Κακή εμφάνιση, καλή νίκη για τον ΑΡΗ μας στη Μύκονο όπου αν και έκανε τα εύκολα δύσκολα, στο τέλος επικράτησε. Επηρεασμένη η ομάδα από τον άδοξος τέλος της ευρωπαϊκής πορείας, αντέδρασε όμως και πήρε μια σημαντική νίκη. Νίκη που μας κρατάει ζωντανούς στη μάχη της 4αδας παρά την απόσταση αλλά μας στέλνει και στο Final 8 του κυπέλλου με καλύτερη ψυχολογία.

ΕΜΦΑΝΩΣ ΕΠΗΡΡΕΑΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ

Δεν πατούσε καλά η ομάδα και αυτό φάνηκε από τα πρώτα λεπτά. Αργός ρυθμός, κακές επιλογές, νεύρο χωρίς καθαρό μυαλό. Χρειάστηκαν σχεδόν πέντε λεπτά για να βρεθεί το πρώτο καλάθι εντός πεδιάς, ενώ οι χαμένες βολές έδειχναν μια ομάδα χωρίς αυτοπεποίθηση. Στον αντίποδα η Μύκονος ξεκίνησε με εντυπωσιακά ποσοστά έξω από τα 6.75 και αυτό έφερε ακόμη περισσότερο εκνευρισμό.

Το σημαντικό όμως στο πρώτο ημίχρονο ήταν ότι δεν επιτρέψαμε στη Μύκονο να ξεφύγει. Με Άντζουσιτς και Πουλιανίτη να κρατούν επιθετικά την ομάδα και τον Χάρελ να κάνει όλες τις υπόλοιπες δουλειές ο ΑΡΗΣ πήγε στο +5 αλλά η αστάθεια του τον έφερε πάλι σε μειονεκτική θέση.

ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΥ ΧΑΛΑΡΩΣΕ

Με τον Πουλιανίτη να κουβαλάει την ομάδα στις πλάτες του και τους Χάρελ και Άντζουτσιτς να συνεχίζουν να προσφέρουν λύσεις ο ΑΡΗΣ βρήκε ρυθμό και κατάφερε να φθάσει στο +14 περίπου 3΄ πριν το τέλος της 3^ης περιόδου. Από εκείνο το σημείο και μετά επικράτησε ένας παραλογισμός. Παίκτες να συνεχίζουν να χάνουν βολές, να αστοχούν μόνοι τους ακόμη και κάτω από το καλάθι και ένας προπονητής ανήμπορος να αντιληφθεί τι συμβαίνει πάνω στο παρκέ. Το σερί 20-6 της Μυκόνου που έφερε το παιχνίδι σε απόλυτη ισορροπία 3’22’’ πριν τη λήξη τα λέει όλα.

 ΑΠΕΦΥΓΕ ΝΑ ΕΚΤΡΟΧΙΑΣΤΕΙ

Και εκεί που το παιχνίδι βάδιζε σε τεντωμένο σχοινί φάνηκε η διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες. Με τον Άντζουτσιτς να πετυχαίνει καθοριστικά καλάθια αλλά και τους υπόλοιπους να συνεισφέρουν σε άμυνα και ριμπάουντ(κάμποσα επιθετικά) ο ΑΡΗΣ στο πιο κρίσιμο σημείο του αγώνα φάνηκε συνεπής.  Δεν άφησε στη Μύκονο να πάει το παιχνίδι στο σουτ, έχτισε ένα μαξιλαράκι ασφαλείας και το διατήρησε με ευκολία μέχρι το τέλος.

ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΚΗ ΤΟΥ ΜΕΡΑ

Με μια πρώτη ερμηνεία της σημερινής αναμέτρησης θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ΑΡΗΣ ήταν κακός, ο Μίλιτσιτς έχασε τον έλεγχο ξανά και λίγο έλειψε να ζήσουμε ένα νέο «χαρακίρι».  Δεν έδειξε αφέλεια, δεν αδίκησε τον εαυτό και με ωριμότητα έφθασε στη νίκη. Με αυτά όμως που έχουμε δει τη φετινή σεζόν, το ότι κερδίζουμε εκτός έδρας ακόμη και με μια κακή εμφάνιση είναι πρόοδος! Ακόμη και αν για να γίνει αυτό έπρεπε να τραυματιστεί ο Μήτρου Λόνγκ, να βγει «εκτός παιχνιδιού» για αρκετό χρόνο ο Τζόους και τελικά ο Πουλιανίτης που σπάνια χαίρει της εμπιστοσύνης του Μίλιτσιτς να κάνει μια σπουδαία εμφάνιση με 18 πόντους. Μαζί με τον πάντα φιλότιμο Χάρελ που σήμερα ήταν απολαυστικός με 11 πόντους, 10 ριμπάουντ, 6 ασίστ, 2 κλέψιματα και μπόλικες καλές άμυνες. Για τους υπόλοιπους που κινήθηκαν σε ρηχά νερά υπάρχει το άλλοθι της κακής διαιτησίας που εκνεύρισε το Νουά αλλά και τους υπόλοιπους… δεν γίνεται όμως να υπάρχουν τέτοια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση. Ιδιαίτερα τώρα που κάθε παιχνίδι έχει ξεχωριστή σημασία. Ξεχωριστή σημασία όπως τα παιχνίδια του κυπέλλου που ακολουθούν. Και όσο αουτσάιντερ και αν είσαι σε έναν θεσμό που για να τον κατακτήσεις θα πρέπει να κερδίσει εκτός από το Μαρούσι, τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό οφείλεις να παρουσιαστείς πολύ πιο συγκεντρωμένος και αποφασισμένος.

ΔΕΝ ΓΟΗΤΕΥΣΕ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ

Τη νίκη-αντίδραση της ομάδας περιμέναμε να δούμε στη Μύκονο μετά τον αποκλεισμό στο Eurocup και το σύνολο του Μίλιτσιτς δεν μας απογοήτευσε. Δεν μας εντυπωσίασε με την απόδοση της αλλά έκανε αυτό που έπρεπε έστω και με περιπετειώδη τρόπο. MVP ο Πουλιανίτης με μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του ever, από κοντά και ο Χάρελ με τον γνωστό εκρηκτικό του τρόπο. Πλέον το μυαλό όλων πηγαίνει στο κύπελλο, εκεί όπου ευελπιστούμε να δούμε έναν πολύ καλύτερο από τον σημερινό ΑΡΗ.

ΥΓ. Υπάρχουν στιγμές που βλέπεις δόλο στη διαιτησία, υπάρχουν όμως και στιγμές που απλά συμπεραίνεις ότι είναι άσχετοι.  

Εμφανώς αλλαγμένος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κόντρα στη Μύκονο και μετέτρεψε ένα θεωρητικά αγχωτικό παιχνίδι σε υγιεινό περίπατο! Με εξαίρεση το νωθρό πρώτο δεκάλεπτο η ομάδα έπαιξε καλή άμυνα και όταν βρήκε τα μακρινά σουτ γρήγορα «κλείδωσε» τη νίκη. Εμφανώς βελτιωμένη η ομάδα στην αμυντική της συμπεριφορά, στην επίθεση όμως συνεχίζει να παραμένει μπερδεμένη.

ΑΡΓΗΣΕ 10΄ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΠΡΟΣ

Λάθη, αστοχία και άμυνα με τα μάτια περιλάμβανέ το ρεπερτόριο της ομάδας μας στο ξεκίνημα του αγώνα. Η Καρδίτσα έδειχνε να πατάει καλύτερα στο γήπεδο και να κρατάει ένα ελαφρύ προβάδισμα με ευκολία. Μια εικόνα που έλαβε τέλος με τη λήξη του πρώτου δεκαλέπτου μιας και μετά είδαμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ. Έναν ΑΡΗ που ανέβασε απότομα την ένταση στην άμυνα και μέσα από αυτή την διαδικασία έπαιρνε ενέργεια που την μετέφερε στην επίθεση. Έστω και με δυσκολία οι παίκτες μας έβρισκαν τον δρόμο προς το αντίπαλο καλάθι και χάρη στην άμυνα καταφέραμε να καλύψουμε το χαμένο έδαφος και να πάρουμε κεφάλι.

ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Με την άμυνα να κάνει τη δουλειά της σωστά, το ζητούμενο ήταν το σκοράρισμα. Τζόουνς και Κουλμπόκα ήταν καλοί αλλά κανείς δεν ήταν τόσο «καυτός» σήμερα ώστε να πάρει την ομάδα στις πλάτες του. Η λύση αυτή τη φορά ήρθε με μια εντυπωσιακή πολυφωνία στην επίθεση που αν και μόλις 2 είχαν διψήφιο αριθμό πόντων, υπήρχαν άλλοι 8 παίκτες που βοήθησαν στο σκοράρισμα. Τα μακρινά σουτ από Μποχωρίδη, Φόρμπς και Χάρελ  έφθασαν τη διαφορά στο +21 και κάπου εκεί κρίθηκε από νωρίς το παιχνίδι. Η Καρδίτσα είχε εγκλωβιστεί από την καλή μας άμυνα και δεν είχε κανένα περιθώριο αντίδρασης.

ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ, ΣΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Αν απομονώσουμε την 1^η περίοδο όπου η ομάδα μας θύμισε γιατί έχει βρεθεί σε αυτή τη δυσχαιρή θέση για το υπόλοιπο του αγώνα μπορούμε να μιλήσουμε εντελώς διαφορετικά. Είδαμε τους παίκτες μας να βγάζουν πάθος στην άμυνα, να κρατάνε σωστές αποστάσεις, να μην μπερδεύονται στις αλλαγές  και σε αρκετές περιπτώσεις να κάνουν πολύ ωραία ντάμπλ τιμ και παγίδες πάνω στους αντιπάλους τους. Αυτή η άμυνα ήταν που μας έδωσε τη νίκη. Τα μακρινά σουτ που έχτισαν την μεγάλη διαφορά το έκαναν πιο εύκολο αλλά και χωρίς αυτά πάλι η ομάδα θα κέρδιζε γιατί η άμυνα έκανε όλη τη βρώμικη δουλειά. Τώρα στην επίθεση προφανώς και ο Μίλισιτς θέλει να βαφτίζει απόλυτο κουμανταδόρο και μαέστρο στην επίθεση τον Μήτρου Λόνγκ αλλά ειλικρινά θα μου κάνει εντύπωση αν το καταφέρει. Ναι ο Μήτρου Λόνγκ σήμερα δεν ήταν όσο κακός ήταν στα προηγούμενα… αλλά με 8 λάθη από τον πόιντ γκαρντ σου δεν πας πουθενά. Πιο λογικό θα μου φαινόταν να δοκίμαζε ως οργανωτή του παιχνιδιού πίσω από τον Τζόουνς τους Πουλιανίτη και Μποχωρίδη παρά τον Μήτρου Λόνγκ. Γιατί ο παίκτης αυτός είναι, κάνει σε μεγάλο βαθμό άνω κάτω την επίθεση χωρίς να είναι ευθύνη του και πιθανόν χωρίς να μπορεί στο καλούπι που τον θέλει ο νέος μας προπονητής. Λογικά ο νέος ξένος αν ανταποκριθεί στις περγαμηνές που τον ακολουθούν θα μεταμορφώσει σημαντικά την ομάδα. Τα στοιχεία όμως που θα δώσει δεν έχουν σχέση με αυτά τα προβλήματα. Οπότε ο Μίλισιτς θα πρέπει να ξεκαθαρίσει αν μπορεί να λύσει το πρόβλημα της οργάνωσης του παιχνιδιού εκ των έσω ή θα χρειαστεί και σε αυτή τη θέση μια διορθωτική κίνηση.

ΘΕΤΙΚΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΑΛΛΑ ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΥ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΚΟΜΗ

Αισθητά βελτιωμένος στην άμυνα ο ΑΡΗΣ μας σήμερα, κράτησε τη Μύκονο χαμηλά στο σκοράρισμα και όταν βρήκε το χέρι του «κλείδωσε» εύκολα τη νίκη. Εύκολη νίκη, παρά τα 21 λάθη και τα 15 χαμένα ριμπάουντ… κάτι που φωνάζει ότι με μια στοιχειώδη αμυντική προσπάθεια σαν την σημερινή σίγουρα θα είχαμε 2-3 νίκες παραπάνω. Θέλει πολύ δουλειά η ομάδα, θέλει και τον νέο παίκτη να «κουμπώσει». Κρατάμε τη νίκη, κρατάμε και τη βελτίωση.

ΥΓ. Συνεχίζουν να με προβληματίζουν οι εκδηλώσεις στήριξης προς τον Φόρμπς από μερίδα του κόσμου κατά την διάρκεια του αγώνα. Το ζητούμενο είναι να βρει ο ΑΡΗΣ τον δρόμο του ή να μην «καεί» το παλικάρι; Ή υποχρεωτικά θα πρέπει ο ΑΡΗΣ να πάρει τα πάνω του με τον Φόρμπς μπροστάρη; Παίκτες πάνε και έρχονται στον επαγγελματικό αθλητισμό… γιατί στον ΑΡΗ το κάνουμε τόσο θέμα όταν κάποιος πρέπει να φύγει;