Ντέρμπι από τα παλιά είχαμε στο Ιβανώφειο, με τον ΑΡΗ μας όπως διαχρονικά συνηθίζει να φεύγει με τη νίκη από αυτό το γήπεδο με το οριακό 80-82! Παιχνίδι με γερά νευρά, κρίθηκε στις λεπτομέρειες εκεί όπου ο ΑΡΗΣ έδειξε ψυχή και χαρακτήρα ώστε να πάρει στο τέλος αυτό που άξιζε βάσει της συνολικής εικόνα του παιχνιδιού. Σημαντική νίκη που μας δίνει νέα ώθηση στο πρωτάθλημα που μετά το κακό μας ξεκίνημα είχαμε μείνει αρκετά πίσω.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΤΟΙΜΟΣ

Πνευματικά έτοιμος πάτησε στο παρκέ ο ΑΡΗΣ μας, με τους παίκτες μας όχι μόνο να μην επηρεάζονται από την καυτή ατμόσφαιρα αλλά αντιθέτως να μοιάζουν ψυχωμένοι και αποφασισμένοι για να πάρουν τον έλεγχο του αγώνα. Ο Τζόουνς ήταν από το ξεκίνημα ο πιο ζεστός και μαζί με τους Χάρελ και Ίνοχ ήταν αυτοί που έβαλαν τον ΑΡΗΣ σε θέση οδηγού.

ΕΙΧΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ «ΚΛΕΙΔΩΣΕΙ» ΤΗ ΝΙΚΗ

Ο ΑΡΗΣ είχε βρει ρυθμό, είχε διαβάσει σωστά το παιχνίδι και με σχετική ευκολία μπορούσε να διατηρεί ένα προβάδισμα μεταξύ 7 με 9 πόντων.  Κάποιες στιγμές χαλάρωσης στην άμυνα και τα πολλά χαμένα ριμπάουντ τον εμπόδισαν όμως ώστε να χτίσει μια διαφορά ασφαλείας και να πάει πιο ήρεμος στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα. Η φθορά των φάουλ και η κούραση έπαιξε ρόλο, το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα ήταν η χαμηλή συμβολή στο παιχνίδι σημαντικών παικτών όπως ο Νουά, ο Κουλμπόκα και ο Άντζουτσιτς.

ΕΔΕΙΞΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕ

Η άνοδος του Φάντεμπεργκ και η επιστροφή του Φόρμπς στο σκοράρισμα έδωσε την ευκαιρία στον Ηρακλή όχι μόνο να ροκανίσει τη διαφορά αλλά να διεκδικήσει και τη νίκη μέχρι το τέλος. Σε εκείνο όμως το σημείο φάνηκε η ποιότητα που έχει ο ΑΡΗΣ ως ομάδα, με παίκτες σχεδόν εξαφανισμένους να φωνάζουν δυνατό παρών. Ο Νουά βγήκε μπροστά, ο άφαντος Κουλμπόκα εμφανίσθηκε στο γήπεδο και μαζί με τους σταθερά καλούς Πουλιανίτη και Τζόουνς ο ΑΡΗΣ σε αυτό το παιχνίδι για γερά νεύρα πήρε στο τέλος τη νίκη που άξιζε!

ΜΕΤΡΙΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ, ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΨΥΧΙΚΑ

Μόνο ικανοποίηση μπορούμε να νιώθουμε για το σημερινό αποτέλεσμα και τη συνολική παρουσία της ομάδας μετά από αυτό το σπουδαίο διπλό. Ο ΑΡΗΣ χωρίς να κάνει κάτι το εντυπωσιακό σήμερα, χωρίς να έχει τους παίκτες που έπρεπε σε εγρήγορση, χωρίς να βασιστεί στα μακρινά σουτ, πήρε μια σπουδαία νίκη κόντρα σε μια άκρως μαχητική ομάδα που ήταν στην κορυφή της απόδοσης το τελευταίο χρονικό διάστημα μέσα σε μια καυτή έδρα. Και αν όλο αυτό δεν είναι μια απόδειξη ότι επιτέλους η ομάδα αποκτά χαρακτήρα και αυτοπεποίθηση, τότε τι θα μπορούσε να είναι; Ωριμάζει η ομάδα, δείχνει να πιστεύει περισσότερο στις δυνατότητες της και να αντιλαμβάνονται και οι παίκτες μεταξύ τους ότι ο ένας μπορεί να στηριχτεί στον άλλον. Όπως και ο Μίλιτσιτς φαίνεται να καταλαβαίνει σιγά σιγά ότι μπορεί να πάρει θετικά στοιχεία από όλους τους παίκτες όπως πήρε σήμερα από τον Πουλιανίτη, τον Μποχωρίδη και τον νεοφερμένο Τσαϊρέλη. Κάπως έτσι καλύπτεις το «κακό φεγγάρι» του Άντζουτσιτς ή οποιουδήποτε άλλου παίκτη που δεν του βγαίνει το παιχνίδι. Και όταν αυτή η νίκη έρχεται σε συνέχεια της νίκης επι της Βενέτσια, τότε μιλάμε για βελτίωση, πρόοδο και όχι μια εμφάνιση πυροτέχνημα.

ΝΤΕΡΜΠΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΙΚΗ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ

Ντέρμπι από τα παλιά και  νίκη όπως παλιά με τον χιτσκοκικό τρόπο που έχουμε συνηθίσει να κερδίζουμε σε αυτό το γήπεδο. Μπορούσε και έπρεπε να το κερδίσει πιο εύκολα, στο φινάλε όμως η ομάδα έδειξε χαρακτήρα, διαχειρίστηκε σωστά την πίεση και έφθασε στη νίκη. Νίκη που μας δίνει την απαραίτητη ώθηση για το πρωτάθλημα και μαζί με τη νίκη επί της Βενέτσια την ευκαιρία να αφήσουμε οριστικά πίσω μας το κακό ξεκίνημα. Θέλει δουλειά ακόμη αλλά πλέον ο ΑΡΗΣ δείχνει πιο δυνατός και να πορεύεται με σαφώς περισσότερη αυτοπεποίθηση.  Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Δεν θα πούμε “καλώς τους” γιατί ποτέ δεν χαθήκαμε. Όταν η ιστορία επιστρέφει στο προσκήνιο, μόνο το μπάσκετ κερδίζει. Το μπάσκετ χρειάζεται ΑΡΗ – Ηρακλή με γεμάτα γήπεδα και ένταση, αρκεί όλα να μένουν εντός των τεσσάρων γραμμών.