Ένα παλιό "ρητό" λέει  "το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού" και στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ μετά το νέο πάθημα-μάθημα με την περίπτωση Μήτογλου θέλω να πιστεύω ότι δεν θα ξαναδούμε να επαναλαμβάνονται τα ίδια λάθη. Και όταν λέμε λάθη εννοούμε την εμμονή του πλάνου με τους έφηβους παίκτες όπως είναι οι περιπτώσεις των Βεζένκωφ, Μποχωρίδη, Πουλιανίτη, Μήτογλου και άλλων, πάνω στους οποίους η διοίκηση της ΚΑΕ επένδυσε με στόχο φυσικά κάποια στιγμή να κερδίσει αυτά που αναλογούν στον ΑΡΗ μας. Ένα πλάνο που αν το δει κάποιος καθαρά με νούμερα δύσκολα να διαφωνήσει στο ότι πρόκειται για μια άκρως επικερδής επένδυση αλλά αν το δούμε σφαιρικά το θέμα και τις επιπτώσεις που έχει στην ομάδα γενικότερα μάλλον το αποτέλεσμα ίσως να μην είναι αυτό που νομίζουμε.

Για να μην θεωρηθώ κακεντρεχής θα το πιάσω το θέμα από την θετική του πλευρά που την δεδομένη χρονική στιγμή έχει το ονοματεπώνυμο του Βεζένκωφ και του Μποχωρίδη. 2 από τα μεγαλύτερα ταλέντα της Ευρώπης που φυσικά και είναι τεράστια επιτυχία για τον σύλλογο μας  που κατάφερε να αξιοποίησει τους συγκεκριμένους αθλητές με αποτέλεσμα στην μπασκετική αγορά να γίνεται αρκετός ντόρος γύρω από το όνομα τους. Κάτι που φυσικά όταν έρθει η στιγμή θα μεταφραστεί σε κέρδος που ίσως και να αγγίζει το 1εκ. ευρώ για τον ΑΡΗ μας! Ως εδώ όλα καλά, αλλά υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Ο Βεζένκωφ για παράδειγμα αν και άπαντες γνωρίζουν την προοπτική που έχει ο συγκεκριμένος παίκτης και φυσικά την "τιμή" του στο μπασκετικό χρηματιστήριο η ρήτρα που μπήκε στο συμβόλαιο του είναι σχεδόν αστεία. Δηλαδή με συνοπτικές διαδικασίες θα μπορούσε πχ. ο Ολυμπιακός(που ξέρει να αξιοποιεί νέους αθλητές) να αγοράσει τον αθλητή με 250.000 ευρώ χωρίς καν να ρωτήσει τον ΑΡΗ, να τον "παρουσιάσει" στην Ευρωλίγκα και μέσα σε 1 χρόνο να τον πουλήσει στα 4πλάσια χρήματα! Όταν λοιπόν αναγκαστικά πουλάς κάτι που αξίζει 1.000.000 ευρώ μόλις 250.000 ευρώ τότε όπως και να το κάνουμε αισθάνεσαι χαμένος, παρόλο που συνολικά από τον Βεζένκωφ έχεις καταφέρει να πάρεις σημαντικά χρήματα και ποιοτικά αγωνιστικά λεπτά. Ο Μποχωρίδης από την άλλη όσο ταλέντο και αν είναι όπως φάνηκε την χρονιά που μας πέρασε θέλει δουλειά ακόμη. Και όμως όταν έφθασε η ώρα της υπογραφής πατώντας πάνω στον απαράδεκτο νόμο ίσως και να πήρε πολλά περισσότερα από αυτά που πραγματικά άξιζε την δεδομένη χρονική στην στιγμή. Ναι μεν αν όλα εξελιχθούν καλά ο ΑΡΗΣ θα τα πάρει πίσω και με το παραπάνω αλλά μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή το συγκεκριμένο συμβόλαιο για έναν ανέτοιμο παίκτη λειτουργεί εις βάρος της ομάδος. Οπότε και σε αυτή την περίπτωση τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Για να φθάσουμε στην περίπτωση του Μήτογλου όπου σαν άλλος Χρυσικόπουλος αποφάσισε ότι το μέλλον του είναι αλλού και όχι στον ΑΡΗ. Ανεξάρτητα από το αν ο ΑΡΗΣ δαπάνησε χρήματα για να τον αποκτήσει και είχε υπογράψει ιδιωτικό συμφωνητικό μαζί του. Έτσι απλά ο παίκτης σηκώνετε και φεύγει... φανταστείτε το ίδιο σενάριο πχ. με τον Βεζένκωφ το προηγούμενο καλοκαίρι με προορισμό πχ. μια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός που πολύ εύκολα μπορεί να τον δελεάσουν. Δεν φταίει ο ΑΡΗΣ αν ο νόμος είναι παράλογος και δίνει το δικαίωμα σε έναν έφηβο που ενηλικιώνεται να πάει σε όποια ομάδα θέλει, αλλά είναι λάθος να αγνοείς αυτή την παράμετρο και να βασίζεις όλη σου σχεδόν την υπόσταση σαν ομάδα σε ένα ανεφάρμοστο πλάνο. Κάτι που το βιώσαμε κατά κάποιο τρόπο τα 2 τελευταία χρόνια.

Το ενδιαφέρον του ΑΡΗ για τον Καμπερίδη όπως έχει κυκλοφορήσει τις τελευταίες ημέρες δείχνει ότι μάλλον αλλάζει λίγο η φιλοσοφία των ανθρώπων της ΚΑΕ σε αυτό το κομμάτι και πλέον ψάχνουν για παίκτες που έχουν κλείσει τα 18. Άλλωστε έχουμε πει ότι τα προηγούμενα χρόνια υπήρξε μια ολόκληρη φουρνιά νεαρών παικτών(άνω των 18) όπως οι Σλιούκας, Παππάς, Μάντζαρης, Γιάνκοβιτς, Γιαννόπουλος, Παπαντωνίου και άλλοι που άνετα θα μπορούσαν να είχαν ντυθεί στα κιτρινόμαυρα πολύ πριν καταλήξουν στους 2 μεγάλους των Αθηνών. Συν φυσικά ότι το περιβάλλον για να αναπτυχθεί σωστά ένας νέος αθλητής θα πρέπει να ανταγωνιστικό και να προσφέρει συγκινήσεις και ευκαιρίες και όχι μέτριες χρονιές χωρίς Ευρώπη που δεν συγκινούν κανέναν. Η αλλαγή νοοτροπίας στην ΚΑΕ είναι φανερή. Η παρουσία του Νίκου Γκάλη έχει υπενθυμίσει άπαντες ότι ο ΑΡΗΣ δεν γίνεται να είναι απλά ένα φυτώριο πολυτελείας, λίγο πιο πάνω από τα Αστέρια του κ.Ροδόπουλου. Ο ΑΡΗΣ οφείλει να έχει αγωνιστικούς στόχους, ανταγωνιστική ομάδα και μέσα από αυτήν την προσπάθεια να βγάζει παίκτες που να τους χρυσοπουλάει και όχι να τους ξεπουλάει όσο όσο. Αναμένουμε να δούμε την αλλαγή και στα "πολυετές πλάνα".

ΥΓ. Καλά, είναι δυνατόν ο πατέρας του Μήτογλου να κάνει παράπονα για τους προπονητές του ΑΡΗ, ότι δεν διαχειρίστηκαν σωστά τον γιό του?!?!? Πως είναι δυνατόν να το λέει κάποιος αυτό για μια "ομάδα εργασίας" σαν και αυτή των τελευταίων χρόνων που είχε ο ΑΡΗΣ και έναν προπονητή  από τους κορυφαίους στην Ευρώπη, πνευματικό πατέρα πολλών μεγάλων αθλητών?!??!!? Ντροπή...