Το να αρχίσουμε σήμερα να ξαναθυμόμαστε όλα τα κακώς κείμενα της ομάδος μας και να λέμε το κλασσικό "εμείς τα λέγαμε" κτλπ κτλπ ως συνήθως είναι λιγάκι κουραστικό και ανόητο. Απο την άλλη όμως είναι σαφώς πιο ανόητο σε εκνευριστικό μάλιστα βαθμό να αγνοείς την άποψη του κόσμου και να προσπαθείς να τους βγάλεις όλους τρελούς. Κάπως έτσι κυλάει από την αρχή της χρονιάς η κατάσταση στην ομάδα μας με την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου να αισθάνεται προδομένη απο τις κινήσεις της ΚΑΕ  και την στάση της στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί εδώ και καιρό και αποτυπώνεται στο απόλυτο με τα άδεια καρεκλάκια στο Παλέ. Τελικά ήρθε σήμερα η πανηγυρική δικαίωση της διοίκησης για την ψήφο εμπιστοσύνης που πρόσφατα έδωσε στον Σαρόν Ντρούκερ και του επέτρεψε   να συνεχίσει το έργο του απτόητος, χωρίς παρεμβολές και αμφισβητήσεις προς το πρόσωπο του. Αυτός λοιπόν ο τεράστιος προπονητής έβαλε την υπογραφή του σε μια απο τις πιο "επικές" ήττες του ΑΡΗ μας και μάλιστα μέσα στην έδρα μας από την άσημη Γκέτιγκεν. Δεν ξέρω αν το "επική" ήττα είναι ο κατάλληλος χαρακτηρισμός για αυτό που ζήσαμε σήμερα αλλά σίγουρα όταν λέγεσαι ΑΡΗΣ και κερδίζεις με 18 πόντους την Γκέτιγκεν 7' πριν το τέλος και τελικά το χάνεις τότε κάτι το επικό, φανταστικό, υπερφυσικό περιέχει η όλη ιστορία. Με την ομάδα μας να παίζει σε ακόμη ένα παιχνίδι με το γνωστό της άναρχο στυλ ο αγώνας είχε έναν ιδιαίτερο ρυθμό απο την αρχή μέχρι το τέλος. Όσο εύκολα ξεφεύγαμε στο σκορ τόσο εύκολα μέσα σε 1 με 2 λεπτά η διαφορά φαγωνόταν. Όταν όμως στο Β ημίχρονο πατήσαμε γκάζι και η διαφορά έφτασε στο +18 κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί την εξέλιξη του αγώνα. Και όμως ξαφνικά όλα αλλάξαν προς το χειρότερο τόσο σε άμυνα όσο και σε επίθεση. Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως είναι η ώρα του προπονητή που θα πρέπει να φρενάρει τους παίκτες που έχουν ξεφύγει, να βάλει καμιά φωνή για να σκληρύνει η άμυνα, να βρει κάποια λύση από τον πάγκο, να απαιτήσει ηρεμία από τα πόιντ γκαρντ του και να δείξει κάποια συστήματα στην επίθεση ώστε να σταματήσει επιτέλους αυτό το άναρχο ένας με έναν και το μακρινό σουτ στην λήξη του χρόνου. Και όμως για ακόμη ένα παιχνίδι ο Ντρούκερ δεν έκανε τίποτα από όλα αυτά και μοιρολατρικά παρακολουθούσε μαζί με όλους εμάς από την κερκίδα το πως οι παθιασμένοι παίκτες της Γκέτιγκεν γυρνούσαν ένα χαμένο παιχνίδι.  Ειλικρινά δεν θυμάμαι στα τόσα χρόνια που παρακολουθώ τον μπασκετικό ΑΡΗ να έχω δει χειρότερη διαχείριση ροστερ. Τσαϊρέλης, Χρυσικόπουλος και Ντάστον(και σε προηγούμενες αγωνιστικές μαζί με αυτούς ήταν και οι Σκορδίλης και Κουμπούρας) δεν υπήρχαν ούτε και σήμερα για τον Ντρούκερ. Ο Τόμας για κάποιον ανεξήγητο λόγο όπως και στην Γαλλία ξεχάστηκε στον πάγκο... Ο Χατζηβρέτας και πάλι έπαιξε 20' με το ranking system του Eurocup να τον βαθμολογεί και πάλι με μηδέν... Και στα κρίσιμα σημεία ο καθένας έκανε του κεφαλιού του. Καινούργιο το σενάριο? Δυστυχώς όχι... Ακριβώς το ίδιο το είδαμε από την αρχή της χρονιάς κόντρα σε Ακαντέμικ, Περιστέρι, Κολοσσό, Παναθηναϊκό(2 φορές), Ολυμπιακό, Πανιώνιο και  Λε Μάν. Σε όλα αυτά τα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ ενώ τα πήγαινε σχετικά καλά είχε αυτό το ξαφνικό μπλάκ άουτ όπου σε συνδυασμό με την ανύπαρκτη αντίδραση οδήγησαν σε πικρές ήττες. Και όμως εκεί στην διοίκηση αρνούνται να δουν την αλήθεια. Και ας κατά κοινή ομολογία το ρόστερ του ΑΡΗ είναι πολύ καλό πάντα ψάχνουν για δικαιολογίες πέρα από τον προπονητή σε τέτοιο βαθμό που προκαλούν νέα ερωτηματικά. Ποιο είναι το πρόβλημα και υπάρχει τέτοια ανεπανάληπτη προστασία προς τον Ντρούκερ? Δεν υπάρχουν λεφτά για αποζημίωση? Δεν υπάρχουν λεφτά για να έρθει ο διάδοχος του ή δεν υπάρχει ικανός διάδοχος? Αποτελεί προσωπική επιλογή κάποιου εκεί στην ΚΑΕ και το έχει δει εγωιστικά το θέμα?  Κανείς δεν ξέρει... Μέσα όμως απο αυτό το θολό τοπίο αυτός ο προπονητής κάθε μέρα που περνάει καταστρέφει και πιο πολύ τις ελάχιστες ελπίδες που έχουμε για κάτι καλό φέτος. Η ταφόπλακα στο Eurocup δεν έχει μπει ακόμη αλλά εαν σε μια εβδομάδα στην Γερμανία χάσουμε και πάλι απο αυτήν την μέτρια ομάδα τότε όλα θα έχουν κριθεί. Για το Ελληνικό πρωτάθλημα ακόμη υπάρχουν ελπίδες μιας και βρισκόμαστε στην αρχή του δεύτερου γύρου. Χρόνος υπάρχει... επιτέλους διώξτε τον μπας και αλλάξει κάτι... Σε παιχνίδι που δεν είχε καν τηλεοπτική μετάδοση είχε το πολύ 3000 άτομα και οι μισοί θα το μετάνιωσαν κιόλας... Βλέπετε δεν έχουν όλοι το ίδιο γερό στομάχι για αυτό σταματήστε να παίζετε με την υγεία μας...