Την ήττα γνώρισε η ομάδα μας στη Νέα Σμύρνη από τον Πανιώνιο σε ένα παιχνίδι όπου και πάλι δείξαμε τις γνωστές αδυναμίες μας. Η φλύαρη κατοχή που είχαμε στο πρώτο ημίχρονο με την στιγμιαία αδράνεια της άμυνας στη φάση του γκολ και η αναποτελεσματικότητα που είχαμε στο δεύτερο όταν πιέζαμε ήταν όλη η εικόνα του παιχνιδιού. Συν φυσικά τον Κομίνη που δεν έδωσε το καθαρό πέναλτι στο 46' αλλά και σε όλο τον αγώνα επέτρεψε στους αντιπάλους μας να παίξουν σκληρά χωρίς να τιμωρούνται με κάρτες σε οφθαλμοφανέστατες περιπτώσεις.

Λάθος το διάβασε το σημερινό παιχνίδι ο Πάκο Ερέρα, κάτι που φάνηκε από πολύ νωρίς στον αγώνα. Μπορεί να μην δεχθήκαμε πίεση και να είχαμε περισσότερη ώρα την μπάλα στα πόδια μας αλλά ο Πανιώνιος με την ταχύτητα του και την γρήγορη μεταφορά της μπάλας από την άμυνα του έδειχνε πιο απειλητικός σε αντίθεση με εμάς που μοιάζαμε επιθετικά εγκλωβισμένοι. Και αν οι 3-4 γρήγορες  φάσεις που έβγαλε ο Πανιώνιος το γκολ τελικά ήρθε από μια κεφαλιά του στόπερ που ξεχάστηκε από την άμυνα μας σε μια φάση που σίγουρα έπρεπε να ελέγχουμε. Στην επανάληψη ο Ερέρα προσπάθησε να διορθώσει τα κακώς κείμενα μεσοαμυντικά αλλάζοντας το σύστημα σε 3-52 και κάνοντας 2 γρήγορες αλλαγές. Με αυτό το σύστημα και τους Σόουζα(46') και Κωνσταντινίδη(55') μέσα η ομάδα έγινε πιο ευέλικτη, είχε σαφώς καλύτερη και ταχύτερη κυκλοφορία και άρχισε σταδιακά να ανεβάζει την πίεση. Ευκαιρίες υπήρχαν αρκετές όπως αυτή του Γιουνές με την μπάλα να γλείφει το οριζόντιο δοκάρι αλλά και του Γκαρσία στο 93' που από το ένα μέτρο δεν μπόρεσε με το κεφάλι να στείλει την μπάλα στα δίχτυα.  Αυτή η ήττα από μια κατώτερη ποιοτικά ομάδα μας πικραίνει αλλά θα πρέπει όλοι μας εντός και εκτός ομάδος να δείξουμε την απαραίτητη ψυχραιμία. Είναι φανερό ότι ακόμη τόσο οι ίδιοι οι παίκτες όσο και ο Πάκο Ερέρα ακόμη ψάχνονται. Το κατάλληλο σύστημα και οι σωστοί ρόλοι σε αυτό το πολύ καλό ρόστερ που έχουμε φέτος ακόμη δεν έχουν βρεθεί. Κάτι που είναι λογικό αν σκεφτούμε πως και πότε δημιουργήθηκε αυτή η ομάδα.  Θα πρέπει ο Π.Ερέρα να καταλήξει και στο βασικό σχήμα αλλά και στο σύστημα που βολεύει μιας και το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ. Ενώ δεν είναι κακό να αναγνωρίζουμε και τα καλά των αντιπάλων και ειδικότερα σήμερα του Πανιώνιου που αν και δεν είχε την ποιότητα έπαιξε με ταχύτητα, δεν κούρασε με την μπάλα στα πόδια, έβγαινε γρήγορα από πίσω και το έπαιξε το ποδόσφαιρο όσο πιο απλά γίνεται… Στα θετικά η επιστροφή του Μπρούνο Γκάμα που γύρισε ορεξάτος ενώ και το "ντεμπούτο" του Κωνσταντινίδη ήταν αρκετά ελπιδοφόρο. Από την άλλη αν και δεν το περιμέναμε τελικά η απουσία του Βέλεθ ήταν μεγάλη απώλεια.

Άσχημη ήττα, από μια ομάδα που ήταν εμφανώς κατώτερη σου. Ακόμη όμως και στη κακή βραδιά αυτή η ομάδα με αυτό το υλικό σε πείθει ότι είναι θέμα χρόνου να βρει ρυθμό και να αποδώσει πολύ καλύτερα από ότι μας έχει δείξει ως τώρα. Οι 2 εβδομάδες μπροστά μας μέχρι το ντέρμπι θα πρέπει να αξιοποιηθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο από τον Ερέρα και τους παίκτες του.  Τα περιθώρια βελτίωσης είναι τεράστια και μοναδικός αντίπαλος μας είναι ο χρόνος. Συνεχίζουμε δυνατά!

ΥΓ. Μοναδική κιτρινόμαυρη κερκίδα!

ΥΓ2. Με ξένο διαιτητή το παίρναμε το πέναλτι;

Διπρόσωπος εμφανίστηκε και σήμερα  ο ΑΡΗΣ μας όπως και στα παιχνίδια με τον Ατρόμητο με το πρώτο ημίχρονο να είναι απόλυτος κυρίαρχος σε αντίθεση με το Β ημίχρονο όπου για σημαντικό χρονικό διάστημα η ομάδα έδειξε σημάδια αποσύνθεσης... Στο μισό γήπεδο παίζαμε για 45' τον Λεβαδειακό όπου έδειχνε ανήμπορος να αντισταθεί στις ορέξεις των παικτών μας. Με πρωταγωνιστή τον Ακόστα (που επιτέλους θυμήθηκαν ότι υπάρχει και αυτός ο παίκτης στο ρόστερ) και άξιους συμπαραστάτες τους Γιαννιώτα και Ούμπιντες  το γκολ ήταν καθαρά θέμα χρόνου. Ένα γκολ που ήρθε χάρη σε μια πολύ ωραία ενέργεια του Γιαννιώτα που αν ήταν λίγο πιο προσεκτικός θα μπορούσε να είχε και πετύχει και δεύτερο τέρμα μόλις 2' μετά το πρώτο αλλά η μπάλα κόντραρε πριν φτάσει στην εστία και βγήκε κόρνερ. Μέχρι την ανάπαυλα όλα κυλούσαν ιδανικά, μονότερμα τους παίζαμε, η άμυνα δεν είχε ανησυχήσει και ο Βελλίδης ήταν σε ρόλο θεατή. Όλα αυτό το ωραίο σκηνικό με την έναρξη του Β ημιχρόνου έλαβε τέλος και η ομάδα μας σαν μην βγήκε ποτέ από τα αποδυτήρια έδωσε το δικαίωμα στην ομάδα του Λεβαδειακού να μοιάζει με Μπαρτσελόνα και αναπόφευκτα ήρθε η ισοφάριση. Μια ισοφάριση που με την ευκολία με την οποία ήρθε σίγουρα άλλαξε τις ισορροπίες του αγώνα και από εκεί που στο Α ημίχρονο οι παίκτες του Λεβαδειακού έμοιαζαν χαμένοι κατάλαβαν ότι με λίγη προσπάθεια παραπάνω μπορούν να πάρουν ακόμη και την νίκη. Αυτό που άλλαξε 100% τις ισορροπίες ήταν η διαιτησία του Κομίνη, ένα ανθρώπινο λάθος που μόνο κατά του ΑΡΗ γίνεται όπως αυτό του να δώσει σε λάθος παίκτη την κίτρινη κάρτα σε μια αστεία φάση από αυτές που βλέπουμε μόνο στα Ελληνικά γήπεδα με τον διαιτητή να ετοιμάζεται να βγάλει την 2η κίτρινη κάρτα, οι παίκτες του Λεβαδειακού να πέφτουν πάνω στον διαιτητή, ο παίκτης που ήταν να αποβληθεί να "κρύβεται" και τελικά να παίρνει άλλος παίκτης την κάρτα για αυτόν... Σαν να μην φτάνει αυτό ο Κομίνης τιμώρησε και με κίτρινη κάρτα τον Λαζαρίδη που διαμαρτυρήθηκε για το αυτονόητο. Και από εκεί που θα έπρεπε η ομάδα μας να παίζει με έναν παίκτη παραπάνω βρέθηκε με έναν παίκτη λιγότερο σε άλλη μια αυστηρή απόφαση του Κομίνη. Τυχαία όλα αυτά? Συμπτώσεις που πάντα εμείς την πληρώνουμε? Μπορεί πριν λίγες ημέρες να βγήκαν οι ανακοινώσεις κατά της διαιτησία αλλά νομίζω ότι θα πρέπει η ΠΑΕ να εντείνει την προσπάθεια, να μην φοβηθεί μην μας χαρακτηρίσουν γραφικούς και να απαιτήσει επιτέλους να μας αντιμετωπίζουν με σεβασμό και όχι κάθε κοράκι να κάνει ότι του κατεβαίνει εις βάρος πάντα του ΑΡΗ μας. Από εκεί και πέρα δεν μπορώ να καταλάβω πολλά πράγματα πως λειτουργούν στον φετινό ΑΡΗ. Ο Ακόστα αν και ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου έγινε αλλαγή, όπως και ο Καζναφέρης που πάντα βγαίνει ως αλλαγή ενώ μέσα υπήρχε ένας ανύπαρκτος για ακόμη ένα παιχνίδι Νέτο, ένας μετριότατος Πρίττας και ένας κουρασμένος στην επανάληψη Καπετάνος...  Ο Κατίδης που έκανε εκπληκτική εμφάνιση στον Ατρόμητο έμεινε στον πάγκο και όταν μπήκε χρησιμοποιήθηκε σε άλλη θέση από αυτήν της προηγούμενης αγωνιστικής όπου μας εντυπωσίασε όλους. Μια θέση που αν και έχει χρησιμοποιηθεί ξανά στο παρελθόν προσωπικά δεν είχα δει κάτι το ιδιαίτερο όπως και σήμερα που θα περίμενα πιο πολλά τρεξίματα από αυτόν, να χωθεί περισσότερο στις φάσεις και να κάνει σαφώς πιο αισθητή την παρουσία του. Θεωρώ δικαιολογημένη την αντικατάσταση του και εντελώς απαράδεκτη την συμπεριφορά του. Αφού είδαμε και τον Κατίδη να ξεσπάει έτσι θα πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι ότι όλες οι "βεντέτες" είναι μαζεμένες στον ΑΡΗ... Ο ΑΡΗΣ δείχνει τάσεις βελτίωσης στα τελευταία παιχνίδια έστω και για ένα ημίχρονο, παρόλα αυτά στο χρονικό σημείο της σεζόν που βρισκόμαστε δεν υπάρχει η πολυτέλεια της υπομονής και της ανάκαμψης στην συνέχεια. Δυστυχώς όσο αισιόδοξοι και αν θέλουμε να είμαστε τα αποτελέσματα μας πιέζουν να ασχοληθούμε από τώρα με τις καλοκαιρινές μας διακοπές και την επόμενη αγωνιστική χρονιά... Τι άλλο να πούμε? Πάμε για το 14 στα 14? Ε, πάμε...