Άδοξο τέλος για την Εθνική Ελλάδος που γνώρισε την ήττα από τη Ρωσία και έμεινε εκτός τετράδας για ακόμη μια φορά  σε μια διοργάνωση όπου η πορεία της "επίσημης αγαπημένης"  θα μπορούσε να πει κανείς  ότι  ήταν εξαρχής προδιαγραμμένη.  Παρόλο που δεν συνηθίζουμε να ασχολούμαστε με οτιδήποτε άλλο εκτός ΑΡΗ η έλλειψη αγωνιστικών υποχρεώσεων μας οδηγεί να κοιτάμε δεξιά και αριστερά και να ψάχνουμε για οτιδήποτε "διδακτικό" που μπορεί να αξιοποιηθεί  για την αγαπημένη μας και δυστυχώς οι τραγικοί χειρισμοί των ανθρώπων της ΕΟΚ και του εκλεκτού της αποτελούν παράδειγμα  προς αποφυγή για κάθε ομάδα.

Ας τα πάρουμε λοιπόν από την αρχή…

1. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και ο κανόνας επιβεβαιώθηκε για ακόμη μια φορά. Το φιάσκο με την επιλογή του προπονητή και η τραγική διαχείριση της φυγής του Γιάννη Αντετοκούνμπο  είχε φαρδιά πλατιά  την υπογραφή των ανθρώπων της ΕΟΚ.
2. Όπως και επί Κατσικάρη έτσι και αυτή τη φορά τα πάντα περιστρεφόντουσαν γύρω από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Παρόλο που υπήρχε ο φόβος αποχώρησης του αλλά και η πιθανότητα να μην μπορέσει να κάνει την διαφορά μιας και το Ευρωπαϊκό μπάσκετ με το ΝΒΑ έχει πολλές διαφορές και το στυλ του αθλητή είναι 100% προσαρμοσμένο στο ΝΒΑ.
3. Με το σκεπτικό ότι ο Γιάννης θα είναι ο απόλυτος κυρίαρχος στο παρκέ η ομάδα επιλέχθηκαν μια σειρά από ρολίστες πολυτελείας που ακόμη και στις ομάδες τους έχουν συμπληρωματικό ρόλο δίπλα σε κάποιες σπουδαίες μπασκετικές προσωπικότητες.
4. Επιλέχθηκε για προπονητής σε ένα τουρνουά υψηλού επιπέδου ένας άνθρωπος χωρίς φιλοδοξίες και παραστάσεις σε υψηλό επίπεδο που έχει παρατήσει ακόμη και την σκέψη του πρωταθλητισμού εδώ και χρόνια. Αν θέλεις να πας ψηλά θα πρέπει να βρεις ανθρώπους που δεν φοβούνται τα ύψη…
5. Οι επιλογές των παικτών δεν έγιναν καν από τον προπονητή… όπου φάνηκε να χρησιμοποιεί την φάση των ομίλων σαν παιχνίδια προετοιμασίας με διαφορετικά σχήματα και φυσικά χωρίς κανέναν προσανατολισμό/πλάνο σε άμυνα και επίθεση.
6. Η κωλυσιεργία  που έδειξε η ΕΟΚ στο θέμα προπονητή αλλά και η  επιλογή που έκανε έστειλε κατευθείαν στους παίκτες της Εθνικής το μήνυμα ότι ο προπονητής για την συγκεκριμένη ομάδα ήταν δευτερεύων και στην αρχή κάπως έτσι του συμπεριφέρθηκαν.
7. Όσο οι ρολίστες έπαιζαν καλά η Εθνική δεν βλεπόταν και μόνο όταν κάποιοι παίκτες που έχουν ηγετική προσωπικότητα έστω και λίγο βγήκαν μπροστά πιστέψαμε σαν ομάδα ότι κάτι μπορεί να γίνει. Με λίγα λόγια ομάδα χωρίς ηγέτες δεν περπατάει.
8. Και όταν αυτή η ομάδα άρχισε να πιστεύει στις δυνάμεις  της και να ξεδιπλώνει το ταλέντο της πάνω στο παρκέ δεν υπήρχε ο άνθρωπος στην άκρη του πάγκου να το διαχειριστεί. Το μηδαμινό ροτέισον σε  ένα τουρνουά με συνεχόμενα παιχνίδια είναι κάτι το ακατανόητο. Το ότι δεν ξεκουράστηκαν οι βασικοί στο παιχνίδι με τη Ρωσία ακόμα και όταν η διαφορά ήταν στο +12 ήταν έγκλημα.
9. Ο πόιντ γκαρντ είναι ο εγκέφαλος κάθε ομάδος. Για αυτό και η Εθνική όταν είχε τον Καλάθη και τον Σλούκα σε καλή ημέρα τα πήγαινε εξαιρετικά.
10. Ναι στις Εθνικές τα πλάνα των προπονητών είναι περιορισμένα λόγω των συνθηκών. Ένας όμως έμπειρος και καλός προπονητής μπορεί τουλάχιστον να πείσει τους παίκτες του να εφαρμόσουν τα βασικά. Με fullpress στην άμυνα και την μπάλα να περνάει κάτω από το καλάθι  στον ψηλό η Ρωσία γύρισε το παιχνίδι και πήρε τη νίκη.

Σίγουρα η κάτω βόλτα που έχει πάρει η Εθνική εδώ και περίπου 10 χρόνια πονάει όλους τους Έλληνες. Θα μας επιτρέψουν όμως οι φίλοι των άλλων ομάδων εμείς ως Αρειανοί να το παίρνουμε λίγο πιο βαρειά μιας και η Ελληνική επανάσταση στο μπάσκετ είχε εκτός από την Εθνική του 87 και τον ΑΡΗ μας μπροστάρη. Κάτι που πλέον δεν είναι εφικτό να γίνει με κανέναν από τους "μεγάλους" της Αθήνας μιας και σε αντίθεση με τον ΑΡΗ εκείνης της εποχής αυτοί προτιμούν να θριαμβεύβουν πάνω σε συντρίμια. Όλη αυτή η πτωτική πορεία του Ελληνικού μπάσκετ έχει λογική εξήγηση και έχει και κάποιους ανευθυνο-υπεύθυνους που αρνούνται να  ασχοληθούν με ότι συμβαίνει. Μακάρι κάποια στιγμή να δούμε στην ΕΟΚ προσωπικότητες σαν τον Γκάλη και τον Γιαννάκη αλλά και άλλους που βάζουν το άθλημα πάνω από όλα και φυσικά τις αξίες και τα ήθη που πρέπει να συμβαδίζουν με το μπάσκετ. Όσοι ζήσανε τις χρυσές εποχές του μπάσκετ στην Ελλάδα καταλαβαίνουν... για τους νεότερους είναι αδύνατο να το εξηγήσω...

ΥΓ. Δεν περνάνε οι ημέρες μέχρι να αρχίσουμε να παρακολουθούμε τον Αυτοκράτορα και μας πιάνει απελπισία…

ΥΓ2. Διαρκείας σημαίνει στήριξη στην ομάδα!

Όπως τότε όταν αγωνιζόταν με τα χρώματα του ΑΡΗ ή της Εθνικής Ελλάδος έτσι και τώρα παρόλο που έχει βγάλει τα αθλητικά του παπούτσια και έχει κρεμάσει την φανέλα του με το νούμερο 6 με ότι και αν ασχοληθεί ή απλά εμπλακεί το όνομα του ο Νίκος Γκάλης είναι ο πρώτος μεταξύ των κορυφαίων. Η ψηφοφορία που τρέχει από το γνωστό ESPN  και περιλαμβάνει και το όνομα του Νίκου Γκάλη ανάμεσα στους υποψήφιους για την ύψιστη τιμή που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος που έχει αφιερώσει την ζωή του στο μπάσκετ που είναι η είσοδος του στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα.

Πρώτος με 98.1% της σχετικής λίστα με τους διεθνείς υποψήφιους βρίσκεται ο Νίκος Γκάλης σε σύνολο 38.000 περίπου ψήφων αφήνοντας πίσω του στην δεύτερη θέση τον Βλάντε Ντίβατς με 1.1% και λίγο πιο κάτω άλλους θρύλους του αθλήματος όπως είναι οι Όσκαρ Σμίντ και Σαρούνας Μαρτσουλιόνις. Το ρίγος που μας πιάνει όλους εμάς που είχαμε την ευλογία να ζήσουμε ή έστω να προλάβουμε λίγο από την χρυσή εποχή του Νίκου Γκάλη και την μπασκετική επανάσταση που ξεκίνησε με μπροστάρη τον  Νικ και τα άλλα παιδιά με την φανέλα του ΑΡΗ και της Εθνικής Ελλάδος είναι απλά η επιβεβαίωση του μεγαλείου του συγκεκριμένου μπασκετικού Θεού. Το πιο περίεργο και λυπηρό όμως είναι ότι οι νεότερες γενιές όχι απλά δεν γνωρίζουν τι εστί Νίκος Γκάλης αλλά και ολόκληρο βιβλίο να διαβάσουν για τον ζωντανό θρύλο του Ευρωπαϊκού μπάσκετ πάλι δύσκολα θα μπορέσουν να κατανοήσουν ή ακόμη και να πιστέψουν αυτά που θα διαβάσουν ή θα τους εξιστορήσουν οι παλιότεροι που τα ζήσανε. Άντε να πείσεις έναν 20χρονο σήμερα ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ δεν ήταν απλά συνώνυμο αλλά ξεπερνούσε την Εθνική Ελλάδος, συσπείρωνε όλους τους Έλληνες εκτός από μια ελάχιστη μειοψηφία των οπαδών του συμπολίτη και ήταν ο βασικός λόγος για να στηθούν χιλιάδες μπασκέτες σε ολόκληρη την χώρα, το άθλημα να γίνει επαγγελματικό και γενιές ολόκληρες να ανδρωθούν με μια πορτοκαλί μπάλα με σπυριά στα χέρια. Που να σε πιστέψουν ότι κάθε Πέμπτη που αγωνιζόταν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών(εκεί που έπαιζαν μόνο οι πρωταθλητές και όχι όποιος έχει κλειστό συμβόλαιο όπως συμβαίνει σήμερα) η πόλη ερήμωνε, θεατρικές παραστάσεις σταματούσαν, οι κινηματογράφοι καθιέρωσαν το φθηνό εισιτήριο και ολόκληρη η Ελλάδα ήταν καρφωμένη στις τηλεοράσεις της για να δει τον  τον μεγάλο ΑΡΗ του τεράστιου Νίκου Γκάλη. Από μικρά παιδάκια μέχρι γιαγιάδες και παπούδες. Από την Θεσσαλονίκη που ήταν το κέντρο της μπασκετικής Ευρώπης μέχρι και το τελευταίο χωριό ή βραχονησίδα στην άκρη της Ελλάδος και όχι μόνο... Όπου πήγαινε ο Νίκος Γκάλης είτε με τον ΑΡΗ είτε με την Εθνική Ελλάδος είχε την υποδοχή Εθνικού ήρωα. Και στους Αμερικάνους(μιας και Αμερικάνικη είναι η διοργάνωση και το ESPN) όπου επικεντρώνονται κυρίως στο NBA με μια πολύ διαφορετική μπασκετική φιλοσοφία τα συγκεκριμένα γεγονότα δεν μπορούν να περιγραφούν. Σίγουρα τα βίντεο ντοκουμέντα που υπάρχουν εκατοντάδες στο internet δείχνουν το αστήρευτο μπασκετικό ταλέντο του Νίκου Γκάλη αλλά δεν αποτυπώνουν την προσφορά του στο άθλημα και σε ένα ολόκληρο έθνος.

Πολύ κοντά στην ύψιστη τιμή βρίσκεται ο Νίκ που με την είσοδο του στο Basketball Hall Of Fame θα βρεθεί ανάμεσα σε κορυφαία ονόματα του χώρου όπως οι Μάτζικ Τζόνσον, Ντράζεν Πέτροβιτς, Άτσα Νίκολιτς και πολλοί άλλοι. Ευκαιρία λοιπόν τόσο η πολιτεία όσο και η επιτροπή που ανέλαβε την διοργάνωση του φιλικού προς τιμήν του μεγαλύτερου Έλληνα αθλητή να επισπεύσει τις διαδικασίες και να κάνει κάτι που να αρμόζει στην λαμπρή ιστορία που έγραψε αυτός ο ξεχωριστός άνθρωπος! Έστω και καθυστερημένα αυτό το ιστορικό λάθος που έχει γίνει με την μη τίμηση του Νίκου Γκάλη και το "κρέμασμα" της θρυλικής φανέλας με το νούμερο 6 στο ταβάνι του Παλέ ανάμεσα στα λάβαρα  πρέπει να διορθωθεί.

ΥΓ. Όσοι δεν έχουν ψηφίσει στην συγκεκριμένη ψηφοφορία μπορούν να το κάνουν εδώ