Κακή εμφάνιση, καλή νίκη για τον ΑΡΗ μας στη Μύκονο όπου αν και έκανε τα εύκολα δύσκολα, στο τέλος επικράτησε. Επηρεασμένη η ομάδα από τον άδοξος τέλος της ευρωπαϊκής πορείας, αντέδρασε όμως και πήρε μια σημαντική νίκη. Νίκη που μας κρατάει ζωντανούς στη μάχη της 4αδας παρά την απόσταση αλλά μας στέλνει και στο Final 8 του κυπέλλου με καλύτερη ψυχολογία.

ΕΜΦΑΝΩΣ ΕΠΗΡΡΕΑΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ

Δεν πατούσε καλά η ομάδα και αυτό φάνηκε από τα πρώτα λεπτά. Αργός ρυθμός, κακές επιλογές, νεύρο χωρίς καθαρό μυαλό. Χρειάστηκαν σχεδόν πέντε λεπτά για να βρεθεί το πρώτο καλάθι εντός πεδιάς, ενώ οι χαμένες βολές έδειχναν μια ομάδα χωρίς αυτοπεποίθηση. Στον αντίποδα η Μύκονος ξεκίνησε με εντυπωσιακά ποσοστά έξω από τα 6.75 και αυτό έφερε ακόμη περισσότερο εκνευρισμό.

Το σημαντικό όμως στο πρώτο ημίχρονο ήταν ότι δεν επιτρέψαμε στη Μύκονο να ξεφύγει. Με Άντζουσιτς και Πουλιανίτη να κρατούν επιθετικά την ομάδα και τον Χάρελ να κάνει όλες τις υπόλοιπες δουλειές ο ΑΡΗΣ πήγε στο +5 αλλά η αστάθεια του τον έφερε πάλι σε μειονεκτική θέση.

ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΥ ΧΑΛΑΡΩΣΕ

Με τον Πουλιανίτη να κουβαλάει την ομάδα στις πλάτες του και τους Χάρελ και Άντζουτσιτς να συνεχίζουν να προσφέρουν λύσεις ο ΑΡΗΣ βρήκε ρυθμό και κατάφερε να φθάσει στο +14 περίπου 3΄ πριν το τέλος της 3^ης περιόδου. Από εκείνο το σημείο και μετά επικράτησε ένας παραλογισμός. Παίκτες να συνεχίζουν να χάνουν βολές, να αστοχούν μόνοι τους ακόμη και κάτω από το καλάθι και ένας προπονητής ανήμπορος να αντιληφθεί τι συμβαίνει πάνω στο παρκέ. Το σερί 20-6 της Μυκόνου που έφερε το παιχνίδι σε απόλυτη ισορροπία 3’22’’ πριν τη λήξη τα λέει όλα.

 ΑΠΕΦΥΓΕ ΝΑ ΕΚΤΡΟΧΙΑΣΤΕΙ

Και εκεί που το παιχνίδι βάδιζε σε τεντωμένο σχοινί φάνηκε η διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες. Με τον Άντζουτσιτς να πετυχαίνει καθοριστικά καλάθια αλλά και τους υπόλοιπους να συνεισφέρουν σε άμυνα και ριμπάουντ(κάμποσα επιθετικά) ο ΑΡΗΣ στο πιο κρίσιμο σημείο του αγώνα φάνηκε συνεπής.  Δεν άφησε στη Μύκονο να πάει το παιχνίδι στο σουτ, έχτισε ένα μαξιλαράκι ασφαλείας και το διατήρησε με ευκολία μέχρι το τέλος.

ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΚΗ ΤΟΥ ΜΕΡΑ

Με μια πρώτη ερμηνεία της σημερινής αναμέτρησης θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ΑΡΗΣ ήταν κακός, ο Μίλιτσιτς έχασε τον έλεγχο ξανά και λίγο έλειψε να ζήσουμε ένα νέο «χαρακίρι».  Δεν έδειξε αφέλεια, δεν αδίκησε τον εαυτό και με ωριμότητα έφθασε στη νίκη. Με αυτά όμως που έχουμε δει τη φετινή σεζόν, το ότι κερδίζουμε εκτός έδρας ακόμη και με μια κακή εμφάνιση είναι πρόοδος! Ακόμη και αν για να γίνει αυτό έπρεπε να τραυματιστεί ο Μήτρου Λόνγκ, να βγει «εκτός παιχνιδιού» για αρκετό χρόνο ο Τζόους και τελικά ο Πουλιανίτης που σπάνια χαίρει της εμπιστοσύνης του Μίλιτσιτς να κάνει μια σπουδαία εμφάνιση με 18 πόντους. Μαζί με τον πάντα φιλότιμο Χάρελ που σήμερα ήταν απολαυστικός με 11 πόντους, 10 ριμπάουντ, 6 ασίστ, 2 κλέψιματα και μπόλικες καλές άμυνες. Για τους υπόλοιπους που κινήθηκαν σε ρηχά νερά υπάρχει το άλλοθι της κακής διαιτησίας που εκνεύρισε το Νουά αλλά και τους υπόλοιπους… δεν γίνεται όμως να υπάρχουν τέτοια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση. Ιδιαίτερα τώρα που κάθε παιχνίδι έχει ξεχωριστή σημασία. Ξεχωριστή σημασία όπως τα παιχνίδια του κυπέλλου που ακολουθούν. Και όσο αουτσάιντερ και αν είσαι σε έναν θεσμό που για να τον κατακτήσεις θα πρέπει να κερδίσει εκτός από το Μαρούσι, τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό οφείλεις να παρουσιαστείς πολύ πιο συγκεντρωμένος και αποφασισμένος.

ΔΕΝ ΓΟΗΤΕΥΣΕ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ

Τη νίκη-αντίδραση της ομάδας περιμέναμε να δούμε στη Μύκονο μετά τον αποκλεισμό στο Eurocup και το σύνολο του Μίλιτσιτς δεν μας απογοήτευσε. Δεν μας εντυπωσίασε με την απόδοση της αλλά έκανε αυτό που έπρεπε έστω και με περιπετειώδη τρόπο. MVP ο Πουλιανίτης με μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του ever, από κοντά και ο Χάρελ με τον γνωστό εκρηκτικό του τρόπο. Πλέον το μυαλό όλων πηγαίνει στο κύπελλο, εκεί όπου ευελπιστούμε να δούμε έναν πολύ καλύτερο από τον σημερινό ΑΡΗ.

ΥΓ. Υπάρχουν στιγμές που βλέπεις δόλο στη διαιτησία, υπάρχουν όμως και στιγμές που απλά συμπεραίνεις ότι είναι άσχετοι.