Άδοξο τέλος για την Εθνική Ελλάδος που γνώρισε την ήττα από τη Ρωσία και έμεινε εκτός τετράδας για ακόμη μια φορά  σε μια διοργάνωση όπου η πορεία της "επίσημης αγαπημένης"  θα μπορούσε να πει κανείς  ότι  ήταν εξαρχής προδιαγραμμένη.  Παρόλο που δεν συνηθίζουμε να ασχολούμαστε με οτιδήποτε άλλο εκτός ΑΡΗ η έλλειψη αγωνιστικών υποχρεώσεων μας οδηγεί να κοιτάμε δεξιά και αριστερά και να ψάχνουμε για οτιδήποτε "διδακτικό" που μπορεί να αξιοποιηθεί  για την αγαπημένη μας και δυστυχώς οι τραγικοί χειρισμοί των ανθρώπων της ΕΟΚ και του εκλεκτού της αποτελούν παράδειγμα  προς αποφυγή για κάθε ομάδα.

Ας τα πάρουμε λοιπόν από την αρχή…

1. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και ο κανόνας επιβεβαιώθηκε για ακόμη μια φορά. Το φιάσκο με την επιλογή του προπονητή και η τραγική διαχείριση της φυγής του Γιάννη Αντετοκούνμπο  είχε φαρδιά πλατιά  την υπογραφή των ανθρώπων της ΕΟΚ.
2. Όπως και επί Κατσικάρη έτσι και αυτή τη φορά τα πάντα περιστρεφόντουσαν γύρω από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Παρόλο που υπήρχε ο φόβος αποχώρησης του αλλά και η πιθανότητα να μην μπορέσει να κάνει την διαφορά μιας και το Ευρωπαϊκό μπάσκετ με το ΝΒΑ έχει πολλές διαφορές και το στυλ του αθλητή είναι 100% προσαρμοσμένο στο ΝΒΑ.
3. Με το σκεπτικό ότι ο Γιάννης θα είναι ο απόλυτος κυρίαρχος στο παρκέ η ομάδα επιλέχθηκαν μια σειρά από ρολίστες πολυτελείας που ακόμη και στις ομάδες τους έχουν συμπληρωματικό ρόλο δίπλα σε κάποιες σπουδαίες μπασκετικές προσωπικότητες.
4. Επιλέχθηκε για προπονητής σε ένα τουρνουά υψηλού επιπέδου ένας άνθρωπος χωρίς φιλοδοξίες και παραστάσεις σε υψηλό επίπεδο που έχει παρατήσει ακόμη και την σκέψη του πρωταθλητισμού εδώ και χρόνια. Αν θέλεις να πας ψηλά θα πρέπει να βρεις ανθρώπους που δεν φοβούνται τα ύψη…
5. Οι επιλογές των παικτών δεν έγιναν καν από τον προπονητή… όπου φάνηκε να χρησιμοποιεί την φάση των ομίλων σαν παιχνίδια προετοιμασίας με διαφορετικά σχήματα και φυσικά χωρίς κανέναν προσανατολισμό/πλάνο σε άμυνα και επίθεση.
6. Η κωλυσιεργία  που έδειξε η ΕΟΚ στο θέμα προπονητή αλλά και η  επιλογή που έκανε έστειλε κατευθείαν στους παίκτες της Εθνικής το μήνυμα ότι ο προπονητής για την συγκεκριμένη ομάδα ήταν δευτερεύων και στην αρχή κάπως έτσι του συμπεριφέρθηκαν.
7. Όσο οι ρολίστες έπαιζαν καλά η Εθνική δεν βλεπόταν και μόνο όταν κάποιοι παίκτες που έχουν ηγετική προσωπικότητα έστω και λίγο βγήκαν μπροστά πιστέψαμε σαν ομάδα ότι κάτι μπορεί να γίνει. Με λίγα λόγια ομάδα χωρίς ηγέτες δεν περπατάει.
8. Και όταν αυτή η ομάδα άρχισε να πιστεύει στις δυνάμεις  της και να ξεδιπλώνει το ταλέντο της πάνω στο παρκέ δεν υπήρχε ο άνθρωπος στην άκρη του πάγκου να το διαχειριστεί. Το μηδαμινό ροτέισον σε  ένα τουρνουά με συνεχόμενα παιχνίδια είναι κάτι το ακατανόητο. Το ότι δεν ξεκουράστηκαν οι βασικοί στο παιχνίδι με τη Ρωσία ακόμα και όταν η διαφορά ήταν στο +12 ήταν έγκλημα.
9. Ο πόιντ γκαρντ είναι ο εγκέφαλος κάθε ομάδος. Για αυτό και η Εθνική όταν είχε τον Καλάθη και τον Σλούκα σε καλή ημέρα τα πήγαινε εξαιρετικά.
10. Ναι στις Εθνικές τα πλάνα των προπονητών είναι περιορισμένα λόγω των συνθηκών. Ένας όμως έμπειρος και καλός προπονητής μπορεί τουλάχιστον να πείσει τους παίκτες του να εφαρμόσουν τα βασικά. Με fullpress στην άμυνα και την μπάλα να περνάει κάτω από το καλάθι  στον ψηλό η Ρωσία γύρισε το παιχνίδι και πήρε τη νίκη.

Σίγουρα η κάτω βόλτα που έχει πάρει η Εθνική εδώ και περίπου 10 χρόνια πονάει όλους τους Έλληνες. Θα μας επιτρέψουν όμως οι φίλοι των άλλων ομάδων εμείς ως Αρειανοί να το παίρνουμε λίγο πιο βαρειά μιας και η Ελληνική επανάσταση στο μπάσκετ είχε εκτός από την Εθνική του 87 και τον ΑΡΗ μας μπροστάρη. Κάτι που πλέον δεν είναι εφικτό να γίνει με κανέναν από τους "μεγάλους" της Αθήνας μιας και σε αντίθεση με τον ΑΡΗ εκείνης της εποχής αυτοί προτιμούν να θριαμβεύβουν πάνω σε συντρίμια. Όλη αυτή η πτωτική πορεία του Ελληνικού μπάσκετ έχει λογική εξήγηση και έχει και κάποιους ανευθυνο-υπεύθυνους που αρνούνται να  ασχοληθούν με ότι συμβαίνει. Μακάρι κάποια στιγμή να δούμε στην ΕΟΚ προσωπικότητες σαν τον Γκάλη και τον Γιαννάκη αλλά και άλλους που βάζουν το άθλημα πάνω από όλα και φυσικά τις αξίες και τα ήθη που πρέπει να συμβαδίζουν με το μπάσκετ. Όσοι ζήσανε τις χρυσές εποχές του μπάσκετ στην Ελλάδα καταλαβαίνουν... για τους νεότερους είναι αδύνατο να το εξηγήσω...

ΥΓ. Δεν περνάνε οι ημέρες μέχρι να αρχίσουμε να παρακολουθούμε τον Αυτοκράτορα και μας πιάνει απελπισία…

ΥΓ2. Διαρκείας σημαίνει στήριξη στην ομάδα!