Τον Πανιώνιο θα υποδεχθεί το Σάββατο το απόγευμα στις 17.00 η αγαπημένη μας ομάδα σε ένα παιχνίδι αρκετά ιδιαίτερο. Ο λόγος δεν είναι άλλος από την τραγική κατάσταση που βρίσκεται πλέον η ομάδα της Ν.Σμύρνης, με την Α2(ή ακόμη και τη Β Εθνική για διαγραφή χρεών) να πλησιάζει ολοένα και πιο απειλητικά. Μια εξέλιξη που σίγουρα ξενίζει όσους πρόλαβαν τις χρυσές εποχές του Ελληνικού μπάσκετ και προβληματίζει ως ένα σημείο τους Αρειανούς που βλέπουν την άλλωτε 4η μπασκετική δύναμη της χώρας να καταρέει .

Για το αγωνιστικό κομμάτι δεν θα ασχοληθώ σχεδόν καθόλου. Η ήττα του πρώτου γύρου ήταν κατόρθωμα που δεν πιστεύω ότι μπορεί να επαναληφθεί. Ο σοβαρός ΑΡΗΣ χωρίς να ιδρώσει μπορεί να κερδίσει εύκολα τον μισοτελειώμενο Πανιώνιο. Το πραγματικό ενδιαφέρον για την αυριανή αναμέτρηση είναι στη στάση που θα πρέπει να κράτησει ο Αρειανός φίλαθλος απέναντι σε μια ομάδα που έχει γράψει την δική της ιστορία στο Ελληνικό μπάσκετ. Θα πρέπει να σεβαστεί τον αντίπαλο του και να αδιαφορήσει για το δράμα που περνάει ή να το απολαύσει λίγο παραπάνω αντιμετωπίζοντας τον Πανιώνιο σαν μια ομαδούλα που με την πρώτη ευκαιρία άνοιξε τα πόδια στους 2 της Αθήνας, δεν τους αντιστάθηκε ποτέ και απλά άρπαξε την ευκαιρία που του δόθηκε μερικές φορές να προσπεράσει τον ΑΡΗ. Η απόφαση των ανθρώπων του Πανιωνίου την μια και μοναδική φορά που αγωνίσθηκε στην Ευρωλίγκα να ψηφίσει κατά του να οδηγεί η 3η θέση του Ελληνικού πρωταθλήματος στην Ευρωλίγκα ήταν πραγματικά από τις πιο αηδιαστικές μικροπρεπείς κινήσεις που έχει κάνει ποτέ Ελληνική.  Από την άλλη είναι γεγονός ότι για να ξαναγουστάρουμε το μπάσκετ όπως παλιά είναι απαραίτητο να υπάρχουν στον μπασκετικό χάρτη όσο το περισσότερες δυνατές ομάδες. Ανταγωνιστικές ομάδες με κόσμο και ιστορία σαν την ΑΕΚ, τον Ηρακλή,  τον Απόλλων Πατρών, το Περιστέρι  που θα κοιτάνε κάθε αντίπαλο στα μάτια και δεν θα αρκούνται με το απλά να προσπερνάνε τον ΑΡΗ όπως έκανε μερικές φορές ο Πανιώνιος και ο δύσμοιρος συμπολίτης. Αυτή η λογική έχει αναδείξει τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό σε μεγαθήρια και έχει καταστρέψει το Ελληνικό μπάσκετ. Όχι ότι θα μας λείψει ιδιαίτερα αλλά καλό είναι όταν θα επιστρέψει μετά από χρόνια να μην έχει διαγράψει οριστικά από τη μνήμη του κομμάτια από την ιστορία του όπως ο Χριστοδούλου, ο Γιάνκοβιτς, ο Τζούροβιτς, ο Χάτσον, ο Τέρνερ και άλλοι. Μέχρι τότε ας αναλογιστούν οι άνθρωποι του Πανιωνίου και ο κόσμος του αν αυτή η  μόνιμα εχθρική στάση απέναντι στον ΑΡΗ τους βοήθησε τελικά ή όχι...

Εμείς από την άλλη θα πρέπει να αφήσουμε το παιχνίδι στη Ρόδο πίσω μας, να γεμίσουμε το Παλέ, να γίνουμε ένα με την ομάδα και να στείλουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα στην ΑΕΚ που ακόμη δεν επέστρεψε έσπευσε να κάνει τα "κουμάντα" της όπως έτσι ξέρουν αυτοί εκεί στη μεγαλούπολη... Περιθώρια για στραβοπατήματα δεν υπάρχουν μιας και τα κάναμε όλα μαζεμένα στον πρώτο γύρο. Κερδίζουμε τον νιόνιο και πορωνόμαστε ενόψει ΑΕΚ! ΌΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!!!

ΥΓ. Παραδοσιακά οι κόντρες με τον Πανιώνιο ήταν από τις πιο συναρπαστικές. Αν και μου είναι δύσκολο θα ξεχωρίσω εκείνο το αξέχαστο παιχνίδι της επιστροφής του Παναγιώτη Γιαννάκη στο Παλέ με τη φανέλα του Πανιωνίου. Σαν χθες θυμάμαι την ατμόσφαιρα, το πάθος, την τρέλα... και τον πιο τρελό από όλους τον Σόν Χίγκινς με μια από τις μεγαλύτερες εμφανίσεις που έχει κάνει Αμερικάνος παίκτης με την φανέλα του ΑΡΗ!

Με  μπόλικο ενθουσιασμό επιστρέφει η ΑΕΚ ύστερα από καιρό στα "μεγάλα σαλόνια" της Α1 αλλά και στου κυπέλλου που τα προηγούμενα χρόνια ήταν άφαντη αλλά  για κακή τους τύχη  το ταξίδι του κυπέλλου θα ολοκληρωθεί την Τρίτη το απόγευμα στο Παλέ. Εκεί όπου ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του θα έχουν μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να δείξουν ότι και στα επίσημα παιχνίδια κόντρα σε ομάδες της ίδιας κατηγορίας μπορούν να τα καταφέρουν εξίσου καλά. Οι τραυματισμοί της τελευταίας στιγμής δεν είναι ικανοί να κόψουν την δίψα που έχουν άπαντες στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο για διάκριση. 

Σάκοτα, Παπαντωνίου και Σαρικόπουλος μαζί με τους 4 ξένους είναι τα πρώτα βιολιά της ανανεωμένης ΑΕΚ που ήρθε για να μείνει. Τα φιλικά και τα παιχνίδια του κυπέλλου δείχνουν ότι είναι σε καλό δρόμο αλλά όλα αυτά μέχρι να βρεθεί απέναντι στον ΑΡΗ μας. Οι εντυπώσεις που άφησε σε όλους μας το Nick Galis Cup αλλά και το εύκολο πέρασμα από την Αθήνα στα 2 προηγούμενα παιχνίδια του κυπέλλου μας έχουν κάνει όλους αισιόδοξους. Οι επιλογές των ξένων μοιάζουν αρκετά καλές ενώ ο φετινός Βεζένκοφ μοιάζει τόσο αποφασισμένος να κάνει την διαφορά που μάλλον θα πρέπει να τον λογίζουμε σαν ξεχωριστή μεταγραφή. Παρά το γεγονός ότι ύστερα από χρόνια ο ΑΡΗΣ διαθέτει μια πιο επιθετικογενής ομάδα σημείο αναφοράς θα είναι και πάλι η άμυνα. Όπως οι περισσότεροι παίκτες που αγωνίζονται στο Ελληνικό πρωτάθλημα έτσι και στον ΑΡΗ το πρόβλημα στην επίθεση έχει να κάνει με την σταθερότητα στην απόδοση. Ο ίδιος παίκτης που στο ένα παιχνίδι μπορεί να πετύχει 30 πόντους με καλά ποσοστά, στο επόμενο μπορεί να πετύχει 5 με άθλια. Αυτό ισχύει σχεδόν για όλες τις ομάδες του Ελληνικού πρωταθλήματος αλλά και σχεδόν όλες τις Ευρωπαϊκές πλέον.  Οπότε όταν στην επίθεση δεν μπορείς να έχει μια σταθερή απόδοση τότε θα επικεντρωθείς  στην άμυνα. Αυτό ακριβώς θα είναι το κλειδί του φετινού ΑΡΗ. Ο Δ.Πρίφτης επέλεξε 3 Αμερικάνους που σε αντίθεση με τους περισσότερους που έρχονται στην χώρα μας δεν έχουν στο μυαλό τους μόνο στην επίθεση αλλά θα μπορούσε να πει κανείς εντελώς το αντίθετο. Ιδιαίτερα ο Νέιμικ επιλέχθηκε για την προσφορά του σε όλους τους υπόλοιπους τομείς εκτός από το σκοράρισμα που ως ένα σημείο υστερεί. Ενώ και ο Ριντ και ο Τόμας έδειξαν να έχουν την διάθεση να ματώσουν σε κάθε φάση ακόμη και για να βγάλουν μια καλή άμυνα ή  να μαζέψουν μια χαμένη μπαλιά. Όλα αυτά όμως θα κριθούν μέσα στο γήπεδο. Εκεί που και οι 2 ομάδες θα έχουν τα προβλήματα τους με την ΑΕΚ να βρίσκεται σε χειρότερη μοίρα μιας και οι Ράιτ και Νίκολιτς δεν ακολούθησαν την αποστολή!

Στα 1350 έχουν φθάσει τα εισιτήρια διαρκείας και όλα δείχνουν ότι φέτος το Παλέ θα αρχίσει να θυμίζει κάτι από τα παλιά και όχι από την εικόνα των τελευταίων ετών όπου μόνο οι μπασκετικά άρρωστοι έχουμε μείνει στο γήπεδο. Φυσικά η αναφορά μας στον κόσμο έχει να κάνει με τα δεδομένα του ΑΡΗ και όχι των υπολοίπων ομάδων μιας και τα 2000 με 3000 άτομα που μαζεύει ο ΑΡΗΣ άλλες ομάδες της πόλης τα μαζεύει σε 10 αγώνες... και ας παραμυθιάζουν τους εαυτούς του με 4ψήφιους αριθμούς πωλήσεων διαρκείας... Παρά το δύσκολο της ημέρας και της ώρας αύριο στις 17.00 αναμένεται να βρεθούν αρκετοί πιστοί στο πλευρό του Αυτοκράτορα. Δεν ξεχνάμε ότι φέτος πρέπει να είναι στόχος η συμμετοχή στον τελικό και η διεκδίκηση του τίτλου... και φυσικά δεν γίνεται να μην υποδεχτούμε το αεκάκι! Όλοι στο Παλε!

ΥΓ. Ανεξάρτητα από χαρακτηρισμούς και οπαδικές κόντρες οποιοσδήποτε υγιής οπαδός θα πρέπει να θέλει την ΑΕΚ, τον Ηρακλή, τον Πανιώνιο και κάθε ομάδα που έχει έστω και λίγο κόσμο από πίσω της και μια ιστορία στο μπάσκετ ώστε να συμμετέχουμε και να ανταγωνιζόμαστε σε ένα πρωτάθλημα πιο δυνατό και με σαφώς περισσότερο ενδιαφέρος. Καλώς ή κακώς, άλλο να παίζεις κόντρα στην ΑΕΚ ή τον Ηρακλή και άλλο κόντρα στην Αμαλιάδα...

ΥΓ2. ΑΡΗΣ - ΑΕΚ στο κύπελλο με αρκετές αναμνήσεις και αρκετούς τίτλους για τον ΑΡΗ μας. Παρόλα αυτά δυσκολεύομαι να ξεχάσω μια ήττα... Ο Αντρέας Ματσόν επί 2 μήνες "έχτιζε" τον ΑΡΗ στην Ιταλία που τελικά κατάφερε στο πρώτο επίσημο ματς της χρονιάς να ηττηθεί στο παγωμένο ΟΑΚΑ από την ΑΕΚ των 3 ημέρων... Ναι μόλις 3 ημέρες είχε που μαζεύτηκαν οι παίκτες της ΑΕΚ για να συγκροτήσουν ομάδα. Το κρίσιμο σουτ το έβαλε ο Χρ.Ταπούτος... 

Το Ψυχικό είναι το επόμενο εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσει ο ΑΡΗΣ μας στον δρόμο προς τον τελικό. Μια ομάδα που αν και είχαμε την λανθασμένη εντύπωση ότι πρόκειται για υποδυέστερη του Ηλυσιακού τελικά το Ψυχικό είναι ένα από τα φαβορί για την άνοδο στην Α1. Με παίκτες με εμπειρία από την Α1 και με την προσθήκη του Λάτοβιτς από το Ρέθυμνο που αρκετές φορές τα προηγούμενα χρόνια είχε πραγματοποιήσει σπουδαίες εμφανίσεις κόντρα στον ΑΡΗ σίγουρα οι παίκτες του Δ.Πρίφτη θα πρέπει να μπουν από την αρχή δυνατά και να μην αφήσουν κανένα περιθώριο στους αντιπάλους μας.

 Στον αγώνα με τον Ηλυσιακό είδαμε τα αυτονόητα. Δηλαδή με το που σοβαρεύτηκε ο ΑΡΗΣ με την έναρξη του Β ημιχρόνου κατάφερε και πήρε μια διαφορά ασφαλείας και έκανε την υπόθεση πρόκριση τυπική διαδικασία. Οι 21 πόντοι που πέτυχαν οι παίκτες του Ηλυσιακού στην επανάληψη απλά φανερώνουν ότι η άμυνα είναι το δυνατό μας όπλο και ότι η διαφορά δυναμικότητας με τις ομάδες της Α2 είναι μεγάλη. Ο Δ.Πρίφτης δεν έκρυψε την δυσαρέσκεια του για την εικόνα του Α ημιχρόνου και αυτό ακριβώς το διαφορετικό στοιχείο περιμένουμε να δούμε σήμερα. Αντι λοιπόν κόντρα σε φιλόδοξες ομάδες όπως είναι το Ψυχικό να είσαι χαλαρός και να αφήνεις τους αντιπάλους να ελπίζουν σε κάτι καλύτερο από μια τιμητική ήττα μπαίνεις δυνατά και τους κόβεις τις ελπίδες από την αρχή. Σήμερα ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να είναι ακόμη πιο προσεκτικός μιας και οι Νέιμικ και Πάσαλιτς αντιμετωπίζουν προβλήματα τραυματισμού και θα χρησιμοποιηθούν μόνο σε περίπτωση ανάγκης. Κάτι που πιθανόν να αποτελέσει ευκαιρία για τον Χαρίση να βρει τα πατήματα του. Είναι γεγονός ότι ο Πρίφτης δεν είχε στα πλάνα του τον Χαρίση αλλά από την στιγμή που υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες για την αποδέσμευση του παίκτη θα πρέπει να ξεκαθαρίσει το θέμα ώστε ο παίκτης να μπορέσει να βρει την ηρεμία του και να προσφέρει στην ομάδα. Κάτι που για την ώρα δεν το έχουμε δει μιας και ο Χαρίσης φαίνεται μέσα στο γήπεδο ότι δεν πατάει καλά.

Η πρόκριση σήμερα θα μας δώσει την ευκαιρία για να δούμε και μέσα στην εβδομάδα από κοντά το πρώτο εντός έδρας επίσημο παιχνίδι της χρονιάς! Ο νικητής από το ΑΕΚ - Ρέθυμνο θα είναι ο επόμενος αντίπαλος μας, οπότε με συνοπτικές διαδικασίες θα πρέπει να αφήσουμε πίσω μας το Ψυχικό και να επικεντρωθούμε στην επόμενη φάση που αρχίζουν τα πιο δύσκολα. Όπως το είπε και ο κόουτς, σοβαρότητα και συγκέντρωση από το πρώτο λεπτό και συνεχίζουμε την πορεία μας προς τον τελικό!

Μεγάλες στιγμές ζήσανε όσοι τυχεροί βρέθηκαν το απόγευμα της τετάρτης στο παλατάκι που μάλλον θα έπρεπε να το λένε τσαντιράκι άμα αναλογιστούμε το αγωνιστικό τους επίπεδο. Αποφασισμένοι οι παίκτες του μπάοκ και ο κόσμος στην κερκίδα για την επίτευξη του μεγάλου στόχου! Τα δώσανε όλα, φωνή και αντικείμενα απο την κερκίδα, ματώσανε τις φανέλες οι ψυχάρες παίκτες της μπάοκ και τελικά ήρθε η δικαίωση! Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής στην Ρόδο τους λυπήθηκε και δεν πάλεψε το παιχνίδι με την αεκ σώζωντας έτσι το κακόμοιρο πουλάκι. Φυσικά αυτό ήταν το σύνθημα έναρξης για τρελά πανηγύρια. Οι παίκτες ξέσπασαν και αισθάνθηκαν δικαιωμένοι για την προσπάθεια που καταβάλανε, στο κάτω κάτω μόλις με 27 πότνους χάσανε πριν μερικές μέρες απο τον υποβιβασμένο ΑΓΟΡ, ούτε με 40, ούτε με 50, μόλις με 27! Ο κόσμος άρχισε να τραγουδάει το γνωστό ιστορικό συνθημά μας ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ, βέβαια εμείς το λεγάμε μετά απο νίκες επι του μπάοκ που συνήθως σήμαιναν και την κατάκτηση κάποιου τίτλου για μια δεκαετία περίπου...άλλοι μπήκαν μέσα να αγκαλιάσουν τα ινδάλματα τους και γενικά ήταν μια εορταστική ατμόσφαιρα όπως ακριβώς ταιριάζει σε μια ομάδα που ολοκληρώνει με απόλυτη επιτυχία σε όλα τα λαοφιλή αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλλευ) τις αγωνιστικές υποχρεώσεις της απο τις 23 Απριλίου... Και επαναλαμβάνω με απόλυτη επιτυχία μιας και στο ποδόσφαιρο είχε σωθεί απο τον 1ο γύρο, το βόλλευ που έδειχνε καταδικασμένο τελικά ήρθαν τα πάνω κάτω και σώθηκε και τέλος στο μπάσκετ απέδειξαν με την νίκη της αεκ επι του κολοσσού αλλά και τις πρόσφατες νίκες του ΑΡΗ επι Κολοσσού και ΑΓΟΡ οτι αξίζανε και μείνανε στην κατηγορία. Τα συγχαρητήρια μας γιατι πραγματικά φοβηθήκαμε οτι θα χάσουμε την γκομενά μας! Όσο για την ομάδα μας έκανε το χρέος της μέσα στην Πυλαία και πήρε την νίκη γοήτρου που για εμάς που θέλουμε η ομάδα μας πάντα να κερδίζει(σε αντίθεση με τους συμπολίτες μας) σημαίνει πολλά. Τό μόνο στενάχωρο στην όλη κατάσταση είναι το άμοιρο το μπασκετάκι που το λεηλατούνε με τέτοιες μεθοδεύσεις αλλά και οι διαιτητές του αγώνα που με το παιχνίδι τους μάλλον ντροπή θα αισθάνονται και πιόνια σε εναν αγώνα που απλά εκτελούσαν τις εντολές που τους είχαν δώσει. Φυσικά με το άκουσμα της σωτηρίας του μπάοκ πήραν λίγο τα πάνω τους και ανέβασαν απόδοση...Μέρα με την νύχτα τα σφυρίγματά τους απο εκείνο το σημείο και μετά. Κρίμα και για τον Αλεξανδρή που μετά τον αγώνα με τον ΑΡΗ είχε μιλήσει για υπερηφάνια, γόητρο και αξιοπιστία ομάδων και εξέφρασε την εμπιστοσύνη προς την ομάδα μας οτι θα κάνει το χρέος της και με τις άλλες 2 ανταγωνίστριες ομάδες για τον υποβιβασμό όπως και έκανε. Τελικά όπως φάνηκε μάλλον τα είπε για να τα ακούσουν οι άλλοι και αυτόν οι ίδιες του οι λέξεις δεν τον άγγιξαν καθόλου στερώντας απο μια ομάδα σαν τον ΑΓΟΡ την παραμονή στην κατηγορία που κατα γενική ομολογία(αλλά και απο την πρόσφατη νίκη με +27) άξισε να πάρει. Πραγματικός χαμός λοιπόν στο κρατικό! Μισό λεπτό να μπώ και εγώ στην φάση. Στο ποδόσφαιρο είχαμε μια κρυφή ελπίδα μήπως πέσουν λόγω χρεών κτλπ... Τίποτα... Στο βόλλευ ήταν μια ανάσα απο την Α2... Πάλι τίποτα... Στο μπάσκετ θέλαμε να τους ρίξουμε εμείς...Και πάλι τίποτα! Ρε αυτοί δεν πρόκειται να πέσουνε ΠΟΤΕ, το καταλαβαίνετε? ΠΟΤΕ δεν θα πέσουν! ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ(τραγουδιστά)... Αντε και του χρόνου μάγκες και καλές διακοπές :) να σας βλέπουμε έτσι χαρούμενους όπως σήμερα και τίποτα άλλο δεν θέλουμε!

Κατα καιρούς ακούμε συζητήσεις σε κανάλια, ραδιόφωνα, καφενεία, παρέες για μικρές ομάδες, μεγάλες ομάδες υπερήφανους οπαδούς και κομπλεξικούς οπαδούς. 3 χρόνια πέρασαν περίπου απο εκείνη την "μαύρη" ημέρα του αγώνα με τον Ηρακλή στο Κλ.Βικελίδης όπου η ομάδα μας έχασε τον αγώνα στα χαρτιά και "έπεσε" μια κατηγορία. Άσχετα με το τι μπορεί να λένε πολλοί μέσα στον αγωνιστικό χώρο ο Ηρακλής έπαιξε για τον εαυτό του και την υπερηφάνια του και προηγήθηκε με 0-2 ασχέτως εαν στην συνέχεια έδειξε σημάδια χαλαρώτητας. Αυτό για εμένα δεν είναι κατακριτέο. Αυτό όμως που ήταν απαράδεκτο ήταν η στάση των ανθρώπων του Ηρακλή που πήραν την απόφαση να μην ξαναβγούν στο γήπεδο αλλά και η όλη σταση τους με την παρουσία του Κατσιαμπή με κολάρο στα δικατήρια της αθλητικής δικαιοσύνης με σκοπό να απαιτήσουν την τιμωρία(υποβιβασμό) της ομάδος μας. Αυτό όμως που ήταν η απόλυτη ξεφτίλα εκείνη την αγωνιστική ήταν το στήσιμο του μπάοκ στην καλαμαριά χωρίς κανένα δισταγμό και ντροπή. Επιστολή στα αποδυτήρια απο τους οπαδούς του κοτόπουλου προς τους παίκτες της ομάδος τους που τους ζητούσανε να χάσουν άλλα και στις κερκίδες του γηπέδου της καλαμαριάς οπου και πάλι φωνάζανε στους παίκτες της μπάοκ να κάτσουν να χάσουν. Μέχρι εκεί έφτασε το κόμπλεξ τους. Βέβαια δεν ήταν η πρώτη φορά που στήσανε τον κώλο τους για να βλάψουν την ομάδα μας, όλοι θυμόμαστε την χαμένη βολή του Πρέλεβιτς στο ΣΕΦ μετά απο ερώτηση που έκανε στον Ιβκοβιτς η οποία έδωσε την πρόκριση στον ολυμπιακό στο πρωταθλητριών αντι του ΑΡΗ και με αυτόν τον τρόπο άρχισε η άνοδος του μπάσκετ της Αθήνας οπου μας πήραν και εκεί τα "σκήπτρα" για τα καλά... Ο σοφός λαός όμως λέει... ΕΧΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ... το είδαμε με τα χρέη τους... το είδαμε με τον Θρασυβουλάκο.... το είδαμε με την 4αρα μέσα στο σπίτι τους... το βλέπουμε με την διχόνοια που υπάρχει ανάμεσα τους αλλά και την απελπισία που τους έχει "πνίξει". Ήρθε όμως και η στιγμή να βρίσκονται κρεμασμένοι με το ένα χέρι πάνω απο το γκρεμό και τον ΑΡΗ μας να τους παρακολουθεί απο ψηλά. Και αντί να σκεφτούν λογικά και ώριμα και να κρατήσουν τους τόνους χαμηλούς λόγω της κατάστασης που επικρατεί στο τμήμα μπάσκετ της ομάδος τους, αυτοί όπως πάντα θέλησαν να βγούν και απο πάνω και μετά απο κάθε νίκη της ομάδος τους θεωρούσαν οτι είχαν σωθεί και μας τονίζανε οτι μας βγάλανε και 3ους!!!! Γκαζάκια την κυριακή το πρωί σε γνωστό Αρειανίδικο στέκι, επίθεση σε Μάσει και Ράιτ. Σας ευχαριστούμε που πορώσατε τους παίκτες μας και να σας θυμίσω οτι ο ΑΡΗΣ μας 2 φορές φέτος και 1 την προηγούμενη σεζόν(που ήταν σχεδόν η ίδια ομάδα) πέρασε σαν σίφουνας απο την Τουρκία με τους Τούρκους να έχουν γεμίσει ασφυκτικά το γήπεδο να ουρλιάζουν σαν σκυλιά και να πετάνε συνεχώς αντικείμενα κτλπ. Δεν φοβόμαστε απο τέτοια. Αφού λοιπόν εσείς δεν καταλαβαίνετε θα σας δώσουμε εμείς ενα μάθημα ζωής! Ενα μάθημα που θα σας βοηθήσει να γίνεται καλύτεροι άνθρωποι, με περισσότερη λογική, σεβασμό και χωρίς να πετάτε στα σύνεφα χωρίς λόγο... Αλλά μην ανησυχείτε γιατι εκεί που θα πάτε θα έχετε και παρέα! Θα έχετε το ντέρμπι της πόλης με τον ηρακλάκο! Ενω εμείς οι καημενοι θα χάσουμε την "γκόμενα" μας.  Ετσι μπράβο μάγκες, συνεχίστε με αυτούς τους ρυθμούς! Ξέρετε... με το που φτάσει η διαφορά στο +20 ντου όλοι μέσα :) Μην μασάτε ρε, ειστε μεγάλη ομάδα(άσχετα που χάνετε με 27 πόντους απο τον ανταγωνιστή σας ΑΓΟΡ), σπουδαίος λαός, βαρεια φανέλα και κο κο κο κο κο κο. Πάθος και φωνή στην κερκίδα απο την αρχή μέχρι το ΤΕΛΟΣ, άλλωστε είναι γνωστό οτι τα ΠΟΥΛΙΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ...