κάτι πιο ποιοτικό φέτος τόσο πιο εύκολα θα σταματήσουμε να χαλιόμαστε με αυτές τις μέτριες εμφανίσεις. Όσα παράπονα και αν έχουμε από τους παίκτες μας η αλήθεια είναι τον στόχο τους τον πετυχαίνουν εύκολα. Εκεί που πρέπει να έχουμε παράπονα και να επικεντρωθούμε είναι στην υπόθεση της εκκαθάρισης. Όσο παραμένει το τοπίο θόλο τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες αυτός ο Γολγοθάς της Γ Εθνικής και της Football League που θα ακολουθήσει να είναι άνευ σημασίας. Για αυτό εγρήγορση, αντανακλαστικά και πίεση εκεί που πρέπει...

ΥΓ. Έτσι είναι... όταν είσαι κακός δίνεις δικαιώματα στον κάθε διαιτητάκο να κάνει το κομμάτι του.

Μόλις ένα ημίχρονο χρειάστηκε η ομάδα μας για να κλειδώσει τη νίκη και να πάρει τους βάθμους. Μονότερμα στη μεγαλύτερη διάρκεια ο αγώνας με την ομάδα από τον Λαγκαδά να περνάει ελάχιστες φορές το κέντρο και το Β ημίχρονο να αποτελεί τυπική διαδικασία.

Ανεξάρτητα από τη δυναμικότητα του αντιπάλου αυτός ο ΑΡΗΣ σε αυτό το πρωτάθλημα δεν έχει αντίπαλο. Παρά τα πολλά λάθη στις μεταβιβάσεις στην επίθεση και την επιπολαιότητα στην τελική προσπάθεια η ομάδα μας πάντα καταφέρνει να βρίσκει τον δρόμο προς τα δίχτυα. Και όταν αυτό γίνεται με σχετική ευκολία από το πρώτο ημίχρονο τότε ως ένα σημείο φαντάζει λογικό στην επανάληψη να πέφτει ο ρυθμός και το παιχνίδι να αποτελεί τυπική διαδικασία. Σίγουρα πάντως καθώς περνάει ο καιρός θα υπάρξει περισσότερη ομοιογένεια και αυτοματισμοί στην επίθεση με αποτέλεσμα να φθάνουμε πιο εύκολα στα δίχτυα ακόμη και με σβηστές μηχανές. Ο Ντούνης μέχρι να αποχωρήσει ξεχώρισε όπως και οι Ραουλ Μπράβο και Γεωργιάδης που από τα πλάγια ανέβαιναν αρκετά συχνά ενώ και όλη η σταθερότητα που δείχνει η άμυνα και ο Ισπανός τερματοφύλακας δεν αφήνει περιθώρα στους αντιπάλους για κάτι καλύτερο

Σίγουρα θα θέλαμε να βλέπαμε την ομάδα μας να παίζει παθιασμένα  90' και να πατάει κάθε αντίπαλο με πολλά γκολ από την άλλη δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αγωνιζόμαστε στην Γ Εθνική. Όταν με το καλό τελειώσει αυτή η χρονιά αλλά και η επόμενη και ο ΑΡΗΣ επιστρέψει εκεί που ανήκει κανείς δεν θα θυμάται αν έριξε 2, 3 ή 7 γκολ στον κάθε Λαγκαδά και Κρύα Βρύση. Οι 3 βαθμοί μετράνε και τίποτα άλλο. 

ΥΓ. Αλλαγές στην προεδρική σουίτα του Κλ.Βικελίδης με το σήμα του κιτρινόμαρου Θεού να δεσπόζει, νέες φανέλες με νέο χορηγό, δωρεάν οι γυναίκες και μεταγραφική ενίσχυση της τελευταίας στιγμής για να είναι η ομάδα υπερπλήρης. Καλά το πάει το καράβι ο Καρυπίδης!