Άλλο ένα αγχωτικό παιχνίδι μας πρόσφερε η αγαπημένη μας ομάδα που ευτυχώς είχε γλυκό φινάλε. Η ομάδα δυσκολεύτηκε να επιβάλλει το παιχνίδι της, βρέθηκε πίσω στο σκόρ, το ανέτρεψε, ισοφαρίστηκε αλλά τελικά επικράτησε χάρη στην κεφαλιά του Πασσά λίγα λεπτά πριν το 90’! Δύο γκολ πέτυχε ο Διαμαντόπουλος με το πρώτο να αποτελεί ένα εκ των highlightsτης χρονιάς!

Όσο αδύναμος και αν φάνταζε ο Κισσαμικός από το ξεκίνημα του αγώνα ο ΑΡΗΣ μας δεν κατάφερε να ελέγξει τον ρυθμό. Η ελαφριά υπεροχή που είχαμε δεν είχε ουσία ενώ και η άμυνα έμοιαζε αρκετά ασταθής. Το 1-0 ήρθε σαν σοκ μιας και ως τότε δεν είχαμε απειληθεί. Λίγα λεπτά όμως αργότερα ο Διαμαντόπουλος αποκατάστησε την ισορροπία του αγώνα με μια άπιαστη φωτοβολίδα αρκετά μέτρα έξω από την μεγάλη περιοχή. Η ανατροπή ολοκληρώθηκε πάλι από τον Διαμαντόπουλο σε ένα ιδανικό χρονικά σημείο πριν την ανάπαυλα του ημιχρόνου. Με το 2-1 αν και ηρεμήσαμε ήταν φανερό ότι η ομάδα πάλι δεν μπορούσε να περιορίσει τον αντίπαλο που δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια και χάρη στην απίστευτη αδράνεια της άμυνας μας καταφέραμε να φάμε γκολ σε φάση που ξεκίνησε από πλάγιο. Στα λεπτά που ακολούθησαν την ισοφάριση η ομάδα τα είχε χαμένα και όλα έδειχναν ότι θα πηγαίναμε στο γνωστό αγχωτικό φινάλε. Οι αλλαγές του Σπανού φρέσκαραν την ομάδα αλλά δεν άλλαξε ουσιαστικά κάτι. Όσο περνούσε ο χρόνος η πίεση μας αυξανόταν με αποτέλεσμα 5 λεπτά πριν τα 90’ ο Πασσάς με δυνατή κεφαλιά να κάνει το τέλικο 2-3 μετά από ωραία σέντρα του Ντούνη.

Άλλη μια σημαντική νίκη που μας κρατάει σταθερά στον δρόμο της ανόδου. Παρόλα αυτά θα πρέπει άπαντες στην ομάδα να αντιληφθούν ότι δεν γίνεται σε κάθε παιχνίδι να παίζεις με την φωτιά. Συγκέντρωση και σοβαρότητα μέχρι το τέλος γιατί περιθώρια για εφησυχασμό δεν υπάρχουν. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Επέστρεψε στις νίκες η ομάδα μας μετά το αρνητικό αποτέλεσμα στα Τρίκαλα παραμένοντας ζωντανός στην μάχη της ανόδου. Ένα καλό δεκάλεπτο όπως αποδείχθηκε ήταν αρκετό για τον ΑΡΗ μας να πάρει τους 3 βαθμούς παρόλο που δεν μπόρεσε να πείσει με την εμφάνιση του. Ο Καπνίδης έκανε το 1-0 στο 63' ενώ λίγα λεπτά αργότερα ο πολύ καλός Α.Τάτος σήμερα "κλείδωσε" τη νίκη από τα 11 βήματα!

Με αρκετές αλλαγές αποφάσισε να κατεβάσει την ομάδα ο Κωστένογλου εμμένοντας όμως στον ίδιο σχηματισμό που παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς. Στο πρώτο ημίχρονο αν και η εικόνα μας ήταν μέτρια με τα γνωστά προβλήματα στον χώρο του κέντρου και την κακή επιθετική λειτουργία υπήρχαν οι ευκαιρίες για να γίνει το 0-1. Στην επανάληψη με τον Καπνίδη να περνάει μέσα και τους παίκτες μας να ανεβάζουν στροφές ο ρυθμός του αγώνα έγινε πιο εκρηκτικός και η ομάδα μας έδειχνε πιο αποφασισμένη σε σχέση με τα πρώτα 45'. Ο δραστήριος Παυλίδης που έπαιξε στη φυσική του θέση σε ένα γύρισμα μέσα στην μεγάλη περιοχή βρήκε τον Καπνίδη που κατάφερε με ωραία προβολή να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Λίγα λεπτά αργότερα και με τους παίκτες μας να παίζουν με περισσότερη αυτοπεποίθηση ο Καπνίδης έχασε μοναδική ευκαιρία να κάνει το 0-2 στέλνοντας την μπάλα στο δοκάρι. Στη συνέχεια της φάσης ο Ρόβας κέρδισε το πέναλτι δεχόμενος σκληρό χτύπημα από τον Α.Ηρακλή. Ο Τάτος ψύχραιμα έκανε το 0-2 και εκεί κάπου τέλειωσε το παιχνίδι. Αν και δεν ήμασταν τόσο καλοί οι αλλαγές του Κωστένογλου είχαν το  επιθυμητό αποτέλεσμα, κάτι φάνηκε ξεκάθαρα σε μια ημέρα όπου 2 από τους πιο καλούς μας παίκτες όπως είναι ο Γκαρσία και ο Ίλιτς ήταν σε μέτρια ημέρα.  Η μετατόπιση του Τζανακάκη στα αριστερά και η επιστροφή του Μπούρμπου στα δεξια λειτούργησε πολύ καλύτερα σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια όπου κυρίως ο Καράμπελας δεν μπορούσε να βοηθήσει. Ο Μακουτά που πήρε χρόνο συμμετοχής δεν μπόρεσε να δικαιώσει όσους φώναζαν για την μη συμμετοχή.

Όσο η Λαμία είναι μπροστά και η εκδίκαση της υπόθεσης για την αφαίρεση βαθμών βρίσκεται στα χαμένα είναι λογικό να βρισκόμαστε άπαντες σε αναμμένα κάβουρνα. Αυτό που μπορούν και οφείλουν να κάνουν ο Κωστένογλου και οι παίκτες του είναι να τα δίνουν όλα σε κάθε παιχνίδι να μαζεύουν τους 3 βαθμούς και να περιμένουν το σταβοπάτημα των αντιπάλων. Αυτό που είδαμε στα Τρίκαλα δεν θα πρέπει να το ξαναδούμε ούτε για πλάκα. Όσο για τα τραγελαφικά που συμβαίνουν στα άλλα γήπεδα  με τα φιλικά παιχνίδια και την διαιτησία που σπρώχνει καθαρά την Λαμία εκεί θα πρέπει τουλάχιστον να αρχίσει να ασχολείται ο κ.Καρυπίδης. Ανακοινώσεις, συναντήσεις με τους αρμόδιους φορείς ή άλλα κόλπα; Το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να γίνει...

Λίγο έλειψε να πληρώσει η ομάδα μας τις αμυντικές αδυναμίες της αλλά και την γενικότερη μέτρια εικόνα της σε όλες τις γραμμές. Ευτυχώς ο Καπνίδης αποδείθχηκε για ακόμη μια φορά η χρύση αλλαγή και σαν Άι Βασίλης έκανε δώρο τους 3 βαθμούς στην ομάδα του και σε όλους εμάς! Ένα τρίποντο που παρά τον δύσκολο τρόπο με τον οποίο ήρθε δίνει στην ομάδα την απαραίτητη ηρεμία ενόψει της διακοπής.

Και σήμερα ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε χαλαρά, έχοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων αλλά και δίνοντας παράλληλα τους χώρους στους παίκτες των Χανίων να βγουν μπροστά. Το δοκάρι που είχαν νωρίς νωρίς τα Χανιά αλλά και η δική μας μεγάλη χαμένη ευκαιρία που σταμάτησε και αυτή το δοκάρι, έδειχναν ότι θα πηγαίναμε σε ένα δύσκολο παιχνίδι. Κάτι που επιβεβαιώθηκε λίγα λεπτά αργότερα όπου για ακόμη μια φορά η ομάδα μεσοαμυντικά λειτούργησε τραγικά, ο Ρ.Μπράβο έχασε τον παίκτη του και η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα. Η εξαιρετική πάσα του Τζανακάκη και το πολύ ωραίο τελείωμα του Τάτου έφεραν το παιχνίδι στα ίσια και όλα έδειχναν ότι ο ΑΡΗΣ κάπως θα ξεπερνούσε την ψυχρολουσία που βρέθηκε πίσω στο σκορ. Η συνέχεια του αγώνα ήταν ακόμη χειρότερη μιας και η έλειψη δημιουργικότητας στην επίθεση και η αναπολετεσματικότητα στην τελική προσπάθεια έφεραν τον εκνευρισμό στην ομάδα σε ένα σημείο όπου η συγκέντρωση και το καθαρό μυαλό ήταν απαραίτητα για να γίνει η ολική ανατροπή. Ο Αναστόπουλος δεν είχε διάθεση να αφήσει να χαθούν οι βαθμοί και βάζοντας σχετικά νωρίς τον Τζιμπούρ και λίγο αργότερα τον Μιλούνοβιτς ανέβασε και άλλο την πίεση προς την αντίπαλη περιοχή. Μια πίεση που δεν είχε ουσία και αναλώθηκε σε σέντρες από τα πλάγια και πολλά λάθη μπροστά από την μεγάλη περιοχή των Χανίων. Το τελευταίο χαρτί του Αναστόπουλου ήταν ο Καπνίδης όπου μπήκε στο παιχνίδι λίγο πριν συμπληρωθεί η κανονική διάρκεια του αγώνα. Ο νεαρός επιθετικός με τις γνωστές καλές τοποθετήσεις του και το ένστικο του σκορερ που τον χαρακτηρίζει κινήθηκε σωστά μέσα στη μεγάλη περιοχή και κατάφερε μια μακρινή σέντρα απελπισίας να την μετατρέψει στο χρυσό γκολ της νίκης!

Το φινάλε ήταν γλυκό αλλά η συνολική εικόνα άφησε μια πικρή γεύση. Είναι ολοφάνερο ότι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να προχωρήσει έτσι και από την στιγμή που ο προπονητής αδυνατεί να βρει την λύση εκ των έσω για το πρόβλημα στην μεσοαμυντική λειτουργία της ομάδος τότε οφείλει σε συνεργασία με τη διοίκηση να ενισχύσουν άμεσα την ομάδα. Αν δεν έχουν γίνει ήδη οι απαραίτητες θα πρέπει να γίνουν το συντομότερο δυνατό. Το πρωτάθλημα ξεκινάει 4 Ιανουαρίου και οι αγωνιστικές υποχρεώσεις θα είναι ιδιαίτερα αυξημένες. Και αν πάμε έτσι σίγουρα θα υπάρχουν απώλειες... Κρατάμε τη νίκη και ευχόμαστε η νέα χρονιά να βρει την ομάδα μας ενισχυμένη τόσο στο κέντρο της άμυνας όσο και στα αμυντικά χαφ.

ΥΓ. Αφήνουμε στην άκρη ότι είσαι Αρειανός και σε κρίνουμε ως δημοσιογράφο που κάνει την αναμετάδοση του αγώνα. Είναι δυνατόν στην φάση του Μπαργκάν στο 87' που ο σκηνοθέτης το δείχνει και το ξαναδείχνει για προφανής λόγους, υπάρχει αγκαλιά του αμυντικού πάνω στον Μπαργκάν, ο παίκτης γυρνάει προς τον διαιτητή και διαμαρτύρεται και εσύ μετά από τόσα replay δεν τολμάς να πεις καν ένα "ίσως και να υπάρχει η υποψία για πέναλτι"?!?!?? Πόσο ξεφτιλισμένοι εντολοδόχοι μπορεί να είστε εσείς εκεί στην κρατική τηλεόραση...

Να αποχαιρετίσει το 2016 με νίκη θέλει η αγαπημένη μας ομάδα που σε λίγες ώρες(17.00) αντιμετωπίζει τα Χανιά στο Κλ.Βικελίδης. Ένα παιχνίδι που φαινομενικά μοιάζει εύκολο αλλά ακόμη είμαστε στην αρχή και θεωρείται πολυτέλεια να υποτιμάμε οποιοδήποτε αντίπαλο και να αντιμετωπίζουμε τα παιχνίδια σαν τυπικές διαδικασίες. Αν όμως συνεχιστούν οι καλές εμφανίσεις και τα νικηφόρα αποτελέσματα τότε ο ΑΡΗΣ όχι μόνο θα εδραιωθεί στην κορυφή αλλά θα τον αντιμετωπίζουν οι ίδιοι οι αντίπαλοι του διαφορετικά.

Με τον Νέτο να βρίσκεται ήδη εκτός Ελλάδος και τον Τζιμπούρ να βρίσκεται πιθανόν και στο αρχικό σχήμα ο Ν.Αναστόπουλος θα κατεβάσει μια ετοιμοπόλεμη ομάδα, πιθανόν με λίγες αλλαγές. Η δυναμική του αντιπάλου που "φιγουράρει" στις θέσεις που οδηγούν στην Γ Εθνική δίνει την ευκαιρία στην ομάδα πέρα από το να πάρει την αυτονόητη νίκη να κάνει και κάποιες δοκιμές κυρίως σε πρόσωπα. Στο τελευταίο παιχνίδι είδαμε τον ΑΡΗ να χωλαίνει μεσοαμυντικά και εκεί λογικά θα δούμε κάποιες αλλαγές. Βέβαια στο σημερινό παιχνίδι όπου λογικά θα είναι μονόλογος του ΑΡΗ μας, δύσκολα να βγουν ασφαλή συμπεράσματα για την αμυντική λειτουργία της ομάδος. 

Όσο και αν θέλουμε εμείς ως οπαδοί να δούμε μια σταθερή εντεκάδα υπάρχουν πράγματα που πολλές φορές δεν υπολογίζουμε και αναγκάζουν τους προπονητές να κάνουν ένα ροτέισον που δεν μοιάζει και τόσο αποδοτικό. Από την στιγμή όμως που έρχονται οι νίκες είτε εύκολα όπως με την Καλλονή είτε αγχωτικά όπως με τα Τρίκαλα τα λόγια είναι περιττά. Άντε ρε Αρειανάρα πάρε το τρίποντο να κάνουμε τις γιορτινές ημέρες που ακολουθούν ακόμη πιο χαρούμενες!

Ταφόπλακα στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ έβαλαν σήμερα στα Χανιά ο επόπτης Γουργιώτης και ο διαιτητής Μάνταλος όπου σε ένα κρίσιμο παιχνίδι και για τις 2 ομάδες αυτοί έκριναν το τελικό αποτέλεσμα. Είχαμε πει πριν το παιχνίδι ότι με τον ορισμό των συγκεκριμένων ανθρώπων για να διευθύνουν το παιχνίδι θα φανεί ξεκάθαρα αν η "παράγκα" θέλει να μας εξαφανίσει ή όχι. Η απάντηση δόθηκε ξεκάθαρα και πλέον εκτός από τις μαθηματικές ελπίδες που μας έχουν απομείνει  θα πρέπει να σκεφτόμαστε την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ ανεξαρτήτως αγωνιστικής κατάστασης όπως πολύ εύστοχα πρόσφατα δήλωσε ο κ.Στεφανίδης.

Μιας και είναι άδικο να κρίνουμε συνολικά την προσπάθεια του Σ.Παπαδόπουλου και των παικτών του γιατί το παιχνίδι από το 78' και μετά αλλοιώθηκε θα αναφερθώ μέχρι εκείνο το σημείο όπου ο Γουργιώτης αφού είδε ότι με τα χαζά φαουλτάκια που συνεχώς έδινε στο Β ημίχρονο υπέρ του Πλατανιά δεν μπορούσε να βοηθήσει την ομάδα της Κρήτης αποφάσισε να "σκοράρει" και να δώσει "πάσα" στον Μάνταλο για να "καθαρίσει" οριστικά το παιχνίδι αποβάλλοντας επιλεκτικά παίκτες όπως τον Μπουγαϊδη και τον Μπακασέτα.  Όταν κατεβαίνεις σε ένα τόσο καθοριστικό παιχνίδι όπως ήταν το σημερινό όπου αυτό που θέλεις είναι η νίκη δεν υπάρχει λόγος να παίζεις τόσο φοβισμένα και να δίνεις τόσο μεγάλη βαρύτητα στην άμυνα. Άλλωστε ο φετινός ΑΡΗΣ έχει μια εξειδίκευση στο να τρώει γκολ χωρίς καν ο αντίπαλος να δημιουργεί φάσεις οπότε αυτό το στυλ παιχνιδιού που είδαμε στο πρώτο ημίχρονο δεν μπορούσε να προσφέρει τίποτα παραπάνω από το Χ ή από ένα φθηνό γκολ σαν και αυτό που φάγαμε. Στην επανάληψη και με το 1-0 να είναι καταδικαστικό είδαμε έναν ΑΡΗ να αγωνίζεται όπως θα έπρεπε από το ξεκίνημα του αγώνα αλλά όπως θα έπρεπε να κατέβει και στο παιχνίδι με τη Βέροια. Πίεση ψηλά και με κάθε ευκαιρία όλοι οι παίκτες έβγαιναν μπροστά γιατί πολύ απλά ο ΑΡΗΣ χρειαζόταν απελπισμένα τη νίκη. Λογικό είναι όταν όλη η ομάδα έχει το μυαλό της στο πως θα σκοράρει και προσπαθεί να το πετύχει με κάθε τρόπο είτε από την πίεση είτε με ένα πιο ανορθόδοξο τρόπο σαν και αυτή την εκπληκτική ασίστ του Τάτου στον Μανιά. Σε ατομικό επίπεδο θα μείνω μόνο στον Σ.Διούδη όπου δυστυχώς το ότι αρνούμαστε από την αρχή της χρονιάς να παραδεχθούμε την απειρία του και την καθοριστική του συμβολή λόγω αδράνειας σε φάσεις που κανονικά τις καθαρίζει ο τερματοφύλακας είναι από τους καθοριστικούς παράγοντες της αγωνιστικής πορείας της ομάδος. Δεν κατηγορώ τον αθλητή γιατί σαν νεαρός έχει όλο το μέλλον μπροστά του αλλά αυτοί που από το καλοκαίρι μέχρι και σήμερα είχαν και έχουν τις τύχες του αγωνιστικού στα χέρια τους θα έπρεπε να μην μένουν σε ταμπέλες και να κοιτάνε την ουσία. Πέρα από αυτές τις κρίσεις το παιχνίδι ήταν ισορροπημένο, στην επανάληψη ο ΑΡΗΣ φάνηκε να πιέζει για να γυρίσει το παιχνίδι και το τι θα μπορούσε να συμβεί στα τελευταία 15' του αγώνα αν δεν υπήρχε η αλλοίωση του αποτελέσματος από τον  επόπτη Γουργιώτη και τον Μάνταλο κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει.

Αρκετοί συνΑρειανοί δυσανασχετούν με τις αναφορές στην διαιτησία αλλά καλώς ή κακώς στο πρωτάθλημα της σουπερλίγκας μπορεί να παίζει και το πιο σημαντικό ρόλο. Τόσα χρόνια που παρακολουθούμε το Ελληνικό πρωτάθλημα αυτοί οι ορισμοί δείχνουν ξεκάθαρα τις προθέσεις του "συστήματος". Έτσι σήμερα έγινε για ακόμη μια φορά αυτό που γίνεται εδώ και δεκαετίες εις βάρος της ανένταχτης σε "άρματα" και "παράγκες"  ομάδος μας που κανείς πρόεδρος ή Αρειανός παράγοντας δεν κατάφερε να εμποδίσει. Ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε όλη αυτή την αλητεία είναι η μαζική λαϊκή αντίδραση και όχι οι ανακοινώσεις και οι διαβουλεύσεις στο παρασκήνιο. Όταν όμως σε άλλα γήπεδα όπως στη Λεωφόρο οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού ξεσπάνε μετά τη λήξη του αγώνα κατά του διαιτητή και την ίδια στιγμή ανάμεσα μας υπάρχουν συνΑρειανοί που προετοιμάζουν την "νέα εποχή" και πιθανόν να χάρηκαν από την σημερινή εξέλιξη του αγώνα τότε λογικό είναι να μην υπάρχει ο παραμικρός δισταγμός από όλα τα κοράκια και το υπόλοιπο σύστημα να σε σφάζουν με κάθε τρόπο. Άλλωστε το άλλοθι υπάρχει. Δεν φταίνε οι διαιτητές και οι επόπτες, δεν φταίει η ΕΠΟ, η επιτροπή αδειοδότησης, η ΦΑΕ και οι λοιποί στημένοι μηχανισμοί αλλά φταίει ο εγωισμός του Λ.Σκόρδα που ανοίγει μέτωπα παντού... 

ΥΓ. Αν και είμαι υπέρ των διαμαρτυριών και κάθε συμβολικού τρόπου με τον οποίο μπορεί να ξεμπροστιαστεί αυτή η αηδία που λέγεται Ελληνικό πρωτάθλημα το να έπαιρνε την ομάδα ο Λ.Σκόρδας και να έφευγε και σήμερα να είχαμε και μαθηματικά κηδεία είναι κάτι που δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ο ΑΡΗΣ οφείλει να πολεμήσει και να διεκδικήσει τις ελάχιστες μαθηματικές ελπίδες που του απομένουν. Ο "πόλεμος" θα πρέπει να είχε ήδη ξεκινήσει εντός και εκτός γηπέδου αλλά χωρίς να ανακατέψει την ομάδα.

ΥΓ2. Έπιασε τόπο η καταιγίδα αποπροσανατολισμού. Ελληνικός Χρυσός,  αντικατάσταση Παπαδόπουλου με  Τσιώλη, επιστροφή Ουντότζι, κατηγορώ Στεφανίδη σε Σκόρδα, ανακοίνωση γενικής συνέλευσης από την ΚΜΑ, κάλεσμα του S3 για την συγκεκριμένη συνέλευση. Όλα από Αρειανούς, πριν από το πιο κρίσιμο παιχνίδι της χρονιάς και πάντα για το "καλό" του ΑΡΗ...

ΥΓ3. Τα ΜΑΤ μπούκαραν και απώθησαν άμεσα τους παίκτες του ΑΡΗ που πήγαν να διαμαρτυρηθούν στον επόπτη! Άλλη μια παγκόσμια πρωτοτυπία εις βάρος του ΑΡΗ!

Ημέρες ανάλογες με τις περσινές όταν μπροστά μας είχαμε να αντιμετωπίσουμε τον Ατρόμητο θυμίζουν τα τελευταία 24ώρα με τον ΑΡΗ μας να βρίσκεται στην Κρήτη για να αντιμετωπίσει τον Πλατανιά σε ένα παιχνίδι  όπου παίζουμε την ζωή μας. Δεν χρειάζεται να κρυφθούμε πίσω από το δάχτυλο μας και να πούμε ότι μας βολεύει άλλο αποτέλεσμα εκτός της νίκης. Ναι μεν ότι και να γίνει οι μαθηματικές ελπίδες θα υπάρχουν αλλά επειδή σχεδόν πάντα όταν εναποθέτεις τις ελπίδες σε μαθηματικές πιθανότητες το πιο πιθανό είναι να οδηγηθείς μια ώρα νωρίτερα στην αποτυχία για αυτό αύριο πρέπει πάση θυσία οι παίκτες μας να πάρουν τους 3 βαθμούς της νίκης.

Δοκιμές επι δοκιμών φαίνεται να έκανε όλη την εβδομάδα ο Σ.Παπαδόπουλος που μετά την ξεκάθαρη βελτίωση στο αμυντικό παιχνίδι της ομάδος ψάχνει να βρει τον τρόπο να λύσει το επιθετικό μυστήριο μιας και πλέον τα Χ δεν είναι αρκετά για να σώσουν την χρονιά. Η πιο συγκλονιστική αλλαγή που εκτός απροόπτου θα δούμε είναι αυτή με τον Τάτο στην κορυφή της επίθεσης κάτι που προσωπικά δεν τον βρίσκω άσχημο αν και θα θεωρούσα σαφώς πιο λογικό να προτιμηθεί μια πιο ορθολογική λύση με τον Μανιά στην κορυφή, τον Τσουμάνη σαν αριστερό χαφ που τα έχει πάει πολύ καλά όσες φορές έχει αγωνιστεί και τον Τάτο στην φυσική του θέση. Όπου και αν αγωνιστεί πάντως ο Α.Τάτος αν βρεθεί σε καλή ημέρα και πάρει και τις απαιτούμενες βοήθειες από τους συμπαίκτες του σίγουρα θα αποτελέσει για ακόμη μια φορά τον κινητήριο μοχλό της ομάδος. Αυτό που ακούγεται ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι οι επιλογές του Σ.Παπαδόπουλου για τον νευραλγικό χώρο του κέντρου όπου υπάρχει στα περισσότερα παιχνίδια τεράστιο πρόβλημα. Ναι μεν η επιστροφή του Ηρακλή στην αποστολή είναι κάτι το θετικό αλλά όταν ακούς ότι πολύ πιθανόν να ξεκινήσουν παίκτες που όλη την χρονιά πήραν μπόλικες ευκαιρίες και δεν κατάφεραν να προσφέρουν ούτε τα ελάχιστα τότε λογικό είναι να υπάρχει ανησυχία. Ας ελπίσουμε έστω και την τελευταία στιγμή ο Σούλης να μην ρισκάρει με επιλογές τύπου Γ.Παπαδόπουλου ή Σουνά γιατί θα είναι σαν να δοκιμάζεις στον πόλεμο την ίδια στρατηγική που όλες τις προηγούμενες φορές που την χρησιμοποίησες σε οδήγησε σε ήττα. Άγνωστο το κατά πόσο έχουν επηρεαστεί οι παίκτες μας ολόκληρη την εβδομάδα από τον ντόρο που προκάλεσε το όνομα του Μάνταλου αλλά και η υπόλοιπη "καταιγίδα αποπροσανατολισμού" αλλά αν ψάχνουμε να βρούμε κάτι ενθαρρυντικό για την αυριανή αναμέτρηση αυτό είναι τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Πλατανιάς. Σχεδόν με μισή ομάδα θα κατέβει ο αντίπαλος μας και αυτό είναι κάτι που δεν θα πρέπει ο Σ.Παπαδόπουλος και οι παίκτες του να αφήσουν ανεκμετάλλευτο.

Τι και αν ολόκληρη την εβδομάδα φωνάζαμε για την προσπάθεια αποπροσανατολισμού του κόσμου του ΑΡΗ(και κατά συνέπεια της ομάδος) από αυτό το σημαντικό παιχνίδι αλλά πως να μην ασχοληθείς με τίποτα άλλο όταν 2 ημέρες πριν τον αγώνα ο πρόεδρος της ΚΜΑ κάνει δηλώσεις κατά της τωρινής διοίκησης και του προπονητή, μιλάει για διχασμό και αιτιολογεί-δικαιολογεί το κυνήγι από τη διαιτησία; Πόσο μάλιστα όταν παραμονή του αγώνα εξαγγέλλεται μια έκτακτη γενική συνέλευση της ΚΜΑ όπου το κλίμα που θα επικρατεί θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το αποτέλεσμα του αυριανού αγώνα. Προφανώς και κάποιοι συνΑρειανοί μας ανυπομονούν όπως δηλώνουν για την "νέα εποχή" και κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να έρθει μια ώρα γρηγορότερα. Εύχομαι τα αποδυτήρια να ήταν κλειστά όλη αυτή την περίεργη εβδομάδα και όσοι κληθούν να αγωνιστούν στην αυριανή αναμέτρηση να κάνουν το καθήκον τους. Φυσικά επειδή δεν γίνεται να το προσπεράσουμε έτσι απλά αύριο θα φανεί αν θέλουν να μας τελειώσουν ή όχι. Ο ορισμός του Μάνταλου καθώς και των λοιπών γνωστών μελών της "παράγκας" που έχουν κληθεί για να διαφυλάξουν την ομαλή διεξαγωγή του αγώνα είναι κάτι που μας έχει φέρει ανατριχίλα. Όσοι παρακολουθούν Ελληνικό ποδόσφαιρο γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο Μάνταλος είναι ένας διαιτητής "ειδικών αποστολών" που συνήθως τις ολοκληρώνει με απόλυτη επιτυχία χωρίς το παραμικρό ίχνος ντροπής. Μακάρι να μην μας απασχολήσει αύριο, να μην ντυθεί Στυλιάρας και ο ΑΡΗΣ να πάρει ένα παλικαρίσιο διπλό που θα μας δώσει ελπίδα για τη συνέχεια! ΑΪΝΤΕ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΤΑ ΤΟ ΠΛΑΤΑΝΙ!

Παρά την αισιοδοξία που υπήρχε πριν την έναρξη του αγώνα και την ξεκάθαρη διάθεση του Γ.Μιχαλήτσου να στήσει την ομάδα έτσι ώστε να απαιτήσει την νίκη στην πράξη τα πράγματα φάνηκαν πολύ διαφορετικά και η ομάδα μας γνώρισε ακόμη μια οδυνηρή ήττα που ουσιαστικά είναι σαν θηλιά στο λαιμό μας. Υπερεκτίμηση των ικανοτήτων μας, αδικαιολόγητη υποτίμηση του αντιπάλου και η έλλειψη πονηριάς από όλους όσους αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ οι βασικοί λόγοι της ήττας. Πλέον καλούμαστε να δούμε την ωμή πραγματικότητα κατάματα, να σταματήσουμε να αναβάλλουμε να ασχοληθούμε με τα βασικά προβλήματα που ταλανίζουν τα τελευταία χρόνια τον σύλλογο μας γιατί αυτή τη φορά δεν έχουμε να κάνουμε απλά με μια αγωνιστική αποτυχία αλλά με την επιβίωση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ.

Ίσως και εμείς να παρασυρθήκαμε ως ένα βαθμό από την εμφάνιση του Β ημίχρονου με τον συμπολίτη και πιστέψαμε έτσι απλά ότι ο ΑΡΗΣ πλέον έχει αλλάξει, έχει βελτιωθεί και θα κάνει με συνοπτικές διαδικασίες το αυτονόητο, δηλαδή να πάρει το διπλό επί του Πλατανιά και να κάνει ένα τεράστιο βήμα για την παραμονή στην κατηγορία. Η πίεση ψηλά  από το ξεκίνημα του αγώνα και οι γρήγορες προσπάθειες για να βγούμε μπροστά έδειχναν οτι υπήρχε ξεκάθαρος επιθετικός προσανατολισμός στην συγκεκριμένη αναμέτρηση. Ένα σενάριο που το είδαμε αρκετές φορές κυρίως επί Πασιαλή - Μπουγιουκλή που η ομάδα μας ήθελε να βγει μπροστά, να πιέσει, να κυνηγήσει το γκολ αλλά δεν μπορούσε με αποτέλεσμα να χαθούν πολύτιμοι βαθμοί. Έτσι λοιπόν και σήμερα ο ΑΡΗΣ ήθελε αλλά δεν μπορούσε. Ήθελαν οι παίκτες μας να ελέγξουν τον ρυθμό του αγώνα, ήθελαν να παίξουν με την μπάλα κάτω και να αλλάξουν μια δυο μπαλιές προχωρώντας σε οργανωμένες επιθέσεις αλλά ως εκεί. Προφανώς και είναι πολυτέλεια για μια ομάδα που βρίσκεται στο χαμηλότερο πάτωμα της σουπερλίγκας να θέλει να παίξει ποδόσφαιρο αξιώσεων αντί να πάει το παιχνίδι στην δύναμη και  στην πονηριά και να προσπαθήσει να "χτυπήσει" σε κάποια αντεπίθεση, σε κάποια στημένη φάση ή απλά να εκμεταλλευτεί το λάθος του αντιπάλου. Αυτό έκαναν οι παίκτες του Πλατανιά χωρίς να το παιδεύουν πολύ το θέμα. Με γεμίσματα, στημένες φάσεις, αντεπιθέσεις από κλεψίματα στον χώρο του κέντρου και λοιπές ασυνεννοησίες της άμυνας απειλούσαν με κάθε ευκαιρία του Βελλίδη που για ακόμη μια φορά τόσο αυτός όσο και η άμυνα του δεν ενέπνεαν καμία απολύτως εμπιστοσύνη. Δεν θεωρώ ότι το πρόβλημα ήταν τόσο ο Παπαστεργιαννός που αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην συγκεκριμένη θέση, ούτε ο Ψυχογιός που προήλθε από μακρά απουσία και τα πήγε σχετικά καλά αλλά το πρόβλημα ήταν κυρίως οι βοήθειες που είχε η αμυντική τετράδα από τα αμυντικά χαφ όπου Κοέλιο και Τριανταφυλλάκος ήταν ανύπαρκτοι αμυντικά και ανούσιοι δημιουργικά. Ενώ και ο Κοτσαρίδης που μπήκε στην θέση του Τριανταφυλλάκου δεν μπόρεσε να αλλάξει κάτι με αποτέλεσμα η ομάδα να είναι κομμένη στα δυο. Ενώ σίγουρα το γκολ στο 45', η ανόητη κόκκινη κάρτα του Γιαννώτα και η προκλητική διαιτησία του Μάνταλου έκοψαν οποιαδήποτε σκέψη για αντίδραση.

Όσο και αν θέλουμε να κατηγορούμε τους παίκτες μας για την άνευρη εμφάνιση τους και τον Γ.Μιχαλήτσο που έστησε την ομάδα αρκετά επιπόλαια και χωρίς έξυπνη στρατηγική όλα είναι μια λογική συνέπεια του διοικητικού κενού που υπάρχει εδώ και πολύ καιρό στον ΑΡΗ μας. Και αν οι "καλοί" και "αθώοι" Αρειανοί της διοίκησης Πρωτοδικείου δηλώνουν απεγνωσμένα ότι δεν φταίνε σε τίποτα, ότι μπορούν κάνουν ή τι άλλο να κάνουν καλό είναι να δουν πως λειτούργησε η όποια διοίκηση υπάρχει στην ΑΕΚ που βλέποντας την ομάδα τους σε σαφώς χειρότερη μοίρα από την δική μας αντέδρασε άμεσα. Έκλεισε έμπειρο προπονητή με γνώση της Ελληνικής πραγματικότητας, έσπευσε και έφερε μεταγραφές με την έναρξη της μεταγραφικής περιόδου και πήρε κρίσιμα πονταλάκια χάρη στην διαιτησία σε καθοριστικά παιχνίδια όπως αυτό μέσα στο Κλ.Βικελίδης αλλά και κόντρα στην Κέρκυρα. Είναι τουλάχιστον αφελής αν θεωρεί την άνοδο της ΑΕΚ αποτέλεσμα της ξαφνικής μεταμόρφωσης των παικτών της και όχι των αντανακλαστικών που έδειξε ολόκληρος ο σύλλογος που λέγεται ΑΕΚ. Σε αντίθεση με εμάς που ακόμη κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, πανηγυρίζουμε γιατί ο Αλκαράθ φεύγοντας χάρισε 20000 ευρώ και αποφεύγουμε να δημιουργήσουμε "κλίμα" για την διαιτησία πριν από σημαντικά παιχνίδια όπως το σημερινό για να μην μας πουν γραφικούς. Δεν θα πω εγώ τι πρέπει να γίνει ή τι έπρεπε να γίνει καλό είναι όμως όλοι αυτοί που εδώ και χρόνια υπερηφανεύονται ότι είναι οι "μπροστάρηδες" σε ότι καλό γίνεται στον σύλλογο να σηκωθούν από το λήθαργο και να φέρουν αυτό το ηλεκτροσοκ που χρειάζεται ο σύλλογος εδώ και πολύ καιρό. Το αγωνιστικό όπως κάνει εδώ και χρόνια απλά θα ακολουθήσει. Χρόνος υπάρχει αλλά είναι φανερό ότι αυτή η αδράνεια και ο συμβιβασμός δεν οδηγεί πουθενά...

ΥΓ. Συμμετέχω σε διοίκηση σημαίνει ότι είμαι ικανός και ότι αναλαμβάνω ευθύνες. Αν θεωρούν οι εμπλεκόμενοι ότι όταν θα έρθει η ώρα της κρίσης θα ξεκινήσουμε από το 2004 γιατί έτσι βολεύει την "συμμορία" είναι γελασμένοι. Από το 2013 θα ξεκινήσουμε και θα πάμε ανάποδα μέχρι να βρούμε την άκρη και τους υπεύθυνους.

Συγκρατημένη αισιοδοξία επικρατεί στο στρατόπεδο της ομάδος μας παρά τα σημαντικά προβλήματα όπως είναι η απουσία του Πουλίδο λόγω καρτών αλλά και ο τραυματισμός  του Καζναφέρη. Μια αισιοδοξία που πηγάζει από τον άνεμο αλλαγής που έφερε η αποχώρηση του Λ.Αλκαράθ και η έλευση του Γ.Μιχαλήτσου αλλά και τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα της ομάδος που δείχνουν παιχνίδι με παιχνίδι ότι μπορούν να μεταμορφώσουν τον ΑΡΗ και να τον βγάλουν από το αγωνιστικό αδιέξοδο που βρίσκεται.

Με τον Αγκάνθο να βρίσκεται σε δαιμονιώδη φόρμα παρά τους μακροχρόνιους τραυματισμούς που κουβαλάει, Τάτος και Ζαραδούκας δείχνουν αποφασισμένοι να πάρουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα ενώ οι καθοριστικές κινήσεις του Γ.Μιχαλήτσου να επαναφέρει τον Παπαζαχαρία αλλά και όπως όλα δείχνουν τους Ψυχογιό και Ηρακλή έχουν διαμορφώσει ένα θετικό κλίμα στην ομάδα. Ένα κλίμα που έγινε ακόμη πιο θετικό από την πρωτοβουλία του Ζαραδούκα  να μοιράσει το ποσό που του αναλογούσε στις πληρωμές  που έκανε η ΠΑΕ στους μικρότερους της ομάδος, κάτι που ακολούθησαν και άλλοι παίκτες που είχαν την οικονομική άνεση. Όλα δείχνουν ότι η ομάδα έστω και καθυστερημένα βρίσκει μια χημεία και στα αποδυτήρια κάτι που δεν ήταν εφικτό επί Λ.Αλκαράθ μιας και ο Ισπανός με τον τρόπο που συμπεριφερόταν και "ξεχώριζε" τους παίκτες είχε δημιουργήσει αρκετές αντιπάθειες. Πλέον κάποια πράγματα αρχίζουν να λειτουργούν καλύτερα και ένα από αυτά είναι η άμυνα της ομάδος. Ναι μεν στον αγώνα με τον συμπολίτη σε όλο το Α΄ημίχρονο η δεξιά πλευρά μας ήταν μια τεράστια τρύπα όπου όποιος αντίπαλος ήθελε έκοβε ανενόχλητος βόλτες αλλά στο Β ημίχρονο με την είσοδο του Παπαζαχαρία όπου τα πράγματα βελτιώθηκαν και ακόμη και ο κακός Καζναφέρης φάνηκε να λειτουργεί καλύτερα βγήκαν πολύ χρήσιμα συμπεράσματα και έτσι ο Γ.Μιχαλήτσος θεωρώ ότι θα στήσει πολύ καλύτερα την ομάδα. Καταρχάς και μόνο η σκέψη να αγωνιστεί ο Παπαστεργιαννός ως δεύτερο στόπερ δίπλα στον Παπαζαχαρία δείχνει πόσο κακό έκανε ο Αλκαράθ που με τον τρόπο του έδιωξε τον Παντίδος αλλά και πόσο "λίγος" είναι ο Γιαννίτσης. Χωρίς να έχω τίποτα με το παλικάρι, τις ευκαιρίες του τις πήρες και δυστυχώς για τον ΑΡΗ μας τις πέταξε στα σκουπίδια. Αν και δεν μου αρέσουν τέτοιου είδους αλλαγές θέσεων με παίκτες που δεν έχουν αγωνιστεί ποτέ σε τέτοιο ρόλο ίσως στην συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα να είναι καλύτερα σε σχέση με το δεδομένο ότι ο Γιαννίτσης δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στον συγκεκριμένο ρόλο. Ενώ και στα δεξιά όπου υπάρχει το κενό του Καζναφέρη αναμένεται να δούμε έναν εκ των Ψυχογιού ή Ηρακλή που προσωπικά θεωρώ ότι είναι καλύτεροι στην συγκεκριμένη θέση από τον μετριότατο φέτος Καζναφέρη. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα περιμένουμε να δούμε τόσο τον Τριανταφυλλάκο να ξεκινάει από την αρχή στο χώρο του κέντρου που τα πήγε εξαιρετικά κόντρα στον συμπολίτη αλλά και τον Γιαννώτα αν θα καταφέρει να επανέλθει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης. Ο φετινός ΑΡΗΣ έχει ανάγκη τον καλό Γιαννώτα και δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου να τον περιμένει μέχρι να βρει τον καλό του εαυτό για αυτό ας ελπίσουμε ο νεαρός να συνέλθει άμεσα. Ο Πλατανιάς παρά το εξαιρετικό του ξεκίνημα στο πρωτάθλημα με αποκορύφωμα την νίκη μέσα στο Κλ.Βικελίδης έχει κάνει μια τεράστια βουτιά οδεύοντας προς την Football League. Ακόμη και ο ερχομός ενός έμπειρου προπονητή  όπως είναι ο Α.Αναστασιάδης όχι μόνο δεν φαίνεται να τον βοήθησε αλλά οι προκαταλήψεις και τα κολλήματα του "ιδιόρρυθμου" προπονητή έχουν αρχίσει να κουράζουν. Ευκαιρία για εμάς να τους βγάλουμε από την δύσκολη θέση παίρνοντας μια σημαντική νίκη και στέλνοντας ουσιαστικά τον Αναστασιάδη πίσω στο "μαντρί" του όπου τον περιμένουν οι ομοϊδεάτες του...

Το παιχνίδι δεν θα είναι εύκολο αλλά με τον ΑΡΗ μας να έχει μια ελαφρώς ανοδική τάση βάζοντας κάποια πράγματα στην θέση τους και τον Πλατανιά να ψάχνεται μπορούμε να πάρουμε την σπουδαία νίκη και να κάνουμε έτσι ένα τεράστιο βήμα για την σωτηρία της ομάδος. Τρομάζει το γεγονός ότι ο Μάνταλος σφυρίζει στο συγκεκριμένο παιχνίδι για αυτό καλό είναι με την απόδοση μας να μην του δώσουμε την ευκαιρία να επηρεάσει την εξέλιξη του αγώνα. Δύσκολη μέρα η Δευτέρα για εκδρομές και αρκετά μακρινό το ταξίδι ως την Κρήτη. Λέτε ο ΑΡΗΣ μας να είναι μοναχός σε αυτή την σημαντική αναμέτρηση? ΑΠΟΚΛΕΙΤΑΙ! Ένας χρόνος χωρίς διπλό είναι αρκετός για αυτό ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!