Αν και ο Σαρόν Ντρούκερ εδώ και καιρό αποτελεί παρελθόν από τον σύλλογο μας, με αφορμή το άρθρο του sentragoal.gr που αναπαράγει τις πρόσφατες δηλώσεις του Ισραηλινού κόουτς σε δημοσιογράφους στην πατρίδα του θα κάτσω να σπαταλήσω λίγο ακόμη από τον χρόνο μου για αυτόν τον άνθρωπο που εκτός ότι απέτυχε στην αποστολή που είχε αναλάβει το περασμένο καλοκαίρι, οι βάσεις που έβαλε στην ομάδα όχι απλά δεν ήταν ικανές να στηρίξουν τις φιλοδοξίες μας αλλά ούτε καν να μας πείσουν ότι θα μπορούσαμε φέτος να αφήσουμε πίσω την περσινή μαύρη χρονιά που μας οδήγησε στην 7η θέση.

Σύμφωνα λοιπόν με τον Ντρούκερ στην αρχή όλα κυλούσαν εξαιρετικά και είχαμε θετικά αποτελέσματα... Προφανώς το άγχος που βγάλαμε στα προκριματικά του Eurocup με την εντός έδρας ήττα(ναι είχαμε χάσει!!!!) από την Ακαντέμικ στο Παλέ και η απρόσμενη εντός έδρας από το Περιστέρι μόλις την 5η αγωνιστική ήταν φυσιολογικά και όλα κυλούσαν σύμφωνα με τους αγωνιστικούς στόχους που είχε θέσει. Μετά όπως συνεχίζει στις δηλώσεις αναφέρει ότι αρχίσανε τα οικονομικά προβλήματα και οι ξένοι θέλανε να φύγουν. Βέβαια σε αυτό το σημείο φαντάζομαι ότι δεν θα ανέφερε στους δημοσιογράφους το γεγονός ότι γνώριζε ότι ο ΑΡΗΣ είχε περιορισμένο μπάτζετ και ότι οι επιλογές των ξένων που έκανε ήταν εντελώς άστοχες μιας και πήρε γκαρντ χωρίς περιφερειακό σουτ ενώ όπως αρκετές φορές είχε τονίσει ήθελε το μακρινό σουτ και ενώ η ομάδα δεν είχε 5άρι προτίμησε έναν παίκτη σαφώς πιο soft που ήταν κλασσικός πάουερ φόργουορντ με αποτέλεσμα να απαιτήσει διορθωτικές κινήσεις και μόλις από το ξεκίνημα της σεζόν να "ξεφύγει" η ομάδα από τον προϋπολογισμό της. Στο τέλος αναφέρθηκε και σε εμάς τους οπαδούς όπου σε γενικές γραμμές εκτός από φανταστικούς  μας χαρακτήρισε ονειροπόλους μιας και ζούμε με τις μνήμες της μεγάλης ομάδος(ΓΚΑΛΗ, Γιαννάκη, κτλπ) σε μια εποχή όπου ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός κυριαρχεί! Φυσικά εδώ κάλλιστα κάποιος που γνωρίζει την Ελληνική πραγματικότητα θα μπορούσε με ευκολία να του πει του Ντρούκερ ότι σίγουρα Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός βρίσκονται σε άλλο επίπεδο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σου δίνει το δικαίωμα να διασύρεσαι αμαχητί κάθε φορά που τους αντιμετωπίζεις και ούτε έχει καμιά σχέση αυτό με τις ντροπιαστικές ήττες από Περιστέρι, Πανιώνιο, Κολοσσό Ρόδου, Γκέτιγκεν και άλλες... Το καλύτερο όμως στις δηλώσεις του που δείχνει 100% με τι άνθρωπο είχαμε να κάνουμε αναφέρεται λίγο πριν το τέλος του κειμένου όπου ο Ντρούκερ ως σημείο αναφοράς της "δουλειάς" που έκανε στον ΑΡΗ ήταν η νίκη επί του Παναθηναϊκού για το κύπελλο στην ρεβάνς του -29 από το πρώτο παιχνίδι! Εντάξει ρε Ντρούκερ αφού κέρδισες τον αδιάφορο Παναθηναϊκό σε έναν εντός έδρας ημιτελικό κυπέλλου Ελλάδος που τον κατάφερε να τον κάνεις μπροστά σε 500 άτομα τότε σίγουρα σου αξίζουν πολλά μπράβο για αυτό σου το επίτευγμα...

Συμπέρασμα από όλα αυτά είναι ότι η διοίκηση έχει εντελώς λανθασμένα κριτήρια για την επιλογή των ανθρώπων που δίνουν τις τύχες της ομάδος. Το είχαμε τονίσει με την νοοτροπία που είχε δείξει ο Αντρέα Ματζόν αλλά δυστυχώς υπήρχε και συνέχεια με τον Ντρούκερ. Ακόμη και με τον Κατσικάρη παρόλο που σαν προπονητής μπορεί να είναι εξαιρετικός και να είχε αποτελέσει ιδανική επιλογή αλλά όταν κάποιος αναλαμβάνει την θέση του προπονητή στον Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού τότε εκτός από γνώση της ένδοξης ιστορίας της ομάδος και του ειδικού βάρους  της φανέλας θα πρέπει να έχει και τα αρ@@@ια  για να το κάνει. Εύχομαι η επιλογή του Λευτέρη Σούμποτιτς παρά τις αντιδράσεις του Super 3 αλλά και όλων αυτών που απείχαν έτσι κι αλλιώς πριν την επίσημη αποχή του συνδέσμου να στηριχθεί από την διοίκηση και τον κόσμο της ομάδος όσο γίνεται περισσότερο. Ο Σούμποτιτς όχι μόνο γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα την ιστορία και το ειδικό βάρος του ΑΡΗ μας αλλά είναι ένα τεράστιο κομμάτι της πιο χρυσής εποχής που έχουμε ζήσει δίπλα στον ΑΡΗ μας! Φυσικά αυτό δεν ισχύει μόνο για τους προπονητές αλλά και για τους παίκτες. Δεν είναι τυχαίο ότι τα παικτάκια που επέλεξε ο Ντρούκερ την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια. Σε λίγο τελειώνει το "ξεκαθάρισμα" και είμαι σίγουρος ότι έστω και στο τέλος της χρονιάς θα καταφέρουμε να πετύχουμε το αυτονόητο που τύποι σαν τον Ντρούκερ και τον Ματζόν το καταφέρανε να το κάνουν κάτι μακρινό και άπιαστο...

ΌΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Σε ένα πραγματικά μαύρο αγωνιστικά παρασκευοσάββατο όπου η ομάδα μας κατάφερε και έχασε και στα 3 βασικά αθλήματα(και στο μπάσκετ ουσιαστικά ήττα είχαμε) όπου όπως ήταν λογικό θέλαμε 3 καθαρές νίκες το μοναδικό αισιόδοξο μήνυμα που ακολούθησε ήταν η ευχάριστη είδηση της απομάκρυνσης του Σαρόν Ντρούκερ και η επιστροφή ενός φίλου από τα παλιά με τις καλές και τις κακές στιγμές που έχουν σημαδέψει την καριέρα του τόσο σαν παίκτη όσο και σαν προπονητή. Ο Λευτέρης Σούμποτιτς είναι και επισήμως ο νέος προπονητής του ΑΡΗ και μαζί με τον γνωστό σε όλους μας  Θανάση Παπαχατζή θα προσπαθήσουν να διορθώσουν αυτό το χάλι που παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς και να περισώσουν ότι μπορούν από το καταστροφικό πέρασμα του   Σαρόν Ντρούκερ.  Ο Λευτέρης Σούμποτιτς συνδύασε το όνομα του με την Αυτοκρατορία της ομάδος και αποτελούσε ένα από τα μόνιμα αγαπημένα παιδιά της κερκίδας άλλα και έναν αθλητή ίνδαλμα για τους πιτσιρικάδες (όπως ήμουν και εγώ) της εποχής που μας είχε "τρελάνει" όλους με την ευστοχία του από τα 6.25 και μάλιστα από το πιο πλάγιο σημείο του τριπόντου! Σαν προπονητής έβαλε την υπογραφή στον πιο ένδοξο τίτλο της ιστορίας μας μέσα στην Προύσσα μια επιτυχία που θα μείνει ανεξίτηλη για πάντα στις καρδιές μας. Δυστυχώς στην λαμπρή του πορεία στην ομάδα μας φεύγοντας άφησε ένα μεγάλο μελανό σημείο όπου τον στιγμάτισε και τον έκανε κόκκινο πανί για την πλειοψηφία των οπαδών μας. Εκείνο το παιχνίδι με τον αδιάφορο  Πειραϊκό στην Αθήνα που μας στέρησε την έξοδο στην Ευρωλίγκα, η ομίχλη που υπήρξε γύρω από το κοουτσάρισμα του εκείνη την ημέρα  αλλά και η μεταπήδηση του στον Παναθηναϊκό ήταν κάτι που δύσκολα κάποιος ακόμη και σήμερα μπορεί να προσπεράσει έτσι απλά. Παρόλα αυτά τα χρόνια περάσανε,  η αλήθεια για το τι έγινε εκείνη την ημέρα δεν μαθεύτηκε ποτέκαι ο ΑΡΗΣ μας πέρασε από χίλια κύματα που κάνει εκείνη την μαύρη ημέρα να μοιάζει με ψεγάδι κοντά στα όσα έχουμε ζήσει συνολικά στο πλευρό του Αυτοκράτορα. Με λύπη μου διαπίστωσα ότι ο δυναμικότερος σύλλογος του ΑΡΗ μας που έβαλε τα στήθια του μπροστά σε δύσκολες εποχές για την ομάδα έσπευσε να δηλώσει την αντίθεση του στην απόφαση της διοίκησης και πιο συγκεκριμένα στην επιστροφή του Λευτέρη Σούμποτιτς. Μια κίνηση που με τα δεδομένα που επικρατούν στον μπασκετικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια μου προκαλεί τεράστια εντύπωση και απορία. Ξαφνικά το  "εμείς δεν ασκούμε διοίκηση και στηρίζουμε τις αποφάσεις της διοίκησης όποιες και αν είναι αυτές γιατί σεβόμαστε τους θεσμούς" πήγε περίπατο. Το "ο Ντρούκερ είναι ο προπονητής του ΑΡΗ και θα πρέπει να τον στηρίξουμε από την στιγμή που τον στηρίζει η διοίκηση" έγινε καπνός... Τελικά τι γίνεται σε αυτόν τον σύλλογο? Μπορεί ο οπαδός να έχει άποψη για τα πάντα? Πρέπει ή όχι να την εκφράζει δημόσια? Στηρίζουμε ή όχι τις αποφάσεις της διοίκησης Αρειανών που υπάρχει στην ΚΑΕ? Και να το πάω και λίγο πιο μακρυά το θέμα. Είναι δυνατόν ο Super 3 που εκπροσωπεί τόσες χιλιάδες μέλη σε όλη την Ελλάδα να παίρνει τόσο άμεσα αποφάσεις για τόσο σοβαρά θέματα χωρίς κάποια έστω τυπική συζήτηση με τα μέλη του? Ή το ότι είμαι τακτοποιημένο οικονομικά μέλος του συνδέσμου(εγώ και χιλιάδες ακόμη συνΑρειανοί) εδώ και 20 χρόνια περίπου σημαίνει αυτόματα ότι συμφωνώ με όλες τις θέσεις του συνδέσμου? Και άντε ας το πάρουμε από την άλλη πλευρά ότι είναι πρόκληση, ντροπή και θέμα υπερηφάνειας η επιστροφή του Σούμποτιτς στην ομάδα τότε όλα τα προηγούμενα χρόνια όπου ζήσαμε απίστευτους εξευτελισμούς και η υπερηφάνεια μας έγινε σκουπίδι από διοικητικές αποφάσεις και υπερήφανες πωλήσεις παικτών, από προπονητές που δεν ήξεραν σε ποια ομάδα ήταν  και μας ντρόπιαζαν με την στάση τους και από παίκτες που κανονικά θα έπρεπε να πληρώνουν εισιτήριο για να μπουν στο Παλέ γιατί δεν ακούσαμε τότε καμία κριτική? Δηλαδή ο Σούμποτιτς είναι πρόβλημα και ο Γιαννούλης που μας έκανε χειρονομίες μετά από παιχνίδι όπου η ομάδα της καρδιάς του το είχε κερδίσει στα χαρτιά δεν ήταν πρόβλημα? Όταν έπρεπε να πανηγυρίζουμε "υπερβάσεις" και να συμμεριζόμαστε την χαρά του κ.Ματζόν για την μεταγραφή του Παπανικολάου στον Ολυμπιακό δεν υπήρχε θέμα υπερηφάνειας? Όταν ο ίδιος άνθρωπος στην δεύτερη του θητεία μιλούσε για 2ετή προγραμματισμό ώστε να επιστρέψουμε στην Ευρωλίγκα δεν ένιωθε κανείς ντροπή? Όταν ο Σέκουλιτς έγινε ο πρώτος παίκτης που πωλήθηκε στην μέση της χρονιάς, μιας χρονιάς που κατέληξε άδοξα ήταν όλα καλά με τις αποφάσεις της διοίκησης? Για αγωνιστικούς εξευτελισμούς δεν ανοίγω κουβέντα αλλά όπως εκεί χειροκροτούσαμε και δηλώναμε παρών στα δύσκολα έτσι πρέ
πει να κάνουμε και τώρα και όχι να δίνουμε ακόμη μια αφορμή στους ήδη προβληματισμένους Αρειανούς για να μην έρθουν στο Παλέ.  Για τους πιο μικρούς σε ηλικία που δεν ζήσανε κάποια πράγματα και καταστάσεις θα θυμίσω την μαύρη στιγμή που έφυγε ο ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ από τον  ΑΡΗ με χιλιάδες κόσμο έξω από τα γραφεία που προσπαθούσαν να εμποδίσουν το προαποφασισμένο τέλος του μεγαλύτερου αθλητή της Ελλάδος που είχαμε την τιμή να τον έχουμε στον ΑΡΗ μας. Τότε ο Super 3 είχε στιγματιστεί με έναν άσχημο τρόπο και ένα μαύρο σύννεφο για πολλά χρόνια υπήρχε από πάνω του. Το τι ακριβώς έγινε δεν νομίζω ότι κανείς μπορεί να το πει με σιγουριά... για το τι ακούστηκε μπορώ να σας πω ατελείωτες ιστορίες. Παρόλα αυτά στην συνέχεια ο σύνδεσμος με την πορεία του όλα αυτά τα χρόνια απέδειξε με έργα το ήθος του, τις προθέσεις του  και την αγάπη του για αυτόν τον σύλλογο και για αυτό και τον αγκάλιασε ο απλός Αρειανός, τον γιγάντωσε με την συμμετοχή του και τον ανέδειξε ως τον κορυφαίο σύνδεσμο στην Ελλάδα. Εάν όλοι είχαμε μείνει σε εκείνα τα γεγονότα και δεχόμασταν χωρίς δεύτερη κουβέντα όλα αυτά που κυκλοφορούσαν τότε ίσως τα πράγματα να ήταν πολύ διαφορετικά σήμερα... Μπορεί κάποιοι από την διοίκηση του ΑΡΗ συστηματικά τα τελευταία χρόνια να έδωσαν μάχη για να "ξορκίσουν" το φάντασμα του Αυτοκράτορα πάνω από το Παλέ ώστε να φανούν επιτυχημένοι αλλά ο Αρειανός οπαδός έχει ανάγκη να θυμηθεί την ένδοξη ιστορία αυτού του συλλόγου και ο Λευτέρης Σούμποτιτς είτε αρέσει είτε δεν αρέσει είναι μέρος αυτής. Όλοι στο Παλέ να ξαναθυμηθούμε ποιοι είμαστε, τι αξίζουμε και να διεκδικήσουμε πίσω  αυτά που μας ανήκουν.

Αν και να πω την αλήθεια ούτε καν τον ήξερα τον Σάρον Ντρούκερ και σύμφωνα με τα άλλα  ονόματα που ακούστηκαν(Περάσοβιτς και Τριφούνοβιτς) τον είχα στο τέλος της λίστας θα πρέπει να παραδεχτούμε όλοι μας ότι το βιογραφικό του είναι εντυπωσιακό παρά το οτι είναι μόλις 43 ετών. Τόσο οι συστάσεις όσο και τα επιτεύγματα του μιλάνε απο μόνα τους. Επίσης θεωρώ πολύ σημαντικό οτι σε όλες τις ομάδες που βρέθηκε στον πάγκο ως πρώτος προπονητής κατάφερε να παρουσιάσει "έργο" παρά το περιορισμένο μπάτζετ. Έχει εμπειρία απο σημαντικές εγχώριες και ευρωπαϊκές διοργανώσεις μιας και με τις ομάδες που βρισκόταν συμμετείχε σε αρκετούς τελικούς και παιχνίδια φωτιά όπου κρίνονται τίτλοι.  Είναι λάτρης του οργανωμένου ομαδικού παιχνιδιού και των παικτών που βοηθάνε σε όλους τους τομείς και θεωρείται ως ένας απο τους πιο ελπιδοφόρους προπονητές στην Ευρώπη! Η σχέση του με τον ΑΡΗ? Εκτός απο τον τεράστιο σεβασμό και γνώση της ιστορίας της ομάδος μας(όπως καθε μπασκετικός Ισρηλινός) κατά το παρελθόν είχε συνεργαστεί με τον αγαπημένο μας Γουίλι Σόλομον  όπου μαζί κατέκτησαν στην Χάποελ Ιερουσαλήμ το Uleb Cup, είχε εμπλακεί μαζί με τον "αγαπητό"  μας Αντρέα Ματζόν στο μπέρδεμα της Μπολόνια που είχε υπογράψει στο ίδιο διάστημα με 3 προπονητές και επίσης έχει άριστη σχέση/συνεργασία με τον πρώην προπονητή της ομάδος μας Ντ.Μπλάτ που όπως είναι γνωστό αυτός μας τον "σύστησε".  Εάν ρίξετε μια ματιά παρακάτω στα επιτεύγματα του σαν πρώτος προπονητής τότε νομίζω οτι θα συμφωνήσετε οτι η ομάδα μας έκανε διάνα στην επιλογή προπονητή!

-   Προπονητής της χρονιάς στο Ισραήλ με τη Μακάμπι Ρανανά το 2000
-   Προπονητής της χρονιάς στο Ισραήλ με τη Χάποελ Γκαλίλ Ελιόν το 2003
-   Νικητής του Uleb Cup με τη Χάποελ Ιερουσαλήμ το 2004
-   Νικητής του EurocupChallenge με την Ουράλ Γκρέιτ το 2006
-    Πρωταθλητής Βελγίου με την Οστάνδη το 2007
-    Κυπελλούχος Βελγίου με την Οστάνδη το 2008

Το μόνο που απομένει είναι να τον δούμε και στην πράξη ώστε να μην ξαναζήσουμε χρονιά σαν την περσινή :)