Αυτό που μου αρέσει αρκετά στο νέο διοικητικό σχήμα της ΚΑΕ ΑΡΗΣ είναι ότι σε στιγμές που επικρατεί απαισιοδοξία και όλοι δείχνουμε έτοιμοι να δεχτούμε μοιρολατρικά άλλη μια "χαμένη" χρονιά ο κ.Αρβανίτης και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης με αποφασιστικές κινήσεις στέλνουν το δικό τους μήνυμα εκφράζοντας μια αποφασιστικότητα και αισιοδοξία που γουστάρω πάρα πολύ. Κάπως έτσι ήταν το κλίμα όταν ένας ένας αποχωρούσαν οι παίκτες της περσινής ομάδος που μπορούσαν να προσφέρουν και φέτος, κάπως έτσι ήταν το κλίμα όταν όλοι σχεδόν οι μεταγραφικοί στόχοι χανόντουσαν ο ένας μετά τον άλλο, κάπως έτσι ήταν το κλίμα όταν όλα τα καλοκαιρινά σήριαλ(Σαρικόπουλου, Χαρίση, Πελεκάνου) έδειχναν να οδηγούνται σε ναυάγιο. Κάπως έτσι και τώρα που τα πρώτα αρνητικά αποτελέσματα και οι κακές εμφανίσεις έχουν απογοητεύσει άπαντες θεωρόντας δεδομένο ότι η ομάδα δεν θα ενισχυθεί άλλο και θα μπαίναμε στον Νοέμβριο που μπορεί να κρίνει όλη την πορεία της ομάδος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος με εμφανείς ελλείψεις στις θέσεις "4" και "3" όπου Ασημακόπουλος και Πελεκάνος αντίστοιχα σηκώνουν σχεδόν μόνοι τους όλο το βάρος. Είναι αστείο να αναπαράγεται ότι ο Β.Αγγέλου θα περιμένει να δει τα επόμενα 4-5 κρίσιμα παιχνίδια για να αποφασίσει για την ενίσχυση της ομάδος. Δεν χρειάζεται να είσαι μπασκετικός ειδήμονας ή να περιμένεις να βγει το πρώτο μισό του Α' γύρου για να παραδεχθείς ότι χρειάζεσαι έναν παίκτη να πλαισιώσει τους Ασημακόπουλο, Τσακαλέρη και Βεζένκωφ στην θέση 4, όπως επίσης και ότι χρειάζεσαι ένα 2-3αρι με έφεση στο σκοράρισμα για να δώσει λύσεις στην επίθεση αλλά και για να έχει ο Μ.Πελεκάνος το "δικαίωμα" να κάθεται και λίγο στον πάγκο. Άλλωστε κάπως έτσι στήθηκε η ομάδα το καλοκαίρι και αυτά είναι τα κενά που άφησαν οι 3 Αμερικάνοι με αυτό του Κόλιμον να καλύφθηκε αρκετά γρήγορα με την έλευση του Δ.Βεργίνη. Διοίκηση και προπονητής λειτουργώντας με βάση την λογική δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια και έκαναν το αυτονόητο φέρνοντας τον Γιώργο Τσιάρα.

Ο Γιώργος Τσιάρας μπορεί να μην ήταν ποτέ το αστέρι της ομάδος και το φόβητρο των αντιπάλων αλλά ήταν πάρα πολλές φορές ο παίκτης που έκανε την μεγάλη ζημιά από το πουθενά αλλάζοντας τις ισορροπίες του αγώνα. Αν και ψηλό παιδί(2.07) που ξεκίνησε ως κλασσικό 4αρι μπορεί να αγωνιστεί με επιτυχία και στην θέση 3 καθώς αρέσκεται σε αρκετά μακρινά σουτ αλλά έχει και την ευκινησία να διεισδύει και προς το καλάθι. Το θετικό είναι ότι ο παίκτης εκτός από την μεγάλη εμπειρία που έχει από το Ελληνικό πρωτάθλημα βρίσκεται και σε καλή αγωνιστική κατάσταση μιας και έβγαλε ολόκληρη την προετοιμασία και συμμετείχε και σε φιλικούς αγώνες με την Μιλάνο όπου του είχε προτείνει συμβόλαιο αλλά με μηδαμινό χρόνο συμμετοχής. Η χρονιά πέρσι με τον Ίκαρο Καλλιθέας δεν ήταν καλή αλλά την προηγούμενη με τον Πανιώνιο όπως και κατά το παρελθόν απέδειξε ότι σε αυτό πρωτάθλημα χαμηλού επιπέδου μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Μακάρι να δέσει και με την υπόλοιπη ομάδα και να βάλει και αυτός το λιθαράκι του στην αγωνιστική άνοδο του ΑΡΗ μας.

Με τους Κόλιμον, Σάιμον και Άουτεμπριτζ να είναι οριστικό παρελθόν και τους Βεργίνη, Χάντ και Τσιάρα να βρίσκονται στο Παλέ σαν μεταγραφές της τελευταίας στιγμής θεωρώ ότι η διοίκηση έκανε ότι μπορούσε μετά το "ναυάγιο" με τα δελτία των Αμερικάνων. Βέβαια θα πρέπει να δούμε πως θα εξελιχθεί η ιστορία με τον Χάντ γιατί ο ΑΡΗΣ χρειάζεται οπωσδήποτε και έναν παίκτη στις θέσεις 2-3 που να μπορεί να δώσει λύσεις στο σκοράρισμα. Πάντως είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι η νέα διοίκηση της ΚΑΕ ήρθε για να μείνει και θα κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να ξαναφέρει τον ΑΡΗ μας στην φυσική του θέση. Στήριξη λοιπόν και πάλι στήριξη!