Αν το πρώτο τουρνουά Nick Galis Cup είχε ενθουσιάσει όλους όσους το παρακολούθησαν και μας είχε γεμίσει αισιοδοξία αυτή τη φορά τα πολλαπλά μηνύματα εντός και εκτός παρκέ που στάλθηκαν από την νέα διοίκηση της ΚΑΕ αλλά και από το σύνολο του Δ.Πρίφτη μπορούσαν να μας κάνουν να αισθανόμαστε σίγουροι ότι ο ΑΡΗΣ βρίσκεται σε καλά χέρια. Και θα πρέπει να είμαστε όλοι βέβαιοι ότι αν ο Νίκος Γκάλης θέλει κάτι παραπάνω από αυτές τις τιμές και την αγάπη του κόσμου, αυτό είναι να δεί τον ΑΡΗ να ξανακάνει την πορεία που έκανε όταν με μπροστάρη τον ίδιο τρομοκρατούσε τα γήπεδα της Ευρώπης.

Πρόσφατα άκουσα ένα πολύ εύστοχο σχόλιο σχετικά με την περσινή ομάδα και το Nick Galis Cup. Το καλύτερο μπάσκετ λέει το έπαιξε στο Nick Galis Cup οπότε ας μην παρασυρθούμε και φέτος από αυτό που θα δούμε στα φιλικά παιχνίδα... Κάπως έτσι είναι τα πράγματα αλλά σε αυτά τα 2 παιχνίδια που έδωσε ο ΑΡΗΣ δεν είδαμε μια ομάδα που έπαιξε καταπληκτικό μπάσκετ επειδή αγωνιζόταν χωρίς πίεση αλλά είδαμε μια ανέτοιμη ομάδα να προσπαθεί να βρει τα πατήματα της μέσα στο γήπεδο και παράλληλα να εντυπωσιάζει με το ταλέντο που διαθέτει. Και αν ο αγώνας κόντρα στην Ολύμπια Λιουμπλιάνας δεν χρίζει ιδιαίτερης κριτικής το χθεσινό παιχνίδι απέναντι στους Τούρκους πρωταθλητές πέρα από εξαιρετικός αγώνας έδωσε την ευκαιρία στους παίκτες μας να δείξουν ένας μέρος από τις πραγματικές δυνατότητες τους. Μπορεί να ήρθε η ήττα χάρη στο φεστιβάλ τριπόντων των πολύ καλών Αμερικανών των Τούρκων αλλά η συνολική εικόνα και κυρίως η αντίδραση των παικτών μας που προς στιγμή γύρισαν το παιχνίδι μας έκαναν να χαμογελάμε. Η 4αδα Μακνιλ, Γουάιτ, Γουότερς και Χάγκινς μοιάζει με βαρόμετρο την ίδια στιγμή που οι Πελεκάνος, Ζάρας, Κόεν και Τσούπκοβιτς μπορούν ανά πάσα στιγμή να "βαπτιστούν" πρωταγωνιστές. Σχεδόν πάντα υπό την εξαιρετική καθοδήγηση του Ξανθόπουλου αλλά και με έναν Σπύρο Μούρτο που ευχόμαστε να μην ήταν η τελευταία φορά που τον είδαμε να αποδίδει έτσι. Για την ώρα πάντως αν πρέπει να ξεχωρίσουμε έναν παίκτη αυτός είναι σίγουρα ο Ντέρεκ Μακνίλ. Ο Αμερικανός εκτός από την πολύ καλή επαφή με το καλάθι έχει και την αυτοπεποίθηση και τον τσαμπουκά που θέλουμε να βλέπουμε και σίγουρα θα αποτελέσει τον φυσικό ηγέτη της ομάδος. Το κλειδί πάντως είναι η πολυφωνία στην επίθεση και όταν αρχίσει να δένει η άμυνα και να βγαίνουν και κάποιοι αυτοματισμοί τότε θα μπορούμε να μιλάμε με μεγαλύτερη σιγουριά για τις δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ. Τα κενά στην άμυνα,  οι βοήθειες κάτω από το καλάθι, η έλλειψη μπλοκ άουτ και τα νεκρά διαστήματα στην επίθεση είναι πάντως οι αδυναμίες που πρέπει να δουλευτούν.

Η Καρσίγιακα ήταν η νικήτρια του τουρνουά και όσο και αν δεν μας αρέσει αυτό θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι ήταν τουλάχιστον χθες ήταν πολύ καλύτερη μας. Μάλιστα πέρα από την εκνευριστική ευστοχία έξω από τα 6.75 ίσως η γρήγορη και σωστή κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση και κάποια ωραία συστήματα που έβγαλαν οι αντίπαλοι μας που κατέληγαν σε εύκολα καλάθια να πρέπει να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση για την ομάδα μας. Άλλωστε από αυτά που μας έχει δείξει ο Πρίφτης πάνω κάτω αυτό είναι το στυλ του μπασκετ που του αρέσει και θέλει να εφαρμόσει και στον ΑΡΗ. Το υλικό φαίνεται να το έχει στην διάθεση του, μακάρι να το δουλέψει σωστά και αυτή η χρονιά να γίνει στην κυριολεξία ορόσημο της αντεπίθεσης του Αυτοκράτορα!

ΥΓ. Μετα την άκρως κιτρινόμαυρη συναυλία με τους Παπακωσταντίνου, Θηβαίο και Πασχαλίδη είχαμε χθες και τον Γιάννη Ζουγανέλη. Ωραία πράγματα και ας ξενίζουν κάποιους. Καλό είναι όποιος χαλιέται με όλα αυτά να θυμάται(ή να ρωτήσει να μάθει) ότι πάντα όταν μεγαλουργούσε ο ΑΡΗΣ κυρίως επί της Αυτοκρατορίας (αλλά και λίγο με τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ τις "χρονιές των λατίνων" ) η αγκαλιά της Αρειανής οικογένειας ήταν πάντα ανοιχτή προς όλους. Και σε celebrities, και σε πολιτικούς, και σε πρώην και σε όποιον γούσταρε να γίνει ένα με εμάς και να τραγουδήσει "Με τον ΑΡΗΣ μας πάντα μπροστά..." ή "ΑΡΗΣ και δεν είμαι καλά!"

ΥΓ2. Σπάνια μπορείς να βρεις κάτι καλό στις ύβρεις και τους χουλιγκανισμούς... παρόλα αυτά μερικές φορές υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι σαν τον Μπουτάρη που σε αναγκάζουν στις δικές του ύβρεις και έλλειψη σεβασμού να απαντήσεις ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Ίσως καλό θα ήταν κάποιος να συμβούλευε τον κ.Λάσκαρη ότι ο συγκεκριμένος γεράκος από τότε που το έχασε... προκαλεί με κάθε τρόπο τον κόσμο του ΑΡΗ.

ΥΓ3. Μεγαλώνοντας οπαδικά στη Θ3 και στο πεταλάκι του Παλέ(τότε που γέμιζε ασφυκτικά και τραγουδούσαμε συνθήματα σύμφωνα με τη ροή του αγώνα και όχι γιατί έτσι πρέπει...) ποτέ δεν θυμάμαι γιούχα από το υπόλοιπο γήπεδο.. Και όμως τα τελευταία 2 χρόνια τουλάχιστον 3 φορές έχει πέσει γιούχα... και όχι για κάποιο μεμονωμένο γεγονός αλλά για κάποιες "συντονισμένες" ενέργειες. Ίσως οι "ιθύνοντες" να πρέπει να το κοιτάξουν...

ΥΓ4. Και όμως υπάρχουν αλλόθρησκοι οπαδοί που τολμάνε και μιλάνε για τον κόσμο που παρακολούθησε τα παιχνίδια όταν στο δικό τους γήπεδο ούτε σε επίσημο ματς ντέρμπι δεν βλέπουν τόσο κόσμο... Όσο για φιλικά.. ακόμη και με δωρεάν είσοδο πάλι 150 άτομα έχει...

Ολοκληρώθηκε η πρώτη ημέρα του 2ου Nick Galis Cup και όσοι παραβρέθηκαν στο θρυλικό Παλέ σίγουρα θα έμειναν απόλυτα ικανοποιημένοι όχι μόνο από αυτά που είδαν πάνω στο πάρκε από τους παίκτες των τεσσάρων ομάδων και ιδιαίτερα του ΑΡΗ μας αλλά κυρίως από τον άνεμο αλλαγής που πλέον φυσάει ολοένα και πιο δυνατά στο ιστορικότερο γήπεδο της Ελλάδος. Ο ΑΡΗΣ με τον ερχομό του Νίκου Λάσκαρη άλλαξε σελίδα και πλέον ακόμη και οι πιο καχύποπτοι και διαστακτικοί το έχουν καταλάβει. Η οικογένεια Λάσκαρη είναι ΑΡΗΣ, νιώθει ΑΡΗΣ και όπως όλα δείχνουν θα κάνει ότι μπορεί για να χτίσει μια νέα κιτρινόμαυρη Αυτοκρατορία!

Το λίφτινγκ στο Παλέ με αυτό το μαύρο φόντο έχει αλλάξει εντελώς την όψη του γηπέδου και σε κάνει να νιώθεις λες και βρίσκεσαι σε κάποιο άλλο καινούργιο γήπεδο. Ο φωτισμός, τα events, οι πολλές όμορφες παρουσίες στην υπηρεσία της ΚΑΕ αλλά πάνω από όλα ο ενθουσιασμός που βγάζει ο Νίκος Λάσκαρης και η σύζηγος του Τζώρτζια με κάθε ευκαιρία έχουν πείσει τον Αρειανό φίλαθλο ότι όλα κυλάνε όπως πρέπει ώστε ο μπασκετικός ΑΡΗΣ να ξαναμπει στις καρδιές όλων των Ελλήνων μπασκετόφιλων και όχι μόνο. Αύτο μοιάζει να είναι η βάση της προσπάθειας του Νίκου Λάσκαρη και όπως είναι λογικό σε κάτι τέτοιο έχει την απόλυτη συμπαράσταση του ενός και μοναδικού Νίκου Γκάλη! Ο μπασκετικός Θεός αποθεώθηκε κατά την είσοδο του στο γήπεδο και με τα λόγια του έδειξε να πιστεύει και να στηρίζει με όποιον τρόπο μπορεί τους νέους ιδιοκτήτες της ΚΑΕ και όποιος ξέρει τι εστί  ο άνθρωπος Γκάλης θα γνωρίζει ότι δεν προσφέρει δημόσια την εμπιστοσύνη-στήριξη του έτσι εύκολα. Μετά τον χαιρετισμό από τους οικοδεσπότες της βραδυάς προς τις ομάδες ξεκίνησε και το παιχνίδι εκεί που ο ΑΡΗΣ πιστοποίησε την δυναμική του απέναντι στην σχετικά αδύναμη αλλά αξιόμαχη Ολύμπια Λιουμπλιάνας. Με τον Δημήτρη Πρίφτη να κοουτσάρει την ομάδα για πρώτη φορά ο ΑΡΗΣ μπήκε πολύ δυνατά πάτησε γκάζι και από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα είναι τον έλεγχο του αγώνα. Ο Όκαρο Γουάιτ πυροβολούσε ασταμάτητα, ο Μακνιλ έβαλε κάποια πολύ δύσκολα καλάθια, ο Γουότερς είχε ουσία στις κινήσεις του, την ίδια στιγμή που ο Χάγκινς προσπαθούσε να σπάσει το καλάθι με τα καρφώματα του. Για αυτόν τον λόγο μάλλον και ο κόουτς δοκίμασε για αρκετή ώρα διάφορα εναλλακτικά σχήματα και όχι αυτά που μάλλον θα χαρακτήριζε κάποιος ως το βασικό σχήμα της ομάδος. Και ο πάγκος όμως έδειξε ότι φέτος όχι μόνο δεν θα είναι ρολίστας αλλά πολλές φορές θα παίρνει και την νίκη.

Όλα ήταν υπέροχα στην πρώτη ημέρα ενός τουρνουά που τείνει να γίνει θεσμός για ολόκληρο το Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Εκεί που ο Λάσκαρης θέλει να καθιερώσει τον ΑΡΗ και συγκεκριμένα στην Ευρωλίγκα. Για αυτό άλλωστε είχε και συνάντηση κατά την διάρκεια της χθεσινής ημέρας με τον ισχυρό άντρα της κορυφαίας διοργάνωσης συλλόγων στην Ευρώπη. Και όταν έχει και τον Νίκο Γκάλη στον πλευρό του τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο εύκολα. Αν μάλιστα ακολουθήσει και ο κόσμος που χθες κυρίως λόγω το ήταν εργάσιμη ημέρα δεν είχε τόσο μαζική παρουσία τότε ο ΑΡΗΣ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Την Κυριακή στον τελικό του τουρνουά αναμένεται να γίνει χάμος. Όσοι πάντως δεν ήρθαν χθες καλό είναι να μην κάνουν το ίδιο λάθος και την Κυριακή γιατί θα το μετανιώσουν. Ο ΑΡΗΣ αλλάζει και επανέρχεται ακόμη πιο δυνατός και αυτό θα το καταλάβουν εχθροί και φίλοι!

ΥΓ. Χορευτικά στο κέντρο του γήπεδου από ωραίες παρουσίες, διαγωνισμοί τριπόντων για τον κόσμο με χρηματικό έπαθλο και διευθυντής μάρκετινγκ μουσικοσυνθέτης που βγάζει την τρέλα του για τον ΑΡΗ μπροστά σε όλο το Παλέ. ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ λέμε!!!

ΥΓ2. Αυτόγραφα και selfies για όλα τα γούστα είχε χθες στο Παλέ. Από τον έναν και μοναδικό Νίκο Γκάλη για τους μπασκετικούς, τον αγαπημένο Σέρτζιο Κόκε για τους ποδοσφαιρικούς και τον Τρύφων Σαμαρά για τους λάτρεις των celebrities.

ΥΓ3. Όσοι δυσανασχέτησαν με την επιστροφή Κόκε στην ομάδα χθες νομίζω ότι πήραν την απάντηση τους βλέποντας τους πιτσιρικάδες στα επίσημα του Παλέ να κάνουν ουρά για να φωτογραφηθούν  με τον Σέρτζιο. Μπορεί εμείς οι γηραιότεροι να βλέπουμε καμιά φορά και την άλλη όψη του νομίσματος, οι πιτσιρικάδες όμως βλέπουν τα πράγματα πολύ αγνά και καθαρά και για αυτό η επιστροφή του Κόκε στον ΑΡΗ της Γ Εθνικής μόνο ως μια εξαιρετική κίνηση μπορεί να χαρακτηριστεί!