Την 5^η συνεχόμενη νίκη του στα πλέιοφς 5-8 πέτυχε η ομάδα μας κόντρα στο Λεβαδειακό κατακτώντας με αυτό το εμφατικό 3-0 την 5^η θέση στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος. Μια 5^η θέση που δεν προσφέρει το ευρωπαϊκό εισιτήριο(όπως άλλες χρονιές) αλλά διατηρεί τον ΑΡΗ στην «βάση» σύμφωνα με τα μπάτζετ και τη δυναμική των ανταγωνιστών του για τις υψηλότερες θέσεις. Η ομάδα έκανε το χρέος της σε αυτή τη σειρά των αγώνων, αυτό όμως που κυριαρχεί στο μυαλό όλων μας εδώ και καιρό είναι το τι μέλλει γενέσθαι την επόμενη ημέρα.

ΠΡΟΣΗΛΩΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΣΤΟΧΟ ΤΟΥ

Ο Γρηγορίου εδώ και καιρό έχει βρει το σημείο επαφής με τους παίκτες του, η ομάδα έχει σε αυτή τη σειρά αγώνων μια συγκεκριμένη αγωνιστική ταυτότητα στην οποία και σήμερα παρέμεινε πιστός από το ξεκίνημα του αγώνα. Είχε κατοχή, είχε πρωτοβουλία, είχε περισσότερη διάθεση να επιτεθεί και να φτιάξει από νωρίς τις προϋποθέσεις για να προηγηθεί. Κουαμέ, Ράτσιτς, Γκαρέ και πάλι Κουαμέ είχαν σημαντικές ευκαιρίες για να κάνουν το 1-0, το δοκάρι και ο γκολκίπερ του Λεβαδειακού κράτησαν το μηδέν. Και όσο το γκολ δεν ερχόταν δυσάρεστες μνήμες από την κανονική διάρκεια της χρονιάς τριγυρνούσαν στη σκέψη μας. Ευτυχώς στην καλή στιγμή του Λεβαδειακού δεν έγινε το 0-1 και ισορροπίες παρέμειναν σταθερές με τον ΑΡΗ μας να έχει τον πρώτο λόγο.

ΚΑΝΤΕΒΕΡΕ Η «ΧΡΥΣΗ ΑΛΛΑΓΗ» ΚΑΙ ΓΚΟΛ ΑΠΟ ΠΕΡΕΘ

Αυτό έλειπε από την ομάδα τόσο στο πρώτο ημίχρονο όσο και στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου δεν ήταν οι ευκαιρίες μιας και είχαμε μπόλικες… αλλά ο παίκτης που θα τις μετουσιώσει σε γκολ.  Και αυτός όπως αποδείχθηκε ήταν ο Καντεβέρε που με το που πέρασε ως αλλαγή στην πρώτη ευκαιρία που του δόθηκε έκανε με κεφαλιά το 1-0 μετά από γλυκιά σέντρα του Γιαννιώτα. Ο ζεστός Καντεβέρε δεν σταμάτησε εκεί. Στο 72’ έδωσε την ασίστ στον Πέρεθ για να πετύχει το πρώτο του γκολ στη χρονιά με ένα πολύ ωραίο διαγώνιο σουτ.  Ένας Πέρεθ από τον οποίο περιμέναμε πολλά περισσότερα από 1 γκολ στο τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς. Περιμέναμε περισσότερα γκολ όπως και περισσότερες ασίστ σαν και αυτή που έδωσε 80’ στον Καντεβέρε για να γράψει το τελικό 3-0. Μια επιβλητική νίκη που όμως θα μπορούσε να είχε πάρει διαφορετική τροπή αν ο Αθανασιάδης δεν φώναζε βροντερό παρών τις ελάχιστες φορές που χρειάστηκε.

ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΚΑΝΤΕΒΕΡΕ

Με 2 γκολ και μία ασίστ  και το πρώτο γκολ σε ένα χρονικό σημείο όπου η ομάδα έμοιαζε να έχει κολλήσει, ο Καντεβέρε έβαλε την υπογραφή του στη σημερινή νίκη. Σε ένα παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια των πλέιοφς ήταν σοβαρός, συγκεντρωμένος και με αποφασιστικότητα κυνηγούσε τη νίκη από το πρώτο λεπτό. Σήμερα αν και είχαμε τις ευκαιρίες από νωρίς ζοριστήκαμε να βρούμε το γκολ αλλά από την στιγμή που το βρήκαμε όλα έγιναν εύκολα. Και για να γίνει εύκολο το παιχνίδι, όλοι έβαλαν το λιθαράκι τους.

Αν όμως δούμε αυτή τη σειρά των αγώνων ξεχωριστά και ψάχνουμε για πρωταγωνιστή αυτός δικαιωματικά είναι ο Γρηγορίου. Που όπως αθόρυβα ήρθε σε έναν άχαρο ρόλο σε μια άκρως δυσάρεστη κατάσταση, έτσι αθόρυβα με τη δουλειά και τον τρόπο του κατάφερε να συμμαζέψει το αγωνιστικό χάλι και να παρακινήσει τους παίκτες του να τελειώσουν την χρονιά με αξιοπρέπεια. Γιατί ο κανόνας σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η εγκατάλειψη κάθε προσπάθειας και η ολική αγωνιστική διάλυση.  Με τον Γρηγορίου στο τιμόνι όμως η έκπληξη ήταν ευχάριστη και αυτό θα πρέπει να του το αναγνωρίσουμε.

ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ

Κάτι σαν απολογία… για τη βασανιστική κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ήταν αυτή η σειρά των πλέιοφς με τον Γρηγορίου και τους παίκτες στο τέλος να κατακτούν την 5^η θέση και να κρατάνε τα προσχήματα. Και όσο αδιάφορο και αν φαντάζει το συγκεκριμένο επίτευγμα αν γυρίσουμε λίγο πίσω το χρόνο θα θυμηθούμε ότι πριν την έναρξη των πλέιοφς τίποτε δεν έδειχνε ότι ο ΑΡΗΣ στην κατάσταση που βρισκόταν ήταν ικανός για να κάνει 5 συνεχόμενες νίκες σε αυτή τη σειρά των αγώνων. Και για αυτή την αλλαγή αξίζει ένα μπράβο ο Γρηγορίου και οι παίκτες του που όχι μόνο δεν πέταξαν λευκή πετσέτα αλλά αντιθέτως παρουσίασαν ένα αισθητά βελτιωμένο σύνολο. Κάπως έτσι με αυτό το 3-0 προσπέρασε στο φινάλε του πρωταθλήματος το «θαύμα της Λιβαδειάς». Πλέον αναμένουμε να ακούσουμε τα πιο ουσιαστικά, τα πιο ευχάριστα.

ΥΓ. Με τα σημερινά δεδομένα και εφόσον το μπάτζετ παραμείνει στα ίδια ή και χαμηλότερα επίπεδα(όπως ακούγεται), αν η επιλογή προπονητή γίνει από τον «κάδο ανακύκλωσης» της εγχώριας αγοράς τότε η λογική λέει ότι ο Γρηγορίου την αξίζει την ευκαιρία του.

Με τον χειρότερο τρόπο μπήκε ο ΑΡΗΣ στις επίσημες υποχρεώσεις του γνωρίζοντας την ήττα από την Αράζ στο Μπακού  με 2-1. Νωθρός, ασύνδετος και φοβικός σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα, κατάφερε να προηγηθεί κόντρα στην ροή του αγώνα αλλά 3’ ήταν αρκετά για να πάρουμε τελικά αυτό που αξίζαμε βάσει της συνολικής παρουσίας μας. Προβληματισμένος ο Ουζουνίδης που μάλλον ούτε αυτός περίμενε έναν τόσο κακό ΑΡΗ, παρόλα αυτά δήλωσε αισιόδοξος για τη ρεβάνς.

ΧΩΡΙΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ Η ΕΝΔΕΚΑΔΑ, ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ

Την αναμενόμενη κατά πολλούς ενδεκάδα χρησιμοποίησε ο Ουζουνίδης με τους Πέρεθ, Γιάντσεν και Ράτσιτς να ξεκινάνε παρόλο που απουσίαζαν από το μεγαλύτερο κομμάτι της προετοιμασίας. Κάτω από τα δοκάρια επιλέχθηκε ο Αθανασιάδης, με το κεντρικό δίδυμο τελικά να είναι το γνώριμο Φαμπιάνο-Μπράμπετς. Όλα καλά στα πλάνα, στην πράξη όμως τα πράγματα φάνηκαν ζόρικα. Κουρασμένος από το ξεκίνημα, διστακτικός, ασύνδετος και χωρίς τα απαραίτητα τρεξίματα είτε για να πιέσει σωστά είτε για να βγει στην επίθεση. Με την εικόνα του παρακινούσε τους Αζέρους να βγουν μπροστά και να διεκδικήσουν τη νίκη. Και μόνο ότι η πρώτη μας ευκαιρία έγινε στο 39’ από μια ατομική προσπάθεια του Ντιαντί είναι αρκετό για να αποτυπώσει την ανυπαρξία μας μεσοεπιθετικά στο πρώτο ημίχρονο.

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΜΟΡΟΝ ΚΑΙ 0-1

Όπως αδιάφορα ολοκληρώθηκε το πρώτο ημίχρονο κάπως έτσι ξεκίνησε και το δεύτερο. Όσο όμως ο ΑΡΗΣ δίσταζε και έδειχνε να έχει στο μυαλό του τα νώτα τόσο οι αντίπαλοι μας ανέβαιναν και με όπλο τον ενθουσιασμό τους προσπαθούσαν να αιφνιδιάσουν την άμυνα μας. Σε μια τέτοια φάση στο 65’ οι Αζέροι παρασύρθηκαν, η άμυνα έκλεισε σωστά, ο Γιαννιώτας έβγαλε γρήγορα την προωθημένη μπάλα μπροστά και ο Μορόν κάνοντας μια απολαυστική κίνηση από την αρχή μέχρι το τέλος βρέθηκε σε περίοπτη θέση και έκανε το 0-1! Ο Ισπανός έδειξε για ακόμη μια φορά την κλάση του και η διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες άρχισε να φαίνεται πάνω στο χορτάρι.

ΤΑ 3’ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ Η ΩΜΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Το παιχνίδι έστω και με μπόλικο κόπο καταφέραμε να το φέρουμε εκεί που θέλουμε και να βρούμε από μια αντεπίθεση το πολυπόθητο γκολ. Και ενώ η λογική έλεγε ότι το έργο μας θα γινόταν ολοένα και πιο εύκολο καθώς θα κυλούσε ο χρόνος είδαμε ακριβώς το αντίθετο. Οι παίκτες της Αράζ έβγαλαν ακόμη περισσότερη ένταση και η απάντηση των παικτών μας ήταν ο απόλυτος αποσυντονισμός. Στο 75’ μια σειρά από λάθη και παρά την εξαιρετική απόκρουση του Αθανασιάδη σε δεύτερο χρόνο δεχθήκαμε την ισοφάριση. Και 3’ αργότερα  ένα τραγικό λάθος του Μπράμπετς στον χώρο του κέντρου έδωσε την ευκαιρία στους Αζέρους στην αντεπίθεση με μια βολίδα που πήρε μέσα τα χέρια του Αθανασιάδη να κάνουν την ολική ανατροπή. Ανατροπή που παραλίγο θα έπαιρνε και διαστάσεις θριάμβου για τους αντιπάλους μας και τραγωδίας για εμάς μιας και για λίγο αποφύγαμε και ένα τρίτο γκολ.

ΠΗΓΕ ΝΑ ΤΟ ΚΛΕΨΕΙ, ΑΛΛΑ ΕΦΥΓΕ ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ

Όσα ελαφρυντικά και αν ψάξουμε, τίποτα δεν δικαιολογεί αυτό που είδαμε σήμερα. Θέλετε η ποιότητα και τα βιογραφικά των παικτών μας; θέλετε τα διαφορετικά οικονομικά μεγέθη; Θέλετε το «πρέπει» και το κίνητρο της πρόκρισης; Από όπου και αν το πιάσουμε δύσκολα μπορούμε να εξηγήσουμε την εικόνα που παρακολουθήσαμε. Σίγουρα αν το σκορ έμενε στο 0-1 θα λέγαμε άλλα πράγματα αλλά όταν το αποτέλεσμα είναι το ανάποδο από αυτό που περίμενες και ξεφυσάς με ανακούφιση όταν σφυρίζει λήξη ο διαιτητής, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να κουκουλώσει ή έστω να μετριάσει την προβληματική μας εικόνα. Αμφιβάλλω αν υπάρχει κάτι το θετικό που μπορεί να κρατήσει ο προπονητής μας στις σημειώσεις του. Μόνο για παράδειγμα προς αποφυγή ήταν το σημερινό και τίποτα παραπάνω.

ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ

Για «επαγγελματική νίκη» πηγαίναμε χάρη στο ωραίο γκολ του Μορόν από την ασίστ του Γιαννιώτα, με «χλιαρή» ήττα φύγαμε αποφεύγοντας τα χειρότερα. Άλλον ΑΡΗ είπε θα δούμε ο Ουζουνίδης σε μια εβδομάδα  και αυτό ακριβώς θα αναμένουμε στο Κλ.Βικελίδης για να ξεπεράσουμε και να διαγράψουμε από την μνήμη μας το εμπόδιο της Αράζ. Δεν θα βιαστούμε να κρίνουμε τον οποιοδήποτε από το σημερινό σοκ. Άλλωστε υπάρχει και η ρεβάνς. Εκεί όπου θα πρέπει ο ΑΡΗΣ μας να παρουσιαστεί έτοιμος,  να τα κάνει όλα διαφορετικά και μπροστά στον σκασμένο κόσμο του… να πάρει την πρόκριση.