Το να αρχίσουμε σήμερα να ξαναθυμόμαστε όλα τα κακώς κείμενα της ομάδος μας και να λέμε το κλασσικό "εμείς τα λέγαμε" κτλπ κτλπ ως συνήθως είναι λιγάκι κουραστικό και ανόητο. Απο την άλλη όμως είναι σαφώς πιο ανόητο σε εκνευριστικό μάλιστα βαθμό να αγνοείς την άποψη του κόσμου και να προσπαθείς να τους βγάλεις όλους τρελούς. Κάπως έτσι κυλάει από την αρχή της χρονιάς η κατάσταση στην ομάδα μας με την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου να αισθάνεται προδομένη απο τις κινήσεις της ΚΑΕ  και την στάση της στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί εδώ και καιρό και αποτυπώνεται στο απόλυτο με τα άδεια καρεκλάκια στο Παλέ. Τελικά ήρθε σήμερα η πανηγυρική δικαίωση της διοίκησης για την ψήφο εμπιστοσύνης που πρόσφατα έδωσε στον Σαρόν Ντρούκερ και του επέτρεψε   να συνεχίσει το έργο του απτόητος, χωρίς παρεμβολές και αμφισβητήσεις προς το πρόσωπο του. Αυτός λοιπόν ο τεράστιος προπονητής έβαλε την υπογραφή του σε μια απο τις πιο "επικές" ήττες του ΑΡΗ μας και μάλιστα μέσα στην έδρα μας από την άσημη Γκέτιγκεν. Δεν ξέρω αν το "επική" ήττα είναι ο κατάλληλος χαρακτηρισμός για αυτό που ζήσαμε σήμερα αλλά σίγουρα όταν λέγεσαι ΑΡΗΣ και κερδίζεις με 18 πόντους την Γκέτιγκεν 7' πριν το τέλος και τελικά το χάνεις τότε κάτι το επικό, φανταστικό, υπερφυσικό περιέχει η όλη ιστορία. Με την ομάδα μας να παίζει σε ακόμη ένα παιχνίδι με το γνωστό της άναρχο στυλ ο αγώνας είχε έναν ιδιαίτερο ρυθμό απο την αρχή μέχρι το τέλος. Όσο εύκολα ξεφεύγαμε στο σκορ τόσο εύκολα μέσα σε 1 με 2 λεπτά η διαφορά φαγωνόταν. Όταν όμως στο Β ημίχρονο πατήσαμε γκάζι και η διαφορά έφτασε στο +18 κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί την εξέλιξη του αγώνα. Και όμως ξαφνικά όλα αλλάξαν προς το χειρότερο τόσο σε άμυνα όσο και σε επίθεση. Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως είναι η ώρα του προπονητή που θα πρέπει να φρενάρει τους παίκτες που έχουν ξεφύγει, να βάλει καμιά φωνή για να σκληρύνει η άμυνα, να βρει κάποια λύση από τον πάγκο, να απαιτήσει ηρεμία από τα πόιντ γκαρντ του και να δείξει κάποια συστήματα στην επίθεση ώστε να σταματήσει επιτέλους αυτό το άναρχο ένας με έναν και το μακρινό σουτ στην λήξη του χρόνου. Και όμως για ακόμη ένα παιχνίδι ο Ντρούκερ δεν έκανε τίποτα από όλα αυτά και μοιρολατρικά παρακολουθούσε μαζί με όλους εμάς από την κερκίδα το πως οι παθιασμένοι παίκτες της Γκέτιγκεν γυρνούσαν ένα χαμένο παιχνίδι.  Ειλικρινά δεν θυμάμαι στα τόσα χρόνια που παρακολουθώ τον μπασκετικό ΑΡΗ να έχω δει χειρότερη διαχείριση ροστερ. Τσαϊρέλης, Χρυσικόπουλος και Ντάστον(και σε προηγούμενες αγωνιστικές μαζί με αυτούς ήταν και οι Σκορδίλης και Κουμπούρας) δεν υπήρχαν ούτε και σήμερα για τον Ντρούκερ. Ο Τόμας για κάποιον ανεξήγητο λόγο όπως και στην Γαλλία ξεχάστηκε στον πάγκο... Ο Χατζηβρέτας και πάλι έπαιξε 20' με το ranking system του Eurocup να τον βαθμολογεί και πάλι με μηδέν... Και στα κρίσιμα σημεία ο καθένας έκανε του κεφαλιού του. Καινούργιο το σενάριο? Δυστυχώς όχι... Ακριβώς το ίδιο το είδαμε από την αρχή της χρονιάς κόντρα σε Ακαντέμικ, Περιστέρι, Κολοσσό, Παναθηναϊκό(2 φορές), Ολυμπιακό, Πανιώνιο και  Λε Μάν. Σε όλα αυτά τα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ ενώ τα πήγαινε σχετικά καλά είχε αυτό το ξαφνικό μπλάκ άουτ όπου σε συνδυασμό με την ανύπαρκτη αντίδραση οδήγησαν σε πικρές ήττες. Και όμως εκεί στην διοίκηση αρνούνται να δουν την αλήθεια. Και ας κατά κοινή ομολογία το ρόστερ του ΑΡΗ είναι πολύ καλό πάντα ψάχνουν για δικαιολογίες πέρα από τον προπονητή σε τέτοιο βαθμό που προκαλούν νέα ερωτηματικά. Ποιο είναι το πρόβλημα και υπάρχει τέτοια ανεπανάληπτη προστασία προς τον Ντρούκερ? Δεν υπάρχουν λεφτά για αποζημίωση? Δεν υπάρχουν λεφτά για να έρθει ο διάδοχος του ή δεν υπάρχει ικανός διάδοχος? Αποτελεί προσωπική επιλογή κάποιου εκεί στην ΚΑΕ και το έχει δει εγωιστικά το θέμα?  Κανείς δεν ξέρει... Μέσα όμως απο αυτό το θολό τοπίο αυτός ο προπονητής κάθε μέρα που περνάει καταστρέφει και πιο πολύ τις ελάχιστες ελπίδες που έχουμε για κάτι καλό φέτος. Η ταφόπλακα στο Eurocup δεν έχει μπει ακόμη αλλά εαν σε μια εβδομάδα στην Γερμανία χάσουμε και πάλι απο αυτήν την μέτρια ομάδα τότε όλα θα έχουν κριθεί. Για το Ελληνικό πρωτάθλημα ακόμη υπάρχουν ελπίδες μιας και βρισκόμαστε στην αρχή του δεύτερου γύρου. Χρόνος υπάρχει... επιτέλους διώξτε τον μπας και αλλάξει κάτι... Σε παιχνίδι που δεν είχε καν τηλεοπτική μετάδοση είχε το πολύ 3000 άτομα και οι μισοί θα το μετάνιωσαν κιόλας... Βλέπετε δεν έχουν όλοι το ίδιο γερό στομάχι για αυτό σταματήστε να παίζετε με την υγεία μας...

Με την αγωνία στο κατακόρυφο στα τελευταία λεπτά του αγώνα για το αν θα καταφέρει να κάνει 100άρα ο Ολυμπιακός επι του ΑΡΗ και την επιτυχία των παικτών μας να τους κρατάνε μόλις στους 97 έληξε το παιχνίδι στο ΣΕΦ με μια ακόμη βαριά ήττα στην ομάδα μας. Επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση λέει ο σοφός λαός και το σημερινό παιχνίδι ήταν μια επανάληψη των παιχνιδιών κόντρα στον Παναθηναϊκό όπου η ομάδα μας με το που βρέθηκε πίσω στο σκορ με αηδιαστική ευκολία πέταξε "λευκή πετσέτα". Φυσικά υπάρχει και η επαναλαμβανόμενη σύμπτωση με την απίστευτη διαιτησία και τον προκλητικό σχολιασμό του αγώνα αλλά αυτά αναγκαστικά περνάνε σε δεύτερη μοίρα μιας και αυτό που πρέπει βασικά να μας "καίει" είναι η δική μας απόδοση.  Εκμεταλλευόμενος το νωθρό ξεκίνημα των παικτών του Ολυμπιακού με τα πολλά άστοχα μακρινά σουτ και ελεύθερες βολές αλλά και την αποτελεσματικότητα των Μπράουν και Τόμας η ομάδα μας στο πρώτο ημίχρονο με εξαίρεση το τελευταίο δίλεπτο είχε κάνει αισθητή την παρουσία της και όλα έδειχναν ότι σήμερα ο ΑΡΗΣ είναι αποφασισμένος να παλέψει. Οι προσδοκίες μας όμως με το πρώτο ξέσπασμα του Ολυμπιακού διαψεύσθηκαν πανηγυρικά μιας και απο εκείνο το σημείο και μετά μεταμορφωθήκαμε σε σάκο του μποξ και ο αγώνας μέχρι το τέλος του εξελίχθηκε σε μια καλή προπόνηση για τους αντιπάλους μας. Ανύπαρκτη περιφερειακή άμυνα, κανένα μπλοκ άουτ και προσπάθεια στα ριμπάουντ, χωρίς συστήματα στην επίθεση και αστοχία εκτόξευσαν την διαφορά στους 30 πόντους... Φυσικά μπορεί οι παίκτες να είναι οι πρωταγωνιστές του παιχνιδιού αλλά ο μέντορας, καθοδηγητής, μαέστρος, οργανωτής μιας ομάδος είναι ο προπονητής. Όταν λοιπόν κοιμάται ο προπονητής στην άκρη του πάγκου, δεν έχει κάποιο πλάνο ή δεν κουμαντάρει σωστά την ομάδα κατά την διάρκεια του αγώνα τότε λογικό είναι και οι παίκτες να ακολουθήσουν. Φυσικά ένας αγώνας και η παρουσία μιας ομάδας δεν είναι μόνο τα 40' που διαρκεί το παιχνίδι αλλά είναι το διάβασμα του αντιπάλου, η προετοιμασία για τον αγώνα και οι καθημερινές προπονήσεις σε αμυντικά και επιθετικά συστήματα. Προφανώς τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν γίνονται με σοβαρότητα στον ΑΡΗ μιας και η σοβαρότητα λείπει απο τον Ντρούκερ που έχει καταντήσει τεράστια απειλή για την ομάδα μας με τα αποτελέσματα της δουλειάς τους να αποτυπώνονται στο απόλυτο απο τις 30άρες που έχουμε φάει αλλά και από τα άδεια καρεκλάκια του Παλέ... Βλέπετε ο απλός φίλαθλος μπορεί να μην έχει πτυχίο προπονητή αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι είναι και ανίδεος απο το άθλημα που λατρεύει. Στην χειρότερη ημέρα του Τάκερ με την φανέλα του ΑΡΗ και άλλη μια τραγική παρουσία του Χατζηβρέττα(που συνεχίζει να χαίρει την απόλυτη στήριξη του Ντρούκερ) ο μεν Τάκερ αγωνίστηκε 30' και ο Χατζηβρέττας 26'... Ο φορμαρισμένος Χαραλαμπίδης ήρθε πάλι απο τον πάγκο για να  "μοιραστεί" χρόνο με τον Χατζηβρέττα και ο Κουμπούρας που είχε ξεκινήσει καλά την χρονιά πλέον ο Ντρούκερ τον έχει απλά για να συμπληρώνει ομάδα. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τους Χρυσικόπουλο, Σκορδίλη και Τσαϊρέλη που παρόλο οι "βασικοί" παίκτες που παίζουν στις ίδιες θέσεις είχαν μέτρια ως κακή απόδοση ο Ισραηλινός τεχνικός προτίμησε να μην τους δοκιμάσει μπας και μπορέσουν να βοηθήσουν. Φυσικά το οτι απο την στιγμή που ο Ολυμπιακός πήρε 25 πόντους διαφορά ξαφνικά έβαλε μέσα τον Χρυσικόπουλο για λίγο και ύστερα και τον Τσαϊρέλη που τα πήγε εξαιρετικά δείχνει οτι δεν τους υπολογίζει και οτι τους βάζει μόνο όταν θεωρεί την νίκη χαμένη... Για ακόμη ένα παιχνίδι ο Τάκερ είναι ντεφορμέ και όλοι τα "ρίχνουν" στον ίδιο τον παίκτη όταν είναι φανερό οτι όλο το παιχνίδι του Τάκερ αναγκαστικά είναι ατομικές ενέργειες που όταν έχει αντιπάλους ψηλούς και δυνατούς δύσκολα τα καταφέρνει. Επίσης είναι λογικό κυρίως στο Ελληνικό πρωτάθλημα οι αντίπαλοι προπονητές πλέον να έχουν "διαβάσει" το παιχνίδι του και να του κλείνουν τους διαδρόμους... Έτσι κάνουν οι προπονητές που προετοιμάζουν την ομάδα ανάλογα με τον κάθε αντίπαλο... Ο ΑΡΗΣ λοιπόν σε μια κακή χρονιά εως τώρα επαναλαμβάνει τα λάθη των προηγούμενων ετών και αντί να δώσει ευκαιρίες στα δικά του παιδιά και σε παίκτες που μπορεί να τους διατηρήσει και τα επόμενα χρόνια αποφασίζει να αφήσει εν λευκό την ομάδα στον Ντρούκερ και τις παραξενιές του. Μοναδικό θετικό του αγώνα η καλή παρουσία του Μπράουν αλλά και του Τόμας που έδειξε πολύ καλά στοιχεία. Βέβαια όταν είναι στραβό το κλίμα όλα πηγαίνουν στραβά και ο Τόμας στην "παρθενική" του εμφάνιση τραυματίστηκε... Ας ελπίσουμε όπως φάνηκε να μην είναι κάτι σοβαρό. Για την συνέχεια τι να πούμε? Μοναδική ελπίδα η α

Με το δεξί ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της η αγαπημένη μας ομάδα για το Last16 του Eurocup απέναντι στην Μπουντιβέλνικ παίρνοντας μάλιστα και σημαντική διαφορά που ίσως να παίξει τον ρόλο της στην συνέχεια. .  Το καλό του πρόσωπο  έδειξε αυτήν την φορά ο ΑΡΗΣ μας με όλους τους παίκτες να δείχνουν διάθεση να παίξουν άμυνα που ήταν και το κλειδί της σημερινής νίκης. Αν και ο συνήθης ύποπτος Τάκερ βρέθηκε σε μέτρια βραδιά οι Μπράουν, Ταπούτος, Σλούκας και Μπορόβνιακ φρόντισαν να καλύψουν το κενό του στην επίθεση. Ο Μπόμπι Μπράουν πραγματοποίησε με διαφορά την καλύτερη εμφάνιση του με την φανέλα του ΑΡΗ και έδειξε τα στοιχεία του παίκτη που περιμέναμε να δούμε απο την πρώτη στιγμή που ακούσαμε το όνομα του. Εντυπωσιακός για ακόμη μια φορά ο Σλούκας που όσο περνάει ο καιρός δείχνει ολοένα και καλύτερος βοήθησε τα μέγιστα στο να πατήσει γκάζι η ομάδα μας στην 4η περίοδο και να πάρει αυτήν την νίκη.  Αν και η ομάδα μας κατάφερε να φτάσει στην νίκη και γενικά θα έλεγα ικανοποίησε με την απόδοση της ο Σαρόν Ντρούκερ αναμένεται σύμφωνα με τα ρεπορτάζ να αποτελέσει παρελθόν, έστω λοιπόν και σε αυτό το τελευταίο(ή προτελευταίο) παιχνίδι  στον πάγκο της ομάδος δεν παρέλειψε να κάνει τα "δικά" του ξεχνώντας πότε τον έναν και πότε τον άλλον παίκτη στον πάγκο. Αν και μόλις στην 1η αγωνιστική αυτής της φάσης αυτή η νίκη μας δίνει ένα μεγάλο αβαντάζ για την συνέχεια μιας και η Μπουντιβέλνικ σε θεωρητικό επίπεδο είναι η δυνατότερη ομάδα απο τους 3 αντιπάλους μας σε αυτόν τον όμιλο. Αυτή λοιπόν η σπουδαία νίκη σε συνδυασμό με τον ερχομό του Τόμας  και την αναμενόμενη αντικατάσταση του Ντρούκερ θα έλεγα οτι ξαναφέρνει έναν αέρα αισιοδοξίας στο Παλέ και αν όχι στο Ελληνικό πρωτάθλημα  ίσως τελικά στο Eurocup ή στα πλέιοφς του πρωταθλήματος να καταφέρουμε να σώσουμε μια χρονιά που μοιάζει απο τόσο νωρίς χαμένη. Άντε επιτέλους να χαμογελάσει το χειλάκι μας και να μπορούμε να "πείσουμε" και κανα συνΑρειανό να κατηφορίσει προς το Αλεξάνδρειο!

Λίγο πριν το πρώτο παιχνίδι για το Τοπ 16 του Eurocup συνεχίζονται τα "μπαλώματα" στην ΚΑΕ με την παραμονή του Ντρούκερ στον πάγκο και τον ερχομό του Τόμας που δύσκολα φαντάζει ως ο ιδανικός μεσσίας την δεδομένη χρονική στιγμή.  Και ενώ η ομάδα μας έχει πιάσει πάτο και όλοι αναζητούν το ηλεκτροσόκ που θα αλλάξει αυτήν την αρνητικοί κατάσταση η ΚΑΕ ΑΡΗΣ με την γνωστή προχειρότητα και ανοργανωσιά στο αγωνιστικό κομμάτι που την διακρίνει τα τελευταία χρόνια προσπαθεί με κινήσεις απελπισίας να διορθώσει κάτι. Η αγανάκτηση ξεχειλίζει από όλους με όλα σχεδόν τα σχόλια και τις αποδοκιμασίες να έχουν έναν κοινό παρανομαστή που να ακούει στο όνομα Σαρόν Ντρούκερ. Απο το καλοκαίρι τα λάθη του Ισραηλινού προπονητή είναι πάρα πολλά και έχουν επηρεάσει αισθητά την ομάδα. Αν κανείς συνυπολογίσει το ανύπαρκτο αγωνιστικό πλάνο επιθετικά και αμυντικά, τις προσωπικές κόντρες με Σκορδίλη και Κουμπούρα, την ανορθόδοξη διαχείριση του ρόστερ και του χρόνου συμμετοχής των παικτών και φυσικά τα αρνητικά αποτελέσματα τότε μιλάμε για την απόλυτη αποτυχία σε αυτούς τους μήνες που βρίσκεται στον σύλλογο μας. Άλλες εποχές θα είχε αποτελέσει εδώ και αρκετές αγωνιστικές παρελθόν αλλά δυστυχώς και αυτή η απίστευτη στήριξη της ΚΑΕ προς το πρόσωπο του προπονητή είναι μια συνέχεια της γνωστής τακτικής της διοίκησης που κλείνει τα αυτιά της σε οποιαδήποτε φωνή/απαίτηση του κόσμου. Έστω αυτών των λίγων που συνεχίζουν και στηρίζουν την ομάδα. Το παράδοξο στην όλη ιστορία είναι οτι σύμφωνα με πληροφορίες υπάρχει έκτακτο συμβούλιο με βασικό θέμα την παραμονή ή όχι του Ντρούκερ την ίδια στιγμή που έχει αποκτηθεί νέος παίκτης σύμφωνα φυσικά με τις υποδείξεις του Ντρούκερ κάτι που δείχνει ψήφο εμπιστοσύνης(αν όχι βλακείας) στον τωρινό προπονητή της ομάδος.  Ο 35χρονος Αμερικανός  Τζον Τομας ύψους 2.06 που αγωνίζεται στην θέση του σέντερ είναι ο πολυαναμενόμενος παίκτης που καλείται να δώσει λύσεις στην ομάδα μας κάτω απο το καλάθι όπου υπάρχει και το τεράστιο πρόβλημα. Σε μια προσπάθεια να συλλέξω πληροφορίες για τον παίκτη κατέληξα οτι πρόκειται για έναν μέτριο σέντερ-φόργουορντ που ποτέ δεν έκανε την μεγάλη χρονιά ή ήταν πρωταγωνιστής σε κάποια ομάδα αλλά πάντα ήταν ένας καλός ρολίστας. Όσο αφορά το αγωνιστικό του στυλ (και αφού εντόπισα στο διαδίκτυο  2-3 ολόκληρος αγώνες της Χάποελ Χολον  όπου ήταν η τελευταία ομάδα που είχε σημαντικό χρόνο συμμετοχής) θυμίζει κάτι απο Σχορτσιανίτη ολίγον πιο γρήγορος, πιο έξυπνος, πιο αδύναμος και εξίσου άστοχος στις βολές. Σίγουρα δεν είναι αυτό που πολλοί μπορεί να περιμέναμε αλλά με δεδομένο το οικονομικό πρόβλημα της ομάδος, την χαμηλή ποιότητα του Ελληνικού πρωταθλήματος αλλά και το τεράστιο(ο Ντρούκερ το έκανε τεράστιο) κενό κάτω απο τα καλάθια πιστεύω οτι ο παίκτης εαν χρησιμοποιηθεί σωστά μπορεί να βοηθήσει σε Ελλάδα και Ευρώπη. Και όλα αυτά ενόψει του πρώτου αγώνα για το Τοπ 16 του Eurocup κόντρα στην Μπουντιβέλνικ σε έναν αγώνα πολύ πιο δύσκολο απο όσο μπορεί να φανταζόμαστε. Τόσο η παρουσία του γνωστού Μπίλι Κίς που στο παρελθόν μας είχε  κάνει τεράστια ζημιά με το Μαρούσι όσο και η παρουσία του "δικού μας" Άντριου Μπετς  δείχνουν οτι η Μπουντιβέλνικ παρόλο που μας είναι εντελώς άγνωστη είναι μια πάρα πολύ καλή ομάδα. Με ενδιαφέρον αναμένω να δω τι πλάνο θα καταστρώσει ο Ντρούκερ για να σταματήσει τον 2.17 Μπέτς αλλά και τον 2.16 Ανσιμόβας που σίγουρα θα προσπαθήσουν να μας χτυπήσουν εκεί που πονάμε. Αν και η απογοήτευση είναι μεγάλη θα πρέπει όσοι ακόμη αντέχουμε να βρεθούμε στο Παλέ και να βοηθήσουμε την ομάδα μας να πάρει πάση θυσία την νίκη μιας και το Eurocup είναι ίσως ο μοναδικός στόχος που μας έχει απομείνει και όλοι γνωρίζουμε οτι στην συγκεκριμένη φάση το Α και το Ω για να προκριθείς στην επόμενη φάση είναι να εκμεταλλευθείς την έδρα σου. Για αυτό λοιπόν νίκη και μόνο νίκη και ας είναι και με 1πόντο!

Αν και για την πλειοψηφία του κόσμου του ΑΡΗ το αποψινό παιχνίδι εκλαμβάνεται ως αδιάφορο χωρίς άγχος μιας και ο στόχος έχει ήδη επιτευχθεί για εμένα και τους υπόλοιπους μόνιμους κάτοικους του Παλέ υπάρχει έντονο άγχος και ανησυχία. Ο λόγος δεν είναι άλλος απο την κακή εικόνα που έχει η ομάδα μας εδω και αρκετούς αγώνες σε Ελλάδα και Ευρώπη με εξαίρεση ελάχιστες ενθαρρυντικές παρενθέσεις οτι κάτι μπορεί να αλλάξει και ξαφνικά ο μπασκετικός ΑΡΗΣ να αρχίζει και να αποδίδει σύμφωνα με τις δυνατότητες του. Ο φετινός ΑΡΗΣ έχει καλό ρόστερ και μπορεί να παίξει καλό μπάσκετ όπως μας έδειξε ο Ντρούκερ και οι παίκτες του στην αρχή της χρονιάς. Η πιεστική άμυνα, οι πολλοί αιφνιδιασμοί,  οι γρήγορες επιθέσεις και η καλή χημεία ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά που είχε δείξει η ομάδα μας στα πρώτα 5-6 παιχνίδια και όλοι ελπίζαμε οτι αυτό όχι απλά θα συνεχιστεί αλλά θα βελτιωθεί κιόλας. Οι διορθωτικές κινήσεις ενίσχυσης του ρόστερ στην περιφέρεια και κάτω απο το καλάθι έμοιαζαν οι μοναδικές πινελιές που έλειπαν για να κάνει ο ΑΡΗΣ έναν περίπατο προς την κατάκτηση της 3ης θέσης στην Ελλάδα και να μας κάνει ακόμη πιο αισιόδοξους για κάτι εξαιρετικά καλό σε Ευρώπη και κύπελλο Ελλάδος. Ξαφνικά για λόγους σχεδόν ανεξήγητους έχουν έρθει τα πάνω κάτω και ο ΑΡΗΣ για άλλη μια χρονιά έχει καταντήσει να παλεύει σε κάθε παιχνίδι να κερδίσει πρώτα τον κακό του εαυτό και μετά να ματώσει για να πάρει την νίκη απέναντι και στην πιο μέτρια ομάδα που θα συναντήσει μπροστά του. Έχει σηκώσει τα χέρια και έχει κατεβάσει απο τώρα τα βρακιά μπροστά στους 2 μεγάλους της Αθήνας και ακόμη και οι διπλοί αγώνες για το κύπελλο Ελλάδος που πριν 1.5 μήνα έμοιαζαν με πρόκληση πλέον απο όλους εκλαμβάνονται ως αγγαρεία. Μια κατάσταση που μόνο πίκρα έχει προσφέρει στον κόσμο του ΑΡΗ με το αποτέλεσμα να αντικατοπτρίζεται στο απόλυτο με τα άδεια καρεκλάκια στο Παλέ και οι ελάχιστοι θαμώνες του Παλέ να αρχίζουν και αυτοί σιγά σιγά να αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας παρά τα γερά στομάχια που αποδεδειγμένα έχουν. Το πιο λυπηρό σε αυτήν την κατάσταση είναι οτι αυτό το έντονο αγωνιστικό πρόβλημα έχει προέλθει 100% απο αυτούς που αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ. Η διοίκηση και ο Ντρούκερ είναι οι μοναδικοί υπεύθυνοι για αυτό που βιώνουμε και δυστυχώς είναι αυτοί στους οποίους αναγκαστικά βασιζόμαστε για να σώσουν την χρονιά. Γιατί ας μην ξεγελιούνται πολλοί με την συγκυρία που έχει τον ΑΡΗ στην 3η θέση του Ελληνικού πρωταθλήματος και στην επόμενη φάση του Eurocup την δεδομένη χρονική στιγμή γιατί κάπως έτσι είχαν πάει και οι προηγούμενες αποτυχημένες χρονιές μέχρι το σημείο που η αγωνιστική μας γύμνια δεν μπορούσε να κρυφτεί και τα αποτελέσματα στο γήπεδο απλά αντικατόπτριζαν την αλήθεια. Ανήμπορη να αντεπεξέλθει η διοίκηση στις απαιτήσεις μιας ομάδος σαν τον ΑΡΗ, χαμένος μέσα σε προσωπικές εμμονές και εγωισμούς ο Ντρούκερ. Ιδίως για τον τελευταίο το ποτήρι της αγανάκτησης έχει αρχίσει και ξεχειλίζει και ευτυχώς σήμερα οι συμπατριώτες του έρχονται αδιάφοροι στο Παλέ αλλιώς το "εγκεφαλικό" θα ήταν πολύ πιθανό. Όσοι πιστοί προσέλθετε 21.00 στο Παλέ.. έτσι απλά γιατί είσαι ΑΡΗΣ και δεν γίνεται ο Αυτοκράτορας να παίζει μόνος του...

Με αφορμή την πρόσφατη ντροπιαστική ήττα που βιώσαμε για ακόμη μια φορά τα τελευταία χρόνια και κάποια σχόλια στο σχετικό ποστ θα προσπαθήσω να παρουσιάσω την άλλη όψη του νομίσματος στα διοικητικά της ΚΑΕ δηλαδή πιο ξεκάθαρα τι θα μπορούσε να συμβαίνει στον μπασκετικό ΑΡΗ εαν δεν υπήρχαν τα τελευταία χρόνια όλοι αυτοί οι Αρειανοί παράγοντες που παλεύουν για να κρατήσουν την σημαία της ομάδας μας ψηλά. Φυσικά όλα τα σχόλια δεν αφορούν μόνο την φετινή χρονιά αλλά τουλάχιστον την τελευταία 5ετία.

Η άλλη όψη του νομίσματος θα μπορούσε να είναι:

1)διοίκηση πρωτοδικείου που να ψάχνει απελπισμένα οικονομικούς πόρους όπως κάνει τώρα η Σάρισα,

2)Χρέη προς την εφορία και τρίτους χωρίς να υπάρχει η διάθεση απο αυτούς που τα δημιούργησαν να τα καλύψουν όπως συμβαίνει και σήμερα,

3)Αδύναμο ρόστερ που να τρώει για πλάκα 40 πόντους απο τον Παναθηναϊκό αλλά και να σπάνε πλάκα μαζί του οι Τσάμης, Χαρίσης, Καλάθης, Ασημακόπουλος όπως συμβαίνει και φέτος,

4)Πώληση νέων ταλέντων της ομάδος όπως έγινε με τον Παπανικολάου,

5)Χαμηλοί στόχοι και κάλεσμα προς τον κόσμο για να καταφέρεις να νικήσεις μέσα στην έδρα σου ομάδες σαν το Περιστέρι και την Τσεντεβίτα,

6) Έλλειψη  χορηγών και εξωτερικών οικονομικών πόρων για την ομάδα όπως συμβαίνει και σήμερα,

7)Διάλυση και χτίσιμο της ομάδος κάθε χρόνο απο την αρχή που συμβαίνει εδώ και χρόνια,

8)Δεν θα υπήρχε ή δεν θα εφαρμοζόταν κανένα πλάνο όπως συμβαίνει εδώ και χρόνια,

9)Δεν θα υπήρχαν αγωνιστικοί στόχοι και όραμα για το μέλλον,

10)Αγωνιστική απαξίωση που θα οδηγούσε σε γενικότερη απαξίωση και σε άδειο Παλέ όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια,

11)Μπορεί οι διαιτητές να σε σφάζανε με κάθε ευκαιρία και να μην υπήρχε η παραμικρή αντίδραση όπως συμβαίνει εδώ και χρόνια,

12) Να ερχόταν ο κάθε τυχάσπαρτος προπονητής, να εφάρμοζε ότι του κατέβαινε στο μυαλό χωρίς να μπορεί να αφουγκραστεί την ιστορία του συλλόγου και την περηφάνια του κόσμου που τον ακολουθεί όπως συμβαίνει εδώ και χρόνια,

13) Θα μπορούσε η ομάδα όπως πολλές φορές ακούγεται τα τελευταία χρόνια αν και υπάρχει διοίκηση να είχε φτάσει μια ανάσα απο την καταστροφή... κάτι που κατα την άποψη μου και όπως έχει δείξει η ιστορία του συλλόγου μας πιθανόν να αφύπνιζε τον κόσμο της ομάδος που σφυρίζει αδιάφορα, να ανάγκασε την Λέσχη Φίλων ΑΡΗ που λάμπει δια της απουσίας της απο τα μπασκετικά δρώμενα να ασχοληθεί και ίσως να συγκινούσε και κάποιους ανθρώπους με οικονομική άνεση να μπουν μπροστά.

Τέλος για όσους θεωρήσουν το συγκεκριμένο ποστ κακοπροαίρετο και οτι κάνει κακό στην ομάδα μιας και έχει αγώνα αύριο στην Ουκρανία να τους υπενθυμίσω ότι η πλειοψηφία του λαού του ΑΡΗ κινείται αποκλειστικά σε ρυθμούς Ρόζενμποργκ όπως και ποδοσφαιρικούς γενικότερα έχοντας πάθει ανοσία σε μπασκετικούς διασυρμούς σαν τους τελευταίους. Επίσης ο γραφών ανήκει στους 1500 μόνιμους κάτοικους του Παλέ και έχει "αρρωστήσει" με αυτά που γίνονται και φέτος στον μπασκετικό ΑΡΗ...

Δεν τα κατάφερε ο ΑΡΗΣ στην Κροατία να πάρει την νίκη που θα εξασφάλιζε την πρόκριση και την πρώτη θέση σε μεγάλο βαθμό και πλέον μετά την απρόσμενη εκτός έδρας νίκη της Αζόβμας στο Ισραήλ η κατάσταση έχει γίνει αρκετά περίπλοκη και θα πρέπει πάση θυσία να κάνουμε το απόλυτο στην έδρα μας. Δυστυχώς λόγο της μη τηλεοπτικής μετάδοσης αλλά και της απεργίας των δημοσιογράφων αρκεστήκαμε στην live περιγραφή  Play by Play του site του Eurocup και στην αναλυτική στατιστική του αγώνα. Έτσι είναι λιγάκι δύσκολο να γνωρίζουμε για τους λόγους για τους οποίους ο Χρήστος Ταπούτος δεν αγωνίστηκε καθόλου σήμερα αλλά και κάποιες λεπτομέρειες που σε ένα παιχνίδι σαν και αυτό κάνουν την διαφορά. Η ομάδα μας μπήκε δυνατά είχε κεφάλι στο σκορ αλλά όσο περνούσε η ώρα οι Κροάτες ισορρόπησαν το παιχνίδι και παρά τις προσπάθειες τους να ξεφύγουν όλα έδειχναν οτι οι 2 ομάδες θα πηγαίνουν πόντο πόντο ως το φινάλε. Εκεί που αν και φάνηκε να το χάνουμε χάρη στην παρουσία του Χαραλαμπίδη τα τελευταία λεπτά αλλά και σε τρίποντη βόμβα του Χατζηβρέττα η αναμέτρηση οδηγήθηκε στην παράταση(70 - 70). Εκεί όπου τα πράγματα φαινόταν πιο εύκολα για την ομάδα μιας και είχε αποβληθεί ο καλύτερος παίκτης των αντιπάλων με 5 φάουλ αποδειχθήκαμε ιδανικοί αυτόχειρες μιας και μέσα σε 1 λεπτό χάρη σε προσωπικά λάθη των Σλούκα και Χαραλαμπίδη το 70-72 έγινε 78-73 και πλέον η πλάστιγγα έγειρε προς την Τσεντεβίτα. Με τον Χατζηβρέττα εκτός με 5 φάουλ, τον Τάκερ σε μέτρια επιθετικά μέρα, τον Μπορόβνιακ να έχει σιωπήσει και τον Ταπούτο εκτός παρκέ τα πράγματα γίνανε πολύ δύσκολα και το 81-76 έμελλε να είναι το τελικό σκορ. Όσο δύσκολο και αν είναι να κάνεις κρίσεις για ένα παιχνίδι ακούγοντας(ή διαβάζοντας στην προκειμένη περίπτωση) την περιγραφή ενός αγώνα που κρίθηκε στον πόντο θα τολμήσω να πω οτι για ακόμη μια φορά ο ΑΡΗΣ έπεσε θύμα των εμμονών του Ντρούκερ. Ξεχάστηκε ο Τσαϊρέλης παρόλο που είχε πολύ καλή παρουσία στο Α ημίχρονο όπου και αγωνίστηκε κυρίως, όπως στα τελευταία παιχνίδια έτσι και σε αυτό ο Ντάστον πήρε λίγο χρόνο συμμετοχής και στην συνέχεια έμεινε στον πάγκο χωρίς να αγωνιστεί ούτε λεπτό. Επαναλαμβανόμενα φαινόμενα όπως αυτό με τον Σλούκα όπου νομίζω οτι όλοι έχουν καταλάβει την ιδιαίτερη αδυναμία που του έχει ο Ντρούκερ και παρά το νεαρό της ηλικίας του τον προτιμάει απο τον πολύ πιο έμπειρο Κουμπούρα ακόμη και όταν η μπάλα καίει όπως σήμερα. Τα 5 λάθη που έκανε ο Σλούκας με τα 3 απο αυτά να είναι στην παράταση προφανώς και δεν μετράνε για τον Ντρούκερ. Ως κακόγουστο αστείο μπορώ να δω για ακόμη μια φορά (μετά και τον αγώνα με το Περιστέρι που έκανε ακριβώς το ίδιο) τον Χρυσικόπουλο που αγωνίστηκε μόλις 6 λέπτα σήμερα να είναι μέσα στα τελευταία καθοριστικά λεπτά της παράτασης. Το πως γίνεται έναν παίκτη να μην τον εμπιστεύεσαι για  τα  40΄λεπτά αλλά να πιστεύεις οτι μπορεί να σου δώσει την νίκη στην παράταση είναι κάτι που υπερβαίνει τις όποιες μπασκετικές γνώσεις έχω... Το κακόγουστο αστείο σήμερα ήταν ακόμη μεγαλύτερο μιας και στο δεύτερο δεκάλεπτο για 2,5'  έβαλε μέσα τον Σκορδίλη, λες και ήθελε να ειρωνευτεί(ναι τον έβαλε και πάλι χάσαμε, μούγκα όλοι...) όλους αυτούς που έχουν αγανακτήσει με το συγκεκριμένο θέμα. Κρίμα  γιατί σήμερα μπορούσαμε να πάρουμε την νίκη και να απλοποιήσουμε τα πράγματα. Ελπίζω πάντως να μην κάνουμε κανα χαρακίρι όπως είχε γίνει πριν 2 χρόνια με τον Ματζόν όπου απο φαβορί για την πρώτη θέση του ομίλου καταφέραμε να αποκλειστούμε...

"Τα σκατώσαμε" δήλωσε ο Ντρούκερ και αν όπως είπε δεν μπορεί να εξηγήσει τον λόγο μπορεί εύκολα να βρει δεκάδες δικαιολογίες κτλπ κτλπ.  Αφού λοιπόν ο Ντρούκερ δεν έχει το θάρρος να σηκώσει τα χέρια ψηλά και να πει αφού δεν μπορώ να κάνω τίποτα παραιτούμαι τότε ας τρέξει ο πρόεδρος της ΚΑΕ που είναι Αρειανός ή τα μέλη της Σάρισας που είναι επίσης Αρειανοί και βάζουν τα λεφτάκια τους στον ΑΡΗ και λογικά καταλαβαίνουν τι έχει γίνει να τον στείλουν σπίτι του. Και για τους συνΑρειανούς που δεν έχουν καταλάβει τι έγινε θα προσπαθήσω να τους εξηγήσω. Ο ΑΡΗΣ λοιπόν που το περασμένο Σάββατο έχασε μέσα στην έδρα του απο το Περιστέρι σήμερα διασύρθηκε στην Ρόδο απο τον Κολοσσό με την διαφορά να αγγίζει τους 32 πόντους(αν θυμάμαι καλά) και οι 19 πόντοι διαφορά να οφείλονται στο οτι στο τέλος οι αντίπαλοι μας βάλανε όποιον πιτσιρικά είχαν μέσα για να πάρει εμπειρίες... Και αν κάποιος δεν γνωρίζει τι ομάδα έχει ο Κολοσσός και θεωρεί οτι πρόκειται για μια δυνατή ομάδα με πολλούς και καλούς παίκτες και ξένους που κάνουν την διαφορά να τον ενημερώσω οτι τον ΑΡΗ σήμερα τον διέλυσαν ουσιαστικά 4 παίκτες που βάλανε τους 81 απο τους 89 πόντους του Κολοσσού! Και αν πάλι κάποιοι νομίζουν ότι μέσα σε αυτούς είναι κάποιος αφηνιασμένος Αμερικάνος που όταν είναι σε μέρα δεν τον σταματάει κανείς τότε μάλλον απογοητευτούν όταν μάθουν οτι αυτοί οι 4 παίκτες είναι οι Τσάμης, Χαρίσης, Καλάθης και Ασημακόπουλος!!! Και όχι με κάποιον καταιγισμό τρίποντων, αμέτρητες βολές ή κάτι ιδιαίτερο αλλά με απλό μπάσκετ. Άλλωστε οι συγκεκριμένοι παίκτες τόσα χρόνια στην Α1 δεν έχουν να επιδείξουν κάτι το "μαγικό" που να τους κάνει να ξεχωρίσουν... Απο αυτούς τους 4 ο ΑΡΗΣ σήμερα διασύρθηκε. Και όμως εως τώρα δεν έχει παραιτηθεί κανείς απο την ομάδα μας... σαν να μην συμβαίνει τίποτα... λες και αυτό όπως και περσινές σφαλιάρες στην αρχή της χρονιάς είναι κάτι το φυσιολογικό. Αυτές οι 2 ήττες θα μπορούσαν να θεωρηθούν φυσιολογικές μόνο για τον Ηρακλή, τον Ηλυσιακό ή τον Ίκαρο Καλλιθέας που και πάλι ίσως και να διώχνανε  και κανα προπονητή... Σε εμάς όμως προφανώς δεν ντρέπεται κάνεις, προφανώς έχουμε γίνει τόσο "φυσιολογική" ομάδα που και οι 30άρες απο τον Κολοσσό και τον μπαοκ φαντάζουν φυσιολογικές. Και αυτό το παραμύθι με τα οικονομικά? Δεν υπάρχει χρήμα? Βγείτε και πείτε το... Βάλτε έναν Αρειανό προπονητή στον πάγκο που θέλει να αρπάξει την ευκαιρία, βάλτε 5 πιτσιρικάδες μέσα σαν τους Χρυσικόπουλο, Σκορδίλη, Μούρτο κ.α. πάρτε και 3 ξένους με ότι λεφτά μπορείτε και κάντε μια ομάδα πιο φυσιολογική απο αυτήν που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια. Πραγματικά θέλει τόσα πολλά λεφτά για να φτιάξεις μια ομάδα που να κερδίζει το Περιστέρι μέσα στο Παλέ και τουλάχιστον να μην διασύρεται σε έδρες σαν και αυτές του Κολοσσού, του Αμαρουσίου ή του μπάοκ? Ή μήπως το καλοκαίρι που χτίζονται οι ομάδες και η κάθε επιλογή προπονητή ή παίκτη απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή ιδίως όταν τα λεφτά σου είναι μετρημένα εσείς πετάτε χαρταετό? Ειλικρινά αδιαφορώ πόσο ελπιδοφόρος είναι ο Ντρούκερ και αν έχει δείξει κάποια καλά δείγματα. Αυτές οι 2 ήττες για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ είναι ντροπή και θα πρέπει επιτέλους εκεί στην διοίκηση να δείξουν λίγο φιλότιμο, να μοιραστούν μαζί μας την ντροπή που νιώθουμε και να ψάξουν να βρουν κάποιον υπεύθυνο. Και αν δεν είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι τότε σίγουρα είναι ο Ντρούκερ που όχι απλά ατύχησε στην επιλογή των Πίρς και Ντάστον αλλά αποφάσισε να χτίσει μια ομάδα εντελώς ανορθόδοξα χωρίς ψηλό. Ναι το μπάσκετ έχει αλλάξει αλλά κάποια βασικά πράγματα ισχύουν ακόμη και σήμερα. Και όταν στο μισό παιχνίδι αντι να έχει κάποιον  ψηλό κάτω απο το καλάθι για να παίζει άμυνα μέσα στο ζωγραφιστό εσυ μου βάζει παίκτες που κανονικά παίζουν στην θέση 3 και 4 να κάνουν τους ψηλούς τότε λογικό είναι ο Τσάμης να σου βάζει 24 πόντους με 7 στα 8 δίποντα και ο Χαρίσης 17 με 6 στα 7 δίποντα... Μάλιστα τον κατα φαντασία ψηλό Ντάστον που ο ίδιος επέλεξε σε κάθε παιχνίδι τον χρησιμοποιεί και λιγότερο. Σήμερα ο Ντάστον έπαιξε μόλις 7'... Και φυσικά για λόγους που κανείς δεν μας λέει προτιμάμε να παίζουμε χωρίς ψηλό αντί να παίξει ο Σκορδίλης που πέρσι έδειξε οτι μπορεί να βοηθήσει...  Αντι λοιπόν συστηματικά να κατηγορείτε τον κόσμο του ΑΡΗ για την αποχή του απο το γήπεδο σεβαστείτε εμάς τους ελάχιστους κατόχους διαρκείας και τους 3000 περίπου μόνιμους κάτοικους Παλέ και δείξτε έστω και λίγο ότι σας έχει μείνει κάτι απο τον Αυτοκράτορα μέσα σας και στείλτε τον Ισραηλινό στην πατρίδα του πακέτο με τους Ντάστον και Πίρς. Έτσι και αλλιώς ο στόχος έχει χαθεί... Και δεν μιλάω για 3η θέση, Eurocup κτλπ αλλά για τον με

Για όσους ασχολούνται με το άθλημα θα γνωρίζουν οτι το μπάσκετ είναι πολύ πιο διαφορετικό άθλημα απο το ποδόσφαιρο και το να χάνεις μέσα στην έδρα σου απο μια ομάδα σαν το Περιστέρι χωρίς καν να κάνει το μεγάλο παιχνίδι φανερώνει πόσο κακός ήσουν. Φυσικά όταν μιλάμε για τον ΑΡΗ μέσα στο σπίτι του δεν μπορούμε απλά να αναφερόμαστε σε μια κακιά βραδιά αλλά σε μια ολοκληρωτική καταστροφή και σε μια ακόμη μια ήττα ντροπής που δυστυχώς τα τελευταία χρόνια δεν έχουν σταματημό. Ένα παιχνίδι που ενώ ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο για τον ΑΡΗ μας εξελίχθηκε σε εφιάλτη.  Ο λόγος η "τρομερή", "ανεπανάληπτη", "πρωτότυπη" έμπνευση του Πεδουλάκη να χρησιμοποιήσει άμυνα ζώνης σε όλο το δεύτερο ημίχρονο! Ποια ήταν η αντίδραση του πάγκου μας? Το ένα λάθος μετά το άλλο! Όταν λοιπόν ο προπονητής σου δεν δίνει λύσεις και αντιδρά σπασμωδικά απο τον πάγκο τότε λογικό είναι αυτός ο εκνευρισμός να μεταφέρεται και μέσα στο γήπεδο και οι παίκτες σου να κάνουν το ένα λάθος μετά το άλλο. Τεράστια ευθύνη του Ντρούκερ  για την σημερινή ήττα μιας και το κοουτσάρισμα του έμοιαζε με "τρύπημα" της ομάδος. Όταν η ομάδα έδειχνε να το καθαρίζει στο πρώτο ημίχρονο ο Ντρούκερ έδωσε το σύνθημα της υπεροψίας και της χαλαρότητας με τις πολλές ανούσιες αλλαγές που το μόνο που έκαναν ήταν απλά να κόβουν τον ρυθμό της ομάδος. Αποκορύφωμα των λανθασμένων επιλογών του Ντρούκερ ήταν η κίνηση να ρίξει τον Χρυσικόπουλο που μέχρι τότε είχε ελάχιστη συμμετοχή και συνεισφορά στο παιχνίδι στα τελευταία 5 λεπτά του αγώνα όπου η ομάδα μας έχανε με 1 πόντο. Το καλύτερο είναι οτι έβαλε τον 18χρονο στην θέση 4 που δεν είναι καν η φυσική του. Το αποτέλεσμα? Πανικός στην επίθεση, βήματα, 3 χαμένα εύκολα ριμπάουντ που συνοδεύτηκαν απο χαζά φάουλ και εύκολους πόντους. Μπορεί να καταλάβει κανείς γιατί ξεχάστηκε ο Μπορόβνιακ στον πάγκο όταν με το που μπήκε έδωσε λύσεις? Προτίμουσε ο Ντρούκερ να αφήσει την ομάδα χωρίς ψηλό παρά να βάλει μέσα συγκεκριμένους παίκτες. 16 επιθετικά ριμπάουντ με τα περισσότερα απο αυτά  στο Β ημίχρονο όπου μεταφράστηκαν σε πόντους και πολύτιμα κερδισμένα δευτερόλεπτα για τον αντίπαλο μας. Και αυτό με τις βολές? 8 στις 22?!?!?!!? Απίστευτο...  Το μεγάλο λάθος που κάνει η διοίκηση της ομάδος όπως και πολλοί φίλαθλοι είναι οτι μετά απο κάθε ήττα ψάχνουν να βρουν τα λάθη και τις αιτίες μέσα στο παιχνίδι αδιαφορώντας για τα τεράστια εγκλήματα που γίνονται κάθε καλοκαίρι. Εκεί όπου καθορίζεται το αγωνιστικό πλάνο ενόψει της νέας χρονιάς σύμφωνα πάντα με την φιλοσοφία της ομάδος, γίνεται ο σωστός μεταγραφικός  σχεδιασμός, οι προσεγμένες επιλογές παικτών, η καλή προετοιμασία και γενικότερα χτίζεται η ομάδα έτσι ώστε να καταφέρει να πετύχει τους στόχους της. Δυστυχώς σήμερα  ο ΑΡΗΣ γκρέμισε όλο το καλό πρόσωπο που είχε χτίσει απο την αρχή της χρονιάς και δικαιολογίες δεν υπάρχουν για κανέναν. Απογοήτευσε με τον χειρότερο τρόπο τους 3000 πιστούς που βρέθηκαν και σήμερα στο γήπεδο και δικαίωσε όλους αυτούς που συνειδητά απέχουν απο τα μπασκετικά δρώμενα με την πρόφαση οτι  η προσπάθεια που γίνεται τα τελευταία χρόνια στο τμήμα μπάσκετ δεν τους εκφράζει και δεν αρμόζει στην ιστορία του ΑΡΗ.  Αυτός ήταν ο ενδέκατος επίσημος αγώνας για τον ΑΡΗ και ακόμη υπάρχουν αμέτρητα αναπάντητα ερωτήματα που δυστυχώς οι απαντήσεις του Γ.Δαμιανίδη  δεν μπορούν να πείσουν κανέναν γιατί πολύ απλά οι πράξεις μετράνε και όχι τα λόγια. Η ΚΑΕ όπως και ο προπονητής στηρίζει τους Πιρς, Ντάστον και ο Σκορδίλης αποτελεί ενεργό μέλος της ομάδος... και όμως για ακόμη ενα παιχνίδι ο Σκορδίλης δεν αγωνίστηκε και οι 2 Αμερικανοί μας είχαν συνολικό χρόνο συμμετοχής 32 λεπτά... Ωραία εμπιστοσύνη δείχνει ο Ντρούκερ στους παίκτες του...  Δυστυχώς αν και μου αρέσει το στυλ παιχνιδιού που προσπαθεί να εφαρμόσει ο Ντρούκερ στην ομάδα σήμερα φάνηκε πολύ λίγος και σε συνδυασμό με την ευθύνη που τον βαραίνει για τις επιλογές των 2 ξένων που δεν έχουν προσφέρει τα αναμενόμενα φαίνεται οτι ο ΑΡΗΣ για άλλη μια χρονιά θα παλεύει για να κάνει τα αυτονόητα όπως είναι να κερδίζει ομάδες σαν το Περιστέρι μέσα στην έδρα του. Εκτός και αν μας κάποιος απο την ΚΑΕ οτι και αυτό είναι μια υπέρβαση για τα δεδομένα του ΑΡΗ που ενώ όλες οι ομάδες που αρχίσανε με χίλια δυο προβλήματα προχωράνε σε διορθωτικές κινήσεις εμείς εμπιστευόμαστε τα λάθη μας και ψάχνουμε αγωνιωδώς για καινούργια...

Με την ομάδα μας να πατάει γκάζι στο Β ημίχρονο και να φτάνει σε μια εύκολη επι του Περιστερίου ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο ουσιαστικά  σήμερα η χρονιά μιας και το παιχνίδι της Τετάρτης στις Σέρρες δεν μπορεί να υπολογισθεί ως κριτήριο για την δυναμική της ομάδος μας. Αντιθέτως σήμερα απέναντι σε μια αξιόμαχη ομάδα που πέρσι τερμάτισε πιο πάνω απο εμάς ο ΑΡΗΣ σκόρπισε χαμόγελα και αισιοδοξία για την συνέχεια της χρονιάς. Αρκετή πίεση στην άμυνα, ομαδικότητα στην επίθεση σε γρήγορο τέμπο και πολλοί αιφνιδιασμοί που τα προηγούμενα χρόνια μας είχαν λείψει αρκετά ήταν τα βασικά στοιχεία που έδειξε ο ΑΡΗΣ σήμερα και δίκαια κέρδισε το χειροκρότημα του κόσμου που αν και δεν γέμισε το Παλέ είχε τρομερό παλμό για όλη την διάρκεια του παιχνιδιού. Αν και είχαμε την ατυχία να χάσουμε τον Βεργίνη αρκετά νωρίς(οι πρώτες πληροφορίες μιλάνε για βαρύ τραυματισμό που θα τον αφήσει για 6 μήνες εκτός!)  Κουμπούρας και Χαραλαμπίδης πήρανε άριστα στην οργάνωση του παιχνιδιού με τον πρώτο να δημιουργεί αρκετά προβλήματα στους αντιπάλους μας τόσο με την πιεστική του περιφερειακή άμυνα όσο και με τις λύσεις που έδινε στην επίθεση και σίγουρα είναι απο τους διακριθέντες της σημερινής ημέρας. Εξαιρετικός ο Ταπούτος που δείχνει αναγεννημένος και θυμίζει τον Ταπούτο στις πρώτες του χρονιές στην Α1 που δικαιολογημένα με την παρουσία του είχε τραβήξει όλα τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του. Οι 18 πόντοι του με πολύ καλά ποσοστά ευστοχίας αλλά και τα 10 ριμπάουντ που μάζεψε μιλάνε απο μόνα τους. Κοντά σε απόδοση με τον κορυφαίο του αγώνα Ταπούτο βρέθηκε και ο Τάκερ που με 18 πόντους  7 ριμπάουντ και αρκετά παλικαρίσια καλάθια έδειξε οτι ο ΑΡΗΣ στο πρόσωπο του έχει βρει τον παίκτη που μπορεί να αναλάβει τον ρόλο του ηγέτη που λείπει τα τελευταία χρόνια. Θετικός ο Χατζηβρέτας παρά την αστοχία του βοήθησε αρκετά σήμερα. Ευχάριστη έκπληξη ο Μπορόβνιακ που αν και απο τις πληροφορίες που είχαμε δεν περιμέναμε και πολλά σήμερα διέψευσε τους πάντες και έδειξε εξαιρετικά στοιχεία. Ευφυέστατος παίκτης με πολύ καλές κινήσει κάτω απο το καλάθι που αν θα τροφοδοτηθεί σωστά μπορεί να κάνει σημαντική ζημιά στον αντίπαλο. Χρυσικόπουλος και Τσαϊρέλης δεν μπόρεσαν να δείξουν πολλά παρόλο που τους έδωσε την ευκαιρία ο Ντρούκερ. Αυτόν που άφησα για το τέλος είναι ο Ντάστον ο οποίος ήταν και η μεγάλη απογοήτευση της βραδιάς και νομίζω οτι στις επόμενες ημέρες που ακολουθούν θα βγαίνουν σιγά σιγά προς τα έξω τα σενάρια αντικατάστασης του. Όπως και την Τετάρτη κόντρα σε αδύναμους ψηλούς έτσι και σήμερα κόντρα στους μέτριους ψηλούς του Περιστερίου είχε σημαντικό πρόβλημα σε όλους τους τομείς και δεν μπόρεσε να βοηθήσει καθόλου την ομάδα παρόλο που πήρε σημαντικό χρόνο συμμετοχής. Το χειρότερο απο όλα είναι οτι ο τρόπος που αγωνίζεται δείχνει να μην έχει καταλάβει οτι θα πρέπει να προσαρμόσει το παιχνίδι του μιας και η δυναμική των ομάδων σε σχέση με το πρωτάθλημα που αγωνιζόταν τα προηγούμενα χρόνια είναι σαφώς δυνατότερη και οι αντίπαλοι του δεν είναι αδύναμοι Κορεάτες με χαλαρή αντίληψη περι άμυνας και αρκετές φορές τον είδαμε να πηγαίνει προς το καλάθι χωρίς να υπολογίζει οτι μπροστά του υπάρχει παίκτης που αμύνεται με αποτέλεσμα να τρώει τα μούτρα. Ακόμη και σε τομείς όπως είναι η άμυνα και τα ριμπάουντ έδειξε πολύ λίγος για τον ΑΡΗ. Πάντως αρκετές φορές παίκτες που δεν έχουν ξεκινήσει καλά στην συνέχεια κριτικές σαν και αυτήν την έχουν διαψεύσει πανηγυρικά και εύχομαι ο Ντάστον εφόσον παραμείνει στην ομάδα να μας αναγκάσει να αναθεωρήσουμε. Μετά την δεδομένη αντικατάσταση του Πίρς φαίνεται οτι ούτε το ρίσκο με τον Ντάστον να βγαίνει και μάλλον θα έλεγα οτι η ομάδα μας στάθηκε άτυχη σε αυτές τις επιλογές μιας και όλοι γνωρίζανε απο την αρχή οτι τόσο ο Πιερ Πιρς όσο και ο Ντάστον ήταν 2 επιλογές με τεράστιο ρίσκο σε αντίθεση με τον Τάκερ που ήταν κάτι παραπάνω απο "εγγύηση".  Εαν όμως θέλουμε να δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά ο ΑΡΗΣ σήμερα απέναντι σε μια ομάδα αξιόμαχη(που θεωρητικά βρίσκεται σε καλύτερη μοίρα απο την πλειοψηφία των ομάδων της Α1 που ταλαιπωρούνται απο οικονομικά προβλήματα) με 1 ξένο ουσιαστικά(μιας και ο Πίρς δεν αγωνίστηκε και ο Ντάστον ήταν αρνητικός) με τον Βεργίνη να αγωνίζεται μόλις για σχεδόν 3' και με την μεταγραφή "βασικού" περιφερειακού να εκκρεμεί πήρε μια πολύ εύκολη νίκη και αυτό απο μόνο του λέει πολλά για την δυναμική του φετινού ΑΡΗ. Η αίσθηση που μου άφησε η ομάδα σήμερα είναι οτι εαν γίνει τελικά η σπουδαία κίνηση με τον Χαλπερίν(ή η έκπληξη με Βούγιανιτς) και αποκτηθεί και ένας δυνατός ψήλος κάτω απο τα καλ
άθια τότε μπορούμε να περιμένουμε πολύ σπουδαία πράγματα απο την ομάδα. Νομίζω οτι σήμερα φάνηκε αυτό που λέγανε τα ρεπορτάζ όλο το καλοκαίρι για τον Ντρούκερ και το πόσο εργατικός είναι. Η ομάδα είχε συνοχή και ξεκάθαρο προσανατολισμό στο παιχνίδι της και σίγουρα μπορούμε να περιμένουμε πολλά περισσότερα στην συνέχεια. Ίσως κάποια στιγμή να πρέπει να κατανοήσουμε όλοι μας οτι ένα κλικ απομένει για να ξανακάνουμε τον ΑΡΗ μας μεγάλο και οτι αυτό μπορούμε να το προσφέρουμε εμείς οι ίδιοι στην ομάδα με την μαζική παρουσία μας στο γήπεδο... Ως τότε θα συνεχίσουμε εμείς οι ρομαντικοί να χοροπηδάμε "μόνοι" μας στα καρεκλάκια του Παλέ...