Μόνο ως ασέβεια προς τον κόσμο του ΑΡΗ μπορεί να χαρακτηριστεί η σημερινή εμφάνιση της ομάδος που χωρίς ίχνος ντροπής και φιλότιμου αντιμετώπισαν εντελώς σαν αγγαρεία το παιχνίδι με τον Εργοτέλη γράφοντας εκεί που δεν πιάνει μελάνι τους 3500 Αρειανούς που βρήκαν το ψυχικό σθένος να παραβρεθούν στο γήπεδο. Κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί αν ο Σ.Παπαδόπουλος σε συνεννόηση με τους παίκτες του και σε συνεργασία με την διοίκηση μας ενημέρωναν εξαρχής ότι δεν έχουν την διάθεση να παλέψουν τα εναπομείναντα παιχνίδια και ότι απλά θα δοθεί χρόνος σε παίκτες που δεν πήραν ευκαιρίες και σε πειραματικά σχήματα... Φυσικά με αυτή τη λογική θα έπρεπε να υπάρχει και ένα συμβολικό εισιτήριο, αν όχι ελεύθερη είσοδος μιας και από την στιγμή που δεν βλέπεις την ομάδα σου να παλεύει για τη νίκη και σίγουρα δεν μπορεί να σου προσφέρει θέαμα, ποιος ο λόγος να υπάρχει το εισιτήριο...

Ότι και να πούμε για το παιχνίδι είναι λίγο. Μόλις στα πρώτα 5' όλοι καταλάβαμε ότι δεν υπήρχε η παραμικρή διάθεση από τους παίκτες μας να παλέψουν για τη νίκη με αποτέλεσμα στο πρώτο ημίχρονο ο Εργοτέλης να κάνει το παιχνίδι του, να πετύχει 2 γκολ ενώ θα μπορούσε να πετύχει και άλλα. Στην επανάληψη όπου οι παίκτες του Εργοτέλη έριξαν ταχύτητα και οι δικοί μας πήραν μέτρα φάνηκε ότι με την ψυχολογία που κατέβηκαν να αγωνιστούν δεν  υπήρχε περίπτωση να κάνουν κάτι καλύτερο. Επί 90' μόλις 2 ευκαιρίες δημιούργησαν, ενώ τα δεκάδες άστοχα γεμίσματα και τα κακοχτυπημένα  στημένα  απλά ήταν απόδειξη της κακής αγωνιστικής κατάστασης ολόκληρης της ομάδος. Λογικό είναι όταν σε βρίσκουν σε τέτοια τραγική κατάσταση ομαδούλες σαν τον Εργοτέλη να εκμεταλλεύονται την κατάσταση, να σε κερδίζουν πανάξια μέσα στην έδρα σου και παράλληλα να σου πουλάνε και τρέλα με αχρείαστες αστείες καθυστερήσεις σε ένα παιχνίδι που και 4 ημίχρονα ακόμη να είχε το αποτέλεσμα δεν θα άλλαζε...

Δεν νομίζω να είναι υπερβολικό να ζητάμε από τους παίκτες μας να παλεύουν μέσα στο γήπεδο παρόλο που έχουν κριθεί τα πάντα. Από την άλλη αυτή η εικόνα μέσα στο γήπεδο αντικατοπτρίζει στο απόλυτο την εξωαγωνιστική μας εικόνα με το διοικητικό χάος και μια "παρέα" που υβρίζει τους πάντες χωρίς να παίρνει ξεκάθαρη θέση για το τι θέλει για την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ. Τον ποιον δεν θέλουν τον έχουν καταλάβει και οι πέτρες. Το τι θέλουν για την επόμενη ημέρα θα μας το πουν καμιά φορά ή οι ύβρεις και ο καταλογισμός ευθυνών είναι αρκετά για την επανεκκίνηση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ;

Ασφυκτιά ο ΑΡΗΣ μας στην τελευταία θέση της βαθμολογίας με τις μαθηματικές ελπίδες όσο περνάνε οι αγωνιστικές να στερεύουν και αυτές. Διοικητικά με όλα αυτά που δεν γίνονται από τη διοίκηση Σκόρδα αλλά και με όλες τις "τρικλοποδιές" που βάζουν διαρκώς όλοι οι υπόλοιποι που διεκδικούν την διοίκηση της ΠΑΕ  μαζί με τους παρατρεχάμενους τους δεν περιμένουμε κάτι για αυτό όλες τις ελπίδες μας τις έχουμε εναποθέσει πάνω στον Σ.Παπαδόπουλο και τους παίκτες του. Όχι ότι και αυτοί με την σειρά τους δεν μας έχουν απογοητεύσει αλλά με όλα όσα συμβαίνουν στον ΑΡΗ φέτος ίσως να είναι και οι τελευταίοι που φταίνε.

Με τον φορμαρισμένο Παναθηναϊκό να θέλει να δώσει συνέχεια στην μεγάλη νίκη επί του Ολυμπιακού στο Καραϊσκάκη αν θέλουμε να κερδίσουμε κάτι από αυτό το παιχνίδι θα πρέπει να τους αιφνιδιάσουμε. Δίλλημα για το αν θα πρέπει ο Σ.Παπαδόπουλος να ρισκάρει κατεβάζοντας την ομάδα πιο επιθετικά ή πιο αμυντικά κανονικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Ο ΑΡΗΣ χρειάζεται 3ποντα και όχι τον βαθμό της ισοπαλίας. Μπορεί σε αγώνες όπως με τον Απόλλων, την Καλλονή τον Πλατανιά ακόμη και η ισοπαλία να έπαιζε σημαντικό ρόλο αλλά με τον Παναθηναϊκό δεν νομίζω ότι ο στόχος θα πρέπει να είναι το Χ. Για παράδειγμα ο ΑΡΗΣ παιχνίδια όπως με τον Παναιτωλικό εκτός  και την Ξάνθη και τον ΟΦΗ εντός τα αντιμετώπισε αρκετά φοβισμένα, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στα μετόπισθεν με αποτέλεσμα να μαζέψει 3 βαθμούς. Αν αντι για αυτό έπαιζε φουλ επίθεση από το ξεκίνημα του αγώνα και απαιτούσε τη νίκη τουλάχιστον με Ξάνθη ή ΟΦΗ θα το πετυχαίναμε, άρα οι 3 βαθμοί πάλι θα ερχόντουσαν. Ενώ αρκετά διδακτικό θα έπρεπε να ήταν για εμάς το παιχνίδι με τη Βέροια όπου ενώ περιμέναμε μια Βέροια φοβισμένη που θα κλειστεί πίσω στην άμυνα μας ανάγκασε ένα ολόκληρο ημίχρονο να προσπαθούμε να αποφύγουμε το γκολ! Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνουμε σήμερα, αιφνιδιάζοντας τον Παναθηναϊκό από το ξεκίνημα του αγώνα. Διαφορετικά ο φετινός ΑΡΗΣ με τις απουσίες που έχει δύσκολα να αντέξει το ενενηνταλεπτο.  Όσο αφορά τους παίκτες που θα επιλέξει ο προπονητής μας αν και πριν ξεκινήσει ο αγώνας ακούγονται πολλές γκρίνιες για εμένα είναι σχεδόν τυπικό το θέμα. Η ουσία είναι τι προσανατολισμό θα έχει η ομάδα. Θα βγει μπροστά να διεκδικήσει τη νίκη ή θα δούμε φουλ άμυνα ελπίζοντας σε 2 ή 3 αντεπιθέσεις που ίσως να οδηγήσουν στο νικητήριο γκολ; 

Ο Μάνταλος ήξερε πολύ καλά τι έκανε όταν απέβαλλε τους Μπουγαϊδη και Μπακασέτα, αλλά αυτό είναι το Ελληνικό πρωτάθλημα και από τη στιγμή που αδυνατούμε να αντιδράσουμε κάπως έτσι θα πρέπει να συνεχίσουμε. Πλέον αυτό που ψάχνουμε είναι ένα θαύμα και οι μόνοι που μπορούν να μας οδηγήσουν στο θαύμα είναι οι παίκτες μας. Όχι για τα 400.000 ευρώ που έταξε ο Λ.Σκόρδας την ίδια στιγμή που άπαντες είναι απλήρωτοι αλλά για να αποδείξουν οι ίδιοι παίκτες σε όλο τον κόσμο ότι η τελευταία θέση δεν τους αξίζει. Ο ΑΡΗΣ χρειάζεται νίκες για να σωθεί και μια νίκη απέναντι στον Παναθηναϊκό μπορεί να τα γυρίσει όλα ανάποδα. Για αυτό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΔΙΠΛΟ ΣΤΗ ΛΕΟΦΩΡΟ!

Φωτιά έχουν πάρει τα κομπιουτεράκια μετά την ολοκλήρωση του αγώνα με τη Βέροια όπου παρέα με το πρόγραμμα των ομάδων που βρίσκονται στην ουρά του βαθμολογικού πίνακα οδηγούν σε επαναλαμβανόμενους υπολογισμούς σχετικά με το πως μπορεί ο ΑΡΗΣ μας να σωθεί. Μια λογική που πολύ συχνά χρησιμοποιείται για να δώσει άλλοθι  και να κατευνάσει τα πνεύματα σε δύσκολες καταστάσεις όπως αυτή που βιώνει ο ΑΡΗΣ την φετινή χρονιά.  Δυστυχώς το αποτέλεσμα πολλές φορές είναι ο αποπροσανατολισμός και το χάσιμο των ρεαλιστικών στόχων που δεν είναι άλλος από τη νίκη σε κάθε παιχνίδι.

Εδώ και αρκετές αγωνιστικές ο Σ.Παπαδόπουλος κάνει αναφορές στους βαθμούς που πρέπει να συγκεντρώσουμε και στο που μπορούν να καλυφθούν οι χαμένοι βαθμοί θέλοντας κατά κάποιο τρόπο να πείσει άπαντες ότι τίποτα δεν έχει χαθεί και ότι ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να σωθεί. Όταν όμως έρχεται η ώρα του αγώνα και βλέπεις την ομάδα να πετάει ένα ημίχρονο στα σκουπίδια με τόση ευκολία τότε μάλλον ο προπονητής μας θα πρέπει να αναθεωρήσει το σκεπτικό του και να προσπαθήσει να περάσει την λογική του "τελικού" στους παίκτες του αλλά και στον κόσμο. Κάτι που έγινε με τον Πανιώνιο αλλά δεν έγινε με τη Βέροια. Με τον Πανιώνιο όλοι μας πήγαμε στο γήπεδο γνωρίζοντας ότι αν δεν κερδίσουμε καταστραφήκαμε και για αυτό σχεδόν όλο το γήπεδο θα μπορούσε να πει κανείς ότι συμμετείχε στον αγώνα. Το ίδιο και ο πάγκος της ομάδος που πραγματικά εντυπωσίασε με την συμπεριφορά του στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Όλο αυτό το κλίμα δεν άφησε ανεπηρέαστους τους παίκτες που παρόλο που δεν πραγματοποίησαν κάποια σπουδαία εμφάνιση και είχαν κάποια θεματάκια με τον Πανιώνιο και τα σφυρίγματα του Τοπούζη τελικά το πάθος, το πείσμα και η αναγκαιότητα των 3 βαθμών οδήγησαν στη νίκη. Και αν και φάνηκε ότι είχαμε βρει τη συνταγή, μια συνταγή που έγινε ακόμη πιο "δυνατή" με τις προπαγανδιστικές δηλώσεις και ανακοινώσεις του Πανιωνίου για ανεξήγητο λόγο όλοι μας χαλαρώσαμε και πιστέψαμε σε χαζές θεωρίες του στυλ "εύκολα ή δύσκολα θα το κερδίσουμε". Ο κόσμος έδωσε βροντερό παρών στο γήπεδο αλλά δεν ήταν τόσο εκδηλωτικός, ο πάγκος μας είχε την κλασσική ηρεμία και οι παίκτες μας δεν έβγαλαν το κάτι παραπάνω στο γήπεδο. Ο κόσμος δεν παίζει μπάλα, ούτε καν ο προπονητής αλλά στον αγώνα με τη Βέροια φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο ένας μπορεί να σπρώξει τον άλλο και όλοι μαζί να βαδίσουμε προς τη νίκη. Το σύνθημα θα πρέπει να δοθεί από την κορυφή, δηλαδή την διοίκηση. Στην συνέχεια ο προπονητής θα το περάσει στους παίκτες και εμείς στην κερκίδα θα τους κάνουμε να συνειδητοποιήσουν ότι σε κάθε αγώνα από εδώ και πέρα θα πρέπει να παλέψουμε μέχρι θανάτου. Όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά.

 Μπροστά μας δεν έχουμε "τελικούς" γιατί στον τελικό διεκδικείς τίτλο για να χαρείς. Εδώ μιλάμε για αγώνα επιβίωσης που αν χάσεις όλα θα αλλάξουν. Και φυσικά αγαπητέ Σούλη και παίκτες του ΑΡΗ όταν παλεύεις μέχρι θανάτου ισοπαλία δεν υπάρχει. Για αυτό λοιπόν αφήνουμε τα κομπιουτεράκια στην άκρη και ετοιμαζόμαστε όλοι για αγώνες με την πλάτη στον τοίχο, για κατάθεση ψυχής μέσα στο γήπεδο και για αποστολή "αυτοκτονίας" στην Κρήτη και στα υπόλοιπα παιχνίδια μέχρι ο ΑΡΗΣ να ξυπνήσει αυτόν τον εφιάλτη!

Πανικό έχει σπείρει στην σουπερλίγκα η νίκη του ΑΡΗ επί του Πανιωνίου με όλους τους εμπλεκόμενους εκτός του ΑΡΗ να έχουν χάσει τον ύπνο τους μιας και ο φόβος ότι το "σιγουράκι" που είχαν για την μια από τις 3 ομάδες που θα υποβιβασθεί πάει να σπάσει. Η οργανωμένη παραπληροφόρηση και η κάθε λογής προπαγάνδα από αντιπάλους και "έγκυρα" ΜΜΕ που ακολούθησαν το παιχνίδι με τον Πανιώνιο αυτό ακριβώς δείχνουν. Δεν μας προξενούν εντύπωση, τα έχουμε ξαναζήσει και για αυτό θα πρέπει να είμαστε πονηρεμένοι και σαν μια γροθιά ολόκληρος ο ΑΡΗΣ να απαντήσει έξυπνα στις προκλήσεις τους. Φυσικά και δεν θα ασχοληθούμε με τους αστείους ισχυρισμούς του Πανιωνίου και των παικτών του που επειδή έχουν ήδη κλείσει σε άλλες ομάδες προσπαθούν να το παίξουν "ψυχάρες" αλλά θα ασχοληθούμε με τη διαιτησία.

Χεσμένος παρουσιάστηκε από τα ΜΜΕ ο Τοπούζης στον αγώνα της Δευτέρας και για αυτό δεν απέβαλλε τον Α.Τάτο. Όχι γιατί δεν έπεσε στην αντίληψη του ή θεώρησε ότι ίσως να έγινε και λίγο θεατράκι εκεί πέρα. Το ίδιο και με το περιβόητο πέναλτι που ακόμη και ο Ολυμπιακός και ο μπαογκ που έχουν οδηγηθεί με ποικίλους αστείους τρόπους στην άσπρη βούλα θα ζήλευαν. Δεν μας είπαν όμως όλοι αυτοί οι ηθικολόγοι κάτι για την αλλαγή του Τοπούζη στο Β ημίχρονο. Τι έγινε και ξαφνικά ο Τοπούζης βάλθηκε να αλλοιώσει το αποτέλεσμα; Πέσανε τηλέφωνα, μπήκε το γκολ που δεν το περίμενε, τον ενημέρωσαν ότι έπρεπε να είχε αποβάλλει τον Α.Τάτο; Κανείς δεν ξέρει αλλά η ουσία είναι ότι αυτός ο αστείος διαιτητής μας έπαιξε σαν τον Βοσκάκη και τον Ιωαννίδη σε Βέροια και Λειβαδιά αντίστοιχα. Και όλα αυτά σε ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι με τον κόσμο να είναι έτοιμος να εκραγεί από έναν χεσμένο διαιτητή... Φανταστείτε λοιπόν αν ο συγκεκριμένος διαιτητής δεν ήταν φοβισμένος τι θα γινόταν. Πολύ πιθανόν ακόμη οι 2 ομάδες να έπαιζαν τις καθυστερήσεις των καθυστερήσεων μέχρι ο Πανιώνιος να ισοφαρίσει. Και ενώ είχαμε σκάσει με όλα όσα είδαμε από τον Τοπούζη ξαφνικά μας ενημέρωσαν ότι στο παιχνίδι που παραβρεθήκαμε έγινε υπό συνθήκες τρομοκρατίας!?!? Πως να κρυφτούν άραγε τα μπουκάλια από ρετσίνες στα κόρνερ, οι φωτοβολίδες που έπεφταν πάνω στους αντίπαλους ποδοσφαιριστές ή μπούκες από τον κόσμο μέσα στον αγωνιστικό χώρο... Αν λοιπόν έγινε κάτι από όλα αυτά τότε ναι έγινε και το Κλ.Βικελίδης ζούγκλα! Αυτό το γήπεδο που όλοι οι αντίπαλοι μας πέρασαν αλώβητοι(άλλοι νικητές, άλλοι με την ισοπαλία) και κανείς δεν είπε το παραμικρό για την φιλοξενία και τον κόσμο του ΑΡΗ. Έλα όμως που ο Πανιώνιος έχασε και ο ΑΡΗΣ ανέβασε τις πιθανότητες παραμονής.  Μέχρι πριν 3 ημέρες όλοι μιλούσαν με συμπάθεια για τον ιστορικό σύλλογο και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Τώρα που φάνηκε κάτι να αλλάζει έπρεπε το "κατεστημένο" να αντιδράσει. Μέχρι και ο ανύπαρκτος ΠΣΑΠ μπήκε στο παιχνίδι... Τι άλλο ακολουθεί; Αθλητικός εισαγγελέας, επερώτηση στη βουλή; Για κοράκια δεν μιλάμε μιας και αυτά τα περιμένουμε έτσι και αλλιώς. 

Σίγουρα ο ΑΡΗΣ έχει πολλά προβλήματα να λύσει προτού να ασχοληθεί με τους γύρω του και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μπαίνει σε διαμάχη με ομάδες όπως ο Πανιώνιος, η Βέροια κτλ. Ναι μεν είμαστε τελευταίοι αλλά όπως και να το κάνουμε άλλο ο ΑΡΗΣ και άλλο η ομάδα της πλατείας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα δίνουμε το δικαίωμα στον κάθε Παναγόπουλο, Αραβίδη ή Λαμπρόπουλο να λέει ότι του κατεβαίνει στο μυαλό. Το ίδιο ισχύει και για αυτά τα αθλητικά sites και άλλα ΜΜΕ που ξαφνικά τους έπιασε ο καημός για την εξυγίανση του Ελληνικού ποδοσφαίρου αρχίζοντας όπως πάντα από τον ΑΡΗ. Αδυνατώ να καταλάβω που βοηθάει αυτή η σιωπή από όλους τους επίσημους φορείς του ΑΡΗ. Ανακοινώσεις, δελτία τύπου, εξώδικα και κάθε λογής "όπλο" θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να προστατευτεί ο ΑΡΗΣ από αυτό το "συνδικάτο του εγκλήματος" και τα παπαγαλάκια του. Όλα αυτά από τον επίσημο ΑΡΗ γιατί ο κόσμος της ομάδος πλέον έχει άλλη αποστολή. Να "δικαιώσει" όλους αυτούς ψευτοηθικολόγους προπονητές, παίκτες, δημοσιογράφους και να δημιουργήσει ακριβώς αυτές τις συνθήκες που περιμένουν. Όλα όμως με έξυπνο τρόπο, χωρίς να πάθει κακό η ομάδα. Τρόποι υπάρχουν...  Αν λοιπόν έγινε όλος αυτός ο ντόρος από μια νίκη φανταστείτε τι έχει να γίνει την Κυριακή. Γινόμαστε όλοι μια γροθιά και περιμένουμε την Βέροια να πάρει σειρά. Και μην ξεχάσατε γατάκια της Βέροιας να φορέσετε και πάμπερς. Το ίδιο και εσύ διαιτητάκο...

ΥΓ. Τα λαμόγια δεν ξεχνώ όπως και αυτούς που τα στηρίζανε. Ένα Κλ.Βικελίδης όμως χωρίς τα κιτρινόμαυρα πανό βγάζει μια εικόνα εσωτερικής διαμάχης που στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο πρέπει να αποβάλλουμε. Άιντε ρε πάρτε μπρος και κάντε την ζούγκλα του Κλ.Βικελίδης κιτρινόμαυρη!

Όπως είναι φυσιολογικό οι μέρες που ακολουθούν το νέο ανεπιτυχές αποτέλεσμα κόντρα στην Ξάνθη μόνο ευχάριστες και ευεργετικές δεν είναι για τον ΑΡΗ και τον κόσμο του. Άλλοι μιλάνε για τις ελπίδες σωτηρίας που υπάρχουν ακόμη αλλά μιλάνε για ένα βήμα πιο κοντά στον "θάνατο". Επι της ουσίας όμως κανείς δεν ασχολείται με όλα αυτά που πρέπει να αλλάξουν ώστε επιτέλους να μπει η ομάδα σε τροχιά επιβίωσης. Αυτό που χρειάζεται η ομάδα μας είναι η αλλαγή νοοτροπίας σε όλα τα επίπεδα. Από την κορυφή που είναι η διοίκηση, τον προπονητή, τους παίκτες μέχρι και τον τελευταίο φίλαθλο της ομάδος.  Μόνο έτσι θα σωθούμε...

Το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει και χωρίς καμία αμφιβολία όπως τα αποτελέσματα απέδειξαν ότι ο Ηλιάδης έβαλε τις βάσεις για τη διάλυση της ομάδος και ο Λ.Σκόρδας που ήταν ο μοναδικός που έδωσε το παρών στο κάλεσμα σωτηρίας για την ώρα αδυνατεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα παρά την όποια φιλότιμη προσπάθεια. Το ίδιο ισχύει και για τους προπονητές της ομάδος με τον Χατζηνικολάου να χρεώνεται με διαφορά το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για αυτό που βιώνουμε σήμερα αλλά και τους Μιλίνκοβιτς και Παπαδόπουλο να αδυνατούν να κάνουν το κάτι διαφορετικό με τις υπάρχουσες συνθήκες. Χωρίς να είναι κακό όλα τα παραπάνω πρόσωπα είχαν τις συμπάθειες και τις αντιπάθειες τους εντός και εκτός ΑΡΗ. Δηλαδή η ευρεία μάζα του κόσμου του ΑΡΗ θεώρησε το καλοκαίρι ότι ο Ηλιάδης είναι ο κατάλληλος, άλλοι θεώρησαν ότι ο Σ.Παπαδόπουλος ήταν εξαρχής λίγος για αυτόν τον ΑΡΗ, άλλοι αρρωσταίνουν μόνο που ακούνε το όνομα Λ.Σκόρδας και άλλοι αναπολούν τον συμπαθή αλλά εξίσου αποτυχημένο Μιλίνκοβιτς. . Πέρσι η σωτηρία ήρθε με την αλλαγή προσώπων και την συσπείρωση, φέτος αυτό δεν γίνεται και επειδή όπως έχει αποδειχθεί ως τώρα επώνυμες, υπαρκτές λύσεις εκτός του Λ.Σκόρδα δεν υπάρχουν θα πρέπει η ίδια η διοίκηση και ο προπονητής μας να αλλάξουν νοοτροπία. Ας σταματήσει η διοίκηση να ασχολείται με τους εχθρούς της εντός ΑΡΗ και ας ασχοληθεί με αυτούς εκτός ΑΡΗ που μας βάζουν ότι εμπόδια μπορούν. Από την καθυστέρηση στα δελτία μέχρι αυτό το παραμύθι με τους "πενηνταρήσιους" στα εντός και τους "σφαγείς" στα  εκτός έδρας. Και εσύ Σ.Παπαδόπουλε δεν θα ήσουν σε αυτόν τον ΑΡΗ αν μπορούσες με τέτοια ευκολία να μεταμορφώσεις παίκτες που ολόκληρο τον πρώτο γύρο και κάτι παραπάνω από σκιά του εαυτού τους. Για αυτό άλλαξε τα πλάνα σου, ψάξε και βρες ποιοί από όλους έχουν τα κότσια να παλέψουν και μπες στην μάχη με αυτούς. Δεν χρειάζεται να λιθοβολήσουμε κανέναν απλά αυτούς που δεν μπορούν να μην τους βάλουμε στην πρώτη γραμμή της μάχης. Για να αλλάξεις το αγωνιστικό προφίλ της ομάδος ήρθες και όχι για να παρουσιάσεις το ίδιο.

Και όλοι μαζί ζητάμε την αλλαγή στην ομάδα μας χωρίς όμως να είμαστε διατεθειμένοι οι περισσότεροι να αλλάξουμε την δική μας νοοτροπία ώστε να πιέσουμε και αυτούς που έχουν τις τύχες της ομάδος μας ώστε να αλλάξουν και αυτοί με την σειρά τους. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πέρσι ο κόσμος έγινε μια γροθιά και έφερε την αλλαγή που έσωσε την ομάδα. Χθες ύστερα από 3 μήνες έγινε μια εκπομπή από τον S3 με φόντο την αλήθεια, την συσπείρωση και την ελπίδα. Δυστυχώς από τα 3 παραπάνω μπορούμε να κρατήσουμε μόνο την ελπίδα μιας και για να φθάσεις στην αλήθεια και την συσπείρωση μέσα από όσα ακούσθηκαν θα πρέπει να πας από περίεργα δύσβατα μονοπάτια αποφεύγοντας τα προφανή... Αυτό όμως που έχει ξεχωριστή είναι ότι από την στιγμή λοιπόν που ο πιο σημαντικός εκφραστής της αντιπάθειας προς τον Λ.Σκόρδα ΔΕΝ παρουσίασε  μια εναλλακτική λύση,  κανένα πλάνο ώστε να ακολουθήσουμε και όλοι εμείς οι υπόλοιποι που τα έχουμε χαμένα αναγκαστικά κρατιόμαστε από τις ελπίδες που έχουμε. Όπως λοιπόν ζητάμε από τον Λ.Σκόρδα να σταματήσει να διχάζει(όπως πολλοί ισχυρίζονται), τον Σ.Παπαδόπουλο να αλλάξει το αγωνιστικό προφίλ και τους παίκτες επιτέλους να σοβαρευτούν έτσι και εμείς πρέπει να δεχθούμε ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή αυτούς έχουμε, επιτέλους να αρχίσουμε να τους στηρίζουμε και να δείξουμε σε ολόκληρη την υπόλοιπη Ελλάδα την συσπείρωση του κόσμου του ΑΡΗ που τόσο πολύ φοβάται. ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑΤΙ ΑΡΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ...

Παρακολουθώντας παιχνίδια σαν το σημερινό πραγματικά αυτό που μου έρχεται στο μυαλό είναι ότι βγάζουμε τα μάτια μας μόνοι μας. Καλά τα μεγάλα λόγια στήριξης, εμψύχωσης και πίστης στην αγωνιστική ανάσταση των παικτών αλλά έτσι όπως πάμε θα ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα, ο ΑΡΗΣ θα έχει υποβιβαστεί και εμείς ακόμη θα περιμένουμε από συγκεκριμένους παίκτες να βρουν τον καλό τους εαυτό. Στην Λειβαδιά ο ΑΡΗΣ με τη βοήθεια του Ιωαννίδη μπορεί να έκανε το χαρακίρι αλλά η μεταμόρφωση της ομάδος χάρη στα νέα μεταγραφικά αποκτήματα ήταν κάτι που μας έκανε αισιόδοξους, Σήμερα ο Σ.Παπαδόπουλος αποφάσισε να μας γυρίσει πίσω και να δώσει ακόμη μια ευκαιρία σε παίκτες που όλη τη χρονιά αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις ειδικές συνθήκες του φετινού ΑΡΗ με το αποτέλεσμα όμως να είναι ακριβώς το ίδιο με όλα τα προηγούμενα παιχνίδια. 

Η ομάδα μπήκε δυνατά, είχε διάθεση και έδειξε από το ξεκίνημα ότι θέλει πάση θυσία τη νίκη. Μόλις στο 4' ο Γιαννίτσης έχασε μοναδική ευκαιρία να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα ενώ λίγο πιο μετά ο "ακριβοδίκαιος" Κάκος έκλεισε τα ματιά στο ξεκάθαρο τράβηγμα πάνω στον Μανιά στην προσπάθεια του σκοράρει μέσα στη μεγάλη περιοχή. Όλα άρχισαν να στραβώνουν από το 25' και μετά εκεί που ο πολύ καλός Καμινιώτης τραυματίστηκε και ο Σούλης Παπαδόπουλος αποφάσισε να εμπιστευτεί τον Γ.Παπαδόπουλο. Να πούμε ότι μας έκανε έκπληξη που ο ΑΡΗΣ έχασε ξαφνικά το κέντρο και ότι ο Γ.Παπαδόπουλος πέρασε ακόμη ένα παιχνίδι απαρατήρητος; Με εξαίρεση φυσικά την φάση του Β ημιχρόνου όπου κατάφερε να ξεσηκώσει όλο τον κόσμο εναντίον του όταν με όλο το γήπεδο ανοιχτό μπροστά του, χωρίς την παραμικρή πίεση αυτός δίστασε να βγει μπροστά και αποφάσισε να γυρίσει πίσω. Μια ενέργεια που απλά δείχνει ότι ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής δεν έχει το καθαρό μυαλό ή την ψυχολογία αν προτιμάτε που χρειάζεται ο ΑΡΗΣ για να πάρει τους βαθμούς. Η φάση του γκολ της Ξάνθης είναι πάλι ένας συνδυασμός προσωπικών λαθών παικτών που  όλη τη χρονιά κάνουν τα ίδια και τα ίδια. Σε πρώτο χρόνο ο Πουλίδο λανθασμένα γυρνάει την μπάλα προς τα πίσω, εκεί που ως συνήθως ο Διούδης παραμένει καρφωμένος στην γραμμή της εστίας του και δέχεται το 0-1... Ώραια λέμε για την άμυνα μας, για τα προσωπικά λάθη στα στημένα κτλ κτλ αλλά τουλάχιστον τα μισά γκολ που έχει δεχθεί ο ΑΡΗΣ φέτος είναι από φάσεις που πολύ χαλαρά ένας τερματοφύλακας με μεγαλύτερη εμπειρία που δεν τρέμει θα τις καθάριζε. Ενώ και στη συνέχει φάνηκε πόσο επηρεασμένος ήταν ο Διούδης. Αν σε αυτό το σκηνικό προσθέσουμε την είσοδο του Σουνά και του Αγγελούδη που επανέλαβαν μια από τις κλασσικές άνευρες παρουσίες τους αλλά και του Αγκάνθο που σε 2-3 φάσεις φάνηκε ξεκάθαρα ότι είναι σκιά του εαυτού το τελικό αποτέλεσμα ήρθε απολύτως φυσιολογικά.  

Απελπισία είναι το συναίσθημα που επικρατεί όπου με τους βαθμούς που πετιούνται με τόσο μεγάλη ευκολία να μας κάνουν πλέον να αναζητούμε το θαύμα. Μάλιστα η απογοήτευση είναι ακόμη μεγαλύτερη μιας και από έναν άνθρωπο σαν τον Σ.Παπαδόπουλο που περιμέναμε να φέρει τα πάνω κάτω ιδίως μετά τον ερχομό των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων βλέπουμε ξαφνικά να τρώει το ένα κόλλημα μετά το άλλο. Εκτός ο φορμαρισμένος Ηρακλής, μπέρδεμα με τον Ψυχογιό, πέρα από κάθε λογική εμπιστοσύνη σε παίκτες σαν τους Γ.Παπαδόπουλο, Σουνά, Αγγελούδη, Διούδη, Πουλίδο και Αγκάνθο. Δεν ζητάμε να κρεμαστεί κανένας παίκτης αλλά να σφυρίζουμε αδιάφορα και να λέμε μετά από κάθε παιχνίδι πάλι το έπνιξε ο Διούδης, πάλι λάθος ο Πουλίδο, πάλι αόρατος ο Παπαδόπουλος, πάλι σκιά του εαυτού του ο Αγκάνθο, πάλι λίγος ο Σουνάς, πάλι ανούσιος ο Αγγελούδης... Άλλαξε το σύστημα, βάλε κορυφή τον Μανιά, ανακάτεψε την τράπουλα μπας και βρεις κανέναν παίκτη όπως τον Ρένια ή τον Κοτσαρίδη και μαζί με τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα παρουσίασε έναν διαφορετικό ΑΡΗ που μπορεί να σωθεί. Ο ΑΡΗΣ να σωθεί με μπροστάρηδες τους παίκτες που τον έχουν οδηγήσει από το ξεκίνημα της χρονιάς στον πάτο της βαθμολογίας είναι σχεδόν αδύνατο. Επιτέλους Σούλη πάρτο αλλιώς... γιατί η επανάληψη κουράζει...

Τον Ατρόμητο Αθηνών θα υποδεχθεί η ομάδα μας αύριο το μεσημέρι στο Κλ.Βικελίδης σε ένα παιχνίδι που κοιτώντας τη βαθμολογία πολλοί θα πουν είναι το τελευταίο μας χαρτί για να γυρίσουμε ανάποδα την κατάσταση και να διεκδικήσουμε τις πιθανότητες μας. Από την άλλη όμως όλοι όσοι ακολουθούμε πιστά αυτή την ομάδα το βλέπουμε σαν μια ακόμη μάχη που πρέπει να κερδίσουμε. Μια μάχη υπό αντίξοες συνθήκες, σαν τις αμέτρητες μάχες που έχουμε δώσει κατά το παρελθόν και έχουμε φύγει νικητές. Δεν αρμόζει στην ιστορία του ΑΡΗ να μνημονεύουμε τις στιγμές που ο ΑΡΗΣ απέφυγε την ολική καταστροφή αλλά νομίζω ότι αυτή τη φορά όσοι πάμε στο γήπεδο θα πρέπει να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω και να θυμηθούμε το χρονικό σημείο στις καθυστερήσεις του αγώνα με το Χαϊδάρι πριν σκοράρει ο Βελώνης ή και την φάση της αποβολής του Αγκάνθο πέρσι στον Ατρόμητο. Ειλικρινά πόσοι άραγε τότε ήταν βέβαιοι ότι ο ΑΡΗΣ είχε τελειώσει? Και όμως βγήκαμε νικητές όπως θα πρέπει να βγούμε νικητές και αύριο!

Αγωνιστικά από τη στιγμή που η ΕΠΟ συνέχισε να παρανομεί και να μην βγάζει δελτία στα νέα μεταγραφικά αποκτήματα οι επιλογές του Σούλη Παπαδόπουλου έχουν περιοριστεί σε αυτούς τους παίκτες που πλην ελαχίστων εξαιρέσεων μοιάζουν τόσο ψυχολογικά κατεστραμμένοι που αδικούν τους εαυτούς τους με την εικόνα τους πάνω στο γήπεδο. Αρκετές φορές το έχουμε τονίσει ότι οι μεταγραφές που ήρθαν κυρίως θα βοηθήσουν ψυχολογικά παρά θα ανεβάσουν την ποιότητα της ομάδος. Άρα αυτό που χρειάζεται ο ΑΡΗΣ αυτή τη στιγμή είναι να βρει την απαραίτητη ψυχραιμία σαν ομάδα και ο κάθε παίκτης την εσωτερική δύναμη μέσα του. Αποκλειστική ευθύνη του Σ.Παπαδόπουλου είναι να βρει αυτούς τους παίκτες που πραγματικά το λέει η καρδιά τους και όχι με το που ζορίζουν τα πράγματα βυθίζονται στο άγχος τους. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα και στο παιχνίδι με την Καλλονή, εκεί που ο ΑΡΗΣ έστω και με αυτό το επιφυλακτικό στήσιμο για μια ομάδα που καιγόταν για τη νίκη στα πρώτα 15' κυριάρχησε, σκόραρε αλλά μετά υπό τον φόβο της αποτυχίας κατέρρευσε. Ντόπες ηθικού χρειάζονται αυτοί οι παίκτες και τίποτα παραπάνω. Και από τη στιγμή λοιπόν που οι ίδιοι θα αγωνιστούν θα πρέπει ο Σ.Παπαδόπουλος, ο Λ.Σκόρδας, Κ.Μπισμπισίδης και όποιος άλλος πιστεύει ότι μπορεί να αφυπνίσει τους παίκτες μας να το κάνει. Όλα τα υπόλοιπα καθαρά τεχνικά θέματα μόνο με μαγικό ραβδάκι λύνονται από τη μια στιγμή στην άλλη...

Όταν φθάνεις στο σημείο να διαβάζεις από το "τζουκμποξ" ότι η διοίκηση της ΠΑΕ έχει απόλυτο δίκιο στο θέμα των δελτίων και ότι η ΕΠΟ παρανομεί χωρίς την παραμικρή αμφιβολία τότε ίσως αυτό να σημαίνει ότι και ο πιο "δηλητηριασμένος" Αρειανός να έχει καταλάβει ότι ο ΑΡΗΣ έχει στοχοποιηθεί λόγω της αδυναμίας του να αντιδράσει. Όλα αυτή η εσωστρέφεια και ο διχασμός έχει αποδυναμώσει τον ΑΡΗ μας με αποτέλεσμα αυτοί που πάντα μας πολεμούσαν και η επιτυχία τους συνδυαζόταν πάντα με την αποτυχία του ΑΡΗ πιστεύουν ότι βρήκαν την ευκαιρία να μας αποτελειώσουν. Υποχρέωση μας να τους δείξουμε ότι και αυτή τη φορά κάνουν λάθος και είμαστε πολύ πιο δυνατοί από όσο νομίζουν. Μαζική παρουσία και ηχητική βία εντός γηπέδου και οι οργανωμένες αντιδράσεις εκτός γηπέδου μοιάζουν με μονόδρομο που θα πρέπει να ακολουθήσουμε όλοι όσοι ακόμη πιστεύουμε ότι "γυρνάει το παιχνίδι".  Τα αφήνουμε όλα στην άκρη και για 90' σπρώχνουμε την ομάδα στην νίκη! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΜΑΥΡΟΥ ΘΕΟΥ!

Την ώρα που η πλειοψηφία του κόσμου του ΑΡΗ περιμένει με αγωνία να ακούσει ένα όνομα που να μπορεί ίσως να αλλάξει τα αγωνιστικά δεδομένα της ομάδος αντί για ηχηρή μεταγραφή έχουμε ηχηρή αποχώρηση! Ο Νίκος Ψυχογιός από βασικός και αναντικατάστατος όποτε ήταν υγιής ή δεν ήταν τιμωρημένος βρίσκεται για ακόμη μια φορά στην πόρτα της εξόδου. Μια εξέλιξη που πραγματικά γεννάει πολλά ερωτηματικά μιας και σε αυτόν τον ΑΡΗ αναμφισβήτητα ο Ψυχογιός φαντάζει ως τώρα η καλύτερη λύση για το δεξί άκρο της άμυνας.

Ο ερχομός του Β.Βλάχου και οι τελευταίες εμφανίσεις του Καραγκούνη σε συνδυασμό με τους συχνούς τραυματισμούς του νεαρού αμυντικού από την Χαλκιδική μοιάζουν να είναι οι βασικοί λόγοι που οδηγούν τον Σ.Παπαδόπουλο στο να συμπεριλάβει τον Ψυχογιό στην "μαύρη λίστα". Μια απόφαση με πολύ ρίσκο μιας και μιλάμε για έναν παίκτη που ξεχώριζε για την ταχύτητα και το πάθος του που θα αντικατασταθεί από έναν Καραγκούνη που περνάει σχεδόν απαρατήρητος και μια νέα μεταγραφή που ακόμη δεν την έχουμε δει στο γήπεδο. Δεν έχω ξεκάθαρη εικόνα για τον Β.Βλάχο αλλά όποιες και αν είναι οι περγαμηνές του πάνω στο χορτάρι θα φανεί κατά πόσο αξίζει για να φορέσει φανέλα βασικού. Αυτό που προκαλεί απορία είναι ότι ο Ν.Ψυχογιός από τότε που ήρθε στον ΑΡΗ αν και από την αρχή είχε τη συμπάθεια του κόσμου και τις περισσότερες φορές έδειχνε να διεκδικεί τη θέση του δεξιού μπακ χωρίς αντίπαλο άλλες 2 φορές κατά το παρελθόν βρέθηκε στην πόρτα της εξόδου. Χαρακτηριστικό το περσινό παράδειγμα με τον Αλκαράθ στον πάγκο όπου αφού αποφάσισε να διώξει τον Παντίδος χωρίς ουσιαστικό λόγο είχε αποφασίσει να δείξει την πόρτα της εξόδου και στον Ψυχογιό, κάτι που τελικά δεν συνέβη μιας και πρυτάνευσε η λογική και ο Αλκαράθ πήγε σπίτι του προτού προλάβει να κάνει και άλλο κακό...

Ο προπονητής είναι το απόλυτο αφεντικό της ομάδος και όλοι εμείς είμαστε απλοί παρατηρητές. Η απόφαση όμως να φύγει ένας παίκτης με τόσες συμμετοχές τη δεδομένη χρονική στιγμή και χωρίς να έχει αποκτηθεί στη θέση του κάποιος άλλος που να εμπνέει εμπιστοσύνη είναι πραγματικά παράλογο. Από την άλλη στον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων με όλα αυτά που βλέπουμε το να θεωρεί κανείς τη θέση του δεδομένη αποτελεί έκπληξη. Αμέτρητα τα παραδείγματα παικτών που από τη γκρίνια πέρασαν στο χειροκρότημα και ανάποδα. Πρόσφατο το παράδειγμα των Έλσνερ και Ηρακλή που από εκεί που δεν φαινόταν να έχουν θέση στην ομάδα ξαφνικά άρχισαν να θεωρούνται βασικοί και αναντικατάστατοι... Ανεξάρτητα πάντως από το πως θα εξελιχθεί αυτή η ιστορία με τον Ψυχογιό το σίγουρο είναι ότι η ομάδα χρειάζεται ενίσχυση. Ο Παπαστεριανός που μπορεί να βοηθήσει καθυστερεί ακόμη ενώ οι υπόλοιποι αποτελούν τεράστιο ρίσκο και αν βγουν θα πρόκειται για λαχείο. Ο Βλαχοδήμος χάθηκε, o Γιαννιώτας "ζορίζεται", ο Φούντας απλά φήμες... Ας ευχηθούμε τη Δευτέρα η ομάδα να κερδίσει και ο Σ.Παπαδόπουλος μαζί με τη διοίκηση να δικαιωθούν για τις επιλογές τους.

Με το δεξί θέλει να μπει η ομάδα μας στο 2014, σπάζοντας το αρνητικό εντός έδρας σερί σε ένα παιχνίδι που μοιάζει πρόωρο τελικό. Ο Απόλλων Σμύρνης είναι μια από τις ομάδες που κυνηγάμε να βάλουμε από κάτω για αυτό η νίκη στον σημερινό αγώνα έχει διπλή βαθμολογική αξία. Τα σημάδια αλλαγής ψυχολογίας στην ομάδα φάνηκαν ακόμη και από το παιχνίδι με τον Αστέρα Τρίπολης αλλά όπως και με τα Γιάννενα αν δεν έρθουν οι 3 βαθμοί της νίκης όλα τα υπόλοιπα περνάνε σε δεύτερη μοίρα. 

Άπαντες στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο φαίνεται να έχουν αντιληφθεί την άμεση ανάγκη για νίκη, για αυτό και ο Σ.Παπαδόπουλος όπως βγαίνει από τα ρεπορτάζ φαίνεται να καταλήγει σε ένα σχήμα με παίκτες που έχουν περισσότερα επιθετικογενή στοιχεία από τους υπόλοιπους. Η απουσία του Τάτου, του Κύργια και του Ψυχογιού  σε συνδυασμό με τη φυγή των Ουντότζι και Έλσνερ είναι τα προβλήματα που καλείται να λύσει ο προπονητής μας. 4-4-2 με Αγκάνθο και  Μανιά να φαντάζει η πιο πιθανή γραμμή κρούσης με τους Τσουμάνη, Αγγελούδη, Σταυρόπουλο και Σουνά να βάζουν υποψηφιότηα για τις 2 πτέρυγες και τους Παπαδόπουλο και Οικονομόπουλο να είναι τα φαβορί μεσοαμυντικά. Στην άμυνα τώρα εκτός απροόπτου θα δούμε τους Μαργαρίτη, Ηρακλή, Πουλίδο και Καραγκούνη ενώ κάτω από τα δοκάρια θα κάτσει ο ντεφορμέ Διούδης.  Κάπως έτσι θα κατέβει ο ΑΡΗΣ σήμερα απέναντι σε έναν Απόλλων Σμύρνης  που έρχεται ενισχυμένος με 2 νέα μεταγραφικά αποκτήματα, κάτι που ευελπιστούσαμε να συμβεί και με την δική μας ομάδα αλλά δυστυχώς δεν κατέστει εφικτό. Αυτό όμως που έχει σημασία σε παιχνίδια σαν το σημερινό είναι η διάθεση και το πάθος που θα δείξουν οι παίκτες μας. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες η θέληση και η συγκέντρωση των παικτών είναι αυτό που καθορίζει το τελικό αποτέλεσμα και για αυτό θα πρέπει οι 11 που θα επιλέξει τελικά ο Σ.Παπαδόπουλος να κατέβουν σαν καμικάζι.

Το 2013 είναι παρελθόν και μαζί μια άσχημη αγωνιστική χρονιά για ολόκληρο τον ΑΡΗ. Δεν είναι ψέμα ότι οι γιορτές για τα 100 χρόνια όσο ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ είναι στην εντατική περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Για αυτό λοιπόν σήμερα πρέπει επιτέλους να γίνει το ξεκίνημα της αντεπίθεσης που περιμένουμε εδώ και καιρό. Αλλωστε έτσι όπως είναι το προγράμμα από τις πρώτες αγωνιστικές του Β γύρου θα φανεί αν υπάρχουν βάσιμες ελπίδες για να σωθούμε ή απλά κυνηγάμε το θαύμα και τις μαθηματικές πιθανότητες. Ιερη υποχρέωση κάθε φίλου του ΑΡΗ να βρεθεί σήμερα στις 19.30 στο Κλ.Βικελίδης και να συνταχθεί στον αγώνα για την επιβίωση της ομάδος μας! ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟ ΚΛ.ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΝΙΚΗ ΕΛΠΙΔΑΣ!

Άγιος Βασίλης ντύθηκε σήμερα ο Σιδηρόπουλος και λίγο πρόωρα άρχισε να μοιράζει δώρα. Φυσικά τέτοιου είδους δώρα ποτέ δεν είναι για την ομάδα μας αλλά σχεδόν πάντα για τους αντιπάλους μας. Έτσι σήμερα σε ένα παιχνίδι ο ΑΡΗΣ στεκόταν πολύ καλά, είχε τον πρώτο λόγο  και έδειχνε ότι θα μπορούσε να φύγει νικητής ήρθε ο Σιδηρόπουλος για ακόμη ένα παιχνίδι και με μια σειρά εξόφθαλμων αποφάσεων ουσιαστικά διαμόρφωσε αυτό το 2-1. Πέναλτι που μόνο ο Καλόπουλος θα το έδινε, αποβολή χωρίς λόγο του Τάτου, ανύπαρκτο φάουλ από όπου προήλθε το δεύτερο γκολ και "πνίξιμο" της αποβολής του Ντεβισέντι στη μπουνιά στον Οικονομόπουλο. Μέχρι τότε ούτε για πλάκα δεν είχε απειλήσει ο ΠΑΣ ενώ η ομάδα μας έφθανε με σαφώς καλύτερες προϋποθέσεις στην αντίπαλη εστία.

Η διαφορά στην ομάδα μας σε σχέση με προηγούμενα παιχνίδια ήταν αισθητή από το ξεκίνημα. Με τις γραμμές να παίζουν πολύ πιο κοντά η μια από την άλλη, η μεσοαμυντική λειτουργία να δείχνει σαφώς καλύτερη και την ομάδα να αντεπιτίθεται με αρκετά έξυπνο τρόπο ο ΑΡΗΣ έδειχνε ότι μπορεί να κερδίσει  το σημερινό παιχνίδι. Η φλύαρη κατοχή του ΠΑΣ κυρίως πίσω από το κέντρο και οι περισσότερες και ουσιαστικότερες ευκαιρίες που είχε ο ΑΡΗΣ μας αποτύπωνε την εικόνα του Α΄ημιχρόνου. Επειδή όμως στην σουπερλίγκα το να παίζεται ποδόσφαιρο και να κερδίζει ο καλύτερος αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα ο Σιδηρόπουλος για ακόμη μια φορά επιβεβαίωσε τον κανόνα που θέλει τα "κοράκια" να κρίνουν τις αναμετρήσεις. Αποβολή χωρίς λόγο στον Τάτο που ήταν ο εγκέφαλος του σημερινού ΑΡΗ, πέναλτι για γέλια και για κλάματα, "πνίξιμο" της πεντακάθαρης αποβολής του Ντεβισέντι και ανύπαρκτο φάουλ στη φάση του δεύτερου γκολ. Αυτός ήταν ο Σιδηρόπουλος σήμερα και αυτός ήταν ο ΠΑΣ σήμερα που δεν έκανε τίποτα παραπάνω από το να δεχθεί τα δώρα του Σιδηρόπουλου. Επειδή το θέμα της διαιτησίας είναι σχεδόν μόνιμο και σαφώς πιο πολύπλοκο για να λυθεί θα πρέπει να δούμε από μόνοι μας τι μπορούμε να κάνουμε για την δική μας την ομάδα. Ο Σ.Παπαδόπουλος άλλαξε πολλά σήμερα αλλά θα πρέπει να αλλάξει ακόμη περισσότερα. Πέρα από την μεταγραφική ενίσχυση θα πρέπει να σταματήσουμε να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και να παραδεχτούμε ότι υπάρχει πρόβλημα και στην θέση του τερματοφύλακα. Θέμα άγχους, απειρίας ή κακό μομέντουμ, η ουσία είναι ότι ο Σ.Διούδης έχει πνίξει πολλά γκολ. Είναι εκνευριστικό να τρως διαρκώς γκολ μέσα από τη μικρή περιοχή γιατί ο τερματοφύλακας σου φοβάται να βγει. Όπως λοιπόν με τον Μιλίνκοβιτς λέγαμε ότι από την στιγμή που δεν παίρνει τα αποτελέσματα πρέπει να αλλάξει έτσι και ο Διούδης θα πρέπει να κάτσει λίγο στον πάγκο να ηρεμήσει. Μπορεί και ο Μπουζάνης να μην έχει δώσει τα καλύτερα δείγματα γραφής αλλά σίγουρα ο Διούδης θα πρέπει να ηρεμήσει. Κατά τα άλλα το παιχνίδι δεν χωράει κριτική. Όσο παίζαμε με 11 στα ίσια ήμασταν καλύτεροι. Από τη στιγμή που ο Σιδηρόπουλος εσκεμμένα έκανε το παιχνίδι μπουρδέλο και έβαλε τους αντιπάλους μας μπροστά είδαμε άλλον αγώνα από αυτόν που κανονικά θα παρακολουθούσαμε. Απορίες γέννησε η απόφαση του νέου μας προπονητή που  αδράνησε  στις αλλαγές ενώ φαινόταν γύρω στο 65 με 70 ότι μέναμε από δυνάμεις. Ενώ και η αλλαγή στο 91' με το σκορ εις βάρος σου μάλλον τους αντιπάλους μας ευνόησε. Παρόλα αυτά φάνηκε κάτι να αλλάζει και ελπίζουμε να υπάρχει ακόμη περισσότερη βελτίωση στη συνέχεια.

Σήμερα ο ΑΡΗΣ δεν έχασε γιατί ήταν κακός αλλά γιατί  ο Σιδηρόπουλος αποφάσισε να τον εκτελέσει. Αυτή η αντιμετώπιση από τη διαιτησία ενισχύει την άποψη ότι αυτό που θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην σωτηρία της ομάδος μας είναι κυρίως το παρασκηνιακό κομμάτι του πρωταθλήματος και όχι το καθαρά αγωνιστικό. Αυτό δεν σημαίνει ότι η νέα διοίκηση θα πρέπει να κάτσει με σταυρωμένα χέρια αλλά αντιθέτως ο ΑΡΗΣ στο επόμενο παιχνίδι με τον Απόλλων Σμύρνης θα πρέπει να παρουσιαστεί ενισχυμένος. Δεν θα μπούμε στη διαδικασία να αναλύσουμε τα ονόματα αλλά ο ΑΡΗΣ χρειάζεται παίκτες που θα κάνουν τη διαφορά. Υπάρχουν αυτοί οι παίκτες παρά το απαγορευτικό των μεταγραφών αλλά το θέμα είναι να βρεθεί ο τρόπος για να έρθουν. Όπως θα πρέπει να δούμε και τη νέα διοίκηση να αντιδράει για τα διαιτητικά αίσχη. Καιρός να ακούσουμε και μια ανακοίνωση διαμαρτυρίας από την ομάδα μας. Μόνο εμείς δεν έχουμε βγάλει...  Μπράβο στον κόσμο που έδωσε το παρόν στους Ζωσιμάδες και ντροπή για όλους αυτούς που θέλουν να λέγονται Αρειανοί αλλά πανηγυρίζουν σήμερα γιατί δεν γουστάρουν πρόσωπα και καταστάσεις.... Ρε σε πείσμα εχθρών και φίλων ο ΑΡΗΣ ΘΑ ΣΩΘΕΙ!