Αποκαρδιωτικός ήταν ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο ΣΕΦ απέναντι στον Ολυμπιακό όπου με εξαίρεση 5’ στο 3ο δεκάλεπτο απουσίαζε παντελώς από το παρκέ. Ανύπαρκτη άμυνα, χωρίς ενέργεια, χωρίς πλάνο για σχεδόν ολόκληρη την διάρκεια του αγώνα. Το ντεμπούτο του Χότζ δεν έκανε την διαφορά, ο Άλκινς που αποκτήθηκε για να…???  πήρε μόλις 1’19’’ και ο Νόλεϊ με τους 21 πόντους σε 32΄ σε άφησε να αναρωτιέσαι αν η επίδραση του στο παιχνίδι μας ήταν θετική ή αρνητική. Στεναχωρημένος ο Καστρίτης (και τα παιδιά) από την ήττα αλλά αισιόδοξος για το μέλλον.

ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΗΚΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΠΑΡΚΕ

Όταν σε 10’ δέχεσαι 35 πόντους και μένεις πίσω με 23 πόντους διαφορά τότε μάλλον στο μυαλό του κόουτς και των παικτών του υπήρχε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό. Οι Πειραιώτες απλά κυκλοφορόντας την μπάλα αποσυντόνιζαν την άμυνα μας και έβρισκαν εύκολους διαδρόμους προς το καλάθι. Και όταν δεν τους έβγαινε η προσπάθεια με χαρακτηριστική ευκολία ανανέωναν την επίθεση τους και σκόραραν. Η άμυνα του ΑΡΗ έμοιαζε με παιδική χαρά σε τέτοιο βαθμό που ούτε καν φάουλ δεν κάναμε!

5’ ΣΤΟ Β ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΟΛΟ ΜΑΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Για να μην είμαστε μάλλον αχάριστοι ότι δεν είδαμε ΑΡΗ σήμερα στα πρώτα 5’ του 3ου δεκαλέπτου η ομάδα έκανε την εμφάνιση της! 5-6 καλές άμυνες, 4-5 καλές επιθέσεις και λίγο η δικαιολογημένη χαλάρωση του Ολυμπιακού έφερε την διαφορά από το -29 στο -20 σε μια απέλπιδα προσπάθεια της ομάδας μας να διασκευάσει τις εντυπώσεις. Ένα τάιμ άουτ του Μπαρτζώκα ήταν αρκετό για να επαναφέρει την σοβαρότητα στον Ολυμπιακό και αυτή η καλή παρένθεση της ομάδας μας να κλείσει με συνοπτικές διαδικασίες.

Η ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΟΛΕΪ

Είχαμε τον Καρ πέρσι, έχουμε τον Νόλεϊ φέτος. Το νέο «προσωπικό στοίχημα» του κόουτς Καστρίτη. 21 πόντους έβαλε ο Νόλεϊ με 10 στα 17 σουτ που δεν το λες και άσχημο ποσοστό σε σχέση με ότι έχουμε δει ως τώρα. Έλα όμως που η στατιστική πέρα από τα 3 λάθη δεν μπορεί να αποτυπώσει την υπόλοιπη αρνητική του παρουσία. Τις κακές τοποθετήσεις, την επιπόλαιη σκέψη, την απουσία από την άμυνα, τα χαμένα ελεύθερα σουτ και τις στιγμές που δίστασε κάνοντας άνω κάτω όλη μας την επίθεση. Ως σκόρερ αποκτήθηκε ο Νόλεϊ και έτσι θα τον κρίνουμε. Όταν όμως σε όλα τα υπόλοιπα κομμάτια του αγώνα είναι τόσο κακός τότε αναλογικά στην επίθεση θα έπρεπε να θυμίζει κάτι από Έντι Τζόνσον(για τους πιο παλιούς). Και αν συνυπολογίσουμε ότι στη θέση 3 μπορούν να γίνουν αλχημείες αλλά προέχει η δικαίωση του Καστρίτη και η καριέρα του Νόλεϊ τότε μιλάμε για μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση, ανάλογη αυτής του Κάρ.

ΤΟ ΔΟΜΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΘΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΣΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ

Και όταν έναν παίκτη σαν τον Νόλεϊ με μπάσκετ αλάνας τον πλαισιώνεις με παίκτες σαν τον Μπάνκς(που θέλει μπόλικο χρόνο για να στρώσει), τον Ρόμπερτς που έχει πολύ χαμηλό ταβάνι, τον Μαντζούκα που δεν μπορεί να παίξει στο 4, τον Γκιουζέλη που είναι εκτός τόπου και χρόνου και τον ανέτοιμο Χατζηδάκη τότε μιλάμε για την απόλυτη καταστροφή. Παίκτες που χάνουν τις θέσεις τους, ξεχνάνε τους παίκτες που μαρκάρουν, δεν κάνουν συστηματικά μπλοκ άουτ και η ενέργεια που θα βγάλουν πάνω στο παρκέ εξαρτάται από το πως θα ξυπνήσουν το πρωί.  Με αυτό το ρόστερ θα παλεύεις όλη την χρονιά με αλχημείες και κατάθεση ψυχής(ανεξάρτητα από τον αντίπαλο ) για να πετύχεις τα  βασικά και αυτονόητα.

ΕΧΕΙ ΧΑΘΕΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΛΟΓΙΚΗ

Συνηθισμένοι στα δύσκολα εδώ και χρόνια στον μπασκετικό ΑΡΗ, συνηθισμένοι δυστυχώς και στις ήττες. Δεν μας ξενίζει. Αυτό που μας ξενίζει είναι η τραγική εμφάνιση, οι χτυπητές αδυναμίες και η υπερπροσπάθεια που γίνεται για να βγούμε όλοι τρελοί εκτός από τον προπονητή και την διοίκηση. Αυτούς δηλαδή που εντόπισαν(όπως και εμείς οι κοινοί θνητοί) το πρόβλημα τώρα που ξεκίνησε η χρονιά και έσπευσαν να κάνουν διορθωτικές κινήσεις με τον Κλέι και τον Άλκινς. Τον άπειρο Κλέι που δεν έκανε και δεν ήθελαν και τον έμπειρο Άλκινς που τον ήθελαν(???) αλλά από τις ευκαιρίες που του δίνει ο κόουτς μάλλον δεν τον θέλουν! Λες και το μεγαλύτερο πρόβλημα του ΑΡΗ είναι στην περιφέρεια. Ψηλοί παίκτες, στον πλανήτη Γη στα οικονομικά δεδομένα του ΑΡΗ δεν υπάρχουν οπότε ας πάρουμε κανα περιφερειακό ακόμη.  Αν αυτές οι κινήσεις κρύβουν κάποια μπασκετική ευφυία και κάποια σοβαρή συνεργασία μεταξύ διοίκησης και προπονητή μάλλον κακώς πληρώνουμε εισιτήριο και βλέπουμε μπάσκετ μιας και δεν καταλαβαίνουμε τίποτα.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΑΠΑΙΤΕΙ ΘΥΣΙΕΣ

Ένα  ακόμη επίσημο παιχνίδι θυσιάστηκε στην προσπάθεια κάποιοι ξένοι παίκτες να μάθουν τα βασικά του ευρωπαϊκού μπάσκετ και στο να δικαιωθεί ο προπονητής για συγκεκριμένες επιλογές του. Αναπόφευκτος ο εύκολος διασυρμός σε ένα παιχνίδι όπου πέρα από την έλλειψη συγκέντρωσης και  ενέργειας, ούτε τα «περίφημα» πολλά φάουλ δεν μπόρεσες να κάνεις.  Παραμένει ήρεμος και σίγουρος ο προπονητής… παραμένει ανήσυχος και απογοητευμένος ο κόσμος με αυτά που βλέπει στο γήπεδο.

ΥΓ. Από την βιαστική επιλογή Κλέι, στην λύση Άλκινς. 1’ 19’’ σε ένα παιχνίδι όπου όλη η ομάδα απουσίαζε. Ανέτοιμος… μάλλον θέλει τον χρόνο του για να φθάσει το επίπεδο των υπολοίπων που ζωγραφίζουν πάνω στο παρκέ.

ΥΓ2. Εντάξει, με τον Ολυμπιακό παίζαμε, τραυματίες και ανέτοιμοι παίκτες, τα μπάτζετ,είτε χάσεις με 1 πόντο είτε με 30 πόντους οι ίδιοι βαθμοί και τέτοια.