Η αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη των ημιτελικών έχει ξεκινήσει. Η αγαπημένη μας ομάδα την Τετάρτη το απόγευμα(20.00) αντιμετωπίζει τον Παναθηναϊκό στο πρώτο παιχνίδι της σειράς με πρωταρχικό στόχο να αποδείξει σε όλη την φίλαθλη Ελλάδα ότι ο Παναθηναϊκός δεν είναι το ακλόνητο φαβορί όπως το παρουσιάζουν και ότι τα παιχνίδια με τον ΑΡΗ δεν θα θυμίζουν σε τίποτα τις "προπονήσεις" στο ΟΑΚΑ στην έναρξη του Β γύρου του πρωταθλήματος αλλά και για το κύπελλο. Σίγουρα η απουσία του Χάγκινς είναι σημαντική αλλά όπως όλη την χρονιά ο ΑΡΗΣ έχει αποδείξει ότι είναι ομάδα με όλη τη σημασία της λέξεως έτσι οφείλει και στη συνέχεια των πλεϊόφς να δείξει ανάλογο πρόσωπο.

Μπορεί ο Τζαμέλ Χάγκινς τον τελευταίο καιρό να ήταν ντεφορμέ αλλά το κενό του σε άμυνα και επίθεση δύσκολα μπορεί να αναπληρωθεί στα παιχνίδια που ακολουθούν κόντρα σε έναν τόσο δυνατό αντίπαλο όπως είναι ο Παναθηναϊκός. Παρόλα αυτά οφείλει ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του να βρουν τους τρόπους ώστε το κενό του να μην παίξει καθοριστικό ρόλο. Αναπόφευκτα η προσοχή όλων μας στρέφεται στην γραμμή των ψηλών. Εκεί όπου ο Γουάιτ θα πρέπει σε άμυνα και επίθεση να δείξει το καλό του πρόσωπο, αυτό που τον ανέδειξε πολυτιμότερο παίκτη της φετινής Basket League. Και αν αυτό είναι κάτι που το περιμένουμε από τον Αμερικάνο η παρουσία των άλλων ψηλών είναι ο αστάθμητος παράγοντας που θα παίξει καθοριστικό ρόλο. Ο Κοέν παρά τον παραγκωνισμό του σε πολλές φάσεις του πρωταθλήματος δείχνει ετοιμοπόλεμος και ικανός να κάνει ακόμη και την διαφορά στην καλή του ημέρα. Ο Σίμτσακ με το γνωστό του πάθος είναι βέβαιο ότι θα τα δώσει όλα ενώ το μεγάλο ερωτηματικό είναι ο Σλάβεν Τσούπκοβιτς που κατά κάποιο τρόπο έχει γίνει το πρόσωπο της χρονιάς για τον φετινό ΑΡΗ. Μπορεί να μην έχει δείξει όλα αυτά για τα οποία αποκτήθηκε αλλά με δεδομένο ότι θα πάρει περισσότερο χρόνο στα εναπομείναντα παιχνίδια θα έχει την μεγάλη ευκαιρία να δείξει ότι μπορεί προσφέρει πολλά περισσότερα από μερικά "σκόρπια" τρίποντα... Φυσικά πέρα από τους ψηλούς της ομάδος το δίδυμο Γουότερς και Μακνήλ όπως σε όλη την χρονιά έτσι και σε αυτά τα παιχνίδια θα σηκώσει το μεγαλύτερο βάρος στο περιφερειακό παιχνίδι της ομάδος. Μπορεί ο Γουότερς να κάνει καταπληκτική χρονιά από τον Δεκέμβριο και μετά αλλά ο Μακνήλ από την άλλη με τα προβλήματα τραυματισμού του δείχνει μεγάλη αστάθεια στην απόδοση του. Και όσο για τους υπόλοιπους σίγουρα θα πρέπει να δείξουν το καλό τους πρόσωπο μιας και ο φετινός ΑΡΗΣ είναι μια ομάδα που χρειάζεται την βοήθεια όλων των παικτών του. Ο Παναθηναϊκός στο αντίπαλο στρατόπεδο μπορεί να έχει τις δικές του απουσίες(Γιάνκοβιτς και Παπαγιάννη) αλλά και μόνο που μιλάμε για μια ομάδα που θεωρεί "περιττούς" παίκτες σαν τον Πάβλοβιτς και τον Κουίζμιτς δείχνει πολλά για τη δυναμική του. Ενώ και ο αποκλεισμός από το final four σε συνδυασμό με την επιστροφή του Πεδουλάκη(συν την άτυπη επιστροφή του Παπά) μόνο καλό δεν είναι για την ομάδα μας.

Με αφορμή τον τραυματισμό του Χάγκινς αλλά και την συμμετοχή μας στο "final four της Basket League"(έτσι για να κορδώνονται περισσότερο μερικοί συνΑρειανοί μας) βγήκαν στην επιφάνεια για πολλοστή φορά τα κατάλοιπα της τελευταίας δεκαετίας από το ποδοσφαιρικό σήριαλ και το "δηλητήριο" που ακόμη κυλάει στις φλέβες μεγάλης μερίδας του κόσμου του ΑΡΗ. Τι και αν όλη την χρονιά κατά κοινή ομολογία(εκτός από ελάχιστες ως μηδαμινές εξαιρέσεις) υπήρχε η παραδοχή ότι ο ΑΡΗΣ χρειαζόταν έναν ακόμη ψηλό όποιος τολμάει να το αναφέρει τώρα με αφορμή τον τραυματισμό του Χάγκινς αυτόματα θεωρείται "ποντίκι", "εχθρός","αντι-πριφτικός","αντι-Λασκαρικός" και πολλά άλλα ακόμη "κοσμητικά" που μας έχουν στοιχιώσει εδώ και αρκετά χρόνια. Λες και είναι έγκλημα να πει κάποιος Αρειανός ότι θα ήταν πιο προνοητικό να είχε αποκτηθεί ένας ψηλός ή ότι η είσοδος στην 4αδα σε ένα πρωτάθλημα με μόλις 4 ομάδες(και την μια λίγο μπουρδέλο) είναι κάτι το αυτονόητο... Μαζέψτε τα αρειανόμετρα, συνειδητοποιήστε ότι όποιος Αρειανός έχει διαφορετική άποψη με εσάς δεν είναι εχθρός και ότι αυτές οι νοοτροπίες οδήγησαν τον ΑΡΗ μια ανάσα από τη διάλυση και αφήστε τον καθένα να εκφράσει την αγάπη του και την στήριξη του προς την ομάδα με όποιο τρόπο θεωρεί ο ίδιος πιο σωστό. Άλλωστε και το να κλείνεις τα αυτιά σου στις χιλιάδες απόψεις της κερκίδας(και των διαδικτυακών προπονητών σαν και εμάς) και να πράττεις αυτό που θεωρείς πιο σωστό σαν προπονητής ή σαν διοίκηση είναι κάτι το απαραίτητο για όποιον σέβεται την δουλειά και δεν λαϊκίζει. "Έσπασε" η Λέστερ τα προγνωστικά, ώρα να κάνει το θαύμα του και ο Αυτοκράτορας!