Κόντρα σε όλα όσα πιστεύαμε και ελπίζαμε η ομάδα μας με μια ντροπιαστική εμφάνιση γνώρισε βαριά ήττα απο την Βαλένθια και δίκαια έμεινε εκτός  απο το φάιναλ φόρ της Βιτόρια. Αυτό που όλοι μας ζητούσαμε πριν αρχίσει το παιχνίδι απο τους παίκτες μας ήταν να μπούν δυνατά, να παλέψουν και να τα δώσουν όλα πάνω στο πάρκε. Δυστυχώς όμως αντι να δούμε τους παίκτες μας σαν λιοντάρια πάνω στο παρκέ τους είδαμε να  κρύβονται στα αποδυτήρια φοβισμένοι και να μην βγαίνουν ποτέ... Για ακόμη μια φορά οι παίκτες μας έδειξαν ανέτοιμοι να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός σημαντικού παιχνιδιού και σουτάρανε στο Α ημίχρονο με τραγικά ποσοστά. Και αν φαινόταν αρχικά  η ομάδα να είναι προσηλωμένη στα αμυντικά καθήκοντα ήρθε άλλη μια ανοησία απο τον Χατζηβρέττα όπου αντί να κοιτάξει να παίξει σωστά άμυνα προτίμησε να ανοίξει "παρτίδες"  με τον Νίλσεν.  Η συγκεκριμένη συμπεριφορά απο τον Χατζηβρέττα είναι κάτι που το έχουμε ξαναδεί αρκετές φορές φέτος αλλά ποτέ στην πολυετή λαμπρή καριέρα του στον Παναθηναϊκό και νομίζω οτι αυτό πρέπει να μας λέει πολλά για την κατάσταση που επικρατεί φέτος στον ΑΡΗ μας αλλά και για το πως  αντιλαμβάνεται την παρουσία του στον συλλογό που τον έχρισε μάλιστα και αρχηγό. Αν και απο τον Ρίτσαρντσν περιμέναμε αρκετά σήμερα και αυτός βρέθηκε εγκλωβισμένος στο άγχος της πρόκρισης κάτι που φάνηκε μιας και άρχισε να σκοράρει απο το σημείο και μετά που είχαν κριθεί τα πάντα. Ο Γουώλς  αν και προσπάθησε και έδωσε αρκετές μάχες το κρύο του επιθετικό ξεκίνημα μας  στοίχισε αρκετά. Οι φοβίες που είχαμε εκφράσει όλοι μας κατα το παρελθόν για την περίπτωση που ο Μπέτς τραυματιστεί στα τελευταία παιχνίδια έχει πάρει σάρκα και οστά. Ο Άγγλος σέντερ εδώ και αρκετούς αγώνες έχει γυρίσει στις μέτριες εμφανίσεις που τον χαρακτηρίζουν σε όλη του την καριέρα με αποτέλεσμα και σήμερα ο ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί ουσιαστικά χωρίς ψηλό. Κάτι που επέλεξε και ο Μπλάτ στην περισσότερη διάρκεια του αγώνα μιας και δεν θέλησε ουσιαστικά να δοκιμάσει άλλον ψηλό δίνοντας ελάχιστο χρόνο τόσο στον Ντικούδη όσο και στον Σκορδίλη. Όπως η πλειοψηφία των παικτών μας έτσι και το κοουτσάρισμα του Μπλάτ ήταν σχεδόν τραγικό... Παρά την αδυναμία στα μακρινά σουτ, την χαλάρωση στην άμυνα, τον εκνευρισμό συγκεκριμένων παικτών και τα τεράστια δυσανάλογα μαρκαρίσματα κυρίως κάτω απο το καλάθι ουσιαστικά δεν προσπάθησε να αλλάξει τίποτα. Θα μπορούσε κανείς να πει οτι ο Μπλάτ επέλεξε να παίξει σήμερα σχεδόν με μια 5άδα, μια 5άδα που απο την αρχή δεν του βγήκε αλλά παρόλα αυτά όμως δεν προσπάθησε να την αλλάξει. Μοναδικός που ξεχώρισε απο το σημερινό ναυάγιο ήταν ο Άαρον Μάιλς που ήταν η μόνη αξιόπιστη λύση στην επίθεση και θύμισε τον παλιό καλό του εαυτό. Και σήμερα η διαιτησία ήταν άκρως εχθρική αλλά με τέτοιες εμφανίσεις δεν νομίζω οτι αξίζει να μένουμε παραπάνω πάνω σε αυτό. Πλέον ο ΑΡΗΣ ο έχει φτάσει μόλις μια ανάσα για να σφραγίσει και επίσημα την αποτυχία της φετινής χρονιάς, μια αποτυχία για την οποία έχουν ευθύνη όλοι. Η διοίκηση για τις τραγικές καλοκαιρινές επιλογές, ο κόσμος που ουσιαστικά απο το καλοκαίρι έχει γυρίσει την πλάτη, ο προπονητής που δεν έχει καταφέρει να αλλάξει κάτι και πάνω απο όλα οι παίκτες που οι περισσότεροι απο αυτούς δείχνουν οτι δεν αντέχουν το βάρος της φανέλας του Αυτοκράτορα... Δύσκολο να μιλήσουμε για την συνέχεια σε ότι αφορά την φετινή χρονιά μιας και οι ελπίδες για κάτι καλό σχεδόν εξανεμίστηκαν τόσο με την σημερινή ήττα όσο και με αυτήν κόντρα στον Κολοσσό Ρόδου.  Μιας και απο οτι φαίνεται το παιχνίδι με την Ολύμπια Λάρισας θα το πάρουμε στα χαρτιά  θα αργήσουμε να ξαναδούμε τον ΑΡΗ μας να αγωνίζεται και μάλλον έτσι είναι καλύτερα ώστε να ηρεμήσουμε όλοι μας.  Ελπίζω αυτή η μαύρη χρονιά τουλάχιστον να αποτελέσει φροντιστήριο για αυτούς που έχουν το τιμόνι της ομάδος στα χέρια τους και να αρχίσουν όσο γίνεται πιο σύντομα να σχεδιάζουν την νέα χρονιά με στόχο να ξανακερδίσουν την χαμένη αξιοπρέπεια του μπασκετικού ΑΡΗ...